Voelden de mensen in Nederland zich met elkaar verbonden?

In dit forum kunnen we de problematiek met betrekking tot integratie en multiculturele samenleving bespreken.
Gebruikersavatar
Lodewijk Nasser
Berichten: 5886
Lid geworden op: Ma Aug 14, 2006 1:58 am
Contact:

Voelden de mensen in Nederland zich met elkaar verbonden?

Berichtdoor Lodewijk Nasser » Zo Feb 11, 2007 2:03 am

Voelden de mensen in Nederland zich met elkaar verbonden? Kom nou!

Hans Besseling 11 februari 2007

Afbeelding



Het coalitieakkoord gaat net als veel discussies over immigratie en integratie er van uit dat Nederland een lange traditie van verdraagzaamheid en sociale verbondenheid kent. Was het maar waar!


De maatschappij is altijd verdeeld geweest in wat eufemistisch werd aangeduid als zuilen. Op zijn best was de werkelijkheid een land met in zichzelf gekeerde groepen, verschillend in geloof of maatschappelijke stand en overtuiging, die elkaar als gegeven aanvaardden. Niet ontkend kan worden dat het verschillend zijn ook werd begeleid door een gebrek aan onderling respect. In 1950 kon ik nog meemaken dat een nichtje van zeven jaar zich ernstig zorgen maakte over mij, want haar was op school ingeprent dat ik als atheïst later naar de hel zou gaan. Vóór de tweede wereldoorlog konden in Enschede joden geen lid worden van de Sociëteit en werd een niet-joodse specialist de wacht aangezegd, omdat hij omgang had met een joodse chirurg. Je hoeft de roman 'De verlossing' van Willem Elsschot maar te lezen om te weten hoe weinig de verschillende groepen, hierin aangevoerd door hun leiders, zich met elkaar verbonden voelden. Het antisemitisme had in het bijzonder in katholieke kring diep wortel geschoten (nu nog te merken aan de opstelling van een Van Agt).






Een gemeenschappelijke vijand in de tweede wereldoorlog heeft ongetwijfeld een zekere mate van verbondenheid te weeg gebracht. En het was koningin Wilhelmina, die de Koninklijke Roeivereniging De Hoop in Amsterdam na de oorlog liet weten hen het koninklijke te zullen ontnemen als ze niet ogenblikkelijk de bepaling zouden schrappen dat joden geen lid konden worden.






Maar het is nu eenmaal een niet uit te roeien behoefte van de meeste mensen zich aan te sluiten bij een duidelijk herkenbare groep (De neiging van de mens zich aan te sluiten bij een groep is sterker dan zijn vermogen de oogmerken van de leiders van de groep te doorzien, waardoor hij veelal niet beseft waar hij zich voor inzet). Echter het uit het politieke jargon schrappen van de klassenstrijd met het na de oorlog voor iedereen toegankelijk worden van goed onderwijs en het verdwijnen van echte armoede (d.w.z. gebrek aan voedsel, schamele huisvesting en het verstoken zijn van goede gezondheidszorg) had tot gevolg dat het socialisme en de politieke vertaling van het christelijke geloof elkaar vonden in een strijd voor één samenleving, bevrijd van de strijd om het bestaan, die tenslotte altijd ten koste van anderen moet worden gevoerd. De opgroeiende, min of meer intellectuele jeugd moest echter wel constateren dat dit ideaal, uitgedragen door de vertegenwoordigers van het gezag, ver af stond van de dagelijkse realiteit, en helemaal niet als drijfveer in internationale ontwikkelingen kon worden herkend.






De gezagsdragers werden verguisd. Ze waren ook teveel door hun eigen illusies bevangen om een krachtig tegenspel te kunnen bieden. Democratisering, Johnson moordenaar, geen kruisraketten van het 'oorlogzuchtige' Amerika, vriendschap met de DDR en Cuba, vergoelijking van de misdaden van het communisme, een zaal in het parlement naar de onverbeterlijke communist Marcus Bakker vernoemen, het waren allemaal symptomen van mensen, die het zicht op de realiteit van het menselijk bestaan hier op aarde hadden verloren in een maatschappij die veiligheid scheen te garanderen. Leiders zagen hun kans in het vormen van nieuwe groepen. Nieuwe politieke partijen met illusionistische programma's werden opgericht, nu nog voortlevend als Groen Links, Socialistische Partij, D66, met onlangs als klap op de vuurpijl de Partij voor de Dieren. De activistische leiders van andere groepen, uit idealen geboren, zoals GreenPeace, Milieudefensie, ontwikkelingshulp, anti-apartheidsbeweging, vluchtelingenhulp, wisten zich met alle mogelijke subsidies een grote invloed te verwerven, niet gestoord door kritische begeleiding door hun leden of donateurs, maar wel door de media van een platform voorzien om hun dogmatische standpunten te verspreiden.






De toestroom van vreemdelingen, sommigen uit landen met terroristische regiems, maar meer dan tien keer zoveel uit landen, waarvan vertegenwoordigers de geboden mogelijkheden van familiehereniging uitbuiten, heeft geleid tot de vorming van nieuwe groepen. Een achterlijke vorm van godsdienst, gebaseerd op de letterlijke tekst van de Koran en de bijbehorende Hadith (de aan Mohammed toegeschreven uitleg van de anders onbegrijpelijke Koran), maakt dat de gewoonten van het grootste deel van deze nieuwe Nederlanders onverenigbaar zijn met de in lange strijd voor alle burgers hier in Nederland verkregen humanitaire rechten. Het aan deze nieuwe Nederlanders onze taal leren zal niet leiden tot wederzijds begrip, maar een Nederlandse vertaling van de Koran en de Hadith zou de ontvangende bevolking wel de ogen kunnen openen voor het ontbreken van een basis voor wederzijds begrip. Maarten 't Hart heeft op een wat speelse wijze de gruwelijkheden van een letterlijke interpretatie van de bijbel beschreven. Dat is echter maar een wat pijnlijke herinnering aan het feit, dat ook het christendom uit een tijd stamt waarin onze humanitaire opvattingen over samenleving nog onbekend waren. De letterlijke interpretatie van de Koran en de Hadith is echter nog wel andere koek! De drie heren van het coalitieakkoord vinden het nodig hier in Nederland een imamopleiding te gaan bekostigen om deze uiterst inhumane, op de letterlijke tekst van Koran en Hadith gebaseerde godsdienst van een deskundige begeleiding te voorzien. Ze zouden toch eerst het boek van Robert Spencer (The Politically Incorrect Guide to Islam) eens moeten lezen. Van één ding kunnen ze echter zeker zijn: tot 'integratie' van de islamitische groeperingen zal zo'n imamopleiding in Nederland niet leiden.






De inhoud van het coalitieakkoord van de komende regering is, zoals Wijffels het zo ludiek aanduidde, een product van jongens onder elkaar. Ogenschijnlijk zijn de kool en de geit gespaard, maar toch is al aan te geven waar het mis zal gaan. Maar daarover een andere keer. Ik kan opnieuw vaststellen, dat (zoals ik in mijn Blog op de website van BON heb gemeld) ik nooit heb ervaren dat voor het zelfstandig en kritisch leren denken een universitaire opleiding nodig is, laat staan dat een universitaire opleiding garant zou staan voor zelfstandig en kritisch denken (ook de VU biedt hier kennelijk geen garantie).
Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren.
Willem Elsschot (1882-1960)

Terug naar “Samenleving & Integratie”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten