Bijna-doodervaringen en uittredingen

Deze afdeling is voor algemene topics die niet passen in wat reeds voorzien is. Ze moeten wel aansluiten bij ons thema.
Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8529
Lid geworden op: do mei 08, 2008 3:33 am

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door H.Numan »

Pilgrim schreef:
H.Numan schreef:Wat is de bovennatuur?
De bovennatuurlijke wereld.
Vind je het erg als ik dit antwoord als niet echt overtuigend zie?
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door Pilgrim »

H.Numan schreef:Vind je het erg als ik dit antwoord als niet echt overtuigend zie?
Nee hoor. Ik gaf er maar gewoon een naam aan. Als er 'bovennatuurlijk' bestaat naast 'natuurlijk' dan bestaat er volgens mij ook een bovennatuur naast de ons bekende natuur.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

Net als Betty Jean Eady en anderen die ervaringen hebben met uittredingen maakte ook Sten Oomen een reis door het heelal. Geesten kunnen zich kennelijk meteen kennelijk oneindige snelheid door het heelal verplaatsen.
Leven in het heelal: de koepel en het hofje

14 november 1990 en 23 november 1993 - Tijdens het dromen werd ik opeens rond twee uur in de nacht wakker. Er ontstonden gevoelens van onrust, waarom weet ik niet. Ik ging uit mijn lichaam en was op een bepaalde manier bang dat ik veroordeeld zou worden, maar ik dacht: waarom ben ik altijd zo bang, ik heb geen slechte dingen gedaan?! Ik keek als geest in de spiegel. Eerst waren mijn ogen vreemd donker gekleurd, daarna zag ik er opeens heel onaards uit: de stand van mijn ogen was heel schuin.
Plotseling was ik heel ergens anders. Ik zag een planeet met een roze gloed die van een rand afrolde en een stem zei: 'Ja, het is heel gevaarlijk als een planeet van de rand valt, het heelal in en gebeurt dit, dan ... 'Hierop volgde een grammaticale constructie die ik niet begreep.
Nu bevond ik me in een spaarzaam verlichte hoge, ruime hal. Toevallig keek ik naar beneden en met een kreet liet ik me op de vloer vallen die totaal doorzichtig was. Ik zag het heelal, althans, een deel ervan! Voor het eerst in dit leven kon ik duidelijk zien dat ik ergens midden in het heelal was, ver weg van de aarde. De aanblik duurde niet lang, maar ik genoot er intens van. Het was zo hemels mooi. Ik zag een dichte structuur van lichtpuntjes in de ruimte: zeer intens roze-paars. Een grote roze-rode spiraal lag direct onder me. De vloer werd op een magische manier weer ondoorzichtig. Iemand hoorde ik laconiek 'Sorry!' zeggen. Ik stond op en zag een voertuigje staan. Niemand leek zich echter in het bijzonder met mij bezig te houden, hoewel ik in de verte wel menselijke figuren bezig zag. Ik nam dan maar zelf initiatieven. De menselijke wezens die ik zag liepen bedrijvig rond.
Op het voertuigje stond een gebruiksaanwijzing, ik las die vluchtig. Er stond onder andere: 'Dit voertuig werkt op lichaamswarmte, als het lichtje gaat branden, werkt het inderdaad op uw lichaamswarmte. Over het besturen stond er: 'Het commando ja is ja, en nee is nee.'
Kennelijk was dit voertuig ook geschild voor geesten, want toen ik erop stapte en de sleutel omdraaide begon het lampje te branden. Het voertuig werkte op mijn lichaamswarmte! Ik zoefde voort, maar wist alleen niet hoe de rem werkte, dit maakte echter niet veel uit. Ik sjees
de door de grote koepel, de ene ruimte in, de andere uit. Ik dacht: laat ik goed opletten, dan kan ik er een goed verslag van maken.
De zalen waren geweldig: overal indrukwekkende vloeren en plafonds met allerlei bewerkingen. Bogen, koepels, een rijkdom aan cultuur, ergens stond ook een boom bij een bronnetje. Ik zocht naar iets in de bodem: een bron of een kijkpunt. Ik dacht een paar keer: hoeveel tijd heb ik nog?
Toen ging ik naar buiten, ik leek niet meer in het heelal te zijn, of toch? Ik zag een brede steeg buiten een slot dat omringd werd door een wal. Ik bekeek de mensen die er liepen en lette op hun kleren. Ze droegen opvallend eenvoudige, niet-bonte kleren bestaand uit een grijs-beige broek, hemd en vreemde puntschoenen, die bijna primitief aandeden bij de modieuze schoenen op aarde. De stof leek op ruw linnen.
Het heelal wordt ook elders bewoond! Deze uittreding lijkt hiervoor het bewijs te leveren. Ik voel dat dit een werkplek is voor geesten (of: mensen in de toekomst?) die met hun techniek in een hoog ontwikkelde stadium zijn. Dit bewijzen de zaken die ik er aantrof: de mogelijkheid om een vloer geheel doorzichtig en daarop weer geheel ondoorzichtig te maken, het comfortabele en zeer milieubewuste voertuigje, de constructie van de koepel en vervolgens van de kunstige zalen, waarin ook bomen groeiden buiten een aards klimaat dus. Ik voelde daar een acceptatie en gastvrijheid voor de bezoekers. Het wagentje leek klaar te staan voor iedereen die in de koepel terechtkwam en alles wees zich vanzelf. Niemand bemoeide zich met mijn komst en iedereen ging gewoon door met waar hij of zij mee bezig was. De sfeer in de koepel was zeer vriendelijk en het gedempte licht werkte plezierig en rustgevend.

Langzaam voelde ik me na een poosje wegglijden en kwam ik terug in mijn lichaam.
Het waaide en bliksemde voor mijn raam! Zeus stormde weer wild met zijn paarden door het luchtruim. Deze keer had hij me op zijn hemelwagen ver buiten onze dampkring gebracht.

Na deze wonderlijke uittreding volgden aan de lopende band uittredingen in mijn kamer. Ik zag hoe ik uit mijn lichaam ging. Ik zweefde in de kamer en maakte draaiingen en ondertussen hoorde ik ziek in de geestelijke dimensie. Het waren op aarde bestaande liedjes en ik zong mee of luisterde vergenoegd. Het eerste liedje leek voor mij geschreven te zijn. De stem, Frank Sinatra-achtig, zong in het Engels dat iemand als ik heel begrijpelijk terugverlangt naar de wereld waar ik eigenlijk vandaan kom. Hij had het over een 'intake' in de wereld van geesten.

Ook in de nacht van 22 op 23 november 1993 bezocht ik een plaats elders in het heelal. Deze ochtend na vijf uur deden zich uittredingen voor nadat ik er zelf nadrukkelijk om gevraagd had. Ik begon de tonen weer te horen, wat me plezierde, ik was nu niet bang. Toen het gesuis heel regelmatig werd, ging ik uit mijn lichaam. Even later maakte ik een paar rondjes door de kamer: alles leek normaal. Vervolgens belandde ik in een gebied dat me bekend voorkwam: eerst weer dat donkere, ruime portaal en daarna het heel grote museum weer!
Later belandde ik na een niet te definiëren reis in een gebouw waar ik geesten zag, mannen en vrouwen. Ze keken naar me en ik ving op wat ze zeiden. Ze hadden het over een andere planeet en ik begreep dat ze over mij zeiden: 'Ze komt helemaal van de aarde!' Dit bleek een hele afstand te zijn en het vulde hun klaarblijkelijk met enig respect. Hieruit concludeerde ik dat ik ver buiten de aarde terecht was gekomen. Ik zweefde naar het groepje toe en sprak een mannelijke geest aan en vroeg hem wat hij van de aarde vond. 'Oh, dat is niets, heel laag!', zei hij. Ik kuste hem en vroeg: 'Is dit ook heel laag?' Hij erkende dat dat niet zo laag was en toen hij mijn astraallichaam voelde, merkte hij op: 'Ik zou wel eens willen weten hoe het voelt op aarde!' Ik zei: 'Kan dat hier dan niet?' Hij antwoordde: 'Niet zo, nee!' Ik dacht bij mezelf: dat geloof ik niet, misschien heeft die man gewoon aardse behoeften, de geestomstandigheden geven hem kennelijk niet zo'n voldoening. De man had een onregelmatige huid.
Het groepje geesten liep nu naar de deur. Ik zag iemand die ik duidelijk meende te herkennen van de aarde, een meisje, en vroeg verbaasd: Wat doe jij nou hier?!' Ze lachte en zei iets, maar aangezien ik met de geesten meeliep, had ik geen tijd om met haar te praten.
Ik krijg sterk de indruk dat geesten in staat zijn verschillende uiterlijken aan te nemen. Misschien was dit ook wel een geest in de vorm van iemand die ik ken van de aarde? Het zou me niets verbazen als geesten uiterlijken die ik ken van de aarde kunnen aannemen, om wat voor reden dan ook! Misschien om me te misleiden, misschien om contact met me te zoeken. Of was het meisje daar echt? Ikzelf kan ook soms andere uiterlijken aannemen in de wereld van geesten, maar dit zijn dan meer experimentele of lichtvoetige veranderingen, aan het innerlijk verandert dan niets. Je innerlijk kun je niet willekeurig veranderen in de wereld van geesten.
Hierna had ik een afspraak met een wat oudere man met halflang, krullend, grijswit of grijsblond haar. We hadden afgesproken in een vredig hofje direct bij het gebouw waar ik binnengekomen was. Dit hofje werd aan alle kanten ommuurd en planten groeiden op de lichte stenen. In het hofje stonden langs de muren banken. Ik liep/zweefde het hofje in en niet lang erna kwam de man ook het hofje in. We gingen zitten op een van de bankjes. Mijn eerste vraag was: 'Hoe oud zal ik worden op aarde?' Ik weet niet waarom ik dat speciaal aan hem vroeg, hij zag er gewoon heel wijs uit. Deze vraag bleef me kennelijk bezighouden sinds de uittreding die ik onder 'de buitenaardsen en de vraag' beschrijf. Misschien wilde ik het echt zeker weten. Maar er trad een storing op, ik voelde me door een niets terugglijden in mijn stoffelijke lichaam.
Aangezien de man beloofd had me te antwoorden, kreeg ik alsnog antwoord. Ik lag weer in mijn bed en merkte met astraal bewustzijn dat een mannenstem vrij snel tegen me praatte. Ik begon te luisteren. De man gaf een andersoortig antwoord dan ik verwacht had. Hij leek een heel natuurkundig verhaal af te steken over hoe het werkt als mensen oud dan wel niet oud worden. Het kwam erop neer dat een mens bloot stond aan allerlei mechanismen die de werking van iets konden versnellen of vertragen. De tweede vraag was waarom ik op aarde was. De 'zender' begon nu te storen. De man kwam niet meer door, ik hoorde met mijn astrale bewustzijn alleen nog maar geruis, als dat van een onafgestemde radio, precies zo.

(Geciteerd uit ‘Door het raam’ van Sten Oomen, pag. 271-275.)
Laatst gewijzigd door Pilgrim op vr sep 27, 2013 12:46 am, 2 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door Pilgrim »



De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
xplosive
Berichten: 8157
Lid geworden op: do jun 30, 2011 11:18 pm

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door xplosive »

Een interessante documentaire. Ook een interessante theorie over een soort quantumcomputer in het hoofd bestaande uit een stelsel van microtubili.

Ik heb wel eens een verhaal gelezen (dat op waarheid zou berusten) over een meisje van 9 die een misdaad beleefde in haar droom en later bleek dat in de kamer waarin ze sliep honderden jaren daarvoor in die kamer precies de misdaad was voorgevallen die zij beschreef. Als dit op waarheid berust dan is mijn vermoeden dat de omgeving (bijvoorbeeld de muren van de kamer) informatie kan opslaan (als een soort videorecorder) over wat er gebeurt en dat die informatie onder gunstige omstandigheden (bijvoorbeeld door de gevoeligheid en de ontvankelijkheid van de persoon of andere factoren) uitgelezen kan worden. Uiteraard kan ook dat niet met behulp van ogen, oren e.d. geschieden, zodat ook dat dan zou wijzen op een waarnemingsvermogen dat los staat van ogen, oren e.d.. Uiteraard is mijn vermoeden pure speculatie. Ik ben benieuwd hoeveel meer we hierover in de nabije toekomst nog zullen ontdekken zodat we beter leren begrijpen hoe die andere manier van waarnemen werkt. Helderzienden (niet de charlatans) zouden hun helderziendheid kunnen danken aan een meer dan gemiddelde toegang tot die andere manier van waarnemen, waar zij dan bij vol bewustzijn toegang toe lijken te hebben.

Wat mij nog opviel is dat in de documentaire Albert Einstein ten tonele werd gevoerd, terwijl op het beschreven wetenschappelijke terrein Niels Bohr veel baanbrekender werk heeft verricht dan Albert Einstein. Maar dat houd je in zo'n populistische documentaire altijd, aangezien Albert Einstein meer tot de verbeelding spreekt bij het grote publiek, waaronder de bekendheid met Albert Einstein veel hoger scoort dan de bekendheid met Niels Bohr.

Ook interessant in de documentaire is het verhaal van die rechtse kapitalist die na zijn bijna-doodervaring een heel ander leven ging leiden. Hij hing zijn agressief-kapitalistische leven volledig aan de wilgen.
Gun jezelf wat je een ander toewenst     islam = racisme   & de hel op aarde voor mens en dier
                                   koran = racistisch & handboek voor criminelen
      Moslimlanden bewijzen dagelijks:    meer islam = meer verkrachte mensenrechten
Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 16302
Lid geworden op: za jun 18, 2011 7:07 pm

Het slaplullen theater

Bericht door Hans v d Mortel sr »

xplosive schreef: Ook interessant in de documentaire is het verhaal van die rechtse kapitalist die na zijn bijna-doodervaring een heel ander leven ging leiden. Hij hing zijn agressief-kapitalistische leven volledig aan de wilgen.
Luistert jongens! Ik was altijd een vrolijke flierefluiter. Ik wilde gewoon wat meer weten. Niks aan de hand. Geen bevlieging of aanval van idiotisme. Ik ging de bijbel bestuderen. Wel met behulp van een setje Jehovah's Getuigen die 'toevallig' op het moment suprême aan de deur 'rammelden'. Door het contact met de JG's kwam ik in de ban van hun kennis inzake de bijbel en liet mij meesleuren in hun alwetendheid over God. Niet zonder slag of stoot. Ik stelde steeds lastige vragen. Die beantwoord werden op een voor mij tevreden stellende manier. Alles aan de hand van de bijbel.

Mijn doorslaggevende motivatie om in zee met de Jehovah's Getuigen te gaan wandelen was vanwege het feit dat zij als enige religie NOOIT en te nimmer deel hadden genomen aan welke religieuze oorlog dan ook. Ben ik nu een lul of bestaat de rest op dit forum, die de christelijke rotzooi aanhangt en met mooi weer praten de hele stinkende klerenzooi van het christendom met de mantel van de leugen en paranoïde ontwijking probeert weg te schoffelen, uit een veel beter soort lullen?

Toon mij uw religie en ik zeg u wie u bent.

Het antwoord luidt altijd: een religieuze lul! Daarin onderscheiden zich kleine lullen, grote lullen, dikke lullen, mooie lullen, domme luillen, intelligente lullen, aantrekkelijke lullen, en vooral slappe lullen. Ik was dus een religieuze lul. Nu al zeven jaar niet meer.

Dat van mij is heel bijzonder. Dus was ik eigenlijk een bijzonder religieuze lul. Hoe zo dat? Omdat ik rooms katholiek was tot aan mijn twaalfde. Daarna God aan de wilgen heb gehangen. En op mijn 49e bij de Jehovah's Getuigen een nieuwe start maakte en mij voor de tweede keer in mijn leven liet dopen en na twaalf jaar . . . God maar weer eens aan de wilgen ging hangen. Ik kan jullie verzekeren dat er maar weinig religieuze lullen bestaan die dit mij hebben nagedaan
Doop
Het doopsel is een begin. Het woord 'doop' komt van onderdompelen in het water. Water is het element van (nieuw) leven. Het doopsel brengt een persoonlijke relatie met Jezus tot stand. Door het doopsel word je opgenomen in de gemeenschap van de gelovigen, rond het lichaam van Christus. Men kan het doopsel maar éénmaal ontvangen: het kan niet herhaald worden. Met de doop ontvang je het watermerk van ‘bij Christus horen’. - Bron: Sint Ursulaparochie (rkdelft.nl)
Als deze documentaire over mij niet als echt interessant ontvangen wordt, nou dan weet ik het niet. Dan was ik blijkbaar een religieuze lul in het kwadraat. :crazy: [icon_lol.gif]
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.
Gebruikersavatar
gerard_m
Berichten: 400
Lid geworden op: wo jul 28, 2010 1:34 pm

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door gerard_m »

Xplosive schreef: Als dit op waarheid berust dan is mijn vermoeden dat de omgeving (bijvoorbeeld de muren van de kamer) informatie kan opslaan (als een soort videorecorder) over wat er gebeurt en dat die informatie onder gunstige omstandigheden (bijvoorbeeld door de gevoeligheid en de ontvankelijkheid van de persoon of andere factoren) uitgelezen kan worden. Uiteraard kan ook dat niet met behulp van ogen, oren e.d. geschieden, zodat ook dat dan zou wijzen op een waarnemingsvermogen dat los staat van ogen, oren e.d.. Uiteraard is mijn vermoeden pure speculatie. Ik ben benieuwd hoeveel meer we hierover in de nabije toekomst nog zullen ontdekken zodat we beter leren begrijpen hoe die andere manier van waarnemen werkt. Helderzienden (niet de charlatans) zouden hun helderziendheid kunnen danken aan een meer dan gemiddelde toegang tot die andere manier van waarnemen, waar zij dan bij vol bewustzijn toegang toe lijken te hebben.
Dit lijkt me best mogelijk. Ik merk soms na bijv. een knetterende ruzie in een ruimte dat er nog een energie lijkt te hangen. Volgens mij is er weinig mystieks aan. De emoties, gedachten, bewustzijn kan nog niet gemeten worden en wat het precies is weten we niet. Het lijkt me een vorm van energie. Iedere energie kan worden opgeslagen of omgezet in een andere vorm van energie (of materie).
Three things cannot be long hidden: the sun, the moon, and the truth.
(Buddha)
Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 16302
Lid geworden op: za jun 18, 2011 7:07 pm

Hardstikke dood. Maar de ziel leeft. Beweren horror liefhebb

Bericht door Hans v d Mortel sr »

gerard_m schreef: Dit lijkt me best mogelijk. Ik merk soms na bijv. een knetterende ruzie in een ruimte dat er nog een energie lijkt te hangen. Volgens mij is er weinig mystieks aan. De emoties, gedachten, bewustzijn kan nog niet gemeten worden en wat het precies is weten we niet. Het lijkt me een vorm van energie. Iedere energie kan worden opgeslagen of omgezet in een andere vorm van energie (of materie).
Grappig. Ik wist niet dat moleculen en atomen konden praten. Maar inderdaad, de ziel van de mens is zijn energie (uitstraling).
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.
Gebruikersavatar
Monique
Berichten: 8854
Lid geworden op: ma apr 14, 2003 2:14 pm

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door Monique »

Bijna-doodervaring mogelijk verklaard met rattenonderzoek


Wetenschappers hebben mogelijk een verklaring gevonden voor bijna-doodervaringen van mensen doormiddel van hersenmetingen bij stervende ratten.
Vlak nadat ratten sterven, treedt er een sterke piek op in de hersenactiviteit van de dieren.
Spoiler! :
Deze toename van hersengolven verklaart mogelijk waarom mensen na een bijna-doodervaring vaak verklaren dat ze levendige beelden hebben gezien, zoals herinneringen die voorbij flitsten, of een sterk wit licht.

Dat melden onderzoekers van de Universiteit van Michigan in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.

EEG-scan

De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door bij negen ratten kunstmatig een hartstilstand op te wekken, terwijl ze een EEG-scan van de hersenen van de dieren maakten.

In de dertig seconden nadat de ratten stierven, werden er opvallend veel zogenoemde gamma-hersengolven in hun brein gemeten. Dit soort hersenactiviteit wordt ook gemeten bij ratten en mensen die bij hun volle bewustzijn zijn.

Het brein van de stervende ratten was vlak na hun overlijden zelfs actiever dan de hersenen van levende ratten.

Verrast

"Veel mensen dachten dat het brein na het intreden van de klinische dood inactief was, of in ieder geval minder actief dan gedurende de wakkere staat", verklaart hoofdonderzoekster Jimo Borjigin op BBC News. "We laten nu zien dat dat absoluut niet het geval is."

"We waren verrast door de sterke activiteit", aldus onderzoeker George Mashour op de nieuwssite van de Universiteit van Michigan. "We zagen tijdens het sterfproces veel signalen van bewustzijn die sterker waren dan bij levende ratten."

Visioenen

Volgens de wetenschappers suggereert het overactieve brein van stervende ratten dat een bijna-doodervaring kan leiden tot visioenen, ook bij mensen. "Het feit dat veel mensen claimen dat ze een wit licht hebben gezien, wijst er misschien op dat de visuele cortex in het brein sterk wordt geactiveerd", verklaart Borjigin. "We hebben hier bewijs voor gevonden bij de ratten."

Bijna-doodervaringen kunnen volgens de wetenschappers echter pas definitief worden verklaard als er ook onderzoek wordt verricht bij mensen die een bijna-doodervaring hebben beleefd.
http://www.nu.nl/wetenschap/3549439/bij ... rzoek.html
Amorele atheistische nitwit
Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 16302
Lid geworden op: za jun 18, 2011 7:07 pm

Bijna-doodervaringen en andere handicaps

Bericht door Hans v d Mortel sr »

Monique schreef:
Bijna-doodervaring mogelijk verklaard met rattenonderzoek


Wetenschappers hebben mogelijk een verklaring gevonden voor bijna-doodervaringen van mensen doormiddel van hersenmetingen bij stervende ratten.
Vlak nadat ratten sterven, treedt er een sterke piek op in de hersenactiviteit van de dieren.
Spoiler! :
Deze toename van hersengolven verklaart mogelijk waarom mensen na een bijna-doodervaring vaak verklaren dat ze levendige beelden hebben gezien, zoals herinneringen die voorbij flitsten, of een sterk wit licht.

Dat melden onderzoekers van de Universiteit van Michigan in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences.

EEG-scan

De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door bij negen ratten kunstmatig een hartstilstand op te wekken, terwijl ze een EEG-scan van de hersenen van de dieren maakten.

In de dertig seconden nadat de ratten stierven, werden er opvallend veel zogenoemde gamma-hersengolven in hun brein gemeten. Dit soort hersenactiviteit wordt ook gemeten bij ratten en mensen die bij hun volle bewustzijn zijn.

Het brein van de stervende ratten was vlak na hun overlijden zelfs actiever dan de hersenen van levende ratten.

Verrast

"Veel mensen dachten dat het brein na het intreden van de klinische dood inactief was, of in ieder geval minder actief dan gedurende de wakkere staat", verklaart hoofdonderzoekster Jimo Borjigin op BBC News. "We laten nu zien dat dat absoluut niet het geval is."

"We waren verrast door de sterke activiteit", aldus onderzoeker George Mashour op de nieuwssite van de Universiteit van Michigan. "We zagen tijdens het sterfproces veel signalen van bewustzijn die sterker waren dan bij levende ratten."

Visioenen

Volgens de wetenschappers suggereert het overactieve brein van stervende ratten dat een bijna-doodervaring kan leiden tot visioenen, ook bij mensen. "Het feit dat veel mensen claimen dat ze een wit licht hebben gezien, wijst er misschien op dat de visuele cortex in het brein sterk wordt geactiveerd", verklaart Borjigin. "We hebben hier bewijs voor gevonden bij de ratten."

Bijna-doodervaringen kunnen volgens de wetenschappers echter pas definitief worden verklaard als er ook onderzoek wordt verricht bij mensen die een bijna-doodervaring hebben beleefd.
http://www.nu.nl/wetenschap/3549439/bij ... rzoek.html
Prins Friso was klinisch dood. Bijna dood zeg maar. Zijn lichaam functioneerde nog prima. Maar bij gebrek aan zuurstof krijgen de hersenen het zwaar te verduren. Anders gezegd, ze gaan ontsporen, en dan ontstaan er rare gewaarwordingen in de geest.

De verklaring van een bijna dood-ervaring is niet zo moeilijk. Je bent niet dood, maar was het bijna. Friso was toch ook bijna dood? Alleen jammer dat hij daar niks meer over vertellen kon. Dat zou ongetwijfeld geen ene malle moer aan de wetenschap - waar we wat aan zouden hebben gehad - hebben toegevoegd. Ik denk overigens dat zijn moeder hem daarover wel een zwijgplicht zou hebben opgelegd.

Jammer dat we Jezus niet kunnen consulteren. Die was zoals alle mensen bijna dood en daarna zoals alle mensen in de wereld dood gegaan. Maar Jezus was anders. Hij was exclusief en weer levend geworden. Nou, dat zou me een verhaal zijn geweest. Een belevenis vanuit het dood zijn. Vertel dat maar eens aan een ander. Maar ook daar heeft de wetenschap vast alweer een eigen mening over. Net zoals ik overigens. [icon_lol.gif]
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

In een paar vorige posts had ik het over Betty J. Eadie en Sten Oomen die d.m.v. een uittreding of bijna doodervaring met hun geest een reis door het heelal konden maakten. Iemand die bekend stond om zijn uittredingen was de zakenman Robert Monroe. Hij was eigenlijk een soort moderne Dante. In een van zijn boeken beschrijft hij een uittreding die hem niet naar hogere geestelijke sferen brengt maar naar een heel andere fysieke wereld. Hij noemde dit omgeving III. Omgeving I was gewoon het hier-en-nu op aarde en omgeving II is de astrale wereld van de geesten (met eventuele hemelse en helse sferen). Mogelijk zou het hier om een andere, op de aarde gelijkende wereld ver in het heelal kunnen zijn. Misschien ook in een ver verleden? Betty J. Eady zei immers dat ze zich levens herinnerde op andere planeten. Misschien is dit iets vergelijkbaars waarbij Monroe contact maakt met een vroegere alter ego. Monroe reist in uitgetreden staat door een soort ‘gat’ dat hij in de muur naast zijn bed ziet en over dit gat schrijft hij:
Voor mijn zintuigen leek het net een gat in een muur die ongeveer een halve meter dik was en zich oneindig ver in alle richtingen uitstrekte (in het verticale vlak).
De buitenomtrek van het gat had precies de vorm van mijn lichaam. Ik raakte de muur aan, hij voelde hard en glad aan. De randen van het gat waren vrij ruw. (Dit aftasten gebeurde allemaal met mijn niet-stoffelijke handen.) Verder het gat in was niets dan duisternis te zien. Het was niet zozeer de duisternis van een donkere kamer, als eerder een gevoel van oneindige afstand en ruimte, alsof ik uit een venster de ruimte in keek. Ik had het gevoel dat als mijn gezichtsvermogen het toe zou laten, ik waarschijnlijk nabijgelegen sterren en planeten zou kunnen zien. Mijn indruk was er derhalve één van diep in de ruimte buiten het zonnestelsel, ver weg, op een ongelooflijke afstand. Ik ging voorzichtig het gat in, terwijl ik me vasthield aan de zijkanten, en stak er voorzichtig mijn hoofd doorheen. Niets. Niets dan duisternis. Geen mensen, geen dingen. Ik dook vlug terug vanwege het volledig vreemde van dit alles.

(Geciteerd uit 'Uittredingen' door Robert Monroe, pag. 87-88.)
Uiteindelijk, na een reeks proefnemingen komt hij na een duizelingwekkende reis door het gat op een andere wereld aan.
Omgeving III bleek, om kort te gaan, een stoffelijke wereld bijna identiek aan de onze. De natuurlijke omgeving is hetzelfde. Er zijn bomen, huizen, steden, mensen, voorwerpen, en alle kenmerken van een behoorlijk beschaafde maatschappij. Er zijn woningen, gezinnen, bedrijven, en de mensen werken voor hun brood. Er zijn wegen waarop voertuigen rijden. Er zijn spoorwegen en treinen.
Nu voor wat betreft het 'bijna'. Allereerst was ik van mening dat Omgeving III slechts een deel van onze wereld vormde dat mij, en anderen met mij, niet bekend was. Het had daar alle schijn van. Nadere bestudering leidde echter tot de conclusie dat het noch in het heden, noch in het verleden van onze eigen stoffelijke wereld kan liggen.
De wetenschappelijke ontwikkeling is er te strijdig voor. Er bestaan in het geheel geen elektrische apparaten. Elektriciteit, elektromagneten, en alles wat daarmee samenhangt, kennen ze er niet. Geen elektrisch licht, telefoon, radio, televisie of elektromotoren.
Ook werden er een verbrandingsmotoren, benzine of olie aangetroffen als krachtbron. Toch wordt er mechanische kracht toegepast. Uit nauwkeurige bestudering van een van de locomotieven die een sliert ouderwets uitziende personenwagons voorttrok bleek dat zij met stoom werden aangedreven. De wagons leken van hout, de locomotief was van metaal gemaakt, maar met een uiterlijk dat afwijkt van onze verouderde typen. De spoorbreedte was veel smaller dan onze standaardspoorbreedte, smaller dan de smalle bergspoorwegen.
Ik kon een servicebeurt van een van de locomotieven tot in details bestuderen. Er werd noch hout noch steenkool gebruikt als warmtebron om stoom op te wekken. In plaats daarvan werden grote containers die op vaten leken voorzichtig onder de ketel uit geschoven, losgemaakt, en met een karretje een gebouw met dikke muren binnengereden. De vaten hadden aan de bovenkant pijpachtige uitsteeksels. Mannen die achter schermen werkten, zorgden voor het loskoppelen, met een vanzelfsprekende voorzichtigheid, en verslapten hun automatische waakzaamheid geen moment totdat de vaten veilig en wel in het gebouw en achter gesloten deuren gebracht waren. De inhoud was 'heet', hetzij door hitte, hetzij door straling. Alle handelingen van de monteurs wezen op het laatste.
De straten en wegen zijn er anders, voornamelijk ook in hun afmetingen. De baan waarop de voertuigen rijden is bijna tweemaal zo breed als bij ons. Hun uitvoering van een auto is ook een stuk groter. Zelfs de kleinste heeft één enkele bank waarop minstens vijf of zes mensen naast elkaar kunnen zitten. De basiseenheid heeft slechts één vaste zitplaats, die voor de bestuurder. Er zijn ook voertuigen die veel lijken op een coupé van vier bij zes meter waarin aan de randen fauteuils staan opgesteld. Er worden wielen gebruikt, maar zonder luchtbanden. Het sturen vindt plaats door middel van een enkele horizontale staaf. De aandrijving zit ergens aan de achterkant. Ze gaan niet erg hard, maar ongeveer 25 a 30 kilometer per uur. Veel verkeer is er niet.
Er bestaat ook een door mankracht aangedreven voertuig in de vorm van een platform met vier wielen, dat via de voorwielen met de benen bestuurd kan worden. Een mechanisme dat met een pompende beweging van de armen bediend moet worden brengt de energie over op de achterwielen, en heeft veel weg van de 'roeiwagen' voor kinderen uit vroeger tijd (of van een 'Vliegende Hollander'). Deze wordt gebruikt voor korte afstanden.
Gewoonten en gebruiken zijn anders dan bij ons. Het weinige wat ik te weten kon komen, wijst op een geschiedenis met andere gebeurtenissen, namen, plaatsen en jaartallen. En toch, hoewel de trap van menselijke ontwikkeling gelijk lijkt te zijn (het bewuste verstand neemt de inwoners waar als mensen), komen de technische en sociale ontwikkelingen niet helemaal overeen.

De belangrijkste ontdekking kwam spoedig nadat ik de moed verzameld had om langere tochten in Omgeving III te maken. Ondanks eerdere vermoedens waren de mensen zich niet bewust van mijn aanwezigheid, totdat ik iemand tegenkwam in wie ik tijdelijk en zonder het bewust te willen opging, en die ik alleen kan omschrijven als 'ik' die 'daar' woont. De enig mogelijke oplossing die ik hiervoor zie, is dat ik, me er volledig van bewust dat ik 'hier' leef en besta, aangetrokken werd tot en tijdelijk het lichaam in bezit nam van iemand 'daar', die veel op mij leek. Toen dit plaats begon te vinden - en het ging haast automatisch als ik naar Omgeving III reisde - nam ik gewoon 'zijn' lichaam over. Ik was me niet van zijn geestelijke aanwezigheid bewust wanneer ik tijdelijk zijn plaats innam. Mijn kennis van hem, zijn werkzaamheden en zijn verleden waren afkomstig van zijn familie, en van wat kennelijk zijn geheugen was. Hoewel ik wist dat ik niet hem was, kon ik de gevoelspatronen uit zijn verleden objectief voelen. Ik heb me afgevraagd in hoeverre ik hem in verlegenheid heb gebracht als gevolg van de perioden van geheugenverlies, veroorzaakt door mijn binnendringen. Er zullen er ongetwijfeld bij geweest zijn die hem aardig in verwarring hebben gebracht.
Hier volgt zijn leven: 'Ik-daar' was bij mijn eerste binnendringen een nogal eenzaam iemand. Hij was niet bepaald succesvol in zijn werk (architect-aannemer), en niet bepaald een gezelligheidsmens. Hij kwam uit wat een lagere inkomensgroep genoemd mag worden, en slaagde erin na zijn middelbare school nog wat verder te studeren. In het begin van zijn carrière had hij voor een groot deel een gewone baan in een grote stad. Hij woonde op de tweede verdieping van een pension, en ging met de bus naar zijn werk. Hij was vreemd in de stad, en had weinig vrienden. (De bus was overigens erg breed, met acht plaatsen naast elkaar, de zitplaatsen liepen naar achteren toe omhoog, zodat iedereen een goed uit zicht op de weg had.) Mijn eerste binnendringen vond plaats juist op het ogenblik dat hij uit de bus stapte. De buschauffeur keel hem argwanend aan toen ik de rit wilde betalen. Het schijnt niets te kosten.
De volgende maal vond plaats midden in een emotionele crisis 'Ik-daar' ontmoette Lea, een rijke jonge vrouw met twee kinderen, een jongen en een meisje, allebei nog geen vier jaar oud. Lea was een droevige, weemoedige en enigszins in gedachten verzonken vrouw, die een of andere belangrijke tragische gebeurtenis in haar leven meegemaakt scheen te hebben. Dit had iets te maken met haar vorige echtgenoot, maar wat precies was niet duidelijk. 'Ik-daar' was haar vrij toevallig tegengekomen, en voelde zich tot haar aangetrokken. De twee kinderen vonden in hem een goede kameraad. Lea leek bij hun eerste ontmoeting slechts matig geïnteresseerd. Zij reageerde het sterkst op de aandacht en warmte die hij haar kinderen schonk.
Een korte tijd later vond er een binnendringen plaats, juist op het op het moment dat Lea en 'ik-daar' aan haar vrienden aangekondigd hadden dat ze gingen 'trouwen' (er wordt daar een iets andere betekenis aan gegeven). Dit lokte nogal wat ontsteltenis uit bij haar vrienden, voornamelijk omdat het pas dertig dagen (?) geleden was dat een gebeurtenis van grote invloed had plaatsgevonden in Lea's leven (een scheiding, het overlijden van haar echtgenoot of een soort lichamelijke inzinking). Ik-daar voelde zich nog altijd enorm tot haar aangetrokken, en Lea was nog steeds bedroefd en in zichzelf gekeerd.

Een binnendringen op een later tijdstip vond plaats toen Lea en ik-daar in een huis ergens buiten woonden. Het huis stond op een lage heuvel, had rechthoekige ramen, en erg brede dakranden die veel deden denken aan een pagode. De spoorweg liep met een met een bocht om de heuvel heen op ongeveer driehonderd meter afstand. De rails kwamen in rechte lijn van rechts, liepen aan de voet van de heuvel rond naar achter en verder naar links. Het gazon was diep groen en liep van het trapje van het huis langs de glooiing naar beneden. Ik-daar had een kantoor aan de achterzijde van het huis, een gebouwtje van één kamer waar hij werkte.
Bij deze gelegenheid kwam Lea net het kantoor binnen en naar het bureau toe op het moment dat ik in de plaats getreden was van ik-daar.
'De werkmannen willen wat gereedschap van je lenen,' zei ze. Ik keek haar aan zonder te reageren. Ik wist niet wat ik moest zeggen, dus vroeg ik haar welke werkmannen ze bedoelde.
'De mensen die aan de weg werken natuurlijk.' Ze had nog niet dat er iets mis was.
Zonder te beseffen wat de uitwerking ervan zou zijn, zei ik dat er helemaal geen mensen aan de weg werkten. Toen ik dat gezegd had keek ze me doordringend aan, met een groeiende argwaan. Ik wist echt niet wat me te doen stond, dus verliet ik zijn lichaam en keerde terug door het gat.

Een andere keer dat ik nogal ongelegen kwam, vond plaats toen ik-daar zijn laboratorium had ingericht. Hij was niet direct opgeleid om onderzoek te doen, maar hij had besloten bepaalde nieuwe ontdekkingen te gaan doen. Hij had (misschien geholpen door Lea's rijkdom) een enorm pakhuis van binnen verbouwd tot kleinere ruimten, en hij deed er bepaalde proefnemingen. Midden in zo'n proef nam ik zijn plaats in, maar ik kon er niet achter komen wat de volgende handeling moest zijn. Juist op dat moment kwam Lea binnen met bezoekers, voornamelijk om hun het resultaat van de verbouwing te laten zien. Ik (in het lichaam van ik-daar) stond met stomheid geslagen toen Lea me vroeg hen de hoogte te stellen van het werk dat ik had verricht.
Beschaamd leidde Lea het stel naar een andere kamer. Ik aarzelde, hoewel ik-daar hen misschien gevolgd zou zijn. Ik probeer te 'voelen' waarmee hij bezig geweest zou kunnen zijn. Het enige wat ik kon ontdekken was, dat hij aan het proberen was nieuwe vormen van toneel te ontwikkelen, het ontwerpen van het toneel zelf, de verlichting en de decors, allemaal in een poging het kijken tot een sterk subjectieve belevenis te maken. Ik slaagde er slechts gedeeltelijk in het me te herinneren, en ik verliet zijn lichaam toen ik hen terug hoorde komen, om zijn leven niet nodeloos ingewikkeld te maken.

Een andere maal waren ze op vakantie in de bergen. Ik-daar, Lea, en de twee kinderen reden over een kronkelige bergweg, ieder in zo'n op eigen kracht voortgedreven voertuigje als eerder beschreven. Ik nam onverwacht over net op het ogenblik dat we onderaan de ene heuvel waren aangekomen en de andere begonnen op te gaan. Niet vertrouwd met de bediening, probeerde ik het de volgende heuvel op te laten gaan, maar reed al gauw van de weg af en kwam in een hoop stof terecht. De anderen wachtten terwijl ik terug op de weg probeerde te komen, en ik mompelde dat er betere manieren van voortbewegen bestonden dan deze. Dit veroorzaakte een reactie bij Lea, en ze werd plotseling stil. Waarom weet ik niet. (Ik weet zeker dat ik-daar het wist.) Ik probeerde haar te vertellen dat ik niet was die zij dacht dat ik was en besefte dat ik het alleen maar erger maakte. Ik 'vertrok' maar, en ging terug naar het gat en mijn lichaam.

Bij latere gelegenheden dat ik binnendrong woonden ik-daar Lea niet meer samen. Hij had een zekere mate van succes behaald, maar er was iets dat haar van hem vervreemdde. Als hij alleen was, dacht hij voortdurend aan haar, en had hij oprechte spijt van de zwakte die haar afstootte. Hij kwam haar toevallig een keer tegen in een grote stad en smeekte haar of hij eens bij haar langs mocht komen. Ze zei dat hij haar mocht opzoeken; zou dan wel zien hoe het verder ging. Ze woonde in een soort appartement op de derde verdieping van een woonblok. Hij beloofde haar langs te zullen komen.
Jammer genoeg verloor of vergat ik-daar haar adres, en was hij de laatste keer dat ik in hem kwam een eenzaam en gefrustreerd mens. Hij was er zeker van dat Lea het kwijtraken van haar adres als onverschilligheid zou opvatten, en eens temeer een voorbeeld van zijn onevenwichtigheid. Hij was wel aan het werk, maar besteedde zijn vrije tijd aan het opsporen van Lea en de kinderen. Wat moeten we van dit alles denken? In het licht van de allesbehalve rooskleurige omstandigheden, kunnen we het nauwelijks aanmerken als een ontsnappen aan de werkelijkheid via het onderbewuste. Evenmin is het een soort leven waarvan men als plaatsvervanger zou willen genieten. Men kan alleen maar gissen, en bij dergelijke speculaties moet men op zich al begrippen hanteren die niet aanvaard zijn door onze huidige wetenschap.

(Geciteerd uit 'Uittredingen' door Robert Monroe, pag. 94-99.)
Laatst gewijzigd door Pilgrim op vr jul 11, 2014 11:28 am, 2 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
mercator
Berichten: 19282
Lid geworden op: do nov 06, 2008 1:36 pm
Locatie: Vlaanderen

Re: Bijna-doodervaringen

Bericht door mercator »

Monique schreef: Wetenschappers hebben mogelijk een verklaring gevonden voor bijna-doodervaringen van mensen doormiddel van hersenmetingen bij stervende ratten.
Wetenschappers die doelbewust een hoop ratten doodmartelen om te kijken of ze bijna-doodservaringen zouden krijgen zouden beter zelf wat electrische schokken mogen krijgen om het af te leren. Proeven op dieren voor medische doeleinden daar kan ik nog inkomen, maar die bijna-doodservaringen zijn totaal oninteressant, en alleen maar bedoeld om gelovigen te bevestigen in hun waanidee dat er na de dood "iets" is.
Dat die ervaringen louter en alleen worden opgewekt door electrische impulsen in het eigen brein is vanzelfsprekend, daar moesten ze geen ratten voor lastig vallen.

Een interessant experiment zou wel kunnen met moslims, bij wie kunstmatig een hartstilstand wordt opgewekt. Via bijzonder gesofisticeerde apparatuur kunnen we dan op een monitor zien wat die zoal te zien krijgen vlak voor ze het paradijs binnen treden. mss zien we wel 72 maagden op dat scherm.
De Ideale Mens is een negroïde transsexueel in een rolstoel
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

Tja, wat moeten we hier nou van denken?

De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8529
Lid geworden op: do mei 08, 2008 3:33 am

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door H.Numan »

Wat je maar wilt. Vind je het zelf niet opmerkelijk dat Christenen nooit een redelijke beschrijving van hun hemel kunnen geven dan alleen in de meest algemene termen? Maar hun hel wel kunnen beschrijven tot in minutieus detail?

(Sommige) Boeddhisten geloven ook in een hel, zij het een tijdelijke (want reïncarnatie). Geen plezante plaats, maar aanzienlijk minder onplezant dat de Christelijke of mohammedaanse hellen. Het is meer een volksgeloof, maar dan met minder aanhang.
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem
Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 16302
Lid geworden op: za jun 18, 2011 7:07 pm

Even weg. Naar de parkeerplaats? Het paradijs? De hel?

Bericht door Hans v d Mortel sr »

Wie wist het beter? Jezus of Mohammed?
De enige die ons uitvoerig had kunnen vertellen over hoe het er in de hemel aan toe gaat en hoe de sfeer op een doordeweekse dag is, was Jezus Christus. Want . . . voordat deze jood naar de aarde kwam via overspel door God gepleegd in de kut van Maria die verloofd was - nota bene! - met ene timmerman Jozef (overspel dus), leefde en woonde Jezus al eeuwig in de hemel bij zijn vader God, die in de joodse volksmond bekend stond als krachtpatser JeHoWaH. Niet JHWH schiep hemel en aarde - nee - dat was Jezus. Ja, ik ken de bijbel en weet dat dit daarin staat beschreven! Want de jongens (meisjes waren er nog niet) van het Nieuwe Testament, gingen ervan uit dat Jezus God is. Nou ja, tenminste één van de drie.



Neuken. Daar draait het om
Maar Jezus hield zijn kiezen stijf op elkaar. Vreemd nietwaar? Terwijl onbenullige Arabieren, na het weerzinwekkende Gods offer van Jezus aan het kruis, bekend werden met het feit dat ene Arabische ongeletterde kamelendrijver Mohammed met de reputatie van meest beruchte pedofiel en oorlogsmisdadiger van de zandbak Gods, de meest fraaie dingen wist te vertellen over het paradijs Gods waarin het na de dood heerlijk neuken, eten, wijn drinken, en weer neuken was.

Klokkenluider
Want neuken stond altijd al hoog in het vaandel van het door seksisme doordrenkte geloof van de mohammedaan. En bovendien, het niet te onderschatten vooruitzicht om de beschikking te krijgen over minstens 72 neuk-grijpe maagden. Wie was de klokkenluider die over deze bloedgeile brandende woestijn informatie beschikte, die Arabieren bijna hun scrotum deed verbranden? Mohammed is zijn naam die zich een knecht had aangemeten die hij Allah noemde.

Liefhebber van ouwe taart
Mohammed, die als analfabeet het neuken eerst op een ouwe Arabische taart had geleerd en daardoor begreep hoe hij van een zesjarig meisje kon smullen, haar betasten en bestijgen, heeft bij de fanatiek gelovige mohammedaan de overtuiging doen postvatten dat deze als gelovige in de praatjes van Mohammed, later over 72 maagden zou mogen beschikken en nog veel meer lekkers. Dit voorrecht komt uitsluitend de gelovige Arabier toe en niet de andersdenkende, de ongelovige, die mag namelijk later niet lekker neuken tot hij een ons weegt, maar zal voor eeuwig en altijd het uit moeten schreeuwen van pijn in het hoog oplaaiende folter paradijs dat de knecht van Mohammed, Allah, voor hem bereid heeft: het hellevuur!

Het hoerenparadijs volgens analfabeet allesweter Mohammed.
Exclusief voor hitsige domme lafhartige Arabieren die Mohammed niet tegen durven spreken. Overgenomen uit de koran, sura 56.
11 - Diegenen zijn de naast bijgestelden.
12 - in de Gaarden van het geneucht.
13 - Een menigte van de vroegeren
14 - en weinigen van de lateren
15 - op rijkbestikte rustbedden
16 - daarop geleund tegenover elkander liggend.
17 - Onder hen gaan rond eeuwig-levende knapen
18 - met kommen en kannen en bekers gevuld met brondrank
19 - waarvan hun hoofden niet zwaar worden en waarvan zij geen roes krijgen
20 - en ooft waarvan zij het beste kunnen kiezen
21 - en vlees van gevogelte wat zij maar lusten
22 - en wit- en grootogige gezellinnen
23 - gelijk aan ingebedde parelen
24 - tot vergelding voor wat zij bedreven.
25 - Niet horen zij daar ijdele praat noch bezondiging
26 - maar alleen dat er gezegd wordt: Heil! heil!
27 - En de lieden der rechterzijde zijn wat de lieden der rechterzijde zijn
28 - te midden van gegladde lotusbomen
29 - en getroste bananenbomen
30 - en uitgestrekte schaduw
31 - en gesprenkeld water
32 - en veelvuldig ooft
33 - onderbroken noch ontzegd
34 - en hooggestapelde spreidkleden.
35 - Wij hebben haar nieuw doen opgroeien
36 - en haar gemaakt tot maagden
37 - liefderijk toegewijde gezellinnen
38 - voor de lieden der rechterzijde:
39 - Een menigte van de vroegeren
40 - en een menigte van de lateren.
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

Hier een interessante passage uit de geschiedenis van Robert Monroe m.b.t. uittredingen. Hij krijgt een soort informatie over de schepping van het leven op aarde van een andere geest die later zijn vriend zal blijken te zijn. Deze andere geest is op dat moment nog nooit op aarde gereïncarneerd en heeft de informatie meegekregen samen met veel andere informatie als een soort reisgids om de aarde te bezoeken. Later krijgt Monroe van een geestelijke gids te horen dat deze informatie over de schepping van het leven op aarde een niet correcte 'vertaling' is van de werkelijkheid. Er blijkt echter wel duidelijk uit dat het noodzakelijk is dat het leven op aarde gebaseerd moet zijn op roof om de noodzakelijke geheimzinnige energie ('Lus') voort te brengen die Iemand (een hogere entiteit) als voeding gebruikt.
Bewezen geruchten

Iemand, Ergens (of beide, in miljoenen of ontelbare) vereist, houdt van, heeft nodig, waardeert, verzamelt, drinkt, eet, of gebruikt als een medicijn een stof Lus genaamd. (Elektriciteit, olie, zuurstof, goud, tarwe, water, land, oude munten, uranium.) In Ergens is het een zeldzame substantie en degenen die 'Lus' bezitten vinden dat van levensbelang.
Met deze wet van vraag en aanbod geconfronteerd (een universele wet in Ergens), besloot Iemand om het zogezegd kunstmatig te gaan produceren in plaats van het in zijn 'natuurlijke' vorm te gaan zoeken. Hij besloot om een tuin aan te leggen waarin hij Lus kon gaan verbouwen.
In zijn natuurlijke staat kwam Lus uit een serie van trillingsactiviteiten in de koolstof-zuurstofcyclus voort. Het restgedeelte van deze cyclus was Lus in verschillende vormen van zuiverheid. Het kwam alleen uit dergelijke activiteiten voort en uit het proces dat daarop volgde. Goudzoekers uit Ergens zochten alles af om bronnen van Lus aan te boren en nieuwe vondsten werden met veel enthousiasme onthaald en beloond.
Daarom veranderde er door Iemand met zijn tuin alles. In een verafgelegen gebied begon hij zijn experiment op te zetten. Hij creëerde eerst een zuivere omgeving voor zijn koolstof-zuurstofcyclus, waarin Lus kon groeien. Hij schiep met grote zorg een evenwicht, zodat er voortdurend een juiste straling en een juiste voeding zouden zijn.
Toen probeerde hij zijn eerste oogst uit, die wel Lus opleverde, maar slechts in kleine hoeveelheden en van een betrekkelijk laag gehalte. Het gehalte was niet groot genoeg om naar het hart van Ergens mee terug te nemen. Het probleem was tweeledig. De levensduur ervan was te kort en de oogsteenheden waren te klein.
Dit veroorzaakte kwaliteitsgrenzen en hoeveelheden, omdat de tijd te kort was om Lus in dichte toleranties voort te brengen. Bovendien kon de Lus alleen geoogst worden op het moment dat de levensduur ten einde liep en geen moment eerder.
Zijn tweede oogst was niet veel beter. Hij was bijna even goed. Hij veranderde de omgeving naar een ander deel van de tuin, waar de dichtheid meer gasvormig dan vloeibaar was en waar de chemicaliën, die een hogere dichtheidsgraad hadden, een solidere basis vormden en daarom nog steeds beschikbaar waren. Hij plantte ontelbare eenheden van verschillende soorten in een nieuwe vorm, met steeds groter wordende afmetingen. Enkele daarvan waren duizend keer groter en complexer dan de eenvoudige unicellulaire eerste oogst. Hij herzag de koolstof-zuurstofcyclus. Toch had alles een basisuniformiteit. Zoals bij de eerste oogst herzaaiden zij zich op regelmatige tijdstippen en beëindigden zij hun levensduur automatisch. Om een ongelijke verdeling van de meest voorkomende chemicaliën en de straling, zoals die bij de eerste oogst voorkwam, te vermijden, legde hij de tweede oogst stop. Elke oogst was zo ontworpen dat deze in principe in het eigen deel van de tuin bleef. Voor dit doel had elk gewas krachtige tentakels gekregen die zich diep in de dichtere chemische materie boorden. Daaraan was een stam of stronk verbonden, die het bovenste gedeelte omhoog hield om aan de benodigde straling deel te kunnen nemen. Het brede dunne en wat breekbare bovenste gedeelte was als een omvormer van de koolstof zuurstofcomponenten ontworpen, die naar de gewassen toegingen. Daarnaast bevonden zich boven op elke eenheid schitterende gekleurde radiatoren die vergezeld werden door kleine deelgeneratoren welke zich meestal op de top bevonden en die symmetrisch gerangschikt waren.
De rest van het verhaal staat in de spoiler.
Spoiler! :
In het gasvormige omhulsel van de gewassen bracht hij circulerende patronen, die voornamelijk als hulp bij het herzaaien gebruikt werden. Hij ontdekte later dat hetzelfde turbulente effect een middel was om de Lus te oogsten. Wanneer de turbulentie krachtig genoeg was, dan zou de oogst omver geblazen worden, de levensduur zou beëindigd worden en de Lus zou zich ontladen. Dit was in het bijzonder nuttig wanneer er een onmiddellijke Luslading op een ander tijdstip dan de oogsttijd verlangd werd. Desondanks was de tweede oogst zeer onbevredigend. Terwijl het waar was dat er een veel grotere hoeveelheid geoogst werd, was de ruwe Lus van een dergelijk laag gehalte dat het nauwelijks de moeite was geweest. Daar kwam dan nog bij dat de groeiperiode nu te lang geworden was en dat dat niet in een verhoging van de kwaliteit geresulteerd had. Er ontbrak een vitaal element. Iemand zweefde voor een lange periode over zijn tuin om hem te bestuderen voordat hij een derde oogst uitprobeerde. Het was inderdaad een uitdaging. Het was waar dat hij maar gedeeltelijk succesvol was. Hij had Lus geproduceerd, maar het product van zijn inspanningen was duidelijk minder dan de wilde ongecultiveerde soort.
Het was onvermijdelijk dat hij het antwoord zou ontvangen. De derde oogst was het levende bewijs van zijn waarheid. De oorspronkelijke koolstof-zuurstofcyclus moest erin betrokken worden. De beweeglijkheid moest hersteld worden. Beide factoren hielden een grote belofte in bij de productie van hoge kwaliteit Lus. Wanneer er nog afmetingen aan toegevoegd zouden kunnen worden, dan zou er veel bereikt kunnen worden.
Met dit plan in gedachten haalde Iemand verscheidene proefeenheden uit de eerste oogst, die nog steeds in het vloeibare gedeelte van de tuin bloeide. Hij veranderde de gewassen om ze in het gasvormige te laten groeien. Hij paste ze eerst zodanig aan dat ze voedsel uit de tweede oogst konden halen.
Voor dit speciale doel stond hij toe dat dit overvloedig kon gebeuren. Zo ontstonden de eerste mobielen; de derde oogst. De mobielen verkregen voedsel waardoor zij de levensduur daarvan beëindigden en waardoor de tweede oogst slechts een lage kwaliteit Lus opleverde. Wanneer iedere enorme mobiel zijn eigen levensduur beëindigde dan werd er extra Lus geproduceerd. De kwantiteit was indrukwekkend maar de frequentiepatronen van de Lusresten lieten nog veel te wensen over. Door toeval ontdekte Iemand de voornaamste katalysator van de Lusproductie. De enorme langzaam bewegende mobielen hadden een levensduur die niet meer in verhouding tot hun voedselinname stond. De groei en de beëindiging van het levensproces waren dermate lang dat de mobielen spoedig de tweede oogst zouden decimeren. De hele tuin zou uit evenwicht zijn. Er zou geen Lusproduktie meer over zijn. Zowel de tweede als de derde oogst gingen hun einde tegemoet.
Toen de tweede oogst bijna op was werden de energiebehoeften van de mobielen nijpend. Het kwam vaak voor dat twee mobielen de identieke eenheid van de tweede oogst opzochten om die in zich op te nemen. Dit schiep een conflict, dat in een fysieke strijd tussen twee of meer van de lompe mobielen resulteerde.
Iemand observeerde deze strijd. In het begin raakte hij door het probleem in de war, later werd hij er zeer in geïnteresseerd. Terwijl de strijd plaats vond produceerden de mobielen Lus! Niet in kleine hoeveelheden, maar in bruikbare hoeveelheden van behoorlijke afmetingen en die een veel hogere graad van zuiverheid hadden.
Snel begon hij de theorie in de praktijk te testen. Hij verwijderde een andere eenheid uit de eerste oogst van het vloeibare tuingebied, maakte een nieuw ontwerp voor de gasvormige omgeving, maar bracht een belangrijke wijziging aan. De nieuwe mobiel zou iets kleiner zijn, maar zou zijn voedsel uit de andere mobielen halen. Hierdoor zou het probleem van de overbevolking van de mobielen opgelost zijn en tegelijkertijd zou het een goede hoeveelheid bruikbare Lus tijdens elk gevecht produceren. Er zou een extra bonus zijn als de nieuwe orde van mobielen de levensduur van de andere beëindigde. Iemand zou dan in staat zijn om redelijke hoeveelheden van behoorlijk goede Lus naar Ergens over te brengen.
Zo ontstond de regel van de voornaamste katalysator. Conflicten tussen koolstof-zuurstofcycluseenheden brengen consistente Lusproducties voort. Zo simpel was het.
Tevreden omdat hij de formule gevonden had bereidde Iemand de vierde oogst voor. Hij wist dat de mobielen van de derde oogst te groot waren en een te lange levensduur nodig hadden om uiteindelijk van nut te kunnen zijn. Wanneer zij in groten getale verbouwd zouden moeten worden dan zou de hele tuin uitgebreid moeten worden. Er was niet genoeg ruimte om dergelijke indrukwekkende eenheden te verbouwen met de daarbij behorende lijvige tweede oogst om ze te ondersteunen. Hij beredeneerde ook dat een versnelde en toegenomen mobiliteit de conflictfactor zou vergroten met als resultaat een hogere Lusuitval.
Met één enkele beweging beëindigde Iemand de levens van alle onbehouwen derde-oogstmobielen. Bij de eerste oogst in het vloeibare gebied veranderde hij alle gewassen en breidde hij ze uit tot een veelheid van vormen en afmetingen. Hij gaf ze complexe multicellulaire structuren met een hoge beweeglijkheid. Hij ontwierp een patroon van evenwicht in ze. Er waren er bij die als bron van energie een tweede oogst type koolstofeenheid (fundamenteel onbeweeglijk) tot zich namen. Weer andere hoogst beweeglijke vormen waren voor hun energiegebruik van andere beweeglijke eerste-oogsteenheden afhankelijk.
Het gehele circuit werkte tamelijk bevredigend. De onbeweeglijke tweede-oogstverandering in de vloeibare omgeving bloeide op. Kleine hoogst actieve vloeistof inademende mobielen voedden zich, 'aten' de tweede-oogstverandering. Grotere en/of andere actieve mobielen consumeerden de kleinere 'planteneters' als energie. Wanneer een mobiel te groot en te langzaam werd, dan werd het een gemakkelijk doelwit voor de kleinere mobielen, die met vraatzuchtige aantallen aanvielen. Het chemische residu van deze innemende activiteiten bezonk naar de bodem van het vloeibare medium en verschafte zo een nieuwe voeding voor de stationairen (veranderde tweede oogst) en maakten de cirkel zo compleet. Het resultaat was een gestage stroom van Lus. Deze kwam voort uit de beëindiging van de levens van de stationairen, uit de hevige conflicten tussen de mobielen bij de vermijding om opgegeten te worden en tenslotte uit de plotselinge beëindiging van de levens van mobielen, die als een onvermijdelijk product van dergelijke conflicten voortkwamen.
In een ander deel van zijn tuin — het gasachtige gebied met een dichte samenstelling — paste Iemand dezelfde technieken toe met zelfs meer geavanceerde verbeteringen. Hij voegde er veel variëteiten van stationairen aan toe (de oorspronkelijke tweede oogst) om voldoende een uiteenlopend voedsel aan de nieuwe mobielen, die hij aan het creëren was, te kunnen verschaffen. Zoals in het andere tuingebied schiep hij, door twee soorten te maken, een soort evenwicht. De eerste soort nam energie op uit de tweede-oogststationairen en de andere soort had voor haar onderhoud andere mobielen nodig. Hij schiep werkelijk duizenden oorspronkelijke typen, klein, groot, maar geen enkele daarvan was zo groot als de derde-oogstmobielen. Iedere soort gaf op een ingenieuze wijze aanleiding tot conflict. Dit nam de vorm aan van massa, van ongrijpbare snelheid, van misleidende of beschermende bedekking of kleurenstraling, van 'golfactiviteiten', van waarnemers van deeltjes en van unieke dichte uitsteeksels om te grijpen, af te persen en te vergelden tijdens een conflict. De laatste dienden eenvoudig om het conflict te verlengen en te verhevigen met als resultaat een toename van Lusgroei.
Als een nevenexperiment ontwierp Iemand een vorm van mobielen die zwak was en ineffectief gemeten de standaarden van de anderen in de vierde oogst. Toch had deze experimentele mobiel twee duidelijke voordelen. Hij kon zowel energie aan de stationairen als aan de andere mobielen onttrekken en in zich opnemen. Daarnaast onttrok Iemand een deel van zichzelf — van deze bron was er geen andere substantie bekend of beschikbaar — om als intensieve uiteindelijke katalysator voor beweging te dienen. De wet van aantrekking volgend wist Iemand dat een dergelijke toevoeging een onophoudelijke beweging in deze bijzondere mobielsoorten teweeg zou brengen. Dit kleine deel van zichzelf zou altijd zijn aantrekking willen bevredigen en voortbrengen wanneer het vereniging met het oneindige Geheel zocht. Daardoor zou de drang naar bevrediging van de energiebehoefte door inname niet de enige motiverende kracht zijn. Nog belangrijker was dat de behoeften en de drang die door het deel van Iemand gecreëerd werden niet voor de hele tuin bevredigd zou kunnen worden. De behoefte aan beweging zou daardoor altijd aanwezig blijven en het conflict tussen deze behoefte en de vervanging van energie zou constant zijn. Mogelijk zou het een continue hoge kwaliteit Lus voortbrengen wanneer het zou overleven.
De vierde oogst overtrof alle verwachtingen van Iemand. Het werd duidelijk dat er een voortdurende bruikbare stroom Lus in de tuin geproduceerd werd. Het evenwicht van het 'leven' werkte perfect met de conflictfactor die een immense hoeveelheid Lus produceerde, met een flinke aanvulling vanwege de constante beëindiging van allerlei levens van stationairen en soorten mobielen. Om het resultaat te kunnen hanteren maakte Iemand speciale collectoren om bij het oogsten te helpen... Hij legde kanalen aan om de ruwe Lus van zijn tuin naar Ergens te vervoeren. Ergens was niet langer meer van de 'ruwe wilde Lus' afhankelijk. Daar had de tuin van Iemand een einde aan gemaakt.
Door het succes van de tuin en de productie van Lus door de ontwikkelde methoden, begonnen Anderen hun eigen tuinen te ontwerpen en te ontwikkelen. Dit was in overeenstemming met de wet van vraag en aanbod (vacuüm is een onstabiele conditie), omdat de hoeveelheid Lus uit Iemands tuin slechts gedeeltelijk met de behoeften van Ergens overeenkwamen.
Collectoren gingen op bevel van de Anderen de tuin van Iemand binnen om van kleine Lushoeveelheden te profiteren die door de collectoren van Iemand genegeerd of over het hoofd gezien werden.
Iemand had zijn missie voltooid en keerde voor andere zaken naar Ergens terug. Onder de supervisie van de collectoren bleef de Lusproductie op een constant niveau. De enige wijzigingen werden door Iemand zelf opgedragen. Met behulp van instructies van Iemand haalden de collectoren tijdelijk delen van de vierde oogst binnen. Dit werd gedaan om de jongere aankomende eenheden van voldoende chemicaliën, straling en andere voeding te voorzien. Een tweede doel was het plaatselijk verschaffen van extra hoeveelheden Lus die door een dergelijke oogst opgebracht werden.
Om een dergelijke oogst binnen te kunnen halen creëerden de collectoren een enorme turbulentie en onrust in zowel het gasvormige omhulsel als in de stevigere chemische formaties, die de basis van de tuin zelf vormden. Dergelijke veranderingen beëindigden de levens van velen uit de vierde oogst doordat zij onder de rollende basisformatie verpletterd werden of bedolven onder de golven van het geagiteerde vloeibare gebied van de tuin. (Door de eigenheid van het ontwerp konden de vierde oogsteenheden hun zuurstof-koolstofcyclus die door het vloeibare medium omgeven werd niet behouden.) Wanneer Iemand het tuinpatroon niet geobserveerd zou hebben of uit nieuwsgierigheid onderzocht dan zou dit levenspatroon eeuwig door zijn kunnen gaan. Af en toe bestudeerde hij Lusproeven uit zijn tuin. Hij had daarvoor geen speciale reden. De enige reden was dat Iemand een voortdurende interesse in zijn project had behouden.
Tijdens een speciale analyse van een Lusproef onderzocht Iemand terloops het groeiproces en toen hij het weer in het reservoir terug wilde doen werd hij zich bewust van een verschil. Het was maar klein maar het was er. Zijn belangstelling werd onmiddellijk gewekt en hij keek opnieuw. Tussen de meer gewone Lusgewassen in groeide heel fijn een tenger deeltje van gezuiverde en gedistilleerde Lus. Dit was onmogelijk. Gezuiverde en gedistilleerde Lus kwam alleen voor nadat de 'ruwe' Lus vele keren verwerkt was geweest. De Lus van de tuin van Iemand vereiste dezelfde behandeling voordat zij gebruikt kon worden.
Toch was het daar — zo fijn met zijn eigen straling verweven dat het zich niet meer met de ruwe substantie zou kunnen of willen vermengen. Iemand voerde zijn testen opnieuw uit en het resultaat was telkens positief. Hij was zich van één factor in zijn tuin nog steeds onbewust. Snel verliet Iemand Ergens en keerde naar zijn tuin terug. Van buitenaf leek alles hetzelfde. De solide gasvormige gebieden van de tuin waren een oneindig groen kleed vanaf de welig tierende tweede oogst. De veranderde eerste oogst in het vloeibare gebied was in perfecte overeenstemming met de actie-reactie-wet (een onderdeel van oorzaak en gevolg). Iemand nam zonder onderbreking waar dat het verschil — de bron van de gedestilleerde Lus — noch bij de eerste noch bij de tweede oogst lag.
Hij ontdekte zijn eerste tijdelijke kennismaking met de gedestilleerde Lusgroei in een van de eenheden van de vierde oogst (die tot op dat moment de gewassen van de tweede oogst binnengedrongen waren). De ontdekking vond plaats toen deze eenheid met een ongebruikelijke actie zich in een doodsstrijd begaf met een andere vierde-oogsteenheid. Dit alleen kon geen gedestilleerde Lus voortbrengen volgens Iemand en daarom zocht hij verder naar de werkelijke bron.
Op dat moment ontdekte hij het verschil. De vierde-oogsteenheid had geen strijdend conflict met een vraatzuchtige overblijver van een zwakkere vierde-oogsteenheid of met een smakelijk blad van een dichtbij zijnde tweede-oogststam om de beëindiging van het leven en de voedselopname door de andere strijdende vierde-oogsteenheden te vermijden.
Het had een conflict omdat het drie van zijn eigen nieuwe voortgebrachte soorten wilde sparen en tegen de dood wilde beschermen. Deze drie waren onder een grote tweede-oogsteenheid bij elkaar gekropen om het resultaat af te wachten. Hier bestond geen twijfel over. Door deze actie werd de plotselinge gedestilleerde Lus voortgebracht.
Met dit als aanknopingspunt onderzocht Iemand de activiteiten van de andere vierde-oogsteenheden in de tuin. Dezelfde vlagen van Lusprodukties ontdekte hij wanneer de andere vierde-oogsteenheden hetzelfde ondernamen om hun 'jongen' te beschermen. Er was echter nog steeds een inconsistentie. De som van al deze plotselinge Lusgroei, die door de activiteiten van de huidige vierde-oogsteenheden voortgebracht werden, bedroeg nog niet de helft van het totaal dat hij in de steekproef van het reservoir gevonden had. Het was duidelijk dat er een andere factor aanwezig moest zijn.
Systematisch zweefde hij over de tuin en verlengde zijn waarneming naar alle gebieden. Hij vond bijna onmiddellijk de bron. Door een speciaal deel van de tuin werd er een hoge kwaliteit gedestilleerde Lus voortgebracht. Hij haastte zich snel naar de plek. Daar was het — een experimenteel veranderde vierde-oogsteenheid; een van die eenheden die een deel van hem zelf bevatten, waarbij het functionele patroon nog intact was. Het stond alleen onder het bovenste bladerachtige deel van een grote tweede-oogsteenheid. Het was niet 'hongerig.' Het had geen conflict met een andere vierde-oogsteenheid. Het verdedigde zijn 'jongen' niet. Waarom bracht het dan toch zulke grote hoeveelheden gedestilleerde Lus voort?
Iemand bewoog zich dichterbij. Zijn waarneming ging de veranderde vierde-oogsteenheid binnen en toen wist hij het. De eenheid was eenzaam! Daardoor werd er gedestilleerde Lus geproduceerd.
Toen Iemand zich terugtrok merkte hij een andere ongewone inconsistentie op. De veranderde vierde-oogsteenheid was zich plotseling van zijn tegenwoordigheid bewust geworden. Hij was in elkaar geklapt en maakte vreemde stuiptrekkingen op de stevige basisformatie. Uit de twee straling waarnemende openingen werd een heldere vloeistof uitgestoten. Hierdoor kwam de geproduceerde gedestilleerde Lus zelfs nog meer op de voorgrond.
Iemand stelde op grond van deze gegevens daarom zijn nieuwe inmiddels bekende D.L.P.-formule samen, die op dit moment in de tuin werkzaam is.
De uitkomst van het verhaal is bekend. Iemand bracht het volgende in zijn formule: '... De schepping van zuivere, gedestilleerde Lus wordt door type 4 M-eenheden door middel van niet-gerealiseerde activiteiten voortgebracht, maar alleen dan wanneer een dergelijk patroon tot een trillingsniveau boven de zintuiglijke grenzen van de omgeving opgevoerd wordt. Hoe groter de intensiteit van het beschreven patroon, des te groter is de productie van de gedestilleerde Lus…'
Om de formule in de praktijk te kunnen brengen ontwierp Iemand subtiele veranderingen in zijn tuin, die alle bij iedere historicus bekend zijn. Het opsplitsen van alle oogsteenheden in twee helften (om eenzaamheid op te wekken, zodat ze zich zouden willen herenigen) en de aanmoediging tot dominantie van de type 4 M-eenheden zijn slechts twee van de meest vermeldenswaardige vernieuwingen.
Zoals het er nu uitziet is de tuin een fascinerend schouwspel van efficiency. De collectoren zijn al lang meesters geworden in de kunst van de D.L.P. -formule. Type 4 M-eenheden domineren en hebben zich door de gehele tuin verspreid, met uitzondering van de diepere delen van het vloeibare medium. Dit zijn de voornaamste producenten van gedestilleerde Lus.
Vanuit hun ervaring hebben de collectoren een volledige technologie opgezet met aanvullende werktuigen voor het oogsten van Lus van de type 4 M-eenheden. De meest bekende worden liefde, vriendschap, familie, haat, gretigheid, pijn, schuld, ziekte, trots, ambitie, bezit, opoffering genoemd en op grotere schaal heten ze bijvoorbeeld naties, provincialisme, oorlogen, religie, schaarste, machines, vrijheid, industrie, handel, enz. De productie van Lus is nog nooit zo groot geweest.

KLIK!

Ik was flink gesloten, naar binnen gekeerd en sprakeloos. Mijn eerste reactie was dat er een fout gemaakt moest zijn. Dit was niet het verhaal over de geschiedenis van de aarde. BB had het met wat andere informatie uit zijn reisschema vermengd. Toen ik de informatie echter opnieuw doornam was er een tamelijk juiste overlapping met hetgeen ik over de geschiedenis van de zoölogie en mens wist, echter vanuit een ander perspectief. De voedselketen van het aardse ecobiologische systeem was goed van de grond gekomen. Met dit over Moeder Natuur in hun achterhoofd hebben velen van de feitelijk ingestelde filosofen zich vaak afgevraagd waar de mens in dit proces paste. De keerzijde was duidelijk, we aten ons op? Daarvoor was het slechts speculatie. Nu ...

(Geciteerd uit 'Astrale reizen' door Robert Monroe, pag. 180-189.)
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
xplosive
Berichten: 8157
Lid geworden op: do jun 30, 2011 11:18 pm

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door xplosive »

Het bovenstaande is weer een illustratie van de rijkdom van wat er zich allemaal in mensenhoofden kan afspelen (en dat niet noodzakelijkerwijs op waarheid berust).

Het in het verleden genomen criterium voor hersendood zou wel eens op een ernstige vergissing kunnen berusten. Nauwkeurigere modernere metingen laten namelijk bij een zogenaamde traditionele "vlakke lijn EEG" wel degelijk hersenactiviteit zien !

Coma: Researchers Observe Never-Before-Detected Brain Activity
Researchers from the University of Montreal and their colleagues have found brain activity beyond a flat line EEG, which they have called Nu-complexes (from the Greek letter n). According to existing scientific data, researchers and doctors had established that beyond the so-called "flat line" (flat electroencephalogram or EEG), there is nothing at all, no brain activity, no possibility of life. This major discovery suggests that there is a whole new frontier in animal and human brain functioning.
Gun jezelf wat je een ander toewenst     islam = racisme   & de hel op aarde voor mens en dier
                                   koran = racistisch & handboek voor criminelen
      Moslimlanden bewijzen dagelijks:    meer islam = meer verkrachte mensenrechten
Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8529
Lid geworden op: do mei 08, 2008 3:33 am

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door H.Numan »

Pilrim, ik weet dat de toverkracht van reclame herhalen, herhalen en nog eens herhalen is. Uit beleefdheid tegenover jouw en om problemen met een serieuze godsdienstgek (niet jij) te voorkomen zeg ik zo weinig mogelijk om niet op lange tenen te trappen.

Kom nou eens met serieus bewijs. Niet doorgaan met onzin posten net zo lang tot je forumgenoten murw gebeukt zijn en het dan opgeven. Zo debatteren mohammedanen, Jehova's getuigen en voornoemde godsdienstgek. Met uitzondering van Jehova's willen die nog iets verder gaan en dat murw gebeukt letterlijk opvatten.
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

H.Numan schreef:Kom nou eens met serieus bewijs.
Het was helemaal niet bedoeld als bewijs. [icon_lol.gif] Het is gewoon ter informatie voor de geïnteresseerde lezers en niet alleen forummers, maar ook mensen van buiten die in de materie geïnteresseerd zijn. Het verhaal in bovenstaande post van mij is eigenlijk een antwoord op de vermeende imperfectie van de wereld waar Zwartmeer destijds mee aankwam omdat de natuur op roof gebaseerd is.

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... 29#p322529

De titel 'bewezen geruchten' was trouwens de titel van het hoofdstuk waaruit ik de tekst scande en dus niet door mezelf bedacht. Misschien dat je je door die titel geprovoceerd voelde en dacht dat ik een echt bewijs wilde leveren.
Laatst gewijzigd door Pilgrim op vr sep 27, 2013 1:07 pm, 2 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
mercator
Berichten: 19282
Lid geworden op: do nov 06, 2008 1:36 pm
Locatie: Vlaanderen

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door mercator »

raar is dat, maar mij interesseert het helemaal niks of er een leven voor of na de dood is.
De Ideale Mens is een negroïde transsexueel in een rolstoel
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

mercator schreef:raar is dat, maar mij interesseert het helemaal niks of er een leven voor of na de dood is.
Mensen hebben nu eenmaal verschillende interesses. :wink2:
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 16302
Lid geworden op: za jun 18, 2011 7:07 pm

Slap gelul in de ruimte

Bericht door Hans v d Mortel sr »

mercator schreef:raar is dat, maar mij interesseert het helemaal niks of er een leven voor of na de dood is.
Daar kan ik in meekomen. Omdat wij op dit moment - tenminste de mensen met een redelijk gezond verstand - er op dit ogenblik niks mee aankunnen.

Hoe kun je nu in godsnaam interesse hebben en geboeid raken in iets dat hoogst onwaarschijnlijk is? Jij en ik blijven er stoïcijns rustig onder. Het zal ons worst wezen. Is er leven na de dood? Nou, dan zien we dat wel weer, net zoals we niet weten wat ons morgen te wachten staat. Voor de dag van morgen maakt geen mens, die geen zenuwlijer is, zich zorgen.

Geboren worden om te leven om vervolgens dood te gaan en daarna weer tot leven te komen om verder te gaan waar je vanaf de geboorte gebleven was, is een onwerkelijkheid die uitsluitend is voorbehouden aan de domme grootschalige onbenullige massa die grootgebracht is met de onnozelheid van religie, die door slechts één simpele zich boven de massa verheven ziel is opgelegd aan godsdienstwaanzinnig rijpe mensen.

Afbeelding
Dit soort mensen gelooft dus NIET in een leven na de dood.
Want de echte gekken herken je niet!
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

Het volgende is een klein deel van een verslag van nog een bijzondere uittreding van Robert Monroe als hij onder begeleiding van een vrouwelijke geestelijke gids een reis naar de verre toekomst maakt, na het jaar 3000. Je kan in een dergelijke conditie dus niet alleen door de ruimte reizen maar ook door de tijd. In deze toekomstige tijd heeft de aarde een kunstmatige ring rondom de planeet, waarin de mensen verblijven. De aarde in een soort reservaat herschapen en volledig in haar natuurlijke staat terug gebracht. Het is eigelijk een soort vervolg op het verhaal in de vorige post.
Het beloofde plan

We bevonden ons hoog boven de aarde. Het was alsof men halverwege de maan naar de aarde keek. De maan was nog steeds achter ons aanwezig. De aarde had dezelfde blauwgroene kleur met een witte laag wolken die gedeeltelijk het land daaronder overschaduwde. We bewogen ons snel naar beneden en ik was blij dat de diep grijze en bruine ringen verdwenen waren, wat betekende dat de blokkade opgeruimd. Maar een nieuw kenmerk trok mijn aandacht en liet haar niet los. Rondom de aarde bevond zich één platte ring, die veel leek op de ring rondom Saturnus. Hij straalde en flonkerde niet vanwege de weerspiegeling van de zon, maar door zijn eigen bron.
…..
(Geciteerd uit 'Astrale reizen' door Robert Monroe, pag. 227.)
De diep grijze en bruine ringen hebben betrekking op de onvolmaakte 'bovenaardse' geestelijke sferen rondom de aarde waar de onvolgroeide geesten verblijven en na het jaar 3000 kennelijk verdwenen zijn. Hoewel de mensen in de ring verblijven zijn er op de begane grond in de natuur overal menselijke lichamen (beschermd door een soort energiecocon) te vinden die gebruikt kunnen worden om op aarde even een fysieke vorm aan te nemen. Monroe neemt daar het bezit van een lichaam van een 20-jarig ventje en ontmoet zo zijn metgezellen (zijn vriend BB en de vrouwelijke gids) die eveneens van zo’n tijdelijk reservelichaam gebruik maken. Later werpen ze hun lichamen weer af en zweven over het land (in dit geval wat vroege Japan was).
…..
We zweefden over een heuvelachtig landschap op ongeveer tienduizend voet hoogte. Direct onder ons bevond zich iets wat op het centrum van een lotusbloem leek, en waarvan de buitenste bladeren zich in schitterende kleuren zo'n vijf zes mijlen in alle richtingen uitspreidden. Daarachter afnemende tinten groen, van het erg lichte frisse blad tot het rijke donker van het tropische regenwoud. De vrouw en BB bevonden zich naast mij.
De vrouw trilde. (Dit is een van de mooiste.)
Ik zag waarom dit zo was. Ik opende me, (Wie heeft dit gemaakt?) (Hier begon een groep die het gebied een nieuwe aanblik van schoonheid wilde geven. Het was er al toen ik hier kwam. Nu zorgen anderen ervoor.)
Ik kreeg een helder, zuiver inzicht. (Is de rest van de wereld, van de aarde, hetzelfde?)
(Ze is in haar oorspronkelijke ecologische evenwicht hersteld, in de sfeer waarin zij was, voordat de mensen haar vernietigden. Het is er weer allemaal, iedere boom, iedere plant, ieder dier… alles.)
(Plus een paar verbeteringen) voegde BB eraan toe. (Maar is het niet allemaal in zulke grote tuinen uitgewerkt.) Ik richtte mijn aandacht op de vrouw.
(Slechts een klein deel) antwoordde zij. (De rest bestaat uit bossen, wouden, weiden en prairies. Zelfs de woestijngebieden zijn weer in hun oude staat.)
…..
(Geciteerd uit 'Astrale reizen' door Robert Monroe, pag. 235-236.)
Na deze vlucht over het land besluiten Monroe en zijn metgezellen naar de ring te gaan.
…..
(Welkom op de slaapzaal van de vernieuwde super-menselijke school van verdicht leren!) De identiteit was BB, daar bestond geen twijfel over. (AA had besloten dat 'slaapzaal' de beste naam was. Ik heb geen idee over wat een slaapzaal is.)
AA is de vriend van BB, maar later zal Monroe ontdekken dat hij zelf AA is.
Ik kreeg de vage identiteit van een vrouw, aan de andere kant van mij, in de gaten. Ze was helder en schitterde precies als alle anderen. Ik wist dat zij menselijk was — of had ik? — zo moeten alle andere schitterende vormen eruit zien. Ik opende me zoveel als ik kon. (Wat is dit voor een plaats?)
(Jij bent hem gepasseerd toen je de aarde binnenkwam.) Toen zij dit naar mij zond kreeg ik onmiddellijk een flits van een fonkelende ring. (Dit is ons referentiepunt totdat we besluiten om...)
Ze sloot zich en verwijderde zich. Ik probeerde te reageren. (Besluiten om te...?)
Ze opende zich een beetje. (Ik, eh... af te studeren.)
Ik laat dat even met rust. (Wat doe je ondertussen?)
Ze lachte licht. (Nou we maken en verzamelen o.a. hoe noem je het? ... Lus. Zoals bijen. Of Guernsey-koeien. Alleen weten we nu wat we aan het doen zijn en waarom en zijn we blij dat we het kunnen doen.)
Ik draaide me naar binnen en sloot me. Dit begreep ik, maar de enorme verandering was ongelooflijk. Maar ik was hier en het bewijs was om me heen. De snelweg naar de vrijheid.
Ik opende me opnieuw. (Wat doe je nog meer?)
Ze reageerde nauwelijks. (Het bewustzijn van de aarde ervaren. Niet alleen in de fysieke menselijke vorm. Herinner je je nog dat we slechts een deel ervan konden voelen, slechts een deel? Nu beleven we alle levensvormen, van het kleinste eencellige leven tot miljoenen verschillende levensvormen. Van het meeste waren we ons als fysieke mensen niet bewust. Zelfs de fysieke aarde heeft een actief bewustzijn!)
Ik liet deze ook voorbijgaan, omdat ik snel hetgeen wat volgde wilde weten. (De natuurlijke voedselketen, bestaat die nog en ervaar je die? Van het begin tot het einde?)
Ze kwam aardig terug. (Het is een belangrijk deel van het leerproces. Zonder dat zouden we geen Lus kunnen maken.)
…..
(Geciteerd uit 'Astrale reizen' door Robert Monroe, pag. 237-238.)
Het is dus duidelijk dat de natuurlijke voedselketen, die op roof gebaseerd is, dus nodig is om 'Lus' te produceren. De ring is een soort school voor 'eenmaligen', d.w.z. geesten die maar één keer een fysieke menselijke levenscyclus doorlopen (en dus niet reïncarneren) en daarna naar de ring terugkeren. Er komt ook hier weer duidelijk uit naar voren dat het fysieke menselijke bestaan een leerproces is, dat er voor dient om op een dag een goede 'Lusproducent' te worden. Na deze conversatie laten ze Monroe even terug naar het aardoppervlak gaan om het bewustzijn van verschillende levensvormen en te ervaren. Daarna gaat de conversatie in de ring nog even verder.
…..
Ik keerde me naar binnen. Er waren nog zoveel vragen onbeantwoord en ik kreeg het idee dat mijn bezoek ten einde liep. Het beste was om eerst de hoofditems te bepalen. Ik richtte volledig open mijn aandacht waardoor niets vervormd zou worden. (De beginners, wanneer komen zij terug...)
(Eenmaligen,) corrigeerde zij.
Ik ging door. (Als je die constante instroming hebt, dan moet je een uitstroming hebben om de zaak stromende te houden.) Ze wachtte rustig... beleefd? Of had ze al een idee over beide vragen en antwoorden? Ik ging door. (Dus mensen studeren hier in de slaapzaal af. Vraag: wat gebeurt er met de afgestudeerden?) Ze werd onzeker. (Meestal zijn het er velen tegelijkertijd. Even vaak gaat er echter een alleen.)
(En ze keren nooit terug?)
(Nee, dat doen ze niet.)
(Bestaat er nog een communicatie met hen? Als ze weg zijn?)

Ze werd onzeker. (Niet op een manier die wij begrijpen.)
Ik wilde hier op door gaan, maar ik was er zeker van dat het uit zou komen. (Zijn er aanwijzingen of symptomen dat ze bijna klaar zijn met de studie?)
Ze reageerde opnieuw. (Oh ja, ze hebben de ervaring van de aarde niet langer nodig, dus worden ze steeds minder fysiek. Tenslotte stoppen ze volledig.)
(Is dat alles?)
(Nee, hun... eh, straling begint te veranderen. En ze beginnen te sluiten. Daarna vertrekken ze.)
Ik kreeg het idee dat ze begon te vibreren. (Ik wil je niet teveel ondervragen, maar...)
Ze opende zich meer. (Ga door. We hadden deze vragen van jou verwacht.)
Ik stelde een vraag in een andere richting. (Ik heb zoveel mogelijk informatie nodig. Het is mogelijk dat ik geen andere kans krijg.) Ze reageerde aardig, maar ze kon er niet erg om lachen. (Oh, ik ben er zeker van dat je die krijgt.)
(In de tijd-ruimte) vervolgde ik, (zijn daar vele andere groeipatronen met een bewustzijn dat met het onze op aarde vergelijkbaar is?)
Ze lachte. (Je zou ze niet kunnen tellen als je dat zou willen. Zoveel zijn er. En over de hele linie komen er constant nieuwe bij.)
Ik onzeker. (Over de gehele linie?)
Ze lachte nog meer. (AA wist dat je het leuk zou vinden als ik deze zin zou gebruiken.)
Ik ging erop door. (Ik zou die AA wel eens persoonlijk willen ontmoeten. Hij weet meer over mij dan ikzelf.)
Ze reageerde niet, maar lachte nog meer. Ik vond het niet zo grappig.
(Maar zijn er op dit moment die met dergelijke, eh, beschavingen in verband staan?)
Ze reageerde. (Niet erg veel. Er bestaat wat uitwisseling maar het lijkt niet noodzakelijk of belangrijk.)
Het gaat hier over beschavingen op andere planeten.
(En hoe zit het met andere, niet-fysieke energiesystemen?)
Ze leefde op. (Oh, die! Die bezoeken we zo vaak als mogelijk is.) Ik deed een stevige gok. (Om Lus te verzamelen?)
Ze keerde zich naar binnen en opende zich zorgvuldig. (Nee, om te zaaien, de zaden te planten. Dat zorgt ervoor dat, eh… de straal een identiteit heeft om zich op te richten.)
Nu was ik degene die zich naar binnen keerde en zich sloot. Haar eenvoudige verklaring impliceerde zoveel kennis, waardoor al het andere slechts als onzinnig gepraat overkwam. Er zat nog te veel onzin in mij. Ik kreeg een plotseling idee en ik wist dat ik het moest verifiëren.
Ik reageerde. (Sta jij op het punt om af te studeren?)
Ze werd onzeker. (Ja.)
(Hoe weet je dat?)
Ze vibreerde. (Hij vertelde me dat je de vraag zou stellen, maar je vroeg hem niet op de juiste manier. Dus kan ik niet antwoorden.) Ik hoefde niet te vragen wie 'hij' was. (Maar je zei me dat je er geen idee van had wat er met de afgestudeerden gebeurde.)
Ze reageerde aardig. (Ik heb dat niet, maar jij wel.)
Ik begreep er niets meer van. Zou het zo zijn dat zij of de INSPECS dachten dat ik de informatie moest verschaffen? Een klein jongetje dat het werk van een grote man op moest knappen? Ik was zo gesloten dat ik de rest bijna miste.
Ze vibreerde vol liefde. (We hadden dit verwacht, dat deze, eh, gebeurtenis plaats zou vinden. Nu kunnen we vertrekken!)
Ik was klaar om te vragen wie die 'wij' waren, en wat voor gebeurtenis het was, maar ik voelde het gebruikelijke INSPEC-signaal en ik begon te reageren... evenals zij! Evenals zij! Ik kreeg een golf van inzicht en ik had alle antwoorden... Ik dacht.
(We moeten nu naar de plek teruggaan.) Ze was zacht, maar vibreerde toch. (Ben je klaar?)
Ik sloot me... stemde op het heuveltje af... reikte me uit en verlengde me.
…..
(Geciteerd uit 'Astrale reizen' door Robert Monroe, pag. 246-247.)
De vrouw uit de toekomst waarmee Monroe communiceert staat op het punt om 'af te studeren', maar wat er met de afgestudeerden gebeurt weten ze niet. Ze suggereert dat Monroe het mogelijk op een dag wel weet. Later zal Monroe nog een reis maken naar de bron van het universum en anderen tegenkomen van andere werelden die dat ook doen. Mogelijk doelt de vrouw daarop.

Ik zit hier nog eens over na te denken. In de wereld van na het jaar 3000 bestaat er dus een soort spirituele maatschappij. In deze wereld en zeker ook voor de 'afgestudeerden' bestaat er in feite geen 'dood' meer. Ze kunnen immers van lichaam wisselen alsof je een andere jas aantrekt. Desnoods maken ze hun dode lichaam weer levend. Hun lichamen zijn trouwens fysiologisch onsterfelijk en verouderen dus niet. Monroe krijgt tenslotte ook te horen dat de overlevingsdrang sterk verminderd is. De dood wordt hier dus heel betrekkelijk en onbelangrijk. Er zal dus ook geen rouw en verdriet meer bestaan.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8529
Lid geworden op: do mei 08, 2008 3:33 am

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door H.Numan »

Pilgrim schreef:Het volgende is een klein deel van een verslag van nog een bijzondere uittreding van Robert Monroe als hij onder begeleiding van een vrouwelijke geestelijke gids een reis naar de verre toekomst maakt, na het jaar 3000.
Dat is geen verslag, maar een sprookje. Begrijp je zelf waarom?
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 49808
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Bijna-doodervaringen en uittredingen

Bericht door Pilgrim »

H.Numan schreef:Dat is geen verslag, maar een sprookje. Begrijp je zelf waarom?
Neee, het is gewoon een verslag van een bijzondere uittredingservaring. Zo bijzonder dat ik het hier wilde plaatsen. Sprookjes zijn verzonnen, ervaringen niet. Monroe was eigenlijk een soort moderne Dante.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Plaats reactie