No Society

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 36009
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

No Society

Berichtdoor Pilgrim » Za Nov 03, 2018 9:25 pm

Prognose uit Frankrijk: De samenleving zal exploderen

Geplaatst op 3 november 2018

Afbeelding

Op dit moment wordt in Frankrijk overal gepraat over Christophe Guilluy. De 54-jarige schrijver is als klassieke West-Europese linkse langzamerhand een dissident geworden en wordt door zijn voormalige metgezellen in toenemende mate scherp bekritiseerd. In zijn nieuwste boek “No Society”, zojuist verschenen en momenteel alleen in het Frans verkrijgbaar, voorspelt hij de explosie van de West-Europese samenlevingen.

De kettingroker Guilluy is niet zomaar een schrijver. Emmanuel Macron heeft zich door Guilluy aandachtig laten uitleggen hoe de intellectueel tot de overtuiging is gekomen die de Franse president met hem deelt, namelijk dat het overal in Europa zou zijn afgelopen met de volkspartijen. Christophe Guilluy ziet de zegetocht van de Europese populisten niet als een soort koortsstuip, maar als de rekening voor het complete falen van de linkse elites.

Basis van zijn Apocalyptische prognose zou het “allerbest bewaarde geheim van de globalisering” zijn, zegt Guilluy, namelijk het uitsterven van de middenklassen in de westerse samenlevingen. Zijn boek “No Society” gaat daar over. In het begin van de globalisering zouden alleen de randen van de samenleving door haar getroffen zijn. Arbeiders zouden hun baan hebben verloren, boeren moesten of groter worden of stoppen. Dat zou zolang als acceptabel hebben gegolden dat de overige bevolking nog steeds voordelen van de globalisering zouden hebben. Inmiddels echter zou het volgende segment van de samenleving worden getroffen, de middenklasse. Het zou gaan om grote delen van de employees, mensen met vrije beroepen en weldra ook ambtenaren en pensioengerechtigden. Die zouden de nieuwst slachtoffers van de globalisering zijn. Daardoor zou de kit in de samenleving afbrokkelen, die daarvoor boven en onder bij elkaar gehouden had. Guilluy vergelijkt het proces met een tektonische plaatverschuiving, waarvan de omvang nu pas zichtbaar zou worden. Er zouden fenomenen zijn waar te nemen, die nieuw zijn. Het zou nu eenmaal nieuw zijn, aldus Guilluy, dat leden van de lagere klassen niet meer daar kunnen wonen waar de rijkdom behaald wordt en waar ook de arbeidsplaatsen ontstaan. Dat zouden de metropolen zijn. Dat zouden echter sociale bolwerken zijn geworden – en de verliezers van de globalisering zouden in toenemende mate naar de buitenkant gedrongen worden.

De zegetocht van de Europese populisten zou daarom de logische uitdrukking van een economische, sociale en culturele breuk zijn. Via de populistische beweging zou het volk zichzelf weer in herinnering hebben geroepen. Dat zou een positief signaal zijn. Het populisme, aldus Guilluy, zou er het antwoord op zijn dat de heersende klasse compleet in hogere sferen zou verkeren en de belangen van de verliezers van de globalisering niet meer vertegenwoordigt.

Hoe duidelijker echter een middenklasse, die 30 jaar geleden nog ongeveer 80% van de bevolking vormde, de verliezer wordt, des te geringer zouden de prikkels voor immigranten zijn om zich te integreren. Om je in een samenleving van verliezers te integreren, zou geen aantrekkelijk gegeven zijn. De geglobaliseerde westelijke samenleving zou geen voorbeeld voor nieuwkomers meer zijn.

Afbeelding

Tot nu toe zou de elite zich in superioriteit en rijkdom hebben kunnen zonnen, daarbij van bovenaf de “open samenleving” predikend en de opname van immigranten tot het hoogste morele gebod verklarend – terwijl zij zichzelf in “burgerlijke citadellen” verschanste, waar van de geïmporteerde sociale conflicten niets te merken was en immigranten hoogstens voorkwamen als goedkoop huishoudelijk personeel. Vanuit zijn positie van een vermeende morele superioriteit zou deze klasse als voorstander van de multiculturele samenleving zijn opgetreden, arrogant hebben neergekeken op de achterblijvende lagen en hen ten overvloede ook nog hebben beledigd als populistische racisten, zo niet als fascisten. Een multiculturalisme met € 1000,- in de maand zou echter niet hetzelfde zijn als met € 6000,- salaris.

De boeken van Guilluy zijn in de loop der jaren steeds bozer geworden. “No Society”, zijn nieuwste boek, is regelrecht aanvallend. In het begin werd Christophe Guilluy nog als intellectueel bejubeld, maar intussen is het bashen door links begonnen. Collega´s bekritiseren hem, schelden hem uit als een “chef-choreograaf van het Rassemblement National”, het voormalige Front National, en verwijten hem met zijn theorieën het ressentiment van de populisten te bedienen. Bovendien zou hij geen dissertatie hebben, zegt men. Zijn interpretatie van het begrip middenklasse zou te vaag zijn en zijn analyses fout. Juist linkse intellectuelen kunnen het niet verkroppen dat Guilluy de immigratiepolitiek in het centrum van zijn overwegingen plaatst en zodoende de vraag van de identiteit opwerpt. Christophe Guilluy zegt echter dat populisme overal daar zou gedijen waar sprake zou zijn van een “dubbele onzekerheid”. Dat zou enerzijds de sociale onzekerheid vanwege de nieuwe economische orde zijn, en anderzijds de culturele onzekerheid door de loze beloftes van een multiculturele samenleving. De thesen van Guilluy zijn de linksen te ongemakkelijk, omdat ze radicaal vraagtekens plaatsen bij oude zekerheden.

Het verwijt van Guilluy aan de linksen is dus de migratiekwestie te lang genegeerd te hebben. Hij vindt het goed dat Sahra Wagenknecht open grenzen en ongecontroleerde economische immigratie bekritiseert. Het zou spannend zijn wat er op dit moment in Duitsland gebeurt. Andere partijen zouden zeker volgen bij het thema. Ze zouden helemaal geen andere keuze hebben. Guilluy beschouwt het echter als weinig doelgericht om de migratiekwestie “etnisch” te doordenken. Natuurlijk zouden er racisten zijn, zei hij, maar zij zouden de uitzondering vormen. De meesten zouden gewoon verlangen naar sociale en culturele zekerheid.

Volgens Christophe Guilluy moet men niet de populisten bestrijden, naar de oorzaken van hun succes. Dat zou niet van vandaag op morgen gaan. Daarom voorspelt hij voor de Europese verkiezingen in mei volgend jaar voor hen een zegetocht.

Hoe duister zijn prognose voor linksen ook mag zijn, toch geeft hij de heersende klasse van winnaars steeds weer een laatste kans. De volksmassa´s zouden de winnaars van de globalisering ertoe dwingen de sociale realiteit te erkennen en zich weer te verplichten tot het algemeen welzijn. Er zou al lang paniek zijn uitgebroken in de etages van de macht, zegt Guilluy, ook op de universiteiten en in de media. Daar zou men merken dat de eigen positie van de morele superioriteit nu niemand meer overtuigt. De linkse elite zou haar culturele interpretatiedominantie hebben verspeeld. En daar zal het niet bij blijven. Privileges en macht zullen volgen, aldus de Franse dissident en schrijver.

Ontbreekt er iets?
Ja, er ontbreekt iets. “No Society” is het boek van een typische linkse. Daarom staan de sociale aspecten van de globalisering en haar gevolgen op de voorgrond. Dat is weliswaar allemaal niet verkeerd, maar het is onvolledig. Christophe Guilluy houdt geen rekening met een zeer wezenlijk aspect – en dat is de algemene cultuur-marxistische verwoesting van de samenleving – ook zonder globalisering en migratie, en daarvoor al. Dat heeft het volk namelijk pas gevoelig gemaakt voor de sprookjes van de globaliseerders. Dat was de voorwaarde. De westelijke samenlevingen van nu hebben namelijk, qua tijd vóór de sociale kit, de geestelijke kit verloren, die hen eeuwenlang cultureel bijeengehouden heeft. Daartoe behoorde de collectieve overtuiging dat er over alles een objectieve waarheid bestaat, die mogelijk exact herkend moet worden. “Bevrijd” van alles als individu, zijn westelijke samenlevingen nu verschijningen van “machteloze isolering in de emancipatie”. Volkeren, die als collectief machteloos zijn, omdat zij hun vermogen tot eenheid zijn kwijtgeraakt. Ze zijn gedevalueerd tot bazelende, individuele miljoenen met een krachtige mening, waarin ieder gelooft aanspraken tegen anderen te hebben. Er bestaat echter die ene realiteit – en het komt er niet op aan hoe die op iemand overkomt, maar het komt er op aan hoe zij is. Met al die individuele en subjectivistische interpretaties van realiteit komt een volk nergens. En dat op zijn beurt is een bittere pil, die vermoedelijk ook Christophe Guilluy niet wil slikken. In zoverre...

Bron: www.journalistenwatch.com

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2018/11/03 ... xploderen/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 14719
Lid geworden op: Za Jun 18, 2011 7:07 pm

Re: No Society

Berichtdoor Hans v d Mortel sr » Zo Nov 04, 2018 3:04 pm

Ik ben gestopt met lezen. Een onsamenhangend slecht vertaald stuk zonder logica waar geen touw aan vast te knopen is en de indruk wekt dat het wiel opnieuw is uitgevonden voor wat de kunst betreft om de toekomst te voorspellen.

Was het niet dat meer dan 90% wist te voorspellen dat niet Trump maar die geraffineerd uitgekookte vrouw Clinton de verkiezingen ging winnen? :roll: Het vreemd gaan van haar man was haar op het lijf geschreven.
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.


Terug naar “Boekbesprekingen en recensies”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten