De islamisering van Frankrijk.

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Wo Jul 28, 2010 12:03 pm

Na drie dagen rellen en opstand in Grenoble is de rust weergekeerd voorlopig.
Maar de situatie is niet Status quo ante bellum . Vooral niet voor de politie; de Maffia van Allah heeft gezinnen vogelvrij verklaard.
Bescherming voor politie Grenoble
In Grenoble zijn na doodsbedreigingen de veiligheidsmaatregelen voor agenten en hun familie verscherpt.
Familieleden zijn ondergebracht op geheime locaties, heeft premier Fillon gezegd. Hij neemt de bedreigingen uiterst serieus en zegt dat de staat te maken heeft met extreem gevaarlijke mensen.

In Grenoble braken op 17 juli rellen uit na de dood van een overvaller. De politie schoot hem dood toen hij op de vlucht was.
In een buitenwijk van Grenoble zijn 20 mensen gearresteerd die de politie hebben beschoten. Eind deze week bezoekt president Sarkozy Grenoble.

http://nos.nl/artikel/174665-bescherming-voor-politie-grenoble.html
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Manon
Berichten: 17472
Lid geworden op: Ma Feb 17, 2003 9:58 am

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Manon » Wo Jul 28, 2010 1:30 pm

Mahalingam schreef:Omzeiling van het burka verbod. Zou dit werken of laat de overheid zich niet voor de gek houden?

ik gun het haar. Lekker warm met drie lagen voor je gezicht en hopelijk een gebrek aan zuurstof.

Me dunkt moet ze dan binnenblijven in quarantaine als ze zo vatbaar is voor microben. Misschien gewoon in huis blijven met gesloten deuren en ramen?
More diversity always means "less white people"
Diversity is a codeword for white genocide.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Vr Jul 30, 2010 8:40 pm

Sarkozy wil genadeloze aanpak criminele allochtonen
vrijdag 30 juli 2010

De Franse president Nicolas Sarkozy heeft tijdens een toespraak in een beruchte probleemwijk snoeihard uitgehaald naar allochtonen die zich misdragen. Hij pleitte voor een genadeloze aanpak en sprak zijn afschuw uit over het 'lakse immigratiebeleid' van weleer.

Sarkozy wil personen die niet in Frankrijk zijn geboren en doodsbedreigingen uiten tegen agenten of mensen met een publieke functie, de Franse nationaliteit ontnemen.

'Je hebt de nationaliteit gekregen en moet die waard zijn,' zei de president tijdens een toespraak in Grenoble, waar twee weken geleden rellen uitbraken na de dood van een allochtone man die op de vlucht was voor de politie. Tijdens de onlusten zou er op agenten zijn geschoten.

Band
Sarkozy pleitte verder voor een gevangenisstraf van dertig jaar voor mensen die een agent doden. Ook wil hij het dragen van een elektronische band verplicht stellen voor veroordeelde criminelen die vrijkomen.

Een strijdbare Sarkozy: 'We lijden nu onder vijftig jaar laks immigratiebeleid, waardoor de integratie mislukt is.' Eerder deze week beval de president dat de ongeveer driehonderd illegale zigeunerkampen in Frankrijk moeten worden opgedoekt. Zigeuners die in strijd met de wet gehandeld hebben, moeten worden uitgezet.

Door Jeroen Langelaar

http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Laats ... htonen.htm


Sarkozy lijkt op Wilders. En nu doorzetten met je bedreiging Sarkozy . Geen woorden maar daden.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
carabo
Berichten: 313
Lid geworden op: Di Jan 15, 2008 12:45 am
Contact:

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor carabo » Zo Aug 01, 2010 1:36 am

Kopspringen de nieuwe mode

Kijk en huiver:

http://www.pi-news.net/2010/07/video-aus-paris-sieben-gegen-einen/

Met z'n 7 én tegen 1, de beproefde tactiek sinds eeuwen

Wat een ... lafaards en scumbags gvd

Ik moet effe een teiltje trouwens ....
Alles in de koran over barmhartigheid, liefde, tolerantie en vergeving tegenover niet Moslims is afgeschaft door het zwaardvers sura 9:5 - Jalaluddin Al-Suyuti

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Zo Aug 01, 2010 1:44 am

:shock: Wat erg. De jongen had geen kans, en werd verrot getrapt. Je zal dit soort monsters maar tegen komen.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Zwartmeer
Berichten: 12357
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 3:12 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Zwartmeer » Zo Aug 01, 2010 8:50 am

carabo schreef:Kopspringen de nieuwe mode

Kijk en huiver:

http://www.pi-news.net/2010/07/video-aus-paris-sieben-gegen-einen/

Met z'n 7 én tegen 1, de beproefde tactiek sinds eeuwen

Wat een ... lafaards en scumbags gvd

Ik moet effe een teiltje trouwens ....


Ongelofelijk!
Een pacifistische moslim is als een vegetarische krokodil.

Gebruikersavatar
silkyboxershortXL
Berichten: 2351
Lid geworden op: Za Apr 24, 2010 3:20 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor silkyboxershortXL » Zo Aug 01, 2010 9:14 am

Hoezo klagen over het Nederlands elftal....
Dat was wel nieuws in de kranten wereldwijd.
Het sluit naadloos aan bij Fgm
en bij stenigen e.d.mohammedaanse gezindheidsuitingen
Hoop is geen strategie om vrijheid te behouden.

Gebruikersavatar
Monique
Berichten: 8855
Lid geworden op: Ma Apr 14, 2003 2:14 pm
Contact:

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Monique » Zo Aug 01, 2010 10:30 am

Ik ben sprakeloos
Amorele atheistische nitwit

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Ma Aug 02, 2010 1:11 pm

Rijke Rachid betaalt al uw boerkaboetes

Een Franse vastgoedondernemer heeft een fonds opgericht om boetes voor boerkadragers te betalen.

Een uitgesproken ondernemer komt in actie tegen het Franse wetsvoorstel dat allesverhullende kleding moet gaan verbieden in de Franse openbare ruimte. Rachid Nekkaz, moslim en zakenman met Algerijnse roots, die ooit aspiraties had om president te worden in 2007, wil een fonds oprichten dat de boetes (150 euro) die allesverhullende kledingdragers moeten ophoesten als ze worden betrapt gaat ophoesten.

Nekkaz trapte zelf af door 200.000 euro te storten, andere donateurs legden volgens hem al 36.000 euro in. In september neemt de senaat in Frankrijk een definitief besluit over het boerkaverbod. Naar verwachting komt dat er gewoon. Nekkaz, die overigens een voorstander is van het verbod in openbare gebouwen, vindt het nakende verbod onwettig en meent dat Frankrijk zich op een glijdende schaal begeeft. ‘In de Verenigde Staten en Groot-Brittannië zou dit nooit kunnen gebeuren, alleen in Frankrijk solt men met grondrechten’, zo vertelde hij aan de pers.

Met zijn campagne ‘Handen af van mijn grondwet’ wil hij de plannen dwarsbomen en hoopt hij in september 1 miljoen euro bij elkaar te hebben gesprokkeld. Zo zou hij voor de geschatte 1.900 volledig gesluierden in Frankrijk zo’n drie keer de boete kunnen ophoesten.

Tegen de andere voorgenomen represaille tegen beboete boerkadragers kan hij echter weinig ondernemen. Ze moeten namelijk ook een verplichte inburgeringscursus volgen. Nekkaz staat niet alleen in zijn geklaag over de nog aan te nemen wet. Verschillende grote belangengroepen in Frankrijk stellen dat de wet persoonlijke vrijheid veel te veel in de weg zit.

http://www.depers.nl/buitenland/495766/ ... oetes.html


Boetes nog een paar tandjes opschroeven? Geen 150 euro, maar 1500 euro? Dan kan de Franse kas wat beter gespekt worden, en krijgt men geld binnen van Moslims in plaatst dat men voor ze betaald.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Zo Aug 08, 2010 8:53 pm

Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Jimm
Berichten: 87
Lid geworden op: Zo Aug 08, 2010 8:34 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Jimm » Zo Aug 08, 2010 9:15 pm

carabo schreef:Kopspringen de nieuwe mode

Kijk en huiver:

http://www.pi-news.net/2010/07/video-aus-paris-sieben-gegen-einen/

Met z'n 7 én tegen 1, de beproefde tactiek sinds eeuwen

Wat een ... lafaards en scumbags gvd

Ik moet effe een teiltje trouwens ....


Wat een afschuwelijke video. En wat een vieze smerige laffe rothonden!
Helemaal die laatste asemmer. Die mogen ze van mij afschieten.

Dhana
Berichten: 7964
Lid geworden op: Do Nov 27, 2008 10:15 am

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Dhana » Zo Aug 08, 2010 9:20 pm

Jimm schreef:
Wat een afschuwelijke video. En wat een vieze smerige laffe rothonden!
Helemaal die laatste asemmer. Die mogen ze van mij afschieten.



Ja en dat zijn allemaal incidenten die te breed uitgemeten worden en hoogstwaarschijnlijk allemaal uitegelokt om vredelievende de islam en moslims te belasteren. Dat is niet de echte islam en nog niets vergelijkbaar bij wat de Palestijnen in de Gaza door het agressieve vijandige Israël, gesteund door het imperialistische westen allemaal moeten doormaken. [hypocrite.gif]
Wil je in het leven werkelijk leren, moet je in staat zijn buiten het eigen ego te schouwen.

Gebruikersavatar
Jimm
Berichten: 87
Lid geworden op: Zo Aug 08, 2010 8:34 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Jimm » Zo Aug 08, 2010 9:25 pm

Dhana schreef:
Jimm schreef:
Wat een afschuwelijke video. En wat een vieze smerige laffe rothonden!
Helemaal die laatste asemmer. Die mogen ze van mij afschieten.



Ja en dat zijn allemaal incidenten die te breed uitgemeten worden en hoogstwaarschijnlijk allemaal uitegelokt om vredelievende de islam en moslims te belasteren. Dat is niet de echte islam en nog niets vergelijkbaar bij wat de Palestijnen in de Gaza door het agressieve vijandige Israël, gesteund door het imperialistische westen allemaal moeten doormaken. [hypocrite.gif]


Ja, inderdaad, die arme palestijnen.......
Echt een nachtmerrie om zo in elkaar geramd te worden.
Heeft die jongen het nog overleefd? Ze zou toch denken van niet zoals ze op z'n hoofd schopten.

Gebruikersavatar
Manon
Berichten: 17472
Lid geworden op: Ma Feb 17, 2003 9:58 am

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Manon » Ma Aug 09, 2010 6:47 am

Heeft die jongen het nog overleefd? Ze zou toch denken van niet zoals ze op z'n hoofd schopten


Nee. is blijkbaar ter plekke overleden:

Das Opfer soll noch am Tatort verstorben sein. Die Täter wurden, mündlichen Berichten zufolge, nie gefasst
More diversity always means "less white people"
Diversity is a codeword for white genocide.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Wo Aug 11, 2010 1:31 pm

Dit artikel moeten jullie lezen. Als het niet zo treurig was kon je er om lachen.
Is dit ons voorland ?

Spoiler! :
Time to leave — France is lost
by Robert Marchenoir

Alibekov has had just about enough. This 30-year-old conservative blogger, French-born, newlywed, with a good university education, has just decided to turn his back on his home country, where his grandparents hid Jews during the Second World War. He has almost completed his immigration papers for Canada. He is leaving soon. Next step, possibly: the United States.

After university, Alibekov lived and worked for six years in Africa. He returned home a short while ago to the Paris region. What he saw horrified him. Last June, he filed this post on his blog, Bouteille à l’Amer, which he shares with his friend Memento Mouloud. All the facts in the following eyewitness report are genuine, he told me — only the names have been changed:

First of all, let us extend a warm welcome to Abiba. She has just arrived from Cameroon, thanks to a tourist visa her husband got her by bribing some official. Abiba plans to give birth in France. She expects the authorities will be kind enough to grant her legal residency status, because of her child. She will spend one or two years in low-cost hotels, moving from time to time. [The government will pick up the bill — translator.] After that, the happy family will be granted a city council flat by the social services, on the grounds of her being a single mother. They will also provide her with a job, so she can pay part of the rent.

This valuable advice has been passed on to her by her aunt, who has been living in France for five years. Her aunt had received it previously from a cousin, who has been living in France for ten years.

We are headed for the district of Seine-Saint-Denis, in order to attend a funeral in an African family.

[Seine-Saint-Denis is a district adjacent to the northern limit of Paris proper. The first bishop of Paris, Saint Denis, was buried there in the 3rd century. French kings have been buried in the basilica of the town of Saint-Denis since the 7th century. The ill-famed district, also known by its administrative number, “the 93rd”, is nowadays one of the most heavily populated by immigrants.]

We reach high-rise concrete buildings, planted next to some wasteland. I am immediately reminded of The Dormant Beast, [the sci-fi comic book] by Enki Bilal: an apocalyptic landscape, repulsively filthy, and an out-of-this world population.

Bearded men with moronic looks, dressed as if they were in Islamabad, come out from nowhere, huddling together. I try to catch their eyes, but their gaze remains perfectly alien to me. All I can see in it is some sort of mystical fear, mixed with unfathomable stupidity.

Slouching on a bench next to tuned-up cars with blaring stereos, some youngsters listen to “Raï and B” music (so as to assume a “French” identity, as opposed to an American one). They dutifully proceed to create a tapestry of glistening spit to stamp their feet on.

Next to the front door lies a heap of refuse originating from the local McDonald’s, KFC, and grocery store. Banana peels and peanut shells degrade into a strange form of humus.

A diminutive white lady, followed by her ten years-old son, makes a desperate effort to keep the place bearable: while on her way, she stoops to pick up three discarded bags of French fries, and throws them in the bin where they belong. As soon as she walks into the lobby, a youngster dumps his uneaten shawarma right in front of the glass door.

We proceed towards the Eastern building, staircase B. The corridor is flanked by mail boxes with Arab names, sometimes barely emerging from under fading graffiti.

[Expletive omitted.] The stench of urine is suffocating. Tears come instantly to my eyes. It gets worse as we set foot in the elevator. I am advised to stay clear of the steel sides. Once polished, they are now stained with vertical streaks of rust. It seems the elevator’s walls react to urine as swiftly as pH test paper.


On the twelfth floor, we are faced with a choice: one door is adorned with Koranic verses, the other with photographs of Mecca and the Kaaba. We run into a couple of retired French blue-collar workers of exquisite kindness. Just the type of people the System would describe as loathsome racists and fascists. Does Konaré live nearby? Well, they say, his third wife actually lives just opposite to them on the tenth floor; however, Konaré himself lives in the Western building with his second wife.

Staircase C is already chock-full with twenty-odd people waiting their turn to pay their respects — or to get a free meal. Seventy individuals altogether have gathered at the place, coming from three families only. Some of them learn on the spot that they are relatives, because their father had children with his own cousin, or because some half-brother married his sister before wedding wife number four.

I elbow my way through to the strategic centre of the house, and I sit on the floor. Next to me are two bearded men, wearing boubous and keffiyehs. One is browsing an interactive Koran on his iPhone. The other keeps peppering the crowd with non-stop blessings. The assembly responds in kind every ten seconds.

Women bring in plastic basins full of greasy rice, soaked in mutton juice. We assemble around them by groups of five, and help ourselves with our right hand, chanting “hamdoullah” roughly every minute and a half. Each time a girl comes out of the kitchen to tend the mourners, at least one guy asks whom she is married to. I feel I am in the middle of a group of shepherds anxious to buy a few more goats.

I am informed that each member of this happy crowd lives off the child benefits granted by the state to their multiple wives. Each man owns ten to twelve children. Each wife has her own flat assigned to her, courtesy of the city council. Most Frenchmen think polygamous Africans share their lodgings with their different wives. This is absolutely wrong. The whole point is for each wife to benefit from a certain degree of material autonomy. This, in turn, shows the financial power of the husband. Welfare benefits, of course, pervert this principle, since the husband does not need to work anymore. But the wives still get the money. Let me say this once again: France hands out a city council flat to each wife of a polygamous African living in the country. It is the man, however, who collects the state benefits, of which he gives back a tiny amount to his women.

The goal is to save enough money for a new wedding, which may well involve a bride plucked directly out of Africa — usually a younger one.

People mingle and chatter. Abdallah tells his neighbour that, with the money from the child benefits, he is currently building a house in Bamako for his fourth wife, who is twenty years old.

Moussa is worried. He made the mistake of telling the Préfecture that his wife’s sister was, well, also his wife. Therefore, the police warned Abibatou that she would have to leave the country within a month. She refuses. “What will my folks think of me, back in Africa, if they see me return? They believe I have a good situation in France. If I go back with my hands empty, they will make a fool of me. No way. I’m staying here.” So Abibatou moved to a cousin’s place, and is trying to evade the authorities.

An endless string of such stories is exchanged. Malek, Oumar, Tariq… Their worries about women, money, jealousy between wives, weddings among cousins, children born handicapped due to inbreeding… (they believe it is because of sorcery).

I feel nauseous. This is not France. I cannot believe it. Some of those guys have been settled here since the 1960’s, and they still live within their own closed community, totally impervious to their host country — except when welfare benefits are concerned — ruled by Islamic superstition and by the tribal mores of the remotest African villages.

And I do not mean Africa under the French colonial rule, which was much more liveable. Schools and hospitals, at least, were functional and free. One has to infer that they immigrate in France in order to find Africa as it was before the French empire, which is depicted in horrible terms by corrupt Third-World leaders and by immigrant lobbies such as Indigènes de la République. [An Islamo-Marxist outfit, whose leader, Houria Bouteldja, made an infamous pun on television: she forged the word “Souchiens” as a replacement to “Français de souche”, which is the way the anti-immigrant crowd describe themselves, meaning “the aboriginal French”. However, Bouteldja said “French” Muslims used to call the French “souchiens”, obviously trying to convey the real meaning of “sous-chiens”, underdogs. We know the unclean status the dog holds in Islam.]

I am trying hard to figure out what opportunity these immigrants might represent for our country. But faced with reality, I am at a loss to make something out of all that sweet talk about multiculturalism. Theories about “a French breed of Islam” are wishful thinking. Facts are facts, and it is the burden of die-hard immigration lobbyists to explain to us why it would be legitimate to impose such a presence to the French people, without, at the same time, imposing on African immigrants, as their part of the deal, a requirement to abandon upon arrival at the airport their boubous dyed in the worst of what the underdeveloped world has to offer.

From his post, you can guess that Alibekov has had his fair share of “racism” and “Islamophobia” indictments thrown at him. Whenever this occurs, he reaches for a small black box in his right pocket, and lays it on the table in front of him. It’s his own tactical nuclear weapon. He presses the big red button, and…

— My wife is a black Muslim African.

If his adversary still moves, or mumbles, he reaches for his left pocket, and out comes another small black box. He presses the big red button, and…

— I’m a Muslim myself.

— Whaaat?…

Now, I’m sure this is banned by the Geneva convention. Then again, everybody has the right to argue his case.

“I’m a cultural Christian, although I don’t go to church”, Alibekov explained me. “But my in-laws blackmailed me into converting to Islam, otherwise they would keep harassing my wife”.

So he just decided to go through the motions. He does not believe a word of what he said, and his African family does not care: as long as he said the words, he’s a Muslim to them.

You cannot sing sweet nursery rhymes about the goodness of African multiculturalism to Alibekov. He has been there, he has lived for two years in areas where civil war was rife, and he has nice stories of his own to tell you: how he saw a warrior wearing a necklace of penises sliced off the enemy; how he took pictures of some other fighters eating the limbs of people they had just killed; how, in some parts of Africa, thieves are punished by ramming a three-inch nail into the top of their skull (they survive — as human legumes; and as living lightning rods).

You also get the sense, through his writings, that he has a real fondness for Africa. But it does not mean he likes France being turned into an African province.

And neither does his African wife.

“She was aghast when she first set foot in France”, says Alibekov. “She told me: why, this is Africa!”

(Note that the — white — prefect Paul Girod de Langlade was summarily dismissed by the Interior minister when he said just that in front of some black private security employees, while in transit in a Paris airport in August 2009; he was also convicted of racial abuse and ordered to pay a €1,500 fine.)

“My wife also asked me, with no irony at all, whether black people were exempted from paying in public transport, when she saw the extent of the fraud taking place in ethnic enclaves.

“Every day, in greater Paris, we stumble upon people we met in Africa. They have just arrived on the back of a one-month tourist visa, and they are determined to stay permanently. I regularly get calls from Africa, telling me that Youssouf, Sissoko, or Yaya will test his luck by handing $4,500 dollars under the table for a visa, and that I will probably see him soon somewhere in the suburbs of Paris. I always do.

“By the way, my African friends who have an education or a job stay at home. The ones we see coming here are cleaning ladies, ‘musicians’, soon-to-be ‘single mothers’, so-called ‘businessmen’ who will end up selling peanuts on the pavement…”

Personal history and political analysis are interweaved in Alibekov’s decision to emigrate.

“Because I live in the Paris area, I have been in constant contact with immigrants. Since the age of twelve, I have been racially insulted fifteen times (‘filthy white’, ‘little Frenchy’, ‘little piggy’.). I was assaulted several times (always by five or seven to one).”

Almost off-handedly, while discussing with a reader in the comment section of his blog, he mentions that “the number of girls [he knew] during his studies who were gang-raped by black youths, is staggering”.

“Despite the evidence of the political disaster since the mid-seventies” he thinks, “dissidents will never be tolerated within the mainstream media. The only possible action is a form of semi-underground lobbying. I recently held a discussion with some friends and colleagues to test their limits. I realise that the law of silence still prevails. To my great astonishment, the psychological barrier is still there. Maybe people just fear being branded as Nazis if they agree with you.”

“The way things are going, whether in the workplace or because of the schizophrenia of the society at large, any country will be better than this one. My university friends who emigrated to the United States or Canada regularly encourage me to join their dream where work is rewarded, and civic virtue is promoted. France is lost. The only future it has in stock for our generation of graduates is spelled in four letters: S-M-I-C [the French acronym for the minimum wage].”

Oh, and by the way: Abiba, the “single mother” from Cameroon, has just disappeared into the woodwork. Nothing to worry about: her one-month tourist visa has now expired. She has only gone into stealth mode.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Schepsel
Berichten: 4930
Lid geworden op: Zo Jun 20, 2010 6:43 pm
Locatie: 하늘

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Schepsel » Wo Aug 11, 2010 2:56 pm

Spoiler! :
Time to leave — France is lost
by Robert Marchenoir

Alibekov has had just about enough. This 30-year-old conservative blogger, French-born, newlywed, with a good university education, has just decided to turn his back on his home country, where his grandparents hid Jews during the Second World War. He has almost completed his immigration papers for Canada. He is leaving soon. Next step, possibly: the United States.

After university, Alibekov lived and worked for six years in Africa. He returned home a short while ago to the Paris region. What he saw horrified him. Last June, he filed this post on his blog, Bouteille à l’Amer, which he shares with his friend Memento Mouloud. All the facts in the following eyewitness report are genuine, he told me — only the names have been changed:

First of all, let us extend a warm welcome to Abiba. She has just arrived from Cameroon, thanks to a tourist visa her husband got her by bribing some official. Abiba plans to give birth in France. She expects the authorities will be kind enough to grant her legal residency status, because of her child. She will spend one or two years in low-cost hotels, moving from time to time. [The government will pick up the bill — translator.] After that, the happy family will be granted a city council flat by the social services, on the grounds of her being a single mother. They will also provide her with a job, so she can pay part of the rent.

This valuable advice has been passed on to her by her aunt, who has been living in France for five years. Her aunt had received it previously from a cousin, who has been living in France for ten years.

We are headed for the district of Seine-Saint-Denis, in order to attend a funeral in an African family.

[Seine-Saint-Denis is a district adjacent to the northern limit of Paris proper. The first bishop of Paris, Saint Denis, was buried there in the 3rd century. French kings have been buried in the basilica of the town of Saint-Denis since the 7th century. The ill-famed district, also known by its administrative number, “the 93rd”, is nowadays one of the most heavily populated by immigrants.]

We reach high-rise concrete buildings, planted next to some wasteland. I am immediately reminded of The Dormant Beast, [the sci-fi comic book] by Enki Bilal: an apocalyptic landscape, repulsively filthy, and an out-of-this world population.

Bearded men with moronic looks, dressed as if they were in Islamabad, come out from nowhere, huddling together. I try to catch their eyes, but their gaze remains perfectly alien to me. All I can see in it is some sort of mystical fear, mixed with unfathomable stupidity.

Slouching on a bench next to tuned-up cars with blaring stereos, some youngsters listen to “Raï and B” music (so as to assume a “French” identity, as opposed to an American one). They dutifully proceed to create a tapestry of glistening spit to stamp their feet on.

Next to the front door lies a heap of refuse originating from the local McDonald’s, KFC, and grocery store. Banana peels and peanut shells degrade into a strange form of humus.

A diminutive white lady, followed by her ten years-old son, makes a desperate effort to keep the place bearable: while on her way, she stoops to pick up three discarded bags of French fries, and throws them in the bin where they belong. As soon as she walks into the lobby, a youngster dumps his uneaten shawarma right in front of the glass door.

We proceed towards the Eastern building, staircase B. The corridor is flanked by mail boxes with Arab names, sometimes barely emerging from under fading graffiti.

[Expletive omitted.] The stench of urine is suffocating. Tears come instantly to my eyes. It gets worse as we set foot in the elevator. I am advised to stay clear of the steel sides. Once polished, they are now stained with vertical streaks of rust. It seems the elevator’s walls react to urine as swiftly as pH test paper.


On the twelfth floor, we are faced with a choice: one door is adorned with Koranic verses, the other with photographs of Mecca and the Kaaba. We run into a couple of retired French blue-collar workers of exquisite kindness. Just the type of people the System would describe as loathsome racists and fascists. Does Konaré live nearby? Well, they say, his third wife actually lives just opposite to them on the tenth floor; however, Konaré himself lives in the Western building with his second wife.

Staircase C is already chock-full with twenty-odd people waiting their turn to pay their respects — or to get a free meal. Seventy individuals altogether have gathered at the place, coming from three families only. Some of them learn on the spot that they are relatives, because their father had children with his own cousin, or because some half-brother married his sister before wedding wife number four.

I elbow my way through to the strategic centre of the house, and I sit on the floor. Next to me are two bearded men, wearing boubous and keffiyehs. One is browsing an interactive Koran on his iPhone. The other keeps peppering the crowd with non-stop blessings. The assembly responds in kind every ten seconds.

Women bring in plastic basins full of greasy rice, soaked in mutton juice. We assemble around them by groups of five, and help ourselves with our right hand, chanting “hamdoullah” roughly every minute and a half. Each time a girl comes out of the kitchen to tend the mourners, at least one guy asks whom she is married to. I feel I am in the middle of a group of shepherds anxious to buy a few more goats.

I am informed that each member of this happy crowd lives off the child benefits granted by the state to their multiple wives. Each man owns ten to twelve children. Each wife has her own flat assigned to her, courtesy of the city council. Most Frenchmen think polygamous Africans share their lodgings with their different wives. This is absolutely wrong. The whole point is for each wife to benefit from a certain degree of material autonomy. This, in turn, shows the financial power of the husband. Welfare benefits, of course, pervert this principle, since the husband does not need to work anymore. But the wives still get the money. Let me say this once again: France hands out a city council flat to each wife of a polygamous African living in the country. It is the man, however, who collects the state benefits, of which he gives back a tiny amount to his women.

The goal is to save enough money for a new wedding, which may well involve a bride plucked directly out of Africa — usually a younger one.

People mingle and chatter. Abdallah tells his neighbour that, with the money from the child benefits, he is currently building a house in Bamako for his fourth wife, who is twenty years old.

Moussa is worried. He made the mistake of telling the Préfecture that his wife’s sister was, well, also his wife. Therefore, the police warned Abibatou that she would have to leave the country within a month. She refuses. “What will my folks think of me, back in Africa, if they see me return? They believe I have a good situation in France. If I go back with my hands empty, they will make a fool of me. No way. I’m staying here.” So Abibatou moved to a cousin’s place, and is trying to evade the authorities.

An endless string of such stories is exchanged. Malek, Oumar, Tariq… Their worries about women, money, jealousy between wives, weddings among cousins, children born handicapped due to inbreeding… (they believe it is because of sorcery).

I feel nauseous. This is not France. I cannot believe it. Some of those guys have been settled here since the 1960’s, and they still live within their own closed community, totally impervious to their host country — except when welfare benefits are concerned — ruled by Islamic superstition and by the tribal mores of the remotest African villages.

And I do not mean Africa under the French colonial rule, which was much more liveable. Schools and hospitals, at least, were functional and free. One has to infer that they immigrate in France in order to find Africa as it was before the French empire, which is depicted in horrible terms by corrupt Third-World leaders and by immigrant lobbies such as Indigènes de la République. [An Islamo-Marxist outfit, whose leader, Houria Bouteldja, made an infamous pun on television: she forged the word “Souchiens” as a replacement to “Français de souche”, which is the way the anti-immigrant crowd describe themselves, meaning “the aboriginal French”. However, Bouteldja said “French” Muslims used to call the French “souchiens”, obviously trying to convey the real meaning of “sous-chiens”, underdogs. We know the unclean status the dog holds in Islam.]

I am trying hard to figure out what opportunity these immigrants might represent for our country. But faced with reality, I am at a loss to make something out of all that sweet talk about multiculturalism. Theories about “a French breed of Islam” are wishful thinking. Facts are facts, and it is the burden of die-hard immigration lobbyists to explain to us why it would be legitimate to impose such a presence to the French people, without, at the same time, imposing on African immigrants, as their part of the deal, a requirement to abandon upon arrival at the airport their boubous dyed in the worst of what the underdeveloped world has to offer.

From his post, you can guess that Alibekov has had his fair share of “racism” and “Islamophobia” indictments thrown at him. Whenever this occurs, he reaches for a small black box in his right pocket, and lays it on the table in front of him. It’s his own tactical nuclear weapon. He presses the big red button, and…

— My wife is a black Muslim African.

If his adversary still moves, or mumbles, he reaches for his left pocket, and out comes another small black box. He presses the big red button, and…

— I’m a Muslim myself.

— Whaaat?…

Now, I’m sure this is banned by the Geneva convention. Then again, everybody has the right to argue his case.

“I’m a cultural Christian, although I don’t go to church”, Alibekov explained me. “But my in-laws blackmailed me into converting to Islam, otherwise they would keep harassing my wife”.

So he just decided to go through the motions. He does not believe a word of what he said, and his African family does not care: as long as he said the words, he’s a Muslim to them.

You cannot sing sweet nursery rhymes about the goodness of African multiculturalism to Alibekov. He has been there, he has lived for two years in areas where civil war was rife, and he has nice stories of his own to tell you: how he saw a warrior wearing a necklace of penises sliced off the enemy; how he took pictures of some other fighters eating the limbs of people they had just killed; how, in some parts of Africa, thieves are punished by ramming a three-inch nail into the top of their skull (they survive — as human legumes; and as living lightning rods).

You also get the sense, through his writings, that he has a real fondness for Africa. But it does not mean he likes France being turned into an African province.

And neither does his African wife.

“She was aghast when she first set foot in France”, says Alibekov. “She told me: why, this is Africa!”

(Note that the — white — prefect Paul Girod de Langlade was summarily dismissed by the Interior minister when he said just that in front of some black private security employees, while in transit in a Paris airport in August 2009; he was also convicted of racial abuse and ordered to pay a €1,500 fine.)

“My wife also asked me, with no irony at all, whether black people were exempted from paying in public transport, when she saw the extent of the fraud taking place in ethnic enclaves.

“Every day, in greater Paris, we stumble upon people we met in Africa. They have just arrived on the back of a one-month tourist visa, and they are determined to stay permanently. I regularly get calls from Africa, telling me that Youssouf, Sissoko, or Yaya will test his luck by handing $4,500 dollars under the table for a visa, and that I will probably see him soon somewhere in the suburbs of Paris. I always do.

“By the way, my African friends who have an education or a job stay at home. The ones we see coming here are cleaning ladies, ‘musicians’, soon-to-be ‘single mothers’, so-called ‘businessmen’ who will end up selling peanuts on the pavement…”

Personal history and political analysis are interweaved in Alibekov’s decision to emigrate.

“Because I live in the Paris area, I have been in constant contact with immigrants. Since the age of twelve, I have been racially insulted fifteen times (‘filthy white’, ‘little Frenchy’, ‘little piggy’.). I was assaulted several times (always by five or seven to one).”

Almost off-handedly, while discussing with a reader in the comment section of his blog, he mentions that “the number of girls [he knew] during his studies who were gang-raped by black youths, is staggering”.

“Despite the evidence of the political disaster since the mid-seventies” he thinks, “dissidents will never be tolerated within the mainstream media. The only possible action is a form of semi-underground lobbying. I recently held a discussion with some friends and colleagues to test their limits. I realise that the law of silence still prevails. To my great astonishment, the psychological barrier is still there. Maybe people just fear being branded as Nazis if they agree with you.”

“The way things are going, whether in the workplace or because of the schizophrenia of the society at large, any country will be better than this one. My university friends who emigrated to the United States or Canada regularly encourage me to join their dream where work is rewarded, and civic virtue is promoted. France is lost. The only future it has in stock for our generation of graduates is spelled in four letters: S-M-I-C [the French acronym for the minimum wage].”

Oh, and by the way: Abiba, the “single mother” from Cameroon, has just disappeared into the woodwork. Nothing to worry about: her one-month tourist visa has now expired. She has only gone into stealth mode.


Ik heb ze overal in Frankrijk gezien, nephorloges verkopend en andere rommel. Wat een deprimerend verhaal. Ik mag hopen dat FFI er helemaal naast zit en dat er niks aan de hand is. Maar dan komt de praktijk om de hoop te vernietigen.
Ik heb de beste feiten. Het zijn alternatieve feiten. Niemand respecteert de feiten meer dan ik. De rest is FAKE NEWS. SNEU. Net als ''zogenaamde rechters'' en scheiding der machten, SNEU.

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Do Aug 19, 2010 7:41 pm

Terwijl onze mensenrecht activisten zich druk maken over Roma zigeuneurs die uitgezet worden (iets dat al tijden gebeurt!) wordt een imam uitgezet naar zijn thuisland. En hij is niet de eerste. Hij is haatbaard nummer 125 die geloost wordt.
Hoeveel stennis zouden we hier hebben als we 1 zo'n kwiebus uitzetten?
France expels radical Muslim preacher to Egypt
PARIS — France's interior minister said in a statement Thursday that a radical Muslim imam and a "preacher of hate" has been expelled to his Egyptian homeland.

The statement said that Ali Ibrahim El Soudany, a former prayer leader at a mosque in Pantin, just northeast of Paris, was expelled in January, then showed up again in France. He was urgently expelled Thursday.
Interior Minister Brice Hortefeux says in the statement that El Soudany repeatedly spoke in a "violently hostile" manner against the West.

El Soudany's expulsion brings to 29 the number of imams forced out of France since 2002 in a policy to crackdown on foreign-born Muslim preachers who use mosques to espouse radical views. The ministry says that a total 125 radical Islamists of all sorts have been expelled.

http://www.jpost.com/Headlines/Article.aspx?id=185348
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Schepsel
Berichten: 4930
Lid geworden op: Zo Jun 20, 2010 6:43 pm
Locatie: 하늘

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Schepsel » Do Aug 19, 2010 7:52 pm

Frankrijk lijkt dan de goede kant op te gaan.
Ik heb de beste feiten. Het zijn alternatieve feiten. Niemand respecteert de feiten meer dan ik. De rest is FAKE NEWS. SNEU. Net als ''zogenaamde rechters'' en scheiding der machten, SNEU.

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Do Aug 19, 2010 9:50 pm

Het is net als onkruid: je kan aan het schoffelen blijven.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Monique
Berichten: 8855
Lid geworden op: Ma Apr 14, 2003 2:14 pm
Contact:

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Monique » Do Aug 19, 2010 10:34 pm

Mahalingam schreef:Het is net als onkruid: je kan aan het schoffelen blijven.

Round up.
Amorele atheistische nitwit

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Ma Aug 23, 2010 9:18 pm

Het is niet vanwege mijn naam dat mijn aandacht door deze foto werd getrokken:

Afbeelding

Het is een zgn "gargoyle" en die zit op een kathedraal in Lyon. De twee horens op zijn kop zijn prikkers om de duiven weg te houden. Dus niet duivels.
Het onderschrift is: "Dieu est Grand". of "Allah Hakbar."
Hoe komt dat? Een voorman van de restauratie ploeg is een Mohammedaan.
http://www.leprogres.fr/fr/article/3653388/Ahmed-nouvelle-gargouille-de-la-cathedrale-Saint-Jean.html
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Vr Sep 03, 2010 12:55 pm

Angst weerhoudt Arte van uitzenden documentaire over banlieues

BRUSSEL - De Frans-Duitse zender Arte ziet af van de uitzending van de documentaire 'La Cité du mâle' (De stad van de mannen), een reportage over het geweld tegen vrouwen in de banlieues van de Franse grootsteden. Een vrouw die aan bod kwam in de documentaire vreest voor represailles.

Documentairemaakster Cathy Sanchez zocht uit hoe de relaties tussen mannen en vrouwen geëvolueerd zijn in de voorsteden, sinds in 2002 de 17-jarige Sohane levend verbrand werd in Vitry-sur-Seine, nabij Parijs. Het meisje van Algerijnse afkomst werd vermoord door haar ex-vriendje, Jamal Derrar.

Uit de fragmenten die zijn vrijgegeven, blijkt dat de man-vrouwrelaties niet verbeterd zijn. Vrouwen worden nog steeds gedomineerd en af en toe zelfs mishandeld door de mannen, vaak bloedverwanten of exen die 'hun eer en die van de familie' willen vrijwaren.

Enkele uren voor de reportage dinsdag uitgezonden zou worden, liet Arte weten dat het de beelden toch niet zou laten zien. Een vrouw die meewerkte aan de reportage vreest dat ze zal worden afgerekend voor haar bijdrage. Ze is bang dat zowel zijzelf als haar familie het slachtoffer kunnen worden van represailles.

'We kunnen het niet maken om iets uit te zenden, zonder zeker te zijn dat niemand in gevaar verkeert,' klonk het bij Arte. De zender is wel van plan om de documentaire ooit nog uit te zenden, eventueel in een aangepaste versie en pas wanneer alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn.

http://www.standaard.be/artikel/detail. ... bsection=2
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Mahalingam
Berichten: 37991
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Mahalingam » Zo Sep 05, 2010 6:30 pm

Het is al zover dat een documentaire in Europa pas uitgezonden kan worden nadat "alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn".
Net zoals u pas een vliegtuig in kan nadat "alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn".
Of U gaat pas een PVV affiche voor uw raam hangen nadat "alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn".
U een porceleine varkentje in uw raam kunt zetten nadat "alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn".
U pas 'Mohammed Pedofiel' gaat roepen nadat "alle nodige voorzorgsmaatregelen genomen zijn".
enz.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Ma Sep 06, 2010 9:21 pm

Voor slaan agent Franse nationaliteit kwijt

PARIJS - De Franse president Nicolas Sarkozy kondigde maandag aan dat hij zijn plan om Franse immigranten die politieagenten mishandelen de Franse nationaliteit af te nemen, doorzet. Polygamisten en predikers van vrouwenbesnijdenis behouden hun nationaliteit wel.

Sarkozy zinspeelde in juli al op de maatregel naar aanleiding van rellen in Grenoble. Die waren uitgebroken nadat de Franse politie een overvaller had doodgeschoten. De Franse minister van Binnenlandse Zaken, Brice Hortefeux, voegde daar aan toe dat ook polygamisten en predikers van vrouwenbesnijdenis de Franse nationaliteit zouden moeten inleveren.

Het voorstel van Hortefeux kreeg weinig navolging. Het plan van Sarkozy geldt specifiek voor immigranten die niet langer dan tien jaar de Franse nationaliteit bezitten en die het leven van een veiligheidsfunctionaris, in het bijzonder politieagenten en gendarmes, in gevaar brengen.

http://www.telegraaf.nl/buitenland/7572 ... buitenland
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 70461
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: De islamisering van Frankrijk.

Berichtdoor Ariel » Vr Sep 10, 2010 3:41 pm

Dromen van een moskee in Marseille

De eerste steen is gelegd, maar de financiering van de grootste moskee van Frankrijk is nog niet rond. En geld is zeker niet het enige probleem, zo bleek al voor de bouw begon.

De afmetingen liegen er niet om: een gebedsruimte van 3000 vierkante meter die ruimte biedt aan 7000 gelovigen. Uit piëteit met de omwonenden is er geen muezzin die vanaf de 25 meter hoge minaret oproept tot gebed. Een groen lichtsignaal waarschuwt de gelovigen dat het daar tijd voor is.

Op het voormalige terrein van het stadsabattoir in het noorden van Marseille werd dit voorjaar de eerste steen gelegd voor wat de grootste moskee van Frankrijk moet worden: La Grande Mosquée de Marseille. „Christenen hebben hun kathedraal, Joden hun grote synagoge; dat de moslimgemeenschap een grote moskee wenst lijkt mij volkomen gerechtvaardigd”, zo zegt Jean-Claude Gaudin, een fervent pleitbezorger van het project.

De burgemeester van Marseille wijst erop dat zijn stad naar schatting 200.000 moslims telt. Tot dusver waren die steeds aangewezen op buurtmoskeeën. Maar, zo zegt Gaudin, „Die zijn te krap, onhygiënisch en voldoen niet aan de veiligheidseisen.”

In aanloop naar zijn herverkiezing beloofde Gaudin zich in te spannen voor de moslimgemeenschap, al was het maar omdat hij de kiezersgunst van een vijfde van de bevolking van de stad niet wenste te verspelen. Hij hield woord en zette de ambtelijke vergunningenmachine in beweging.

„Daarmee begonnen de problemen eigenlijk pas”, zo zegt Nourredine Cheikh, voorzitter van de stichting die het project coördineert. „De moslimgemeenschap in Marseille is divers en er is veel rivaliteit. Tussen Comorianen (afkomstig van de Comoren, een eilandengroepje in de Indische Oceaan) mensen uit de Maghreb; maar ook tussen Algerijnse, Marokkaanse en Tunesische moslims onderling. Volgens Cheikh bleek het zó ingewikkeld om alle neuzen dezelfde richting in te krijgen, dat een geïrriteerde Gaudin zelfs overwoog het hele project af te blazen.

Niet alleen intern, ook van buiten dreigde het gevaar. Zo startte het nationalistische Front National een agressieve campagne tegen de bouw van de moskee, die het als een aanval op de ’christelijke identiteit van Marseille en Frankrijk’ zegt te beschouwen. Cheikh begrijpt zo’n aanval wel. „Het FN heeft er belang bij dat de zaken blijven zoals ze zijn. Er hangt immers een waas van clandestiniteit rondom buurtmoskeetjes en gelovigen die op straat bidden. Clandestiniteit roept angst op en daar vaart het FN wel bij.”

In 2009 was de zaak eindelijk rond en werd een ontwerpwedstrijd uitgeschreven. Wereldberoemde architecten als Zaha Hadid en Jean Nouvel meldden zich. Uiteindelijk werd gekozen voor een ontwerp van het Bureau Architecte Méditerranée (BAM). „We ontwierpen eerder al een moskee in de stad Istres”, zo verklaart Maxime Repaux van BAM die keuze. „In ons ontwerp voor Marseille gebruikten we elementen uit de Aya Sophia en de Taj Mahal, maar ook elementen uit de lokale architectuur”.

Wat nu nog rest is de financiering. Repaux heeft begroot dat realisering van zijn ontwerp zo’n 20 miljoen euro kost. De gemeente kan daar niet bij helpen. „De wet verbiedt dat de overheid enige cultus subsidieert”, zo zegt Gaudin onder verwijzing naar het eerste artikel van de beroemde wet uit 1905, die de scheiding tussen kerk en staat in Frankrijk regelt. Het geld zal dus van de moslimgemeenschap moeten komen, en dat, zo erkent Cheikh, wil nog niet echt vlotten. „Giften blijven achter. Zelfs voor de hand liggende sponsoren als de Algerijnse en Marokkaanse regering lieten het tot dusver afweten.”

Al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw dromen moslims in Marseille van een moskee die de tweede religie van het land waardig is. Zal die droom nu stranden op een gat in het budget? Cheikh blijft goede hoop houden. „De eerste steen is gelegd, zodra we deze maand gaan bouwen, komt dat geld heus wel los.”

Fundamentalisme in Frankrijk

Onlangs zorgde de Franse televisiezender TF1 voor opschudding met een reportage over moslimfundamentalisme in Marseille. Sterpresentator Harry Roselmack volgde Djamel en Samir, twee jonge moslims die sinds hun bekering de aanblik van vrouwen op het strand niet meer kunnen verdragen. Beiden waren in de leer bij ene sjeik Salim, een zelfbenoemde imam die tekeergaat tegen ’de Franse democratie die onze dochters de hoofddoek af wil rukken’. Volgens Roselmack was sprake van een ’snel groeiende beweging’.

Leiders van de moslimsgemeenschap in Marseille lieten zich honend uit over de uitzending van TF1. „Een groepje doorgedraaide jongeren zonder enige theologische kennis”, noemt Nourredine Cheikh het in beeld gebrachte gezelschap. Omar Djelli van de vereniging Présence citoyenne, sprak over Salim als een ’goeroe met een marionettenhofhouding’ en wees erop dat hij behoort tot de Tabligh, een soort Jehova’s getuigen. Naar schatting 500 van de 200.000 moslims in Marseille rekenen zich tot deze sekte.


http://www.trouw.nl/religie-filosofie/n ... ille_.html
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.


Terug naar “Eurabia”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten