Pagina 2 van 4

Geplaatst: za nov 18, 2006 11:56 am
door Ketter
Chaimae schreef:Toch voel ik me schuldig, ik had nee kunnen zeggen ipv stil te liggen en mijn ogen dicht te doen in de hoop dat het weer snel voorbij is, heb mijn neef gewoon zijn gang laten gaan.
Een man weet heel goed of een vrouw wil of niet. Zoals je het beschrijft, sprak heel je lichaamstaal zei "nee". Je neef wist heel goed waarmee hij bezig was. En dat was zichzelf, ten koste van jou. HIJ treft blaam.

Wat je deed, Chaimae, was jezelf beschermen. Hoeveel ouder was je neef dan jij? Hoeveel sterker? Hoeveel meer macht geeft jouw cultuur, religie aan de man? Dat alles maakt hem verantwoordelijk, niet jou.

Jou treft geen blaam. In geen enkel geval.

mvg,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 12:30 pm
door Dutch
Toch voel ik me schuldig, ik had nee kunnen zeggen ipv stil te liggen en mijn ogen dicht te doen in de hoop dat het weer snel voorbij is, heb mijn neef gewoon zijn gang laten gaan.
Jij was verlamd van angst, jij werd geconfronteerd met iets dat zodanig taboe is in jouw cultuur dat je niet wist hoe te reageren om hem te stoppen, alles in jouw lichaam schreeuwde "NEEN", net zoals nu alles in jou schreeuwt "ik wil dit heel diep wegstoppen en totaal vergeten", maar dat gaat niet. Het is jouw "lijk in de kast" en dat lijk zou wel eens heel erg kunnen beginnen te stinken en jouw verdere leven vergallen. Ruim je kast uit, weg met dat lijk ! Zoek professionele hulp en hou grote kuis !

Over tweede maagdelijkheid vroeg je
Nee, leg me dat eens uit
TWEEDE MAAGDELIJKHEID is een verschijnsel waarmee psychologen geconfronteerd worden bij jonge en minder jonge vrouwen. De vrouw die aan een "tweede maagdelijkheid" begint gaat soms heel erg ver in een soort "terugkoopactie" van haar eer. Het meest voorkomend is het zich aansluiten bij een religie/secte die er erg strenge normen voor vrouwen op nahoudt, zoals bvb. de orthodoxe islam. De jonge vrouw, die in haar verleden sexueel werd misbruikt of zeer veel sexuele contacten had en zich daar "slecht" door voelt, vindt in de secte en haar gestrengheid tegenover vrouwen en vrouwelijke moraliteit een soort "witwassing" van haar verleden. Het is en blijft echter een weinig accuraat lapmiddel en vroeg of laat komt de jonge vrouw er zelf achter, omdat ze zich meer en meer schuldig gaat voelen over haar verleden. Ondertussen kan ze wél tot extremiteiten gaan om haar verleden "terug te betalen" en op die manier voor zichzelf het gevoel te hebben een morele "tweede maagdelijkheid" te verwerven...
Meestal gaat dit "tweede maagdelijkheid"syndroom gepaard met andere uitingen van het verwerpen van de eigen lichamelijkheid en sexualiteit, zoals anorexia, boulemia, het zich hullen in afwijkende kleren (burqa bvb.), extreem vasten en het zich verliezen in een denkbeeldige wereld...

Ik heb druk gezocht naar een internet-link hierover, maar er geen gevonden. Ik heb deze kennis van een prima psycholoog en heb zelf ook ervaring met dit verschijnsel.

Geplaatst: za nov 18, 2006 5:12 pm
door Chaimae
Ketter schreef:
Chaimae schreef:Toch voel ik me schuldig, ik had nee kunnen zeggen ipv stil te liggen en mijn ogen dicht te doen in de hoop dat het weer snel voorbij is, heb mijn neef gewoon zijn gang laten gaan.
Een man weet heel goed of een vrouw wil of niet. Zoals je het beschrijft, sprak heel je lichaamstaal zei "nee". Je neef wist heel goed waarmee hij bezig was. En dat was zichzelf, ten koste van jou. HIJ treft blaam.

Wat je deed, Chaimae, was jezelf beschermen. Hoeveel ouder was je neef dan jij? Hoeveel sterker? Hoeveel meer macht geeft jouw cultuur, religie aan de man? Dat alles maakt hem verantwoordelijk, niet jou.

Jou treft geen blaam. In geen enkel geval.

mvg,
Ketter

Ik had NEE kunnen zeggen, maar dat heb heb ik niet gedaan.. het is dus wel mijn schuld.
Ik heb dit nooit tegen iemand kunnen zeggen, de school heeft wel vermoedens. Heb vorig jaar meerdere malen gesprekken gehad met een maatschapelijk werkster, ze vroeg of ik ooit misbruik ben.. moest toen huilen.. ze heeft me er uren lang gehouden, ik mocht niet weg voordat ik vertelde wat er gebeurd was, ik ben best wel koppig, en bleef volhouden dat er niks was... en mocht uiteindelijk weg,sindsdien nooit meer een gesprek gehad met iemand..

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:10 pm
door Ketter
Lieve Chaimae,
Chaimae schreef: Ik had NEE kunnen zeggen, maar dat heb heb ik niet gedaan.. het is dus wel mijn schuld.
Ik ben geen specialist. Maar er zijn wel een paar dingen die ik wel weet.
1/ Het meest dominante gevoel bij mensen in jouw situatie is schuldgevoel. Da's dus heel normaal.
2/ Bij misbruik door familieleden komt het heel vaak voor dat meisjes niet durven weigeren of spreken.

Jij bent dus niet alleen in je situatie, Chaimae. Je moet begrijpen: jij hebt nee gezegd. Met lichaamstaal en door jouw houding. Meer nog, "nee" zeggen had waarschijnlijk niet geholpen. Mogelijk is het zo dat je het beste hebt gedaan om erger te voorkomen!
Chaimae schreef:Ik heb dit nooit tegen iemand kunnen zeggen, de school heeft wel vermoedens. Heb vorig jaar meerdere malen gesprekken gehad met een maatschapelijk werkster, ze vroeg of ik ooit misbruik ben.. moest toen huilen.. ze heeft me er uren lang gehouden, ik mocht niet weg voordat ik vertelde wat er gebeurd was, ik ben best wel koppig, en bleef volhouden dat er niks was... en mocht uiteindelijk weg,sindsdien nooit meer een gesprek gehad met iemand..
Je hebt een kans gemist, maar da's niet zo erg. Je was er niet klaar voor. Stap nu gewoon naar de directrice van je school, of naar de lera(a)r(es) die je het meeste vertrouwd en vraag of je die dame nog eens kunt spreken.

Ze zal je graag ontvangen. Zij weten dat ze met mensen in jouw positie heel veel geduld moeten hebben.

Je moet erover spreken, Chaimae, en zeg maar gerust dat je denkt dat het jouw fout is. Het is zeker niet zo, maar los daarvan kun je die hulp gebruiken. Niemand zal je iets verwijten.

Het belangrijkste is immers niet dat jouw neef wordt aangeklaagd, maar dat jij alle kans krijgt om met een schone lei te beginnen aan een volwassen leven. Doe het voor jezelf en jouw toekomstige partner, en je kinderen, Chaimae.

Ik sta volledig achter je,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:31 pm
door Chaimae
Ketter schreef:Lieve Chaimae,
Chaimae schreef: Ik had NEE kunnen zeggen, maar dat heb heb ik niet gedaan.. het is dus wel mijn schuld.
Ik ben geen specialist. Maar er zijn wel een paar dingen die ik wel weet.
1/ Het meest dominante gevoel bij mensen in jouw situatie is schuldgevoel. Da's dus heel normaal.
2/ Bij misbruik door familieleden komt het heel vaak voor dat meisjes niet durven weigeren of spreken.

Jij bent dus niet alleen in je situatie, Chaimae. Je moet begrijpen: jij hebt nee gezegd. Met lichaamstaal en door jouw houding. Meer nog, "nee" zeggen had waarschijnlijk niet geholpen. Mogelijk is het zo dat je het beste hebt gedaan om erger te voorkomen!
Chaimae schreef:Ik heb dit nooit tegen iemand kunnen zeggen, de school heeft wel vermoedens. Heb vorig jaar meerdere malen gesprekken gehad met een maatschapelijk werkster, ze vroeg of ik ooit misbruik ben.. moest toen huilen.. ze heeft me er uren lang gehouden, ik mocht niet weg voordat ik vertelde wat er gebeurd was, ik ben best wel koppig, en bleef volhouden dat er niks was... en mocht uiteindelijk weg,sindsdien nooit meer een gesprek gehad met iemand..
Je hebt een kans gemist, maar da's niet zo erg. Je was er niet klaar voor. Stap nu gewoon naar de directrice van je school, of naar de lera(a)r(es) die je het meeste vertrouwd en vraag of je die dame nog eens kunt spreken.

Ze zal je graag ontvangen. Zij weten dat ze met mensen in jouw positie heel veel geduld moeten hebben.

Je moet erover spreken, Chaimae, en zeg maar gerust dat je denkt dat het jouw fout is. Het is zeker niet zo, maar los daarvan kun je die hulp gebruiken. Niemand zal je iets verwijten.

Het belangrijkste is immers niet dat jouw neef wordt aangeklaagd, maar dat jij alle kans krijgt om met een schone lei te beginnen aan een volwassen leven. Doe het voor jezelf en jouw toekomstige partner, en je kinderen, Chaimae.

Ik sta volledig achter je,
Ketter


Nee het is wel mijn schuld, voor een deel. Iqra zei ook dat het voor een deel mijn schuld is..

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:37 pm
door Ketter
Chaimae schreef: Nee het is wel mijn schuld, voor een deel. Iqra zei ook dat het voor een deel mijn schuld is..
Dan heeft Iqra het bij deze niet bij het rechte eind.

Maar los van het feit of het je fout is of niet, je moet er met een specialist over praten, Chaimae. Zeg daar maar gerust wat je voelt, hoor. Niemand zal je iets verwijten.

Ik val in herhaling, Chaimae, maar ik wil niet dat dit voorval je leven gaat bepalen. En dat is wat je moet bereiken. Je moet bereiken dat dit achter de rug ligt.

Ik sta echt volledig achter je,
Met veel sympathie,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:41 pm
door Chaimae
Ketter schreef:
Chaimae schreef: Nee het is wel mijn schuld, voor een deel. Iqra zei ook dat het voor een deel mijn schuld is..
Dan heeft Iqra het bij deze niet bij het rechte eind.

Maar los van het feit of het je fout is of niet, je moet er met een specialist over praten, Chaimae. Zeg daar maar gerust wat je voelt, hoor. Niemand zal je iets verwijten.

Ik val in herhaling, Chaimae, maar ik wil niet dat dit voorval je leven gaat bepalen. En dat is wat je moet bereiken. Je moet bereiken dat dit achter de rug ligt.

Ik sta echt volledig achter je,
Met veel sympathie,
Ketter


Ik vind het niet nodig, om er met iemand over te praten..

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:49 pm
door Ketter
Chaimae schreef:
Ketter schreef:
Chaimae schreef: Nee het is wel mijn schuld, voor een deel. Iqra zei ook dat het voor een deel mijn schuld is..
Dan heeft Iqra het bij deze niet bij het rechte eind.

Maar los van het feit of het je fout is of niet, je moet er met een specialist over praten, Chaimae. Zeg daar maar gerust wat je voelt, hoor. Niemand zal je iets verwijten.

Ik val in herhaling, Chaimae, maar ik wil niet dat dit voorval je leven gaat bepalen. En dat is wat je moet bereiken. Je moet bereiken dat dit achter de rug ligt.

Ik sta echt volledig achter je,
Met veel sympathie,
Ketter


Ik vind het niet nodig, om er met iemand over te praten..
Lieve Chaimae,

Zolang dat je met een schuldgevoel rondloopt is het nodig, Chaimae. Er is geen reden om met een schuldgevoel rond te lopen. Je voelt zelfs berouw, onnodig volgens mij, maar is dat niet voldoende om alle "zonde" te vergeven?

Denk je dat je met iemand op die manier een liefdesrelatie kunt opbouwen, om een warme relatie aan te gaan met een levenspartner? Als dat niet zo is, dan moet je met iemand praten.

Hoe ga je je op je huwelijk voelen? En op je huwelijksnacht?

Met alle sympathie,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 6:54 pm
door Chaimae
Ketter schreef:
Chaimae schreef:
Ketter schreef: Dan heeft Iqra het bij deze niet bij het rechte eind.

Maar los van het feit of het je fout is of niet, je moet er met een specialist over praten, Chaimae. Zeg daar maar gerust wat je voelt, hoor. Niemand zal je iets verwijten.

Ik val in herhaling, Chaimae, maar ik wil niet dat dit voorval je leven gaat bepalen. En dat is wat je moet bereiken. Je moet bereiken dat dit achter de rug ligt.

Ik sta echt volledig achter je,
Met veel sympathie,
Ketter


Ik vind het niet nodig, om er met iemand over te praten..
Lieve Chaimae,

Zolang dat je met een schuldgevoel rondloopt is het nodig, Chaimae. Er is geen reden om met een schuldgevoel rond te lopen. Je voelt zelfs berouw, onnodig volgens mij, maar is dat niet voldoende om alle "zonde" te vergeven?

Denk je dat je met iemand op die manier een liefdesrelatie kunt opbouwen, om een warme relatie aan te gaan met een levenspartner? Als dat niet zo is, dan moet je met iemand praten.

Hoe ga je je op je huwelijk voelen? En op je huwelijksnacht?

Met alle sympathie,
Ketter



Dat zie ik dan wel.

Geplaatst: za nov 18, 2006 7:03 pm
door Ketter
Chaimae schreef:
Ketter schreef:
Chaimae schreef:

Ik vind het niet nodig, om er met iemand over te praten..
Lieve Chaimae,

Zolang dat je met een schuldgevoel rondloopt is het nodig, Chaimae. Er is geen reden om met een schuldgevoel rond te lopen. Je voelt zelfs berouw, onnodig volgens mij, maar is dat niet voldoende om alle "zonde" te vergeven?

Denk je dat je met iemand op die manier een liefdesrelatie kunt opbouwen, om een warme relatie aan te gaan met een levenspartner? Als dat niet zo is, dan moet je met iemand praten.

Hoe ga je je op je huwelijk voelen? En op je huwelijksnacht?

Met alle sympathie,
Ketter



Dat zie ik dan wel.
Beste Chaimae,

Kijk, ik ben hier niet om je te beoordelen, een beetje zoals Iqra, of opdat je me gelijk geeft of zo.

Ik geef echt om wat er met jou gebeurt. Ik kan je enkel maar de raad geven om echt professionele hulp te zoeken. Geef gerust maar als voorwaarde dat ze niets tegen je ouders mogen zeggen of zo. Je zult je echt beter voelen. Meer kan ik er niet over zeggen.

Da's al wat ik kan doen. Als ik je nog met iets kan helpen, vraag maar.

Enne... iedereen die hier zegt dat het jouw fout is, (buiten jij, Chaimae, jij mag dat zeggen), krijgt met Ketter af te rekenen.

Met warme groetjes,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 7:15 pm
door nina
Chaimae schreef:Toch voel ik me schuldig, ik had nee kunnen zeggen ipv stil te liggen en mijn ogen dicht te doen in de hoop dat het weer snel voorbij is, heb mijn neef gewoon zijn gang laten gaan.
Dat is ook de bedoeling van verkrachting. Jij moet bang zijn, je schamen voelen en je schuldig voelen, zodat mannen als jouw neef ongestraft hun gang kunnen gaan.

Stel je voor dat jij het van de daken schreven, en dat je broers, andere neven en vrienden heel verontwaardigd waren, en jouw zielige neefje een pak rammel gaven... dat is natuurlijk niet de bedoeling. Daarom heeft een goede vrouw schuldgevoelens.

Geplaatst: za nov 18, 2006 7:21 pm
door Chaimae
@ Ketter, het was een miscommunucatie .. Iqra bedoelde het niet zo, zegt dat het niet mijn schuld is en probeert me juist zover te krijgen dat ik geen schuldgevoelens krijg.

Geplaatst: za nov 18, 2006 7:24 pm
door Ketter
Chaimae schreef:@ Ketter, het was een miscommunucatie .. Iqra bedoelde het niet zo, zegt dat het niet mijn schuld is en probeert me juist zover te krijgen dat ik geen schuldgevoelens krijg.
Dat is dan goed van haar. Want ik was effe echt boos op haar. Sorry daarvoor.

En natuurlijk is het jouw fout niet. Dat was me vanaf het begin zeer duidelijk.

mvg,
Ketter

Geplaatst: za nov 18, 2006 7:35 pm
door Chaimae
Ketter schreef:
Chaimae schreef:@ Ketter, het was een miscommunucatie .. Iqra bedoelde het niet zo, zegt dat het niet mijn schuld is en probeert me juist zover te krijgen dat ik geen schuldgevoelens krijg.
Dat is dan goed van haar. Want is was effe echt boos op haar. Sorry daarvoor.




En natuurlijk is het jouw fout niet. Dat was me vanaf het begin zeer duidelijk.

mvg,
Ketter


Okee.

Geplaatst: za nov 18, 2006 8:09 pm
door Dutch
Chaimae, mijn uitleg gelezen over "tweede maagdelijkheid" ?

Natuurlijk heb jij de behoefte om er met iemand over te praten, waarom zou je ons het anders vertellen ?!?
Het is wél makkelijker het op het internet te doen, dan kunnen de mensen tot wie jij je richt je niet zien en jij hen niet.
Maar wij hebben enkel onze medemenselijkheid en ons gezond verstand om jou te helpen, wat we ook 100 % zullen doen, wij nemen je zoals je bent. Een degelijk opgeleid persoon heeft echter veel meer ervaring en kan je doelgerichter helpen. Doen dus, iemand opzoeken die jou effectief kan helpen.

Lief van Iqra dat ze jou wil helpen en je niet veroordeelt, want de meeste moslims (vooral de mannen weet ik) zullen jou verwijten maken.
Daarom ook weet ik dat jij ten tijde van de verkrachting niet openlijk je neef kon beschuldigen over wat hij je aandeed, de familie zou jou als schuldige hebben aangewezen...dat is zo in de islam en dat weet jij ook...zij zouden beweerd hebben, je neef als eerste, dat jij hém uitgedaagd had op één of andere manier... Plus daarbij nog de "schaamte" over wat jou is overkomen...Wat een knoeiboel !

Wij weten wel beter!

Geplaatst: za nov 18, 2006 8:13 pm
door Chaimae
Dutch schreef:Chaimae, mijn uitleg gelezen over "tweede maagdelijkheid" ?

Natuurlijk heb jij de behoefte om er met iemand over te praten, waarom zou je ons het anders vertellen ?!?
Het is wél makkelijker het op het internet te doen, dan kunnen de mensen tot wie jij je richt je niet zien en jij hen niet.
Maar wij hebben enkel onze medemenselijkheid en ons gezond verstand om jou te helpen, wat we ook 100 % zullen doen, wij nemen je zoals je bent. Een degelijk opgeleid persoon heeft echter veel meer ervaring en kan je doelgerichter helpen. Doen dus, iemand opzoeken die jou effectief kan helpen.

Lief van Iqra dat ze jou wil helpen en je niet veroordeelt, want de meeste moslims (vooral de mannen weet ik) zullen jou verwijten maken.
Daarom ook weet ik dat jij ten tijde van de verkrachting niet openlijk je neef kon beschuldigen over wat hij je aandeed, de familie zou jou als schuldige hebben aangewezen...dat is zo in de islam en dat weet jij ook...zij zouden beweerd hebben, je neef als eerste, dat jij hém uitgedaagd had op één of andere manier... Plus daarbij nog de "schaamte" over wat jou is overkomen...Wat een knoeiboel !

Wij weten wel beter!
-

Geplaatst: za nov 18, 2006 8:19 pm
door Dutch
Jaa heb het gelezen, het was trouwens GEEN verkrachting .. hij heeft aan me gezeten, ik was wel heel bang dat het een verkrachiting zou worden, maar gelukig is het niet zover gekomen.
Beste kind, alle ongewenste sexuele intimiteiten kan je als een verkrachting beschouwen, ze hebben allen dezelfde desastreuze gevolgen voor de vrouw.
Zeg me eens eerlijk, kan jij nog een jongeman vertrouwen en zonder problemen enig normaal lichamelijk contact hebben (bedoel hiermee niet sexueel contact) met een jongen ?
Ik vind het inderdaad makkelijker,kan er het er met niemand over hebben, mocht ik het tegen me vader zeggen, zou hij mij de schuld geven.. beetje raar maargoed.
Daar was ik al bang voor...is typisch voor macho's (en elke moslim is er onvermijdelijk één). Zou je moeder jou ook de schuld geven ?
Ik vind dat jouw neef er wel erg makkelijk vanaf is gekomen...die verdient feitelijk een hoop ellende, stel je voor wat zijn toekomstige echtgenote als man gaat krijgen !

Geplaatst: za nov 18, 2006 8:53 pm
door BFA
Chaimae,
Doe je zelf geen schuldcomplex aan, dat je, je hele met je meedraagt. Denk aan de dochter je wil, aan wie je het deels onbewust doorgeeft.
Je hebt jezelf niets te verwijten. Je neef had volwassener moeten zijn, zich beheersen. Enkel hij is in de fout.

Groetjes en sterkte,

Geplaatst: za nov 18, 2006 10:50 pm
door Manon
Beste Chaimae,
ik volg dit draadje al heel de dag en kan natuurlijk enkel beamen wat iedereen hier al heel de tijd zegt: je moet er met een professionele hulpverlener over gaan praten.

Bovendien vind ik de beschrijving van die "tweede maagdelijkheid" die Dutch aanhaalt ontzettend toepasselijk in jouw geval.

Maar wat me - buiten de islamitische culturele drama's die hier weer maar eens tevoorschijn komen - opvalt, is dat we met ons gegeven "je moet NEE zeggen" ergens ook de bal hebben misgeslagen, indien dit gegeven verkeerd wordt geïnterpreteerd door een slachtoffer.


Jij HOEFDE helemaal niet NEE te zeggen! Je had verdomd niks gevraagd!

Het NEE zeggen, zoals gepromoot in onze westerse maatschappij, dient eerder als een aanduiding tot waar iemand mag gaan, in een gezamenlijk spel waar beiden mee akkoord zijn.
Het "NEE" dient als afbakening van een spel (wat flirten, wat foefelen etc.) waar beiden mee akkoord gingen en dat eindigt waar het NEE begint.

Jij waart verlamd van schrik, en zoals Dutch zei: als je geluid had gemaakt, dan was je helemaal de pineut geweest, vermits je per definitie als schuldige zou worden aangeduid.
Dit heeft niks maar dan ook niks met het "NEE" aanduiden te maken: het uitgangspunt is totaal verschillend.

Je kàn je dus gewoonweg niet schuldig voelen omdat je geen "NEE" hebt durven utteren: dit behoort gewoon tot een totaal andere omstandigheid.

Denk je dat als er vanavond een ongewenste persoon plotsklaps naast me in mijn bed duikelt, dat IK (volwassen feministische vrouw) dan een "NEE" door mijn strot zou kunnen krijgen? Ik zou verlamd zijn van schrik kind!

Vind je dat IK (als volwassen vrouw) dan SCHULDIG zou zijn als die inbreker me aanrandt? Terwijl ik gewoon rustig in mijn bed lig te snurken?

Net alsof ik "JA" zeg omdat mijn strot van angst is afgesloten en er geen geluid meer uit kan komen?

Ik hoéf in dat geval gewoonweg geen "NEE" te roepen: die vent moet gewoon niet in mijn bed aanwezig zijn!

-------------------------------------------

Er bestaan natuurlijk nog andere omstandigheden.


Speciaal voor jou zal ik even een anecdote uit mijn jeugdjaren vertellen, waar ik af en toe nog steeds met zoete herinneringen aan terugdenk - terwijl ik het in feite nooit aan iemand heb verteld. Niet omdat het een gekoesterd "probleem" was, eerder omdat het mijn eigen kleine "geheimpje" was, waar ik steeds glimlachend aan terugdenk.

Ik was rond 18, en reisde met de nachttrein vanuit zuid-Frankrijk via Parijs terug naar huis. Ik had zo'n couchetteke in een compartiment van zes personen. Ik heb totaal geen herinneringen aan de andere mensen in dat compartiment. Ik vermoed dat ik al lang sliep toen de trein nog andere reizigers liet opstappen (ben zo'n doorslapertje dat ik daar niet van wakker werd).
Op een bepaald ogenblik moet ik wakker geworden zijn en ging in de gang even naar de voorbijflitsende lichtjes en sterrenhemel kijken.
Plots stond daar een ontzettend aantrekkelijke jonge Fransman naast me (die blijkbaar uit "mijn" compartimentje kwam) en we hebben daar een tijdje staan keuvelen; ik wist nl. niet hoe ik van Paris Midi (?) naar Paris Nord moest geraken. Op een bepaald ogenblik kreeg ik terug slaap en we gingen terug naar binnen. Ik duikelde dus terug in mijn (gelijkvloers) couchetjes maar ineens lag die ontzettend aantrekkelijke jongeman bij me en kreeg ik een zeer tedere omhelzing en passionele zoen! Ik denk dat we toch een tijdje hebben liggen knuffelen. Meer niet. En toen verdween hij "naar boven" in zijn eigen brits.
En nee, ik heb geen "NEE" gezegd: ik vond het - alhoewel zeer verrassend - wel ontzettend leuk.
De volgende morgen hebben we samen nog een koffie gedronken en hij heeft me netjes begeleid van het aankomststation naar Paris Nord en me daar op de trein naar België gezet.

Moest ik me schuldig voelen over die knuffelpartij Chaimea?

Het was gewoon iets zeer verrassend, teder, twee jonge mensen die zich blijkbaar plots langs beide kanten tot elkaar voelden aangetrokken ... en ...dat was het.

Ik heb zoiets nooit meer meegemaakt in feite maar zou het langs geen kanten hebben willen missen of bezoedelen door een "schuldgevoel"!
Wel herinner ik me nog dat ik dan uiteindelijk de morgen nadien op de trein naar Belgie zat met een gevoel van "tiens... wat was dat nu in feite ineens gisterennacht?" :)
Maar steeds heb ik een mooie herinnering aan die gast, ik weet totaal niet meer hoe hij eruitzag en ik geloof dat ik zelfs nooit zijn naam geweten heb- maar hij kon wel verdomd goed kussen! :wink:

Nu, moest ik het niet aangenaam hebben gevonden dan zou ik in dat geval uiteraard "NEE" gezegd hebben, en desnoods heel het compartiment wakker geschreeuwd toen hij ongenood in "mijn" brits tevoorschijn kwam.

In dit geval was er dus ook geen sprake van "aanranding" noch van enige schuldvraag, alhoewel ik totaal verrast was doordat hij in mijn couchette was bijgekropen. Maar me schuldig voelen? Zeker niet! Ik heb de hele dag nadien met een glimlachje rond mijn mond gelopen denkend aan dit nachtelijk avontuurtje.

-----------------------------------

Ik probeer hier maar mee duidelijk te maken dat "schuld", "aanranding", "onschuld", "onberoerbaarheid", "respect" en nog van die begrippen zeer moeilijk te definieren zijn en telkens afhangen van de verschillende context.

Daarom is het ook nodig dat je jouw probleem bespreekt met professionele mensen:

- indien je bent aangerand is het noodzakelijk dat je je niet schuldig voelt, en je VOORAL je woede daarover kan (en leert) ventileren op de juiste manier. In dat geval is er duidelijk sprake van machtsmisbruik van je neef, omdat islamitische meisjes toch als de "schuldige" worden aanzien, en hij daarom een waaier aan mogelijkheden krijgt toebedeeld! ZOEK HULP en zorg dat je de daaruit voortvloeiende frustraties kan leren kanalizeren en verwerken Chaimea.

- maar indien het een vergelijkbare situatie is zoals ik "mijn treinavontuur" heb beschreven (en ik was dus wel geen 16 meer en kwam niet uit een islamitisch milieu) dan is het ook nodig om dit te bespreken met een professioneel iemand indien je daar een schuldgevoel aan over houdt.
(ik was nu ook niet iemand die wekelijks zulke avontuurtjes op nachttreinen meemaakte en was weldegelijk ook zéér strikt zedelijk opgevoed. Zulke "treinavontuurtjes" behoorden nu eenmaal niet tot het standaard patroon van een "deftig" meisje!)

Maar het is niet omdat men je heeft aangeleerd dat iets fout is, dat het daarom ook effektief en per definitie fout moet zijn.

Ik bààl ervan dat men kinderen, jonge meisjes en vrouwen via machtsmisbruik in bepaalde situaties brengt en ze sexueel misbruikt.

Ik bààl er echter evenzeer van dat men meisjes en vrouwen een SCHULDCOMPLEX aanpraat indien er een bepaalde situatie ontstaat, waarbij ze het zelf ook wel leuk vinden, maar dit niet zouden MOGEN leukvinden waarbij ze zich nadien toch nog schuldig voelen!

En ook dat laatste gebeurt nog veel te veel! OOK in onze westerse maatschappij!

--------> de boodschap van het "NEE" zeggen, is namelijk iets dat "wij" hebben geïntroduceerd. En ik wens evenmin dat er een schuldgevoel onstaat voor de meisjes en vrouwen die geen "NEE" zeggen (weze het uit angst (spreekt vanzelf), weze het uit het feit dat ze nu eenmaal geen NEE willen zeggen op dat ogenblik): want dan blijven zij de enige verantwoordelijkheid dragen! En dat is voor niks nodig.




Verdorie! deze frustratie lag toch ook al lang op mijn lever zo te zien! :lol: 8)

Kijk: als Chaimea nu niet met haar twijfels en complexen op dit forum had gekomen, dan had ik dit nooit zo kunnen duidelijk maken!

Geplaatst: za nov 18, 2006 11:04 pm
door Linda Danvers
Chaimae schreef:Nee het is wel mijn schuld, voor een deel. Iqra zei ook dat het voor een deel mijn schuld is..
En wat maakt Iqra een expert?

Vindt Iqra het normaal als een neef zijn nicht aanrand of verkracht? Is het raar dat je verwacht onder het dak van je familie veilig te zijn?

Als Iqra vindt dat je van je familie seksueel geweld moet verwachten dan vraag ik me af in wat voor familie die is opgegroeid.

Geplaatst: za nov 18, 2006 11:14 pm
door Fleur
Als hij het niet was begonnen, was er niets gebeurt. Want ik neem aan dat jij niet de eerste stap hebt gezet. Dus het feit dat hij de beslissing neemt aan je te zitten, dat maakt hem schuldig, alles wat er hierna gebeurt, staat hierbuiten. Hij begon iets waarvan hij heel goed weet dat dat fout is, dus zijn beslissing was fout. Hierna kan er bij jou geen sprake van schuld meer zijn, om dat hij al meteen schuldig is bij het foute initiatief dat hij nam. En dat jij dan overdonderd door die situatie geen verweer hebt, maakt je niet meteen schuldig. Dit is onzin, echt.

Zelfs als hij het aan je had gevraagd en je geen nee zei, maakt hem zelfs schuldig, want dan neemt hij nog het initiatief voor iets dat niet mag. In zulke situaties is het helemaal niet gek dat je geen verweer hebt. Hoe kun je dat hebben? Hierin ben je de zwakkere partij, je weet gewoon niet wat je overkomt. Hij zette die stap, dus is ook aan de gevolgen van die stap schuldig.

Geplaatst: zo nov 19, 2006 11:24 am
door BFA
--------> de boodschap van het "NEE" zeggen, is namelijk iets dat "wij" hebben geïntroduceerd. En ik wens evenmin dat er een schuldgevoel onstaat voor de meisjes en vrouwen die geen "NEE" zeggen (weze het uit angst (spreekt vanzelf), weze het uit het feit dat ze nu eenmaal geen NEE willen zeggen op dat ogenblik): want dan blijven zij de enige verantwoordelijkheid dragen! En dat is voor niks nodig.
De boodschap van het Neen zeggen hebben we opnieuw geintroduceerd, omdat het gesproken woord de code van de lichaamsstaal overreed. Omdat een eeuwenoude Christelijke traditie het de vrouw niet toestond van NEEN te zeggen.
Volgens wat ik afleidt uit jouw treinavontuurtje, heeft je lichaamscode nooit een NEEN uitgedrukt. De jongeman had de zelfbeheersing om niet verder te gaan dan de uitwisseling van lichamelijke warmte. Jij had ook niet meer gewild. Denk ik. Jouw geval zie ik eerder als een perfecte communicatie in code.
Bij Chaimae is de lichameljke code van haar NEEN zeggen totaal overreden. Zij had geen andere mogelijkheid tot verweer dan dit lichamelijk NEEN. Haar neef had nooit zover mogen gaan. Hij is totaal in fout. Chaimae heeft zichzelf niets te verwijten. Zij heeft duidelijk genoeg NEEN gezegd.
Of je het in woord zegt of in lichaamscode, maakt geen verschil uit. Vanaf er een NEEN gesteld is, is het spel uit en mag het niet meer verder gespeeld.
Twijfel heel hard if er voor Chaimae zelfs enig spel bij betrokken was.

Geplaatst: zo nov 19, 2006 11:56 am
door Manon
@ BFA: ik geef je volmondig gelijk hoor.

Maar het viel me op dat Chaimae in haar beginpost ergens zei: "ik voel me schuldig, want ik heb geen "NEE" gezegd.

Ik wou enkel aantonen dat - zelfs al zeg je geen NEE - de schuldvraag/schuld evenmin evident is.

Indien het schuldbegrip wordt verplaatst van het dragen van een burka tot het duidelijk uiten van een "NEE", dan zijn we bijna evenver van huis, vind je niet?

Geplaatst: zo nov 19, 2006 1:50 pm
door Linda Danvers
Als je "Nee" zeggen essentieel maakt, dan geef je een vrijbrief om bewusteloze-, doofstomme- en mensen met afgeplakte monden te verkrachten. Lichaamstaal is doorgaans duidelijk en in geval van twijfel hoor je gewoon te vragen of dit okee is.

Een fatsoenlijk persoon maakt diens intenties op een manier duidelijk bij voorkeur door middel van een taal die de andere begrijpt en geeft iemand daarna de gelegenheid om "ja" of "nee" te zeggen of dat door middel van lichaamstaal duidelijk te maken. Zwijgen is nee. Misschien is ook nee. Verstijven is nee. Wegduwen of worstelen is nee. Alles wat geen expliciete toestemming inhoudt hoor je als nee te zien.

Geplaatst: zo nov 19, 2006 3:05 pm
door BFA
Ik wou enkel aantonen dat - zelfs al zeg je geen NEE - de schuldvraag/schuld evenmin evident is.
De schuldvraag/schuld heoft er in jouw geval niet bij. Jij hebt er ergens over getwijfeld. Dat was het.
In feite hoeft voor Chaimae die schuldvraag/schuld ook niet. Zij is zo goed als aangerand. Dan nog door een familielid, die de lichaamstaal van vreugde en ontspanning met als oorzaak de familiehereniging anders had moeten interpreteren. Dat familielid kan niet anders dan in fout zijn.
Het probleem is enkel Islam. De religieus/culturele erfenis van CHaimae zadelt haar met dat schuldbegrip op. Zelfs, moest zij een Burka gedragen hebben, was volgens die erfenis de schuld bij haar gebleven. Het is dat, dat niet kan.