Pamela Hemelrijk (62) overleden

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Wo Sep 30, 2009 1:28 pm

http://www.spitsnieuws.nl/archives/media/2009/09/pamela_hemelrijk_62_overleden.html#more
Veel lezers van dit forum zullen wel weten wie Pamela Hemelrijk is. Doe maar eens een zoek op haar naam in dit forum. Haar overlijden valt wel rauw op mijn dak. Zo onverwacht. Ze had haar merkwaardige kantjes maar in mijn optiek was ze een vrijheidsstrijdster.
R.I.P Pamela.
In haar woonplaats Amsterdam is journalist en columnist Pamela Hemelrijk maandag op 62-jarige leeftijd overleden. Hemelrijk stierf plotseling aan een hartstilstand. Ze wordt zaterdag gecremeerd. Dat maakte haar familie dinsdag bekend.

Hemelrijk werkte in haar journalistieke carrière onder meer voor het Algemeen Nederland Persbureau (ANP). Daarna schreef ze voor de kranten AD en Metro. Voor het AD schreef ze artikelen en columns tot het voorjaar van 2002, voor Metro schreef ze tot 2006 columns. Hemelrijk was ook actief voor een aantal websites, waaronder De Gezonde Roker van Theo van Gogh en voor de stichting Vrienden van Pim Fortuyn.

Omstreden

In 2002 weigerde het AD enkele omstreden columns van haar te plaatsen. De hoofdredactie kon zich niet vinden in het taalgebruik en de kritische kijk in haar stukken, vooral over de mediaberichtgeving rond Fortuyn. Hemelrijk plaatste de geweigerde columns vervolgens op de website van Theo van Gogh. In februari 2003 werd Hemelrijk uit het Haagse perscentrum Nieuwspoort gezet, omdat er een taart in haar tas bleek te zitten waarmee ze mogelijk iemand wilde bekogelen. Na dit incident werd ze door het AD geschorst en diende een rechtszaak over haar ontslag, die het AD overigens verloor.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Wo Sep 30, 2009 1:36 pm

Afbeelding

Op het Forum voor de Vrijheid is een selectie van haar artikelen:
http://www.forum-voor-de-vrijheid.nl/showthread.php?t=17684

Bij HVV is een lijst te vinden met links naar haar artikelen:
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=119&AuthorID=20

Ze heeft ook geschreven voor Theo van Gogh zijn site:
http://www.degezonderoker.nl/

Verder is er op YouTube (4 delen)

Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 72975
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Ariel » Wo Sep 30, 2009 2:09 pm

Ik schrok ook van het bericht. Ik las altijd graag haar artikelen. Dit was een heel scherpe.

Flatgebouw Nederland


Toespraak Pamela Hemelrijk voor ONS Nederland, 23 april 2005

Flatgebouw Nederland

Ik wil graag beginnen met u een parabel te vertellen. Daar had Jezus ook altijd zoveel succes mee, dus waarom ik niet. Deze parabel is genaamd: Flatgebouw Nederland

Toen ons flatgebouw “Nederland” indertijd werd opgeleverd boden Nolleke (een part-time handwerklerares) en Wout (een vormingswerker) zich aan om de taken op zich te nemen die gemeenschappelijk geregeld moesten worden, zoals trappenhuizen, liftkokers en dergelijke. “Best”, zeiden wij, en we benoemden die twee met algemene stemmen tot bestuur van de Vereniging van Eigenaren.

Het bestuur besloot daarop de collectieve onderhoudskosten inkomensafhankelijk te maken. Voortaan moesten wij 5 procent van ons inkomen afdragen. “Vooruit maar”, dachten wij. Onze inkomens ontliepen elkaar toch niet zoveel. Bovendien vonden wij het allemaal wel leuk dat de ordinaire patser op nummer 40 met zijn Bentley dan de grootste veer zou moeten laten..

De eerste klap kwam toen Nolleke en Wout meedeelden dat de liftkokers vernieuwd moesten worden. De klus werd uitbesteed aan een aannemer (die trouwens later bleek een zwager van Nolleke te zijn geweest), en viel door “tegenvallers” tien keer zo duur uit als voorzien. Bovendien bleven de nieuwe liften om de haverklap steken, zodat we voortaan de trap moesten nemen. Nolleke’s zwager konden wij niet aansprakelijk stellen, want die had zijn bedrijf verkocht en was naar Paraguay geëmigreerd. Het bestuur heeft nog wel een peperdure advocaat in de arm genomen (die trouwens later bleek de ex-man van Nolleke te zijn), maar dat haalde niks uit.

Om de financiële strop op te vangen werden de servicekosten door Nolleke en Wout met 10 procent verhoogd. Wij protesteerden. Wout huurde vervolgens voor 10 mille bureau Twijnstra en Gudde in, om te onderzoeken wat de oorzaak van de problemen was geweest. Dat kwam na een half jaar tot de conclusie “dat er het een en ander fout was gegaan”, en besloot met de aanbeveling “het voortaan beter te doen”.

Nolleke had ondertussen niet stil gezeten. Omdat ons bewonerskrantje “niet professioneel genoeg was” had zij één der bewoners (die trouwens later bleek een jeugdvriend van Wout te zijn) tegen een riant salaris aangesteld als full-time hoofdredacteur. Sindsdien stonden er alleen nog interviews met Nolleke en Wout in het krantje. En mededelingen over de nieuwe huisregels waaraan wij ons moesten houden. Elke maand kwamen er een stuk of wat bij. Zo mochten wij onze eigen ramen niet meer lappen, omdat dat “te gevaarlijk” was. Nolleke had daarvoor een glazenwassersbedrijf in de arm genomen (dat overigens, zo bleek later, van haar zwakbegaafde zoon was). Als je je voordeur een ander verfje wilde geven moest je daarvoor eerst schriftelijk toestemming vragen bij een door Wout opgerichte schoonheidscommissie. Roken, drinken, barbecuen en praten op het balkon werd ons voortaan verboden. Om de naleving van deze regels te waarborgen benoemde Nolleke 10 bewoners tot betaald controleur. Zij patrouilleerden over de galerij om overtreders te beboeten. Gekleed in fraaie uniformen, die Nolleke speciaal door Frank Govers had laten ontwerpen.

De servicekosten waren door dit alles gestegen tot 30 procent van ons jaarinkomen. Sommige bewoners raakten in geldnood. Het bestuur riep daarop een “solidariteitsfonds” in het leven waarop bewoners in nood een beroep konden doen. De servicekosten moesten daarvoor wederom worden verhoogd, ditmaal tot 40 procent.

De patser met de Bentley was de eerste die het voor gezien hield. Hij vertrok. Zijn plaats werd ingenomen door een alleenstaande moeder die zo’n laag inkomen had dat het bestuur besloot haar geheel van servicekosten vrij te stellen. Het flatgebouw was intussen door Nolleke en Wout omgedoopt tot “Flatgebouw Solidariteit”. Het initiatief trok wijd en zijd de aandacht. Nolleke en Wout werden alom geroemd om sociale bevlogenheid, en verschenen in diverse talkshows. Zij vertelden aan iedereen die het maar horen wilde dat arme mensen in onze luxeflat geen servicekosten hoefden te betalen. Het liep storm, zoals u begrijpt; telkens als er een appartement vrij kwam stonden de minima met honderden te queuen op de galerij. Er moesten drie betaalde administratieve krachten worden aangesteld om de aanvragen te verwerken, en twee bezoldigde commissies om te beslissen wie van de gegadigden in de grootste nood verkeerde, en dus het appartement het hardste nodig had.

De situatie is nu als volgt: wij betalen thans 60 procent van ons inkomen aan servicekosten. Nolleke en Wout hebben een vaste staf in dienst van 40 betaalde medewerkers. De tien appartementen op de bovenste verdieping zijn aangekocht en verbouwd tot kantoorruimte voor de Vereniging van Eigenaren. De kosten van die verbouwing zijn wederom volledig uit de hand gelopen, waarna wij wederom Twijnstra en Gudde in ons maag gesplitst kregen, ditmaal á raison van 20 miel. Er wordt gefluisterd dat het afscheidsfeest voor Wout (die zich onlangs wegens rugklachten uit het bestuur heeft teruggetrokken, waarna het bestuur – in casu Nolleke - Wout’s zoon met algemene stemmen als opvolger heeft gekozen), dat dat feest dus ook 20 miel heeft gekost; afgezien dan van het optreden van Pavarotti natuurlijk. Maar zekerheid hebben we niet, want het feest was alleen toegankelijk voor stafleden, en De Regelgevingsvoorlichtingskrant (RGVK), zoals het bewonerskrantje tegenwoordig heet, heeft er niet over bericht. De redactie heeft zich uitgebreid als een olievlek, en heeft thans vier voormalige appartementen als kantoorruimte in gebruik. Om de krant te financieren heeft Nolleke voor alle bewoners een “verplichte bijdrage” in het leven geroepen, die elk jaar stijgt.

De liften doen het nog steeds niet, en het flatgebouw begint in verval te raken. Als we protesteren zeggen Nolleke en Wout jr. steevast: “ Hoor eens, we moeten nou eenmaal bezuinigen. Er is domweg geen geld voor nieuwe liften, zo simpel is het. Maar wat klaag je toch? Als je vindt dat we het niet goed doen, dan kies je toch gewoon een ander bestuur?”

Maar het vervelende is: wij kunnen Nolleke en Wout jr. nooit meer afzetten. Want een meerderheid van de bewoners krijgt thans óf geld uit het solidariteitsfonds, óf heeft een baan bij de Vereniging van Eigenaren.(Of allebei.) En dat wil die meerderheid uiteraard graag zo houden. Nolleke en Wout jr. zullen dus altijd de verkiezingen winnen. Ze hebben hun electoraat gekocht met het geld dat ze ons, in naam van het algemeen belang, afhandig hebben gemaakt. Wij zitten als een rat in de val. Als het zo doorgaat gaan de servicekosten naar 90 procent, en gaan we met z’n allen failliet, tot de laatste man. En wij kunnen er niets tegen doen.

“Vertrekken”, zult u zeggen, en dat lijkt inderdaad het enige wat er nog opzit. Maar daar kunnen wij om de een of andere sentimentele reden maar niet toe komen; we stellen het steeds uit. Soms ben ik wel eens bang dat we dat we daar ooit nog heel veel spijt van zullen krijgen.

Enfin, u begrijpt waar ik heen wil. Het hierboven geschetste sluipende proces, maar dan in het groot, voltrekt zich in dit land al decennia lang, zonder op enig noemenswaardig verzet te stuiten. Neem nou de belastingdruk: Omstreeks 1910 had onze regering aan 10 procent van het BNP genoeg om dit land draaiende te houden. In de tijd van Den Uyl was dat een procent of 40, en thans neemt de staat jaarlijks 60 procent in beslag van alles wat er in Nederland wordt verdiend. Met andere woorden: u werkt thans zeven maanden per jaar als dwangarbeider voor de staat, en u houdt slechts 5 maanden over om in uw eigen onderhoud te voorzien. Zelfs een lijfeigene in tsaristisch Rusland had meer vrijheid om over zijn eigen inkomen te beschikken dan u en ik in deze democratie. Mijn zwager, een succesvol ondernemer, moest in de jaren zeventig 80 procent van al zijn verdiensten afdragen aan de fiscus. En Astrid Lindgren moest in het democratische Zweden zelfs meer dan honderd procent dokken, omdat ze naast haar inkomsten als schrijfster ook over eigen vermogen beschikte. Niemand wil dat geloven, maar het is een feit. Zoek het maar op in haar biografie. Hoe meer Pippi Langkousen er werden verkocht, hoe verder Astrid Lindgren er financieel op achteruit ging. Voor haar onschatbare bijdrage aan de wereldliteratuur werd zij door de staat gestraft met boetes, opdat de talentlozen voor hun falen konden worden beloond met subsidies. Dat is nou wat sociaaldemocraten rechtvaardigheid believen te noemen. En dan zijn ze nog verbaasd ook als vervolgens de produktiviteit stagneert en de welvaart afneemt. Nogal wiedes, als je stelselmatig succes afstraft en falen beloont. Het mag een wonder heten dat Astrid Lindgren niet met schrijven is gestopt, als je nagaat dat ze moest toebetalen om te mogen werken. Het doet me altijd denken aan die mop van Moos, die solliciteert naar een baan als portier in een striptease-tent. “Wat dacht je van 500 pop per maand?” zegt de baas van de striptease-tent. “O jee”, zegt Moos bekommerd “Ik weet niet of ik dat wel kan betalen.”

Let’s face it: zwakte, passiviteit en hulpeloosheid zijn in onze verzorgingsstaat een middel van bestaan geworden. Het is geen vetpot, maar je kunt ervan rondkomen. Het aandikken van de eigen hulpbehoevendheid is derhalve de nationale sport geworden. De helft van de Nederlandse beroepsbevolking is thans voor zijn inkomen afhankelijk van de staat: twee miljoen mensen verdienen hun brood als beleidsambtenaar of via gesubsidieerde stichtingen en fondsen, en vier miljoen mensen liggen te vegeteren aan het infuus van de Bijstand, de WW, de AOW, de Ziektewet, de VUT of de WAO. Die twee miljoen “werkenden” zijn net zo’n molensteen om de nek van de economie als die vier miljoen steuntrekkers. Want ze houden zich niet bezig met de productie van goederen en diensten, maar uitsluitend met het in beslag nemen van geld bij hen die het bezitten en het verdelen daarvan onder hen die het nodig hebben. Tegen de tijd dat die poet de zwakkeren bereikt is het leeuwendeel al opgegaan aan administratiekosten, overheidsgebouwen en ambtenarensalarissen.

In dit absurde systeem zwaaien de zwakkeren de scepter over de sterkeren, hoe paradoxaal het ook klinkt. Wie niet in staat is zelf in zijn onderhoud te voorzien kan via de verzorgingsstaat gewoon beslag laten leggen op andermans inkomen. Maar als de zwakkeren, daarbij geholpen door de bureaucratie, erin slagen om met geweld hun wil op te leggen aan de sterkeren, kun je ze dan met goed fatsoen nog wel zwakkeren noemen? Dat vraag ik u af. Wie is de sterkste: de werkende die gedwongen wordt zijn inkomsten af te staan, of de niet-werkende die zijn inkomen zonder tegenprestatie kan opeisen bij anderen? Gewapend met niets dan hun zwakheid hebben de zwakkeren een recht veroverd dat voor niemand anders is weggelegd: het recht op gratis kost en inwoning. Een sterk staaltje, dat zult u toch moeten toegeven. Zeker voor een zwakkere.

Het is onbegonnen werk om zo’n parasitaire overheidsbureaucratie weer weg te krijgen als ie eenmaal is ontstaan. De ambtenarij is namelijk veel en veel machtiger dan alle ministers bij elkaar, en peinst er uiteraard niet over om zichzelf op te heffen. Pim Fortuyn heeft een schuchtere poging in die richting ondernomen, and look what happened to him!



Kortom: dit proces van geïnstitutionaliseerd kannibalisme zal doorgaan. Net zolang tot het laatste restje productieven onder die loden last bezwijkt, en we allemaal failliet zijn, net als in dat flatgebouw. En ziedaar: dan is het alom bejubelde gelijkheidsideaal eindelijk toch nog verwezenlijkt. Halleluja! Het heeft offers gekost, en we hebben de vrijheid van het individu ervoor moeten afschaffen, maar het is gelukt: er zijn geen inkomensverschillen meer. Iedereen krijgt hetzelfde armzalige rantsoen van de staat. Iedereen is gedegradeerd tot bedelaar. Behalve de partijbonzen natuurlijk. Dat is nou die beroemde “verlossing uit de slavernij”, die ze ons altijd hebben beloofd.

“De overheid is een kankergezwel”, las ik laatst op internet. Hear hear. De vergelijking is daarom zo adequaat, omdat een kankercellen zich niet alleen per definitie steeds verder uitzaaien, maar zich ook, om die groei mogelijk te maken, voeden met de energie van gezonde cellen. Het zijn kannibalen. Hoever het kannibalisme van onze bureaucratie is voortgeschreden, realiseerde ik me toen ik laatst vanuit de trein een afzichtelijk wangedrocht van een gebouw zag staan, zo lelijk en nors en vijandig en kolossaal dat ik me afvroeg wat het was. Het bleek het deelraadkantoor Geuzenveld te zijn. Twaalf verdiepingen hoog was het, en het oude stadhuis van waaruit twintig jaar geleden nog geheel Amsterdam werd bestuurd kon er drie keer in. Dat gedrocht (en we hebben er inmiddels 15 van) is van ons geld gebouwd om onder meer de activiteiten mogelijk te maken van het deelraadslid El Yakoubi, wiens enige wapenfeit, voor zover valt na te gaan, hieruit bestaat dat hij zijn vrouw zonder een cent en zonder paspoort in Marokko heeft gedumpt, haar toen als vermist heeft opgegeven en zich vervolgens van haar heeft laten scheiden. Hij is hiervoor nog steeds niet strafrechtelijk vervolgd, en dat zal ook niet gebeuren, dat geef ik u op een briefje. Wat heet: hij is niet eens uit de fractie gezet! Hij mag rustig doorgaan ons te beboeten als we een bloembak op de stoep zetten.

Dat vergeet ik namelijk nog helemaal u erbij te vertellen: onze overheid heeft zichzelf immuun gemaakt voor strafvervolging. Het Pikmeer II arrest, waaraan geen macht ter wereld meer iets kan veranderen omdat het nu in onze jurisprudentie verankerd ligt, bepaalt dat ambtenaren niet vervolgd kunnen worden voor misdrijven die zij beroepshalve hebben begaan. Kortom: als een ambtenaar zijn vrouw mishandelt is hij strafbaar (al moet ik dat in het geval Yakoubi nog zien), maar als hij laat ons zeggen illegaal vergunningen afgeeft aan een vuurwerkfabriek die vervolgens ontploft, of pakweg in opdracht van zijn chef een oppositieleider uit de weg laat ruimen, dan gaat hij vrijuit. Want hij heeft dat delict dan niet begaan als individu, maar als nietig radertje in een grote overheidsmachine, en een machine kun je niet straffen. Dat is ongeveer de strekking van het Pikmeer-arrest. Ik heb daar indertijd het volgende over geschreven: “Hoe valt dat arrest eigenlijk te rijmen met artikel 1 van de grondwet? Hoeft de overheid dat artikel (allen die zich in Nederland bevinden worden door de wet gelijk behandeld) dan niet op zichzelf toe te passen? Gut, nou ik erover nadenk: nergens in de grondwet staat met zoveel woorden dat de staat zijn eigen wetten niet mag overtreden. Zou de wetgever er indertijd vanuit zijn gegaan dat dat vanzelf sprak? Dan is de wetgever misschien wel een tikkeltje te naïef geweest”.

Stommeling die ik ben: ik ben de grote naïeveling! De overheid overtreedt namelijk al sinds jaar en dag haar eigen wetten, maar ik had daar nog nooit bij stilgestaan. De overheid heeft gokspelen onwettig verklaard, maar exploiteert zelf casino’s en loterijen. Zij trekt fortuinen belastinggeld uit om gokverslaving te bestrijden, maar maakt daarnaast (eveneens van belastinggeld) tv-spotjes waarin huisvrouwen worden aangemoedigd om wat vaker te gaan gokken. De overheid voert een draconische war on drugs, maar zet via het onderwijs ouders onder druk om hun hyperactieve kinderen te drogeren met het opiaat Ritalin. De overheid straft diefstal, maar onteigent zelf bezittingen. De overheid verbiedt discriminatie, maar draagt ons tegelijkertijd op bij sollicitaties voorrang te geven aan vrouwen, allochtonen en babyzeehondjes. De overheid verbiedt het bedrijfsleven om prijsafspraken te maken, maar koppelt zelf de aardsgasprijs aan de olieprijs; als dat geen prijsafspraak is met de OPEC-landen dan weet ik het niet meer. De overheid pompt ons via het Nibud in dat het heel dom is alles op afbetaling te kopen onder het motto buy now, pay later, maar heeft zelf een staatsschuld opgebouwd waar we nooit meer vanaf komen.

Waarom we al die bullshit slikken, ik zou het u niet kunnen vertellen. Waarschijnlijk omdat we ons door de overheid hebben laten wijsmaken dat al die inbreuken op onze persoonlijke vrijheid worden gepleegd in het algemeen belang. Maar dat is natuurlijk niet zo. Dat in dit land de boekenprijs dwingend wordt voorgeschreven is niet in het algemeen belang; het dient slechts het belang van uitgevers en auteurs. De lezers daarentegen worden er zwaar door benadeeld. Het subsidiëren van kunst is slechts in het belang van kunstenaars; niet in het belang van die duizenden sloebers die geen ene boodschap hebben aan grensverleggend theater en conceptuele schroothopen, laat staan aan projecten als “kutjekleien” en “begeleid vogelhuisjes beschilderen”, maar daar toch gedwongen aan mee moeten betalen. Ik heb eens, in een open brief aan Marcel van Dam, gevraagd hoe hij het vinden zou als ik bij hem ongevraagd mijn columns inde brievenbus zou mikken, om hem vervolgens een deurwaarder met een gepeperde rekening op zijn dak te sturen. En waarom hij het dan wel gewoon vindt dat ik moet dokken voor zijn jaarsalaris, hoewel ik nooit om zijn kutprogramma’s heb gevraagd, en er zelfs een bloedhekel aan heb.

Laatst viel me in dat als het goed gaat met de economie, dat de regering er dan altijd als de kippen bij is om zichzelf op de borst te trommelen en te jubelen dat zulks te danken is aan haar economisch beleid. Gaat het daarentegen slecht met de economie, dan legt de regering ons uit dat zulks te wijten is aan externe factoren, waarop de overheid geen invloed kan uitoefenen, zoals de olieprijs, de koers van de dollar, het smelten van de ijskap of het slechte weer. Maar als de overheid, naar eigen zeggen, niet bij machte is om economische recessie te voorkomen, waarom hebben we dan in vredesnaam toch een ministerie van economische zaken? Waarom laten ze mij niet gewoon, steeds als de economie keldert, uitleggen dat daar nou eenmaal geen kruid tegen gewassen is? Dan zijn ze een stuk goedkoper uit, want ik ben bereid dat voor een zeer zacht prijsje te doen.

Het ergste van alles is dat al die zinloze maatregelen nieuwe maatregelen genereren, die in hoge mate inbreuk maken op onze persoonlijke vrijheid. Omdat de staatsgezondheidszorg een onbetaalbaar fiasco is geworden, wil de staat ons nu dwingen om gezond te gaan leven. Wij mogen niet meer zelf uitmaken wat we eten, drinken, roken, snuiven, slikken of spuiten, en we zullen verplicht moeten afvallen en joggen. De muur mag dan gevallen zijn, we leven nog steeds in een stalineske maatschappij. Overal wordt het individu opgeofferd aan het systeem. Of het nou de landbouw is (waar alle koeien doodgemaakt moesten worden omdat Brussel dacht dat dat goekoper was dan vaccineren), of de gezondheidszorg (waar ze de bejaarden laten versterven om het beddentekort op te lossen), of het onderwijs (waar ze steeds meer lastige kinderen de deur wijzen): het systeem moet in stand blijven, desnoods ten koste van de burgers voor wier welzijn dat systeem is uitgevonden. Op de tv hoorde ik laatst de rechter uitspraak doen in een zaak die een benadeelde patiënt tegen een ziekenhuis had aangespannen. De rechter wees de eis af, omdat volgens hem het belang van het ziekenhuis hier moest prevaleren boven het belang van de patiënt. I rest my case.

De meeste mensen die ik ken zijn ontzettend bang voor de macht van het geld. Maar ze zijn gek genoeg helemaal niet bang voor de macht van een handvol politieke carrièrejagers, die niet alleen net zoveel geld kunnen binnenharken als ze maar willen, maar die bovendien het monopolie op geweld hebben, en zelf mogen bepalen wat legaal is en wat niet. Als dat geen basis is voor machtsmisbruik, dan weet ik het niet meer. Een wijs man, wiens naam me nu niet te binnen wil schieten, heeft eens gezegd: “Mijn steenrijke buurman, die misschien ook wel mijn werkgever is, kan niet half zoveel macht over mij uitoefenen als de eerste de beste ambtenaar derde klasse, die de macht van de staat achter zich heeft, en van wiens nukken grillen het afhangt hoe ik moet leven en werken”.

Enfin, als u mijn stem wilt hebben voor uw nieuwe partij, dan weet u wat u te doen staat: schroef de macht van de staat terug, want machtsmisbruik door de staat is het grootste gevaar dat ons bedreigt. Mensen die dat gevaar signaleren worden uiteraard door de staat niet getolereerd, dat spreekt. Zij worden dan ook meestal afgeschilderd als een gevaar voor de samenleving. Pim Fortuyn heeft geprobeerd het te signaleren, and look what happened to him.

Herinnert u zich nog senator Barry Goldwater? Hij verloor in de jaren zestig de presidentsverkiezingen. Het enige wat ik in die tijd wist, dat was dat je tegen Barry Goldwater moest zijn. Het sprak zo vanzelf dat het nauwelijks gezegd hoefde te worden. Iedereen dacht er zo over. Ik hield hem voor een soort crypto-fascist met gevaarlijke racistische trekken. Dat was namelijk het beeld dat in de media, ook de Nederlandse, consequent van hem werd geschetst.

En nu pas begrijp ik waarom. Hij wilde namelijk de macht van de staat terugdringen, en dan maakt het establishment korte metten met je. Hij heeft dan ook, voor zover ik weet, ik 1964 tegen Lyndon Johnson de grootste verkiezingsnederlaag uit de geschiedenis geleden, tot grote opluchting van alle weldenkende intellectuelen op aarde, voor zover ik kan nagaan. Dit is wat hij zei:

“I have little interest in streamlining government or in making it more efficient, for I mean to reduce its size. I do not undertake to promote welfare, for I propose to extend freedom. My aim is not to pass laws, but to repeal them. It is not to inaugurate new programs, but to cancel old ones that do violence to the constitution, or that have failed in their purpose, or that impose on the people an unwarranted financial burden. I will not attempt to discover whether legislation is “needed”, before I have first determined whether it is constitutionally permissible. And if I should later be attacked for neglecting my constituents “interests”, I shall reply that that I was informed that their main interest is liberty, and in that cause I am doing the very best I can.”

Geen wonder, dacht ik bij mijn eigen toen ik dat las, dat die Goldwater als cryptofascist de geschiedenis is ingegaan. Hij vocht voor de vrijheid van het individu, en dan krijg je het hele staatsapparaat tegen je, inclusief de parlementaire pers. Dan ben je voor je het weet tot staatsvijand nummer 1 gebombardeerd. Die Goldwater mag blij zijn dat hij niet is geliquideerd, net als Pim Fortuyn; that’s all I can say.

Ik dank u voor uw aandacht, en hoop dat ik u niet heb
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Manon
Berichten: 17473
Lid geworden op: Ma Feb 17, 2003 9:58 am

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Manon » Wo Sep 30, 2009 9:58 pm

Het is door Pamela Hemelrijk dat ik indertijd ineens in de gaten kreeg dat er in Nederland wèl mensen woonden die tegen de politiek correcte stroom durfden te zwemmen.
More diversity always means "less white people"
Diversity is a codeword for white genocide.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 72975
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Ariel » Wo Sep 30, 2009 10:05 pm

:smile: Hiet is nog een gouwe ouwe uit de pen van Pamela. Ik hoop dat de hemel bestaat, en dat ze nu met Pim en Theo lekker kan lachen om de rotzooi op deze wereld.


Pam's Patent Plan voor de Oplossing van het Multiculti Vraagstuk


PAMELA HEMELRIJK

Ik krijg uiteraard veel klachten van lezers, en verreweg de meeste van die klachten gaan over het feit dat ik ‘alleen maar klaag’, en ‘nooit met oplossingen’ kom. Nou zou ik mij natuurlijk op mijn beurt weer kunnen gaan beklagen over hun geklaag, maar dan blijf je aan de gang.
Daarom heb ik besloten aan die klachten gevolg te geven, en op veler verzoek mijn Plan van Aanpak voor de Redding van Het Vaderland te presenteren. Zet u schrap, hier komt Pam’s Patent Plan voor Het Behoud van Onze Westerse Grondrechten in een Islamiserende Samenleving.

Het is inmiddels, mag ik hopen, zelfs tot de meest naieve geitenbreiers doorgedrongen dat West Europa, Nederland voorop, binnen twee of drie generaties door moslims zal worden gedomineerd. Althans bij ongewijzigd beleid. Ze oefenen nu al zo’n druk uit op ons dagelijks leven dat zowel de media als de regering er hun agenda door laten dicteren, en ze vormen nog maar tien procent van de bevolking. Dus je kunt wel nagaan wat er gebeurt als ze zoetjesaan in de meerderheid raken.

Wat kunnen we daar nog tegen doen?

We hadden natuurlijk beter naar Pim Fortuyn moeten luisteren, maar dat is nakaarten. (Ik moet nog vaak terugdenken aan zijn relaas over de dag dat bij hem het kwartje viel. Hij lag in een ziekenhuis bij te komen van een zware operatie, en bij het bed naast hem was het de hele dag allochtonenkermis, omdat de familie zich niet aan de bezoekuren hield. Uiteindelijk vroeg een verpleegster, op Pim’s instigatie, of het bezoek afscheid wilde nemen. Bij het verlaten van de zaal sprak één van de vertrekkende Marokkanen tot Pim de gedenkwaardige woorden: “Wacht maar kale! Straks nemen wij hier de boel over!” En eerlijk is eerlijk: hij heeft woord gehouden, die gozer.)

De grenzen dicht gooien voor immigranten uit moslimlanden, zoals Fortuyn bepleitte, heeft nu geen zin meer. Daarvoor is het al veel te laat. Ook zonder nieuwe import zullen ze zich in razend tempo blijven vermenigvuldigen, want als het op kinderen verwekken aankomt zijn wij geen partij voor ze.

Criminele moslims en opruiende imams het land uitzetten is ook geen haalbare kaart meer, want het merendeel heeft de Nederlandse nationaliteit. De aanslagen in Madrid zijn mede beraamd door lui die in Slotervaart zijn geboren en getogen.

Er blijft dus maar één uitweg over, en dat is mijns inziens tevens de meest elegante en humane: bied elke moslim die bereid is terug te keren naar zijn geliefde land van herkomst een bonus van 50 mille. Noem het een oprotpremie, als u wilt, maar dan wel een hele riante.

Mochten ze allemaal toehappen, dan gaat dat ons 50 miljard kosten. Dat is even slikken, maar als je nagaat dat hun aanwezigheid ons tot nu toe volgens voorzichtige schattingen ook een slordige 50 miljard heeft gekost is het de investering dik waard. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zeg ik altijd maar.

Denk eens aan de oase van rust die dan ons deel zal zijn! Geen oeverloze gesprekken meer over radicalisering en racisme in Rondom Tien! Geen ellenlange interviews meer met de meiden van Halal in de NRC! Geen gezeik meer over handenschudden en hoofddoeken in het Parlement! Geen fikkende auto’s meer in Slotervaart! Geen afgeslachte avondwinkeliers meer in Buitenveldert! Geen steekpartijen meer op scholen! Geen politiebescherming meer voor ambulancepersoneel! Geen proefschriften meer over eerwraak! Geen lijfwachten meer voor Wilders en Verdonk! Geen studiereizen meer van gemeenteraadsleden naar Marokko! Geen inburgeringstrajecten meer! Geen interdepartementale commissies cartoonproblematiek!

En het mooiste van alles: geen vetbetaalde baan meer voor Ella Vogelaar, Tjibbe Joustra, Paul Rosenmöller, en die duizend en één opvangers, begeleiders, hulpverleners, buurtregisseurs, streetcorner workers of hoe die op belastinggeld parasiterende druiloren zich verder ook mogen noemen. Laten ze maar eens een echte baan zoeken.

Voor het gemiddelde kroostrijke Marokkaanse gezin met pakweg 5 kinderen levert Pam’s Patent Plan 350.000 euries op. Ik moet me wel heel sterk vergissen als het overgrote deel de verleiding niet zal kunnen weerstaan om zijn flat met schotelantenne in Slotervaart vaarwel te zeggen, en van dat geld in het Rifgebergte te gaan leven als een vorst. Zelfs de derde generatie spreekt nog steeds vloeiend Marokkaans of Turks, dus daar hoeven ze het ook niet voor te laten.

Het mooie van Pam’s Patent Plan is ook dat we dan onze grenzen open kunnen houden. Want ik ben niet voor niks een libertariër: ik vind het een fundamenteel mensenrecht om te gaan en staan waar je wilt, en geen macht ter wereld heeft het recht dat ons te beletten. Maar dat betekent niet dat wij verplicht zijn om elke bezoeker die hier langs komt wapperen van de wieg tot het graf te onderhouden. Dat kan niemand van ons verlangen. Dus iedereen mag hier voortaan binnen, op voorwaarde dat hij in zijn eigen levensonderhoud voorziet, en geen aanspraak kan maken op welke uitkering dan ook.

Dan kunnen we meteen eens en vooral vaststellen hoeveel van die asielzoekers echte vluchtelingen zijn, en wie het alleen maar om de centen begonnen was. Dat scheelt weer een hoop oeverloos gewauwel in Rondom Tien. Ik heb gezegd.

Ziezoo. En nou niet meer zeuren dat ik nooit met oplossingen kom.
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=6361
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Za Okt 03, 2009 2:02 pm

Pamela Hemelrijk: Niemands knecht…

Op maandag 28 september 2009 overleed in haar huis te Amsterdam de bekende journaliste Pamela Hemelrijk. Ze stierf aan een hartstilstand, schreven de media. Dat is, medisch gezien, niet vreemd, want iedereen sterft tenslotte aan een hartstilstand. Maar in het geval van Pamela was de ware oorzaak van haar vroege dood (ze was in juli jongstleden 62 jaar geworden) vermoedelijk een ’gebroken hart’.

Pamela was een van Nederlands meest onafhankelijke en kritische columnisten die al lang voor de komst van Pim Fortuyn de dikke muren van politieke correctheid bestormde die opgetrokken waren rondom het Binnenhof en de redacties van de media. Meer dan twaalf jaar werkte ze voor het ANP, waarna ze artikelen en columns ging schrijven voor het Algemeen Dagblad.

Dat deed ze zestien jaar lang, waarbij ze een grote schare enthousiaste lezers aan zich wist te binden. Die kwamen dan ook allen in opstand toen in 2003 het AD haar min of meer op staande voet ontsloeg. Directie en hoofdredactie van het AD vonden haar journalistiek een ongeleid projectiel.

Paria
Ze vocht met succes haar ontslag aan bij de rechtbank te Rotterdam, maar de werkverhoudingen waren grondig verstoord. Pamela was gedwongen als freelancejournaliste verder te gaan. Dat deed ze onder meer voor het blad Metro en voor een aantal websites, waaronder ’De Gezonde Roker’ van de in 2004 vermoorde Theo van Gogh. Door vele zogenaamde kwaliteitskranten werd ze sindsdien als een journalistieke paria beschouwd.

Dat knaagde aan haar, omdat door haar politiek correcte criticasters werd voorbijgegaan aan haar grote talenten. Zo had ze een feilloos instinct om valse heroïek en hypocriete politieke uitspraken met haar scherpe pen volledig lek te prikken. Haar lijfspreuk was dan ook ’Niemands knecht’. Daarbij maakte ze vaak gebruik van een in de gewone journalistiek zeer ongebruikelijk idioom. Grove taal werd dan niet altijd gemeden.

Het grote conflict met haar werkgever, het AD, ontstond in de periode dat de thans legendarische politicus en schrijver wijlen prof. dr. Pim Fortuyn zijn pijlsnelle opkomst maakte. Net als Pamela prikte Pim door alle politieke camouflages heen. Hij maakte in heldere taal de politiek weer begrijpelijk en aantrekkelijk. In een debat was hij vlijmscherp. Het gevolg was dat Fortuyn door de overwegend politiek links georiënteerde media tot de grond toe, in de meest grove termen, werd afgebroken. Vrijwel alle politici deden daar aan mee.

Tot aan het misdadige toe. Pim werd bedreigd, maar de overheid weigerde hem elke vorm van bescherming. Fortuyn werd op 6 mei 2002 vermoord als gevolg van een onvoorstelbare en massale diabolisering.

Socialisme
Pamela Hemelrijk was een van de zeer weinige publicisten die het voor Fortuyn opnamen. Maar enige malen weigerde haar hoofdredactie een van haar columns of wilde die politiek correct veranderen. Zo werd onder meer een uiterst kritisch artikel over de aard van het socialisme door het AD geweigerd. Pamela had er als titel bovenstaan: ’Anti-socialistisch manifest’.
Zij ging met keiharde uitspraken tegen alle heersende opvattingen in. Het socialisme was volgens haar ’een perverse ideologie’, die steeds wordt gehandhaafd omdat ’niemand nog van mening durft te verschillen met de marxistische mafkezen’. Het was dit soort teksten die het AD te heftig vond, waarna Pamela ze publiceerde op internet. Dat viel weer verkeerd bij haar dagblad en zo ontstond het drama.

Maar het ergste vond zij nog dat haar verslag van de uitvaart van Pim Fortuyn niet werd gepubliceerd. De titel luidde: ’I saw a dead man win a fight’, ik zag een dode man een gevecht winnen. Pamela is aanwezig geweest bij Fortuyns uitvaart in de Laurentius kathedraal te Rotterdam.

Op straat stonden duizenden mensen, waaronder vele allochtonen. Die hadden bloemen meegenomen, spandoeken en vlaggen. Het verkeer werd door de politie omgeleid. Een verbijsterde Engelse journalist van The Observer vroeg aan Pamela wat er allemaal gebeurde, want de politiek correcte Nederlandse televisie negeerde de massale plechtigheid totaal.

De Engelse collega verzocht Pamela de teksten op de spandoeken en vlaggen voor hem te vertalen. Ze legde hem uit dat al die teksten een massale en vernietigende motie van wantrouwen van het Nederlandse volk aan het adres van de regering vormden.

Het deed de Engelsman denken aan de tijd dat hij nog correspondent in het Oostblok was. Ook dacht hij aan een beroemd gedicht op een Schots oorlogsmonument met de fameuze regel: ’I saw a dead man win a fight’, ik zag een dode man een gevecht winnen.

Regie
In dat artikel leverde Hemelrijk felle kritiek op de Nederlandse pers en op het links-politieke establishment waaronder de toenmalige minister-president Wim Kok, die de regie van Fortuyns uitvaart kennelijk in handen had genomen. In dodelijk scherpe bewoordingen hekelde ze de journalisten en politici die zij verantwoordelijk achtte voor de dood van de door velen geliefde politicus. In feite was deze column haar journalistieke zwanenzang. De laatste jaren moest zij zelfs haar eigen huis exploiteren als bed & breakfast-hotelletje voor toeristen.

Wat haar critici totaal ontging, was het feit dat Pamela een gevoelige rechtschapen vrouw was die geen onrecht, bedrog of gehuichel kon verdragen. Ze bezat een liefdevol hart voor haar medemensen. Dat stelde haar in staat geheel andere literatuur te schrijven, zoals het ontroerende gedichtje dat ze in het AD op 5 december 2001 als sinterklaascadeautje voor haar vader publiceerde. De titel luidde simpel: ’Voor mijn vader’.

Het gedichtje was gebaseerd op fragmenten van een aantal kinderliedjes uit de tijd dat ze als klein meisje vermoedelijk op de schoot van haar vader samen met hem zat te zingen. ’Uren, dagen, maanden, jaren vliegen als een zucht voorbij.’ O, dat wij weer kinderen waren: ’Theetje drinken, schuitje varen, zet je handjes in je zij.’

Het gedicht telt vijf coupletten, maar het laatste heeft een bijna profetische inhoud: ’Uren, dagen, maanden, jaren’ maart, april, september, mei, trouwen, scheiden, kinderen baren, voor je ’t weet is het voorbij. En zit je in het vuur te staren: heden ik en morgen gij. ’Uren, dagen, maanden, jaren’ Stof en as en leem en klei ’Tot de Veerman aan komt varen’ (…’Ik en mijn nichtje, zwart gezichtje, heb je nog een Hemd voor mij?’…)

Op 28 september jongstleden kwam op de Prinsengracht te Amsterdam de Veerman voorbij. Hij bracht haar het gevraagde Hemd en voerde haar mee naar een andere dimensie, waar oprechtheid en morele verontwaardiging met liefde worden bejegend en waar gebroken harten geheeld worden.

Prof.Smalhout
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Za Okt 03, 2009 2:08 pm

Het door Prof. Smalhout vermelde artikel "I saw a dead man win a fight" is hier te vinden.
http://www.degezonderoker.nl/isawadeadman.html
Spoiler! :
Ze zeggen wel eens dat Kok "de regie kwijt is", maar bij de begrafenis van zijn aartsvijand had hij de touwtjes weer stevig in handen, ere wie ere toekomt. Tot in de preek van de bisschop en de lijkrede van de broer herkende je zijn vale klerkenjargon. "...de overigens begrijpelijke woede en boosheid, die niet mag ontaarden in geweld..."; de vermaning om, net als de barmhartige Samaritaan, solidair te zijn met onze medemensen in vreemde gebieden, die geteisterd worden door honger en oorlog..." Het leek waarachtig wel of het overbekende PvdA-standpunt inzake immigratie zelfs híer nog aan de man moest worden gebracht. De tekst van de broer was, zo te zien, tevoren door de RVD aan de pers uitgedeeld. Maartje van Weegen liet zich in haar zenuwen ontvallen dat "de broer van Fortuyn, die in overleg met het kabinet..." "...deze plechtigheid heeft georganiseerd", vulde ik aan. Maar ze maakte haar zin wijselijk niet af. Ik heb overigens niet de indruk dat die broer veel in te brengen heeft gehad, te oordelen naar het feit dat de ereplaatsen in de kerk waren ingeruimd voor Fortuyns grootste aartsvijanden. Bob Smalhout kreeg van de bisschop te horen dat hij geen lijkrede mocht houden voor zijn vriend, "omdat er was gekozen voor slechts één spreker". (Eveneens in overleg met het kabinet, neem ik aan).
Moet u horen. Fortuyn zijn lijk was maandag nog niet koud, of NOVA belde op. Maandenlang had ik zitten hopen op een kans om het in één van hun praatprogramma's op te mogen nemen voor Fortuyn. Maar niemand vroeg me. Terwijl ik toch behoorlijk onorthodoxe dingen schreef. En nu was ik ineens welkom om aan hun schijnheilige in memoriams mee te komen werken. Ik heb ze laten weten dat ik nooit meer iets met de Hilversumse media te maken wil hebben, omdat ik ze medeverantwoordelijk houd voor wat er is gebeurd; dat ze dit varkentje nou óók maar moeten wassen met behulp van hun vaste stamgasten Bram Peper, Hans van Mierlo, Boudewijn Büch, Maurice de Hond, Elsbeth Etty, Felix Rottenberg, Hubert Smeets, Jort Kelder, Willem Breedveld, Hans Wansink, Mark Kranenburg, Stefan Sanders, Joost Zwagerman, Marcel van Dam, Frits Abrahams, Rob de Wijk, Youp van 't Hek en Freek de Jonge. Dat ik spúúg op hun talkshows, en dat ik mezelf een dure eed heb gezworen om nooit meer één voet in hun tv-studio's te zetten, zo lang als ik leef. (Vrijdag hoorde ik iemand, ik geloof dat het de massapsycholoog Henri Beunders was, pleiten voor een parlementaire enquête over de rol van de pers in de affaire-Fortuyn. Het zal mij een waar genoegen zijn daar mijn hart te luchten als het ooit zover mocht komen. Maar dan zullen ze me wel wéér niet uitnodigen.).
Ergens in het huis van Fortuyn zwerft nog een fax rond, die ik maandagmiddag naar hem had opgestuurd. Het was een kopie van de laatste Intomart-peiling, die voorspelde dat de lijst Fortuyn de grootste partij zou worden. In de marge had ik gekrabbeld: "Zul je voortaan héél voorzichtig zijn op straat? Ik houd nu rekening met aanslagen." Een uur later was ie dood. Ik meld het maar even; dadelijk denkt de politie nog dat het een dreigement was, of dat ik van die aanslag heb afgeweten.
En dan te denken dat ik al de koning te rijk zou zijn geweest als Pim Fortuyn de kans had gekregen om één zetel in de kamer te veroveren, teneinde de oppositie in dit land weer een échte stem te geven. Meer verlangde ik niet. Een kinderhand is gauw gevuld.
U realiseert zich toch hopelijk wel waaróm ze het nu op het Binnenhof zo in hun broek doen? Als de kandidaten van de lijst Fortuyn zoveel zetels halen dat zij in de regering doordringen (en daar ziet het wel naar uit), dan krijgen zij niet alleen toegang tot de notulen van de ministerraadvergaderingen van de afgelopen maanden, maar ook tot de dossiers van de BVD. En ik vrees dat deze demissionaire regering geen middel zal schuwen om dat te verhinderen.
Donderdagmiddag - de dag voor de begrafenis - ben ik naar Rotterdam gegaan, omdat de 3 publieke zenders in alle talen zwegen over de tienduizenden mensen die daar voor de kathedraal waren samengedromd om langs de kist te defileren (wachttijd: 3,5 uur). Pas in het NOS Journaal, dat blijkbaar de exclusieve rechten had verworven, doken de eerste beelden op. Het is onvoorstelbaar, maar terwijl zich in Rotterdam het grootste wereldnieuws uit de Nederlandse parlementaire geschiedenis voltrok, schotelden Nederland 1 2 en 3 ons voetbal, natuurfilms en spelletjesprogramma's voor. En - geloof het of niet - een oude aflevering van De Kloof, waarin Kok op de bekende onderdanige wijze werd geïnterviewd door Paul Witteman. CNN proberen dan maar. "Nou moet ik toch waarachtig", dacht ik bij mezelf, "mijn toevlucht nemen tot een buitenlandse zender om erachter te komen wat er in Rotterdam gaande is. Het lijkt goddomme wel oorlog".
Bij de dranghekken op de Mathenesserlaan raakte ik aan de praat met een verslaggever van de Observer, die het schouwspel verbluft stond gade te slaan. Het verbaasde hem vooral dat er in geen velden of wegen camera's te bekennen waren, behalve dan een ploeg van TV Rijnmond (die overigens door de politie niet werd doorgelaten). "Apparently", zei ik vals, "the Dutch public broadcasting corporations consider this a local event".
Samen wandelden we langs de queuende Rotterdammers. "Wat staat er op die vlag?" vroeg de Observer. "Stop Left-wing Dictatorship", vertaalde ik. "Hoe zou je deze bijeenkomst willen beschrijven?" vroeg de Observer. "Als een massale en vernietigende motie van wantrouwen van het Nederlandse volk aan het adres van de Nederlandse regering", zei ik. "Mij doet het denken", zei de Observer dromerig, "aan de tijd dat ik nog correspondent was in het Oostblok. En aan een gedicht op een oud Schots oorlogsmonument, dat gewijd is aan de famous battle of Otterburn. Ik zal het even voor je opschrijven:
...For I have dreamed a dreary dream
Beyond the Isle of Skye;
I saw a dead man win a fight,
And I ween that man was I."

Pamela Hemelrijk
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Za Okt 03, 2009 10:21 pm

Het stuk "Antisocialistisch manifest" van Pamela Hemelrijk van 24 januari 2004 in Trouw is hier te vinden:
http://www.trouw.nl/krantenarchief/2004/01/24/2196983/Antisocialistisch_manifest.html
,Het socialisme is een perverse ideologie omdat zij gebaseerd is op de zelfopoffering van het individu. De sterkeren hebben de morele plicht de zwakkeren te onderhouden, daar komt het op neer. Dit kan uiteraard niet worden verwezenlijkt zonder dwang, want de vrijwilligers staan dan niet in de rij. Er zijn weinig mensen die uit zichzélf zeggen: 'Weet je wat, ik heb het zó goed, ik geef die arme buurman van me een nieuwe Fiat cadeau. Ik kan het best missen, en hij heeft het zo bitter nodig.' Dus om ze zover te krijgen dat ze levenslang een stuk of drie volwassenen gaan onderhouden die ze niet eens kénnen, zul je ze moeten dwingen. Ik neem aan dat we het daarover eens kunnen zijn.''
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Zwartmeer
Berichten: 12349
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 3:12 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Zwartmeer » Zo Okt 04, 2009 9:52 am

Ik heb nu een paar stukken van Pamela Hemelrijk gelezen en vind die heel erg goed. Het is alleen jammer dat ze onder Topics allerhande staat. Dat is niet het meest gelezen deel van dit forum. Ze zouden ergens moeten staan waar ze meer aandacht krijgen.
Een pacifistische moslim is als een vegetarische krokodil.

Mahalingam
Berichten: 39666
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Mahalingam » Zo Okt 04, 2009 3:33 pm

http://www.welingelichtekringen.nl/adieu-pamela.html

Adieu Pamela 3 oktober 2009
Onder grote belangstelling is op de Amsterdamse begraafplaats De Nieuwe Ooster vanochtend afscheid genomen van Pamela Hemelrijk (1947 - 2009).
De aula zat bomvol met familie, vrienden, cafévrienden, de kaartclub, jaargenoten van het Barlaeus, journalisten en internetvolk. Aan het hoofdeinde de kist, bezaaid met bloemstukken.
Zoals gebruikelijk wisselden sprekers en muziek elkaar af. Een hoofdrol was weggelegd voor Willy Hemelrijk die vol trots vertelde wie haar zus wel niet was. Ze had levendige herinneringen aan het moment dat Pamela naar buiten trad met de mededeling dat ze voor Pim Fortuyn koos en het verdomde nog langer voor nazi te worden uitgemaakt, omdat ze slechts het voornemen had op een democraat te gaan stemmen. Zo neemt men afscheid.
Pauline Sinnema haalde herinneringen op aan haar vriendin en hoopte dat er een fonds komt dat jaarlijks de Pamela Hemelrijk Prijs zal uitreiken aan een jonge hond in de journalistiek die het opneemt tegen scheef schaatsende gezagsdragers.
Het is opvallend hoezeer Hemelrijk de afgelopen dagen over internet suisde en hoe weinig aandacht de gedrukte media aan haar overlijden hebben geschonken. De bedoeling is dat dit met een verontwaardigde en overslaande stem wordt geconstateerd, maar dat waren we niet van plan. Laat 1000 bloemen bloeien, zei voorzitter Mao al.
Er zijn plannen om de verzamelde columns van 'de Oriana Fallaci van de Lage Landen' op internet te zetten, en hierbij alvast een voorproefje.
De eerste link gaat naar een column die heet: Het weerzinwekkende gedweep van de media met meí '68. De tweede link voert u naar een column over gratis kinderopvang en de derde link leidt u naar het stukje Boter aan de galg dat verslag doet van een (vertrouwde) heftige woordenwisseling van Pamela met de rest van de wereld.

Henk Steenhuis

http://www.meervrijheid.nl/?pagina=1869 Mei '68
http://www.meervrijheid.nl/?pagina=1488 Gratis
http://www.meervrijheid.nl/?pagina=1610 Debat
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
SDX
Berichten: 1818
Lid geworden op: Ma Feb 04, 2008 3:37 am
Locatie: Thuis

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor SDX » Ma Okt 05, 2009 12:25 am

Adieu Pamela.

Groot verlies - als het nou A. Mollahbelt gewe... :sly:
"Joew hef toe tôk toe mie wiz RIESPEK, aaj em moesliem en aaj em bedder den joew!" [Some average muslim]

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 72975
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Ariel » Ma Okt 05, 2009 12:35 am

SDX schreef:Adieu Pamela.

Groot verlies - als het nou A. Mollahbelt gewe... :sly:


Ik ken er nog een paar die ik liever inruil voor Pamela Hemelrijk . :evil:
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Manon
Berichten: 17473
Lid geworden op: Ma Feb 17, 2003 9:58 am

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Manon » Ma Okt 05, 2009 1:49 pm

Ariel schreef:
SDX schreef:Adieu Pamela.

Groot verlies - als het nou A. Mollahbelt gewe... :sly:


Ik ken er nog een paar die ik liever inruil voor Pamela Hemelrijk . :evil:


stop maar of het wordt nog een massagraf worthy: worthy:
More diversity always means "less white people"
Diversity is a codeword for white genocide.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 42940
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor Pilgrim » Do Okt 29, 2015 3:03 am

Pamela Hemelrijk, de visionair...

Geplaatst op 28 oktober 2015

Afbeelding

Ooit gehoord van Pamela Hemelrijk? Ikzelf niet tot voor kort. In ieder geval is ze dood. Zij was een genadeloos goed journaliste en columniste en overleed in de herfst van 2009 onder verdachte en mysterieuze omstandigheden. Ze was een goede vriendin van Pim Fortuyn. Die is toevallig ook dood. Even voordat de kogel kwam, stuurde ze hem een fax om hem te waarschuwen. Dat hij moest vrezen voor zijn leven: “Pim, zoek dekking, want dit ga je niet overleven”. Die fax heeft jarenlang ingelijst in haar kantoor gehangen.

Zij was ook goed bevriend met Theo van Gogh, die een voorwoord schreef in haar boek. Een verzameling van haar columns die ze uitbracht nadat ze was verketterd en monddood gemaakt door de politiek en media. Omdat ze de waarheid vertelde over de Europese Unie, over immigratie en islam en ons daarvoor wilde waarschuwen en bewust van wilde maken. Net zoals Fortuyn en van Gogh dat deden. En nu zijn ze allemaal dood.

Wilders kan wel eens de volgende zijn, hij doet namelijk precies hetzelfde. De waarheid vertellen en het land bewust maken en beschermen tegen een agressieve cultuur die ons wil domineren en overheersen. Daarnaast beschermt hij ons tegen een almachtig en totalitair Europa en dat ligt in bepaalde kringen ook erg zwaar op de maag. Je kunt dan wel niet heel dicht bij hem komen, maar dat is ook niet nodig natuurlijk. Een beetje bom laat al gauw zo’n 100 mensen gelijktijdig ontploffen.

Het begint er serieus op te lijken dat Europa een oorlog aan het voeren is tegen haar eigen burgers. Waarom anders staat men nietsontziend toe dat tientallen miljoenen ons vijandig gezinde moslims zich verspreiden als een sprinkhanenplaag over onze landen? Waarom anders is de leugenpers-machine op volle toeren aan het draaien? Waarom gaan de buitengrenzen niet dicht en waarom wordt er geen limiet gesteld? En waarom proberen regeringen gewone burgers monddood te maken?

Duitsland gaat nu zelfs honderdduizenden ‘vluchtelingen’ invliegen vanuit barbaarse en achterlijke landen. Merkel is dus echt krankzinnig geworden. Haar oproep aan de ‘vluchtelingen’ om allemaal naar Europa te komen met een levenslange uitkering en woning als welkomstcadeau heeft de hele moslimwereld op een idee gebracht. Als extra blijk van medeleven stuurt ze gewoon nog even alle vliegtuigen die kant op met een gratis enkeltje Europa voor eenieder die maar wil. Dit wordt de bevolking opgedrongen en uitgelegd als een daad van medemenselijkheid maar het lijkt wel alsof ze haar eigen bevolking haat.

Niet voor niets heeft zij in haar DDR-verleden voor de Stasi gewerkt en is daarom de mensen altijd al vijandig gezind geweest. Merkel is ook altijd kinderloos gebleven, wat mede kan verklaren waarom ze Duitsland zo rücksichtslos de afgrond in stort. Misschien dat ze daarom rare dingen zegt als: ‘Niemand is van plan te voorkomen dat het Duitse volk schade lijdt’.

Ondertussen gaat deze bazin van Europa regelmatig op bezoek bij de baas van Turkije, waarmee ze schimmige deals sluit die nog meer in ons nadeel werken. Zo dreigen we bijvoorbeeld nog eens extra belaagd te worden door grote groepen Turkse moslims, omdat de visumplicht voor Turkije wordt opgeheven. Deze moslims komen dus waarschijnlijk in grote getale het hier reeds aanwezige miljoenenleger versterken, want velen zullen bij hun familie in onze landen van melk en honing gaan wonen. En allemaal krijgen ze dezelfde boodschap mee van Erdoğan, hun premier; niet integreren, maar islamiseren, zoals het een goed moslim betaamt. De Turkse premier kan er in ieder geval niet van worden beticht niet duidelijk te zijn.

Ik zal het maar even duidelijk stellen; we zijn gruwelijk genaaid met zijn allen en het komt nooit meer goed. Niemand weet precies wat de demografische betekenis zal zijn van deze moslimexplosie maar de vooruitzichten zijn onheilspellend. Reeds in 2007 stelde de PVV Kamervragen over de overname van Europa door de moslims. Daar is natuurlijk niet serieus op ingegaan, dus laten we het de moslims zelf even vragen wat ze nu eigenlijk willen. Want behalve achterlijk, agressief, gewelddadig, haatdragend, respectloos, barbaars, onbeleefd, snel beledigd en snel gekwetst zijn moslims in ieder geval altijd heel duidelijk.

Wilders heeft gewoon gelijk. De ‘vluchtelingen’ komen niet in vrede en het is zo goed als zeker dat ze ons uiteindelijk zullen overnemen, al kan niemand met zekerheid zeggen wanneer ze in de meerderheid komen. In Brussel zal die meerderheid al snel worden bereikt. Laten we de feiten onder ogen zien. Deze ‘vluchtelingen’ komen niet alleen maar potverteren, maar ook hun religieuze plicht vervullen. Wat eigenlijk betekent dat ze ons uit de weg moeten ruimen om hier het Kalifaat te stichten. Het enige dat ze daarvoor nodig hebben, is tijd. En die hebben ze aan hun zijde, want ze maken veel meer kinderen dan wij dat doen, waardoor ze uiteindelijk in de meerderheid zullen komen. En in die tijd geven wij ze alle gelegenheid en ruimte om hun “geloof” te verspreiden, moskeeën te bouwen, islamitische scholen te stichten en politieke partijen op te richten. Zo komen wij steeds meer onder druk te staan van een steeds sterker wordende islam, wat altijd gepaard gaat met het inleveren van vrijheden. De vrijheid van meningsuiting hebben we reeds ingeleverd, de gedachtepolitie is opgericht en speurt Facebook af op zoek naar negatieve berichtjes over de ‘vluchtelingen’.

Europa lijkt onze vijand geworden, zelfs onze eigen regeringen keren zich tegen ons. Er is een historische volksverhuizing in werking gezet. Eindeloze stromen illegale vreemdelingen, inclusief ervaren IS-soldaten, dringen onze landen binnen om onze cultuur te stelen zodat er plaats ontstaat voor die van hen. Het is doelbewuste import van een fanatieke intolerante en gewelddadige religie die onveranderd is gebleven sinds de tijden van haar profeet (hoeveel iphones je ook ziet). Op die manier verzwakt Europa haar eigen lidstaten en maakt daar handig gebruik van door nog meer Europa te eisen (wat ze altijd doen in tijden van crisis). Zodat de Europese elite nog machtiger wordt en verder kan bouwen aan hun socialistisch ideaal, een totalitaire superstaat.

Onze cultuur, onze vrijheid en veiligheid worden daarvoor opgeofferd en ingewisseld voor een cultuur die haaks op de onze staat. Het heeft alles weg van een sinistere samenzwering. Hoe anders is te verklaren dat regeringen en autoriteiten de vijand van het volk lijken te worden? In wiens belang wordt nu eigenlijk gehandeld door onze ‘volksvertegenwoordigers’? Waarom wordt nog steeds gedaan alsof we niets te vrezen hebben van de islam? (lees het maar niet want bla bla bla).

Wij hebben juist alles te vrezen van de islam en daarnaast ook alles te vrezen van Europa. Want hoe ongelooflijk en misdadig het ook is, wij worden met zijn allen in de klauwen van de islam gedreven. Het is Europees beleid, uitgevoerd door nationale regeringen, om alle ruimte te geven aan de moslims ten koste van alles. Al sinds de jaren zeventig is er een samenzwering gaande tussen de Europese machtshebbers en de Arabieren, waarbij is afgesproken dat Europa geïslamiseerd zal worden middels onbeperkte immigratie in ruil voor olie. Deze samenzwering is, naar het schijnt op een onweerlegbare manier, blootgelegd in een zeer verontrustend boek, ‘Eurabia, The Euro-Arab Axis’ van de Engelse schrijfster Bat Ye’or. Daarin wordt beschreven hoe de Europese burger op onvoorstelbare wijze belazerd wordt door haar eigen politieke elite.

Het boek maakt onomwonden duidelijk hoe de massale immigratiestromen uit islamitische landen in werkelijkheid zijn ontstaan en wie daar de schuldigen voor zijn. Hoewel dit belangrijke boek in de Nederlandse vertaling in eerste druk snel was uitverkocht, is er geen tweede druk gekomen, is dat niet opmerkelijk? (als iemand een vertaling kan vinden dan houd ik me aanbevolen)

Mensen die weten hoe de vork werkelijk in de steel zit en het willen én kunnen veranderen (mensen met invloed en een zeker aanzien), moeten dat bekopen met hun dood of worden bedreigd. Sinds Fortuyn en van Gogh zijn vermoord, zwijgen deze mensen allemaal uit vrees voor hun leven en worden opinies alleen nog gevormd door linkse goedmenschen en andere nuttige idioten die zich gedwee voor het Europees/islamitisch karretje laten spannen.

Dit gewetenloze en meedogenloze beleid is in 1975 in werking gezet en sindsdien worden de Europese volkeren geslachtofferd. Dat waren de tijden waarin de gastarbeiders naar Nederland kwamen om zogenaamd het vuile werk op te knappen dat niemand wilde doen. Het is je maar wijsgemaakt. Deze moslims werden dan wel te werk gesteld, maar in werkelijkheid waren zij de voorhoede van nog veel meer geloofsgenoten en kwamen zij ons islamiseren (dat is ook wel gebleken). De gastarbeiders zouden ook allemaal weer terugkeren naar hun landen (daar is niets van gebleken).

Sindsdien hebben zo’n 50 miljoen moslims zich in onze landen gevestigd, maar blijkbaar was dat niet genoeg. Op dit moment worden er tientallen miljoenen meer op ons afgevuurd.

Wij worden doodleuk uitgeleverd en ingewisseld voor olie en het is allemaal kwade opzet, hoe onwaarschijnlijk het ook klinkt. De Europese Joods-Christelijke cultuur wordt vervangen door de islam en de verantwoordelijken hebben alles nu in een stroomversnelling gezet die iedereen volledig heeft overrompeld.

Pamela Hemelrijk heeft het allemaal kort en bondig voor ons opgeschreven in 2005, veel duidelijker zal niemand het ooit nog verwoorden. Nadat ik haar column gelezen had, ben ik pas echt gaan beseffen wat er in werkelijkheid aan de hand is. Hoe we worden verraden, gemanipuleerd, dom gehouden en ingewisseld. Hoe onze toekomst bewust wordt vernietigd. Het is allemaal geregeld in de Resolutie van Straatsburg. Pamela Hemelrijk was zich bewust van dit verraad en wilde het met ons delen. Ze liet me in verbijstering achter.

Door: “De Realist”

https://ejbron.wordpress.com/2015/10/28 ... visionair/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
King George
Berichten: 19483
Lid geworden op: Zo Sep 11, 2011 1:22 pm

Re: Pamela Hemelrijk (62) overleden

Berichtdoor King George » Do Okt 29, 2015 11:53 am

Flatgebouw Nederland

Pamela Hemelrijk 8 september 2004


Toen ons flatgebouw “Nederland” indertijd werd opgeleverd boden Nolleke (een part-time handwerklerares) en Wout (een vormingswerker) zich aan om de taken op zich te nemen die gemeenschappelijk geregeld moesten worden, zoals trappenhuizen, liftkokers en dergelijke. “Best”, zeiden wij, en we benoemden die twee met algemene stemmen tot bestuur van de Vereniging van Eigenaren.

Het bestuur besloot daarop de collectieve onderhoudskosten inkomensafhankelijk te maken. Voortaan moesten wij 5 procent van ons inkomen afdragen. “Vooruit maar”, dachten wij. Onze inkomens ontliepen elkaar toch niet zoveel. Bovendien vonden wij het allemaal wel leuk dat de ordinaire patser op nummer 40 met zijn Bentley dan de grootste veer zou moeten laten.

De eerste klap kwam toen Nolleke en Wout meedeelden dat de liftkokers vernieuwd moesten worden. De klus werd uitbesteed aan een aannemer (die trouwens later bleek een zwager van Nolleke te zijn geweest), en viel door “tegenvallers” tien keer zo duur uit als voorzien. Bovendien bleven de nieuwe liften om de haverklap steken, zodat we voortaan de trap moesten nemen. Nolleke’s zwager konden wij niet aansprakelijk stellen, want die had zijn bedrijf verkocht en was naar Paraguay geëmigreerd. Het bestuur heeft nog wel een peperdure advocaat in de arm genomen (die trouwens later bleek de ex-man van Nolleke te zijn), maar dat haalde niks uit.

Om de financiële strop op te vangen werden de servicekosten werden door Nolleke en Wout met 10 procent verhoogd. Wij protesteerden. Wout huurde vervolgens voor 10 mille bureau Twijnstra en Gudde in, om te onderzoeken wat de oorzaak van de problemen was geweest. Dat kwam na een half jaar tot de conclusie “dat er het een en ander fout was gegaan”, en besloot met de aanbeveling “het voortaan beter te doen”.

Nolleke had ondertussen niet stil gezeten. Omdat ons bewonerskrantje “niet professioneel genoeg was” had zij één der bewoners (die trouwens later bleek een jeugdvriend van Wout te zijn) tegen een riant salaris aangesteld als full-time hoofdredacteur. Sindsdien stonden er alleen nog interviews met Nolleke en Wout in het krantje. En mededelingen over de nieuwe huisregels waaraan wij ons moesten houden. Elke maand kwamen er een stuk of wat bij. Zo mochten wij onze eigen ramen niet meer lappen, omdat dat “te gevaarlijk” was. Nolleke had daarvoor een glazenwassersbedrijf in de arm genomen (dat overigens, zo bleek later, van haar zwakbegaafde zoon was). Als je je voordeur een ander verfje wilde geven moest je daarvoor eerst schriftelijk toestemming vragen bij een door Wout opgerichte schoonheidscommissie. Roken, drinken, barbecuen en praten op het balkon werd ons voortaan verboden. Om de naleving van deze regels te waarborgen benoemde Nolleke 10 bewoners tot betaald controleur. Zij patrouilleerden over de galerij om overtreders te beboeten. Gekleed in fraaie uniformen, die Nolleke speciaal door Frank Govers had laten ontwerpen.

De servicekosten waren door dit alles gestegen tot 30 procent van ons jaarinkomen. Sommige bewoners raakten in geldnood. Het bestuur riep daarop een “solidariteitsfonds” in het leven waarop bewoners in nood een beroep konden doen. De servicekosten moesten daarvoor wederom worden verhoogd, ditmaal tot 40 procent.

De patser met de Bentley was de eerste die het voor gezien hield. Hij vertrok. Zijn plaats werd ingenomen door een alleenstaande moeder die zo’n laag inkomen had dat het bestuur besloot haar geheel van servicekosten vrij te stellen. Het flatgebouw was intussen door Nolleke en Wout omgedoopt tot “Flatgebouw Solidariteit”. Het initiatief trok wijd en zijd de aandacht. Nolleke en Wout werden alom geroemd om sociale bevlogenheid, en verschenen in diverse talkshows. Zij vertelden aan iedereen die het maar horen wilde dat arme mensen in onze luxeflat geen servicekosten hoefden te betalen. Het liep storm, zoals u begrijpt; telkens als er een appartement vrij kwam stonden de minima met honderden te queuen op de galerij. Er moesten drie administratieve krachten worden aangesteld om de aanvragen te verwerken, en twee commissies om te beslissen wie van de gegadigden in de grootste nood verkeerde, en dus het appartement het hardste nodig had.

De situatie is nu als volgt: wij betalen thans 60 procent van ons inkomen aan servicekosten. Nolleke en Wout hebben een vaste staf in dienst van 40 betaalde medewerkers. De tien appartementen op de bovenste verdieping zijn aangekocht en verbouwd tot kantoorruimte voor de Vereniging van Eigenaren. De kosten van die verbouwing zijn wederom volledig uit de hand gelopen, waarna wij wederom Twijnstra en Gudde in ons maag gesplitst kregen, ditmaal á raison van 20 miel. Er wordt gefluisterd dat het afscheidsfeest voor Wout (die zich onlangs wegens rugklachten uit het bestuur heeft teruggetrokken, waarna het bestuur – in casu Nolleke – Wout’s zoon met algemene stemmen als opvolger heeft gekozen), dat dat feest dus ook 20 miel heeft gekost; afgezien dan van het optreden van Pavarotti natuurlijk. Maar zekerheid hebben we niet, want De Regelgevingsvoorlichtingskrant, zoals het bewonerskrantje tegenwoordig heet, zwijgt daarover. De redactie heeft zich uitgebreid als een olievlek, en heeft thans twee voormalige appartementen als kantoorruimte in gebruik. Om de krant te financieren heeft Nolleke voor alle bewoners een “verplichte bijdrage” in het leven geroepen, die elk jaar stijgt.

De liften doen het nog steeds niet, en het flatgebouw begint in verval te raken. Als we protesteren zeggen Nolleke en Wout jr. steevast: “Hoor eens, we moeten nou eenmaal bezuinigen. Er is domweg geen geld voor nieuwe liften, zo simpel is het. Maar wat klaag je toch? Als je vindt dat we het niet goed doen, dan kies je toch gewoon een ander bestuur?”

Maar het vervelende is: wij kunnen de Nolleke-en-Wout-kliek nooit meer afzetten. Want een meerderheid van de bewoners profiteert thans van het solidariteitsfonds, óf werkt full-time voor de Vereniging van Eigenaren.(Of allebei.) En dat wil die meerderheid graag zo houden. Nolleke en Wout c.s. zullen dus altijd de verkiezingen winnen. Wij zitten als een rat in de val.

Als het zo doorgaat gaan de servicekosten naar 90 procent, en gaan we met z’n allen failliet, tot de laatste man. En wij kunnen er niets tegen doen.
“Vertrekken”, zult u zeggen, en dat lijkt inderdaad het enige wat er nog opzit. Maar daar kunnen wij om de een of andere sentimentele reden maar niet toe komen; we stellen het steeds uit. Soms ben ik wel eens bang dat we dat we daar ooit nog heel veel spijt van zullen krijgen.


Pamela Hemelrijk


Meer Vrijheid
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam


Terug naar “Nederland”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast