Handvest Hamas:

Hamas is een islamitisch-nationalistische beweging die tot doel heeft de vestiging van een Palestijnse staat gebaseerd op de sharia. Het woord Hamas is een acroniem voor islamitische verzetsbeweging. Het Handvest van Hamas brengt ‘de Slogan van Hamas’ over het voetlicht en die luidt als volgt: ‘Allah is zijn doel, de Profeet zijn model, de koran zijn Grondwet, de jihad zijn weg en dood voor de zaak van Allah zijn subliemste overtuiging.’ Het Handvest stelt dat de jihad, of heilige oorlog, ‘een individuele plicht wordt die elke moslimse man of vrouw bindt; een vrouw moet erop uitgaan en de vijand bevechten, zelfs zonder machtiging van haar man, en een slaaf doet dat zonder toestemming van zijn meester.’

Het Handvest van Hamas zweert expliciet onderhandelde schikkingen tot vreedzame coëxistentie af: ‘Er is geen andere oplossing voor het Palestijnse probleem dan de Jihad. Alle initiatieven en internationale vergaderingen zijn tijdverspilling en een nutteloos spel.’ Volgens het handvest moet de jihad zich richten tegen de joden. ‘Het nazisme van de Joden,’ stelt het, ‘slaat vrouwen en kinderen niet over – het jaagt iedereen de stuipen op het lijf. Zij voeren oorlog tegen het levensonderhoud van mensen, plunderen hun gelden en bedreigen hun eer.’ Hamas streeft naar voltrekking van de koranische Schrift, waarin valt te lezen: ‘De Profeet, gebed en vrede zijn met Hem, zei: De tijd zal niet komen totdat Moslims de Joden zullen bevechten (en hen doden); totdat de Joden zich achter rotsblokken en bomen zullen verschuilen en zij zullen schreeuwen: O Moslim! Achter mij verbergt zich een Jood, kom en dood hem!’

Verder staat er: ‘Israël zal bestaan en blijven bestaan totdat de Islam het zal uitroeien, zoals zij anderen daarvoor hebben uitgeroeid’; ‘De dag dat de vijanden een deel van het Moslimland zullen opslokken, wordt de Jihad de plicht van iedere individuele Moslim. In het aangezicht van de wederrechtelijke Joodse inbezitneming is het noodzakelijk dat de banier van de Jihad wordt gehesen’; ‘De rijen zullen sluiten, strijders voegen zich bij andere strijders, en overal in de Islamitische wereld zullen de massa’s naar voren komen in antwoord op de oproep tot plichtsvervulling, terwijl ze luid zullen verkondigen: Heil aan de Jihad! Deze roep zal de hemelen bereiken en zal blijven resoneren totdat de bevrijding is bereikt, de indringers overwonnen en Allahs victorie zal geschieden.’

Hassan Nasrallah, leider van Hizballah

De grens van onze bombardementen zal niet Haifa blijven, ongeacht de reactie van de vijand’ (26 juli 2006).
‘Broeders en zusters, overal in het Arabisch-Israëlische conflict – wanneer werden twee miljoen Israëli’s gedwongen om huis en haard te verlaten, of langer dan 18 dagen in schuilkelders te verblijven? Dit aantal zal toenemend zodra we de fase ‘Haifa en verder’ uitbreiden – omdat het bombardement op Afoela en zijn militaire basis nog maar het begin was van deze fase. Vele steden in het midden van Israël zullen het doelwit worden in de fase ‘Haifa en verder’ indien deze barbaarse agressie tegen ons land, ons volk en onze dorpen aanhoudt’ (29 juli, 2006).

‘Als het volk van deze tirannieke staat het geloof in zijn mythische leger verliest, is dat het begin van het einde van deze entiteit – omdat Israël een land is dat alleen werd gevestigd om een leger te hebben, en het Israëlische leger behoort niet de staat toe. Zodra ze in de gaten hebben dat dit leger hulpeloos, zwak, verslagen en vernederd is, en een mislukking is geworden, wordt het onherroepelijk een kwestie van leven en dood’ (29 juli 2006).
‘Wie de koran leest en de heilige teksten van de monotheïstische religies, ziet wat ze met de profeten hebben gedaan en welke krankzinnige daden en slachtingen de Joden door de geschiedenis heen hebben uitgevoerd. Wie ook deze teksten leest, kan niet nadenken over coëxistentie met hen, of vrede, niet alleen in het Palestina van 1948, maar zelfs in een klein Palestijns dorp, omdat het een kankergezwel is dat klaar staat om elk moment weer uit te zaaien.’
‘Als zij [de joden] zich allemaal in Israël verzamelen, spaart ons dat de moeite achter ze aan te gaan overal ter wereld.’

‘Zij [de joden] zijn een kankergezwel dat in staat is op elk moment uit te zaaien.’
‘Er is geen oplossing voor het conflict in deze regio, behalve als Israël verdwijnt.’
‘Een van de belangrijkste redenen voor het oprichten van Hizballah was het Zionistische program in de regio op de proef te stellen. Hizballah houdt nog altijd aan dit principe vast, en toen een Egyptische journalist mij opzocht na de bevrijding en me vroeg of de vernietiging van Israël en de bevrijding van Palestina en Jerusalem het doel waren van Hizballah, antwoordde ik: Dat is inderdaad het eerste doel van Hizballah en het is niet minder heilig dan ons uiteindelijke doel. We hebben te maken met een entiteit die het land van andere mensen heeft veroverd, hen van hun land heeft verdreven en afschuwelijke bloedbaden heeft aangericht. Zoals we zien, is dit een illegale staat, een kankerverwekkende eenheid en de oorzaak van alle crises en oorlogen, en dus kan het geen factor zijn voor echte en rechtvaardige vrede in deze regio. Om die reden kunnen we het bestaan van een staat met de naam Israël niet erkennen, zelfs niet in de toekomst, zoals sommige mensen probeerden te suggereren. Tijd heft de rechtvaardige Palestijnse eisen niet op.’

‘Stop een mes in je hemd, nader dan een Israëlische bezetter en steek hem.’
‘Het Palestijnse Nationale Handvest zal voortleven zo lang een Palestijnse vrouw een mes in haar hand heeft waarmee ze een Israëlische soldaat of kolonist kan steken, zo lang er in Jerusalem en Tel Aviv mensen zijn die zelfmoordaanslagen plegen en zo lang er een kind is dat een steen gooit in het gezicht van een Israëlische soldaat.’
‘Laat de hele wereld me horen. Onze vijandschap tegen de Grote Satan [Amerika] is absoluut. Ongeacht hoe de wereld na 11 september is veranderd, Dood aan Amerika zal onze machtige slogan blijven en het zal blijven weerklinken: Dood aan Amerika.’
‘Martelaarsoperaties – zelfmoordaanslagen – moeten uit Palestina worden geëxporteerd. Ik moedig de Palestijnen aan dit overal ter wereld te doen. Wees niet bang’ (6 december 2002).
‘Als we op de hele wereld zoeken naar iemand die geestelijk, ideologisch en religieus laffer, verachtelijker, zwakker en labieler is dan de Jood, dan zouden we niemand vinden. Nota bene: ik zei niet de Israëli.’ ‘Joden zijn de kleinzonen van varkens en apen en Allah’s lafste, gierigste schepselen.’
‘We zijn trots dat de Grote Satan [de VS],het hoofd van despotisme, corruptie en arrogantie in moderne tijden, ons beschouwt als een vijand die op de terrorismelijst staat. Ik zeg tegen ieder lid van Hizballah dat hij gelukkig en trots moet zijn dat jullie partij volgens de VS op de lijst van terroristische organisaties staat’ (4 november 2001)..

Met dank aan Peter Breedveld

Reljongeren pesten homo weg

EINDHOVEN – Een homoseksuele man is maandenlang dusdanig gepest en getreiterd door vooral Marokkaanse jongeren, dat er voor hem niks anders op zat dat verhuizen…

De man is rond zijn woning in de wijk Rapenland vanwege zijn geaardheid maandenlang slachtoffer geweest van pesterijen en bedreigingen door (vooral) Marokkaanse jongeren. De man werd uitgescholden, zijn huis werd met eieren bekogeld, er werden vernielingen aan de poort van zijn tuin aangericht en jongeren stonden een keer zelfs op zijn tuinhuisje. Hij zegt vanaf april wel twintig keer de politie te hebben gebeld vanwege de incidenten.

“Ik ben verschrikkelijk bang geweest. Het ging niet om een paar jongeren maar om een heel grote groep van alles bij elkaar wel twintig man. En ze waren echt niet allemaal heel jong hoor. Er waren ook mannen van misschien wel twintig bij”, vertelt hij in het Eindhovens Dagblad.

Wanhoopsbrief

Omdat de politie volgens hem niet adequaat ingreep schreef hij een wanhoopsbrief aan burgemeester Van Gijzel. Pas toen werd de zaak serieus aangepakt. Zo werden de Marokkaanse buurtvaders en een imam ingezet om de terreur te stoppen.

Ondanks dat besloot de man toch te verhuizen omdat hij zich in zijn huis niet meer prettig voelde na alles wat er was gebeurd. “Ik heb alle steun gekregen, van burgemeester Rob van Gijzel, van het Veiligheidshuis en van woningcorporatie Woonbedrijf. Er is mij cameratoezicht voor en achter mijn huis aangeboden, ik kon een metalen deur krijgen. Maar dat is voor mij geen leven. In een wijk als Rapenland is voor homoseksuelen niet te wonen. Ik was te bekend geworden in de wijk. Ik ken meer homoseksuelen in die buurt met hetzelfde probleem. Dat is ook al jaren bekend. Maar in hun geval gaat het om een paar incidenten. Bij mij ging het om stelselmatig lastig vallen. Dan valt er niet meer te wonen.”

Opgelucht

“Ik ben opgelucht dat het is opgelost. Maar eigenlijk is het een schande voor Eindhoven dat dit moest. Het is helaas een maatschappelijk probleem dat in veel meer steden speelt”, vertelt de man. “Maar het ergste vind ik eigenlijk dat die jongeren nu in hun vuistje kunnen lachen: het is ze gelukt een homo weg te pesten.”

Een mafkees met wie te praten valt

Zoals overal in Nederland zijn de volgelingen van het geloof van vrede nogal duidelijk in wat ze wel en niet willen. Ze willen bijvoorbeeld absoluut geen homo’s. Dus ook in Eindhoven vonden de lieve, onschuldige, maar in de grond van hun lieve hartjes o zo goede bontkraagjes een passend slachtoffer. In tegenstelling tot Iran beperkten ze zich tot het gooien van eieren en stenen naar de door hun uitgekozen homo. Moet kunnen, in 2009.

In 1990 zou de politie daar rap een eind aan gemaakt hebben. Het arrest Goeree (1987) was overduidelijk: je kan je niet verschuilen achter een religieus boekje om jouw haat in het openbaar te uiten. Tijden veranderen, helaas niet ten goede.

Vandaag de dag doet de overheid haar uiterste best om de scheiding tussen kerk en staat af te breken. Onze beslist niet softe Hirsch Ballin loopt arm in arm met drie andere mafkezen: Rouvoet en Balkenende gevolgd door Bos. Gezamenlijk bereiden ze de weg voor de integratie. Van minderheden? Welnee. De integratie van de samenleving onder het staatsgezag van de moskee.

Ze hebben een prachtige mafkees gevonden. Zelfs het COC staat achter hem! Beter kan het niet! Wat hebben ze gevonden? Sjamaan Ahmed El-Ouazzauni. Een van de weinige sjamanen die niet openlijk oproept om homo’s van hoge torens te gooien. Deze baard vond het niet goed dat de bontkraagjes die homo stelselmatig treiterden. Dus krijgt hij de gelegenheid om zijn zegje te doen. Met resultaat: de gemoederen zijn -voorlopig- gesust. Het probleem is benoemt. We gaan over tot de orde van de dag.

In wat voor land van mafkezen wonen we eigenlijk? Het is opeens doodnormaal dat de openbare ordehandhaving gehandhaafd wordt door dominees en pastoors. Als de jongeren rellen in Staphorst of rotzooi trappen in Venray gaan we voortaan eerst praten met de dominee of de pastoor? Daarna met de sociale werkers en dan pas, maar alleen als het echt niet anders kan met de politie. Of vind u het normaal als de pastoor van Maaseik in zijn preek beveelt om het gezag van de staat (voorlopig) te aanvaarden? Want dat nou precies wat Eindhoven aan het doen is. De politie ’staat machteloos’. Klopt. Want ze doen, in deze letterlijk, geen flikker. Hoe machteloos is de politie? Dat merkt u wel als u een Bromsnor niet welgevallig shirt aan trekt. Of als u 5 km te hard rijdt in het midden van de nacht. Dan weten ze u bijzonder rap te vinden. Maar als het om hun echte werk gaat: nee, dan zijn we niet thuis. Nog koffie?

In het verleden werkte ik bij de PTT in de Haagse Marnixstraat. Een tuigbuurt van het bovenste water. Een grotere achterbuurt moet nog bedacht worden. Oh, sorry. Tegenwoordig heet dat ‘prachtwijk’. In mijn woordenboek zijn prachtwijken Wassenaar, Bloemendaal of Aerdenhout. Een wijk die prachtig is om te wonen. Dat is de Marnixstraat beslist niet. Het enige wat je daar wilt, is zo snel mogelijk weg rijden. Goed, ik werkte daar. Bij het incasso loket van de telefoondienst, om precies te zijn. Erg slim om in een van de rottigste buurten van heel Nederland een incasso loket neer te zetten, maar wie ben ik? Het gebeurde minstens twee keer per week dat lastige tokkies op de vuist wilden met de medewerkers. De politie bellen? Die hadden minstens een vol kwartier nodig om langs te komen. Wanneer ze zeker wisten dat het ergste leed geleden was zag je de heren verschijnen. Eerder niet. Een oud omaatje met een rollator had sneller ter plaatse kunnen zijn.

Dat was toen, in 1985. Vandaag de dag zou dat oude omaatje 25 meter van het politie bureau al in elkaar geslagen en beroofd zijn. De politie? Die staan hun best te doen om machteloos naar de koffieautomaat te staren.

Het is compleet van de zotten dat een baard, een zwarte sok of een van het houtje namens de overheid verteld hoe het moet. Wat voor gezag heeft zo’n overheid? Helemaal niets. Niet bij de mohammedanen. Die weten dat de werkelijke orde handhaving bij hun rust. Niet bij de overheid. En nog veel minder bij de rest van Nederland. Zekers, ik ben er van overtuigd dat een hoop mensen stilletjes het best aardig vinden als een flikker in elkaar gerost wordt. Dat mogen ze, helaas, niet openlijk zeggen. Want dan opeens gaat de overheid optreden. Edoch, wanneer het religie en wel een zeer bepaalde betreft, dan verandert de overheid van een meedogenloze despoot in een natte krant. Dan zie je opeens zeven kleuren door de broeken van Rouvoet, Balk en Balin lopen en beginnen hun knietjes te klapperen. “Respek!” hoor je ze gillen. “Jullie moeten respek hebben voor religie!” “Wij weten wat goed voor jullie is.” “Een mens kan niet functioneren zonder religie!” kwijlt Balkenende.

Nou, da’s dan erg jammer Balk. Want ik functioneer prima, en 100% vrij van elke religie. Je zou het eens moeten proberen: een dagje zonder je fantasie-vriend op stap. Hou het een week vol, en probeer dan die baardjes het ook eens te laten doen. Een week zonder fantasie vriendje Mo van Alla’s Hakkenbar.

Wat het is dan ook te gek voor woorden: stel eens dat Inca priesters hier hun geloof gaat praktiseren. Tegen alle geschreven en ongeschreven regels in. Met het uitrukken van harten van maagden en gevangenen. Dat soort dingen. Wat de overheid ook doet, ze gaan gewoon door. En die vergelijking is echt zo gek niet, want door doodeenvoudig onze wetgeving inzake ritueel slachten massaal te negeren begon de regering pas goed met haar gedoogbeleid.

Nu loopt er zo’n gestoorde mafkees in Eindhoven, die exact hetzelfde doet. Hij offert net zo veel maagden aan Quetzalcoatl als de andere Inca priesters. Er is echter een verschil. In tegenstelling tot de anderen luistert hij. Meer niet. En puur om dat feit, dat hij de overheid niet straal negeert zoals alle andere priesters wordt hij gezien als een lichtend voorbeeld. Hij zegt niets dat zijn mede sjamanen niet accepteren. Anders had hij allang z’n slippers elders geparkeerd. Maar puur om het feit dat hij als hoge uitzondering niet direct oproept om homo’s van hoge torens te flikkeren is hij opeens gesprekspartner en de held van de multikul wanhoop.

Hoe maf kan je zijn? Het is alsof Al(i) Capone de stad beheerst en men bij Bugsy Malone te rade gaat omdat hij niet onmiddellijk iedereen overhoop schiet.

De vergelijking met Al(i) Capone is overigens treffend. U wordt het fabeltje verteld dat die arme lieve, onschuldige, maar in de grond van hun lieve hartjes o zo goede bontkraagjes ontspoort zijn. Dat hun eveneens zielige, onschuldige en zo onbegrepen ouders er geen controle over hebben. Complete onzin! Die bontkraagjes doen waar hun meerderen niet mee wegkomen. Meer niet. Dat is o zo simpel aan te tonen: als de jeugd (m& v) ontspoort was, zouden bontkraag meisjes zich net zo misdragen als hun broers en neven. Nee dus. Marokkaanse meisjes worden bijzonder streng onder controle gehouden De “ontspoorde” jongens doen dus wat Hitler in de jaren 29-34 door de SA liet doen: de straat veroveren.

Elke mohammedaan, en zeker al hun sjamanen weten donders goed dat op dit moment het onmogelijk is om naar hartenlust dhimmies te treiteren, joden te discrimineren en homo’s van torens te gooien. Dus pakken ze het iets discreter aan. Ze laten het gewoon doen door een groep jochies die niets te duchten hebben. Op dit moment voornamelijk homo’s en vrouwen. En zo af en toe een Jood. Verwacht dat dit snel zal uitbreiden naar andere groepen waar mohammedanen geen trek in hebben.

Tja, wat wil je. In een land waar mafkees koning minister-president is.

H. Numan

Waar moslims niet in de meerderheid zijn, leven ze volgens de officiële islamitische theologie in het ‘huis van oorlog’. Die omschrijving hoeft niet zo dramatisch te worden opgevat. Het woord ‘oorlog’ betekent hier dat de islam moslims onder wapenen roept. Het betekent dat ze niet in een islamitische omgeving leven en dat ze in overeenstemming met hun religie er alles aan moeten doen om zo’n islamitische omgeving te realiseren. Het kruis is als symbool ongewenst binnen de islam. In Saoudi-Arabië wordt zelfs iets wat er op lijkt al verwijderd. Het kruis hoort niet thuis in een islamitische omgeving.

In de praktijk is dat streven naar islamisering van de omgeving herkenbaar. Moslims willen op hun werk kunnen bidden, schudden soms geen handen, willen dat de wijn van tafel verdwijnt bij een Tv-programma, doen een hoofddoekje om, laten hun kinderen niet spelen bij ongelovigen, willen aparte loketten en zitplaatsen voor vrouwen en willen dat bij Sinterklaas het aanstootgevende kruis van zijn mijter wordt verwijderd.

In dat opzicht werkt het bij de islam anders dan bij andere religies die overwegend de neutraliteit van de openbare ruimte accepteren, inclusief de symbolen die er van oudsher bij horen, zoals het kruis op de mijter van Sinterklaas. Een symbool dat hoort bij de herkenbare identiteit van de Sint en dat slechts in de hele verre verte nog als een christelijk symbool wordt ervaren.

Maar moslims nemen er aanstoot aan en dreigen niet mee te doen of erger, als het symbool niet wordt verwijderd uit het openbare leven. In een aantal buurten voelen Sinterklazen zich niet meer veilig. Vooral in Amsterdam heeft men de neiging om moslims daar in tegemoet te komen. En die tegemoetkomendheid, dat neerleggen bij een eenzijdige eis, heet dhimmitude. Men accepteert de islamitische regel in de openbare lruimte en die wordt zodoende meer islamitisch. Dit proces wordt ook wel als islamisering aangeduid.

Zeker in Amsterdam wordt niet goed nagedacht over dit onderwerp. Veganisten kunnen eisen dat Sinterklaas niets van leer draagt en dat de lijm waarmee zijn snor wordt opgeplakt geen dierlijke bestanddelen bevat. Sinterklaashaters kunnen eisen dat de Sint zich alleen nog incognito door de openbare ruimte beweegt. Feministen kunnen eisen dat er eindelijk eens een vrouwelijke Sinterklaas komt. Andere feministen kunnen eisen dat zwarte piet borsten krijgt. Derde wereldaanhangers kunnen een witte piet eisen en zwarten een overgeschilderde schimmel, omdat een schimmel een symbool is voor de witte suprematie. Biologisch dynamisch levenden kunnen een biologisch gevoed paard eisen en bovendien dat de uitrusting van de Sint in zijn geheel bestaat uit natuurlijke materialen. Kinderbeschermers kunnen eisen dat aan de uitrusting van de Sint geen kinderarbeid te pas is gekomen en christenen kunnen eisen dat de Sint in zijn vermaningen een verwijzing naar de bijbel opneemt. Linksen kunnen eisen dat de Sint en zijn gevolg uitsluitend gebruik maken van Max Havelaar pepernoten en rechtsen kunnen eisen dat de pieten keurig Nederlands spreken. Anti-islamisten kunnen aandringen op het verbod van het lied ‘Zie de maan schijnt door de bomen’, omdat de maan een islamitisch symbool is.

Als u nog wat heeft toe te voegen, zie ik dat wel bij de reacties. Reacties die betogen dat Sinterklaas niet eens bestaat worden subiet verwijderd.

Er is een uiterst eenvoudige oplossing voor al deze problemen en dat is er een die in Nederland al enige eeuwen met succes wordt toegepast. Sinterklaas en zwarte Piet blijven gewoon wie ze zijn, zo lang ze in de openbare ruimte verkeren. In besloten kringen kan men Sinterklaas uitdossen zoals men dat het liefste ziet. Zo kan de nasturistenvereniging de Sint zonder bezwaar in uitsluitend een baard en mijter kleden.

Binnen de islam heeft men de genialiteit van die oplossing nog geenszins geaccepteerd. Daar leeft men nog in de overtuiging dat moslims in deze wereld de opdracht hebben om hun omgeving en de openbare ruimte aan te passen aan de eisen die de religie stelt.

De kwestie zelf is niet van belang. De meer principiële kant van de kwestie is echter wel van belang. Dat is het delen van de openbare ruimte zonder dat er door welke groep dan ook eisen aan worden gesteld die niet met de wet in de hand kunnen worden afgedwongen.

Als ingegaan wordt op de eis van moslims dat het kruis op de mijter wordt verwijderd, zetten we de deur open naar nieuwe eisen en de eisen van anderen. Wie zich stoort aan Moskeeën in de openbare ruimte, zou dan met hetzelfde recht kunnen eisen dat die er uit komen te zien als christelijke kerken. Ook daar willen we niet voor buigen.

(Vorig jaar schreef ik een verwant blog: Sinterklaas rijdt steeds vaker zonder kruis op zijn mijter )

Peter Louter.

Tijd voor de nieuwe man
door Nazmiye Oral

Een jongen wordt in de islamitische cultuur bewust of onbewust opgevoed als een prins en krijgt continu het signaal dat hij meer waard is dan de meeste vrouwen om hem heen. Het is nodeloos te zeggen dat dit later tot grote problemen leidt. Door zijn verwende opvoeding is hij minder weerbaar voor de echte wereld waarin bijvoorbeeld op de arbeidsmarkt inzet, bescheidenheid, en soms een soort nederigheid van de jongeling wordt verwacht. Opvallend veel jongens kunnen slecht tegen kritiek en verwarren dit vaak met uitsluiting en zelfs discriminatie. De islamitische man is, veel meer dan de westerse man, gebonden aan een keurslijf. De rol die hij moet vervullen staat weliswaar nergens zwart op wit beschreven maar zit het collectieve bewustzijn van de gemeenschap al eeuwen in de ziel gebeiteld. Al is hij jonger in jaartallen, als er geen oudere man voorhanden is, is hij verantwoordelijk voor alle vrouwen, oma’s en moeders incluis, en moet hij ze leiden. En last but not least, hij is de hoeder van de familie eer.

Mocht hij het in zijn hoofd halen af te wijken van deze rol dan is de prijs die hij moet betalen voor het feit dat hij zijn eigen soort mannelijkheid heeft ingevuld heel hoog: hij zal worden beschimpt en uitgestoten door de mannen uit zijn gemeenschap. Het ergste is dat de islamitische man voor een gevoel van zelfrespect en eigenwaarde afhankelijk is van het oordeel van de mensen (meestal mannen) uit zijn gemeenschap. Er is in de islamitische gemeenschap dringend een herdefinitie nodig van het begrip eer dat nu nog uitsluitend het seksuele betreft. Geef de verantwoordelijkheid voor de seksualiteit van de vrouw aan de vrouw terug en onze toekomstige geliefdes, echtgenoten en vaders de kans op een volwaardig leven waarin ze niet gedoemd zijn tekort te schieten maar waarin ze zichzelf mogen zijn.

Nazmiye Oral is publiciste en actrice.

Manipulatorisch pervers narcisme is een term die een persoonlijkheidsprobleem omschrijft. Zelf kwam ik deze term pas tegen in het boek ‘Les manipulateurs et l’amour’ van psychotherapeute Isabelle Nazare-Aga en het betekende een keerpunt in mijn leven.
Jarenlang wist ik gewoon dat mijn echtgenoot een persoonlijkheidsprobleem had, maar ik kon er de juiste term niet opplakken, dus bleef ik in het ongewisse. Aangezien het boek ook een handleiding is voor tegen-manipulatie, begon ik die systematisch toe te passen, met ongekend succes…

Het viel me op dat zowat alle vrouwen van moslimmannen, moslima’s en andere, dezelfde problemen ervaarden met hun man. Je hoeft er trouwens maar enkele moslima-fora op na te lezen en het valt eht wel op. Het dient gezegd dat de islam ideaal is om dergelijk persoonlijheidsprobleem te scheppen en te onderhouden. Volgens mij lijden zeer veel moslimmannen dus aan deze psychische ziekte, ontstaan in de kinder- en jeugdtijd als een soort van overlevingsstrategie. Het maakt hen tot zeer onleefbare mensen, zonder echte inhoud. Ze hebben een slachtoffer nodig om zich heel te voelen. Het zijn psychische vampiers van het ergste soort.

Ga hier nu niet uit afleiden dat ik beweer dat moslimmannen hieraan lijden, maar de psychisch gezonde moslimman is eerder uitzondering dan regel volgens mij.

Enkele kenmerken van de manipulatorische perverse narcist :

- totaal gebrek aan empathie
- egocentrisme
- constante manipulatie van het slachtoffer
- verschillende ‘maskers’ naargelang de omstandigheden
- sluwheid in het gebruiken van anderen om het gekozen doel te bereiken
- geen verantwoordelijkheden opnemen
- eigen fouten nooit kunnen inzien
- strenge eisen van moraliteit naar anderen toe, hoewel zelf niet onberispelijk
- vaagheid in eisen en vragen naar de anderen toe
- ziekelijke jaloersheid
- onvoorspelbaarheid

zoals jullie zien geen mooi tableau, maar vergeet niet dat dergelijke persoonlijkheid best wel hoog opgeleid, vriendelijk en sympathiek kan zijn naar de buitenwereld toe.
En ook nog : moslims hebben hier niet het alleenrecht op, er zijn ook anderen die eraan lijden.

Genezen ervan is uiterst moeilijk en komt zeer zelden voor…

Dutch.

H. NUMAN – 17 NOVEMBER 2009

Over twee jaar gaat u minder belasting betalen. Als u de (dan) wettelijk verplichte GPS in uw auto heeft geïnstalleerd, gaat u stap voor stap een minder wegenbelasting en BVB betalen, en slechts 3 cent per kilometer tikt de staat voor u af. Mooi, he?

Ik heb meer van dat soort sprookjes gehoord. Over een knaap in Judea die water in wijn veranderde, bijvoorbeeld. Of een zekere Jan-Peter die zich aan de uitslag van het EU referendum zou houden. Wat denkt u van deze? Vanwege de grote economische problemen betaald u slechts tijdelijk een kwartje extra brandstof belasting. Dat “tijdelijke” kwartje? Dat zijn inmiddels 55,675 echte centen van toen, tussen haakjes.

Tot mijn stomme verbazing hoor ik eindelijk een bewindsman eens de waarheid vertellen. Eurlings is geen domme man en weet donders goed dat zo’n draadloos controle moeiteloos buiten werking te stellen is.

Wel, daar heeft hij wat op gevonden: we gaan gewoon draconisch straffen. Dat zal die domme proleten manieren leren! Als u al dan niet expres of per ongeluk het belastingapparaatje buiten werking stelt gaat dat u vlot een half tot meerdere jaren salaris kosten als bekeuring. Eurlings trapt u ook graag een half jaar de bak in. En als toetje: uw strafblad blijft minstens 10 jaar staan. Simpel. Eenvoudig. Effectief. Verkracht regelmatig een complete kleuterschool en je krijgt hoogstens 200 uur schoffelen. En alleen als u een slechte advocaat en een rechter met een spijker in z’n kop treft.

Met andere woorden: het kabinet en de hele linkse kerk hebben totaal geen enkel probleem met super zwaar straffen. Heeft u één onvertogen woord gehoord? Eén kamerlid van GL – CDA – SP – D66 – PvdA – CU die tegen Eurlings zegt: meneer de minister, dit soort waanzinnige straffen kan gewoon niet. We wonen niet in Afghanistan of Saoedi-Arabië!

Maar wel klagen als Wilders zeer terecht zegt dat er veel harder opgetreden moet worden tegen veelplegers. Dan staat links Nederland recht overeind in hun geveinsde verontwaardiging. Keihard straffen helpt dus blijkbaar wel degelijk. Fijn dat Eurlings dit namens het kabinet toegeeft. Dat maakt het een stuk gemakkelijker voor het komende kabinet Wilders om orde op zaken te stellen.

U gaat slechts 6,81 cent per kilometer betalen, oplopende tot 15,21 cent per kilometer. (Gecalculeerd in echt geld, niet in pleuro’s.) Plus de rest. 59% van de automobilisten zou er op vooruit gaan. Beste minister, gelooft u het zelf? Kom nou toch!

U schoot zichzelf twee keer in de voet tijdens de presentatie van uw ludieke plan. Eerst vertelde u de kamer dat alternatieve routes, ook wel sluip-routes genoemd, extra belast gaan worden. Iemand die niet in de file wilt staan moet daar maar voor bloeden. Tweedens liet u de kamer weten dat met dit systeem 100% snelheidscontrole mogelijk is.

Denk eens even na. U rijdt achter een vrachtwagen combinatie naar Groningen. Die combinatie rijdt toevallig ook naar Groningen. Met een snelheid van 89,9 km per uur. Dit geeft u twee mogelijkheden. Je geeft een dot gas en passeert die vrachtwagen combinatie. Dat kost u tenminste € 50. Per keer dat je inhaalt. Waarschijnlijk flink wat meer. Of je blijft achter die vrachtwagen combinatie hangen tot aan Groningen.

Dat lost inderdaad het file probleem op. Je treitert gewoon de mensen hun auto uit. Telt u voor de grap eens hoeveel keer u tijdens een lange rit in haalt. Elke keer moet u € 50 tot 150 aftikken. Dat gaat aardig oplopen als je van Den Haag naar Groningen rijdt. Een modale werknemer rijdt zo een compleet maandsalaris weg op een rit. Hoeft hij die GPS niet eens voor uit te schakelen.

Dan dat ontzettend domme geleuter over “eerlijker betalen”, “de burger is er goedkoper mee uit”. Wees nou eens eerlijk. Als de regering een belasting verminderd verhogen ze direct een andere om het verlies goed te maken. Of ze verzinnen gewoon een nieuwe belasting.

Vraag eens aan collega Klink hoe hij denkt het rookverbod goed te gaan maken. Mensen die roken, staatsloten kopen en autorijden zijn de grote inkomsten bronnen voor de staat. Als de anti rook lobby hun zin krijgt met een totaal verbod op tabak, dan moet Klink op een of andere manier toch 4 miljard zien te vinden. Want dat verdient de staat aan de 30% van haar onderdanen die roken. Gaat u er maar rustig van uit dat iedere Nederlander, dus ook de 70% die niet rookt dan € 250 per persoon extra mogen ophoesten. En dat gaan u en uw opvolgers dus ook doen als er minder auto gereden wordt. Lieg potverdomme nou eens een keer overtuigend!

Eurlings maakt deel uit van het Gristen-rode kabinet dat zich graag schuldig maakt aan heling. Staatssecretaris de Jager koopt namelijk bedrijfsgeheimen verkregen uit criminele handelingen om op die manier een paar zwart spaarders er bij te lappen. U mag dat niet doen, maar de overheid wel.

Zijn baas is aan niemand verantwoording schuldig. Die geeft op 1 december 2009 onze soevereiniteit op zonder dat dit zelf maar besproken is in de tweede slaapkamer, laat staan dat beide slaapkamers er over vergadert hebben.

Meneer Donselaar? Komt er maar in! Is dat niet een kenmerk van rechts fascisme? De wet op iedereen toepassen behalve op jezelf? De leiding die aan niemand verantwoording verschuldigd is? Absurd hoge straffen eisen? Hallo … meneertje Donselaar … bent u daar nog?

Kortom: als u Eurlings geloofd, dan heb ik nog een religie van tolerantie en vrede voor u in de aanbieding.

H. Numan

Een vrouw in een burqa of een ander volledig bedekkend islamitisch gewaad denkt dat ze 100 % vagina is.
Welke boodschap wil deze vrouw laten overkomen? Ze wil aanduiden dat elke vierkante centimeter van haar lichaam een privaat deel is, elke vierkante centimeter ervan kan je “heet” maken. Daarom, zegt ze, is mijn volledige lichaam een’ awrat (lett. pudendum, genitalieën) en ben ik van kop tot teen een sexobject. Mensen bedekken hun private delen. Deze vrouw denkt dat haar volledige lichaam een privaat deel is.
Verdient dit uw respect? Enkel een persoon die met zijn genitalieën denkt vindt zulke redenering normaal.

Vrouwen met sluier, lang gewaad en hidjaab.
Deze vrouwen denken dat ze 96% vagina zijn en 4% mensen.
Ze gaan ervan uit dat hun volledige lichaam, behalve hun aangezicht, uitbreidingen van hun genitalieën zijn, het hoofdhaar inbegrepen.
Omdat ze met hun genitalieën denken kunnen ze geen verschil maken tussen hun hoofdhaar en hun schaamhaar. Voor hen zijn beiden beschamend en moeten dus bedekt worden.
Omdat ze denken met hun genitalieën vechten deze wandelende vagina’s voor het recht vernederd, geslagen en als sexobjecten behandeld te worden.
Volgende keer dat je naar buiten gaat, bedenk dan eerst welke delen van je lichaam genitaliëën zijn. Bedek ze dan en ga dan naar buiten.

Verspreid dit bericht en reproduceer het in je site. Laat alle moslima’s weten dat de wereld hen ziet zoals zij zichzelf zien en Mohamed hen beschreef, als ‘awrat, pudenda, iets beschamends dat bedekt dient te worden en dat ontoereikend is op intellectueel gebied.
Deze moslima’s zien zichzelf als niets dan één grote vagina.
Feitelijk betekent het woord ‘awrat in het Urdu “vrouw”. In Iran wordt ze zaifeh (zwak) genoemd. Ze wordt zowel mentaal als fysisch zwak beschouwd. Moslima’s streven ernaar behandeld te worden als ‘awrat, een wandelende en sprekende vagina.

Waarom zouden wij hen dan als iets anders beschouwen?
Bestrijd dwaasheid met vernedering.

Dutch

Want het is een conflict. En ik ga dat nu benoemen. Ten eerste is het een historische conflict. Er is geen andere plaats in de wereld waar twee dezelfde beschavingen bijna 1400 jaar onafgebroken strijd hebben geleverd. Vanaf 622 is de islam in oorlog geweest met haar buurstaten en heeft ze onvermoeibaar geprobeerd die te onderwerpen en te assimileren. Het is zinloos om te doen alsof deze voorgeschiedenis niet bestaat. De moslims waanden zich eeuwen lang aan de winnende hand en schreven dit toe aan goddelijke voorbeschikking.

Maar vanaf 11 september 1565, toen de Turken het beleg van Malta moesten opbreken, is de islam steeds verder in verval geraakt. Deze situatie komt niet overeen met de heilsverwachting van de moslims. Europa doorkruist als het ware de bedoelingen van allah en moet daarvoor gestraft worden.

Islam was van het begin af aan een niet tolerante ideologie. Al in 622 moesten de moslims vluchten omdat hun gedrag niet meer werd getolereerd. Vervolgens namen ze wraak door net zo lang te vechten tot ze de regels konden bepalen. Tot op dat moment waren ze een stamloze groep vrijbuiters en rovers geweest, binnen tien jaar slaagden ze erin van Arabië een soort roversnest te maken, waarbij allah de rechtvaardiging vormde.

Het sektarische karakter van de moslims ten opzichte van de stamgenoten bleek toen al, maar het duurde niet lang of dit sektarische karakter profileerde zich ook ten opzichte van de joden, christenen en sabianen, hoewel die in de koran toch als geloofsgenoten worden genoemd en de hemel krijgen beloofd (Soera 2:62, 5:69). In weerwil van deze gelijkstelling in de godgegeven tekst worden deze groeperingen verbannen uit Arabië. In de gebieden waar zij wel mogen wonen, zijn zij geen gewone onderdanen, maar zijn verplicht een speciale status aan te nemen. Dit statuut van dhimmi geeft hen bescherming tegen moslims, die zonder dat statuut immers gerechtigd zijn hen te bestrijden, omdat zij immers ongelovigen zijn. Dit laatste wederom in tegenspraak met de korantekst.

Het is zinloos om islam te beschouwen als een geloof zoals er meerdere zijn, omdat islam zich niet gedraagt als andere geloven. Islam is niet alleen een geloof (persoonlijke overtuiging in betrekking tot godsdienstige opvattingen) maar ook een maatschappelijk bestel. De koranexegese (tafsir) beschrijft in detail hoe men het dagelijkse leven islamitisch dient in te richten. Het gaat te ver om de reikwijdte daarvan te behandelen, omdat moslims hierover duizenden pagina’s hebben geschreven. Een bezoek aan een willekeurige islam site en daar de rubriek ‘vragen over de islam en het gebed’ te raadplegen is voldoende om te ontdekken dat de vroomheid al snel omslaat in ziekelijke dweperij en obsessief gedrag.

Ik beperk me tot enkele zaken die algemeen bekend zijn. Islam schrijft voor dat mannen een baard dragen en vrouwen een hoofddoek. Er zijn gedragsvoorschriften voor hoe mannen en vrouwen die geen familie van elkaar zijn, elkaar dienen te begroeten, dat wil zeggen, dat ze fysiek contact dienen te vermijden. Islam schrijft ongelijkheid tussen moslims en niet-moslims voor, gebaseerd op diverse soera’s, die verbieden vrienden te maken onder niet-moslims, handelsbetrekkingen met hen aan te knopen en met hen te trouwen. Al deze voorschriften zijn onverenigbaar met de moderne samenleving waarin elk individu zich moet kunnen ontwikkelen en gedragen zoals hij dat zelf wenst, los van de wensen van zijn ouders of zijn geloofsgroep.

Dit heeft tot gevolg dat de moderne samenleving in Nederland de moslim voortdurend voor dilemma’s stelt. De jonge ‘Nederlandse’ moslim zou misschien een baard willen laten staan om zijn geloofsgenoten te plezieren, maar weet dat dit in Nederland over het algemeen niet gewaardeerd wordt. Hij zou misschien wel met een Europeaanse Nederlandse vrouw willen trouwen, maar mag dit niet vanwege zijn familie, tenzij hij haar overtuigt dat ze moslima wordt. Een moslima zou misschien liever mannen gewoon een hand willen geven, maar mag dat niet, want de geloofsregels schrijven anders voor. Vriendinnen maken met niet-moslima’s is moeilijk en met niet-moslim mannen volstrekt onmogelijk. De conclusie is duidelijk: de verwachtingen die door de moderne samenleving aan deze mensen wordt gesteld is onverenigbaar met de verwachtingen die de islam aan hen stelt.

Nu kennen we waarschijnlijk allemaal wel gevallen van moslims die zich niet gedroegen overeenkomstig het geschetste beeld en zich zelfs strijdig daarmee gedroegen. Deze indruk wordt vaak verbonden met het idee ‘gematigde islam’ of ‘gematigde moslims’ en dan wordt al snel de conclusie getrokken dat er een ontwikkeling in de islam gaande is en deze ontwikkeling wordt dan altijd voorgesteld als dat deze zich van streng gelovig naar liberaal gelovig zou bewegen. Beide veronderstellingen berusten op vertekende beeldvorming. Ten eerste, zijn er traditionele verschillen tussen groepen moslims onderling ontstaan in de loop der eeuwen en die maken het beeld erg diffuus. Dit is dus geen recente ontwikkeling, maar een situatie die al ongeveer duizend jaar geleden is ontstaan en voornamelijk het gevolg is van de bijzondere manier waarop de islam zich ontwikkeld heeft. Na een snelle verspreiding was er weliswaar een eenheidstekst van de koran, maar de uniforme uitleg daarvan groeide pas ruim twee eeuwen later en toen begon het Arabische Rijk uiteen te vallen. Er was geen centraal aangestuurde geestelijkheid, zoals in de katholieke kerk, die het ontbreken van het centrale gezag kon opvullen. Het mag dus niet opgevat worden als een ontwikkeling die zich voordoet onder invloed van modernisering, maar eerder het tegendeel. Ten tweede, zijn deze traditionele varianten aan het verdwijnen onder invloed van de moderne media, het internet natuurlijk en de enorme bekeringsinspanningen die Saoedi-Arabië al een jaar of veertig levert over de hele wereld, maar vooral in Noord-Amerika en Europa, waar men moslims wil beschermen tegen de kwade invloeden van het westers materialisme. Deze krachten hebben tot gevolg dat moslims zich meer bewust zijn geworden van hoe zij de islam beleven en met name de jeugd voelt zich meer aangetrokken tot de moderne islam die zich strikt beperkt tot koran en soenna en minder tot de traditionele van hun ouders (zie hiervoor de diverse rapporten van de AIVD).

Als we dus vaststellen dat niet alle moslims zich hetzelfde gedragen in de boven geschetste situaties, dan hebben we het eigenlijk over een situatie die aan het verdwijnen is. De moslimjeugd conformeert zich aan andere voorbeelden dan de ouders en over enkele generaties zal er een islam ontstaan zijn die een veel meer uniform karakter zal vertonen dan enkele eeuwen geleden. En dit is allemaal te danken aan het feit dat de oliestaten enorme bedragen verdienen aan olie en die kunnen uitgeven aan het bouwen van moskeeën, het uitsturen van imams over de hele wereld als moderne missionarissen, het verspreiden van miljoenen korans, ook in vertaling en uiteraard grootschalige projecten op lange termijn zoals het islamiseren van de wetenschap. Toen Aziz al-Saud in 1912 zijn eerste ikhwan stichtte, ergens in de woestijn van Arabië, had hij niets meer dan wat kamelen en geweren. Als er nooit olie was gevonden in die omgeving, zouden we nu in een andere en betere wereld leven.

De derde reden dat we niet zoveel merken van het typische moslim gedrag is dat ze zich terugtrekken binnen hun eigen geloofsgroep en contacten met westerlingen vermijden. Als ze nooit in situaties komen waarin ze iemand van het andere geslacht een hand moeten geven (informele situaties op school bijvoorbeeld) of een huwelijkspartner moeten kiezen uit niet-moslims, dan wordt het probleem niet opgemerkt door Europeanen omdat het zich als het ware niet voordoet. Om de afkeuring van eigen geloofsgenoten te voorkomen, zijn moslims heel handig van het hanteren van een dubbele strategie. Onder moslims gedragen ze zich als moslim, bij westerlingen als westerling. Deze ‘taqqiya’ is toegestaan in de koran en de tafsir, zodat ze zich spiritueel geheel ingedekt weten. Het wordt zelfs aangemoedigd als de taqqiya het belang van de moslims dient. En een moslim moet altijd het belang van de islam boven al het overige nastreven.

Uit de voorbeelden blijkt duidelijk dat moslims altijd in een slapend conflict met hun omgeving zullen verkeren. Katholieken kunnen met seculieren trouwen, orthodoxen met protestanten, maar moslims kunnen alleen met moslima’s trouwen. Deze verplichting aan allah sluit uit dat ze tolerant omgaan met andersgelovigen. Nauwkeuriger gezegd: hun tolerantie is op zijn best een noodzakelijk dulden, maar geen tolerantie op basis van gelijkheid. Zolang moslims in de minderheid zijn is hun houding niet zo opgemerkt, maar als er steeds meer hoofddoekjes in het straatbeeld komen, wordt duidelijk dat ze zich niet aanpassen, maar juist polariseren en van de omgeving verwachten dat die de nieuwe ontwikkeling ‘tolereert’.

Moslims tolereren geen beledigingen, zelfs niet als die gedaan worden op een manier die in de westerse samenleving als niet-beledigend wordt ervaren en waarvan moslims zouden moeten weten dat ze niet beledigend bedoeld zijn, zoals cartoons. En dit is misschien wel het meest schadelijke van de tolerantie zoals die al een jaar of dertig wordt bedreven in Nederland en in Europa. Het eerste wat er mis is met onze tolerantie, is dat ze maar in één richting wordt toegepast en een situatie van morele ongelijkheid schept. Onze tolerantie is gebaseerd op zelfverloochening, zelfopoffering en zelfontkenning, niet op handhaving van wat goed is. Ze is gebaseerd op een taalgebruik dat bedoeld is om de moslim te ontzien, niet om hem te respecteren. Het is een tolerantie van het slechte geweten en het slechte vertrouwen. Het is de tolerantie van een schijnbeeld van zichzelf en van de ander. De moslim polariseert niet als hij weigert een vrouwelijke minister een hand te geven of als hij alleen met een moslima wil trouwen, omdat christelijke of seculiere vrouwen allemaal hoeren zijn. Europeanen moeten tolerant omgaan met de houding van moslims – waarom eigenlijk? Wat is er gebeurd met de gelijkheid in gelijke gevallen? De gelijkheid is geofferd aan tolerantie, omwille van politieke belangen is de betekenis van woorden veranderd en dus hebben we hier te maken met taalvervuiling.

Het tweede wat er mis is met deze woorden en waarom ze taalvervuiling betekenen, is de groep voor wie ze bestemd zijn. Dat zijn Nederlanders, dat zijn Europeanen, maar het zijn geen moslims, geen allochtonen, geen buitenlanders. Uiteraard wordt de groep niet expliciet aangeduid, maar uit de context wordt duidelijk dat de groep die niet mag polariseren de meerderheid is, de modernen, de niet-moslims. Op deze groep rust de speciale plicht altijd de hogere morele positie op te zoeken. Als moslims wandaden begaan, mag de Nederlander niet polariseren. Als moslims hun eigen buurten scheppen en hun omgeving islamiseren, is dat hun goed recht, maar Nederlanders hebben niet datzelfde recht, namelijk om de moslims in dit land te ‘nederlandiseren’. Als Nederlanders zich verzetten tegen islamisering, of als ze moslims bewegen zich aan te passen, dan is dat ‘niet tolerant’ en kan ‘leiden tot polarisering’. Stap voor stap verschuift zo het evenwicht in de normen en waarden tot er voor Europeanen niets meer overblijft. Dan is de islamisering voltooid.

Een situatie waarin woorden op een verwrongen, éénzijdige manier worden gebruikt, een manier die bedoeld is om bepaalde groepen te stigmatiseren – namelijk Nederlanders en Europeanen – is een situatie van taalvervuiling. Tolerantie, polarisering en nog wat van die termen zijn besmette woorden geworden. Ze zijn al zo lang gebruikt tegen alles wat onze samenleving en ons Europeanen waardevol maakt, dat ze hun neutrale betekenis hebben verloren. Europa is de bakermat van de secularisatie die verdraagzaamheid mogelijk heeft gemaakt op basis van volstrekte gelijkheid voor man en vrouw, gelovige en ongelovige. Het zijn groepen van buiten die deze unieke culturele erfenis op allerlei manieren bedreigen. Het zijn deze laatste groepen die stap voor stap bezig zijn met polarisering en het misbruiken van de tolerantie van de Europese samenleving. Het is te bizar voor woorden om dan diezelfde Europeanen te beschuldigen van het te weinig beoefenen van tolerantie. Eerder is het zo, dat Europeanen een gevaar voor zichzelf zijn, omdat ze veel te naïef en ruimhartig zijn in het toepassen van tolerantie in situaties waarin ze dat niet zouden moeten doen.

Deze woorden (tolerantie, polariseren) zijn schijnbaar bedoeld om ons te motiveren en het beste in ons op te roepen, maar in feite keren ze dag in dag uit de strontkar over onze hoofden heen. Het goede dat we doen, wordt tegen ons gebruikt, alsof elke dag een rechtszitting is. Alles wat we zeggen wordt alleen maar tegen ons gebruikt. De aanklager is ook verdediger en ook rechter en ook politieman en ook reclasseringswerker. Dit is de derde reden dat ze taalvervuiling zijn: ze bewerken precies het tegendeel van wat ze verondersteld worden te beogen, het zijn lege, hypocriete cliché’s en we zijn beter af zonder hen.

De vierde reden waarom het gebruik van deze woorden een vorm van taalvervuiling is, bestaat uit het gegeven dat men ze niet kan bezigen zonder een tweedeling tot stand te brengen. Iemand die oproept tot tolerantie, stelt zichzelf daarmee op een hoger moreel standpunt. Het is uiterst moeilijk om zich daar effectief tegen te verzetten zonder de verdenking op zich te laden dat men niet tolerant is. Het is tegelijkertijd moeilijk om tegenweer te bieden omdat zij die oproepen tot tolerantie het altijd bij een algemene oproep laten en het vermijden om duidelijk te maken wie of wat er dan getolereerd zou moeten worden. Het is ondoenlijk om te spreken over een onderwerp dat niet benoemd is en geen eigenschappen heeft. Indien een tegenstrever die toch zou proberen, kan degene die tot tolerantie opriep makkelijk beweren dat hij dát niet bedoelde. Iemand die oproept tot meer tolerantie en minder polarisatie, bedrijft dus eigenlijk het tegendeel van wat hij beoogt. Hij zou zich moeten afvragen waarom hij meent dat er minder tolerantie is en meer polarisatie, welke oorzaken dat heeft in de werkelijkheid. Hij zou zich moeten afvragen waarom tolerantie de kwaal is en niet de oplossing.

De echte oplossing is eenvoudig. Stop islamisering van Europa

Encina

De toekomst van Europa staat op het spel. Zal het veranderen in “Eurabia”, een onderdeel van de Moslim wereld? Zal het de opvallende culturele eenheid blijven die het was gedurende het laatste millennium? Of is er een creatieve synthese mogelijk tussen deze twee beschavingen?

Het antwoord is van immens belang. Europa mag dan slechts 7 procent van ’s werelds landmassa vormen, maar de laatste 500 jaar, van 1450-1950, was het, goed of slecht, de motor van verandering voor de wereld. Hoe Europa zich ontwikkeld in de nabije toekomst beïnvloed de mensheid, en met name de dochter beschavingen van landen zoals Australië die nog steeds intieme banden onderhouden met het oude continent.

Ik voorzie drie mogelijke wegen voor Europa: Moslim dominantie, Moslims afgewezen of een harmonieuze integratie.

(1) Moslim dominantie is volgens sommige analisten onvermijdelijk. Oriana Fallici concludeerde dat “Europa meer en meer een provincie van de Islam aan het worden is, een kolonie van de Islam.” Mark Steyn stelt dat veel van de Westerse wereld “de 21ste eeuw niet zal overleven, en effectief veel zal verdwijnen tijdens ons leven, inclusief de meeste zo niet alle Europese landen.” Dit soort schrijvers wijst op drie factoren die leiden tot islamisatie van Europa: geloof, demografie en een eigen culturele achtergrond of erfenis.

De secularisatie dat Europa beheerst, met name onder de elites, leidt tot vervreemding van de Judeo-Christelijke traditie, lege kerkbanken en ontzag voor de Islam. Compleet tegenovergesteld vertonen Moslims een religieuze ijver dat zich vertaald in bereidheid tot religieuze oorlogsvoering, een neerbuigende houding tegenover niet-moslims en de verwachting dat Europa wacht op bekering tot de Islam.

Dit contrast in geloof heeft ook demografische gevolgen. Waar Christenen gemiddeld 1,4 kinderen per vrouw baren, ofwel een derde minder dan nodig is om de bevolking op het gelijke peil te houden, is het geboortecijfer onder Moslims dramatisch hoger, zij het dat dit tegenwoordig wat afneemt. Even zo goed wordt verwacht dat steden als Amsterdam en Rotterdam een Moslim meerderheid zullen hebben in ongeveer 2015. Rusland zou een Moslim meerderheids-staat kunnen zijn in 2050. Om de huidige pensioen voorzieningen te kunnen handhaven heeft Europa miljoenen immigranten nodig, waarin Moslims oververtegenwoordigd zijn, vanwege de nabijheid, koloniale banden en de onlusten in Moslim meerderheids staten.

Daar komt bij dat veel Europeanen niet langer trots zijn op hun achtergrond, waarden en gewoontes. Schuldgevoelens over het fascisme, racisme en imperialisme geven velen het gevoel dat hun eigen cultuur minder waarde heeft dan dat van de immigranten. Deze zelf-minachting heeft direct gevolgen voor Moslim immigranten, want als Europeanen hun eigen waardes verachten, waarom zouden immigranten die dan accepteren? Als we hier de al bestaande Moslim terughoudendheid voor Westerse waarden hier bijtellen, in het bijzonder aangaande seksualiteit, is het resultaat dat het Moslimse deel van de bevolking die waarden afwijst en zich er sterk tegen verzet.

De logica van deze eerste weg leidt uiteindelijk naar Europa dat een deel van Noord Afrika wordt.

(2) Maar deze weg is niet onvermijdelijk. Oorspronkelijke Europeanen kunnen zich verzetten, en aangezien ze 95 procent van de continentale bevolking uitmaken, kunnen ze altijd hun positie bekrachtigen, wanneer Moslims als een bedreiging van hun normen en waarden gezien worden.
Dit kan waargenomen worden in de Franse anti-sluier wetgeving of in Geert Wilders’ film, Fitna. Anti-immigratie partijen winnen aan sterkte, een potentieel autochtoonse beweging is langzaam vorm aan het krijgen over het hele Europese continent, en politieke partijen die tegen immigatie zijn richten hun aandacht meer en meer op de Islam en Moslims. Deze partijen zijn onder andere Vlaams Belang, The British National Party, Frankrijk’s Front National, de Partij voor de Vrijheid de Deense Volkspartij, en de Zweedse Democraten.

Ze zullen hoogstwaarschijnlijk blijven groeien, zolang immigratie toeneemt en de grote partijen proberen om hun anti Islam boodschap te verbieden. Als nationalistische partijen aan de macht komen, zullen ze waarschijnlijk multiculturalisme afwijzen, immigratie drastisch beperken, remigratie bevorderen, Christelijke normen en waarden stimuleren, pogen het geboortecijfer te verbeteren en meer algemeen teruggrijpen naar traditionele normen en waarden.

Een Moslim reactie zal uiteraard volgen. De Amerikaanse auteur Ralph Peters beschrijft een scenario waarin “Amerikaanse marineschepen voor anker liggen bij Brest, Bremershaven of Bari om de veilige evacuatie af te dwingen van Europese moslims.” Peters concludeert dat door deze “onuitroeibare onmenselijkheid van de Europeanen”, Europese Moslims op geleende tijd leven. Hij voorspelt dat “Moslims van geluk mogen spreken als ze er met massa deportatie vanaf komen, in plaats van vermoord te worden”. En Moslims maken zich inderdaad zorgen over een dergelijk lot; sinds de tachtiger jaren wordt er openlijk gesproken om Moslims naar de gaskamers te sturen. (Vertaler: door wie? Door mohammedanen zelf, of hebben ze daar aantoonbare argument voor?)

Geweld door autochtone Europeanen kan niet verhinderd, maar wel beperkt worden door nationalisme; als er een groep is die de gewelddadigheden begint, zijn het de Moslims zelf. Ze hebben zich al regelmatig schuldig gemaakt aan vele vormen van geweld over geheel Europa, en het ziet er naar uit dat dit slechts het begin is. Samengevat, een Europese reactie zal hoogstwaarschijnlijk leiden tot een langdurige burgeroorlog, mogelijk een nog dodelijker variant van de herfst rellen in 2005 in Frankrijk.

(3) De beste oplossing is dat autochtone Europeanen en Moslim immigranten een weg vinden om samen te kunnen leven, en een nieuwe synthese te vormen. Een studie uit 1991 (LA France, une chance pour l’Islam) door Jeanne-Hélène Kaltenbach en Pierre Patrick Kaltenbach beoogt deze idealistische aanpak. Ondanks duidelijke bewijzen van het tegendeel blijft dit optimisme de hoeksteen van wijsheid , zoals blijkt uit de uitspraak van een “Economist” artikel dat concludeert dat op dit moment, tenminste, de gedachte aan “Eurabia” niets meer dan een angstgevoel is.

Dit is ook het standpunt van de meeste politici, journalisten en academici, maar het heeft weinig steun in de realiteit van de dag. Inderdaad, autochtone Europeanen kunnen hun Christelijk geloof herontdekken, meer kinderen verwekken en waardering tonen voor hun eigen verleden. Inderdaad, ze kunnen niet-moslims aanmoedigen de normen en waarden van Europa te accepteren en Moslims die al in Europa leven integreren in hun samenleving. Inderdaad, Moslims kunnen de Europese waarden accepteren. Maar dat gebeurt niet op dit moment, en dat maakt zo’n standpunt bijzonder kwetsbaar. Met name Moslim jongeren voeden hun rancunes en kweken sentimenten die in strijd zijn met normen en waarden van hun buren.

Men kan vrijwel zeker deze laatste weg afwijzen waarin Moslims de Europese waarden accepteren en integeren. De Amerikaanse columnist Dennis Prager beaamt dit: “Het is moeilijk een ander toekomst scenario voor te stellen voor West Europa dan een burgeroorlog of islamisatie.”

Maar welke van de twee overblijvende wegen zal het continent nemen? Dat is moeilijk te voorspellen, omdat er nog geen crisis is. Dat is echter niet ver van ons af in de toekomst. Mogelijk binnen een decennium zal het duidelijk zijn hoe de Europees-Islam relatie zich zal ontwikkelen.

Het onvoorspelbare karakter van de Europese situatie maakt elke voorspelling moeilijk. Nog nooit in de geschiedenis heeft een belangrijke beschaving zich vreedzaam laten absorberen door anderen, noch is er een volk geweest dat in staat was om oorspronkelijk erfdeel te herwinnen. Europa’s unieke omstandigheden maken het moeilijk de situatie te begrijpen, verleidelijk om conclusies te trekken en vrijwel onmogelijk te voorspellen. Samen met Europa betreden we het terra incognita.

Dhr. Pipes is directeur van het Midden Oosten Forum en gast hoogleraar aan het Hoover Instituut van de Stanford Universiteit.

bron: http://www.danielpipes.org/article/5516

Vertaling: H. Numan

Aangezien ik een expert ben in moslimdochters wil ik dit artikel schrijven en dan vooral voor mijn eigen dochters en andere westerse moslimdochters. Ik schrijf over de westerse moslimdochters omdat die, ondanks alles, toch over de meeste keuzes beschikt, in tegenstelling tot een moslimdochter in een islamitisch land.

Elke dochter van een moslim heeft het zwaar, zeer zwaar te verduren. Geen enkele van hen kan dit tegenspreken. Zij staat onder constant toezicht van een vader, oom, broer, neef en andere familieleden, die haar gedrag nauwlettend in het oog houden en haar voortdurend “bijsturen” indien nodig. Dit bijsturen gebeurt dagdagelijks en op geen enkele manier wordt haar enige vrijheid gelaten om zelf haar eigen wil en overtuiging te volgen. Dit gebeurt al op zeer jonge leeftijd, wordt met de paplepel ingegoten en de woorden “chschouma”, “haraam” en “moustahiel” zijn niet van de lucht.
Tijdens de puberteit wordt dit alles op de spits gedreven, want ook moslimdochters maken deze tijd door zoals ieder ander jong mens.Elke moslimdochter reageert anders, afhankelijk van haar persoonlijkheid en graad van intelligentie. Zij kan vier paden volgen, die ik hieronder even toelicht :

PAD 1 : DE ABSOLUTE REBELLIE
Iedere puber rebelleert, dat hoort nu eenmaal bij het volwassen worden. Pubers zetten zich af tegen wat en wie ze best kennen. De moslim puberdochter, op weg naar persoonlijke ontwikkeling, begint zich te verzetten tegen de mannelijke tirannie waarvan zij het voornaamste slachtoffer is. Deze rebellie kan gaan van de sluier afdoen zodra men achter de hoek verdwijnt, tot uitdagende naveltruitjes en spannende jeans of te korte rokjes dragen. Deze moslimdochter is een ware nachtmerrie voor haar mannelijke familieleden en een bron van onrust voor de andere. Zij riskeert serieuze bestraffingen (niet meer buiten/naar school mogen, klappen, uithuwelijking,…) en ook de vrouwelijke familieleden, vooral de moeder, krijgen een veeg uit de pan : zij zijn immers niet in staat gebleken om de opstandige moslimdochter op het rechte pad te houden.
Als ze volhardt in haar rebellie en alle voetangels weet te vermijden, maakt deze moslimdochter een redelijke kans op een goede toekomt en indien ze dan nog intelligent is zeker ! Anderen zijn er dan weer aan voor hun moeite en vervallen tot pad 3.

PAD 2 : DE SLIMME TAKKEYYA-GEBRUIKSTER
Dit pad kan een verlengstuk zijn van pad 1, maar hoeft dat niet noodzakelijk te zijn. Meestal is onze takkeyya-gebruikster zeer intelligent en speelt zij haar troeven handig uit. Ze faked onderdanigheid, maar wacht gewoon haar tijd af. Ze studeert goed en weet dat een diploma haar in staat zal stellen om op een dag de hele islam-ellende aan haar laars te lappen! Haar puberteit is ook niet rooskleurig, maar bij haar primeert geduld, innerlijk evenwicht en grote toekomstplannen. Ze wacht gewoon haar tijd af en is tot grootse dingen in staat !

PAD 3 : DE MEELOOPSTER DIE NIET NADENKT
Toegegeven, sommige dochters hebben het poeder niet uitgevonden en moslimdochters maken daarop geen uitzondering. Zij denken niet verder dan hun neus lang is en zijn al lang blij dat ze een redelijk begoede man kunnen vinden en het huis-tuin en keukenspel kunnen spelen. Hun hele leven is er dan ook aan gewijd om zich hierin te bekwamen. Zij piepen zoals de ouden zongen en verwachten niets meer of minder van het leven. Zij betreden al lang begane paden en hebben alle hoop laten varen, zelfstandigheid en persoonlijke ontwikkeling is aan hen niet besteed, zij weten immers niet wat dit inhoudt. Rebelleren is er niet bij, ze zijn zodanig bang en onderworpen van nature dat ze het “sabr”-principe huldigen : we zien nu wel af, maar later zullen we gelukkig zijn in het paradijs, wat dat ook voor ons in petto moge hebben.

PAD 4 : DE ORTHODOXE MOSLIMDOCHTER
Deze categorie moslimdochters is intelligent, maar het ontbreekt hen voorlopig aan moed en inzicht om direct in te gaan tegen het paternalistische gedrag en de islamtirannie. Daarom heeft ze een slinkse manier gevonden om dat gezag te ontkrachten en toch een waardige puber te zijn. Vooral in het Westen nemen de vader en andere mannelijke familieleden het vaak niet zo nauw met de regels waaraan hun vrouw en dochters wél dienen te gehoorzamen. Daarom rebelleert deze moslimdochter op haar eigen manier : in plaats van tegen de regels in te gaan zoals het gewoonlijk een puber betaamt, gaat ze zich erin specialiseren, zoiets als “katholieker worden dan de paus” als u begrijpt wat ik bedoel. Ze wordt extra belijdend, begint de koran te bestuderen (meestal wel selectief, ze onthoudt wat in haar puberkraam past), waarvan haar vader niets of niet veel afweet, vermomd zich als de perfecte moslima (geeft haar meteen ook meer persoonlijke vrijheid, ze kan gaan en staan waar ze wil) en wil zo haar vader en de andere “controleurs” een poepje laten ruiken, bewust of onbewust. Ze kan hierin extreem ver gaan, zoals enkel pubers en psychologisch labiele mensen dat kunnen. Uiteindelijk wil ze zelf als de “grote koran-experte” gekend worden en gaat ze zelfs haar eigen vader en opvoeders dicteren wat nu wel of niet mag in de islam. Dezen staan dan beteuterd te kijken en hebben geen argumenten meer…, immers hun dochter heeft de perfecte manier gevonden om zich superieur op te stellen, ze zitten in hun eigen systeem gevangen en het zijn letterlijk “hun eigen luizen die hen bijten”…
Groot nadeel voor de moslimdochter : aangezien ze intelligent is, komt ze er vroeg of laat pijnlijk precies achter dat ook zij “door haar eigen luizen gebeten wordt”, maar dan is het meestal te laat en vervalt ze makkelijk tot pad 3.

Beste moslimdochters in het Westen, tot welk categorie behoren jullie ?

Dutch

Bekijk het pad van een Duitse Moslim dochter.

De Koran zegt : “Bestrijdt hen die niet geloven in Allah, noch in de Laatste Dag, en niet verboden stellen wat Allah en Zijn boodschapper verboden hebben (= de heidenen), en die zich niet voegen naar de ware godsdienst onder degenen aan wie de Schrift gegeven is (= joden en christenen), totdat zij uit de hand de schatting opbrengen, in onderdanigheid.” [9:29] Op een bepaald ogenblik in Mohammeds loopbaan werden christenen en joden in Arabië geduld, op voorwaarde dat zij het gezag van de islamitische overheid erkenden en een schatting betaalden. Enkele jaren later zouden alle ongelovigen uit Arabië verwijderd worden, maar deze tijdelijke regeling werd wel de basis voor de behandeling van de niet-moslims in alle veroverde gebieden buiten Arabië. Een ander Koranvers luidt : “En indien één van de afgodendienaars bij u bescherming zoekt, geeft hem dan die bescherming, zodat hij Allah’s woorden kan horen”. [9:6] Dit vers zegt dat men de ongelovige die zich onder bescherming van de moslims wil stellen, inderdaad moet beschermen en aan de islamitische invloed blootstellen, opdat hij zich te zijner tijd zal bekeren. Iemand “beschermen” betekent wel dat hij zijn lot aan u toevertrouwt, dat hij uw leiding aanvaardt. Beschermd wordt dus die ongelovige die het gezag van de islam erkent, en wel inzoverre hij zich aan islamizerende invloed blootstelt. En tegen wie zou de ongelovige beschermd moeten worden ? Het is tegen individuele moslims, die immers met een intense haat tegen de ongelovigen geïndoktrineerd zijn, dat de moslim-overheid de ongelovigen beschermt. Het “beschermingscharter van de islam” (dhimmat al-islaam) is een politieke regeling, waarbij niet-moslims het staatsgezag van de islam erkennen, hun ondergeschiktheid op velerlei manieren tot uiting brengen, en ook een zware gedoogbelasting (djizia) betalen, in ruil voor het recht om hun religie verder te mogen belijden.

De voorwaarden die de “door het charter beschermden” (dhimmi’s) moeten aanvaarden, zijn de 20 volgende :

* geen nieuwe gebedshuizen bouwen;
* geen oude gebedshuizen heropbouwen die door de moslims vernield zijn (de faciliteiten zijn dus als uitdovend bedoeld);
* moslims toelaten om in de gebedshuizen te overnachten;
* drie dagen gastvrijheid verlenen aan elke moslim-reiziger die erom vraagt, en langer als hij ziek is;
* geen hulp verlenen aan vijanden van de islam;
* bekeringen tot de islam (ook van iemand uit de eigen rangen) niet verhinderen;
* respekt betonen tegenover elke moslim;
* moslims toelaten tot de eigen private bijeenkomsten;
* in kleding duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* in naamgeving duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* in taalgebruik duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* niet rijden op een paard met zadel en teugel;
* geen wapens dragen;
* geen zegelring dragen;
* niet openlijk alkoholische dranken verbruiken of verkopen;
* niet de eigen religie of gewoonten onder moslims propageren;
* geen huizen bouwen in de buurt van de moslims;
* hun doden niet in de buurt van de moslim-begraafplaatsen brengen;
* hun religieuze plechtigheden niet in het openbaar houden;
* geen moslims als slaven bezitten.

Het model van deze regeling is het kontrakt tussen de tot overgave bereide christenen van Damaskus en de moslim-veroveraars. Daarin kwamen nog enkele extra voorwaarden voor, zoals :

* de eigen huizen niet hoger maken dan die van de moslims;
* geen christelijke symbolen ronddragen in processie of bovenop de kerken plaatsen;
* de kinderen niet de Koran aanleren (nl. om hem te kunnen bekritizeren).

Een minder uitgewerkte dhimma was nog verleend door Mohammed zelf aan de joden van de oase Chaibar : zij mochten blijven en hun land bewerken, maar moesten wel de helft van de opbrengst aan de moslims afstaan. Moslim-propagandisten noemen de dhimma “tolerantie”, maar in een andere kontekst zou men dit “afpersing” noemen. Mohammed behield zich ook het recht voor, het charter te herroepen en de joden alsnog uit te drijven; wat enkele jaren later ook gebeurde.

Het dhimmi-statuut kan gegeven worden aan joden en christenen, en in de praktijk ook aan heidenen, behalve de Arabische polytheïsten. Het kan niet verleend worden aan afvalligen : bekering is een éénrichtingsverkeer, en ex-moslims (die zich niet her-bekeren tot de islam) moeten in ieder geval gedood worden. Het dhimmi-statuut wordt door de moslim-overheid verleend, het is een eenzijdig charter, geen tweezijdig kontrakt.
De “dhimmitude” (term van de in 1982 vermoorde Libanese leider Béchir Gemayel) geldt als een gunst, niet als een recht.

Bovendien legt de islamwet de doodstraf op voor die dhimmi’s die :
* de kerndoktrines van de islam openlijk in vraag stellen;
* terugkeren tot hun eigen religie nadat ze de islam aanvaard hadden;
* met een moslim-vrouw trouwen zonder zich eerst te bekeren.

Dit laatste is om dezelfde reden als waarom een ongelovige geen moslim-slaaf mag bezitten : het mag niet gebeuren dat een moslim een niet-moslim moet gehoorzamen. De moslim is de absolute heerser, de niet-moslim is de absolute onderworpene. Het is in dit licht dat men islamitische geruststellingen over “verdraagzaamheid” moet begrijpen. Gevraagd naar de positie van de ongelovigen in een islamitische staat, zegt Maulana Aboel Hasnat Sajjed Mohammed Ahmad Qadri, voorzitter van de Djamiat-oel-Oelama-i Pakistan : “Hun positie zal die zijn van Dhimmi’s. Zij zullen geen stem hebben in het maken van de wetten, geen recht om de wet te administreren en geen recht om openbare ambten te bekleden.” Op de vraag of het staatshoofd enige politieke macht aan ongelovigen kan delegeren, luidt zijn antwoord : “Neen.” Over het laatste punt heeft een andere Pakistaanse autoriteit, Maulana Ahmad Ali, een andere mening, maar over de grond van de zaak denkt hij hetzelfde : “Hun positie zal die zijn van Dhimmi’s. Zij zullen geen zeg hebben in het maken van de wetten of in de regering. De regering kan hun echter wel openbare ambten toewijzen.”

“Tolerantie” betekent dus in dit geval alleen maar dat de andersdenkenden niet in gaskamers gestopt worden, niet dat zij volwaardige medeburgers zijn.