Pagina 1 van 1

Sérotonine

Geplaatst: Vr Jan 04, 2019 11:55 pm
door Pilgrim
Niemand in het Westen zal nog gelukkig zijn

Geplaatst op 4 januari 2019

Afbeelding

Met een vooruitziende blik verbeeldt Michel Houellebecq in zijn nieuwe roman de protesten in zijn land. Zijn Frankrijk ontploft, uit onbehagen over de EU, de elite en de globalisering.

Twee weken geleden schreef Michel Houellebecq in Harper’s Magazine dat hij president Trump een van de beste presidenten ooit vond. Trump houdt niet van de EU, net zomin als Houellebecq. De Europese landen hebben niets gemeen, schreef hij, geen waarden, geen taal, geen belangen, laat staan dat ze een democratie vormen. Europa is een nachtmerrie, hoe eerder de EU uit elkaar valt, hoe beter.

In zijn nieuwe roman Sérotonine zoekt de verteller, Florent Claude Labrouste, zijn oude vriend Aymeric d’Harcourt-Olonde op. Ze studeerden samen, werden beiden landbouwkundigen. Aymeric, afkomstig uit een eeuwenoude aristocratische familie, runt al jaren een boerenbedrijf in het dun bevolkte, uiterste westen van Normandië. Hij heeft honderden koeien, boert biologisch en bewoont een familiechâteau, dat langzaam door onkruid wordt overwoekerd. De plannen van zijn vrouw om van de veertig leegstaande kamers een ‘hôtel de charme’ te maken liepen spaak toen de overheid geen subsidie verleende. Ze ging ervandoor met een pianist en nam hun dochters mee.

Lees verder>>>

"Serotonine" van Houellebecq

Geplaatst: Vr Apr 19, 2019 3:07 pm
door mercator
Tijdens mijn week vakantie op het Duitse platteland ( weinig moslims) de laatste van Houellebecq gelezen. Het was weer helemaal raak, ik werd niet teleurgesteld. Het moet zowat zijn hardste en meest deprimerende verhaal tot nu toe zijn. Mss daarom dat ik er zo mee moest lachen. Over moslims is hij nu wel uitgepraat, die komen er maar heel sporadisch aan te pas. Wel niet positief dan natuurlijk. Er wordt een onuitstaanbaar figuur in geschetst die nu s werkelijk geen enkele goede eigenschap heeft en op de koop toe ontzettend laf en lui is. Hij is natuurlijk weer seks verslaafd maar kan er niks mee omdat hij op de koop toe ook verslaafd is aan drank, sigaretten en antidepressiva.
Hij zwerft wat rond op het Franse platteland en observeert- overigens zonder enige sympathie- hoe de lokale landbouwers al hun tradities en vaardigheden moeten opgeven door de EU regeltjes en absurde milieuwetten. H. bedenkt een hele goeie benaming voor die EU clowns die denken het allemaal beter te weten: dat is de eco-bourgeoisie. Ook de steden verloederen, het openbaar vervoer...alles in Frankrijk vervalt heel snel. Daar komen protesten van- H. is altijd profetisch geweest, de Gele Hesjes- maar ook dat haalt niks uit.
De ik-persoon wil dan maar zelfmoord plegen ergens in een afgelegen hotelletje maar hij heeft moeite er eentje te vinden waar nog mag gerookt worden [icon_lol.gif] . Hij probeert zich dan maar dood te drinken: ik bestelde een biertje en wist dat het t eerste van een lange reeks zou worden. In het hotel was nog een fles Grand Marnier . Dat was niet genoeg. Kijk, van zulke teksten word ik vrolijk.

Re: "Serotonine" van Houellebecq

Geplaatst: Vr Apr 19, 2019 4:53 pm
door Ariel
mercator schreef:De ik-persoon wil dan maar zelfmoord plegen ergens in een afgelegen hotelletje maar hij heeft moeite er eentje te vinden waar nog mag gerookt worden [icon_lol.gif] . Hij probeert zich dan maar dood te drinken: ik bestelde een biertje en wist dat het t eerste van een lange reeks zou worden. In het hotel was nog een fles Grand Marnier . Dat was niet genoeg. Kijk, van zulke teksten word ik vrolijk.


Het boek komt op mijn lijstje.