Onfatsoen dat in je hoofd sluipt

Gebruikersavatar
sprot
Berichten: 4147
Lid geworden op: Ma Jan 27, 2003 11:25 pm
Locatie: Hel
Contact:

Onfatsoen dat in je hoofd sluipt

Berichtdoor sprot » Wo Okt 01, 2003 7:28 am

AMSTERDAM - De moord op zijn 18-jarige Turkse leerlinge Zafire, door haar vader, in Turkije, is slechts het topje van de ijsberg, vermoedt Jaap Krikke. Maandag riep de directeur van het regionaal opleidingscentrum (roc) in Almelo op tot een landelijk debat over eerwraak.

Ook Turkse jongeren in Nederland zijn als de dood voor eerverlies

Want als Krikke op zijn school in Almelo in tien jaar tijd op drie gevallen van eerwraak is gestuit, wat moet er dan niet aan de hand zijn in steden als Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag? Harde cijfers ontbreken, reageert Zeki Arslan, directeur van de Turkse Samenwerkende Organisaties te Overijssel (STO). Maar dat sprake is van een onderschat probleem, is zeker waar.

De Turkse organisaties hebben de eer- en schaamtecultuur recentelijk laten onderzoeken onder Turken in Duitsland, Nederland en Turkije. Uit dat onderzoek, uitgevoerd door Erdan Gezik onder supervisie van het Pompe Instituut, blijkt dat er weinig verschil in opvattingen is tussen de verschillende Turkse gemeenschappen.

Ontmoedigend is dat bij de tweede- en derdegeneratie-Turken het denken over de schaamtecultuur nauwelijks is opgeschoven. Arslan: 'We hebben een grote inschattingsfout gemaakt door aan te nemen dat de verblijfsduur van Turken in Europa een cultuuromslag teweeg zou brengen, dat op een andere manier zou worden geoordeeld over eer. Helaas, het traditionele denken is nog springlevend.'
Turkse jongeren in Nederland en Duitsland gaan uit, hebben seksuele avontuurtjes en liegen daarover tegen hun ouders. Dat doen hun generatiegenoten in Turkije ook, vooral in de steden. Wie openlijk over de schreef gaat en daarmee de namus (eer van de familie) aantast, moet worden gestraft. Regelmatig mondt de straf uit in moord.

Dat bij schending van de eer wraak onvermijdelijk is, vinden niet alleen veel Turkse mannen, maar ook vrouwen, zelfs meisjes. Gezik constateert: 'De tweede en derde generaties migrantenkinderen kennen de waarden en normen die met eer- en schaamtemoraal samenhangen. Deze spelen nog steeds een belangrijke rol in het organiseren van hun sociale leven.'

Een van de door Gezik geïnterviewde meisjes beschrijft niet alleen het 'griezelige' plezier dat Turkse jongens hebben in het ontmaagden van meisjes, maar ook de pressie van meiden die hun maagdelijkheid hebben verloren. Omdat ze lotgenoten willen hebben, willen die dat alle meisjes hun maagdelijkheid verliezen. Uit angst dat het onfatsoen ook haar hoofd in sluipt en dat ze eerwraak over haar en haar familie zal afroepen, kapt dit meisje onmiddellijk met vriendinnen die seks hebben gehad.

Het onderzoek van Gezik werd bemoeilijkt doordat hard statistisch materiaal ontbreekt. In geen van de landen worden gevallen van eerwraak apart geregistreerd. Hier ligt een taak voor het Openbaar Ministerie of wetenschappelijke instellingen, vindt Arslan. Hij is diep teleurgesteld in de Nederlandse politiek. Drie jaar geleden zijn de Turkse organisaties in de eigen gemeenschap 'heel voorzichtig' met het taboedoorbrekende debat over eerwraak begonnen. Geen enkele politicus is op dit initiatief ingehaakt.

Arslan: 'De wereld protesteert als in Nigeria een overspelige vrouw dreigt te worden gestenigd. Tientallen overspelige Turkse vrouwen worden vermoord, daar hoor je bijna niemand over.' Arslan hoopt dat minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie de noodkreet van roc-directeur Krikke beantwoordt en eerwraak op de politieke agenda zet. 'De overheid kan toch niet toestaan dat in Nederland vrouwen eerloos worden afgeslacht door hun mannen, vaders of broers.'
Soms denk ik juist,soms denk ik fout,maar ik dénk tenminste
Dubitando ad Veritatem pervenimus (Cicero)
Sapere aude!
In het 'Huis van de Vrede' is het steeds Oorlog.

nina
Berichten: 1885
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 10:53 pm

Berichtdoor nina » Wo Okt 01, 2003 12:57 pm

Het is ook moeilijk om het onderwerp ter sprake te brengen. Er wordt snel gevoelig gereageerd met argumenten als 'haatzaaien tegen de islam' en 'racisme'.

Dat lijkt ook nog aannemelijk als het gaat om Nederlands protest, omdat het de Nederlanders zijn die openlijk protesteren over een allochtoon cultureel gebruik.
Maar het verklaart niet waarom er in moslimlanden geen brede, door de overheid gesteunde strijd tegen eerwraak en het onderliggende eerconcept bestaat.
Integendeel, in moslimlanden lijkt het door de overheid op zijn minst te worden getolereerd, maar als je verder kijkt lijkt het zelfs te worden aangemoedigd.

In sommige landen is het toegestaan de vagina van het meisje te onderzoeken, om te zien of zij nog maagd was, wat de eremoord rechtvaardigt. Ook zie je hoe rechters de moord rechtvaardigen omdat autonoom gedrag van vrouwen tegen de islam ingaat: de eremoord dient om de godsdienst te beschermen.

Ook in Turkijke wordt helemaal niets gedaan. Ik hoorde gisteren in het vragenuurtje van de Tweede Kamer op tv wat opmerkingen die het tegengestelde suggereerden, zoals dat Turkije zeer zware straffen oplegt op eremoord. Maar ik heb wat opgezocht over protestbewegingen uit Turkije zelf, en daaruit blijkt iets heel anders.

Hier een paar vertaalde stukjes, met de links naar de betreffende artikelen. Ik heb het ook op het forum van maghrebonline gezet.

http://usconsulate-istanbul.org.tr/reppub/vawo/carintu.html

[...]
Vrouwen bestaan niet in de ogen van de Turkse overheid. We zijn onzichtbaar. Geweld tegen vrouwen is iets onbelangrijks. Het is zo gewoon. Dit is de officiële benadering van vrouwen.

De Turkse strafwet heeft speciale verzwarende artikelen voor wie geweld begaat tegen familieleden, maar de volle straf voor de gewelddadige echtgenoot die de rug van zijn vrouw brak was drie miljoen Turkse lires, wat een boete is van 51 cent.
Dat betekent dat zolang men dit bedrag maar betaalt het is toegestaan om de ruggen van echtgenotes te breken. Dat betekent dat de Turkse overheid niet geeft om geweld tegen vrouwen. Dat betekent dat turkse overheden en makers van wetten niet van plan zijn een einde te maken aan het geweld tegen vrouwen, en het betekent dat de Turkse overheid en wettenmakers geweld tegen vrouwen aanmoedigen.

Vrouwen worden in Turkije niet erkend als onafhankelijke individuen. Ze is een deel van de familie, moeder van de kinderen, vrouw van de echtgenoot, of iemands dochter of zuster, maar niet een zelfstandig individu. Een vrouw die niet over haar eigen lichaam mag beschikken wordt geïdentificeerd door de eer van de familie, en van haar wordt volledige gehoorzaamheid verwacht. Ze wordt behangen met juwelen of bont zolang ze gehoorzaamt, en de elementairste mensenrechten worden haar ontnomen als ze niet gehoorzaamt. Ze wordt het slachtoffer van 'eremoord', of met de woorden van de heer Farac, slachtoffer van het 'gewoonterecht'. De Staat doet niets om het te voorkomen. Moord wordt gepleegd door een minderjarig mannelijk familielid, naar aanleiding van een besluit van de mannelijke familieleden, waaronder vaders, oudere broers, en ooms van zowel vaders als moeders kant. Vanwege de leeftijd van de moordenaar wordt de lichtst mogelijke straf uitgesproken, wat neerkomt op maximaal zo'n twee jaar gevangenisstraf. Hij verlaat vervolgens de gevangenis als een held, die de eer van de familie heeft hersteld!


Dat van die lire is me niet helemaal duidelijk: maar ik vond in elk geval dat 1 miljoen Turkse lire nog geen Amerikaanse dollar bedraagt.)

Nog een passage uit een ander artikel:

http://www.library.cornell.edu/colldev/mideast/dilberk.htm

"Eremoorden komen in heel Turkije voor", zegt Pinar Ilkkaracan, directeur van een mensenrechtengroep uit Istanboel die ijvert voor veranderingen in de Turkse wet, die vrouwen discrimineert. "Eremoorden zijn slechts het topje van de ijsberg. Wat zich onder de oppervlakte bevindt, is vreselijk."

Onderzoekers schatten dat in Turkije jaarlijks minstens 200 meisjes en vrouwen worden vermoord door hun familie. Het werkelijke aantal, zeggen ze, kan veel hoger zijn.
Vrouwenorganisaties zeggen dat hun schattingen - en hun conclusies dat eremoord toeneemt - zijn gebaseerd op verslagen van plaatselijke organisaties en activisten door het hele land, en van plaatselijke nieuwsbladen die zaken documenteren die door de politie zijn onderzocht. Nauwkeurige statistieken bestaan niet, omdat de politie de verschillende soorten moord niet klassificeeert, en vaak wordt niet vermeldt dat het om eremoord gaat.
[...]
In Turkije maakt eremoord deel uit van het nationale debat over vrouwenrechten. Plegers van dit soort misdaden krijgen wettelijk kortere gevangenisstraffen dan mensen die soortgelijke moorden plegen om andere redenen.
Straffen voor verkrachting zijn lager als het slachtoffer geen maagd was. En een man mag als familiehoofd bepalen of zijn vrouw een baan mag hebben.
[...]
Vaak worden eremoorden gepleegd op een berekende manier, aldus vrouwenrechtenadvocaten en de politie. In de feodale, patriarchale gemeenschappen van het platteland, waar de eer van de vrouw het enige meetbare goed is binnen de verarmde gemeenschap, verzamelen mannelijke familieleden om te stemmen over de dood van vrouwen. Ze beslissen ook wie de moord zal uitvoeren - gewoonlijk een minderjarige van onder de 18, die volgens de wet milder wordt aangepakt.

In Turkije kan voor het vermoorden van een familielid de zwaarst denkbare straf worden opgelegd; de doodstraf of levenslang. Maar als een rechter oordeelt dat de moord was uitgelokt - zoals in het geval van het aantasten van de eer - kan de straf worden verminderd. Als de verdachte minderjarig is en zich goed gedraagt tijdens de zitting en gevangenschap, bedraagt de straf vaak twee jaar of minder.


http://www2.uiuc.edu/ro/amnesty/turkey.html

[...]
Vrouwen kunnen nergens heen. De regering moet een manier bedenken om ze te beschermen. Hoewel Turkije een islamitisch land is, hebben vrouwen bijn alle rechten die vrouwen hebben in Westerse democratieën.
Toch zijn volgens de Turkse wet mannen het ''hoofd van de familie', en zij beslissen uiteindelijk over allerlei zaken zoals financiële uitgaven, met wie de kinderen moeten trouwen en of hun vrouw mag werken of niet. turkije is ook een van de weinige islamitische landen waar maagdelijkheidstesten legaal zijn. De regering is bezig met wetgeving die deze testen niet meer toestaat, en om vrouwen een gelijke status toe te kennen als mannen binnen het huwelijk. Maar een woordvoerder van een vrouwenrechtengroep zei: "Het veranderen van de wet is niet voldoende, de ideeën van mensen moeten worden veranderd."


Als de overheid in Turkije het niet keihard aanpakt en bespreekbaar wenst te maken, dan zullen wij het hier moeten doen. Dit is nu eenmaal geen moslimland, dus we hoeven hier geen rekening te houden met moslimgevoeligheden als het gaat om misstanden van zo'n groot formaat.
Het lijkt er sterk op dat het juist door de godsdienst zelf komt dat eremoord niet bespreekbaar kan worden gemaakt. Bovendien is de moord slechts het uiterste exces van een systeem waar vrouwen wettelijk ondergeschikt zijn aan hun familie, een eerconcept waarin het gedrag van vrouwen bepalend is voor de eer van de omgeving, en waarin vrouwen geen kant uitkunnen. De wet maakt ze onderhorig aan hun echtgenoot of vader, en er bestaat geen opvang.

In een discussie over eremoord moeten ook deze dingen onvermijdeljk naar voren komen.

We zijn gewend hier met dingen naar buiten te komen met zaken die discriminatie en mishandeling betreffen. Dus voor eremoord zal geen uitzondering worden gemaakt omdat we hier geen man en paard zouden mogen noemen.

Ik hoop dat we hier verder komen door de achterliggende oorzaken bloot te leggen, door een adequate opvang voor slachtoffers van dit soort geweld te regelen, door campagnes over het onderwerp te voeren, door duidelijk te maken wat hier wel en niet is toegelaten.
En daarbij zal het 'bewaken van de eer' door mannelijke familieleden ook besproken moeten worden, met name de manier waarop dit gebeurt. Er worden ook meisjes geslagen, mishandeld, opgesloten etc. De moorden zijn gewoon excessen van deze cultuur waarin maagdelijkheid van vrouwen het grootste goed is. Het zou een fout zijn om alleen de aandacht uit te laten gaan naar de moorden, want dan neem je de oorzaak niet weg.

Ik zie er helemaal niets in om speciaal vanwege de opkomst van eremoord de strafmaat eens flink op te voeren, of zelfs het strafrecht aan te passen, waar Nawijn nu alweer voor pleitte.

Gebruikersavatar
sprot
Berichten: 4147
Lid geworden op: Ma Jan 27, 2003 11:25 pm
Locatie: Hel
Contact:

Berichtdoor sprot » Wo Okt 01, 2003 8:38 pm

OM Turkije zal levenslang eisen in eerwraakzaak

AMSTERDAM - Het Turkse Openbaar Ministerie zal tegen de vader van de 18-jarige Zafire uit Almelo levenslang eisen. Dit heeft minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie dinsdag gezegd in reactie op Kamervragen over eerwraak.

De vader wordt ervan verdacht zijn dochter deze zomer met een jachtgeweer te hebben doodgeschoten. Zafire hield zich niet aan de strenge regels van haar vader, hetgeen hij hardhandig afstrafte. In januari vluchtte ze naar een blijf-van-mijn-lijfhuis in Ede. Haar vader wist haar daar op te sporen. Zafire vluchtte opnieuw, naar een opvanghuis in Venlo. Hoewel de politie het haar afraadde, zocht ze telefonisch contact met haar ouders. Op aanraden van haar ouders ging ze logeren bij een nichtje in Duitsland. De Federatie Opvang, de koepelorganisatie van vrouwenopvanghuizen, vermoedt dat de familie in Duitsland haar naar Turkije heeft gebracht.

Volgens minister Verdonk zal het proces tegen de vader in oktober plaatsvinden. Ze komt spoedig met een notitie over eerwraak. De Stichting Transact in Utrecht opent een steunpunt om eerwraak uit te bannen. Transact benadrukt dat eerwraak ook speelt in Koerdische, Jordaanse, Pakistaanse en Surinaamse families.
Soms denk ik juist,soms denk ik fout,maar ik dénk tenminste

Dubitando ad Veritatem pervenimus (Cicero)

Sapere aude!

In het 'Huis van de Vrede' is het steeds Oorlog.

Serdar
Berichten: 1120
Lid geworden op: Wo Jan 22, 2003 7:34 pm

Berichtdoor Serdar » Do Okt 02, 2003 2:40 pm

Ik had dus zoals ik al zei ook het Vragenuurtje gevolgd, en daar gezien dat het Turkse OM levenslang heeft geëist. Juist om die reden heb ik de citaten geplaatst die aantonen dat de Turkse overheid en rechtelijke macht geen zier geven om vrouwenmishandeling, en dat ze eremoord eerder lijken te promoten.

Lees die citaten nog eens door, en je begrijpt dat het kwatsch is dat het Turkse OM nu weer ballentaal uitslaat. Lees ook de artikelen, en je zal zien dat de daders rustig wegkomen met straffen van elf maanden gevang.
Het zal wel weer zijn om het Nederlandse rechtssysteem te plezieren, net als toen die drie Nederlandse, verkrachte vrouwen door Turken van een rots werden gegooid, waarbij één vrouw het leven liet. Hier werd alleen een zware straf uitgesproken omdat Nederland zich ermee bemoeide. Eerder hadden deze mannen al een Kroatische vrouw verkracht en van een rots gegooid, dat is nooit tot een rechtszaak gekomen.

Turkije zal zich alleen weren tegen eremoord als het westen hen ertoe dwingt. Sorry, maar het is echt niet dankzij Turkije dat er nu opeens levenslang wordt uitgesproken.

nina
Berichten: 1885
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 10:53 pm

Berichtdoor nina » Do Okt 02, 2003 2:42 pm

Hee, kun je hier posten als gast? :o :o :o
Maar goed, dat was ik dus.

Het gaat mij trouwens niet om hoge straffen. Het gaat mij om het bestrijden van eremoord door het bespreekbaar maken van de culturele achtergronden ervan.

Groet, Nina.


Terug naar “Nederland”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten