Snowflakes

In dit forum kunnen we de problematiek met betrekking tot integratie en multiculturele samenleving bespreken.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 51252
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Snowflakes

Bericht door Pilgrim »

Snowflakes...

Geplaatst op 15 april 2018

Afbeelding

Fleur raakte al op haar negende overspannen, en ze is zeker niet de enige

Het begon bij Fleur (foto) met hard werken. Teleurstelling als er iets niet lukte en dan toch nog maar wat harder werken om het goed te maken. “Ik ging steeds vroeger opstaan, soms al om 06.00 uur, zodat ik om 08.00 uur klaarstond om naar school te gaan.”

Fleur raakte overspannen. Ze was toen nog maar 9 jaar. Intussen gaat het beter. Maar wat haar is overkomen, overkomt steeds meer kinderen, zegt het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ).

Het instituut maakt zich grote zorgen en is een onderzoek gestart, zegt projectleider Inge Oreel. ”We merken dat kinderen last hebben van stress, veel stress. Maar hoeveel kinderen precies last hebben van die prestatiedruk weten we niet”.

In sommige gevallen moeten kinderen zich zelfs ziek melden, zegt Oreel. De oorzaak van het probleem ligt volgens haar aan de druk om te scoren. Op school, in sport en op sociaal gebied. "Kinderen moeten overal goed in zijn tegenwoordig." Vooral kinderen die bijna de overstap van de basisschool naar de middelbare school gaan maken, hebben last van stress.

Dat was ook het geval bij Fleur. "Vroeger konden we buiten spelen, maar nu krijgen we al veel huiswerk. Ook op de basisschool om alvast te wennen aan de middelbare school, want daar zou het nog meer worden zeiden ze de hele tijd."

"Op een gegeven moment komt alles eruit. Je kan dan alleen nog maar huilen en denken dat iedereen tegen je is. Ik wilde alleen nog maar op bed liggen", vertelt ze.

Kinderombudsvrouw
Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer herkent de berichten. "Uit de vragenlijst die duizenden kinderen en jongeren in 2016 hebben ingevuld, blijkt ook dat kinderen en jongeren massaal last hebben van stress."

Ze maakt zich grote zorgen. "Het is belangrijk dat kinderen vrije tijd hebben en niet steeds het gevoel hebben te moeten presteren. Daarom start ik later dit jaar een onderzoek naar stress en werkdruk bij kinderen en jongeren. Kinderen moeten kind kunnen zijn."

[Zie video op de site.]

https://nos.nl/artikel/2226986-fleur-ra ... enige.html
Hier onder één van de reacties op dit artikel. Ik plaats het hier omdat het een mooie beschrijving geeft van de term ‘snowflake’.
Jules Vismale zegt:

15 april 2018 om 15:29

Wie niet weet wat Snowflakes inhoudt zal ik dat mededelen via een artikel dat ik daarover heb gevonden:

De generatie jong-volwassenen vanaf 2010 wordt ook wel eens de snowflake-generatie genoemd. Een generatie jongeren die stuk voor stuk denken dat ze specialer en gevoeliger zijn dan anderen en vreselijk beschermend en verwend zijn opgevoed.

De term special snowflake komt oorspronkelijk uit het boek Fight Club (1996) van Chuck Palahniuk. Hierin zegt Tyler Durden, het alter ego van de hoofdpersoon, op een gegeven moment: ‘Je bent niet heel speciaal, je bent geen mooie en unieke snowflake.’
Waarmee hij eigenlijk bedoelt: stop met het eindeloos zeuren, je bent gewoon een persoon net als iedereen.

Sindsdien is het woord snowflake een geheel eigen leven gaan leiden. De term wordt, in navolging van Palahniuk’s quote, tegenwoordig gebruikt om een nieuwe generatie jongeren mee te kunnen beschrijving die zo beschermend en liefdevol zijn opgevoed dat ze een overdreven gevoel van uniciteit hebben: zij voelen zich specialer (en dus ontzettend arrogant) dan al de mensen om hen heen.
Daarnaast zorgt de beschermde opvoeding ervoor dat de snowflake-generatie in hun jeugd nooit echt leren omgaan met teleurstellingen, afwijzing of situaties die zij ingewikkeld vinden. En dit zou zeker leiden tot volwassenen die niet altijd even goed weten te dealen met situaties in het gewone ‘volwassen leven’, vooral niet als ze ooit onder moeders vleugels vandaan komen en zelfstandig moeten worden.

Spreken over een complete snowflake-generatie lijkt zelfs een beetje overdreven maar worden geschaard onder de ‘jongvolwassenen’ waaruit deze generatie zou bestaan hoewel men in eerlijkheid kan zeggen dat het bij de meesten heel erg meevalt.
Maar helaas, er zitten er toch ook een paar jongeren bij die een slagje van deze snowflake-opvoeding hebben meegekregene en men herkent ze als volgt:

1. De special snowflake moet altijd ‘even landen.’

Nieuwe situaties zijn voor de snowflake altijd heel lastig. Niet zoals die voor iedereen zoals u en ik lastig zijn natuurlijk, maar echt gewoon véél moeilijker.
De onzekerheid of ongemakkelijkheid die wij kunnen voelen in een nieuwe (sociale) situatie, weegt niet op tegen de verlammende angst die beslag legt op deze generatie wanneer zij geconfronteerd worden met een een nieuwe omgeving. Dan hebben ze echt even (Jammer genoeg erg veel!) tijd nodig ‘om te landen’, bijvoorbeeld door zich terug te trekken in hun safe space.

2. De special snowflake is altijd veel gepassioneerder dan anderen

De special snowflake leeft voor zijn passies, en heeft altijd geleerd dat niks in de weg van hun dromen hoeft te laten staan. Als zij iets maar graag genoeg willen, (en een fijne achtervang van papa en mama hebt) dan kan dat toch gewoon? Als ze er helemaal voor gaan, dan wordt die webshop in geitenleren clutches sowieso (niet altijd!) een succes?
Vind men archeologie interessant, dan ga je toch gewoon nog vier jaar studeren? De snowflakes kijken dan ook een beetje meewarig naar al die mensen die gewoon werken omdat ze, gek genoeg, ergens van moeten leven. Hebben die mensen dan helemaal geen passies, zoals zij?

3. De special snowflake is on-tie-ge-lijk politiek correct

De special snowflake kan heel slecht tegen onrecht, en is begaan met alle andere groepen die het (in hun ogen) net zo zwaar hebben als zij. Negativiteit is er al genoeg in de harde buitenwereld, en de snowflake kan zich veel te goed inleven in anderen om over ze te roddelen.
Om incorrecte grappen kunnen ze niet meer lachen. Natuurlijk vinden ze dat anderen alles mag zeggen, maar dat betekent niet dat dezen alles hóeft te zeggen.

4. De special snowflake heeft altijd iets (meestal iets ondefinieerbaars)

Verkouden, iets onder de leden, moe, druk, stress, winterdip, burn-outverschijnselen, bore-outverschijnselen, hoofdpijn, noem maar op. Het maakt niet eens meer uit wanneer je ze spreekt, er is eigenlijk altijd wel iets aan de hand. Meestal lopen ze ook wel bij een aantal behandelaars hoewel die al hun problemen evenmin kunnen oplossen.

Als andere mensen iets hebben, herkennen ze dit uiteraard van die ene keer dat zij dat blijkbaar ook hadden. Maar vaak hadden zij het dan net iets erger en weten ze daarvoor geen oplossing.

5. De special snowflake doet niks wat hem niet aanstaat

De special snowflake heeft van huis uit meegekregen dat wat hi/zij doet goed is, zo lang hij/zij maar zijn/haar hart volgt. En het feit dat ze op een gegeven moment het volwassen leven betreden verandert hier niets aan.
De snowflake omringd zich het liefst met een bubbel van gelijkgestemden en positieve activiteiten, omdat ze totaal niet gewend zijn te dealen met conflict. Werk doen wat ze helemaal niet leuk vinden want daar hebben ze geen tijd voor. Collega’s die niet dezelfde levensvisie of (politiek correcte) mening hebben als zijn? Dan moeten ze toch even goed nadenken (als ze dat al kunnen door het verpeste onderwijs of de overbetalende ouders) of ze wel in zo’n omgeving kunnen werken.

6. De special snowflake loopt niet achter de meute aan

De special snowflake weet hoe veel zijn/haar meningen en ideeën waard zijn, en vindt het belangrijk zich hierin te onderscheiden van anderen. Vind iedereen Game of Thrones nou zo tof? Dan vind de snowflake dit weer een beetje te simpele afspiegeling van de patriarchie zoals deze heerst in de huidige maatschappij (gemiste kans!).
Is iedereen flabbergasted door het einde van Gone Girl, dan had de snowflake het na de eerste vijf minuten al door. Vindt iedereen Ryan Gosling soms een lekkere gast, zegt de snowflake dat Peter R. de Vries veel knapper is.

7. De special snowflake wordt het al gauw te veel

De special snowflake heeft nooit echt geleerd een dikke huid te kweken, omdat ze dit voorheen nooit nodig hebben gehad daar ze niet in de moeder mochten spelen, geen gat in hun broek mochten hebben of tegenslagen met cadeau’s en geld werden afgekocht.
Dus mocht er iets heel vervelends gebeuren, een ruzie, stress op werk, een afwijzing, dan zijn ze snel van hun à propos. Dan moeten ze daar even van bijkomen, omdat het toch wel een ‘zware periode’ is geweest.

8. De special snowflake voelt zich eigenlijk altijd tekort gedaan

Het grote probleem van de special snowflake is dat andere mensen vaak niet zien hoe speciaal of bijzonder ze zijn. Vanbuiten lijken ze namelijk verdacht veel op normale personen, al weten ze zelf natuurlijk wel beter. Daarom voelt de snowflake zich eigenlijk altijd miskend.
Waarom zien andere mensen niet (die kunnen evenmin in het hoofd van de snowflakes kijken) hoe veel een discussie op werk met hen doet? Waarom verwachten mensen dat de snowflake naar een borrel toe komt? Waarom kunnen ze niet exact de baan vinden die ze willen, in hun vakgebied, voor een goed salaris? Zien ze dan niet hoe erg bijzonder de snowflake is?

https://ejbron.wordpress.com/2018/04/15/snowflakes/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Mahalingam »

Studeer je ijverig aan de uni van Cambridge en dan blijkt de eetzaal geen safe space meer te zijn. Sommige wordt aldaar de eetlust ontnomen.
En dat door een schilderij (=kunst) uit omtrent 1600.

Afbeelding

De vegans stapten naar de directie en eisten dat het verwijderd zou worden uit de eetzaal.
Dat zie je op de foto gebeuren.

https://www.telegraaf.nl/nieuws/6467951 ... ten-vegans
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 80695
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Sneeuwvlokjes hebben het moeilijk.

Bericht door Ariel »

:shock: Gala's, eindexamenfeestje , "Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was.", "Ik had al een jurk voor mijn gala. Dat ging niet door"

'Beste meneer Hoek': jongeren reageren op viral brief van 94-jarige over corona.

Dit is zijn lezers brief.
Jongelui, hou even vol en je kunt over een jaartje weer helemaal los

Toen ik 17 werd kreeg ik een oproep voor de arbeidsdienst. Op reclameaffiches stond een jongeman afgebeeld in een groen uniform met een spa, om het stoer te maken. Zijn naam was Koenraad. Aan de oproep heb ik geen gehoor gegeven. De avondklok was inmiddels ingevoerd: na 20.00 uur mocht je niet meer naar buiten.

In november 1944 was de grote razzia van Rotterdam: mannen van 17 tot 40 jaar moesten naar buiten en werden afgevoerd naar Duitsland om tewerkgesteld te worden. Mijn broer en ik gaven daar geen gehoor aan. Maar de buren stonden voor de deur, en dreigden ons aan te geven.

Probeer nou nog een klein jaar de rug recht te houden. Dan kun je na klein jaar waarschijn­lijk weer volop van je jonge leven genieten. Ik ben 94 jaar, maar ik reken op jullie.

Achteraf nam ik ze het niet kwalijk, zij hadden kleine kinderen. En er werd gedreigd de huizen in brand te steken als ze je zouden vinden. Ik zei tegen mijn moeder: 'We gaan wel, we zijn zo terug'. Dat duurde voor mij zeven maanden. Mijn broer kon ontsnappen, dat is bij mij mislukt. De bevrijdingsfeesten waren praktisch al voorbij.

Dienstplicht
Al snel stond mijn oude werkgever voor de deur. Of ik weer bij hem wilde komen werken. Helaas deed de regering kort daarna een oproep voor de dienstplicht, ik werd goedgekeurd en in juli 1946 kwam ik in militaire dienst. Op 1 oktober vertrok ik naar Nederlands-Indië. Geen leuke tijd, ik probeer die nog steeds te vergeten. In oktober 1949 keerden we terug. Ik werd kort daarop 25.

Jongelui, wat ik wil zeggen: wij waren tien jaar van onze jeugd kwijt. Probeer nou nog een klein jaar de rug recht te houden. Dan kun je na klein jaar waarschijnlijk weer volop van je jonge leven genieten. Ik ben 94 jaar, maar ik reken op jullie.

Jan Hoek, Rotterdam.
Hoe reageerde jongeren op zijn brief?

Chantal - 17 jaar oud - dit jaar vmbo-diploma gehaald.
Spoiler! :
Afbeelding
"Beste meneer Hoek,
Ik snap wat u bedoelt, dat wij zo'n drama maken over het missen van feestjes terwijl u het veel slechter heeft gehad. Ik snap het, maar ik snap het ook weer niet. Voor u was dat heel moeilijk, voor ons is dit heel moeilijk. Ik had later aan mijn kinderen willen vertellen hoe mijn eindexamenjaar was. Hoe het gala was, de examenfeestjes. Ik kan die verhalen nooit vertellen, omdat ik die dingen nooit zal meemaken. Gelukkig had ik een diploma-uitreiking, maar ook daar miste ik belangrijke gezichten.

Ik zou zo graag mijn oude ritme terug willen. Aan het begin van de crisis verloor ik mijn baan bij een speelgoedwinkel. Maandenlang heb ik gesolliciteerd en werd ik afgewezen. Ik wilde zo graag werken, dat het weer zo zijn als hiervoor. Ik wilde gewoon weer iets doen, maar er was niets te doen. Uiteindelijk lag ik gewoon de hele dag in bed en probeerde ik zo lang mogelijk te slapen zodat ik zo min mogelijk van de dag meekreeg.

Ik snap het, meneer Hoek, u heeft het veel lastiger gehad. Maar wij hebben het ook lastig."
Nassreddin - 18 jaar oud - dit jaar vwo-diploma behaald
Spoiler! :
Afbeelding
"Meneer Hoek, u heeft een punt,

U heeft tien jaar lang oorlog meegemaakt en heeft helemaal geen jeugd gehad. Als ik erover nadenk, vind ik ook wel dat we niet moeten zeuren over feestjes. Maar van de andere kant is het appels met peren vergelijken. Het gevoel van nood is nu veel minder dan tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In maart kwam opeens een groot einde aan mijn middelbare schoolperiode. Op een weekend tijd veranderde alles. Alles werd onzeker: eindfeesten, gala's, hoe moesten we dat regelen? Ik had het liefst een mooi afscheid gewild met mijn klasgenoten, maar dat ging niet. Ik kreeg een diploma-uitreiking, maar dat voelde gek - op 1,5 meter staan van de mensen die je jarenlang dagelijks hebt gezien en daarna is het 'tja, tot nooit'. Als ik tegen mensen vertel dat ik dit jaar ben geslaagd, zeggen sommigen: geslaagd? Je hebt helemaal geen eindexamen gedaan. Zo is het ook gaan voelen. Als een enorme poppenkast.

Als ik uw verhaal lees, meneer Hoek, dan heeft u veel meer moeten opofferen. Daar ben ik mij van bewust. Maar er is een ding wel heel anders: dit is geen oorlogssituatie. Jongeren hebben maanden niet kunnen feesten. Door die opoffering en het gebrek aan nood, hoe serieus ik corona ook neem, kan je het jongeren niet kwalijk nemen dat ze nu willen inhalen."
Nathalie - 17 jaar oud - dit jaar vmbo tl-diploma gehaald
Spoiler! :
Afbeelding
"Beste meneer Hoek,

Aan het begin van de lockdown voelde ik me verdrietig en eenzaam. Alles sloot, ook mijn school. Ik dacht meteen: wat als ik dit jaar moet overdoen? Wat als de toetsen veel moeilijker worden? Na de laatste toetsen ging ik op vakantie, in Limburg. Daar leerde ik niemand kennen. Er was niemand waarmee ik kon praten, niemand waarmee ik vrienden kon worden. Bij thuiskomst mocht ik mijn vrienden weer zien, maar op 1,5 meter afstand. Mijn vriend kon ik niet zien, want die woonde op een uur afstand met de trein. Ik voelde me opgesloten.

Ik had al een jurk voor mijn gala. Dat ging niet door. Over de geplande evenementendag heb ik nooit meer iets gehoord. Het was allemaal heel heftig.

Toch snap ik uw brief heel goed. En als ik erop terugkijk, vind ik deze periode ook wel bijzonder. Op deze manier was mijn eindexamenjaar iets wat ik nooit ga vergeten. Ik probeer het maar zo te bekijken: ooit sta ik in de geschiedenisboeken. U bent uw jeugd kwijtgeraakt aan de oorlog. Ik ben niet mijn jeugd kwijtgeraakt aan corona. Het was hectisch, moeilijk en eenzaam, maar het was ook speciaal."
Spoiler! :
Afbeelding
"Meneer Hoek, ik hoop dat u begrip heeft voor ons,

Uw jeugd was vele malen moeilijker, dat kan ik me echt voorstellen. Maar kunt u ook wat empathie opbrengen voor ons? Mijn eindexamens gingen niet door, ik heb geen officieel afscheid gehad met mijn klasgenoten, geen gala, geen examenstunt, en ook raakte ik mijn baan in de horeca kwijt. U raakte van de ene op de andere dag alles kwijt, maar ik eigenlijk ook. Mijn sociale leven, mijn volleybal, mijn werk en mijn school: alles was opeens anders.

Ik heb ontzettend veel respect voor u en besef me ook dat ik eigenlijk helemaal niet mag klagen. Maar eigenlijk werden we allebei in onze vrijheid beperkt: u veel erger dan wij, maar toch.

Er kwam een abrupt einde aan het jaar waar ik het meest naar had uitgekeken. Het voelt zelfs nog niet eens af. U zegt; zet je er een jaartje overheen. Dat wil ik zeker doen, maar begrijp wel dat ik dat lastig vind. Ik wil ook gewoon mijn oude routine terug. Mijn vrienden. Mijn sport. Mijn werk.

Ik begrijp u, meneer Hoek. Maar ik hoop ook dat u mij begrijpt."
  • Hoek reageerde eerder al in het AD op de vele reacties op zijn lezersbrief. De 94-jarige man, die in een zorgcentrum in Rotterdam woont met zijn vrouw, bleef er nuchter onder. "Ik zou tegen iedereen willen zeggen: 'doe nou toch 's effe kalm an.''

    Voor hen is het thuiszitten geen offer, zei hij. "Ik begrijp dan ook niet dat zoveel mensen klagen dat ze niks meer kunnen. Ze moeten per se op vakantie of naar een feestje. Nou, dat komt echt wel weer terug.''

    In het interview deed Hoek nog een keer een oproep voor de jongeren: "Gebruik nú je gezond verstand want ook al worden jullie zelf amper ziek, jullie besmetten wel anderen.''
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 80695
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Sneeuwvolkjes hebben het moeilijk.

Bericht door Ariel »

Ook in Griekenland heeft de Nederlandse jeugd het moeilijk. Hier zijn wat quotes uit het Telegraaf artikel: NL’se jongeren in Griekenland voelen zich bedrogen

Kroegen, clubs en terrassen moeten vanaf dinsdag om 12 uur ’s nachts dicht in vijftien populaire toeristenoorden in Griekenland vanwege de corona.
„Heel jammer, net nu wij er zijn deze week, kunnen we het uitgaan wel vergeten. Nou ja, het is niet anders. Dan gaan we maar genieten van het strand en vroeger beginnen met stappen”, zeggen de Nederlandse vriendinnen Mel, Jenna, Rolien en Vabien.
„We begrijpen niet goed waarom ze buiten ineens zo moeilijk doen. Het is niet nodig om zo vroeg te sluiten. De Griekse horeca doet alles om verspreiding van het virus te voorkomen. Er zijn hier nauwelijks zieken.”
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Sneeuwvolkjes hebben het moeilijk.

Bericht door Mahalingam »

Zeg niet dat onze jeugd dom is want "... vroeger beginnen met stappen” hebben ze toch maar bedacht !
Dat geeft dan wel een gedragsverandering want nu gaan ze dus al stappen om 8 uur en niet om 11 uur zoals ze gewoon zijn.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Sneeuwvolkjes hebben het moeilijk.

Bericht door Mahalingam »

In de multikul waarin wij leven daar levende groepen langs elkaar. En ook de communicatie in het Nederlands wil vanwege taalachterstanden niet zo erg lukken.

Uni's zijn ook multicul en studenten praten met elkaar in Simpel Engels want Engels is maar van zeer weinige de moedertaal. De meeste studenten hebben die taal een beetje op school geleerd. En met een woordenschat van 500 stuks kom je een heel eind, zeker als je jong bent en de stoeihormonen door het lijf gieren dan heb je woorden niet zo nodig. "Aaj luf joe"

Ik merk dat het steeds lastiger wordt om gesprekken te volgen, men praat zo snel.
En ik ben niet de enige die dit opmerkt.
Elke generatie gaat onduidelijker praten: sneller en meer binnensmonds

Een van de manieren waarop je merkt dat je ouder wordt, is dat je jonge mensen niet meer kunt verstaan. Dit heeft op geen enkele manier met een haperend gehoor te maken, maar met het feit dat elke generatie onduidelijker gaat praten: sneller en meer binnensmonds. Het is een soort spraakerosie; langzaam verliezen we als mensheid elke vorm van articulatie en op een dag zal de mens louter communiceren via binnensmondse klanken die zo klinken: ‘Hmmmmm, hmmmma hm hm hm.’ (Dit betekent: ‘Een latte macchiato met havermelk, alsjeblieft.’)

Als je niet gelooft wat ik zeg, luister dan een keer naar de stem van Philip Bloemendal van het Polygoonjournaal van vroeger. Zo heftig articulerend sprak in die tijd iedereen! Daar gingen generaties en generaties overheen, het praten ging steeds sneller en onduidelijker, en dit alles mondde uit in de volgende situatie.

Mijn man en ik zaten in een café en werden bediend door een millennial. Een late millennial moet ik erbij zeggen, iemand van amper twintig met alleen een schort aan. Onder het schort droeg ze geometrische tatoeages en Doc Martens. Ze kwam bij onze tafel staan en zei (of vroeg?): ‘Zame zame zame hm hm hm.’ Wij verstonden het niet, maar op goed geluk antwoordde ik: ‘Twee koffie verkeerd, graag.’

Toen ze wegliep, spraken mijn man en ik onze gebruikelijke oudemensenriedel uit over die millennials die zo onverstaanbaar waren. Maar ineens kwam er een vlaag van zelfreflectie over ons heen – dit gebeurt zelden – en realiseerden we dat wij in de ogen van die millennial óók belachelijk praatten. Veel te heftig articulerend, met allerlei klemtonerige klemtonen. ‘Twéé koh-ffie, vurrrrrkieerrrrrd, GRAAHHHGGG!!!’ Wij spraken in haar optiek waarschijnlijk puur Polygoon. Ze stond nu bij de bar, waar ze ons ongetwijfeld imiteerde voor haar collega’s.

Dus we besloten onduidelijker te praten. De volgende gang bestelde ik: ‘Doemijma broodjkaas.’ Ze begreep het meteen, zelfs in het drukke, luidruchtige café. Ze noteerde de bestelling en bracht wat ik had gemompeld.

Met het bestellen van een stukje taart en wat thee gingen we alsmaar sneller en onverstaanbaarder praten, maar ze gaf geen krimp. Alles kwam.

Totdat ik aan het eind ‘een verveine-thee’ zei op zo’n rappe, moderne manier dat zij er zelfs geen raad meer mee wist. ‘Wat zegt u?’ Ik schoot onmiddellijk terug in mijn modus van duidelijk pratend oud mens, en zei verveine heel Frans en thee heel scherp. Ik denk dat ik er ook een te heftig ‘gráág’ achteraan gooide.

Ze bracht de thee en mummelde iets. Ik wist niet wat ze zei, maar ik besloot mijn pinpas aan haar te laten zien, in de hoop dat ze daarop had gedoeld.
https://www.volkskrant.nl/mensen/elke-g ... ~b4cfd05f/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 51252
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Snowflakes

Bericht door Pilgrim »

Degeneratie...

Afbeelding

Audie Murphy, 20 jaar oud, geen ouders, bedroop zichzelf met landarbeid en katoen plukken. Onderscheiden met de Medal of Honor wegens het tegenhouden van een hele Duitse compagnie met een machinegeweer, het zonder munitie en gewond aanvoeren van een tegenaanval. Een van de meest onderscheiden veteranen in de Amerikaanse geschiedenis.

20 jaar. Kan nauwelijks een conservenblik soep opwarmen, heeft PTSS van agressieve woorden, heeft safe spaces nodig, werd vertroeteld in een voortdurende staat van onvolwassenheid, zou absoluut geen geweer kunnen bezitten, heeft nooit gehoord van Audie Murphy...
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Mahalingam »

Raar maar waar:
Adult baby struggles to find work as employers don't like him wearing nappies

A male adult baby says he struggles to find a job as employers do not like him wearing nappies at work.
Damien Turner, 28, has been part of the adult baby diaper lover community (ABDL) for ten years and wears nappies all day.
The US nappy-lover, from West Virginia, said acting like a baby gives off a "very calm relaxing and safe vibe" but that his lifestyle has caused problems in his professional life.
Currently unemployed, he is constantly in and out of jobs and has been fired by previous employers for "being childish."
Speaking to Metro.co.uk, Damien said: "Diapers are very convenient, comfortable, and cute. It’s a very nice lifestyle and I wouldn’t want to do anything else.
Afbeelding
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 80695
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Ariel »

Dit zijn oude snowflakes. Die bestaan dus ook. Ik moet er om lachen. :smile7: De dame zegt half huilend...'Ik dacht dat de politie aardig zou zijn'. Filmpje op AT5
Demonstrant in tranen na duw agent: 'Ik dacht dat de politie aardig zou zijn'

Afbeelding

Ze stonden daar met z'n drieën nog met hoge stem te zingen 'we shall not be moved', maar de werkelijkheid was toch anders. Een demonstrant werd bij de Lutkemeerpolder omver geduwd door een ongeduldige agent, zodat een tractor er langs kon rijden. 'Ik dacht dat politie in Amsterdam aardig zou zijn.'

Omwonenden van de Lutkemeerpolder in Nieuw-West proberen bouwers te hinderen om vandaag aan voorbereidende werkzaamheden voor woningbouw te beginnen. Ze willen koste wat het kost het natuurgebied in Nieuw-West met het laatste stukje historische landbouwgrond van Amsterdam behouden.

Ze willen de bouwers hinderen door kuilen te graven, pal voor tractoren te staan en een liedje uit hun hoofd te leren: 'We shall not, we shall not be moved.'

Enorm geschrokken
De politie is ter plaatse om de bouwers de ruimte te geven. Daarbij duwde ook een agent een oudere demonstrant die voor de al rijdende tractor bleef staan. Ze viel op de grond. Haar vriendin schrok ervan, vertelt ze later geëmotioneerd.

'Ik ben hier naartoe durven gaan omdat ik dacht dat de politie je eerst waarschuwt. En dan zou ik aan de kant zijn gegaan. Maar hij duwde haar gewoon om. Ik ben er heel erg van geschrokken.'
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 80695
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Ariel »

icon_silent.gif
Column: huidige jongeren zijn meest verwende generatie allertijden

Door JAAP VAN DUIJN

Begin oktober demonstreerden studenten op het Museumplein in Amsterdam. Ze wilden weer gewoon naar college kunnen en hadden genoeg van al die onlinelessen. Maar tegen wie demonstreerden ze eigenlijk?

Tegen de overheid die al die beperkende maatregelen oplegt? Tegen Onze-Lieve-Heer voor het de wereld in sturen van dit virus, alsof hij de mensheid wil straffen voor haar decadente gedrag? Of tegen hun medejongeren die de belangrijkste verspreiders van corona blijken te zijn?

Het is voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog dat jongeren echt met tegenslag te maken krijgen. Ik kan me geen periode voor de geest halen waarin er zoveel beperkingen aan het gedrag werden opgelegd als nu. Eigenlijk is het 75 jaar lang voor hen altijd beter gegaan. De welvaart nam toe, het aantal studenten nam toe. Vrijwel iedereen die genoeg aanleg en verstand heeft, kan aan het hoger onderwijs deelnemen. Het onbenutte potentieel, dat tientallen jaren in de economie verscholen lag omdat niet iedereen uit de lagere klassen hoger onderwijs kon volgen, is er vrijwel niet meer.

Beter dan ooit
De omstandigheden waaronder jongeren opgroeien, zijn beter dan ze ooit waren. Het begint al met de jongsten. Die komen om in het speelgoed en worden op alle mogelijke manieren door hun ouders gepamperd, omdat die weer niet bij andere ouders willen achterblijven. In plaats van in de zandbak te spelen, zitten ze uren achter hun iPad en iPhone. Aan vertier geen gebrek.

Van de vakanties die middelbare scholieren al dan niet met hun ouders doorbrengen, konden kinderen uit vorige generaties slechts dromen. De Veluwe is vervangen door New York, Costa Rica, Thailand en Australië. Na de middelbare school moet er nodig een tussenjaartje worden ingepland, ook weer in een heel ver land. Daarna wacht het studentenleven met heel veel uitgaan en heel veel bier.

Treurig bestaan?
Volgens sommige deskundigen (sinds corona wemelt het van de deskundigen, in vakgebieden waar ik nog nooit van had gehoord) leidt de huidige generatie jongeren een treurig bestaan. Huizen zijn onbetaalbaar geworden, ze komen niet meer aan een vaste baan, ze hebben een studieschuld en straks is er ook geen pensioen meer.

Maar sinds wanneer moeten 25-jarigen een huis kunnen kopen? Vroeger spaarde je eerst een aantal jaren en ging je niet drie keer per week uit eten. Ik zag een item in het Journaal van een jonge vrouw die plotseling een huis nodig had, want haar relatie was uit. Ja, vroeger huurde je dan een kamertje, maar nu wordt verwacht dat er dan meteen een betaalbare koopwoning beschikbaar is.

Het lijdt geen twijfel dat de huidige generatie jongeren met afstand de meest verwende generatie allertijden is. Hun materiële welvaart is ongekend. Gezien de vergrijzing zijn hun kansen op de arbeidsmarkt uitstekend. Maar tegelijkertijd jammeren ze dat ze even niet met zijn allen een biertje kunnen drinken. Je zou het haast met ze te doen krijgen.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Mahalingam »

Bestaat nu echt 1/3 van de bevolking al uit 'sneeuwvlokje'-mensen.?
Ik geloof er niks van. Maar het zou kunnen.
Dit 1/3 deel valt in katzwijm of erger als ze injecties zien. (of ervaren?)
Gelukkig heeft een deskundige, Elisabeth Huis in ’t Veld, een app gemaakt om mensen over deze angst voor prikken heen te helpen.
Bang voor prik? Deze neurowetenschapper bedacht een trucje

De angst voor naalden is bij bijna een op de drie Nederlanders zo groot dat ze zelfs bij beelden van coronaprikken op tv kunnen flauwvallen. Neurowetenschapper Elisabeth Huis in ’t Veld bedacht een puzzeltje op de smartphone om controle te krijgen over die heftige emotie.

Misselijk en duizelig worden, overgeven en flauwvallen. Zeker 35 procent van de volwassen Nederlanders kan alleen al bij het zíen van een plaatje van een naald of prikken zulke heftige angstreacties krijgen.

Extra confronterend en ongemakkelijk in tijden van massavaccinatie tegen corona. ,,Ik krijg tientallen mailtjes van mensen die zeggen dat ze het nieuws niet meer durven kijken, want dan komt er weer een video van naalden in armen. ‘Ik word gek’, mailen ze”, zegt dr. Elisabeth Huis in ‘t Veld, uitvinder van de game op de smartphone om mensen met zo’n sterke respons te helpen die emotie onder controle te krijgen.
https://www.ad.nl/binnenland/br-bang-vo ... ~a65b893b/

En nu een plaatje waardoor 1/3 van de lezers misselijk, duizelig, overgeeft of flauwvalt.

Afbeelding
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 44587
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Mahalingam »

Jongeren vallen vaker flauw na vaccin tegen corona. Degenen die de vaccinatie spannend vinden, worden daarom liggend geprikt door de GGD Drenthe

De GGD’s worden sinds vrijdag geconfronteerd met flauwvallende jongeren, bevestigen de woordvoerders van de GGD Drenthe en Friesland. Sinds die dag wordt er weer met het Janssen-vaccin ingeënt. ,,Het ligt niet zozeer aan het vaccin, maar aan andere omstandigheden. Jongeren hebben er eerder last van en het gebeurt vaker bij jongens dan bij meisjes.”
https://www.dvhn.nl/drenthe/Flauwvallen ... 15773.html
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 80695
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Snowflakes

Bericht door Ariel »

Wokies vertonen destructief en pathologisch kleutergedrag

Het houdt niet op, niet vanzelf

Onder de misleidende mantel van ‘diversiteit en inclusie’ gaan beroepsslachtoffers schuil, die de Woke-religie aanhangen. Zij willen een wereld waarin ze niet gekwetst kunnen worden, lopen te hoop tegen micro-agressies en eisen safe spaces, trigger warnings en sensitivity readers. De wereld om hen heen buigt met hen mee. Wordt het niet hoog tijd om deze pathologische kleuters met hun destructieve gedrag een halt toe te roepen? De visie van Alma van Hees.

Trigger warnings
Weet u wat trigger warnings zijn? Misschien niet, want ze zijn hier nog niet zo ingeburgerd. In de VS en in het UK wel. Trigger warnings. Waarschuwingen voor mensen die zich mogelijk gekwetst voelen door bijvoorbeeld lesmateriaal, de inhoud van colleges, tweets, verhalen van ‘andersdenkende’ personen of door kwetsende’ kunst en geschiedenis. Meestal jonge mensen.

Achter deze trigger warnings gaat een hele denkwereld schuil. Het vereist het bestaan van ‘zorgzame’ mensen, die van tevoren al weten welke boodschappen mogelijk kwetsend zijn voor anderen. Hoe weten ze dat, kunnen ze gedachten lezen? Natuurlijk niet. Maar de gekwetsten schreeuwen heel hard en eisen dat iedereen rekening houdt met hun gevoeligheden. Want anders gaan ze dood of raken ze op zijn minst getraumatiseerd. En dat mag toch niemand op zijn of haar geweten hebben.

Nu is er niets mis mee om rekening te houden met andermans gevoeligheden. Dat is onmisbare olie voor soepel lopende sociale contacten. De hamvraag is alleen tot hoever dat moet gaan en of dat afgedwongen mag worden.

Cancelling van wetenschap
Als je als universitaire rechtenstudent recent slachtoffer bent geweest van seksueel geweld, dan kan het je zwaar vallen om bij het vak zedendelicten het verschil tussen aanranding en verkrachting gepresenteerd te krijgen, inclusief allerlei vormen van ongewenste aanrakingen en penetratie. Het is begrijpelijk dat je daar op dat moment grote moeite mee hebt. Maar het wordt anders als je met medestudenten, die meevoelen met je trauma, afdwingt dat dat vak uit het studieprogramma wordt geschrapt.

Who cares? Het gaat immers om jou en jouw gevoelens. En niet om die van andere slachtoffers van seksueel geweld, die jij als jurist niet meer wilt en kunt bijstaan omdat je dit te gevoelige onderwerp hebt overgeslagen in je studie. Professor Jeannie Suk Gersen van Harvard Law School deed al in 2014 in The New Yorker verslag van The trouble with teaching rape law, waarin ze deze onwenselijke gang van zaken aan de orde stelt.

Cancelling van wetenschap getuigt op zijn minst van verregaand narcisme, gebrek aan tolerantie voor onwelgevallige meningen of pijnlijke feiten en weinig realiteitszin.

Sneeuwvlokjes
Wie zijn eigenlijk die jonge mensen die zo snel uit hun evenwicht gebracht zijn en het liefst hun hele leven in safe spaces doorbrengen, opdat ze zo min mogelijk gekwetst worden door onaangename feiten? Arthur van Amerongen schrijft over zijn vroegere universiteit in Amsterdam: “Mijn 389-jarige alma mater was al verworden tot een crèche voor millennials, sneeuwvlokjes en andere ongewervelden, een safe space vol teddyberen tegen tentamenstress, met rubberen tegels onder de klimrekken en diversiteitsboa’s die je bekeuren als je boe roept tegen een medescholier (…) “

Micro-agressie
Het moet vast heel belastend zijn als je overal en door van alles gekwetst wordt, zelfs door een woord (blank, mijnheer of mevrouw) of door een kritische blik (micro-agressie!). Dan heb je toch geen leven meer? En aangezien zelfverklaarde slachtoffers in alle maten en kleuren tegenwoordig de norm bepalen, moet dat kwetsen vanzelfsprekend op allerlei manieren worden tegengegaan. Door heel meevoelende mensen die zich goed kunnen verplaatsen in deze gekwetsten en ze graag beschermen. Want dat getuigt van liefde en bovendien houdt dan ook dat gekrijs op. Geef ze een speen en je bent van het gezeur af. Twee vliegen in één klap.

Sensitivity readers
Tegenwoordig rukken de sensitivity readers op bij uitgeverijen. Aan hen de taak om elk woord en elke zin van een manuscript te wegen en te beoordelen op ‘gevoeligheid’. Zal iemand zich hier misschien gekwetst door kunnen voelen? Zo ja, dan moet de tekst worden aangepast, dat spreekt. Er is nog veel werk aan de winkel voor deze nieuwe tak van sport, want dat ‘gekwetst zijn’ is onbegrensd. Wee degene die ‘je gekwetste gevoel’ niet serieus neemt of bekritiseert. Er valt daar voorlopig heel wat geld te verdienen, ondanks het verzet daartegen door schrijvers zelf.

Foute schrijvers
Als schrijver of schrijfster mag je het in je roman ook niet meer hebben over ‘foute’ mensen, racisten bijvoorbeeld. Dan wordt je boek niet uitgegeven, zoals de Ierse schrijfster Sally Rooney onlangs overkwam. Want schrijven over een racist maakt de auteur zelf tot een racist, volgens de logica van de Woke-taalzuiveraars. Dat belooft nog wat. Zo ongeveer alle wereldliteratuur kan op basis van deze norm in de vuilnisbak. Want hoe vaak gaat het daarin wel niet over ‘foute’ mensen die anderen manipuleren, gebruiken, mishandelen en zelfs vermoorden? Weg ermee, vinden de Wokies.

Othello
Professor en componist Bright Sheng beging onlangs de vreselijke fout om in een college over Shakespeare Laurence Oliviers klassieke film met een zwarte Othello te vertonen. Dat kon natuurlijk helemaal niet, dus felle aanvallen waren zijn deel, die hem tot excuses dwongen aan de universiteit van Michigan. Veel academici steunden hem, maar niet in het openbaar. Te gevaarlijk in het huidige klimaat. Zwijg maar liever en laat het, in plaats van het gevecht aan te gaan.

Nieuwe religie
In de tweede helft van de vorige eeuw is gevochten tegen een benepen en verstikkend burgerlijk wereldbeeld, dat ons werd opgedrongen door de kerk, samen met de gegoede burgerij. Vol verboden en geboden. We werden opgevoed met brave ideeën over huisje, boompje, beestje, een verantwoorde carrière met pensioen en geen seks voor het huwelijk. En hoe wij ons moesten gedragen opdat dat bereikt kon worden. Geen stap buiten dit patroon, allemaal hetzelfde denken en doen. Dat heette ‘stichten’, modelburgers opvoeden, volgens de normen van toen.

Nu zijn we weer op datzelfde punt aangeland, dat we allemaal gesticht moeten worden in hetzelfde denkpatroon en wereldbeeld. Ga je hierin niet mee, dan heet je nu niet zondig, want de christelijke moraal is afgeschaft, maar er worden andere scheldwoorden voor de zondaar gebruikt. Je ligt er uit en je verdient het te worden aangevallen, buitengesloten en gecancelled.

Het zou geen kwaad kunnen als de Wokies zich eens in de geschiedenis verdiepen. En zich realiseren dat ze in feite een nieuwe godsdienst hebben geïntroduceerd, ditmaal alleen zonder een God. Zij vinden zichzelf de nieuwe goden die de waarheid in pacht menen te hebben. Helaas zonder genade, want dat kennen ze niet. Afvalligen moeten op de brandstapel en vergeving bestaat niet.

Averechts effect
Gelukkig is er ook goed nieuws. Onderzoek naar het effect van trigger warnings, vorig jaar gepubliceerd in Sage Journals, Clinical Psychological Science, wees uit dat die een averechts effect hadden. Het bevestigde namelijk eindeloos het lijden van de slachtoffers, die daarin maar bleven hangen zonder een stap vooruit te komen. Integendeel, hun angsten groeiden. “The researchers concluded that, ironically, trigger warnings may be most harmful for the individuals they were designed to protect.”

Beloond
Een verrassende conclusie. Maar ouders weten allang dat, als je een kind hebt dat bang is voor spinnen en je elke kamer waarin hij/zij zich bevindt vooraf inspecteert en ‘veilig’ maakt, die spinnenfobie steeds maar groter wordt, omdat die een veel te groot deel gaat uitmaken van het dagelijks leven. En ouders weten ook dat je krijsende baby’s een speen kunt geven of drammende kleuters een lolly, als zij hun stem verheffen vanwege de onaangename kanten van het leven, en dan ben je even van het gezeur af, maar dat is maar tijdelijk. Dat gezeur komt terug en wordt groter en veeleisender, want het wordt immers beloond.

Slachtofferschap
Zou het binnenkort afgelopen zijn met de trigger warnings en alles wat er in dat kielzog hangt, zoals sensitivity readers, omdat nu is aangetoond dat dat averechts werkt? Vergeet het maar.

Want slachtoffer zijn is een aantrekkelijk beroep, waarmee je van alles kunt afdwingen en verdienen. Slachtoffer zijn is een identiteit, misschien zelfs ook een karaktertrek van zwakke en onzekere mensen. Het voelt goed om een ander overal de schuld van te kunnen geven. Je hoeft er bovendien zelf niet veel voor te kunnen: steeds maar weer gekwetst zijn en heel hard gaan huilen zijn genoeg om steeds maar weer je zin te krijgen.

Morele terreur
De ‘slachtoffers’, gehuld in hun misleidende mantel van ‘diversiteit en inclusie’, laten zich echt niet zo maar hun gekwetstheidswapen afnemen. Hun morele geschut werkt immers prima, want de wereld om hen heen buigt, past zich uit schuldbesef aan en is bereid taal, gedrag, geschiedenis en cultuur te zuiveren. Dat alles om de eeuwig gekwetsten die een Safe Paradise eisen, tegemoet te komen in hun weigering om de realiteit onder ogen te zien, eigen verantwoordelijkheid te nemen en volwassen te worden.

Toch zal op een gegeven moment de maat vol zijn. Dat moment breekt aan als steeds meer mensen openlijk laten merken dat het nou eens afgelopen moet zijn met dat gezeur. Als mensen zich durven te verzetten tegen deze morele terreur. Het vereist ruggengraat en doorzettingsvermogen om de pathologische Woke-kleuters met hun destructieve gedrag tot de orde te roepen. Maar daar beschikken we toch nog wel over?
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.
Plaats reactie