Westerse zelfhaat wortelt in socialisme

In dit forum kunnen we de problematiek met betrekking tot integratie en multiculturele samenleving bespreken.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 39275
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Westerse zelfhaat wortelt in socialisme

Berichtdoor Pilgrim » Do Mei 30, 2019 11:42 pm

Waarom socialisten onze herinnering aan het verleden willen vernietigen

Geplaatst op 30 mei 2019

Afbeelding

Het verleden en de herinnering daaraan staat de heerschappij-begeertes van de socialisten en de communisten in de weg. De Zweedse regering onderzoekt of ze historische voorstellingen zoals het runenschrift of noordse symbolen zou moeten verbieden, omdat die als “haat”-symbolen beschouwd zouden kunnen worden. Dat is geen op zichzelf staand geval. In de Verenigde Staten werden historische standbeelden en beelden in het hele land – van oorlogsmonumenten via leiders in burgeroorlogen tot aan schilderijen van George Washington toe – door personen, die hen als kwetsend ervoeren, vernield.

De jongeren in de Verenigde Staten en andere landen wordt een nieuwe en andere historie bijgebracht. Eentje die haar traditionele culturen afkeurt, haar oprichtingsverhalen vervloekt en haar oprichters veroordeelt. De scholieren wordt bijgebracht om te haten waar ze vandaan komen en de geschiedenis te interpreteren door de bril van het socialisme.

Het is een gevecht om de herinnering in een oorlog van de ideeën. En we hoeven alleen maar te kijken naar de landen die dit proces al hebben doorlopen om te zien welke doelen hier achter steken.

Vernietiging van cultuur en traditie in China en Oost-Europa
In China vernietigde de regerende Communistische Partij van China eveneens de culturele overblijfselen van het land, zijn waarden en tradities. Dit vond plaats tijdens de Culturele Revolutie in de jaren-60 en de jaren-70.

De vernietiging van de 5000 jaar oude Chinese cultuur door de Communistische Partij eindigde daarmee echter niet. Onlangs nog heeft de Communistische Partij de voorstelling van het door haar vernietigde culturele erfgoed in films en videogames verboden.

Datzelfde gebeurde onder communistische en socialistische regimes in delen van Europa. De bijna ongemerkte voortzetting van deze processen heeft de voormalige Poolse minister van Onderwijs, Ryszard Legutko, beschreven in zijn boek “De demon in de democratie: Totalitaire verleidingen in vrije samenlevingen”. Deze processen moeten alle herinneringen aan datgene wat het socialisme wilde vernietigen, uitroeien.

Bewegingen “tegen de [historische] vernieuwing”
Legutko zei dat het communisme een systeem zou zijn dat zou proberen de geschiedenis in de zin van het eigen beeld daarvan weer te geven door middel van bewegingen “tegen de [historische] herinnering”. Diegenen die zich tegen dit systeem zouden verzetten, zagen zich niet alleen geplaatst tegenover de goelags, de opgefokte meutes en de geheime politie. Ze streden ook voor de herinnering “om het vergeten te verhinderen, omdat zij heel goed wisten dat het verlies van de herinnering het communistische systeem sterker zou maken, doordat het de mensen weerloos en kneedbaar zou maakte.”

Toen Karl Marx zich regimes onder het socialisme en communisme voorstelde – waarvan er in die tijd niet eentje bestond – dacht hij dat zij alle overtuigingen, tradities en morele voorstellingen van de wereld zouden vernietigen zoals ze waren. Hij en andere communisten, die hem volgden, dachten dat hun ideeën alle andere zouden vervangen. En dat in de wrede regimes, die zouden volgen om deze systemen te creëren, de doelen de middelen zouden heiligen.

Na de machtsovername nemen de socialistische tirannen in de regel geen genoegen met alleen maar de oppervlakkige vernietiging van de traditionele cultuur en het geloof, maar proberen ook het verleden door kritiek op en verandering van de geschiedschrijving te vernietigen.

Als deze waarden en tradities vernietigd zijn, is het heersende regime in staat zijn macht in iedere porie van de samenleving in te bedden. Legutko schreef dat de socialistische leiders dachten “dat het politieke systeem elk deel van het openbare en private leven zou moeten doordringen” om “ethiek en zeden, familie, kerken, scholen, universiteiten, gemeenschapsorganisaties, cultuur en zelfs menselijke gevoelens en wensen erbij te betrekken.”

“Doordat ze als dienaren van de zaak van de bourgeoisie geïdentificeerd werden, konden de filosofen, kunstenaars en schrijvers aangeklaagd worden, omdat zij de vijanden van de socialistische revolutie waren en de toekomst in de weg stonden, vaak met droevige gevolgen voor de aangeklaagden”, schreef hij.

Vernietiging van het verleden ook in liberaal-democratische systemen
Zoals Legutko uitlegde, bestaat dezelfde filosofie van de vernietiging van het verleden niet alleen onder volledige socialistische regimes, maar ook onder de liberaal-democratische systemen van het Westen. Hij schreef: “Beide systemen produceren – in ieder geval in hun officiële ideologische interpretaties – een gevoel van de bevrijding van de oude banden.”

De systemen, die in het spel zijn, lijken op datgene wat de schrijver George Orwell in zijn boek “1984” presenteerde, waarin zijn fictieve Engelse socialistische (IngSoc) regime de absolute controle over de hele samenleving had gevestigd. Een deel van hetgeen de controle van het regime garandeerde, schreef Orwell, was een systeem dat de mensen deed vergeten dat zij ooit in iets geloofden dat tegenstrijdig zou zin aan het systeem. “Dat vereist een continue verandering van het verleden”, schreef hij en stelde vast dat iemand onder dit systeem “de huidige omstandigheden tolereert, ook omdat hij geen vergelijkende maatstaven heeft.” Zodoende, aldus Orwell, “wordt de mens ertoe gebracht om te geloven dat het hem beter gaat dan zijn voorouders en dat het gemiddelde materiële comfort constant toeneemt.”

Voor de huidige socialistische regimes geldt, schreef Orwell, dat plaatsgevonden gebeurtenissen “alleen in schriftelijke aantekeningen en in menselijke herinneringen overleven.”

“Het verleden is datgene waarover de aantekeningen en herinneringen het eens zijn. En omdat de partij de volledige controle over alle aantekeningen en hoofden van haar leden heeft, volgt daaruit dat het verleden datgene is wat de partij kiest”, schreef hij en beschreef dit als deel van de “realiteitscontrole”.

Socialistisch systeem wantrouwt mensen
Toen het socialisme in het begin van de 20e eeuw zijn intrede deed in Europa, beschreef de schrijver G.K. Chesterton diens pogingen om alles wat ooit bestond uit te roeien om zijn geplande systeem op te bouwen als iets dat gebaseerd is op het wantrouwen tegenover de gewone mensen.

Hij schreef: “In deze primaire dingen, waarin de oude religie een mens vertrouwd heeft, wantrouwt de nieuwe filosofie de mens volledig. Het socialisme staat erop dat hij een zeer zeldzaam mens moet zijn om de een of andere rechten in deze aangelegenheid te hebben; en als hij zo´n zeldzaam soort mens is, dan heeft hij het recht om anderen nog sterker dan zichzelf te beheersen.”

Bron: www.epochtimes.de

Bron oorspronkelijk artikel: www.theepochtimes.com

Door: Joshua Philipp

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2019/05/30 ... rnietigen/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 39275
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Westerse zelfhaat wortelt in socialisme

Berichtdoor Pilgrim » Ma Jun 10, 2019 4:56 pm

Het utopische verlangen naar onze vernietiging. Onverbeterlijk!

Joost Niemoller - 17 februari 2017

En opeens hadden de Nederlanders de hakken in het zand gezet over een punt dat al opgegeven leek: Zwarte Piet. Dat zag niemand aankomen. Dat wil zeggen: Niemand in de media en in de politiek, waar men allang geen flauw benul meer heeft wat er leeft onder de mensen. Maand na maand zagen deze mensen hoe ze op de tv werden uitgescholden voor racisten omdat ze aan een kinderfeestje deden, wat een onschuldig rollenspel was, maar vooral: De manier zoals wij dat doen hier. Een rollenspel, omdat Nederland een land is met humor. Wanneer je Nederlanders op hun kwetsbaarste plek probeert te raken, op de manier zoals hun dagelijks leven is, dan gaan dus de hakken in het zand.

Ik ken ook veel Nederlanders die ervan overtuigd zijn dat de Nederlandse bevolking op de een of andere manier zal opgaan in een groter wereldgeheel, en dat dit nu eenmaal de moderne tijd zal zijn. Westerse blanken met blauwe ogen zullen tot het verleden gaan behoren. Er komt een nieuwe mens, die een beetje van alle rassen zal zijn, er komt een nieuwe godsdienst die een beetje van alle godsdiensten zal zijn, er komt een nieuwe taal, waarin alle talen zijn opgenomen, een nieuwe wereldregering, en ja, soms is dat jammer, want we hebben hier democratie en rechten voor vrouwen en zo, we zullen veel moeten opgeven, niet alleen Zwarte Piet, maar uiteindelijk krijgen we daar iets moois voor in de plaats, namelijk eeuwig durende wereldvrede.

Dat is het achterliggende wereldbeeld van de gewone linkse mensen, als ik er wat langer mee praat. Een rotsvast vertrouwen dat we in deze moderne tijd in een groots veranderingsproces naar een nieuwe wereldorde gaan, dat we onze ‘Westerse arrogantie’ moeten loslaten, dat we de tijd niet kunnen terugdraaien, en dat op de een of andere manier uit het samensmelten iets moois komt.

Ja, geven ze toe, als je er wat langer over doorpraat, dat is een geloof, geen wetenschap.

Wanneer ik daar tegenover stel dat de mens een groepsdier is, en alleen maar zo kan opereren, wordt daarop gereageerd met de opmerking dat het verleden nu eenmaal niet de toekomst is. Wanneer ik Darwin aanhaal, staat daar het onverbeterlijke, religieuze gevoel van de transformatie tegenover. We zijn toch niet meer…. Enzovoort.

Of, zoals schrijfster Marja Vuijsje onlangs schreef in een stukje in De Groene Amsterdammer, dat een pleidooi zou zijn voor ‘goedmoedig kosmopolitisme’:

Wat we nodig hebben is een goedmoedig kosmopolitisme, een vorm van burgerschap waarin verschillen in afkomst nieuwsgierig maken, en waarin geestverwantschap belangrijker wordt gevonden dan stamverwantschap. Hoe we denken over de herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen, is oneindig veel interessanter dan de cultuur waaruit we zijn voortgesproten, het geloof dat we eventueel aanhangen en het gehakketak over zondebokken.

Het is een hopeloos gesprek, realiseer ik me elke keer weer als ik zulk soort dingen lees. De opstellers zien zelf niet hoezeer ze zichzelf tegenspreken, hoezeer ze verstrikt zijn geraakt in hun eigen waandenkbeelden. En ze zullen hun onkunde altijd met toenemende krampachtigheid verdedigen. Ze zien niet eens meer dat de waarden, zoals die over ‘herverdeling van kennis, inkomen en macht, ook tussen mannen en vrouwen, en het beëindigen dan wel voorkomen van oorlogen’ juist geworteld zijn in datzelfde Westen, waar ze nu zo snel als mogelijk afscheid van willen nemen, in hun race naar ‘wereldvrede. Ze zien domweg niet dat er niets goedmoedigs’ is aan het kosmopolitisme dat ze voorstaan.

Hun verheven zelfbeeld is zo enorm dat ze de eigen blinde vlek niet meer zien. Hun utopisme zal leiden tot de meest wrede ondergang, die van de zelfdestructie.

Want ze weten niet meer wie ze zijn.

Internationalistisch, kosmopolitisch, utopistisch links heeft het belangrijkste opgegeven wat de mens bezit: zelfbewustzijn. Ja, dat is ook bewustzijn van de eigen cultuurgeschiedenis. Nee, dat is niet met de rug naar de toekomst staan.

In de geestelijke verwarring die er is ontstaan na tientallen jaren brainwashing, kan ditzelfde heersende culturele ‘links’ zich alleen maar met toenemende agressie keren tegen alles wat die identiteit wel benadrukt: ‘Wilders, dat nooit.’ “Wilders is Hitler.’ ‘We moeten af van het koloniale denken.’ ‘Onze geschiedenis is onze schuld.’ In feite hardvochtige, zelfdestructieve gedachten die worden verkocht als ‘zachtmoedig kosmopolitisme.’

Geen benul en tegelijk zo zelfingenomen. Een fatale combinatie, voortgekomen uit een toestand van aanhoudende decadentie, die de vorm aanneemt van een week, nergens in de echte wereld gedeeld, verlangen naar een wereldgemeenschap met allemaal gemengde rassen die elkaar zouden verstaan in een nieuwe taal en nooit meer oorlog willen. Kom daar eens om in China. In Rusland. In India. In Japan. In de moslimwereld. In Afrika.

Maar de zogenaamde zachtmoedige kosmopolieten zijn te verblind om de wereld echt te zien zoals die is. Omdat ze niet meer weten wie ze zijn. Daarom zetten ze de grenzen open en laten ze ons blijmoedig overlopen, zingend over het nieuwe wereldparadijs dat eens deel zal worden van ons allemaal.

Tegenover zoveel wezenloze groepsverdwazing is geen kruid gewassen.

https://joostniemoller.nl/2017/02/utopi ... beterlijk/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)


Terug naar “Samenleving & Integratie”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten