AIVD beschrijft de Eurabia dreiging

Navane
Berichten: 577
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 12:25 pm

AIVD beschrijft de Eurabia dreiging

Berichtdoor Navane » Ma Okt 15, 2007 8:30 am

AIVD beschrijft de Eurabia dreiging

In een rapport bevestigt de AIVD (Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst) het bestaan van de Eurabia dreiging. Het rapport stelt dat er sprake is van 'een politiek-religieus streven – waarbij extreme middelen niet uit de weg gegaan worden - met het doel een samenleving te vestigen die de oorspronkelijke waarden van de islam in zijn meest pure vorm nastreeft

Onder de Eurabia dreiging vallen alle strevingen, politiek, economisch en demografisch, die islamitische personen en landen ondernemen met het doel van Europa een gebied te maken dat door islam gedomineerd wordt, op welke wijze dit dan ook moge zijn.

Het rapport van de AIVD heet 'From Dawa to Jihad' (hierna: FDTJ) en werd kort na de moord op Van Gogh (november 2004) uitgebracht, in het Engels (december 2004). (51 pagina's met tekst).

De titel vraagt om enige uitleg. Dawa is de traditionele oproep tot bekering tot de islam. Jihad gaat veel verder dan dawa. Radicalisering is het proces waarbij mensen van dawa tot jihad gebracht worden. De radicale islam werkt echter langs twee lijnen, die echter verenigd zijn in hun afkeer van het westen. De niet gewelddadige groepen zijn vooral gericht op het her-islamiseren van de reeds aanwezige moslims in Europa. Deze minderheden worden gezien als onderdrukte broeders, die bevrijd moeten worden van westerse invloeden. Ze concentreren zich bewust op een lange termijn strategie. Ze willen dat moslims in Europa de westerse waarden en ideeën afwijzen en zich terugtrekken in een isolement. Ze moedigen deze moslims aan om parallelle structuren op te richten en het recht in eigen handen te nemen.

What they mean is that Muslims in the West should turn their backs on the non-Islamic government and instead set up their own autonomous power structure based on specific interpretation of the Sharia. (FDTJ, 7).

Ze wijzen het open karakter van onze samenleving en het streven naar pluriformiteit en diversiteit af. De AIVD wijst erop dat de niet gewelddadige vormen van radicale islam vaak werken als een soort voorbereiding voor verdere radicalisering. Hoewel dit vaak plaatsvindt, kan daaruit niet de conclusie getrokken worden dat niet gewelddadige vormen zonder meer een bedreiging zijn. (FDTJ, 9). Aan de andere kant geeft de dienst toe dat de niet gewelddadige vormen veel minder goed te identificeren zijn en als gevolg daarvan wellicht onderschat worden (FDTJ, 10).
De AIVD definiëert radicale islam als volgt:
- het streven naar verstrekkende hervorming van de samenleving
- de aanvaarding dat dit streven zeer grote persoonlijke offers gebracht moeten worden
- dat hiervoor een compromisloze houding nodig is en een bereidheid om confrontaties aan te gaan met hen die bij dit streven in de weg staan (FDTJ, 13)
De onmiddellijke aanleiding voor de AIVD om dit verschijnsel te bestuderen is (uiteraard) dat zij een bedreiging vormen van de democratische rechtsstaat.

Het uitgangspunt van het rapport is dat de radicale islam uit een veelheid van organisaties, bewegingen en groeperingen bestaat, met uiteenlopende ideologische en strategische visies. Deze verschijningsvormen delen echter een gemeenschappelijke ideologische, historische en psychologische oorsprong, namelijk een diepe ontevredenheid over de politieke, economische en culturele dominantie van het westen. Deze ontevredenheid, gedeeld door veel moslims over de hele wereld, is het motief voor verzet tegen het westen. (FDTJ, 19)

Radicale islam hanteert diverse strategieën. Eén type, de radicaal politieke islam, is geconcentreerd op de politieke macht van het westen. Deze moet gebroken worden en vervangen worden door de macht van de islam. Een eerste stap in dit proces is de islamisering van het politieke systeem in de moslim landen. Het einddoel is echter niets minder dan het universele kalifaat.
Het verwijzen naar een utopisch doel, de islamitische wereldheerschappij, draagt bij aan een mythologisering die essentieel is voor een totalitaire ideologie. Het totalitaire aspect omvat de veronderstelling dat alle sociale problemen kunnen worden opgelost door de nieuwe wereldorde, zoals de radicaal politieke islam die voorstelt.. De radicaal politieke islam manifesteert zich als een visie voor alle aspecten van het leven en verlangt zeggenschap in de vorm van een religieus politiek kader, ook voor het intellect en het gedrag van mensen. Deze denkstroming is gevoed door diverse ontwikkelingen: toenemende verstedelijking, moeilijke economische omstandigheden, falende overheden en het zich vereenzelvigen met moslims in conflict zones, zoals de Palestijnen en Tsjetsjenen. (FDTJ, 23) De Moslim Broederschap in Egypte is een typisch voorbeeld van deze stroming.

Een andere stroming richt zich op de westerse levensstijl, die als een bedreiging voor de pure islam wordt beschouwd (radicaal islamitisch puritanisme). De aanhangers van deze visie verwerpen de menselijke verhoudingen en relaties in het westen, zoals de rechten van vrouwen, vrijheid van meningsuiting, respect voor andere ideologieën, het seculiere karakter van de westerse samenleving, enzovoort. Deze stroming ziet moslims in westerse landen als haar voornaamste werkgebied.
Deze stroming is voortgekomen uit de radicale politieke islam. Ze is niet in de eerste plaats uit op het vestigen van een islamitische staat, maar haar doel is het doen terugkeren van de moslims tot het ware geloof. De westerse invloeden zijn 'bida' (modernisering) en 'shirk' (afvalligheid) en moeten om die reden worden bestreden. De radicaal islamitisch puriteinen noemen zichzelf vaak salafisten, omdat ze willen terugkeren naar de pure islam van de eerste volgers van Mohammed, de salafi. De beweging begon met hervormers al Aghani, Abduh en Ridah (19de eeuw) en is geleidelijk steeds meer conservatief en orthodox geworden onder invloed van het wahabisme. Tegenwoordig gelden salafisme en wahabisme praktisch als synoniemen. Daarnaast onderscheidt deze stroming zich van de politieke variant door het dualistische denken in termen van absoluut goed en absoluut kwaad met apocalyptische tendenzen.
De werkwijze van groepen in deze stroming valt uiteen in zowel dawa als jihad. Als ze voor dawa kiezen om de westerse moslims terug naar het ware geloof te brengen, betekent dat niet dat ze niet gewelddadig te werk gaan, maar alleen dat ze menen dat de tijd nog niet rijp is voor gewelddadige acties. Dit leidt ertoe dat dawa-georiënteerde groepen vaak dubbelzinnige opmerkingen maken over jihad, waarbij men gewapende jihad impliciet goedkeurt zonder mensen daartoe expliciet aan te sporen.
De re-islamisering wil moslims in het westen aanmoedigen zich af te keren van het westen, van westerse waarden en normen en zich te isoleren in parallelle structuren, waarbij de moslim alleen nog omgaat met andere moslims. In sommige gevallen stimuleert men de vorming van geïslamiseerde wijken en zelfs structuren met sharia wetgeving, (FDTJ, 27)

…as a sort of enclaves foreshadowing the Umma. In the future the Umma is to spread across the whole world, including the West.

In dit verband is door enkele onderzoekers al de term 'non-territoriale islamitische staat' gebruikt, om een dit nieuwe verschijnsel aan te kunnen duiden.

Het derde type wordt in het rapport radicaal moslim nationalisme genoemd en benadrukt de eenheid van alle moslims over de wereld, de solidariteit van de ummah. Deze stroming keert zich niet af van het westen en is nog relatief onbekend. Deze stroming richt zich meer op de solidariteit van de mensen dan op de islam als godsdienst. Ze steunt vooral op moslim emigranten die hun moslim identiteit meer als een etnische identiteit ervaren dan als een religieuze. Dit etnische concept past goed bij de benadering van veel westerse landen van moslims als minderheid. Ook deze groep identificeert zich sterk met moslims in conflict gebieden. Los van de vraag of deze bewegingen een verborgen agenda hanteren, kunnen deze groepen de sociale cohesie ondermijnen en daarmee de waarden van de Nederlandse samenleving die ons samenbinden.

De genoemde stromingen hebben geen traditie van goed geformuleerde strategieën en handboeken. Het is beter om te spreken van een strategische oriëntatie. De activiteiten zijn niet in de eerste plaats gericht om een bepaald doel te bereiken, maar vooral gericht tegen een vijand. Met name de radicaal islamitisch puriteinen zien de strijd tussen islam en de rest van de wereld in apocalyptische termen van goed en kwaad. (FDTJ, 31)

De interactie tussen dawa en jihad kan leiden tot terrorisme. De bereidheid van moslims in het westen om tot terrorisme over te gaan is gesterkt door een van de grondleggers van Al-Qaida, Abdallah Azzam (1941-1989). Deze betoogde dat elke individuele moslim een verplichting heeft om gewapende jihad aan te gaan met ongelovigen, omdat islam in de huidige situatie bedreigd wordt. Radicale moslims gaan steeds meer over tot de asymmetrische oorlogsvoering. Ze zoeken doelen in moderne staten die met de traditionele middelen moeilijk te verdedigen zijn, en

Where earlier forms of terrorism still tried to raise sympathy among the population, radical-Islamic terrorism is heading for uncompromising confrontation. (FDTJ, 34)

In Nederland is bijvoorbeeld Hizb ut Tahrir actief met heimelijke jihad activiteiten, hoewel het officieel zich uitgesproken heeft tegen jihad. Onder de salafistische stromingen is er de Takfir wal Hidjra, die alle ongelovigen en gematigde moslims als afvalligen beschouwd, waarbij alle middelen zijn toegestaan. (FDTJ, 43).

Het isolationisme waartoe moslims in het westen worden opgeroepen is op zichzelf geen bedreiging voor de bestaande rechtsorde. Sommige vormen van isolationisme kunnen zich ontwikkelen in een exclusivisme van een groep ten opzichte van een andere of in het oprichten van parallelle rechtssystemen (sharia), die uiteindelijk de rechten van andere personen en groepen wel ondermijnen. Ontwikkelingen die op het eerste gezicht erg onschuldig lijken, kunnen op de lange duur een bedreiging vormen voor de democratische orde.

Het rapport eindigt met een aantal adviezen om de dawa strategie tegen te gaan: verspreiden van informatie, samenwerking met gematigde moslims, het promoten van pluriformiteit, de jongeren stimuleren om anders om te gaan met hun identiteitscrisis, vrouwenemancipatie stimuleren, onafhankelijkheid van de media waarborgen, financieel onderzoek naar geldstromen, en nog meer. Tegen de jihad strategieën worden meer justitiële middelen geadviseerd. Het laatste advies luidt: het publiek dient voorzien te worden van accurate informatie over de diverse aspecten van terrorisme, voor zover mogelijk, en gevraagd te worden mee te werken aan de strijd daartegen.

COMMENTAAR
Het rapport FROM DAWA TO JIHAD laat er geen twijfel over bestaan: er zijn talrijke groepen actief om de wereldheerschappij van de islam te vestigen. Deze groepen beschikken over ruime financiële middelen, voornamelijk afkomstig uit moslim kringen. De activisten kunnen in twee groepen worden verdeeld, namelijk de dawa (met nadruk op niet gewelddadige actie) en de jihad (nadruk op gewelddadige actie). Beide stromingen hebben als werkterrein de moslims in het westen, omdat ze die zien als afgedwaalde gelovigen en goed gebruikt kunnen worden in de geopolitieke strategie van de radicaal islamieten. Europa is een ideaal doelwit: het is verdeeld, terwijl de VS dat niet is; het is geografisch dichtbij de moslim zone en het heeft historisch meer banden met de moslim wereld en vormt daardoor een sentimenteel probleem voor sommige moslims. Deze omstandigheden leiden tot de conclusie dat de Eurabia dreiging echt is en gesignaleerd is door de overheid.

Voor het hele rapport: https://www.aivd.nl/actueel-publicaties ... ublicaties
Als wij onze cultuur niet verdedigen, wie gaat het dan wel doen?

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 39612
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Berichtdoor Pilgrim » Ma Okt 15, 2007 12:14 pm

Ik denk dat uiteindelijk het enige echte afdoende antwoord op deze dreiging een keiharde IMMIGRATIESTOP voor moslims is! :mad:

Verder ben ik van mening dat dit bericht van de AIVD ook in de rubriek Bronnen Centrum thuis hoort.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70823
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Berichtdoor Ariel » Ma Okt 15, 2007 12:47 pm

Dit is een artikel met uitleg waarom Moslims niet integreren.


Should Muslims Integrate into the West?
by Uriya Shavit
Middle East Quarterly
Fall 2007

The veil has become the center of a European fight over how to balance expressions of Muslim identity with the Western idea of citizenship.[1] How can states achieve a balance between republicanism and minority rights? Can majorities in liberal, Western nation-states, force a dress code upon minorities? While Muslim societies have debated various garments and coverings for women through the twentieth century,[2] the issues are broader. Often, Muslim commentators in the West couch their arguments in the Western discourse of the balance between individual rights and public interest.[3] However, the personal freedom versus integration debate is only one context of the polemic; another is the dichotomy between two types of nationality and between two sources of legitimacy. Here, Muslim scholarship on migration sheds more light than Western political theory.

Immigration to Expand the Muslim Nation
Muslim jurists since the ninth century have considered Muslim residence in non-Muslim societies to be dangerous. Not only might residence abroad weaken faith and practice, they argued, but migration to non-Muslim areas might also strengthen non-Muslims in their wars against Islam. However, the pronouncement was not absolute. Some scholars legitimized living among the infidels so long as Muslims living outside Islamic lands had no alternative, were helpful to the Muslim cause, and were able to practice their religion. Here the Islamic concept of nationhood comes into play. While Muhammad established a nation with territorial dimensions, to belong to it, one only had to become Muslim in faith and practice. Thus, throughout the Middle Ages, Muslims who lived under Christian rule could still be considered part of the Muslim nation.[4]

Throughout the Ottoman period, contacts between Muslim societies and the West were largely limited to trade, diplomacy, and occasional pilgrimage. While migration from Islamic lands to Western countries became more common after the nineteenth century, it was only when the European demand for manual labor grew after World War II that the phenomenon grew in earnest.

Renewed migration led Muslim jurists to reexamine religious attitudes toward Muslims living in non-Muslim societies. For the past thirty years, some jurists have sought to define the identity and duties of these emigrants. Through new institutions dedicated to migration and, more recently, using the Internet and satellite television, they both publish literature dedicated to the subject and answer queries from Muslims in the West, a process that facilitates a center-periphery relationship. Most influential among them is Yusuf al-Qaradawi, the Egyptian-born and Qatar-based Sunni jurist who heads the European Council for Fatwa and Research, a body established in London on March 29, 1997, to address in uniformity questions relating to Muslim migration.[5] He also hosts a weekly question-and-answer program on Al-Jazeera, watched by millions of Muslim immigrants, and heads the supervising committee of IslamOnline.net, one of the world's largest Muslim Internet portals, which claims to receive a million hits daily.[6]

Regardless of sect, legal school, nationality, or political status, Muslim jurists from Arab countries have reached similar conclusions as to the proper status and role of Muslim emigrants to the West. To ban or ignore mass Muslim migration to the West would only alienate immigrants, they found. Muslim jurists concentrated instead on constructing a legal-religious framework to maintain emigrants' Muslim identities while using the diaspora in the service of Islam.

Their judgment called upon Muslim immigrants in the West to place religious identity above national and ethnic identities and to promote the interests of a global Muslim nation. The jurists' consensus involved five points: First, a greater Islamic nation exists of which Muslims are members wherever they live. Second, while living in a non-Muslim society is undesirable, it might be legal on an individual basis if the immigrant acts as a model Muslim. Third, it is the duty of a Muslim in the West to reaffirm his religious identity and to distance himself from anything contrary to Islam. Hence, he should help establish and patronize mosques, Muslim schools, cultural centers, and shops. Fourth, Muslims in the West should champion the cause of the Muslim nation in the political as well as the religious sphere, for there should be no distinction between the two. Lastly, Muslims in the West should spread Islam in the declining, spiritual void of Western societies.

Such a consensus developed for several reasons. The political atmosphere proved fertile ground for renewed religiosity. The decline of pan-Arabism in the 1970s and the Islamic Revolution in Iran at the end of that decade suggested that political Islam rather than pan-Arabism could appeal not only to Muslims in the Middle East but also to Muslims in the West.

Fear of Westernization also catalyzed the process. In the early 1980s, scholars, especially in Saudi Arabia, developed a paradigm of "Western cultural attack." They believed that Europe and the United States sought to use textbooks and television, among other tools, to weaken Islam and Christianize Islamic countries. Some clerics suggested that Muslims should counterattack and recruit Muslim immigrants to undermine Western societies from within, using the same means that they believed Western societies employed to undermine Muslim societies.[7] Muslim immigrants, they believed, could be a powerful weapon in the struggle between the West and Islam.

Here, the political theories of Sayyid Qutb, an Egyptian Muslim Brotherhood activist executed by the Egyptian government in 1966, had resonance. Qutb argued that contemporary Muslim societies were as misguided as their pre-Islamic predecessors and that a pioneering group of devout Muslims should immigrate to prepare from afar for the reinstitution of a true Islamic reign.[8] Qutb's ideas narrowed the distinction between contemporary Muslim and non-Muslim societies and legitimized residence outside majority Muslim countries. These ideas bestowed an honorable aura upon migration. Though few jurists followed his ideas to the letter, he influenced many.

Such theories also played well in contemporary Middle Eastern politics. Most Arab governments are despotic.[9] While authoritarian regimes worked to suppress the Islamist challenge at home, they did not hesitate to assist Islamists in the exportation of their ideas. This was particularly the case with Saudi Arabia, which dedicated billions of dollars to the establishment of Islamist educational institutions, cultural centers, mosques, and media.[10]

Why did some Muslims in the West seek—and eagerly adopt—a reaffirmation of their Muslim identity? In the early 1980s, many Muslims who had immigrated to the West as laborers in the years after World War II recognized that their residence was not as temporary as they had once intended. As their financial situation improved and their political consciousness developed, they began to ponder their identity and roots. When doing so, many of them noticed they were surrounded by large communities of other Muslims; while in absolute numbers Muslims consisted of only a small percentage of the Western societies they immigrated to, most resided in industrial areas, amplifying an illusion of mass.[11] This introspection coincided with the Western embrace of multiculturalism, which challenged nation states' traditional quest for homogeneity and unity.[12] However, at the very time when immigrants from Muslim societies were encouraged to explore their origins, the oil embargo and later the Islamic revolution, terrorism, and the Rushdie fatwa sparked increasing anti-Islamic sentiment in the West. Together, these factors led some Muslim immigrants to identify themselves by their religion, which they considered under attack, rather than by ethnic or linguistic affiliation.

Cultural factors also encouraged religious revival. Most Muslim immigrants, even those who did not regularly practice their faith, came from conservative backgrounds. They promoted the sanctity of the family and a distinction between gender roles, stipulated obedience to parents, did not tolerate premarital sex or homosexuality, and demanded modesty in the public sphere. As the second generation of these migrants matured, growing Western liberalism challenged these values. Muslims in the West encountered the feminist revolution, the sexual revolution, gay rights, and the collapse of parental authority. To settle their anxieties about the breakdown of authority and morals, some parents sought to reaffirm the Muslim identities of their families. Religion provided an appealing moral response that ethnic heritage could not. However, religiosity was not only imposed by parents. For some of the younger generation, the first-class status they enjoyed in Islam compared favorably to the marginalization many felt within European societies.[13]

Theorizing Muslim Immigrants' Roles and Identity
As Muslim Arabs established themselves in Europe, Islamic jurists developed a legal framework to accommodate them. However wary they might be of the temptations facing Muslims in the West,[14] jurists, aware that migrants are in the West to stay, have retroactively bestowed legitimacy upon all types of migration—whether its purpose is labor, commerce, political refuge or studies.[15] Even ‘Abd al-‘Aziz bin Baz, a strict Saudi scholar who from the 1980s until his death in 1999 was the highest religious authority in the kingdom, left the door for migration open because of its benefits for da'wa (proselytizing).[16] Still, legitimacy was not without commitment. Most theologians conditioned their consent strict demands for Muslims in the West to maintain their religiosity.

Many jurists believe Muslim migrants to the West have only two paths to follow: reaffirmation of Muslim identity or its complete abandonment. Such an understanding places a burden upon immigrants' shoulders: While religious leaders acknowledge migrants' membership in the Muslim nation, scholars insist emigrants should comprehend the gravity of their situation and work to amend it. To reside in the West, a Muslim must make sure his and his family's identity are strictly maintained and the Shari‘a remains the comprehensive source regulating all aspects of their lives.

Reaffirmation of Muslim identity involves three duties: First, it mandates unity among Muslims. In his book Islam Behind its Boundaries, Muhammad al-Ghazali, a renowned Egyptian jurist who was in charge of da'wa for Egypt's ministry of awkaf (religious endowments), wrote that "loyalty [should be] to Islam, not to race. The brotherhood of Muslims is the first connection, even if places and times have distanced."[17] Qaradawi agreed. He wrote:

With Muslims being a minority in those non-Muslim countries, they ought to unite together as one man. Referring to this the Prophet (Peace and Blessing be upon him) is reported to have said: "A believer to his fellow believing brother is like a building whose bricks cement each other." Hence, Muslims in those countries have to unite and reject any form of division that is capable of turning them an easy prey for others.[18]

Success in resisting temptation and seduction for himself, his spouse, and his offspring conditions the legality of any immigrant's residence in a non-Muslim society. Qaradawi continues, "I told brothers and sisters living in the West that if they find it extremely difficult to bring up their children as Muslims, they should return to their countries of origin."[19] To defend the family from assimilation does not mean seclusion from all that is Western but rather living according to Islamic jurisprudence. The process is ongoing. Parents newly settled in the West, for example, have sent queries to Muhammad Hussein Fadlallah, one of the leading Shi‘i authorities in the Arab world, about the permissibility of allowing their children to watch Western television, to which he ruled that parents should forbid shows which might weaken their children's minds but encourage their children to watch anything on Western television that could strengthen them.[20]

Theologians have also reached a broad consensus that to be able to screen the negative influences of residing among non-Muslims or infidels, Muslim immigrants to the West should dedicate themselves to an Islamic texture of life. This requires participation in Muslim organizations and associations. According to Ghazali, the cornerstone for such efforts should be the establishment of Muslim schools that maintain immigrants' "relation to their heritage, traditions and rituals as if all that changed in their lives is their location." He also calls for the establishment of mosques and clubs to bring Muslims together in order to encourage Muslim men to marry Muslim women and not infidels.[21] The recommendations of Fadlallah are similar.[22]

Migration therefore is a privilege only for the strong in faith. For example, Fadlallah instructs an Iraqi who left his homeland for higher studies in a Western country fourteen years earlier and subsequently sought political asylum that if migration does not cause him to deviate from Islam, then he might stay abroad, but if he fears his religiosity might weaken, he must return to his homeland.[23] In response to another inquiry, Fadlallah offers the principal of comparison: The immigrant should examine whether his presence in a new location causes him to suffer more or less hardship in terms of practicing his faith.[24] A similar principal of comparison is invoked in a ruling of the European Council for Fatwa and Research in response to a query by a Muslim residing in Brussels.[25]

Most Muslim thinkers further advance the debate over migration with consideration of proselytizing. In his doctoral dissertation at Morocco's King Muhammad University, for example, Muhammad al-Qadi al-‘Umrani argues that when the criteria legalizing migration is met, it should be encouraged for da'wa (proselytizing).[26] Shi‘i scholars Yusuf Najib and Muhsin ‘Atawi also validate migration on these grounds.[27]

Rather than be a threat, migration under the right circumstances can be an opportunity to advance the divine plan for a world where there are no nations but the Muslim nation and no political parties but God's. Ghazali urges migrants to be "pioneers" in spreading religion,[28] and Qaradawi argues, "Muslims in the West should be sincere callers to their religion. They should keep up in mind that calling others to Islam is not only restricted to scholars and sheikhs, but it goes far to encompass every committed Muslim."[29] According to Khalid Muhammad al-Aswar, an Egyptian author, Muslim immigrants constitute the new frontier settlements of Islam, defending its values and its interests.[30] He compares the Muslim to the moon: When not shining in one land, it shines in another.[31] Here, Fadlallah also agrees. "We expect you [immigrants] over there to be the callers for Islam, so that new positions will open for us and so that you open for Islam new prospects,"[32] he instructs. Yusuf and ‘Atawi suggest it is the duty of Muslim immigrants to enlighten the world with Muhammad's prophecy.[33]

Here, the popular literature encourages proselytizing. Some Arabic newspapers report mass conversions of Christians to Islam. For example, Asharq al-Awsat related the story of a young woman named Debbie Rogers who converted with thirty of her friends.[34] A 1997 Egyptian book published stories of recent Western conversions to Islam and suggested mass migration is taking place in Europe despite the "Zionist-inspired" campaign against Islam.[35] And Islamway.com, one of the world's most popular Internet sites for Muslims, offers stories of new converts alongside guides for proselytizing.[36]

Dual Loyalty?
If Muslim jurists insist Muslim immigrants avoid assimilation and reserve loyalty to the Islamic nation, should Western governments regard Muslim immigrants as disloyal? Not according to the jurists. Both Fadlallah and Qaradawi, for example, emphasize obedience to laws of the receiving states and urge new immigrants to avoid acts that harm the security of those states.[37]

This is not a case of doublespeak. Islamist jurists do not view the Muslim nation and the West as equivalent structures. They interpret the secular, liberal nature of Western states as mere social mechanisms enabling Muslims to practice Islam to its fullness. ‘Umrani, for example, argues that if Muslims know how to hold on to their civilian and legal rights in societies that raise the "slogans of freedoms and rights for all people," then they should have no problem in adhering to the Islamic law.[38]

Yet, there is another, deeper aspect of Western society that allows Islamist jurists to regard immigrants' loyalty to Western nations as not damaging: They believe Western civilization to be marked by a moral and spiritual void and believe that Westerners will, therefore, gravitate toward Islam. ‘Umrani, for example, has no doubt that Westerners will sooner or later embrace Islam.[39] He sees the Western nation-state as a temporary entity while the Muslim nation is both eternal and universal.

However, dualism is only allowed because theologians do not consider it harmful to Islam. Islam and not the interests of the European nation-state remains the benchmark for any political action. Fadlallah, for example, argues that Muslims might serve in Western parliaments but only so long as they guard the interests of Muslims.[40] The European Council for Fatwa and Research evokes the same principle in response to a query about Muslims contending in municipal elections.[41] The role of the Muslim immigrant is to do his best to promote the interests of his nation—that is, the Muslim nation. Because Islam is blind to boundaries, jurists argue that promoting its cause is not limited to a specific community or country but to Muslims everywhere. Thus, Qaradawi argues, it is necessary to "adopt and champion the rights of the umma" be it in "Palestine, Kosovo, Chechnya," or any other place where Muslims fight for autonomy and statehood.[42]

Assimilationist Dissent
For mainstream Muslim jurists, Islam is not a culture, a religion, or a tradition, but rather an alternative type of nationality which claims jurisdiction over all aspects of human activities. A Muslim can also be a citizen of a Western nation state, yet the Western nation state is tolerated only because it is bound to dissolve and because its weaknesses may be of use to the Muslim cause.

Many Muslims do not accept such a view in practice, and some—within and outside the Muslim world—criticize it. Sa'id Lawindi, an Egyptian academic and journalist who resided in Paris for eighteen years, argues that Muslims in Europe should follow the model provided by European Jewry, acting Western in their relations with European society while living true to their religion at home.[43] ‘Amr Khalid, a Birmingham-based Egyptian television preacher who remains influential despite his lack of formal religious training, calls on Muslim immigrants to become an active and constructive part of their adopted non-Muslim societies. Though he sees Islam as the only solution for all aspects of life, the role he envisions for Muslim immigrants is that of improving the West's image of Islam rather than Islamizing Europe. He encourages integration and broad social initiative.[44]

Many European Muslims also reject or remain ignorant of the roles which jurists assign them. Even some practicing and devout Muslims, while believing in the concept of the Muslim nation and in Islam as the future for Europe, insist upon their independence from any particular contemporary religious authority and emphasize their duty towards the society in which they reside and not a larger Muslim nation. They may advocate coverings for women on one hand and yet seek integration on the other.[45]

Conclusions
Nevertheless, because Islamist jurists in the Arab world have considerable resources, they at times drown out or wear down more pro-assimilation voices. The collision between Western interpretations of personal freedom and some Islamist interpretations of Muslims' rights and duties is inevitable. For mainstream Muslim jurists, Islam trumps all aspects of human activities.

Herein lays the challenge. Many ethnic and religious minorities seek to establish an autonomous sphere within multicultural societies, but only Arab Muslim jurists consider such an autonomous sphere to constitute a substitute for the liberal state itself. Many ethnic and religious minorities attempt to speak for their countries of origin through the political systems of their adopted countries, but only Arab Muslim jurists regard their Muslim nation as overstretching the boundaries of all nation-states in its political demands.

How then should liberal nation-states, using the principals of liberalism and multiculturalism as their shield, deal with individuals who resist their very existence? How can Western societies distinguish between those Muslims who seek a place for their beliefs and traditions within a pluralistic framework and those who adhere to a school committed to the destruction of that framework? Perhaps a good point of departure would be to understand that it is not veils that matter, but the individuals and ideas that are behind them.

Uriya Shavit is currently a scholar of the Minerva Foundation, a subsidiary of the Max Planck Society, and author of the forthcoming Wars of Democracy: The West and the Arabs from the fall of Communism to the War in Iraq (Dayan Center, Tel Aviv). He thanks Ursula Apitzsch, Felicia Herrschaft, David Shavit, and Lance Weldy.


http://www.meforum.org/article/1761#_ftnref42
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

stropke
Berichten: 3414
Lid geworden op: Zo Nov 06, 2005 12:25 am
Locatie: Limburg

Berichtdoor stropke » Ma Okt 15, 2007 2:38 pm

Het is geen dreiging meer, het is actie. Ik zie dit niet los van zijn ideologie. This is WO3.

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... hp?t=10190

Heyyyy daar op da hollands binnenhof, WAKKER WORDEN.!!!!!! :roll:
Of gade gullie weer wachten tot het 10 mei is????????????????
Mo is dood. Jezus is de Opgestane Heer, das het wezenlijk verschil !!
Wat heb je aan een dode profeet? Nopes !

Mahalingam
Berichten: 38213
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Berichtdoor Mahalingam » Ma Okt 15, 2007 3:07 pm

Pilgrim schreef:Ik denk dat uiteindelijk het enige echte afdoende antwoord op deze dreiging een keiharde IMMIGRATIESTOP voor moslims is! :mad:

Verder ben ik van mening dat dit bericht van de AIVD ook in de rubriek Bronnen Centrum thuis hoort.

Is gedaan. Zie http://www.dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?t=10172&sid=5604de92237c8809d873e06de7e95dfa
AIVD rapport: Radicale dawa in verandering
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Navane
Berichten: 577
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 12:25 pm

Berichtdoor Navane » Ma Okt 15, 2007 3:14 pm

Mahalingam schreef:
Pilgrim schreef:Ik denk dat uiteindelijk het enige echte afdoende antwoord op deze dreiging een keiharde IMMIGRATIESTOP voor moslims is! :mad:

Verder ben ik van mening dat dit bericht van de AIVD ook in de rubriek Bronnen Centrum thuis hoort.

Is gedaan. Zie http://www.dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?t=10172&sid=5604de92237c8809d873e06de7e95dfa
AIVD rapport: Radicale dawa in verandering


Het rapport waar jij naar verwijst, Mahalingam, is een vervolgstudie die een paar jaar later is uitgebracht. Omdat de AIVD de dawa en de jihad apart wilden bestuderen.
Als wij onze cultuur niet verdedigen, wie gaat het dan wel doen?

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70823
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Berichtdoor Ariel » Ma Okt 15, 2007 3:18 pm

Je moet gewoon dit artikel nog een keer plaatsen in het Bronnen Centrum Navane...
Tenminste, als je dat wilt.
Maar hij hoort er wel thuis..
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
King George
Berichten: 18395
Lid geworden op: Zo Sep 11, 2011 1:22 pm

Re: AIVD beschrijft de Eurabia dreiging

Berichtdoor King George » Do Jun 13, 2019 2:33 pm

Hier het complete handboek van de Moslimbroederschap met hun plan van aanpak en ook infiltratie in het westen lukt aardig!

Het Project:

Netwerken met en het coördineren van acties met gelijkgestemde islamistische organisaties.
Het vermijden van open allianties met bekende terroristische organisaties en individuen om de schijn van “gematigdheid” op te houden.
Infiltreren in en overname van bestaande moslimorganisaties om ze op één lijn te stellen met de collectieve doelstellingen van de Moslim Broederschap.
Gebruik maken van misleiding om de voorgenomen bedoelingen van islamistische acties te maskeren, zolang dit niet tegenstrijdig is met de wetten van de sharia.
Het vermijden van lokale, nationale en globale conflicten met Westerlingen die op de lange termijn het vermogen om de islamistische machtsbasis in het Westen uit te breiden schade zouden kunnen berokkenen of die een negatieve reactie tegen moslims zouden kunnen veroorzaken.
Het opzetten van financiële netwerken om de bekering van het Westen te financieren, inclusief de ondersteuning door fulltime bestuurders en medewerkers;
Verkennen, gegevens verzamelen, en het opbouwen van capaciteit om gegevens te verzamelen en op te slaan.
Het opzetten van een controlesysteem om toe te zien op de Westerse media om moslims te waarschuwen voor “tegen moslims gerichte internationale samenzweringen”.
Het ontwikkelen van een islamistische intellectuele gemeenschap, inclusief het opzetten van studiecentra en belangenorganisaties, het publiceren van “academische” studies om de islamistische positie te legitimeren en de geschiedenis van de islamistische bewegingen te boek te stellen.
De ontwikkeling van een allesomvattend honderd-jaren-plan om de islamistische ideologie over de hele wereld te bevorderen.
Internationale doelstellingen afwegen tegen plaatselijke flexibiliteit.
Het creëren van uitgebreide sociale netwerken van scholen, ziekenhuizen en liefdadigheidsinstellingen die de islamitische idealen zijn toegedaan, zodat moslims in het Westen constant in contact staan met de beweging.
Het betrekken van moslims die onze ideologie trouw zijn bij democratisch gekozen instellingen op alle niveaus in het Westen, inclusief overheid, NGO’s, particuliere instellingen en vakbonden.
Gebruik maken van bestaande Westerse instellingen tot ze kunnen worden overgenomen in dienst van de islam.
Het opstellen van islamitische grondwetten, wetten en beleid voor uiteindelijke ten uitvoerlegging.
Conflicten binnen de islamistische bewegingen op alle niveaus vermijden, inclusief de ontwikkeling van processen om conflicten op te lossen.
Allianties sluiten met Westerse “progressieve” organisaties met vergelijkbare doelstellingen.
Autonome “veiligheidstroepen” organiseren om moslims in het Westen te beschermen.
Geweld ontketenen om de moslims die in het Westen wonen “in de stemming te houden voor jihad”.
Jihad-bewegingen in de hele islamitische wereld ondersteunen door preken, propaganda en financiële, personele en operationele steun.
Zorgen dat de Palestijnse kwestie wereldwijd een wig drijft tussen moslims en het Westen.
De bevrijding van heel Palestina uit handen van Israel en de oprichting daar van een islamitische staat tot een hoeksteen maken van het plan voor globale islamitische overheersing.
Een doorlopende campagne op touw zetten om onder de moslims haat tegen de joden op te wekken en elke discussie over verzoening of co-existentie met hen af te wijzen.
Het actief oprichten van jihad-terreurcellen in Palestina.
De terroristische activiteiten in Palestina verbinden met de wereldwijde terreurbeweging.
Voldoende geld inzamelen om de jihad wereldwijd voor onbepaalde tijd voort te zetten en te ondersteunen.
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam


Terug naar “Eurabia”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Pilgrim en 4 gasten