Don't blame the West

Plaats reactie
Berichten: 1747
Lid geworden op: do jul 15, 2004 10:07 pm

Don't blame the West

Bericht door Vrijdenker »

Don't blame the West
Robert Sibley, Ottawa Citizen, 3 januari 2011 ... story.html" onclick=";return false;
During the last decade of Islamist terrorism, numerous commentators, particularly those on the left, have adopted a materialist approach to explain why some Muslims want to slaughter guests at hotels in Mumbai or detonate bombs at Christmas festivals in Sweden.

Terrorism, they argue, is rooted in poverty, frustration over the Israeli-Palestinian conflict, and memories of western imperialism. In other words, so the argument goes, the West itself is to blame for terrorism. If only the West would apologize, make reparations, abandon Israel, leave the Middle East and Afghanistan, all would be well. Or at least that's where the root-cause crowd's assumptions logically lead.

The problem with this materialist view of terrorism is that it largely misses the spiritual motivations that inform Islamist geo-politics. As political theorist Barry Cooper argues in his book, New Political Religions, or, An Analysis of Modern Terrorism, the Islamists, like the Nazis and Communists, are motivated more by a "disease of the spirit" than materialist aspirations. "When ordinary human beings see themselves as specially chosen by God, or even as gods themselves, they are not necessarily psychopaths, but they most definitely are spiritually disordered."

Cooper draws on Eric Voegelin, a 20th-century political philosopher who coined the term "pneumopathology" to account for the spiritual diseases of the modern world. Voegelin argued that some people -- politicians, intellectuals, journalists, for example -- prefer to see the world as a projection of their desires rather than comprehend its reality. Such fabulists effectively live in what Voegelin called a "second-order reality." If they acquire power they all-too-often pursue extreme measures -- genocide, gulags, crashing airplanes into buildings -- to transform the world to suit their fantasies of perfection.

In the case of the Islamists, they imagine Islam spreading across the globe and the establishment of a worldwide caliphate based on shariah law. They see themselves empowered by Allah to bring about this new world order by destroying a civilization they regard as spiritually empty. Thus, Islamism constitutes a political religion of apocalyptic proportions.

You don't have to look far to find hints of such second-order thinking. The New York Hall of Science is currently staging an exhibit titled "1001 Inventions" that purports to show that Islam enjoyed a Golden Age of scientific and intellectual accomplishment when Europe was wallowing in the Dark Ages. According to a New York Times reviewer, the exhibition's promoters claim Islam's cultural glories were later "misappropriated" by the West.

It is true that, between the seventh and 10th centuries, Islamic culture spread across North Africa and the Middle East -- prompting the building of libraries, universities and cities where science and philosophy were prized. Scholars, such as al-Zahrawi and al-Haytham, made significant contributions to medicine and physics. Philosophers such as al-Kindi and al-Farabi absorbed Aristotle and Plato and, like the Greeks, tried to apply reason to the problems of Muslim society. But to deny that Muslim thinkers borrowed heavily from other cultures -- evidence, again, of second-ordering thinking -- is a distortion of historical reality. As the Times' reviewer puts it: "Major cultures of the first millennium (China, India, Byzantium) are mentioned only to affirm the weightier significance of Muslim contributions."

But then Islam's Golden Age was golden only in comparison to the endarkenment that descended on Western Europe after the collapse of the Roman Empire in the fifth century. According to some historians, the rise of Islam in the seventh century exacerbated Europe's "Dark Age." "Islam, far from being a force for enlightenment in the so-called Dark Age, was actually responsible for the destruction of the literate and urban civilization that we now call Classical," says John J. O'Neill, the author of Holy Warriors: Islam and the Demise of Classical Civilization. The Muslim conquests of the Christian lands of the Middle East and North Africa in the seventh and eighth centuries were, he says, made much easier by the breakdown in law and order throughout the Mediterranean as the borders of the Roman imperium receded. In this regard, the "1001 Inventions" exhibition is, perhaps, being disingenuous.

Worse, though, says the reviewer, is the exhibition's failure to account for the "long eclipse" of Islamic culture. Indeed, one of history's much-debated puzzles is why the Muslim world stagnated after its Golden Age, why the spirit of scientific inquiry and philosophical debate by and large faded from Islamic culture.

Blame the imams. In the 11th century, Imam Abu Hamid al-Ghazali, a brilliant if tormented theologian, published The Incoherence of the Philosophers, effectively bringing to conclusion centuries of debate in the Muslim world about the primacy of reason versus that of revelation. Reason makes us question things, makes us doubtful and uncertain, al-Ghazali argued. He attacked philosophers who thought that humans could know the world by means of rational thought. Reason, he said, leads to despair. Only divine revelation, the word of God as revealed in the Koran, provides certain knowledge of how best to live. Human reason must submit to Allah's will.

A century later, another Muslim philosopher challenged al-Ghazali's views. In The Incoherence of the Incoherence, Ibn Rushd -- better known in the West as Averroes -- argued that reason was God's gift to mankind and was to be used for the betterment of society. Ignorant theologians should not intrude on areas they don't understand. It was too late. The imams carried the day. Averroes' books were burned and he fled into exile. The voice of reason fell silent in courts of the caliphs and Muslim culture gradually ossified.

Some scholars argue that Islamist terrorism can be traced to this eclipse of reason. Unlike Christianity, which eventually found a way to balance the claims of Athens and Jerusalem, leaving it open to the scientific reasoning that re-emerged in the Renaissance and Enlightenment, Islam has never reconciled reason and revelation. This unwillingness to reconcile the human and the divine fosters the kind of spiritual pathologies that give birth to terrorism.

"Islamism is grounded in a spiritual pathology based upon a theological deformation that has produced a dysfunctional culture," argues political scientist Robert Reilly in a newly published book, The Closing of the Muslim Mind: How Intellectual Suicide Created the Modern Islamist Crisis. Mainstream Sunni Islam, which comprises the majority of the faithful in the Muslim world, "has shut the door to reality in a profound way." This, says Reilly, is the consequence of Islam's long suppression of reason in favour of religious dogmatism.

Reilly refers to the abandonment of scientific thinking as the "Dehellenization" of Islam. Islam was eventually dominated by those who thought like al-Ghazali. They held that the Koran contained Allah's direct speech. And, because Allah's will and action is unlimited, the Koran, as his eternal word, must apply to all times and places. There is no need to look elsewhere in responding to the human condition, regardless of changing circumstances. Since Allah is the first cause of everything, there is no need to look for secondary causes; that is to say, no need to use reason to understand nature's laws, and, therefore, no need for science.

Such a mindset, Reilly argues, forgoes many attributes Westerners regard as essential to the modern mind, particularly philosophical skepticism and scientific reasoning. "If one lives in a society that ascribes everything to first causes, one is not going to look around the world and try to figure out how it works or how to improve it," he writes. "The Middle East is poor because of a dysfunctional culture based upon a deformed theology, and unless it can be reformed at that level, economic engineering or the development of constitutional political order will not succeed."

Other political theorists argue that democracy cannot establish deep roots in a culture where human reason is not paramount because, in Barry Cooper's words, "the prerequisite of democracy is the respectability of reason." But without respect for reason there can be no notion of discovering natural laws. And without natural law, says Cooper, "there can be no constitutional political order by which human beings, using reason, create laws to govern themselves and act freely."

Such views, if valid, augur ill for the presence of Islam within the secular West. If radical Islam is, as Reilly contends, rooted in the suppression of reason, it is hard to see how even moderate Muslims can achieve a deep and wholesome attachment to western societies and their values. How can genuinely devout Muslims identify wholeheartedly with a modern secular society that denies the efficacy of their faith? And if they can't, what are they going to do about it?

The Islamists' answer, obviously, is that no accommodation is possible. Hence, they ultimately seek the transformation of the West to accommodate Islam. Chandra Muzaffar, a widely respected Malaysian Islamic scholar, writing in a 2006 book, The New Voices of Islam, captures this spiritual aspiration: "Islam and the post-Enlightenment secular West are diametrically opposed to one another.

Muslims will then realize that unless they transform the secular world of the West, that vision of justice embodied in the Koran will never become a reality." The challenge for Islamists, obviously, is whether they can achieve that transformation better through demographic domination over the next few decades or through violence.

The challenge for Westerners, perhaps not so obviously, is whether they will awaken in time from their multicultural slumbers to protect their cultural heritage and avoid, possibly, a new dark age.

Robert Sibley is a senior writer with the Citizen.
Tevens te vinden op:" onclick=";return false;" onclick=";return false;

Berichten: 11599
Lid geworden op: vr sep 29, 2006 5:18 pm

Re: Don't blame the West

Bericht door BFA »

Vrijdenker schreef:The challenge for Westerners, perhaps not so obviously, is whether they will awaken in time from their multicultural slumbers to protect their cultural heritage and avoid, possibly, a new dark age.
Ik ben op het ogenblik 'The Foundation Trilogie' van Isaac Asimov aan het lezen. Science Fiction.

Omdat de val van het Keizerrijk onherroepelijk is besluit de Psychohistorian 'Harry Seldon' op 2 planeten, in de uitersten van het Heelal Stichtingen op te richten die de wetenschap en de kennis van het Keizerrijk bewaren.

Het feit dat die 2 stichtingen er zijn kort de onvermijdelijke 'donkere jaren' in van 30 000 tot 1 000 j.
Elk op een ander einde van het heelal gelegen kunnen deze stichtingen naar elkaar toe groeien en na 1 000j een nieuw imperium laten ontstaan dat opnieuw voor vrede en voorspoed in het heelal gaat kunnen zorgen.

Ik denk dat voor het Westen hetzelfde geldt.
De val van het Westen is onvermijdelijk met al die Mohammedanen op onze gronden.
Hoog tijd om een project te starten dat alle kennis en wetenschap bewaart en laat evolueren. Aan beide kanten van de Aarde.
China, Z-Korea, Japan hebben onze wetenschap en Japans en Koreaans Zen-Buddhisme ook onze filosofen.

Rest ons nog hier een 2de enclave op te bouwen, die naar de door Aziaten bewaarde en verder ontwikkelde beschaving kan toegroeien.
Dit betekent terugtrekken naar het Noorden. En ergens rond de Baltische Zee, nieuwe centra die onze cultuur bewaard en laat evolueren uitbouwen.
Baltische Zee is nodig voor onze vloten. Een multicultureel Zweden, dat de toegang kan controleren is het eerste dat heroverd moet.
Hebben we onze centra rond de Baltische Zee, we kunnen de donkere jaren in Europa van enkele duizenden jaren tot een eeuw inkorten.
Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;

Berichten: 48336
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Don't blame the West

Bericht door Pilgrim »

Die Foundation Trilogie heb ik ook en ik ga hem in de loop van dit jaar lezen. Nu ben ik bezig met een ander science fiction/horrorboek wat m.b.t. tot de Islam heel erg interessant is. Het is de roman ‘Wereld der zombies’ (Sleepwalkers world) van Gordon Dickson, dat zich enkele eeuwen(?) in de toekomst afspeelt en eigenlijk gaat over... de duivel! In deze tijd plant men een expeditie naar de ster Alpha Centauri, maar om de een of andere duistere reden wordt het vertrek iedere keer getraineerd en uitgesteld. Een paar astronauten - die zich op een maanbasis bevinden - moeten bijvoorbeeld tijdens de reis ingevroren worden, maar dat geeft helaas onherstelbare medische complicaties die kennelijk niet opgelost kunnen worden, althans dat doet men voorkomen. Als een van de astronauten met een wetenschapper aankomt die wel een oplossing heeft verdwijnt deze opeens en dan besluit deze astronaut illegaal naar de Aarde terug te gaan om de zaak te onderzoeken en de verdwenen wetenschapper op te sporen.

Op de Aarde heeft men het energieprobleem opgelost d.m.v. het gebruik van aardwarmte, waarbij gebruik gemaakt wordt van honderden kilometers lange schachten diep in de aardbodem die contact maken met de vloeibare hete aardkern (contact met de onderwereld dus). De hitte wordt omgezet in elektromagnetische straling, die weer opgevangen wordt door energiestations die de energie leveren voor voedselfabrieken. De radiostraling heeft echter tot gevolg dat mensen (en alle andere levende wezens) er door in slaap vallen. Iedereen moet dus op tijd in bed liggen als de radiostraling begint. Maar de mensheid gaat er langzaam aan kapot, ze blijven overdag erg slaperig en hebben akelige dromen. Er bestaan echter ook enkele mensen die het slaapverwekkende effect van de radiostraling kunnen weerstaan, door training of aanleg. Het zijn er maar weinig en ze worden zombies genoemd. Het gedrag van die zombies is echter onheilspellend en misdadig en tijdens zijn vlucht op Aarde wordt de kosmonaut een paar keer op griezelige wijze overvallen door de zombies. Er gaat het gerucht dat de zombies onder occulte invloed staan van de Oude Man, die ook Shaitan (islamitisch voor Satan) genoemd wordt en die al minstens duizend jaar oud zou zijn (of nog veel ouder). De Oude Man was het hoofd van de zogenaamde Moordenaars, de leider van de Isma’ ih sekte van de Shi’ite moslims in 1090. hij heette Hasan Ibn al-Sabbah. Ook de gevluchte kosmonaut is bestand tegen het slaapverwekkende effect van de radiostraling en als hij 's nachts bij het huis aankomt van de verdwenen wetenschapper krijgt hij van de zuster van die wetenschapper te horen dat de Oude Man met hem had getelefoneerd vlak voor hij verdween. .....

Ongelooflijk!! De schrijver van deze horror-science fiction heeft echt een blik in de toekomst geworden. Niet over een paar eeuwen waarin een expeditie naar Alpha Centauri georganiseerd wordt, maar slechts veertig jaar, want het boek werd in 1971 voor het eerst gepubliceerd. Deze science fiction is helemaal uitgekomen! De mensen in de Westerse wereld zijn in slaap gesust door een verdovende radiostraling (politiek correct moderne media) en dan opeens blijken er overal zombies (moslims) te zijn in onze maatschappij. Net als het archetype van de vampier zijn de zombies 's nachts actief (burgers van de duisternis) en hun gedrag is onheilspellend! Ze maken deel uit van een wereldwijde islamitische sekte (Islam), met aan het hoofd de Oude Man, Shaitan (alias Allah). Gelukkig is niet iedereen in slaap gevallen. Op dit forum zijn de meesten klaarwakker om de strijd met de zombies aan te binden.

Niet zonder reden werd ‘Sleepwalkers world’ de enige sf-roman die door de New York Times werd uitverkoren als een van de honderd beste boeken van 1971.

Het is me trouwens vroeger al vaker opgevallen dat veel sf-verhalen net als sprookjes en dromen archetypische elementen bevatten. Vooral dat ‘in slaap vallen’ is een archetype voor de argeloosheid en de naïviteit van de ziel. Je vindt het bijvoorbeeld ook in het beroemde boek van John Bunyan, de Christenreis naar de eeuwigheid, waarin sprake is van een betoverde grond die slaapverwekkend is. Als Christen en zijn metgezel Hoop hier willen rusten waarschuwen de herders om hier niet in slaap te vallen want dan zullen ze nooit meer ontwaken.

Laten we dus vooral altijd waakzaam blijven! :rock:
Laatst gewijzigd door Pilgrim op wo apr 30, 2014 3:31 pm, 2 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Berichten: 48336
Lid geworden op: wo jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Don't blame the West

Bericht door Pilgrim »

BFA schreef:Ik ben op het ogenblik 'The Foundation Trilogie' van Isaac Asimov aan het lezen. Science Fiction.

Omdat de val van het Keizerrijk onherroepelijk is besluit de Psychohistorian 'Harry Seldon' op 2 planeten, in de uitersten van het Heelal Stichtingen op te richten die de wetenschap en de kennis van het Keizerrijk bewaren.
Pilgrim schreef:Het is me trouwens vroeger al vaker opgevallen dat veel sf-verhalen net als sprookjes en dromen archetypische elementen bevatten. Vooral dat ‘in slaap vallen’ is een archetype voor de argeloosheid en de naïviteit van de ziel.
Die trilogie van Asimov ben ik nu ook aan het lezen. Ook dit verhaal bevat volgens mij weer archetypische elementen, wat je verrassend vaak terugvindt in science fiction. Toen ik nog een puber was las ik bijvoorbeeld over de ruimteheld Perry Rhodan, waaraan je een typisch messianistisch element kunt ontdekken. Rhodan redt de mensheid door een zogenaamde Derde Macht op te richten en doet een speurtocht naar een Godachtige entiteit die Het genoemd wordt en onstoffelijk is. ‘Het’ geeft Rhodan het eeuwige leven door hem onsterfelijk te maken en Rhodan sticht daarna een kosmisch rijk dat geen einde zal kennen. Het messianistische archetype zien we ook bij Superman. In de film (de eerste) noemt zijn vader Kal-el hem ‘mijn enige zoon’ en hij reist in een sterachtig ruimtvoertuig naar de aarde, nadat zijn thuisplaneet ten onder is gegaan. Die ondergang is symbolisch voor de ondergang van onze mythische paradijselijk voorwereld (Atlantis, Zondvloed). Ook in de beroemde film ‘2001, a space odyssey’ zien we die typisch archetypische elementen. De hoofdpersoon heet David(!) Bowman en wordt net als Rhodan door een superieure Godachtige entiteit tegen het einde van de film onsterfelijk, waarna hij als superieur menselijk wezen naar de Aarde terugkeert. De reis door de Sterrenpoort doet me trouwens erg veel denken aan een bijna dood-ervaring.

Ook in de Foundationtrilogie lijkt iets dergelijks aan de hand te zijn! Het oude Imperium (archetypisch voor de paradijselijke mythische voorwereld) gaat ten onder en Hari Seldon sticht twee Foundations om het nieuwe Imperium in relatief korte tijd te laten herrijzen. De eerste delen gaan vooral over de eerste Foundation dat begint met een groep van geleerden die de oude kennis(!) van het oude Imperium bewaren. Later ontwikkeld zich hieruit ook een groep van zeer handige en slimme kooplieden. Hoewel de Foundation aanvankelijk piepklein is en zonder elementaire grondstoffen en hulpmiddelen worden ze door hun slimheid steeds machtiger en gevreesd. De oprichter Hari Seldon is psychohistoricus en kan daardoor de loop van de geschiedenis exact voorpellen en weet dat de twee Foundations onherroepelijk zullen leiden naar het Tweede Imperium, wat weer een archetypisch symbool is voor de herrijzenis van de mensheid, m.a.w. het herstel van een orde die in een grijs verleden verloren gegaan is. De schrijver, Isaac Asimov, is van Joodse komaf en ik krijg heel sterk de indruk dat die etnische Joodse achtergrond een rol speelt in zijn verhaal, want die Foundation doet me wel heel erg sterk denken aan het Jodendom. Een kleine gemeenschap wordt immers afgezonderd van de rest nadat de oude wereld in de Zondvloed ten onder gegaan is. In het verhaal treden om de zoveel tijd voortdurend crises op die het bestaan van de Foundation bedreigen en Seldoncrises genoemd worden. Om de een of andere reden krijg ik sterk de indruk dat Asimov zelf ook echt geloofde in deze ‘psychohistorie’, d.w.z. dat de loop van de geschiedenis gedetermineerd is en dat een bepaalde ingreep van ‘bovenaf’, zoals de stichting van de Foundation (of bijvoorbeeld in onze wereld de komst van het Christendom) het onherroepelijk een bepaalde kant uitstuurt. Dit heb ik zelf ook wel eens gedacht. Als je van tevoren weet hoe bepaalde processen zich zullen ontwikkelen, dan zou je eeuwen van tevoren kunnen voorspellen dat er bijvoorbeeld enorme massa-industrialisatie zou komen met grote multinationale ondernemingen. Je zou ook de komst van het socialisme kunnen voorspellen heb ik wel eens gedacht en dat er miljoenen mensen in zouden gaan geloven. Je zou dus kunnen voorspellen dat mensen in bepaalde tijdperken gevoelig worden voor deze of gene overtuiging of ideologie/geloof. Seldon laat in de trilogie ook merken dat hij dit weet, want elke keer als er een crisis bezworen is verschijnt zijn schim (hij is dan al lang overleden) in het ‘Tijdgewelf’ om uitleg te geven aan de leiders van de Foundation, wat kennelijk een beeld is die hij ver van tevoren van zichzelf heeft opgenomen. Hij weet de tijdstippen van de crises dus zelf zeer nauwkeurig te voorspellen. Interessant is trouwens dat de inwoners van de Foundation zelf niet teveel mogen weten van de ‘psychohistorie’ omdat dat het historische proces ongunstig zou kunnen beïnvloeden.

Op een gegeven moment is er sprake van een machtige geheimzinnige veroveraar die bijna niemand te zien krijgt en het ‘Muildier’ wordt genoemd vanwege zijn vastberaden koppigheid. Het Muildier is een mutant en zijn beschrijving doet sterk denken aan de duivel; hij is reusachtig groot, met rood haar en met enorme kracht en met ogen die door hun felle blik kunnen doden. Het Muildier krijgt de restanten van het oude Imperium steeds meer in zijn greep en richt ook de eerste officiële Foundation ten gronde, maar de onafhankelijke kooplieden (Joden?) blijven bestaan en dan is er nog de tweede Foundation...

Ook wij bevinden ons volgens mij weer in zo’n ‘Seldoncrisis’: de Islam is uit zijn kluisters van de woestijn losgebroken en bedreigt het Westen en natuurlijk de ‘Foundation’. Misschien dat de crises in onze tijd elkaar steeds sneller opvolgen, want in de vorige eeuw werden de crises vooral veroorzaakt door het nationaal-socialisme en het communisme. In onze tijd is de ‘Foundation’ onzichtbaar aanwezig om deze nieuwe en volgende crises te bezweren tot de dag van het ‘tweede Imperium’ is aangebroken en het ‘Muildier’ is verslagen.

Revelation 13:8 "And all that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life of the Lamb slain from the foundation of the world."
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Berichten: 41746
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Don't blame the West

Bericht door Mahalingam »

Even terug naar het begin.
Al-Ghazali, de zegel de filosofen schreef: de causaliteit (wet van oorzaak en gevolg) is onjuist: alles wat er gebeurt, geschiedt door de wil en de hand van God en causaliteit is slechts schijn. Onderzoek ernaar is derhalve verspilling van intellect. Alle intellect dient aangewend te worden om de goddelijke wetten, de Sharia, uit de Koran, Soenna en Hadith af te leiden (Fiqh) en het is zonde om intellect te verkwisten aan onderzoek van de natuur.
Te vinden in:
Tahafut al-Falasifa
(Incoherence of the Philosophers)
Abu Hamid al-Ghazali (1058-1111 CE)
Translated into English from Urdu Translation by Sabih Ahmad Kamali

Averroes was een andere mening toegedaan.

E-text Edition

(The Incoherence of the Incoherence)
BY SIMON VAN DEN BERGH gaat over deze kwestie
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Plaats reactie