Een tot Islam bekeerde Nederlander vertelt.

Hoe moeilijk is het om getrouwd te zijn met een moslim(a)? Wat als je kind zich tot de islam bekeert?
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 76215
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Een tot Islam bekeerde Nederlander vertelt.

Bericht door Ariel »

Sinds ik ben bekeerd tot de Islam heb ik een hoop vragen voor mijn kiezen gekregen. Een aantal van deze vragen en de bijbehorende antwoorden heb ik verwerkt tot columns voor deze website. Echter ben ik nog niet ingegaan op de op-een-na meest gestelde vraag: hoe reageerde je omgeving? In deze korte serie van drie columns geef ik antwoord op die vraag door mijn omgeving zelf aan het woord te laten. Dit is het eerste deel, waarin mijn vader centraal staat.

Wat voor de meeste bijna-bekeerlingen erg spannend is, is het moment waarop zij ‘uit de kast komen’. Het moment waarop zij hun ouders vertellen dat ze hebben besloten om moslim te worden. Voor mijn vader was dit echter geen echte verassing. “Nee, dat was geen verassing voor me, dat zag ik al een tijdje aankomen. Vooral omdat je al langere tijd aan het lezen en vertellen was over de islam”. Mijn vader is zelfs mee gegaan naar de moskee toen ik de shahada, de geloofsgetuigenis, uitsprak. “De ontvangst in de moskee was erg vriendelijk en hartelijk; omdat ik het toen nogal aan mijn rug had kreeg ik gelijk een stoel aangeboden en hoefde niet op de grond te zitten. Er heerste een sfeer van openheid wat de mogelijkheid bood om alles op video vast te leggen”

Mijn vader is een atheïst, hoewel ik vermoed dat hij er liever geen label op plakt. Zelf was ik dat vroeger ook, maar op dat vlak is dus nogal wat veranderd. Wat vindt mijn vader ervan dat zijn zoon nu een religieus leven lijdt? “Ik vind dat ieder mens vrijelijk zijn mening moet kunnen uiten, ook al hoeft niet alles gezegd te worden wat gedacht wordt. Daarbij verwijs ik je naar artikel 1 van de Nederlandse Grondwet, daarin staat heel goed verwoord wat voor mij basis uitgangspunten zijn. Zoals je weet ben ik ook voor een strikte scheiding tussen staat en religie; we zijn erg bevoorrecht dat we in een land leven waar dat allemaal mogelijk is. In het verlengde van bovenstaande vind ik dat ouders hun kinderen wel moeten sturen naar goede adviezen, maar niet het gedachtegoed van hun kinderen moeten bepalen en hen vrij moeten laten in hun uiteindelijke keuzes als ze oud genoeg zijn om die overwogen te maken”.

Ik word nogal eens aangesproken op mijn keuze, maar ja, dat was mijn eigen keuze. Hoe zit dat met mijn vader? Het was niet zijn keuze dat ik moslim ben geworden. Wordt hij hier wel eens over aangesproken? “Zo af en toe zijn er inderdaad mensen die vragen hoe dat nou met jou met de islam zit. Zij vragen weinig over de islam, maar meer over wat ik er van vind dat jij moslim bent geworden. Ik vertel meestal een verhaal zoals ik dat hierboven heb gedaan. Op zich vind ik het leuk als mensen ergens in geïnteresseerd zijn en er iets over vragen”.

Mijn vader heeft zelfs een steentje bijgedragen aan de ontwikkeling van mijn website, moskeewijzer.nl, door een groot aantal adressen te bezoeken. Waarom? “Als ouder probeer ik zoveel mogelijk onze kinderen (en familie en vrienden) te helpen, ook al komt mij dat niet altijd uit. Helaas zie ik teveel kinderen/mensen waarvan de ouders mijns inziens te weinig voor hun kinderen doen of gedaan hebben. Bovendien krijg je zo te maken met dingen die niet noodzakelijk in je eigen interessesfeer liggen en kom je beter te weten wat hen bezig houdt. Na eerst kort verteld te hebben waarvoor ik kwam werd ik bijna overal heel hartelijk ontvangen; had volgens mij niets te maken met het feit of ik wel of niet moslim ben. Het leukst heb ik ervaren dat ik erg gastvrij ontvangen werd, dat het een hoog thee drinken gehalte had en hoe blij mensen waren dat er iemand interesse in hen toonde”.

In het volgende deel staat mijn moeder centraal, die juist een Christelijke achtergrond heeft. Hoe kijkt zij naar mijn bekering tot islam? Hoe gaat dat samen met haar religieuze achtergrond? Welke rol speelt Islam hierdoor in haar leven? Op deze en andere vragen vindt je in de volgende column het antwoord

http://www.nioweb.nl/2009/08/20/de-reacties-1-van-3/" onclick="window.open(this.href);return false;
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

naar boven
Berichten: 5047
Lid geworden op: do nov 16, 2006 10:14 pm
Contacteer:

Re: Een tot Islam bekeerde moslim vertelt.

Bericht door naar boven »

Eigenlijk wel een rare topictitel, nu ik er over nadenk..

'Bekering' tot de islam is toch geen bekeren als je al moslim bent?
RTFM

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 76215
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Een tot Islam bekeerde moslim vertelt.

Bericht door Ariel »

Hij was eerst atheist. Dus is hij bekeerd tot Islam.
Misschien moet de titel "Een tot Islam bekeerde Atheist vertelt" zijn.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 76215
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Een tot Islam bekeerde moslim vertelt.

Bericht door Ariel »

De bekeerling vertelt verder. Grappig. :smile: Soms moet hij zich toch wel een beetje schamen over zijn Islamitische vrienden.
Shabab of jeugdigen

Shabab’ is het Arabische woord voor jongeren of jeugdigen. Ik voel mezelf ook nog altijd deel uitmaken van die ‘shabab’ maar een enkele keer pakt dat anders uit.

Soms word ik heel netjes aangesproken in de moskee: bent u bekeerd? Soms word ik wat minder netjes aangesproken in de moskee: wat doe je hier, dit is voor moslims! (Waarna de oudjes van mijn moskee me snel tegemoet kwamen rennen om me welkom te heten en deze jonge tjappie flink de les te lezen!) Of deze: hé, u bent toch Marokkaan geworden?

Afgelopen week had ik een minder plezante ervaring met onze ‘shabab’ - zo naar heb ik ze zelden meegemaakt. De moskee waar ik met enige regelmaat te vinden ben, heeft een doolhof aan kamers en niet alles kan worden afgesloten. Enige jongens van een jaar of 12 trokken van kamer naar kamer, er een flinke bende van makend.

Daarvoor was mijn moeder wat andere jongens tegengekomen bij de ingang van de moskee. Pardon, mijn moeder? Jawel, mijn moeder was op bezoek in de moskee gekomen. Met een aantal broeders hadden we een lezing georganiseerd met aansluitend wat eten. Het was een lange, warme vastendag geweest en hoewel het plaatselijk vervoersbedrijf me bijeengeteld 5 uur in tram en bus had laten zweten, was mijn irritatieniveau verrassend laag: vasten met een glimlach en geduld, zou het me dan eindelijk lukken?

Enfin, mijn Christelijke moeder was dus op onze lezing afgekomen. Ze wilde wel eens zien wat die leipe moslimzoon van haar deed in zijn vrije tijd! De eerste stappen in de straat van de moskee kwam ze wat vervaarlijk uitziende bebaarde en gejurkte broeders tegen. Misschien dacht ze bij zichzelf: als die gasten in de moskee zijn, ga ik niet naar binnen! Maar vooroordelen zijn er om geslecht te worden, en de broeders wezen mijn moeder vriendelijk de weg.

De eerste stappen die mijn moeder in de moskee deed, zo zou ik jullie graag willen vertellen, waren verheffend. Gods huis. Een plek van aanbidding. In de mooiste dubbelmaand van het jaar: Ramadan in het zonnetje van augustus! In de Ramadan zijn de duveltjes geketend en is goedheid troef. Echter, wat mijn moeder te horen kreeg was: hé stomme ouwe Hollandse vrouw, wat moet je?!

Onze ‘shabab’, zo zei ik tegen een andere bekeerling, ik begrijp helemaal niets van hun woorden. Waarom zou je zoiets zeggen als een nette dame je moskee binnen komt lopen? Je heet zo iemand toch welkom of wat?! Die andere bekeerling zei tegen me: tja, we zijn moslim geworden, geen ‘shabab’.

Hoewel je in de Islam niet verantwoordelijk bent voor de zonden van een ander, vraag ik me toch af: waar zijn hun ouders? Het is 9 uur in de avond voor een schooldag en je kind scheldt een vrouw uit in de moskee tijdens de Ramadan. Daar zit iets scheef. Mijn moeder werd daarna echter ontzettend lief opgevangen in de moskee bij de zusters en broeders en zat geweldig te giebelen achterin de zaal. Alhamdulillah. En onze shabab? Laat ik het zo zeggen: een pedagogische ‘good cop’/'bad cop’ bekeerlingenstijl doet soms wonderen. Ze boden mijn moeder zelfs hun verontschuldigingen aan en hielpen ons daarna de iftar-ruimte op te ruimen.

© Nioweb
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
carabo
Berichten: 313
Lid geworden op: di jan 15, 2008 12:45 am
Contacteer:

Re: Een tot Islam bekeerde Nederlander vertelt.

Bericht door carabo »

hippe moslimzoon :)
Las een paar jaar eerder al dat islam zo sexy is (volgens mij van 1 vd halal meiden)

Deze hippe moslimzoon wordt gevolgd door zijn evenzo hippe PC ouders die zo benieuwd zijn hoe 't hun zoon vergaat.
Eerste ervaringen m.b.t. uitschelden zijn vergeven zo blijkt.

Ben benieuwd hoe 't verder gaat
Alles in de koran over barmhartigheid, liefde, tolerantie en vergeving tegenover niet Moslims is afgeschaft door het zwaardvers sura 9:5 - Jalaluddin Al-Suyuti

Gebruikersavatar
Manon
Berichten: 17472
Lid geworden op: ma feb 17, 2003 9:58 am

Re: Een tot Islam bekeerde Nederlander vertelt.

Bericht door Manon »

Ze boden mijn moeder zelfs hun verontschuldigingen aan en hielpen ons daarna de iftar-ruimte op te ruimen.
Eén woordje kan soms héél veel zeggen.
Nadat ze de Nederlandse kaffer mevrouw beledigd hadden, boden ze die dhimmie ZELFS hun verontschuldigingen aan!
More diversity always means "less white people"
Diversity is a codeword for white genocide.

Plaats reactie