I'm through with it.

Moderator: M

Hayat
Berichten: 827
Lid geworden op: Za Jul 29, 2006 12:07 am
Locatie: Kinali Kar

Berichtdoor Hayat » Vr Okt 13, 2006 12:24 am

Ja dat laatste, nog neit oud genoeg, kreeg ik ook heel vaak mee van hier.En misshcien zullen jullie het neit geloven, maar ik voelde me heir vaak dom. Ik vind uitleggen zxo moielijk, en ja hier zijn niet echt de makkelijkste onderwerpen die besproken worden..........

Ik weet vele meer over kleding, uiterlijke verzorgin en het geen wat ik op school leer.

Zal veranderen denk ik.

Maar bedankt allemaal echt echt echt bedankt......
Life is a bitch. Ze is weer terug.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70869
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Berichtdoor Ariel » Vr Okt 13, 2006 12:42 am

Hayat schreef:Ja dat laatste, nog neit oud genoeg, kreeg ik ook heel vaak mee van hier.En misshcien zullen jullie het neit geloven, maar ik voelde me heir vaak dom. Ik vind uitleggen zxo moielijk, en ja hier zijn niet echt de makkelijkste onderwerpen die besproken worden..........

Ik weet vele meer over kleding, uiterlijke verzorgin en het geen wat ik op school leer.

Zal veranderen denk ik.

Maar bedankt allemaal echt echt echt bedankt......



Dat bedoelen we niet als een belediging Hayat, dat jij nog veel moet leren in je leven. Jij bent gewoon nog heel jong.
Het zou niet goed zijn als jij alle wijsheid die oudere mensen bezitten, ( levenservaring) nu al had.
Je leert pas je levenservaring door bepaalde dingen mee te maken en zelf te ondervinden. Dat is een proces dat jaren duurt. Eigenlijk stopt dit proces nooit.

Ik had jou een onbezorgde jeugd gegund.
Net zo als mijn kinderen een onbezorgde jeugd gehad hebben. Geen zorgen, en een plek waar ze hun problemen konden dumpen.
Als jij een dochter van mij was, en nog bij ons thuis zou wonen , dan had je gedeeltes van onze levens ervaring mee kunnen beleven en op die manier misschien geleerd anders tegen bepaalde dingen aan te kijken.

Ik vind het jammer dat jouw leven niet over rozen gegaan is, en ik hoop dat jij eens een lieve jongen tegen komt waar jij je heel goed bij op je gemak voelt, en daar je zorgen en problemen kwijt kan.

Het is heel gezond dat jij mooie kleding leuk vind. Zo hoort het ook.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
nadia
Berichten: 2237
Lid geworden op: Vr Sep 01, 2006 5:16 am

Berichtdoor nadia » Vr Okt 13, 2006 12:49 am

lief van je ariel, heel lief..

je bent een lieve mamma denk ik.

Hayat
Berichten: 827
Lid geworden op: Za Jul 29, 2006 12:07 am
Locatie: Kinali Kar

Berichtdoor Hayat » Vr Okt 13, 2006 1:05 am

Ja echt een prachtmoeder.

Bedankt ariel voor wat je zegt....

Zo begin ik ook mijn meoder weer erg te missen :cry:.

Maar goed ik ben straks 18 ik moet ook op me eigen benen kunnen staan. (dat lijkt me echt moeilijk....)(tis niet alleen geld he wat helpt)
Life is a bitch. Ze is weer terug.

Gebruikersavatar
Lodewijk Nasser
Berichten: 5886
Lid geworden op: Ma Aug 14, 2006 1:58 am
Contact:

Berichtdoor Lodewijk Nasser » Vr Okt 13, 2006 2:19 am

Lieve Hayat,

Je verhaal greep me erg aan. Allereerst hoop ik dat als je dit leest dat je goed geslapen hebt en enigzins bij zinnen bent.

Ik heb nooit geloofd dat je overtuigd moslim was.

Op vroege leeftijd is jou iets ontnomen. Iets waar jezelf geen enkele schuld aan had. Je hebt het nooit een plek kunnen geven en kwam tegen alles en iedereen in opstand. Iets wat jezelf ook in een eerder stadium hebt aangeven.

Volgens mij was de Islam een manier voor jou om je ouders te eren. Als het ware iets voor ze terug te doen. En ergens bij te horen, nu jij je hier niet altijd thuis hebt gevoeld.

Ik heb dit zien aankomen. Geloven jullie mij niet? Kijk dan op http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... php?t=5415


Hayat, breng je leven niet door als een zombie.
Als er een God zou bestaan, zou dat een God van liefde en medemenselijkheid zijn. Vandaar dat de islam nooit de religie van God kan zijn.

De islam zet mensen tegen elkaar op, die anders wellicht de beste vrienden van elkaar zouden zijn. De Islam onderdrukt vrouwen op een barbaarse manier. De Islam rechtvaardigd het doden van ongelovigen.
De islam laat haar volgelingen leven, overal ter wereld, onder de meest ellendige omstandigheden. De Islam is voor moslims een bron van stress omdat ze telkens een aantal onzinnige regels moeten volgens, die geen mens redelijkerwijs kan volgen. Kijk eens in de grote stad en volg een aantal Moslima's achter hun kinderwagen. Zien ze er gelukkig uit?

Maar geen mens die dat hardop durft te zeggen, omdat het als godslasterlijk ervaren kan worden.

De Islam laat mensen onnodig in angst leven, het is ook daarom dat je nu bang bent. Hayat, besef één ding: 'Allah' bestaat niet en Mohammed was zeker geen profeet.

Hayat, de islam zou je nooit redding kunnen geven. De islam biedt alleen de wet - geen verlossende genade. Mohammed kon zelfs zijn eigen dochter Fatima geen redding garanderen (al-Boechari, deel 6, p. 277). Hoe kan jij dan verzekerd zijn van jou redding?

Hayat, je geloof verlaten besluit je niet zomaar. Wat je ook doet, laat het een bewuste en weldoordachte keuze zijn.

Jezus: “Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven” (Mattheüs 11:28).
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.
Willem Elsschot (1882-1960)

DeSuper
Berichten: 371
Lid geworden op: Ma Jun 26, 2006 7:29 pm

Berichtdoor DeSuper » Vr Okt 13, 2006 7:34 am

Ik wens je gewoon veel sterkte toe Hayat. Je moet trots zijn op jezelf dat je zo'n moeilijke beslissing/periode durft aan te gaan.
FFD olé

weda
Berichten: 922
Lid geworden op: Wo Feb 11, 2004 10:39 am
Locatie: haar
Contact:

Berichtdoor weda » Vr Okt 13, 2006 9:15 am

Beste Hayat,

om gelukkig te worden heb je eerlijkheid (waarheid) in je leven nodig. op alle vlakken heb je dit nodig. op het werk, gezin, school, vrienden etc.

als je eerlijk bent, dan ben je ook gelukkig. je zult ook echte vrienden hebben etc.
als jij jezelf in de ogen kunt kijken dan ben je goed. je innerlijke stem (geweten) zal je anders blijven achtervolgen. ga opzoek naar jezelf, wie is Hayat, waarom handelt Hayat zo, wat kan Hayat verbeteren. dat zijn vragen die jouw verder helpen. jij bent nog jong, levenservaring ontbreekt. jouw moslim vriendinnen hebben een negatief invloed op je gehad. vaak was je oneens met hun visie over de islam, (dat is wat ik voel uit jouw verhaal). maar jij wou een identiteit. nu heb je de valse identiteit overboord gegooid. nu moet je opzoek naar je echte IK. de sporen van je vorige identiteit het je nog, die kunnen je nog lastig maken om je echte Ik te ontdekken. maar... waar een wil is is een weg.


het ga je goed, beste Hayat.

beste Ariel, Monique, en anderen: wat zijn jullie prachtige mensen. ik kreeg tranen van in mijn ogen.

groet,
waarom zou ik de moslim haten. de moslim haat zichzelf door in de koran te geloven.

wat is allah toch geweldig: bij mij heeft ie de oren en ogen afgesloten en bij de moslims het verstand.

Gebruikersavatar
nadia
Berichten: 2237
Lid geworden op: Vr Sep 01, 2006 5:16 am

Berichtdoor nadia » Vr Okt 13, 2006 9:45 am

lees dit boek eens, hier heb je een kleine intro !!.

dit zou een goed boek voor je zijn denk ik en het kost nog geen 6euro en hij is zeker de moeite waard.
ik was nog geen 15 toen ik dit boek las, meer dan 15 jaar geleden dus.
Dit boek heeft altijd in mijn achterhoofd met mij meegeleeft, totdat ik zelf jezus ben tegengekomen en mij toesprak.

ik geloof in wonderen en ik geloof ook in een wonder voor jou, geestelijke wonderen heb ik het over.
jij kunt god ook vragen om je geestelijk bij te staan of wat je maar wil, als je maar eerlijk en oprecht bent.b]
================================

Jezus, genees mij!
Dit is het verhaal van het moslim-meisje Gulshan Esther uit Pakistan. Vanaf haar geboorte verlamd, zoekt ze naar genezing. In de Koran leest zij over Jezus.
‘Met Allah’s verlof zal ik de blinden het gezicht geven, de melaatsen genezen en de doden tot het leven opwekken.’

[b]Jarenlang had ik de Heilige Koran toegewijd gelezen en regelmatig gebeden, maar ik had langzamerhand alle hoop verloren dat mijn toestand zou veranderen. Nu begon ik echter te geloven dat het waar was wat over Jezus was geschreven - dat hij wonderen deed, dat hij levend was - en dat hij mij kon genezen.
“O Jezus, zoon van Maria, er staat in de Heilige Koran dat u doden hebt opgewekt en melaatsen genezen en wonderen hebt gedaan. Wilt u ook mij genezen?” Terwijl ik dit gebed bad, werd mijn hoop versterkt. Het was vreemd, want in alle jaren waarin ik mijn moslimgebeden had gezegd, had ik nooit de zekerheid gevoeld dat ik kon worden genezen.
Ik nam mijn kralensnoer, dat ik uit Mekka had meegebracht, en bad een Bismillah na elk gebed, en dan voegde ik na ieder gebed toe: “O Jezus, zoon van Maria, genees mij.”
Langzaam maar zeker veranderde mijn gebedsleven tot ik telkens tussen de gebedstijden opnieuw bad, bij iedere kraal: “O Jezus, zoon van Maria, genees me.” Hoe meer ik dat bad, hoe meer ik mij getrokken voelde tot die figuur in de schaduw, op het tweede plan in de Heilige Koran, die over krachten beschikte die zelfs Mohammed nooit had gehad. Waar staat er geschreven dat Mohammed de zieken genas en de doden opwekte?
“Ik wou dat ik er met iemand over kon praten,” verzuchtte ik, maar er was niemand. Daarom ging ik maar op dezelfde wijze door met bidden tot deze Profeet Jezus, totdat er meer licht zou worden gegeven.
Ik was zoals gewoonlijk om drie uur 's morgens wakker geworden en zat in mijn bed de verzen te lezen die ik inmiddels uit mijn hoofd kende. Terwijl ik de woorden opnam, zei mijn hart zijn litanie: “O Jezus, zoon van Maria, genees mij.” Plotseling hield ik op en sprak hardop de gedachte uit die zich in mij opdrong: “Ik doe dit al zo lang en toch ben ik nog steeds verlamd.”
Ik kon de langzame bewegingen horen van iemand die vóór het morgengebed het waswater ging klaar maken. Nu zou Tante spoedig binnenkomen. Tezelfdertijd dat ik dit bedacht, richtten mijn gedachten zich op een urgente wijze op mijn probleem. Waarom was ik nog steeds niet genezen, hoewel ik al drie jaar had gebeden?'
“U bent levend daar in de hemel, en in de Heilige Koran staat dat u mensen geneest. U kunt mij genezen, en toch ben ik nog steeds verlamd.” Waarom kwam er geen antwoord, alleen maar een koude stilte in de kamer, die een bespotting was van mijn gebeden?
Ik zei zijn naam opnieuw, en smeekte hem, in wanhoop. Maar er kwam geen antwoord. Toen riep ik het uit in grote pijn: “Als u het kunt, genees mij - en zo niet, zeg het dan.” Ik kon zo niet verder gaan. Wat er toen gebeurde, is iets dat ik moeilijk onder woorden kan brengen. Ik weet dat de hele kamer zich vulde met licht. Aanvankelijk dacht ik dat het van mijn leeslamp, naast mijn bed, kwam. Toen zag ik dat het licht daarvan maar flauw en vaag leek. Misschien was het het ochtendgloren? Maar daarvoor was het nog te vroeg. Het licht werd sterker en helderder, totdat het feller was dan daglicht. Ik bedekte mij met mijn shawl. Ik was erg bang.
Toen kwam de gedachte bij me op dat het de tuinman kon zijn, die buiten het licht had aangedaan om de bomen in het licht te zetten. Hij deed dit wel eens tegen dieven als de mango's rijp waren, of om te zien ol het sproeisysteem goed werkte. Ik deed de shawl weg van voor mijn ogen om te kijken. Maar de deuren en ramen waren allemaal gesloten en de gordijnen en luiken waren dicht. Toen zag ik figuren in lange gewaden die midden in het licht stonden, sommigen minder dan een meter van mijn bed vandaan. Er waren twaalf figuren in een rij en de figuur in het midden, de dertiende, was groter en helderder dan de anderen.
“O God,” riep ik uit en het zweet begon te parelen op mijn voorhoofd. Ik boog mijn hoofd en bad. “O God, wie zijn deze mensen en hoe zijn zij binnengekomen terwijl alle ramen en deuren gesloten zijn?” Plotseling zei een stem: “Sta op. Dit is de weg die je hebt gezocht. Ik ben Jezus tot wie je hebt gebeden, en nu sta ik hier voor je. Sta op en kom naar Mij toe.” Ik begon te huilen. “O Jezus, ik ben verlamd. Ik kan niet opstaan.”
Hij zei: “Sta op en kom naar Mij toe. Ik ben Jezus.” Toen ik aarzelde, zei Hij het nog eens. En toen ik nog steeds twijfelde, herhaalde Hij het voor de derde maal. “Sta op.”
En ik, Gulshan Fatima, die negentien jaar verlamd op bed had gelegen, voelde nieuwe kracht door mijn dorre ledematen vloeien. Ik zette mijn voet op de grond en stond op. Toen deed ik snel een paar passen en liet mij aan de voet van het visioen neervallen. Ik baadde in het zuiverste licht en het was zo helder als de zon. Het licht scheen in mijn hart en in mijn ver-stand en veel dingen werden mij op dat moment duidelijk.
Jezus legde zijn hand boven op mijn hoofd en ik zag een gat ui zijn hand van waaruit een lichtstraal op zijn kleren viel, zodat de groene jurk er wit uitzag, hij zei: “Ik ben Jezus. Ik ben Immanuël. Ik ben de Weg, de waarheid en het leven. Ik leef, en Ik kom spoedig. Zie, vanaf vandaag ben je mijn getuige. Wat je met je ogen hebt gezien, moet je bekend maken aan mijn volk. Mijn volk is jouw volk, en je moet trouw blijven en dit bekend maken aan mijn volk.” Hij zei: “Nu moet je dit gewaad en je lichaam smetteloos bewaren. Overal waarheen je gaat, zal Ik met je zijn en vanaf heden moet je als volgt bidden:
‘Onze Vader, die in de hemelen zijt, uw naam worde geheiligd. Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede, ge-lijk in de hemel zo ook op aarde. Geef ons heden ons dagelijks brood en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren, en leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze, want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen.’”
Hij liet mij het gebed herhalen en het drong diep door in mijn hart en mijn verstand. Het was in zijn schitterende eenvoud en tegelijk diepzinnigheid zo heel anders dan de gebeden die ik vanaf mijn kinderjaren had leren opzeggen. Het noemde God ‘Vader’ - dat was een naam die tot mijn hart sprak en en de leegte ervan vervulde.
Ik wilde daar aan de voeten van Jezus blijven, en deze nieuwe naam van God bidden – ‘Onze Vader’... maar het Jezus-visioen had meer tot mij te zeggen: “Lees in de Koran, Ik leef en kom spoedig.” Dit was mij geleerd en het gaf mij geloof in wat ik hoorde. Jezus zei nog veel meer. Ik was zo vol vreugde. Er wa-ren geen woorden voor.
Ik keek naar mijn arm en been. Er was vlees op. Mijn hand was niet perfect, maar niettemin was er kracht in, ze was niet meer verdord en lam. “Waarom maakt U mijn hand niet helemaal beter?” vroeg ik.
Het antwoord kwam vol liefde: “Ik wil dat jij mijn getuige bent.”
De figuren gingen omhoog en verdwenen. Ik wilde dat Jezus nog langer bleef, en ik huilde van verdriet. Toen ging het licht weg en was ik alleen, staande midden in de kamer, in een wit gewaad, en mijn ogen waren zwaar van het stralende licht. Nu deed zelfs de lamp naast mijn bed mijn ogen pijn en ik kneep naijn oogleden dicht. Ik ging naar een ladenkast die bij de muur stond. Daarin vond ik een zonnebril die ik in de tuin droeg. Ik zette hem op en kon mijn ogen weer helemaal open doen.
Ik deed de la dicht, draaide mij om en keek rond in mijn kamer. Hij was net als toen ik wakker werd. De klok op het tafeltje naast mijn bed tikte nog steeds. Het was nu bijna vier uur in de morgen. De deur was gesloten en de ramen, met de gordijnen ervoor, waren dicht vanwege de kou buiten. Ik had me dit alles echter niet verbeeld, want ik had het bewijs in mijn lichaam. Ik deed een paar stapjes, dan nog een paar. Ik liep van muur naar muur, heen en weer, heen en weer. Het was onmiskenbaar dat mijn voorheen ver-lamde ledematen nu gezond waren.
O, de vreugde die in mij opwelde. 'Vader', riep ik uit. 'Onze Vader die in de hemelen zijt.' Het was een nieuw en heerlijk gebed.
Plotseling werd er op de deur geklopt. Het was Tante. “Gulshan,” zei ze met een urgente toon in haar stem, “wie hoor ik in je kamer lopen?”
“Dat ben ik, Tante.”
Ik hoorde Tante naar adem happen en dan klonk haar stem: “Ach, dat is onmogelijk. Voor jouw probleem is toch nog geen behandeling gevonden. Hoe zou jij kunnen lopen? Je vertelt me leugens.”
“Wel, kom maar binnen.”
De deur ging langzaam open en vol vrees kwam Tante de kamer binnen. Ze stond daar verbijsterd en vol ongeloof tegen de muur, met wijd open ogen en staarde naar mijn stralende gezicht.
“Je zult vallen,” zei ze.
“Ik zal niet vallen,' lachte ik, want ik voelde de kracht van een nieuw leven door mijn aderen stromen. Tante kwam langzaam naar voren, met uitgestrekte handen, zoals een blinde die de weg zoekt. Zij stroopte mijn mouw op en keek naar mijn arm en zag hoe gezond hij eruit zag. Toen vroeg zij mij op het bed te gaan zitten en ze keek naar mijn been, dat even
gezond was als het andere.
Het is een vreemde gewaarwording jou te zien staan, moet ik wel even aan wennen,' zei ze. vroeg me te vertellen wat er was gebeurd.
En zo vertelde ik Tante alles, vanaf het begin, over Vaders voorspelling, over de stem in mijn kamer op de avond na zijn overlijden. Ik vertelde haar dat ik drie jaar over Jezus had gelezen in de Koran, en ik eindigde met zijn verschijning aan mij en mijn genezing.
Toen ik was gekomen bij het moment dat Jezus zei dat ik zijn getuige moest zijn, onderbrak Tante mij: “Er zijn geen christenen in Pakistan aan wie je je getuigenis kunt geven en het is niet nodig dat je naar Engeland of Amerika gaat. Je getuigenis moet zijn dat je aalmoezen geeft aan de armen. Wanneer deze mensen bij je komen om eten en geld, dan moet dat je getuigenis zijn.”
Het was nog niet bij me opgekomen dat de mij gege-ven opdracht zou kunnen inhouden dat ik naar En-geland of Amerika zou moeten gaan. Maar zijn woorden stonden mij heel helder voor de geest: “Wat je met je ogen hebt gezien, moet je bekend maken aan mijn volk. Mijn volk is jouw volk.” Een gebed begon in mij op te komen: “Jezus, waar is uw volk?”

(Het verhaal van Gulshan eindigt hier niet. De genezing van haar verlamdheid is slechts het begin van Jezus' werk in Gulshans leven. Daarover kun je lezen in het boek, waar bovenstaand gedeelte uit geciteerd is, De Verscheurde Sluier.)
http://www.bemoediging.net/verhalen/de_ ... sluier.htm
Laatst gewijzigd door nadia op Vr Okt 13, 2006 10:32 am, 1 keer totaal gewijzigd.

Peter Louter
Berichten: 934
Lid geworden op: Zo Feb 26, 2006 2:21 pm

Berichtdoor Peter Louter » Vr Okt 13, 2006 10:05 am

Beste Hayat, ik heb niet het talent om nu precies te snappen wat hier aan de hand is, maar ik kan je wel bemoedigen.
Je hebt voor jezelf een grote stap gezet. Het lijkt alsof je dan allleen staat.
Maar bedenk dat miljoenen mensen dat al eerder deden toen ze besloten om alleen hun eigen ogen te vertrouwen. Dat is angstig, maar het is groei en...het went!
En ook als je geen aanhanger bent van een religie, mag je er op vertrouwen dat god zich wel met je bemoeit. Dat deed ie hier al, zo te zien.
Mijn belangrijkste levensles ooit: god houdt niet van religies
Uit naam van de Verlichting: Red moslims van de orthodoxe islam!
"Religion is regarded by the common people as true, by the wise as false, and by the rulers as useful" - Seneca (5 BC - 65 AD)

Polleke
Berichten: 3239
Lid geworden op: Ma Sep 04, 2006 3:07 pm
Locatie: Amsterdam

Berichtdoor Polleke » Vr Okt 13, 2006 10:28 am

Idem dito, maar een wijze les die ik zelf in de loop van de jaren heb geleerd: Doe geen dingen waar je de consequenties niet van kan overzien! Je bent pas 16 jaar geloof ik, en da's jong! Hou in je achterhoofd wat jezelf belangrijk vindt maar concentreer je voorlopig op de dingen die je leuk vindt! En dan kun je later, over een paar jaar, je eigen keuzes maken.

Zorg ervoor dat je dan wel de steun hebt van liefdevolle mensen om je heen. Ik ken helaas genoeg Marokkaanse meisjes die alleen nog contact hebben met hun moeder en zusjes. Dus zoeke je eigen weg, maar realiseer je wel dat je te jong bent om iets te forceren!

Alba
Berichten: 729
Lid geworden op: Zo Sep 03, 2006 4:11 pm
Locatie: Aarde

Berichtdoor Alba » Vr Okt 13, 2006 10:31 am

Lieve Hayat,

Een grote stap, een moeilijke stap. Maar misschien komt er een moment dat je deze stap kunt zien als een sprongetje dat jij nodig had op dit moment.
Uit de vele stukken die je hebt geschreven komt een meisje naar voren met het hart op de goede plaats. Je hebt veel vrienden met allerlei achtergronden. Jij accepteerde hen, omdat je hen mag om wie ze zijn. Misschien zul je de komende tijd ontdekken wie je echte vrienden zijn, maar ik ben ervan overtuigd, dat je niet ineens door iedereen in de steek gelaten wordt. En vrienden heb je ook hier op het forum; kijk maar naar de lieve bijdragen van Ariel, Monique, Weda, Lodewijk, Peter, Nadia en iedereen. Juist hier is nu ook de plek om je verhaal kwijt te kunnen en steun te ontvangen.

Liefs,
Alba

Gebruikersavatar
Ketter
Berichten: 4219
Lid geworden op: Do Jun 22, 2006 9:06 am
Locatie: Vlaanderen

Re: I'm through with it.

Berichtdoor Ketter » Vr Okt 13, 2006 3:35 pm

Hayat schreef:Klaar ik ben eht zat.

Ik geloof niet meer..................
Ikw eet niet wat ik moet met me leven enzo, alles is een beetje kapot denk ik, maar ik ben gewoon bang enzo, maar dat begrijpen jullie toch niet, zeker neit met gasten die willen dat ik gestolen wordt. Tis alsof je er afhankelijk van bent, zo erg is het......:cry:

Ik geef toe ik kan heel ego zijn en egocentrisch, ik bedoel, ik ken mezelf heel goed.

maar ja............het heeft lang geduurd maar ik geloof echt niet meer, ik ga neit zweren, want waar valt er op te zweren......................

Ik ga me nog meer verdiepen in de wetenschap en gezondheid en verlaat GELOOF voor goed.

Ik zie wel wat er van me komt of wordt, verder iedereen veel succes met jullie leven. maak er wat van.....

misschien win ik ooit wle een nobel;prijs ofzo :P (woow dan word ik ego wil je neit weten :P)

maar goed..

thats it.


Hayat,

Je hebt altijd het hart op de juiste plaats gehad. Je hebt dat nog steeds.

En misschien win je wel een nobelprijs, wie weet. Heel veel goeie wetenschappers, incl. Einstein, zijn of waren niet gelovig maar houden zich wel met de zin van het leven en de mensheid bezig.

En zo kunnen ze met een open hart en open geest en met verwondering voor de wonderen der natuur een deel van het raadsel oncijferen dat het leven is.

En misschien blijf je en wordt je agnost, zoals ik, die nooit de zoektocht zullen opgeven maar ook in alle vrijheid de wereld nuchter en eerlijk tegemoet gaan.

groetjes,
Ketter

PS: Ik ben niet bang voor het leven. En ook niet voor de dood. Sterven daarentegen, dat lijkt me niet leuk. Maar het is de kleine prijs voor ons mooi bestaan.

PPS: ik wordt hier veel te filosofisch. :D
Zonder (ji)haat straat.

Wat is er zo moeilijk te begrijpen aan het feit dat ik niet kan geloven in een God die zo duidelijk kwaadaardig is?

Hayat
Berichten: 827
Lid geworden op: Za Jul 29, 2006 12:07 am
Locatie: Kinali Kar

Berichtdoor Hayat » Vr Okt 13, 2006 3:43 pm

Bedankt allemaal ik heb echt veel steun aan jullie............

Ik zet mezelf er vast wel overheen. Tis nu alleen egt wennen en nog erg moeilijk enzo.


Ja ik heb eht al verteld op school en zoals ik al verwachten namen ze het heel raar op......Misschien draaien ze bij ofzo, ik hoop eht in ieder geval.

Tot dan hou ik me maar bezig met even belangrijkere dingen.

Ikw ens jullie allemaal veel geluk enzo met jullie leven.....


Liefs

Hayat.
Life is a bitch. Ze is weer terug.

Gebruikersavatar
Simonida
Berichten: 87
Lid geworden op: Ma Jul 24, 2006 2:23 pm

Berichtdoor Simonida » Vr Okt 13, 2006 4:27 pm

nadia schreef:[b]lees dit boek eens, hier heb je een kleine intro !!.


Maar zijn woorden stonden mij heel helder voor de geest: “Wat je met je ogen hebt gezien, moet je bekend maken aan mijn volk. Mijn volk is jouw volk.” Een gebed begon in mij op te komen: “Jezus, waar is uw volk?”

(Het verhaal van Gulshan eindigt hier niet. De genezing van haar verlamdheid is slechts het begin van Jezus' werk in Gulshans leven. Daarover kun je lezen in het boek, waar bovenstaand gedeelte uit geciteerd is, De Verscheurde Sluier.)
http://www.bemoediging.net/verhalen/de_ ... sluier.htm


Nadia, wat een prachtig verhaal. Ik hoop dat Hayat hieraan ook iets mag hebben. De beslissing die ze genomen is, is goed. Ze kan nu zonder vooroordelen haar weg vervolgen. Laten we voor haar bidden.
Laat je niet overwinnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede. (bijbel)

nina
Berichten: 1885
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 10:53 pm

Berichtdoor nina » Vr Okt 13, 2006 4:35 pm

Ikw ens jullie allemaal veel geluk enzo met jullie leven.....


Bedankt, dat komt mij eigenlijk ook wel goed uit op het moment. :P

Hou je haaks. :wink: En ga wat leuks of wat nuttigs doen, want daar draait het leven om. Toch?

gideong
Berichten: 702
Lid geworden op: Za Okt 29, 2005 11:05 pm

Berichtdoor gideong » Vr Okt 13, 2006 5:36 pm

Hayat schreef:Bedankt allemaal ik heb echt veel steun aan jullie............

Ik zet mezelf er vast wel overheen. Tis nu alleen egt wennen en nog erg moeilijk enzo.


Ja ik heb eht al verteld op school en zoals ik al verwachten namen ze het heel raar op......Misschien draaien ze bij ofzo, ik hoop eht in ieder geval.

Tot dan hou ik me maar bezig met even belangrijkere dingen.

Ikw ens jullie allemaal veel geluk enzo met jullie leven.....


Liefs

Hayat.


Nou Hayat, je weet dat ik wat twijfel heb, maar echt bedankt voor je wens. Weet je echte vrienden en vriendinnen: moet je gewoon reeel in blijven. Maar je moet maar denken dat zijn we zelf ook niet vaak voor anderen. Toch kun je met wat begrip voor anderen daar best mee omgaan. Maak plezier meid (maak je rustig mooi) en denk daarbij ook aan anderen. En als je eens in de put zit: je hoeft niet alles alleen te dragen.

Groet (van een witgekalkt graf)
De boom herken je aan zijn vruchten

stropke
Berichten: 3414
Lid geworden op: Zo Nov 06, 2005 12:25 am
Locatie: Limburg

Berichtdoor stropke » Vr Okt 13, 2006 10:21 pm

Waarom gelooft ge nu ineens niet meer?
Er moet een reden zijn.. welke dan?
Mo is dood. Jezus is de Opgestane Heer, das het wezenlijk verschil !!
Wat heb je aan een dode profeet? Nopes !

Gebruikersavatar
nadia
Berichten: 2237
Lid geworden op: Vr Sep 01, 2006 5:16 am

Berichtdoor nadia » Za Okt 14, 2006 12:47 pm

Simonida schreef:
nadia schreef:[b]lees dit boek eens, hier heb je een kleine intro !!.


Maar zijn woorden stonden mij heel helder voor de geest: “Wat je met je ogen hebt gezien, moet je bekend maken aan mijn volk. Mijn volk is jouw volk.” Een gebed begon in mij op te komen: “Jezus, waar is uw volk?”

(Het verhaal van Gulshan eindigt hier niet. De genezing van haar verlamdheid is slechts het begin van Jezus' werk in Gulshans leven. Daarover kun je lezen in het boek, waar bovenstaand gedeelte uit geciteerd is, De Verscheurde Sluier.)
http://www.bemoediging.net/verhalen/de_ ... sluier.htm


Nadia, wat een prachtig verhaal. Ik hoop dat Hayat hieraan ook iets mag hebben. De beslissing die ze genomen is, is goed. Ze kan nu zonder vooroordelen haar weg vervolgen. Laten we voor haar bidden.


ja, ik vind het ook een bijzonder verhaal.
maar blijkbaar zijn er mensen die dit niet graag hebben !!!

wat vele niet weten is dat een moslim niet zomaar ongelovig zal worden.
ik heb liever dat ze jezus boodschappen begrijpen (liefde) omdat zij dit nodig hebben dan wat mo heeft verkondigd maar goed..mijn visie !!

liefs nadia

gideong
Berichten: 702
Lid geworden op: Za Okt 29, 2005 11:05 pm

Berichtdoor gideong » Za Okt 14, 2006 9:10 pm

Nadia, iik vond het ook een prachtig verhaal, niet moe worden van die 4500 haatsites hoor, maar wel ook leuke dingen doen met man/partner bijvoorbeeld, hoe is het nu met je moeder ? En denk vooral aan je veiligheid, als een christen moslim wordt loop je geen gevaar, maar ik denk dat jij toch beter het zekere voor het onzekere kunt nemen (ben wel wat bemoeizuchtig).
De boom herken je aan zijn vruchten

BFA
Berichten: 11600
Lid geworden op: Vr Sep 29, 2006 5:18 pm

Berichtdoor BFA » Ma Okt 16, 2006 7:54 pm

Hayat, pas vandaag je verhaal gelezen. Wens je veel sterkte. Hou vooral je hart waar het is. Dan raak je overal door.
Je hebt het moeilijk en voelt je wel innerlijk gekwetst. Richt je op de nobelprijs waar je van droomt. Dat is werk, werk bevrijdt van alle wonden.
Bevrijden is niet hetzelfde als genezen. Genezen laat een litteken. Bevrijden, ben je ook van het litteken bevrijdt.
Wees niet bang, je bent een toffe sterke vrouw, je slaat je er wel door.
Groetjes,
Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;

Gebruikersavatar
Lodewijk Nasser
Berichten: 5886
Lid geworden op: Ma Aug 14, 2006 1:58 am
Contact:

Berichtdoor Lodewijk Nasser » Zo Dec 31, 2006 9:54 pm

Chaimea, Hayat ging je voor...
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.

Willem Elsschot (1882-1960)

Miep
Berichten: 668
Lid geworden op: Wo Dec 06, 2006 12:16 am

Berichtdoor Miep » Ma Jan 01, 2007 3:50 am

Lieve Hayat,

Ook ik lees net jouw verhaal,veel sterkte meiske.
Ook al geloof je niet meer, zoek Hem toch op in je gebeden,Hij zal er altijd voor je zijn.

Christus was de mens in alles gelijk ,uitgenomen de zonden.
Dat betekent dat hij ook verdriet had,bang was,boos was,honger heeft geleden.Vervolgd en bespot.

Hij heeft daar gehangen tussen hemel en aarde.

Aan het kruis gehangen,verlaten van de mensen,maar ook verlaten van God de Vader,voor een tijd.

Dus hij weet en kent alle dingen!!Ook jouw angst etc.

kus habibti
God liefhebben boven alles en je naaste alsjezelf.

Gebruikersavatar
Lodewijk Nasser
Berichten: 5886
Lid geworden op: Ma Aug 14, 2006 1:58 am
Contact:

Berichtdoor Lodewijk Nasser » Ma Jan 01, 2007 4:05 pm

Hayat is al maanden niet meer actief.
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.

Willem Elsschot (1882-1960)

Chaimae
Berichten: 10447
Lid geworden op: Ma Okt 16, 2006 9:43 pm

Berichtdoor Chaimae » Ma Jan 01, 2007 4:07 pm

Hayat is NIET uit de Islam gestapt. Ze heeft uiteindelijk toch voor de Islam gekozen.

Meer zeg ik niet.

Gebruikersavatar
Lodewijk Nasser
Berichten: 5886
Lid geworden op: Ma Aug 14, 2006 1:58 am
Contact:

Berichtdoor Lodewijk Nasser » Ma Jan 01, 2007 4:09 pm

Heb je het topic überhaupt gelezen?
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.

Willem Elsschot (1882-1960)


Terug naar “Commentaar van Lezers”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten