Mijn gedachten bij 4 Mei

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73393
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Ariel » Ma Mei 03, 2010 12:44 pm

Mijn gedachten bij 4 Mei


Op 4 mei herdenken we de gevallen Nederlandse militairen uit de Tweede Wereldoorlog. Althans, dat was de opzet. Vroeger, in ieder geval.
Naarmate de oorlog verder van ons af komt te liggen wordt de herdenking meer en meer een links politiek spelletje. We herdachten de gevallen Nederlandse militairen. Daarna werd het de Nederlandse oorlogsslachtoffers uit die oorlog. Nu herdenken we zo ongeveer alle gevallenen ongeacht de nationaliteit vanaf de Tweede Wereldoorlog tot heden waar dan ook ter wereld. Er wordt gelogen gesproken over de hulp die we kregen van Marokko, en zo snel als het verzonnen kan worden die van Turkije. Is iets moeilijker te verzinnen want Turkije was neutraal in die oorlog.

Het wachten is nog op het veroordelen van Israël en de Joden als veroorzakers van de Tweede Wereldoorlog. Dat gebeurt nog net niet. Maar in ieder geval zullen er door links links gelegd worden met de holocaust van toen en wat de Israëliërs nu schijnen te doen in Gaza en op de Jordaanoever. Als we in eigenlijk in Mei 1940 door Marokkaanse hulptroepen bevrijd werden is, dan is die niet bestaande Israëlische holocaust te gemakkelijker te bedenken

Er wordt met geen woord gerept over de genocide die mohammedanen al jaren plegen in Darfur. Of dat de Marokkaanse (hulp)troepen zich schandelijk misdroegen in Italië en Duitsland. Dat zijn vervelende (lees: niet gebeurde) incidentjes. Praten we liever niet over. Want dat is niet multikul correct.

De aanslag op 11 September 2001 is iets heel anders dan een oorlog, dat gedenken we dus niet. Dat er meer slachtoffers vielen dan bij Pearl Harbor of zelfs vier keer meer dan bij het bombardement op Rotterdam doet niet ter zake. De moorden op Fortuyn en van Gogh worden ook niet herdacht op 4 mei. Beiden zijn wel degelijk oorlogsslachtoffers, maar daar kunnen we politiek correct als we behoren te zijn niet over praten. Die oorlog is nog steeds bezig. Ook dat mag niet gezegd worden.

Op 10 April kwam ik in de avond terug in Bangkok. De ‘rode shirtjes’ waren net bezig. Het leek wel of de Duitse bezetting net begonnen was. Ze reden triomfantelijk met toeters en vlaggen door de straten. De skytrain was uit veiligheidsoverwegingen gesloten. De politie leek wel wat op de Nederlandse: nergens te bekennen.

Ik begrijp nu hoe men zich voelde toen de Duitsers triomfantelijk Den Haag binnen trokken, toegejuicht door de NSB. Machteloos. Je kunt niets doen. Je moet het knarsetandend accepteren. Vooral niet laten merken dat je ze het liefste naar de achterkant van de maan wilt schoppen. Daar krijg je alleen maar problemen mee. Lost niks op, heb je jezelf mee.

We zijn nu 65 jaar verder. Iedereen die op Bevrijdingsdag 1945 geboren is, krijgt op deze Bevrijdingsdag z’n AOW. Zo lang is ‘t al geleden. Ik vier trouw die Bevrijdingsdag, ook al ben ik 15 jaar na die oorlog geboren. Mijn moeder vertelde het me pas vlak voor haar overlijden: haar verloofde was een van de eersten die het verzet in ging, en was een van de eerste die gefusilleerd werd.

Met geen woord heeft ze er ooit over gesproken. Bij stom toeval kwam het er uit. Ik weet niet eens hoe de man heet, behalve zijn voornaam. Ook niet wanneer, waar en waarom hij gefusilleerd is. Pas toen begreep ik waarom ze altijd een enorme hekel aan de Duitsers had. Maar ook mijn moeder vond dat het zo onderhand wel genoeg geweest was. Ze had een aversie tegen Bevrijdingsdag gekregen, juist vanwege het complete circus wat ieder jaar weer opgevoerd wordt.

Haar eigen woorden: “tegen de tijd dat ik het bijna vergeten ben, en vind dat de Duitsers van vandaag beslist niet dezelfde Duitsers van toen waren is het weer april. De hele maand niks anders dan Tweede Wereldoorlog films en documentaires op TV. Dan heb ik de rest van het jaar nodig om de Duitsers van vandaag te accepteren. Hebben ze dan niks beters te doen dat die oude wonden open te peuren?”

Ik herdenk de gevallenen, met name de militairen. De dienstplicht bestaat niet meer. Tegenwoordig vergeet men graag dat het dienstplichtig militairen waren die ons land probeerden te verdedigen, met compleet ontoereikende bewapening. Let wel, ons land werd grotendeels verdedigd door dienstplichtigen. Het was een plicht. Linkse lulkoek over Afghanistan “ach, die mannen zitten daar toch vrijwillig? Ze hebben het zelf gekozen!” gaan niet op. Je was bij wet verplicht om je vaderland te verdedigen. Met wat? Met niks. Dat had het Gebroken Geweertje fijn geregeld.

Want ook toen had links de mond vol over vrede voor altijd, en dat die Hitler helemaal zo slecht niet was. Dus hadden we helemaal geen bewapening nodig. We konden dat geld veel beter gebruiken. De zelfde querulanten wilden ook toen bepalen wat goed voor u was. Toen was het alcohol. Vandaag de dag is het tabak. Zelfs de zwart-wit verkettering en de argumentatie is exact dezelfde als toen. “Wie niet met mij is, is tegen mij.”

Vandaag de dag is het Gebroken Geweertje minstens zo sterk als vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Hun propaganda is exact hetzelfde. Ze lopen vandaag de dag niet meer te hoop voor Adolf Hitler maar voor Mohammed. De mensen die toen verketterd werden omdat ze waarschuwden voor het gevaar van het Nazisme worden nu verketterd omdat ze waarschuwen voor het gevaar van het Mohammedanisme.

Er is veel verandert, en toch eigenlijk niks.

H. Numan
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73393
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Ariel » Ma Mei 03, 2010 1:45 pm

De verkrachting van de Tweede Wereldoorlog

Vorige week opende in Berkel-Rodenrijs een tentoonstelling over de oorlog. Mijn bijna 87-jarige vader, die in dat tuindersdorp vlak boven Rotterdam is opgegroeid, vroeg of mijn vrouw en ik mee gingen, als chauffeur en chaperonnes.

Ik was geschokt over het gebrek aan respect voor de Tweede Wereldoorlog. Dat is voor de generatie van mijn ouders maar ook voor mijn generatie zowel een waterscheiding als een definiërende gebeurtenis. Maar wat gebeurt er overal in Nederland? Van alles wordt in het werk gesteld om het belang van de Tweede Wereldoorlog weg te poetsen en de gebeurtenis te koppelen aan andere, naoorlogse zaken.

Ademloos
Een argumentatie zou kunnen zijn dat de jeugd niet meer in de Tweede Wereldoorlog geïnteresseerd zou zijn. Daar geloof ik niets van. Ik ben een keer meegeweest met mijn vader die aan zijn kleinkinderen liet zien waar de wapendroppings plaats hadden, waar de huizen van mijn oma en ooms met handgranaten zijn opgeblazen door de Duitsers en waar mijn vader, uit angst voor de op hem gerichte karabijnen, zijn klompen op het pad liet staan en op kousenvoeten de heg indook.

Onder historici wordt wel eens gefilosofeerd over de ‘historische sensatie’ – welnu, die dag zag ik de historische sensatie in de ogen van mijn kinderen. Ze waren ademloos.

Dat gevoel wordt bevestigd door het coververhaal dat deze week in Elsevier staat. Daarin staat nieuws dat me niet zo verbaast (dat een op de vijf geschiedenisleraren in de grote steden het niet aandurft om over de massamoord op de joden te praten) plus nieuws dat wel heel opmerkelijk is: kinderen en scholieren blijken de Tweede Wereldoorlog ‘superinteressant’ te vinden.

Verkracht
Dus is het helemaal niet nodig om de Tweede Wereldoorlog te koppelen aan Srebrenica, aan de Turkse kleermaker Gümüs die niet in Amsterdam mocht blijven of aan Darfur. De Tweede Wereldoorlog is iets onvergelijkbaars, het is iets buitengewoon Nederlands en het is iets van onze tijd.

Wat gebeurde er in het stadhuisje van Berkel en Rodenrijs? Eerst beeldden twee amateur-acteurs twee scenes uit het toneelstuk ‘Struisvogels op de Coolsingel’ uit. Het tweede was prachtig, daar zal ik niks negatiefs over zeggen, ook mijn vader was onder de indruk, maar het eerste ging over een transseksuele Duitse soldaat die vlak voor het bombardement van Beieren naar Rotterdam loopt om zijn moeder op te zoeken en onderweg diverse malen verkracht wordt.

Moet u zich even voorstellen. Daar zitten in een vreselijk stadhuisje – het zou ook een busstation of een WW-kantoor kunnen zijn – een stuk of dertig zeventig-plussers plus een stuk of tien kleine kinderen. Ze komen voor de Tweede Wereldoorlog en krijgen een computerprogrammeur uit Naaldwijk te zien die speelt dat hij een transseksuele Duitse soldaat is die op weg naar Rotterdam diverse geslachtsdelen in zijn anus moet herbergen en ook mijmert hoe hij om de jonge Beierse dames in zijn jeugd te plezieren op tal clitorissen heeft getokkeld.

PvdA-affiches
Nog even voor alle duidelijkheid, we hebben het over de Tweede Wereldoorlog en het publiek bestaat bovenal uit oudere mensen. En dan niet oud zoals ik, maar echt oud.

Vervolgens houdt de voorzitter van de historische vereniging van Berkel en Rodenrijs een verhaaltje waaruit niet blijkt dat hij enig besef heeft van de unieke rol die dit tuindersdorp in het verzet heeft gespeeld. De man bestaat het zelfs om het bekrassen van NSB-affiches tijdens de oorlog te vergelijken met het bekrassen van PvdA-affiches tijdens de recente gemeenteraadsverkiezingen. Een historicus!

Daarna een fluttoespraakje van een burgemeester, die evenmin blijk geeft op de hoogte te zijn van wat er in dat dorp tijdens de Tweede Wereldoorlog is gebeurd. En dan de tentoonstelling. Tachtig procent prachtig, met een unieke film over het leven in dat dorp en Rotterdam vlak voor de oorlog, met de parafernalia van de Tweede Wereldoorlog, bonkaarten, surrogaat-koffie, enzovoorts.

Schokkend
Maar de resterende twintig procent. Grrrr! Het zegenende werk van de Ifor-troepen in de wereld, een stand van Vluchtelingenwerk Nederland. Links geleuter, moralistische crap. De Duitsers, oh, dat was net zoiets als al die VVD’ers en PVV’ers die de zielige vluchtelingen uit Afrika willen terugsturen. De nazi’s, oh ja, die deden ongeveer hetzelfde als onze voorouders die de zielige zwarten naar Amerika vervoerden.

Ik vind het schokkend. Ik had al eens gelezen hoe het gilde der sociologen en linkse leuteraars de Tweede Wereldoorlog in hun kamp proberen te trekken maar ik zag het nu met eigen ogen.

Bah.

Simon Rozendaal

http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Simon ... oorlog.htm
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

olafo
Berichten: 51
Lid geworden op: Zo Dec 03, 2006 11:11 am

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor olafo » Ma Mei 03, 2010 9:32 pm

De dag waarop ik mij schaamde:

Bekentenis van opperrabijn Jacob Soetendorp 13-07-1974

Mijn leven lang ben ik geweest wat de mensen een anti-militarist noemen. Mijn vroegste herinneringen gaan terug naar de laatste jaren van de eerste wereld oorlog. Op de schouder van mijn vader tijdens samenscholingen in Amsterdam. Marechaussees met vervaarlijke kolbakken die op hun paarden de mensen uiteen joegen. Alle zorg alle narigheid werd samengebald in dat ene woord oorlog.

Als je opgroeit in een tijd waarin een belofte steeds werd herhaald "nooit meer oorlog" , wanneer je met de paplepel krijgt voorgeschoten dat al die doden al die rijen verminkten, overal in de wereld niets anders zijn dan de basis voor de winsten van de wapenfabrikanten, wordt de strijd tegen oorlog en oorlogsvoorbereiding een van de voornaamste opdrachten in je leven.
Je wilt ervan getuigen,telkens weer spreek je over de noodzaak tot beter begrip.
Je legt er de nadruk op dat je eigen land een voorbeeld moet geven. Besteed zo weinig mogelijk aan bewapening, maak het leger kleiner, koop minder wapens of koop helemaal geen wapens meer. Zet de bijl in de defensie uitgaven geen man en geen cent.
Toen ik deze week de zo lang gevreesde herhaling van de geschiedenis zag, leek het of ik inderdaad jaren jonger was geworden.
Het klonk allemaal zo bekend zo gevaarlijk bekend.
Als de besprekingen met de landen van het Warschaupact geen resultaat opleveren gaat de bezuiniging niet door. Natuurlijk niet, maar als die besprekingen wel resultaat opleveren? Welk resultaat? Om het met Lenin te zeggen: resultaten voor wie?

TWIJFELEN
Voor de bazen van het Warschaupact betekent resultaat dat wij ze gaan geloven. Zij zullen hun beloften beslist niet nakomen.
Ik geloof ze pas als alle burgers van hun land vrij in het westen kunnen rondlopen en de mensen van het westen vrij in hun land, ik geloof ze niet zolang ik het van Panov moet aanhoren, het verhaal van de zee van verdriet waardoor hij heeft moeten gaan alleen omdat hij zijn land wou verlaten.
De schrijvers en kunstenaars van het land,waarin de bazen van het Warschaupact regeren hebben mij doen twijfelen aan de oprechtheid van alles wat die bazen beloven.
Daarom doet die bijl die in de defensienota hakt mij denken aan de bijl die eenmaal het geweer stuk hakte en van dat geweer een gebroken geweertje maakte. Het gebroken geweertje dat ik als jongen op de revers van mijn jasje droeg.

Enveloppen
Ik droeg her fier en zelfbewust,in de kringen waar ik verkeerde bleef het een vreemd symbool.
Dat je voor ontwapening bent moet je zelf weten maar waarom zou je dat demonstreren door dat gebroken geweertje?
Maar die tegenspraak prikkelde me, ik bleef het dragen en ik bracht het in mijn anti oorlogsactiviteit zover,dat ik en soort agentschap had voor de verspreiding van oorlogsliteratuur van kerk en vrede.
Ik had een aantal correspondentie-enveloppen en ik liet een pak daarvan opzettelijk liggen in een postkantoor om ze later als verloren op te geven en terug te vragen. Natuurlijk moest ik bewijzen dat dat mijn enveloppen waren.
Wat staat daarop wilde de ambtenaar weten. Daar was het mij juist om te doen zeer luid en nadrukkelijk verkondigde ik aan de daar aanwezige menigte:
boven het koninkrijk staat het koninkrijk Gods waarvan de wetten in elke oorlog overtreden worden.
Die uitspraak was en is voor elke gelovige een waarheid als een koe.
Alleen je moet er wel iets aan toevoegen: degenen die het koninkrijk Gods bestrijden hebben het in de eerste plaats gemunt op de verovering van de aardse koninkrijken en republieken, die liggen namelijk gevaarlijk veel dichterbij.
De vijanden van de democratie hadden de uitspraak van een oude ijzervreter de hunne gemaakt: bid en houd je kruit droog, het bidden hadden ze aan ons overgelaten, zij hadden voor het kruit gezorgd.


Schamen
Toen kwam de oorlog, eerst de voorproef in Spanje, de verdedigers van de democratie bleken wapens nodig te hebben.
Het was verbijsterend: kogels en geweren. Er werden kratten geleverd met ondeugdelijke wapens, met kapotte geweren en de verdedigers van de democratie,die daardoor in de grootste moeilijkheden kwamen schreeuwden dat dat verraad aan de democratie was.
Toen begon ik aarzelend en met heel veel verdriet het gebroken geweertje van mijn revers te halen.
Veel later kwam de dag waarop ik mij schaamde.
Het was toen al te laat om nog iets te doen, schamen is meestal iets dat je doet als je niets meer doen kunt. Nederland was onder de voet gelopen. Polen lag plat de Engelsen vluchten in vissersbootjes terug naar huis.
Toen dat huis bestookt werd was er een ongelooflijke moed voor nodig om met het weinige dat ontkomen was aan de afbraak van de defensienota´s het Engelse huis dat nu niet alleen kasteel was, maar ook een fort te behouden.


Andere vorm
Ik behoorde tot degenen die moest wachten om bevrijd te worden, die moesten vluchten omdat ze vogelvrij verklaard waren ,die moesten worden beschermd door mensen die voor bescherming wapens nodig hadden. Wapens gedropt uit de lucht.
De geweren hadden een andere vorm gekregen. Er konden meer mensen in korte tijd mee worden gedood, gebroken waren ze niet Goddank niet.
Onderweg van het ene huis naar het andere sprak ik met een van de mensen die mij hielpen. Weet je wat de fout was zei hij, we hebben op de belofte van anderen vertrouwd. We hebben geloofd dat ze even vurig naar vrede verlangden als wij, maar dat zal nooit meer gebeuren.
Als we niet alleen maar gebeden hadden, maar ook gezorgd hadden dat we goed bewapend waren wij met het hele westen bij elkaar. Zou er een kans geweest zijn dat het niet gebeurd was.

Nu staan we te wachten op jongens uit een ver land die hier komen sneuvelen omdat wij vonden dat je je geld aan veel waardevoller dingen kon besteden dan een geldverslindende, mensenlevens bedreigende moordwerktuigen.
Ik stond stil en dacht na. Moest ik mijn vriend die zijn leven voor mij waagde vertellen dat ik alles had gedaan om te voorkomen dat hij een geweer zou hebben?
Ik heb niets gezegd. Jaren later heb ik in Amerika de moeder opgezocht van een jongen die gekomen was om ons te bevrijden en was gesneuveld.
Ik heb toen ook niet veel gezegd, ik heb haar bedankt.
Over één ding heb ik niet gesproken. Over mijn gebroken geweertje. Dat was de dag dat ik mij schaamde.
Soms kan een stukje eigen levensgeschiedenis er misschien toe bijdragen dat mensen zich niet behoeven te schamen. Dat zij niet blijven luisteren naar vage beloften en schone verklaringen en dan de bijl zetten in de defensie uitgaven, uitgaven die inderdaad beter gebruikt hadden kunnen worden voor alle goede en waardevolle dingen, maar die eenvoudig dienen voor de verdediging van wat wij nog hebben en de mensen van de beloften nog altijd niet hebben:de democratische vrijheid.

Tot zover Jacob Soetendorp. In de tweede wereldoorlog sneuvelden 17 miljoen militairen en stierven 20-30 miljoen burgers,onder wie zes miljoen joden.
De horden van Hitler konden ongestoord zover oprukken en zoveel onheil veroorzaken omdat overal in het Westen de vredelievende argelozen de ontwapening propageerden.
Doorgeredeneerd zou je in feite kunnen vaststellen dat die heilloze mentaliteit de tweede wereld oorlog mogelijk maakte.
Zij die niets te zeggen hebben zoeken het gezelschap van anderen op.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43627
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Pilgrim » Ma Mei 03, 2010 9:53 pm

Is die Jacob Sotendorp niet de vader van Awraham Soetendorp, die zo fel tegen Wilders is en 'bruggen wil bouwen' naar de moslims? Ook voor deze zoon van Jacob Soetendorp zal er ooit een dag van schaamte komen! :wink:
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

olafo
Berichten: 51
Lid geworden op: Zo Dec 03, 2006 11:11 am

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor olafo » Ma Mei 03, 2010 10:57 pm

is een artikel van Leo Derksen uit de Telegraaf van 9-05-1984 naar aanleiding van de demonstratie tegen de plaatsing van kruisraketten
in Nederland.
Heb me de vingers blauw getypt.

mzl olaf
Zij die niets te zeggen hebben zoeken het gezelschap van anderen op.

Mahalingam
Berichten: 39908
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Mahalingam » Di Mei 04, 2010 7:48 pm

Eberhard van der Laan, burgemeester in wording van Amsterdam heeft toegesproken.
"De Tweede Wereldoorlog kan met deelpensioen als het erom gaat de oorlogsjaren te gebruiken om anderen de maat te nemen of hen klem te zetten. Voor de rest moet gewoon doorgegaan worden met het verwerven van nieuwe inzichten en vertellen van nuttige verhalen. Ik deel de zorgen en ergernissen van mensen die zich eraan storen dat bij actuele kwesties steeds de oorlog er weer bij wordt gesleept"

In dit draadje zou je het ook zo kunnen keren:
"Ik deel de zorgen en ergernissen van mensen die zich eraan storen dat bij de oorlogsherdenking steeds de actuele situatie er weer bij wordt gesleept"
http://www.rnw.nl/nederlands/bulletin/oorlog-kan-met-deelpensioen
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73393
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Ariel » Di Mei 04, 2010 8:44 pm

Herdenking is verwaterde herinnering geworden

Om de Tweede Wereldoorlog voor de vergetelheid te behoeden, heeft het Nationaal Comité de dodenherdenking aangelengd met hedendaagse oorlogsellende. Maar daarmee verwatert de herinnering aan de oorlog zelf

Door Robert Stiphout

Heel Nederland hield er rekening mee dat met het uitsterven van de Nederlanders die de oorlog bewust hebben meegemaakt ook de herinnering aan die oorlog zou verdwijnen. Maar 65 jaar na de Bevrijding blijkt uit niets dat Nederland klaar is met de oorlog.

Weekblad Elsevier enquêteerde samen met onderzoeksbureau ResearchNed geschiedenisdocenten in het voortgezet onderwijs. En wat blijkt: leerlingen zijn volgens docenten juist geïnteresseerd in de oorlog.

Keerzijde
Goed nieuws dus, maar de nog altijd intensieve beleving van de oorlog kent een keerzijde. Om hem levend te houden is de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog door organisaties als het Nationaal Comité 4 en 5 mei geactualiseerd.

Om 20.00 uur vanavond herdenkt Nederland niet alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, maar ook de slachtoffers van alle oorlogen, conflicten en vredesoperaties daarna, ‘zoals in Afghanistan’ meldt het Nationaal Comité volledigheidshalve in dagbladadvertenties.

Dat laatste heeft overigens iets schijnheiligs omdat op 5 mei, op Bevrijdingsdag, juist de geweldloze weg tot vrede centraal staat. In het voor de basisschool bedoelde boekje Vrijheid maak je met elkaar, staan niet de Nederlandse soldaten in Uruzgan, maar pacifisten als Mahatma Gandhi als lichtende voorbeelden. Maar dit terzijde.

Uitwerking
De actualisering van de Dodenherdenking mist zijn uitwerking niet. Bijna de helft van alle Nederlanders zegt te denken aan alle oorlogsslachtoffers waar en wanneer ook ter wereld. Een minderheid van 39 procent denkt specifiek aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, zo blijkt uit het Nationaal Vrijheidsonderzoek van 2010.

Om de Tweede Wereldoorlog voor de vergetelheid te behoeden, moeten we hem een beetje aanlengen met hedendaagse oorlogsellende, zo lijkt. Maar daarmee verwatert wel de herinnering aan de oorlog zelf.

http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Comme ... worden.htm
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

BFA
Berichten: 11600
Lid geworden op: Vr Sep 29, 2006 5:18 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor BFA » Di Mei 04, 2010 10:07 pm

Ariel schreef:Om de Tweede Wereldoorlog voor de vergetelheid te behoeden, moeten we hem een beetje aanlengen met hedendaagse oorlogsellende,


beter van de horror puur en minimaal te houden. WOII is WOII en niets anders hoort erbij.

Steve Reich: Different Trains part II - Europe during the War.



uitreksel uit part I: America before the War.



part III : After the War



Quartetten zijn niet dezelfde, sorry.
Ik vind dit het meest gepaste stuk muziek om de oorlog te herdenken.
VAn al dat bijvoegen wordt ik ziek.

PS: Voor wie het interesseert, Part I : America before the War, compleet

Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73393
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Ariel » Wo Mei 05, 2010 9:57 am

Intercultureel herdenken op 4 en 5 mei onder het motto ‘respect’

Nederland, mei 2010

De website ‘Bevrijding Intercultureel’ van Migrantenplatform en Jongerenraad Hoorn, die o.a. wordt gesponsord door de provincie Noord-Holland geeft tips voor ‘intercultureel herdenken’ met als doel dat ‘4 mei open wordt voor nieuwe Nederlanders en hun ervaringen’:
- Nodig moskeeën en allochtone verenigingen persoonlijk uit voor de 4 mei herdenking en vraag hen om suggesties.
- Betrek gemeentelijke fora of interreligieuze groepen bij de organisatie van 4 en 5 mei
- Zoek vertellers voor scholen met veel allochtone leerlingen die voorlichting geven over minderheden onder het motto ‘ieder mens verdient respect’
- Koppel 4 en 5 mei aan de rol van Marokko, Turkije, Suriname, de Antillen, Indonesië evenals aan de nationale gedenkdagen van deze landen
- Programmeer wereldmuziek en allochtone artiesten.
De organisatie vindt dat ‘de Nederlandse gemeenschap migranten duidelijk moet maken dat 4 mei alle doden van de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen daarna herdenkt’.

http://www.nieuwreligieuspeil.net/node/3636


Hoe herdenken wij multicultureel. Op deze site kunt u lezen hoe dat moet.
http://www.bevrijdingintercultureel.nl/ ... .html#tips
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Zwartmeer
Berichten: 12349
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 3:12 pm

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Zwartmeer » Wo Mei 05, 2010 11:00 am

De organisatie vindt dat ‘de Nederlandse gemeenschap migranten duidelijk moet maken dat 4 mei alle doden van de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen daarna herdenkt’.


Wat een onzin. Misschien moeten we op Koninginnedag wel alle verjaardagen van alle vorsten gaan vieren. Bij de herdenking van de tweede wereldoorlog moet het uitsluitend en alleen daarom gaan. Dat er buiten die oorlog nog vele andere verschrikkelijke oorlogen zijn en waren doet niet ter zake. Het kan bovendien in een multiculturele samenleving tot spanningen leiden. Wat voor de eén herdenking is is voor een ander een feestdag. Ik denk bijvoorbeeld aan het beleg van Wenen in 1683 waar de Turken smadelijk werden verslagen. Of wat te denken van de genocide op de Armeniërs. De Turken ontkennen die toch? Nou kom ik dus even voor moslims op. Moet je nou elk jaar de hindoe holocaust uit 1971 hen helpen herinneren? Of wat te denken van de 100 miljoen slachtoffers van de poging tot islamisering van India? Dan zijn er nog de bloedbaden die moslims in Spanje hebben aangericht. Enz enz. Daarom, laten we bij herdenking van de tweede wereldoorlog de tweede wereldoorlog herdenken.
Een pacifistische moslim is als een vegetarische krokodil.

Alba
Berichten: 729
Lid geworden op: Zo Sep 03, 2006 4:11 pm
Locatie: Aarde

Re: Mijn gedachten bij 4 Mei

Berichtdoor Alba » Wo Mei 05, 2010 1:22 pm

De organisatie vindt dat ‘de Nederlandse gemeenschap migranten duidelijk moet maken dat 4 mei alle doden van de Tweede Wereldoorlog en de oorlogen daarna herdenkt’.

Klinkt prachtig, :roll: Maar het is een misselijkmakende vorm van geschiedvervalsing en landverraad.

Op 4 mei herdenken wij de mensen die omgekomen zijn in een gruwelijke wereldoorlog, in Nederland, in België, Frankrijk, Rusland, Noorwegen, Polen, Finland en noem maar op. De gruwelijke Holocaust. Amerikaanse, Canadese, Britse en Poolse soldaten, Duitse jochies die amper de Hitlerjugend ontgroeid waren, verzetsmensen die hun levens op het spel zetten om voor vrijheid te vechten, burgers die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren.
De periode dient herdacht en herdacht te worden, ook als niemand die het zelf heeft meegemaakt nog in leven is.

Om nu één van de ergste gruweldaden uit de geschiedenis van de mensheid te koppelen aan migranten die zich niet aangesproken voelen en daardoor buitengesloten is van een zotheid die ongekend is. Te walgelijk voor woorden. :yuk: Niets houdt hen tegen om zelf uit te zoeken wat WO II werkelijk betekende en ervan te leren. De herdenking geldt ook voor hen, omdat ze hier in vrijheid kunnen leven. Waarom moet je zo'n belangrijke dag in godesnaam aanpassen, opdat de migranten zich dan betrokken voelen? :mrgreen:


Terug naar “Nederland”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten