Waterproef en schokproef. Een tragedie uit Marokko!

Hoe moeilijk is het om getrouwd te zijn met een moslim(a)? Wat als je kind zich tot de islam bekeert?
Gebruikersavatar
hans van de mortel
Berichten: 5594
Lid geworden op: Zo Jun 03, 2007 12:41 pm

Waterproef en schokproef. Een tragedie uit Marokko!

Berichtdoor hans van de mortel » Za Feb 09, 2008 1:38 pm

Toen hij geboren werd, was hij al moslim vanaf het begin. Hij kreeg daarbij gratis de gedenkwaardige en twijfelachtige naam Mohammed. Vanwege deze goddelijke gebeurtenis krijgt hij ook direct bij zijn geboorte een polsklokje om dat hem zal beschermen tegen dhimmi’s.

Made in Kashba
Vele jaren later, als hij volwassen is, ontdekt hij dat zijn ouders dat horloge niet in Zwitserland hebben gekocht, maar in de kashba - Made in Kashba staat achterop in het arabisch. Tot zover hoeft er niets mis te zijn met het horloge, ware het niet dat het klokje vanaf het begin consequent weigert de juiste tijd aan te geven. Dus is het niet vreemd als kleine Mohammed op tienjarige leeftijd aan zijn vader Mohammed vraagt hoe het toch komt dat zijn klokje altijd maar achterop loopt. Zijn vader vindt deze vraag maar lastig en stuurt zijn zoon door naar de man die alles van achteroplopende uurwerken weet: Mohammed, de plaatselijke klokkenluider in de moskee, het gebedshuis van de vooringenomenheid.

Waterproef en schokproef
De imam, kenner van alle tijd, vertelt kleine Mohammed dat hij het beste uurwerk van de wereld heeft, handvervaardigd in de kashba. ’Water- en schokproef’ vermeldt het klokje in arabische lettertekens, hij moet het alleen elk uur op tijd (!) opwinden. Kleine Mohammed vraagt vol ontzag wat de betekenis is van het arabisch ’water- en schokproef’. De imam drukt hem op het hart het klokje NOOIT te laten vallen en nooit in het water te leggen. Want dat is namelijk de betekenis van ’schokproef’ en ’waterproef’. Verblijd met zoveel goddelijke informatie keert het moslim knaapje opgewekt weer huiswaarts. Hij kan nauwelijks wachten om al dit goede nieuws aan zijn vader te onderwijzen.

De Febo
Als hij vele jaren later in een ver vreemd land in de keuken bij de Febo staat af te wassen (in Nederland dus) ontstaat er een discussie tussen hem en de autochtoon Kees. Deze vraagt hem zijn horloge te laten zien en begint te lachen. Mohammed vindt dit niet leuk. Hij vraagt waarom zijn collega hem uitlacht. ”Ach Mohammed, ik lach jou niet uit, maar dat horloge wat je draagt, dat is een mini antiek klokje, geen cent meer waard in deze tijd.” Mohammed schrikt, en zegt vervolgens licht geërgerd en in zijn trots aangetast: ”O ja, maar mijn klokje is wel het allerbeste klokje van de wereld, het is waterdicht en schokproef.”

Mohammeds goddelijke claim
”Zo zo, reflecteert zijn Febo-collegaatje, waterdicht zei je,hè? Nou laat zien, dompel je klokje maar eens onder in deze bak met water.” Dan herinnert Mohammed zich de wijze woorden van de imam, de klokkenluider van de kashba. Mohammed weigert vervolgens zijn klokje in het water onder te dompelen. ”Nou, dan is het dus niet waterproof,” concludeert zijn collega Kees spontaan. ”Het is wel waterproof,” reageert Mohammed nu met stemverheffing en een duidelijk herkenbaar Noord-Afrikaans accent dat verraadt dat hij waarschijnlijk uit Marokko komt. ”Waarom durf je je klokje dan niet onder te dompelen? vraagt Kees onbegrijpend. ”Omdat mijn klokje waterproef is, ik weet dat zeker, dan hoef ik dat jou toch niet te bewijzen,” probeert Mohammed Kees de mond te snoeren. Einde verhaal beste uurwerk ter wereld.

Geen bewijs nodig voor iets dat goddelijk is
Maar Kees geeft het niet op. Want Mohammed zijn klokje is ook nog eens schokbestendig, herinnert hij zich de overtuigend klinkende woorden van Moh. Dus adviseert kees Mohammed zijn klokje even flink op de grond te laten kletteren. Maar ook dat weigert Mohammed pertinent, geheel in de lijn der verwachtingen van ons panel. Hetzelfde verhaal. Zijn klokje is honderd procent schokproef - juist om die reden is het niet nodig dit te bewijzen. Wat heeft het ook voor zin als Mohammed het toch al zeker weet?

Kees is nu aangeslagen, vertwijfeld en ook een beetje boos geworden over zoveel domheid. Hij loopt teleurgesteld weg van Mohammed. En sinds die tijd wisselen die twee geen woord meer met elkaar.
Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand.

Terug naar “Een moslim in mijn leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten