Het geloof bij God is de islam.

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Wo Jul 02, 2008 10:08 pm

Linda Bogaert liegt hier alweer dat zij zwart ziet. Islam kijkt naar iemands geslacht en religie om mensen anders te behandelen en op die basis te discrimineren. De weinige goede dingen slaan enkel op moslims.


Linda Bogaert liegt helemaal niet zij praat aan de hand van bewijs niet aan de hand van valse verlangens en leugens. Als zij wat zegt dan zegt zij Allah heeft gezegd.... of de profeet(Vzmh) heeft gezegd.... .
Zij is een religiewetenschaper en weet waar ze over praat niet zoals jij een leugenachtige hond die zomaar onzin uitkraamt..

Daarom verander ik alles wat deze Idioot zegt hij weet geeneens dat er verschillende Jihaden zijn. Maarja idioten begrijpen nooit wat. Ze hebben alleen bijles nodig. Maar geen probleem: Geen concept uit de Islam is zo misbegrepen als 'jihâd'. Het woord roept in het Westen schrikbeelden op van barbaars geweld en voedt een afwijzende houding tegenover de Islam. In deze tekst wordt de term jihad uitgelegd aan de hand van de Koran en de Sunnah. Daaruit zal blijken dat er verschillende vormen van Jihad bestaan, en dat Jihad beoefend kan worden met verschillende middelen. Er zal ook blijken hoe ver dat schrikbeeld verwijderd is van de werkelijkheid.

1. Betekenis van 'Jihad'

Het woord 'jihad' is gebouwd rond de wortel {j-h-d} en betekent: zich veel moeite doen, zich inspannen, hard werken, om een doel te bereiken. Om het woord verder te situeren, is het nuttig een aantal andere woorden te bekijken die afgeleid zijn van dezelfde wortel:
- jahada jahdahû: zijn uiterste best doen, elke denkbare inspanning doen, alles doen wat in zijn mogelijkheden ligt;
- majhûd: inspanning, werk waarvoor men zich uitslooft;
- mujtahid: ijverig, naarstig.

De Koran gebruikt het woord jihad niet enkel voor moslims. Ook niet-moslims kunnen jihad beoefenen. Dit blijkt uit een vers dat omschrijft hoe ouders zich inspannen (jihad beoefenen) om hun kinderen terug te halen naar hun eigen godsdienst nadat de kinderen zich bekeerd hadden tot de Islam:

"En Wij hebben de mens opgedragen goed voor zijn ouders te zijn. Als zij er echter bij jou naar streven [{jahadaka}] aan Mij metgezellen toe te voegen waarvan jij geen kennis hebt, gehoorzaam hun dan niet." (Koran, 29:8

In Islamitische religieuze context, wordt het begrip jihad gebruikt om uitdrukking te geven aan elke inspanning die men doet om God te behagen en om Gods zaak vooruit te helpen. Het is jihad goede werken te doen, het beste te kiezen tussen twee alternatieven, respect te hebben voor ouderlingen, zich in te zetten voor het uitbouwen van een rechtvaardige maatschappij, met zorg om te gaan met dieren, zich te gedragen in overeenstemming met Koranische waarden zoals geduld, minzaamheid, verdraagzaamheid, tolerantie en zelfbeheersing. Wordt een muslimstaat aangevallen, dan schrijft de Koran voor dat wanneer aan een aantal voorwaarden voldaan is, de beste inspanning erin bestaat zich gewapenderhand te verweren tegen de agressor. Ook dat is dan jihad. Jihad is duidelijk geen synoniem voor 'oorlog'. Het is een zeer ruim begrip dat slaat op alle inspanningen die men doet om God te dienen volgens wat de Koran voorschrijft als gepaste (re-)actie in de omstandigheid waarin men zich bevindt. In uitzonderlijke gevallen, kan dat een oorlog zijn, in andere omstandigheden kan het juist slaan op een verbod van het gebruik van geweld. In veel gevallen, heeft het niets met gewapende strijd te maken vermits de meeste omstandigheden van het leven geen gewapend antwoord vereisen noch toelaten, maar bijvoorbeeld vragen om geduld, tolerantie of hulpvaardigheid.

Het woordt mu-{j-h-d} of mujahid is dan ook geen synoniem voor gewapend strijder. Een mujahid is iemand die jihad beoefent. Iemand die een goed werk doet, die z'n eigen karakter probeert te verbeteren, of die zich politiek en sociaal engageert voor een rechtvaardige samenleving, is een mujahid. Wanneer een muslimstaat aangevallen worden, kan in sommige gevallen gewapend verzet toegestaan zijn. Zo een strijder is dan ook een mujahid.

Jihad - een zich inspannen om te doen wat God wil - is onlosmakelijk verbonden met het geloof. Het wordt daarom soms omschreven als de zesde pijler van de Islam. 2 Jihad is immers de aanbidding van God omgezet in woord en daad. In die zin is het de ultieme vorm van verering van God. Geloof alleen volstaat niet, men moet ook leven volgens het geloof. In Islam draait alles om 'taqwa': godvruchtigheid én goede daden. Geloof en handelen zijn onlosmakelijk met elkaar verwerven. Het volstaat bijvoorbeeld niet te geloven dat men tolerant moet zijn, met moet zich ook daadwerkelijk inspannen (jihad beoefenen) om het eigen karakter om te vormen tot verdraagzaamheid en om de samenleving toleranter te maken. Jihad is het dagdagelijks in praktijk brengen van alles wat het geloof voorschrijft.

Op grond van de omstandigheden waarin en het doel waarvoor men jihad beoefent, worden een aantal verschillende vormen van jihad onderscheiden die ook met verschillende middelen beoefend worden. Een paar soorten worden hierna besproken.

Soorten Jihad

Jihad an-Nafs: de strijd tegen het verwaande zelf

Vooreerst is er een persoonlijke, psychologische en morele jihad met als doel een beter mens te worden. Het woord 'islam' komt van de wortel {s-l-m} en betekent: zich onderwerpen (aan God). Een mu-{s-l-m} of moslim is een persoon die zich onderwerpt aan God. Profeet Mohamed verwees herhaaldelijk naar deze uitdrukking van geloof:

"Een Mujahid (hij die jihad beoefent) is diegene die streeft tegen zijn eigen ik om God te gehoorzamen" (Sahih Ibn Hibbanm, No. 4862)

In spirituele zin, heeft het lagere zelf voortdurend de neiging zich te meten met God. Het is God die bepaalt wat goed en slecht is, maar het lagere zelf probeert zich daaraan te onttrekken en zelf te definiëren wat kan en niet kan. Daardoor plaatst het zichzelf op gelijke hoogte met God. In de Islam, is de grootst mogelijke zonde - en de enige die God niet zal vergeven - het associëren van partners met God. Dat is immers een inbreuk op het meest centrale geloofspunt van de Islam, met name dat er geen god is dan God. De grootste bedreiging voor het geloof bestaat niet in het aanbidden van afgoden, maar in het verafgoden van zichzelf. Het spirituele pad naar God bestaat er bijgevolg in dat te voorkomen:

Anu Tharr meldde dat de Boodschapper zei: "De beste jihad die men kan doen is jihad tegen het eigen zelf en tegen de eigen verlangens." (Abu Nu'aim)

Deze vorm van jihad is een nooit aflatende strijd tegen verwaandheid en eigendunk die vaak zo kortbij ligt. Wanneer men een muslim voor iets proficiat wenst, zal hij antwoorden: "alle lof komt God toe". Op die manier wil hij ijdelheid voorkomen en erkent hij de almacht van God in alles. Jihad an-Nafs is een strijd tegen elitisme, racisme 3 en egocentrisme. Het is een dagelijkse inspanning om zichzelf te proberen verbeteren, zichzelf te beheersen, zich van het kwade te distantiëren, en aan de eigen persoonlijkheid te sleutelen om zo de Koranische waarden van geduld, tolerantie, rechtvaardigheid, respect voor ouderlingen, zorgzaamheid tegenover dieren, enz. te belichamen. Deze Jihad wordt als erg belangrijk aanzien. Sommige hadith omschrijven het zelfs als de beste vorm van Jihad.

Ibn Umar rapporteerde dat de Profeet zei: "Jihad tegen iemands zelf voor de zaak van God is de beste Jihad" (at-Tabaraani)

De Boodschapper zei (gedurende zijn afscheidshajj): "Zal ik jullie inlichten wie de Mu'min (ware gelovige) is? Het is hij bij wie mensen veilig zijn met betrekking tot hun vermogen en hun eigen zelf. De (echte) Muslim is hij bij wie mensen veilig zijn tegen (kwetsures door) zijn tong en hand. De (ware) Mujahid is hij die jihad an-Nafs uitvoert in gehoorzaamheid aan God. En de (ware) Muhajir (migrant voor de zaak van God) is hij die fout en zonde opgeeft." (Ahmad, al-Haakim en at-Tabaraani)

Voor diegenen die zulke jihad beoefenen, stelt de Koran het Paradijs in het vooruitzicht:

Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41

Ook in het huidig leven kan men de vruchten plukken van deze jihad tegen egoïsme en hebzucht:

"(...) En wie voor de eigen hebzucht begoed worden, zij zijn het die het welgaat." (Koran 59:9

b. Jihad ash-Shaytan: verzet tegen Satan


De relatie tussen de mens en Satan, gaat terug naar het allerprilste begin. De Koran vertelt hoe God op een gegeven moment alle Engelen (geschapen uit licht) en Jinns (geschapen uit rookloos vuur) samenriep om getuige te zijn van de ondervraging van Adam (geschapen uit klei) die intussen de naam van alle Engelen geleerd had. Toen Adam alle vragen correct beantwoord had, beval God de aanwezigen een buiging te maken uit respect voor hem. Eén van de aanwezigen, een hooghartige Jinn, weigerde dit goddelijk bevel op te volgen. Hij vond dat hij omdat hij geschapen was uit vuur, superieur was aan een mens die 'slechts' uit klei geschapen was. Als straf werd deze Jinn (Satan, Shaytan of 'Iblis' genaamd) naar de hel verbannen. God stond evenwel zijn verzoek toe om deze verbanning uit te stellen tot op de dag van het Laatste Oordeel. In afwachting daarvan, beloofde Satan er alles aan te doen om de mensen van het pad van God te doen afdwalen en dus tot Satans bondgenoten te maken. Behalve bij de vrome gelovigen, zal Satan daar volgens de Koran ook in slagen:

"Hij [Satan] zei: "Mijn Heer, omdat U mij liet dwalen zal ik voor hen op de aarde [alles] schone schijn maken en ik zal hen zeker allen misleiden, behalve Uw dienaren onder hen, die toegewijd zijn." (Koran 15:39-40

Satan is de vijand van de mens:

"... Satan is namelijk een verklaarde vijand van de mens." (Koran 12:5

Zijn doel bestaat erin mensen tot zijn volgelingen te maken, zodat hen na de dood de toegang tot het Paradijs ontzegd wordt en zij in de hel terecht zullen komen.

De satan is voor jullie een vijand. Behandel hem dus als een vijand. Hij roept zijn volgelingen slechts op opdat zij in de vuurgloed zullen thuishoren." (Koran 35:6

De Koran schrijft voor dat men Satan niet mag volgen:

"Jullie die geloven! Volgt de voetstappen van de satan niet. En als iemand de voetstappen van de satan volgt...; hij legt jullie het gruwelijke en het verwerpelijke op.... " (Koran 24:21

Bescherming tegen Satan, vindt men enkel bij God:

"En zeg: "Mijn Heer, ik zoek bescherming bij U tegen de ophitsingen van de satans." (Koran 23:97

Alles wat gehoorzaamheid en onderwerping aan God in de weg staat, staat eigenlijk ten dienste van Satan. Dat kan de eigen verwaandheid zijn, een externe verleiding tot zonde of twijfel in het geloof. Ook ongewenst gedrag wordt in verband gebracht met Satan. Zo zijn in de Islam zelfbeheersing en geduld van doorslaggevend belang. Boosheid - het verlies van zelfbeheersing - wordt aanzien als 'des duivels':

"De besten onder jullie zijn diegenen die traag zijn in boosheid en snel in het afkoelen... Hoed u voor boosheid, want het is een levend (brandend) stuk kool op het hart van de afstammelingen van Adam" (Al-Tirmidhi)

"Diegene die anderen kan overmeesteren in het worstelen is niet echt een sterk man. Echte kracht is in de persoon die zichzelf kan beheersen ten tijde van boosheid." (Bukhari)


Vermits boosheid van Satan komt, is het onder controle houden ervan, een vorm van 'jihad ash-Shaytan'. Het is tegelijk een manier om de eigen persoonlijkheid te boetseren om de Koranische waarden uit te drukken. Hier wordt al meteen duidelijk hoe verschillende vormen van jihad innig met elkaar verweven zijn en tegelijk beoefend moeten worden.

Jihad ahlu ath-Thulm: inzet voor sociale rechtvaardigheid en tegen onrecht

In letterlijke zin, gaat het hier om verzet tegen onrechtvaardige mensen. Hieronder valt elke inspanning tegen sociaal onrecht en ten voordele van een rechtvaardige maatschappij. Het doen van goede werken om onrecht te lenigen, zowel als sociaal of politiek engagement om onrecht bij de wortel aan te pakken en in de toekomst te voorkomen, behoren tot deze vorm van jihad.

De Koran stelt mensen die goed en rechtschapen handelen, een goede toekomst in het vooruitzicht:

"En hen die zich voor Ons inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] zullen Wij op Onze wegen leiden. God is met hen die goed doen." (Koran 29:69

Dit vers werd geopenbaard tijdens de Mekkaanse periode, een periode waarin van fysieke, gewapende strijd geen sprake was. Dit onderlijnt dat er tal van vormen van jihad bestaan, en dat het in de meeste gevallen om geweldloze, vreedzame inspanningen gaat om zichzelf en de samenleving te verbeteren. De Profeet Mohamed adviseerde dat de manier bij uitstek om politiek onrecht aan te pakken, bestond uit een jihad door middel van de waarheid. Dit politiek verzet, situeert zich dus in de taal, in dialoog.

De Heilige Profeet zei: "De grootste jihad is het spreken van het woord van waarheid tegen een tiran." (Mishkat, Book of Rulership and Judgment, hoofdstuk 1, sectie 2)

Steeds opnieuw komt het samenspel van verschillende vormen van jihad naar voor. Zo volstaat het niet zichzelf te verbeteren door bijvoorbeeld rechtvaardiger te worden, men moet er ook naar streven de omgeving waarin men leeft te verbeteren, door mee te werken aan een betere, rechtvaardige samenleving. Zich inzetten om onrecht uit de wereld te helpen, is een belangrijke vorm van jihad.

Jihad al-Kuffar: indijken van ongeloof door verspreiding van kennis van geloof

Dit is wellicht één van de meest misbegrepen vormen van jihad. Het gaat hier immers om een strijd tegen ongeloof en ongelovige daden, maar niet tegen mensen, zoals vaak verkeerdelijk wordt gedacht. Dit zal duidelijk worden uit volgende analyse.

De Koran stelt dat er bij de mensen van het Boek (Joden en Christenen) mensen zijn die leven volgens hun geloof - zij hebben volgens de Koran niets te vrezen en zullen naar de hemel gaan:

"Onder de mensen van het boek zijn er die in God geloven, in wat naar jullie is neergezonden en in wat tot hen is neergezonden, terwijl zij zich deemoedig aan God onderwerpen. Zij verkwanselen Gods tekenen niet. Zij zijn het voor wie hun loon bij hun Heer is. ..." (Koran 3:199

Er bevindt zich onder hen echter ook een groep die de voorschriften van de Thora en de Bijbel naast zich neerleggen. Zij worden als ongelovigen beschouwd.

"Heb jij niet gezien naar hen aan wie een aandeel aan het boek gegeven is, dat zij geloven in afgoden en duivelen en over hen die ongelovig zijn zeggen: "Dezen volgen een betere weg dan zij die geloven". Zij zijn het die God vervloekt heeft en als God iemand vervloekt, dan zul je voor hem geen helper meer vinden." (Koran, 4:51-52

Net zoals ook muslims die de voorschriften van de Koran naast zich neerleggen, als ongelovigen beschouwd worden:

"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21

Nu is het zo dat volgens de Koran, enkel God kan oordelen over geloof of ongeloof van de mensen. Het is dan ook enkel God die de ongelovigen kan bestraffen. Wanneer er bijgevolg in de Koran sprake is van verzen die handelen over strijd tegen 'ongelovigen', gaat het om strijd tegen het ongeloof als abstractie of tegen ongelovig gedrag, maar niet om een strijd tegen mensen. Fysieke oorlogvoering tegen mensen omdat ze niet tot de Islam behoren, wordt door de Koran immers klaar en duidelijk verboden. De Koran stelt expliciet:

"In de godsdienst is er geen dwang." (Koran, 2:256

Dit vers vormt de hoeksteek van de godsdienstvrijheid die door de Koran aan alle inwoners van een muslimstaat gegarandeerd wordt. Ook andere verzen bevestigen dit principe:

"Waarschuw de mensen, want jij bent slechts een waarschuwer. Je hebt niet de autoriteit om iemand te dwingen." (Koran 88:22-23

De godsdienstvrijheid houdt ook de vrijheid in ongelovig te zijn:

"Wie het wil, die moet dan geloven en wie het wil, die moet maar ongelovig zijn." (Koran 18:29

Het gebruik van psychische of fysische dwang of geweld om mensen ertoe aan te zetten zich te bekeren tot de Islam, wordt uitdrukkelijk verboden door de Koran en de daarop gebaseerde Islamitische Wet, de Shariah. Theologisch gezien, is er trouwens geen reden toe: het is immers niet omdat men zich bekeert tot de Islam dat men zeker naar de hemel zou gaan, want volgens de Islam gaan slechts diegenen die vroom zijn en zich goed gedragen naar de hemel. De naam van het geloof waartoe zij behoren, speelt daarbij geen rol. Degenen die zich misdragen - met inbegrip van muslims - komen in de hel terecht.

"Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de Christenen en de Sabiërs die in God en de laatste dag geloven en die deugdelijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn." (Koran 2:62

Jihad tegen de ongelovigen is duidelijk geen strijd om de wereld te zuiveren van niet-muslims - zoiets wordt door de Koran verboden. Het is wel een ideologische, spirituele strijd tegen wat men in abstracte termen 'het ongeloof' kan noemen, tegen 'ongelovig gedrag' bij mensen - maar niet tegen 'ongelovige mensen', want alleen God kan zeggen wie dat zijn. Het middel om deze jihad te voeren, is da'wah - verspreiding van het geloof. Het is een jihad met het woord, met de pen, om kennis over het Islamitisch geloof te verspreiden, zodat ongeloof afneemt.

"Gehoorzaam dan de ongelovigen niet, maar stel je tegen hen heftig te keer (met de Koran)." (Koran 25:52

"En wie spreekt er beter dan wie tot God oproept, deugdelijk handelt en zegt: "ik behoor tot hen die zich [aan God] overgeven." (Koran 41:33


De Koran schuift de Islamitische gemeenschap naar voor als een modelgemeenschap, een gemeenschap van matiging 4 en rechtvaardigheid. Dit maatschappijmodel, wordt aanzien als een alternatief voor onrecht. Het propageren van het Islamitisch model wordt als jihad beschouwd.

"Laat er uit jullie een gemeenschap voortkomen [van mensen] die oproepen tot het goede, het behoorlijke gebieden en het verwerpelijke verbieden. Zij zijn het die het welgaat." (Koran 3:104

Het aanmoedigen van het goede en verbieden van het kwade, is een van de meest elementaire principes van de Islamitische jihad. Het wordt gezien als weg naar een rechtvaardige, evenwichtige samenleving:

"Zo hebben wij jullie gemaakt tot een evenwichtige gemeenschap opdat jullie getuigen zullen zijn over de mensen en opdat de gezant getuige zal zijn over jullie." (Koran 2:143

Jihad al-kuffar is een strijd om zulk een gemeenschapsideaal te verspreiden. Het is een strijd tegen 'ongeloof', maar duidelijk geen oorlog om het geloof gewapenderwijze op te leggen aan anderen. De Arabische vertaling van 'heilige oorlog' is trouwens 'harbun muqaddasatu' of 'al-harbu al-muqaddasatu' en niet 'jihad'. Het is muslims uitdrukkelijk verboden aan zulk een oorlog deel te nemen.

Hoe zit het dan met sommige verzen die expliciet lijken te handelen over een strijd tegen 'ongelovigen'? Zo wordt in volgend vers op het eerste gezicht toelating gegeven om de ongelovigen te vermoorden:

En wanneer jullie hen die ongelovig zijn [in de strijd] ontmoeten, sla hen dan dood, maar wanneer jullie dan de overhand over hen verkregen hebben boeit hen dan stevig vast, hetzij om hen later als gunst vrij te laten, hetzij om hen los te laten kopen, wanneer de lasten van de oorlog zijn afgelegd. ... (Koran 47:4

Er wordt hier niet gezegd dat men alle ongelovigen moet vermoorden. Uit de Sunnah blijkt dat het vers geopenbaard werd naar aanleiding van de strijd om Badr. Het is alleen van toepassing op de vijand in een oorlog ("in de strijd"). Het gaat dus niet om wat er moet gebeuren met ongelovigen maar om hoe men zich moet gedragen tegenover een vijand (die in dit geval uit ongelovigen bestaat) in het heetst van de strijd, temidden van het slagveld. Met andere woorden: dit vers vestigt een regel van de krijgswet. De hoofdregel in de Islam is dat alle leven heilig is. De Koran stelt dat wie iemand doodt, "het is alsof hij de hele mensheid heeft gedood" (Koran 5:32). Het vers 47:4 vormt daarop een uitzondering: in een oorlogssituatie kan het doden van de vijand onder bepaalde omstandigheden toegestaan zijn, o.m. wanneer het om logistieke of militaire redenen niet mogelijk is de vijand gevangen te nemen. Zonder dit uitzonderingsvers, zou men zich ook ten tijde van oorlog niet gewapenderhand mogen verdedigen en zou men zich moeten laten doodslaan of doodschieten. Het doden van een vijand in oorlogstijd, is echter op zich geen algemene oorlogsregel, want als het mogelijk is, beveelt de Koran aan de vijand gevangen te nemen en niet te doden - zoals al meteen in ditzelfde vers wordt aangegeven.

De Koran bevat verschillende zulke verzen die, wanneer ze uit hun context gerukt worden, gemakkelijk verkeerd begrepen en uitgelegd worden. Dergelijke verzen handelen niet over de strijd tegen de ongelovigen maar over de krijgswet, en horen niet thuis onder 'jihad ul-kuffar', maar wel onder 'jihad al-asghar', een oorlog om zich te verzetten tegen een aanval, bezetting of vervolging, en een vorm van jihad die later behandeld wordt.


e. Jihad al Bid'ah: zuiver houden van het geloof door afwijzen van afwijkende innovaties


Jihad al-kuffar, de verspreiding van kennis van het geloof om ongeloof te doen afnemen, hangt nauw samen met de jihad al-bid'ah, een strijd tegen zogenaamde 'innovaties' in het geloof. Afwijzen van innovaties wil niet zeggen dat het geloof statisch is. De Koran geeft de mensen voortdurend de opdracht hetgeen hen door een vorige generatie aangereikt wordt, te toetsen op waarachtigheid, en wanneer iets vals blijkt, het af te wijzen:

"En als tot hen gezegd wordt: "Volgt wat God heeft neergezonden na", zeggen zij: "Welnee, wij volgen dat na waarvan wij merken dat onze vaderen er zich aan hielden". Ook dan soms als hun vaderen helemaal niet verstandig waren en zich niet de goede richting hadden laten wijzen?" (Koran 2:170

Dergelijke verzen leggen een stevige basis voor een dynamiek in de geloofsbeleving. Ze moedigen elke generatie aan hetgeen hen door hun ouders en leraars werd aangereikt, in vraag te stellen en te toetsen aan de Koran. Ook wanneer zich nieuwe wetenschappelijke ontwikkelingen voordoen, moet daarover vanuit het geloof een standpunt ingenomen worden. Het geloof moet dus meegaan met zijn tijd. Wat niet mag, is het invoeren van vernieuwingen die afwijken van het Koranisch model.

"En wie is er zondiger dan wie over God bedrog verzint of Zijn tekenen loochent? Het zal de onrechtplegers zeker niet welgaan." (Koran 6:21

Vernieuwingen die strijdig zijn met de Islamitische leer, bid'ah, worden afgewezen. Zulke vernieuwingen komen neer op dwaalleer. Jihad al-bid'ah is een strijd tegen het invoeren van zogenaamde innovaties die in strijd zijn met de Islamitische leer en die daardoor het geloof onderuit zouden halen. Er is echter wel ruimte om standpunten in te nemen tegenover nieuwe zaken en het geloof inhoudelijk mee te laten evolueren met de tijd.

f. Jihad al-Munafiqeen: doorprikken van hypocrisie
Hypocrieten worden in de Koran zeer zwaar aangepakt. Hypocrisie wordt aanzien als een bedreiging voor het geloof en behoort tot het meest verwerpelijke gedrag dat men kan ten toon spreiden. Huichelen wordt omschreven als het ene zeggen en het andere doen:

"Jullie die geloven! Waarom zeggen jullie wat jullie niet doen. Het werkt bij God grote afschuw op als jullie zeggen wat jullie niet doen." (Koran 61:2-3

Ook hieruit blijkt hoe de Islam voorschrijft alle snaren van de persoon te stemmen om een harmonieus geheel te vormen: geloof, hart en rede, woord en daad, moeten allemaal in dezelfde richting aangewend worden en het dienen van God weerspiegelen. Alles wat deze harmonie doorbreekt, wordt in verband gebracht met Satan. Dat is ook het geval met huichelarij:

"En heb jij niet gezien naar hen die beweren te geloven in wat naar jou is neergezonden en in wat er al voor jouw tijd is neergezonden, dat zij voor een uitspraak bij de Taghoet in beroep wensen te gaan, hoewel hun bevolen was daarin niet te geloven. De satan wenst hen ver te laten afdwalen [van het rechte pad]." (Koran 4:60

Ook hier geldt echter dat enkel God in de harten van de mensen kan kijken. Enkel God weet dus wie de huichelaars zijn:

"En onder de bedoeïenen uit jullie omgeving zijn er huichelaars en onder de mensen van Medina zijn er voor wie huichelarij gewoon geworden is. Jullie kennen hen niet maar Wij kennen hen. Wij zullen hen tweemaal bestraffen en dan zullen zij tot een geweldige bestraffing teruggebracht worden." (Koran 9:101

De huichelaars staat het vuur van de hel te wachten:

"God heeft de huichelaars, de huichelaarsters en de ongelovigen het vuur van de hel toegezegd om daarin altijd te verblijven. Dat is goed genoeg voor hen. God heeft hen vervloekt en voor hen is er een blijvende bestraffing." (Koran 9:68

De Koran omschrijft God als een rechtvaardige God: Hij beloont het goede, bestraft het kwade. God is echter ook vergevend, en mogelijks vergeeft hij de huichelaar die berouw toont:

"En anderen die hun zonden bekennen, zij vermengen een deugdelijke daad met een andere die slecht is; misschien dat God zich genadig tot hen wendt. God is vergevend en barmhartig." (Koran 9:102

moslims kunnen en mogen niet oordelen over het geloof van mensen - dat komt enkel God toe. Als ze dat wel zouden doen, zouden ze zichzelf een goddelijke taak aanmeten en zouden ze zichzelf zodoende buiten de Islam stellen. Ook hier is de jihad gericht tegen het gedrag, en niet tegen de hypocriete mens. Het oordeel over de mens, dat is iets voor God. Maar muslims moeten wel hypocriet gedrag bestrijden.


Jihad al-Asghar of kleine jihad - gewapende strijd tegen aanval of bezetting - een "heilige oorlog?"

Tot dusver werden vreedzame vormen van jihad besproken. In sommige gevallen kan jihad -- de beste manier om God te dienen in hart en rede, woord en daad -- erin bestaan naar de wapens te grijpen. Dit is dan de 'jihad al-asghar' - een kleine jihad, in tegenstelling tot de jihad tegen het zelf (jihad an-nafs) die in Sufi-kringen omschreven wordt als de 'grote jihad' (jihad al-akbar). Daarbij wordt vaak naar volgende hadith verwezen:

Een groep muslimsoldaten kwam bij de Heilige Profeet (van een veldslag). Hij zei: "welkom, jullie keren terug van de kleine Jihad naar de grote Jihad". Er werd gezegd: "wat is de grote Jihad"? Hij antwoordde: "het streven van een dienaar tegen zijn lage verlangens." (Al-Tasharraf, Part I, p. 70

Deze hadith komt in geen enkele van de grote hadithverzamelingen (Bukhari, Muslim enz.) voor, zodat er twijfels bestaan over de authenticiteit ervan. De achterliggende gedachte dat de innerlijke jihad belangrijker is dan gewapend verzet, heeft echter veel invloed gehad. De legitimiteit van de gewapende jihad wordt er overigens niet door in twijfel getrokken: in sommige omstandigheden is gewapend verzet toegestaan, en wordt het zelfs voorgeschreven of verplicht. Er bestaat in muslimkringen een brede eensgezindheid over de voorwaarden waaraan deze gewapende jihad onderworpen is.

Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.

Volgend vers legt uit wanneer fysisch vechten toegestaan is - men spreekt hier van de 'jihad met het zwaard', om deze vorm van jihad te onderscheiden van de jihad met het woord, het hart, de pen, de waarheid, enz.

"Aan hen die bestreden worden is [de strijd] toegestaan omdat hun onrecht is aangedaan; God heeft de macht hen te helpen, die zonder recht uit hun woningen verdreven zijn, alleen maar omdat zij zeggen: "Onze Heer is God" - en als God de mensen elkaar niet had laten weerhouden dan waren kluizenaarsverblijven, kerken, synagogen en moskeeën waarin Gods naam vaak genoemd wordt zeker verwoest. Maar God zal hen die Hem helpen zeker helpen; God is krachtig en machtig." (Koran 22:39-40

Dit vers geeft aan wanneer gewapend verzet mogelijk is:

De vijandigheden moeten door anderen gestart worden tegen de gelovige muslims. Enkel muslims die "bestreden worden", mogen zich verzetten. Het gaat dus om een defensieve oorlog, niet om een offensief. Wat hierbij betracht wordt is het beschermen van de rechtvaardige gematigde gemeenschap waarvan eerder al sprake was.

Er moet de muslims onrecht aangedaan zijn. Hierbij wordt expliciet het onrechtmatig verdrijven uit woningen vermeld.

Het doel van de agressor moet de destructie van de Islam en de muslims zijn. Het vers verwijst naar godsdienstvervolging, waarbij muslims vervolgd worden enkel omdat zij zeggen dat ze in God geloven.

Een oorlog is dus enkel toegestaan als verdediging tegen het onrecht dat veroorzaakt is door een aanval of bezetting, verdrukking of godsdienstvervolging. Daarbuiten, is gewapend verzet niet gelegitimeerd.

Gewapende jihad moet daarenboven altijd getemperd worden door een jihad met het hart door het nastreven van vergevingsgezindheid, rechtvaardigheid en zo meer. Dit wordt duidelijk uit een tweede vers dat toelating geeft tot gewapend verzet maar er al onmiddellijk bij zegt dat men niet over de schreef mag gaan:

"En bestrijdt op Gods weg hen die jullie bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet, God bemint de overtreders [van de grenzen] niet." (Koran 2:190

Diezelfde toon vind men terug in een vers dat zegt dat men mild moet zijn ten aanzien van de vijand, want op een dag kan hij je vriend worden:

"Misschien dat God tussen jullie en hen die jullie als vijand beschouwen genegenheid zal brengen, God is almachtig, en God is vergevend en barmhartig". (Koran 60:7

Dit komt ook tot uiting in de hadith:

"Haat uw vijand op milde wijze, hij kan op een dag uw vriend worden." (gemeld door al-Tirmidhi

De 'jihad met het zwaard' is daarenboven onderworpen aan een hele reeks strikte voorschriften die gebaseerd zijn op de Koran en de Sunnah van Mohamed, alsook op de regels die de eerste Kalief, Abu Bakr, oplegde aan een leger dat hij naar het slagveld stuurde. Abu Bakr legde zijn metgezellen de volgende 10 regels van oorlogsvoering op (Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10

Dood geen vrouwen

Dood geen kinderen,


Dood geen bejaarden,

Dood geen zieken.

Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruitdragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden).

Verniel geen onbewoonde plaatsen.

Dood geen dieren behalve voor voedsel.

Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.

Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd. >

En handel niet laf.

Uit andere hadith blijkt dat Abu Bakr ook stelde dat priesters en kloosterlingen met rust gelaten moesten worden, en dat men hun gebedshuizen niet mocht vernielen. Ook burgerconstructies moeten gespaard blijven. Abu Bakr zei ook dat men zelfs de melk van de dieren niet mocht gebruiken tenzij men de toestemming had van de eigenaars van de dieren. Islam kent een zeer uitgebreid stelsel van dierenrechten. Tijdens de oorlog mogen dieren niet gedood worden, tenzij voor voedsel, omdat een oorlog een zaak tussen mensen is en dieren daar niet het slachtoffer mogen van zijn.

Sommige moslims wijzen erop dat als er sprake zou kunnen zijn van een 'heilige oorlog', dit enkel is in de zin van een oorlog waarin muslims gebonden zijn aan zulke 'heilige' door de Koran en de Sunnah ingestelde hoogstaande principes. Het is echter helemaal geen heilige oorlog in de zin waarin dit in het Westen begrepen wordt, met name een oorlog om anderen met geweld te bekeren tot het eigen geloof. Zoals in 'jihad al-kuffar' gemotiveerd werd is het muslims volstrekt verboden deel te nemen aan zulk een oorlog. De Koran garandeert immers godsdienstvrijheid en verbiedt uitdrukkelijk het gebruik van dwang in de godsdienst.

Van zodra de tegenpartij in een strijd vrede zoekt, moet men daarin meegaan:

“En als zij geneigd zijn tot vrede, wees daar dan ook toe geneigd en stel je vertrouwen op God." (Koran 8:61

Ook wat er moet gebeuren in geval van een overwinning, wordt door de Koran gereguleerd. De eerder aangehaalde regels van godsdienstvrijheid dienen gerespecteerd te worden en er moet rechtvaardig gehandeld worden zodat een vrije, rechtvaardige samenleving ingesteld wordt waarin mensen vrij zijn zich al dan niet bij de Islam aan te sluiten:

"God beveelt jullie in bewaring gegeven goederen aan de rechthebbenden te overhandigen en, wanneer jullie tussen de mensen oordelen, dat jullie rechtvaardig oordelen..." (Koran 4:58
"Jullie die geloven! Wees standvastig voor God als getuigen van de rechtvaardigheid. En laat de afkeer van bepaalde mensen jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij godvrezendheid." (Koran 5:8"God gebiedt rechtvaardig te handelen, goed te doen en aan de verwanten giften te geven en Hij verbiedt wat gruwelijk, verwerpelijk en gewelddadig is...." (Koran 16:90

De Islamitische gemeenschap wordt hierbij, zoals eerder gezegd, naar voor geschoven als een modelgemeenschap, een rechtvaardige gemeenschap die extremen schuwt, een gemeenschap van de middenweg. Jihad al-asghar is enkel toegstaan om deze rechtvaardige maatschappij te verdedigen en beschermen.

Middelen om jihad te beoefenen

Uit de verschillende soorten jihad is duidelijk geworden dat er ook verschillende middelen zijn waarover de mujahid kan beschikken om jihad te beoefen:

jihad met het hart: het hart is een belangrijk instrument om het eigen geloof te zuiveren, rechtschapen te handelen, enz.

Jihad met kennis, is vooral belangrijk in de jihad tegen ongeloof en tegen onrechtvaardigheid.

jihad met welvaart, kan voor verschillende vormen van jihad ingezet worden.

jihad met de hand, met daden: door rechtvaardig te handelen, goede werken te doen, enz.

jihad met het woord: voor verspreiding van het geloof, strijd tegen ongeloof en onrecht.

jihad door het zwaard: is enkel toegelaten in 'Jihad al-asghar'.

De Koran en de Sunnah regelen wanneer welk middel ingezet mag worden. Wanneer men oproept tot Jihad, is het dus niet noodzakelijk een oproep tot gewapend verzet. Integendeel, in de meeste gevallen gaat het om een verzet via het woord en de waarheid tegen een onrechtvaardige situatie, waar helemaal geen wapens aan te pas mogen komen.

Beloning voor de Mujahid: Hoop op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs
Moslims die jihad beoefenen, kunnen hopen op Gods Barmhartigheid en toegang tot het Paradijs:

"Zij die geloven en zij die uitgeweken zijn en zich op Gods weg inspannen [{jahadoo}, jihad beoefenen], zij zijn het die op Gods barmhartigheid hopen. God is vergevend en barmhartig." (Koran 2:218

Dat geldt, zoals in de tekst ook al aangegeven werd, voor alle vormen van jihad. Zo leidt bijvoorbeeld ook jihad an-nafs tot het Paradijs:

"Maar dan zal voor wie vreesde om voor zijn Heer te staan en zich zijn persoonlijke neigingen ontzegde de tuin zijn verblijfplaats zijn." (Koran 79:40-41

Volgens de Islam is de zin van het leven dat het een test is om te zien wie al dan niet tot het Paradijs zal toegelaten worden:

"Wij hebben alles wat er op de aarde is tot een versiering gemaakt om hen op de proef te stellen wie van hen het beste is in wat hij doet." (Koran 18:7)
"Wij zullen jullie op de proef stellen met iets van vrees, honger en tekort aan bezittingen, levens en vruchten, maar verkondig het goede nieuws aan hen die geduldig volharden, die, als onheil hen treft, zeggen: "Wij behoren aan God toe en tot Hem zullen wij terugkeren". Zij zijn het met wie hun Heer mededogen heeft en erbarmen; zij zijn het die het goede pad volgen." (Koran 2:155-156

Jihad - het concreet beleven van het geloof, de concrete vertaling in daden van het geloof, is de aangewezen manier om die test tot een goed einde te brengen:

"Of rekenden jullie erop de tuin binnen te gaan, voordat God hen kent die zich van jullie inzetten [{jahadoo}, jihad beoefenen] en hen kent die geduldig volharden." (Koran 3:142

Merk op hoe Fred Leemhuis het werkwoord {j-h-d} hier vertaalt als 'zich inzetten'. Het gaat inderdaad om alle inspanningen die men doet voor God. Jihad is de concrete vertaling van het geloof. Zonder jihad, is het geloof niet volledig:

De Boodschapper van God zei: "wanneer iemand voor God staat zonder teken van Jihad, zal hij voor God staan met een tekortkoming." (Tirmidhi, gemeld door Abu Hurayrah)

Net zoals enkel God kan oordelen over wie gelooft en wie niet, weet enkel God wie een Mujahid is, wie het geloof in praktijk brengt en beleeft:

De Boodschapper van God zei: "Het voorbeeld van de Mujahid (diegene die jihad beoefent) voor de zaak van God, en enkel God weet wie werkelijk jihad beoefent voor Zijn zaak, is het voorbeeld van diegene die zowel een Saa'im (diegene die vast) is als een Qaa'im (diegene die vrijwillige gebeden doet)" (Al-Bukhari)

Jihad is geen synoniem met oorlog, zoveel is duidelijk. Het is een vertaling in gevoel en rede, in woord en daad, van het geloof. Het is de ultieme manier om God te vereren door het geloof daadwerkelijk te beleven. Het betekent niets anders dan zich inzetten om op elk moment van het leven God te dienen. In de meeste gevallen is geweld daarbij uitdrukkelijk verboden, en kunnen enkel vreedzame middelen als het woord aangewend worden. Zelfs in het ene geval van jihad al-asghar, waar geweld wel toegestaan is, bedoelen moslims met 'heilige' oorlog, een oorlog die aan hoogstaande morele principes gebonden is - dat is een gans andere betekenis dan de in het Westen gangbare betekenis van een oorlog om het geloof te verspreiden, een onderneming waar moslims overigens niet mogen aan deelnemen omdat de Koran voor iedereen godsdienstvrijheid garandeert en dwang in geloofszaken verbiedt.
"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33

http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

BFA
Berichten: 11600
Lid geworden op: Vr Sep 29, 2006 5:18 pm

Berichtdoor BFA » Wo Jul 02, 2008 10:25 pm

Maak hier maar Palestijnen van. Tot nu toe zijn meschien 5000 Palestijnen dood en 400 Joden.


Kom je er wel met je aantal Palestijnen?
In Syrie ziijn er ook een dikke 30 000 in één weekend gedood.
In Lebanon en Jordanie ook een hele hoop.
In Irak zijn de Palestijnen de laatste jaren ook een gewilde prooi, niet van de Joden, van de Moslims. Die doden in Syrie, Lebanon en Jordanie zijn ook door Moslims gemaakt.
Elk jaar sneuvelen meer Palestijnen door de hand van andere Palestijnen dan de Joden kunnen klaarspelen. (90% van de Kassams maken Palesijnse doden. Reden: hun onnauwkeurigheid)

Niet slecht al die slachtoffers die Moslims maken bij een niet-bestaand volk.
Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;

Gebruikersavatar
pd7835
Berichten: 1637
Lid geworden op: Di Mar 01, 2005 10:35 am
Locatie: Vlaanderen

Berichtdoor pd7835 » Do Jul 03, 2008 1:11 am

islaminside20 schreef:Linda Bogaert liegt helemaal niet zij praat aan de hand van bewijs niet aan de hand van valse verlangens en leugens.


Oh ja, Linda Bogaert liegt wel degelijk om de islam maar zo mooi mogelijk trachten voor te stellen om politieke redenen, alles wat het tegendeel van haar beweringen bewijst zorgvuldig vermijdend.

...niet zoals jij een leugenachtige hond


Schelden zal je niet helpen de nare waarheid over islam te verdoezelen. Ook zal het je niet helpen de geschiedenis te veranderen in het voordeel van de islam.


Daarom verander ik alles wat deze Idioot zegt hij weet geeneens dat er verschillende Jihaden zijn.



Oh jawel dat weet de zich op bewijzen uit de koran en soenna baserende geleerde wetenschapper koenraad Elst wel degelijk maar hij laat zich geen politiek correcte sprookjes aanpraten.

Er zijn er die beweren dat de djihaad alleen defensief bedoeld is


Maulana Maudoedi, de zeer invloedrijke pionier van het moderne pan-islamisme, schreef in 1932, op onberispelijke doktrinale gronden : "Djihaad is een deel van de algemene verdediging van de islam. Djihaad betekent strijd tot het uiterste van uw mogelijkheden. Een man die zich fysiek en mentaal inspant of zijn rijkdom spendeert op de weg van Allah is inderdaad ge�ngageerd in djihaad. Maar in de taal van de sjari'a wordt dit woord in het bijzonder gebruikt voor de oorlog die gevoerd wordt in de naam van Allah en tegen degenen die onderdrukking bedrijven als vijanden van de islam. (2) Dit extreme offer van het leven betreft alle moslims. Als echter een deel van de moslims zichzelf aanbieden voor deelname aan de djihaad, dan is de hele gemeenschap ontheven van deze plicht. Maar als niemand zich aanbiedt, dan zijn allen schuldig. Deze koncessie verdwijnt voor de burgers van een islamitische staat wanneer deze aangevallen wordt door een niet-islamitische staat. In dat geval moet iedereen zich aanbieden voor de djihaad. Als het aangevallen land de sterkte niet heeft om zich te verweren, dan is het de plicht van de naburige moslim-landen om het te helpen. Als zelfs zij falen, dan moeten de moslims van de hele wereld de gemeenschappelijke vijand bestrijden. In al deze gevallen is djihaad net zo goed een fundamentele plicht als het dagelijks gebed of de vasten." (3)

Er zijn er die beweren dat de djihaad alleen defensief bedoeld is. Nu, defensieve djihaad komt ook voor, zoals de recente strijd van de Afganen tegen de kommunisten. Maar in de islamwet gelden er voor de defensieve djihaad speciale regels, afwijkend van het gewone geval, te weten de offensieve djihaad. Zo is de deelname aan de djihaad normaal niet voor elke moslim verplicht, wel echter als het om een defensieve djihaad gaat. Sterker, in het geval van zelfverdediging tegen een aanval van de ongelovigen mag elke vrouw en elke slaaf, zonder de toestemming of het bevel van de heer des huizes af te wachten, onmiddellijk doen wat hem of haar nodig lijkt om de vijand tegen te houden. De defensieve djihaad is dus slechts een speciaal geval, en het normale geval is de offensieve djihaad. Sajjid Qoetb, de leider van de Egyptische Moslim-Broeders, heeft trouwens expliciet gesteld dat "we ons niet door ori�ntalisten een defensieve opvatting van de djihaad mogen laten opdringen".

De djihaad is, naast de da'wa (bekeringswerk) het legitieme middel om de hele wereld onder het gezag van de islam te brengen. Zoals Maudoedi schrijft : "Het doel van de djihaad is, de niet-islamitische wetten te elimineren om hen door de wet van Allah te vervangen. Het doel van de islam is niet, deze revolutie tot ��n of enkele landen te beperken; het doel van de islam is, een wereldwijde revolutie op gang te brengen." (4) "De islam wil alle ideologie�n afschaffen die in strijd zijn met de islamitische beginselen, ongeacht in welk land. De islamitische staat moet de hele aarde omvatten." (5) Of nog : "De islam eist de wereld, en zal geen genoegen nemen met een deel ervan."

De 13de-eeuwse Syrische theoloog Ibn Taimija, inspirator van het moderne "fundamentalisme" (mede omdat hij zich in een gelijkaardige situatie bevond als de hedendaagse moslims, n.l. de zwakheid van de islamwereld tegenover de Mongolen resp. het Westen), stelde dat alle land aan de God van de moslims toebehoort, en dat veroveringen in de djihaad alleen een teruggave zijn van dat waarop de moslims recht hebben. Mohammed Iqbaal, geestelijke vader van Pakistan, vatte dit aldus samen : "Alle land behoort toe aan de moslims, want het behoort toe aan hun God." Ajatollah Chomeini was even duidelijk : "Djihaad wil zeggen : de verovering van alle niet-islamitische gebieden." (6)

Wie denkt dat de opvatting van de djihaad als een echte oorlog wat primitief en achterhaald is, moet weten dat invloedrijke hedendaagse leiders en denkers het wel degelijk zo cru bedoelen. De Pakistaanse officier S.K. Malik stelt Mohammeds oorlogen tegen joden en heidenen tot voorbeeld voor de moderne djihaad, en verheerlijkt daarbij het wapen van de terreur : "Terreur zaaien in het hart van de ongelovigen is niet het middel maar het doel zelf." (7) Ajatollah Rafsandjani, die nu voorgesteld wordt als een "gematigde", zei in 1984, in zijn hoedanigheid van parlementsvoorzitter : "Als wij onze zin niet krijgen, zullen wij u (= het Westen) een zee van vuur en bloed intrekken. Wij zullen in oorlog zijn met u en u overal treffen." (8) Men kan zeggen dat het hier maar om een extreme strekking binnen de moslimwereld gaat, maar men moet toegeven dat ze veel invloed heeft, en vooral : dat ze zonder verdraaiingen op de Koran en het voorbeeld van Mohammed gebaseerd is.

3.2. Morele djihaad?

Men zegt vaak dat djihaad niet "heilige oorlog" betekent, maar wel "zich inspannen op de weg van Allah". En inderdaad, djihaad is afgeleid van het werkwoord djahada, wat wil zeggen "zich inspannen". Het is echter onjuist om een woord vast te pinnen op zijn etymologische oorsprong : inkwisitie betekent letterlijk "onderzoek", maar daarom beschouwen we de Spaanse inkwisitie nog niet als heraut van het vrije onderzoek, wel integendeel. Zo heeft ook djihaad (fi sabiel Allah), "inspanning (op de weg van Allah)", een precieze technische betekenis die het grondwoord djahada niet heeft, n.l. "oorlog tegen de ongelovigen".

In ieder geval, de interpretatie van djihaad als iets anders dan "oorlog tegen de ongelovigen" is totaal onhistorisch. Apologeten en multikul-goedpraters zijn buitensporig pretentieus wanneer zij eventjes gaan doen alsof zij het beter weten dan veertien eeuwen praktizerende islamgeleerden. Doorheen de islamitische geschiedenis, van de Profeet tot Saddam Hoessein, heeft men een gewapende strijd tegen de ongelovigen nooit anders dan djihaad genoemd. Het gebruik van djihaad in de zin van "gewapende strijd voor de islam" is geen latere afwijking van de oorspronkelijke leer, maar behoort tot de kern van Mohammeds eigen versie van de islam. Mohammed zelf "spande zich in op de weg van Allah" door geweld aan te wenden tegen de ongelovigen.

Zeggen dat de islam geen vijandschap tegenover andersdenkenden predikt, is het opleggen van een geheel nieuwe pacifis tische theologie aan een tekst van daaraan tegengestelde strekking. Als moslims dat zelf doen, niet in apologetische forums maar voor eigen publiek, dan is dat een welkome theologische revolutie. Als zij dat doen tegenover ons zonder hetzelfde te zeggen tegenover hun islamitische achterban (niet pro forma een klein beetje, maar in tien keer zo sterke termen, langs tien keer zo veel kanalen), is het gemene arglistigheid. En als niet-moslims het doen, is het gevaarlijke onnozelheid.

Sommige mystieke (soefi) auteurs beweren dat de gewapende strijd slechts de "kleine djihaad" is, en dat de innerlijke strijd tegen de eigen lagere natuur de "grote djihaad" is. Het staat natuurlijk vrij om woorden overdrachtelijk te interpreteren, maar dat doet niets af van hun normale betekenis. De metafoor kan maar bestaan omdat eerst de grondbetekenis al gegeven is, n.l. "strijd tegen de ongelovigen". Dat mensen de strijd tegen hun eigen ondeugden vergelijken met de oorlog tegen de ongelovigen, betekent in de eerste plaats dat zij een negatieve opinie over de ongelovigen hebben, en dat zij andere religies met ondeugd vereenzelvigen.

De bron van deze populaire uitleg is een episode in Mohammeds leven, waarin hij zijn mannen na een geslaagde veldtocht tegen een Arabische stam zegt dat ze zich na deze "kleine djihaad" nu op de "grote djihaad" moeten voorbereiden. Daarmee bedoelt hij blijkens de teksten en blijkens het feitelijk verloop van de geschiedenis helemaal niet dat ze nu hun zwaarden moeten ruilen voor bidtapijten of meditatiekussens, noch dat ze hun strijdros moeten verkopen en het geld aan de armen geven; wel integendeel. Mohammed bedoelde gewoon : na dit vechtklusje tegen een kleine en slecht getrainde Arabische stam, moeten we ons op een ambitieuzer strijd voorbereiden : tegen de machtige Perzische en Byzantijnse rijken. Een eerste inval in Byzantijns gebied vond nog tijdens Mohammeds leven plaats, maar mislukte; zijn opvolgers zouden er echter mee doorgaan, met spektakulair sukses.

3.3. De dhimmitude

De Koran zegt : "Bestrijdt hen die niet geloven in Allah, noch in de Laatste Dag, en niet verboden stellen wat Allah en Zijn boodschapper verboden hebben (= de heidenen), en die zich niet voegen naar de ware godsdienst onder degenen aan wie de Schrift gegeven is (= joden en christenen), totdat zij uit de hand de schatting opbrengen, in onderdanigheid." [9:29] Op een bepaald ogenblik in Mohammeds loopbaan werden christenen en joden in Arabi� geduld, op voorwaarde dat zij het gezag van de islami tische overheid erkenden en een schatting betaalden. Enkele jaren later zouden alle ongelovigen uit Arabi� verwijderd worden, maar deze tijdelijke regeling werd wel de basis voor de behandeling van de niet-moslims in alle veroverde gebieden buiten Arabi�. Een ander Koranvers luidt : "En indien ��n van de afgodendienaars bij u bescherming zoekt, geeft hem dan die bescherming, zodat hij Allah's woorden kan horen". [9:6] Dit vers zegt dat men de ongelovige die zich onder bescherming van de moslims wil stellen, inderdaad moet beschermen en aan de islamitische invloed blootstellen, opdat hij zich te zijner tijd zal bekeren. Iemand "beschermen" betekent wel dat hij zijn lot aan u toevertrouwt, dat hij uw leiding aanvaardt. Beschermd wordt dus die ongelovige die het gezag van de islam erkent, en wel inzoverre hij zich aan islamizerende invloed blootstelt. En tegen wie zou de ongelovige beschermd moeten worden ? Het is tegen individuele moslims, die immers met een intense haat tegen de ongelovigen ge�ndoktrineerd zijn, dat de moslim-overheid de ongelovigen beschermt. Het "beschermingscharter van de islam" (dhimmat al-islaam) is een politieke regeling, waarbij niet-moslims het staatsgezag van de islam erkennen, hun ondergeschiktheid op velerlei manieren tot uiting brengen, en ook een zware gedoogbelasting (djizia) betalen, in ruil voor het recht om hun religie verder te mogen belijden. De voorwaarden die de "door het charter beschermden" (dhimmi's) moeten aanvaarden, zijn de 20 volgende :
* geen nieuwe gebedshuizen bouwen;
* geen oude gebedshuizen heropbouwen die door de moslims vernield zijn (de faciliteiten zijn dus als uitdovend bedoeld);
* moslims toelaten om in de gebedshuizen te overnachten;
* drie dagen gastvrijheid verlenen aan elke moslim-reiziger die erom vraagt, en langer als hij ziek is;
* geen hulp verlenen aan vijanden van de islam;
* bekeringen tot de islam (ook van iemand uit de eigen rangen) niet verhinderen;
* respekt betonen tegenover elke moslim;
* moslims toelaten tot de eigen private bijeenkomsten;
* in kleding duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* in naamgeving duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* in taalgebruik duidelijk van de moslims onderscheiden zijn;
* niet rijden op een paard met zadel en teugel;
* geen wapens dragen;
* geen zegelring dragen;
* niet openlijk alkoholische dranken verbruiken of verkopen;
* niet de eigen religie of gewoonten onder moslims propageren;
* geen huizen bouwen in de buurt van de moslims;
* hun doden niet in de buurt van de moslim-begraafplaatsen brengen;
* hun religieuze plechtigheden niet in het openbaar houden;
* geen moslims als slaven bezitten.

Het model van deze regeling is het kontrakt tussen de tot overgave bereide christenen van Damaskus en de moslim-veroveraars. Daarin kwamen nog enkele extra voorwaarden voor, zoals : * de eigen huizen niet hoger maken dan die van de moslims;
* geen christelijke symbolen ronddragen in processie of bovenop de kerken plaatsen;
* de kinderen niet de Koran aanleren (nl. om hem te kunnen bekritizeren). (9)

Een minder uitgewerkte dhimma was nog verleend door Mohammed zelf aan de joden van de oase Chaibar : zij mochten blijven en hun land bewerken, maar moesten wel de helft van de opbrengst aan de moslims afstaan. Moslim-propagandisten noemen de dhimma "tolerantie", maar in een andere kontekst zou men dit "afpersing" noemen. Mohammed behield zich ook het recht voor, het charter te herroepen en de joden alsnog uit te drijven; wat enkele jaren later ook gebeurde.

Het dhimmi-statuut kan gegeven worden aan joden en christenen, en in de praktijk ook aan heidenen, behalve de Arabische polythe�sten. Het kan niet verleend worden aan afvalligen : bekering is een ��nrichtingsverkeer, en ex-moslims (die zich niet her-bekeren tot de islam) moeten in ieder geval gedood worden. Het dhimmi-statuut wordt door de moslim-overheid verleend, het is een eenzijdig charter, geen tweezijdig kontrakt. (10) De "dhimmitude" (term van de in 1982 vermoorde Libanese leider B�chir Gemayel) geldt als een gunst, niet als een recht.

Bovendien legt de islamwet de doodstraf op voor die dhimmi's die :
* de kerndoktrines van de islam openlijk in vraag stellen;
* terugkeren tot hun eigen religie nadat ze de islam aanvaard hadden;
* met een moslim-vrouw trouwen zonder zich eerst te bekeren. Dit laatste is om dezelfde reden als waarom een ongelovige geen mos
lim-slaaf mag bezitten : het mag niet gebeuren dat een moslim een niet-moslim moet gehoorzamen. De moslim is de absolute heerser, de niet-moslim is de absolute onderworpene. Het is in dit licht dat men islamitische geruststellingen over "verdraagzaamheid" moet begrijpen. Gevraagd naar de positie van de ongelovigen in een islamitische staat, zegt Maulana Aboel Hasnat Sajjed Mohammed Ahmad Qadri, voorzitter van de Djamiat-oel-Oelama-i-Pakistan : "Hun positie zal die zijn van Dhimmi's. Zij zullen geen stem hebben in het maken van de wetten, geen recht om de wet te administreren en geen recht om openbare ambten te bekleden." Op de vraag of het staatshoofd enige politieke macht aan ongelovigen kan delegeren, luidt zijn antwoord : "Neen." Over het laatste punt heeft een andere Pakistaanse autoriteit, Maulana Ahmad Ali, een andere mening, maar over de grond van de zaak denkt hij hetzelfde : "Hun positie zal die zijn van Dhimmi's. Zij zullen geen zeg hebben in het maken van de wetten of in de regering. De regering kan hun echter wel openbare ambten toewijzen." (11)

"Tolerantie" betekent dus in dit geval alleen maar dat de andersdenkenden niet in gaskamers gestopt worden, niet dat zij volwaardige medeburgers zijn.

3.4. Aard van Mohammeds "missie"

Reeds tijdens het leven van de Profeet had de praktijk van de Islam een politieke dimensie. Mohammed was geen kluizenaar of bedelmonnik, maar een zakenman, en later ook een monarch en legeraanvoerder. Dankzij zijn werkgeefster en eerste vrouw Chadiedja was de wees Mohammed een welgesteld man geworden in het bedoe�enenknooppunt Mekka. Hij legde regelmatig het trajekt naar de christelijke metropool Damaskus af, en kwam er onder de indruk van de goed georganizeerde Oost-Romeinse staat. Hij deed ook de joodse centra in Medina en Palestina aan, en kwam in kontakt met mensen uit het zoroastrische Perzische rijk. Het ideaal van het imperium en de fascinatie door het monothe�sme (dat de joden, de christenen en min of meer ook de zoroastri�rs beleden) staken hem tesamen aan. Toch is het een misvatting, Mohammed een uitgewerkt politiek projekt toe te schrijven. Integendeel, de islamitische staatsorde is aksidenteel ontstaan vanuit de improvizerende strategie van Mohammed om met diverse middelen zijn gemeenschap van aanhangers te konsolideren en uit te breiden. Wat overigens niet wegneemt dat zodra Mohammed "terloops" tot staatvorming was overgegaan, dit wel een normatief precedent voor zijn volgelingen werd. De "revelaties" die Mohammed via de aartsengel Gabri�l tijdens de Mekkaanse periode (612-622) "kreeg", bevatten hoofdzakelijk (onsystematisch) theologische elementen, niet zozeer instrukties voor de konkrete maatschappelijke organizatie. Mohammed was in Mekka niet meer dan een sekteleider, zonder politieke macht. Een uitnodiging om te bemiddelen in een konflikt in Medina werd zijn grote kans op een politieke doorbraak. Na de migratie (hidjra) naar Medina werd de organizatie van een islamitische staat ��n van de prioriteiten van Mohammed en van zijn bron Gabri�l. In Medina greep Mohammed in enkele jaren stapsgewijze de macht. De eerste stap was een betrekkelijk billijk verdrag met de andere bevolkingsgroepen van Medina. De bevolking van Medina bestond hoofdzakelijk uit : * de mede-migranten (moehadjiroen) uit Mekka;
* de Medinensische bondgenoten of "helpers" (ansaar);
* de halfslachtige bondgenoten of, in Koran-terminologie, de "huichelaars" (moenafiqoen);
* de snel verdwijnende heidenen (kaafiroen/koeffaar, "ondankbaren", d.w.z. weigeraars van Mohammeds boodschap);
* de drie joodse clans.
De groep van de "huichelaars" bestond uit mensen die Mohammed eerst, uit geloof of gewoon uit na�eve generositeit, in Medina verwelkomd hadden, maar twijfels kregen over zijn reli gieuze pretenties en over de wenselijkheid van de veranderingen die hij in Medina teweegbracht (in de eerste plaats zijn eigen greep naar de macht). Deze groep was politiek geneutralizeerd zodra de machtige joodse clans fysiek uitgeschakeld waren en Mohammed het terrein praktisch voor zich alleen had. Maar na Mohammeds dood keerden velen zich openlijk af van de islam, tot zij met het zwaard weer in het gareel gedwongen werden. Deze "hypokrieten" hadden, bij al hun twijfels over Mohammeds aanspraken op het profeetschap, de opkomende islamitische macht te vriend willen houden. Het was om puur levensbeschouwelijke redenen dat zij geen volle moslims konden zijn : ze geloofden er gewoon niet in, en zodra ze de kans kregen, "hervielen" ze tot het heidendom. Maar waar hun stille trouw aan de oude religie strikt religieus was, was hun openlijke steun aan Mohammed door politiek opportunisme en winstbejag gemotiveerd.

De joodse clans waren Mohammed een doorn in het oog. Hoewel hij zich in hun traditie geplaatst had, en als eerste gebedsrichting (qibla) Jeruzalem gekozen had, zagen zij in hem niet meer dan de zoveelste valse profeet. Zij werden ��n voor ��n aangepakt, telkens na de drie veldslagen tussen Mohammed en de Mekkanen. Na de overwinning bij Badr was Mohammeds ster genoeg gestegen om de eerste joodse clan aan te pakken, tegen de tweede trad hij op uit wrok voor de nederlaag bij Oehoed, en de derde liet hij, na de slag van de Gracht, tot de laatste man uitmoorden. (12) Aan de vijandschap met de joden lag eens te meer geen sociaal-ekonomische tegenstelling met de "rijke joden" ten grondslag, maar de puur religieuze reden dat de joden Mohammed niet als profeet wilden erkennen.

Hoe men het ook draait of keert, men kan de tegenstelling tussen enerzijds Mohammed en anderzijds de heidenen, de joden en de "huichelaars", ni�t tot politieke of sociaal-ekonomische kwesties herleiden. Mohammed was niet de zegsman van een nieuwe politieke ideologie noch van een bepaalde maatschappelijke klasse (al oefende hij aanvankelijk grote aantrekkingskracht uit op ontevredenen en uitschot in de Mekkaanse samenleving), hij was alleen de zegsman van zijn eigen aanspraak op het profeetschap. Mohammed vereenzelvigen met een nieuwe maatschappelijke orde is zuiver projektie, zoalniet vanuit de moderne tijd, dan minstens vanuit de politieke konfiguratie tijdens het vroege kalifaat.

Wij kiezen in deze bespreking voor een demarxizerende benadering na de marxizerende spoeling die doorheen veel recent geschrijf over de islam gegaan is, en waarin met alle geweld een sociaal-politieke motivering aan Mohammed toegeschreven wordt. De religie is een autonome sfeer, niet herleidbaar tot klassentegenstellingen en produktiewijzen, en dit blijkt juist zeer goed uit Mohammeds levensverhaal. Mohammed was een handelaar zoals zovele anderen in Mekka. Hij was lid van een clan zoals iedereen. Hij verschilde slechts van zijn omgeving doordat hij twee idee�n had : het monothe�sme, dat hij aan joden en christenen ontleend had, en het geloof dat die ene God tot hem persoonlijk sprak, exklusief en voor de laatste maal.

Weliswaar was voor Mohammed de fascinatie voor het monothe�sme verbonden met een bewondering voor de Byzantijnse en Perzische wereldrijken. En bovendien zou de verspreiding van de islam inderdaad aanleiding geven tot de vorming van een gelijkaardig rijk (in feite werd de administratie van deze rijken na de verovering grotendeels overgenomen). Maar deze politieke dimensie was niet wat Mohammed voor ogen stond toen hij de konfrontatie met de heidense kultuur in Mekka aanging. Nergens in de Koran zien we Mohammed met de Mekkanen in diskussie treden over de politieke organizatie van de samenleving. De diskussie gaat steeds weer over de strikt religieuze stellingname van Mohammed.

De politieke invulling van de eerste islamitische staat in Medina, onder de leiding van Mohammed zelf, zal veeleer aksidenteel geschieden dan vanuit een vooropgestelde ideologie. Konkrete problemen en disputen werden geregeld door de profeet, hetzij vanuit zijn natuurlijk oordeelsvermogen, hetzij met behulp van "openbaringen". Maar zoals de latere islamitische politieke denkers zouden vaststellen, is er geen volledige politieke blauwdruk te vinden in het geheel van de revelaties (Koran) noch in de overgeleverde woorden van de profeet (Hadieth). Er komt bij staatkunde nog wat meer kijken dan de regeling van de betrekkingen tussen islamitische en ongelovige burgers of staten. Hedendaagse beloften van het type : "Islam is het antwoord" (of po�tischer : "Noch oosten noch westen, islam is het beste") zijn gedoemd om teleur te stellen, want de islam heeft zelfs voor een middeleeuwse staat niet meer dan een rudimentair recept, laat staan voor het bestuur van een moderne samenleving.

http://koenraadelst.bharatvani.org/arti ... ngel3.html



De interpretatie van djihaad als iets anders dan "oorlog tegen de ongelovigen" is totaal onhistorisch. Apologeten en multikul-goedpraters (zoals een Linda Bogaert) zijn buitensporig pretentieus wanneer zij eventjes gaan doen alsof zij het beter weten dan veertien eeuwen praktizerende islamgeleerden
Koenraad Elst

Gebruikersavatar
SDX
Berichten: 1818
Lid geworden op: Ma Feb 04, 2008 3:37 am
Locatie: Thuis

Berichtdoor SDX » Do Jul 03, 2008 5:27 am

Deze vind ik bijzonder 'rechtvaardig :
'Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.'


Als ik het goed begrijp is : 'zaken die in de strijd in beslag genomen werden', dus NIET stelen?

Perfecte logica, die islam, toch? :shock:

In de strijd mag je in beslag nemen wat je wil, maar achteraf mag een moslim die zaken niet stelen van een andere moslim, dat is wat ik hieronder versta :roll:
"Joew hef toe tôk toe mie wiz RIESPEK, aaj em moesliem en aaj em bedder den joew!" [Some average muslim]

naar boven
Berichten: 5054
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 10:14 pm
Contact:

Berichtdoor naar boven » Do Jul 03, 2008 11:28 am

SDX schreef:Deze vind ik bijzonder 'rechtvaardig :
'Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd.'


Als ik het goed begrijp is : 'zaken die in de strijd in beslag genomen werden', dus NIET stelen?

Perfecte logica, die islam, toch? :shock:

In de strijd mag je in beslag nemen wat je wil, maar achteraf mag een moslim die zaken niet stelen van een andere moslim, dat is wat ik hieronder versta :roll:

Maffia-mores.
Ter bescherming van de met criminele activiteiten verworven goederen zijn er strenge regels opgesteld.
De criminele organisatie beseft heel goed dat de bendeleden criminelen zijn en dat de leden met hetzelfde gebrek aan scrupules van de organisatie zullen stelen als van de slachtoffers.
RTFM

Gebruikersavatar
Scarlatti
Berichten: 5302
Lid geworden op: Vr Mei 09, 2008 10:12 pm

Berichtdoor Scarlatti » Do Jul 03, 2008 1:04 pm

neeee?? en DIT dan?? 'schijnt' ook een opdracht te zijn, is zeker ook niet waar... ook weer een enkeling zeker.. nou NIET dus!! lees hier maar, overal ter wereld doen die islammoslims het, waar zij zijn binnengetrokken in grote getale onder t mom van 'hun land' te hebben moeten ontvluchten en natuurlijk niet te vergeten Het VERDRAG van Straatsburg van 1973..HET grote verraad van alle niet-moslims door hun regeringen om OLIE te verkrijgen..

hier alvast iets wat boekdelen spreekt:

http://www.iris.org.il/blog/archives/75 ... demic.html

"You cristian infidel whores must accept the fact that we the chosen ones, children of the all mighty Allah obey under the rules of holy law. Any infidel woman must be cleansed of her infidelity by the means of the rape. Only through this act may server our Lord Allah. The whores of the white man are our target and rape is our tool. We will not rest untill everyone of you infidels are cleansesd of the earth as is the will of Allah. We are coming and you can't stop us for Allah is showing us the way.
#11 Islameurope on 2006-10-01 02:05 (Reply)"

verkrachtingen van Europese vrouwen/meisjes/kinderen is geen incidenteel iets..ook hier wordt steeds ontkend dat het om gerichte akties gaat van moslims.. maar neem de moeite maar eens om te lezen.. er staat ons nog heel wat te wachten dankzij het beleid van 'onze regeringen'

Het gebeuren op het station blijkt geen incident:
http://www.militantislammonitor.org/article/id/1492

http://www.vdare.com/fulford/racial_rape.htm
http://www.iris.org.il/blog/archives/75 ... demic.html
Islam=LEVENSBEDREIGEND

'LOQUENDI LIBERTATEM CUSTODIAMUS'
Laten wij waken over de vrijheid van het spreken... (Pim Fortuyn 1948-2002)

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Do Jul 03, 2008 10:06 pm

Islam is niet wat Bin Laden zegt of wat Busch vertelt. Islam is niet wat Hans zegt of wat groeperingen ergens je vertellen. Je moet begrijpen dat de islam is wat Allah(sbht) zegt 14 eeuw geleden in de koran. En wat de profeet(vzmh) zei in de Overleveringen 14 eeuw geleden. Dit is de islam, en de daden en uitspraken van mensen hebben daarbij niets te maken. Ja' ik ben een Jood en Zit in de groepering JFT ( Joodse Fasistische Terror). En deze groep pleegt aanslagen. Ja dat mag van het Jodendom die mensen doen het toch. Tuurlijk niet want als je de geschriften van het Jodendom pakt staat erin vermoord geen Onschuldige mensen. Maar' ja wie nergens in gelooft zal ook niets veranderen. Vroomheid is niet dat jullie je gezicht naar het oosten en het westen wendt, maar vroom is wie gelooft in God, in de laatste dag, in de engelen, in het boek en in de profeten en wie zijn bezit, hoe lief hij dat ook heeft, geeft aan de verwanten, de wezen, de behoeftigen, aan hem die onderweg is, aan de bedelaars en voor de (vrijkoop van) de slaven, en wie de salaat [gebed] verricht en de zakaaat [verplichte liefdadigheid] geeft en wie hun verbintenis nakomen en wie volhardend zijn in tegenspoed en rampspoed en ten tijde van strijd. Zij zijn het die oprecht zijn en dat zijn de godvrezenden."

Fascisme wordt gekenmerkt door een intens nationalisme. De islam verwerpt echter nationalisme. Een logisch gevolg van het uitgangspunt dat alle mensen afstammelingen zijn van Adam en Eva, is immers dat de hele mensheid één wereldbroederschap vormt. Nationalisme wordt beschouwd als een artificiële opdeling van mensen. Het charter van Medina van profeet Mohamed is een voorbeeld van hoe de islam de globale samenleving in het ideale geval zou organiseren. Artikel 1 van dit charter – de eerste geschreven 'grondwet' uit de geschiedenis – stipuleert dat alle inwoners van Medina (muslims, joden, enz.) één ummah, één gemeenschap vormen:
Art. 1: "Dit is een document van Mohamed de Profeet (betreffende de relaties) tussen de gelovigen en moslims van Quraysh en Yathrib, en diegenen die hen volgden en vervoegden en zich met hen inspanden. Zij vormen één ummah (gemeenschap)." (Profeet Mohamed, in zijn Charter van Medina)
Dit charter weerspiegelt op de schaal van Medina, waar de islam voor staat op wereldvlak. Voor de islam is de mensheid één ummah, één wereldbroederschap van mensen waarin verschillende godsdiensten een door de Koran gegarandeerd bestaansrecht hebben en waarin godsdienstvrijheid in de Koran door God zèlf gegarandeerd wordt. Het maatschappelijk hoofddoel van de Koran, bestaat erin rechtvaardigheid tot stand te brengen voor alle mensen – dat houdt onder meer ook een strijd tegen armoede en onderdrukking van welke aard ook in. Nationaliteiten worden heden ten dage door de islam aanvaard vanuit praktisch oogmerk maar ze kunnen helemaal geen basis zijn op grond waarvan de ene natie zich beter gaat achten dan de andere, laat staan dat naties elkaar zouden gaan bekampen op grond van hun nationaliteit. Intens nationalisme wordt dan ook formeel verworpen.

Profeet Mohamed zei over 'asabiyyah of tribalisme, dat modern vertaald kan worden als nationalisme, onder meer:

«Diegene die oproept tot 'asabiyyah (tribalisme, nationalisme) of strijdt voor de rechten van 'asabiyya of wie sterft voor 'asabiyyah, is niet een van de onzen.» (Abu Dawud)

En ook:

«Jullie zijn allemaal kinderen van Adam en Adam werd gemaakt uit klei. Mensen moeten hun nationale trots achterwege laten omdat dit een kool is van de kolen van het hellevuur. Als ze dit niet opgeven, zal God hen nog lager achten dan de laagste worm die zich door de mest wroet.» (Abu Dawud, Tirmidhi)

Nationalisme, huidskleur, ras, cultuur, of wat dan ook kan geen basis vormen voor privileges of eenmaking. De eenmaking die de Koran tot stand wil brengen, is er ene op grond van een drive naar wereldwijde rechtvaardigheid - over alle grenzen heen van natie, huidskleur, cultuur, of wat dan ook.

In het Westen wordt de islamitische gedachte van een wereldbroederschap van alle mensen, vaak verkeerd begrepen en daardoor ook als zeer bedreigend ervaren. Zowel o.i.v. extremisten in de muslimwereld, als o.i.v. extreem rechts in het Westen (beide kenmerken zich door een gelijkaardig streven naar een werelddominantie van het eigen gelijk), denkt men in het Westen vaak dat de islam de hele wereld met dwang wil onderwerpen aan de de islam om een theocratie zoals in ons eigen Europees verleden tot stand te brengen. Dat is echter volkomen strijdig met de islam - in de Koran garandeert God zèlf de godsdienstvrijheid én stelt God elk mens aan afgevaardigd beheerder, bestuurder Beide componenten samen hebben voor gevolg dat de mensen vrij zijn hoe zij zich tegenover God verhouden, en dus ook vrij zijn te beslissen hoe zij deze beheerstaak invullen.

Om te beginnen kan niemand gedwongen worden tot de islam. En bovendien kan geen enkel staatkundig model opgelegd worden tegen de wil van de bevolking in. Bovendien is de Koran geen politiek traktaat - de Koran bevat geen uitgewerkt staatkundig model. De Koran draagt de mensen wel op een rechtvaardige samenleving tot stand te brengen. Maar op welke manier ze dat doen, is niet vastgelegd. Er bestaan in de muslimwereld dan ook erg uiteenlopende opvattingen over hoe een samenleving (of dat nu lokaal of mondiaal is) in het ideale geval georganiseerd zou moeten worden: zowel het invoeren van de shari'ah (die noodzakelijkerwijze de godsdienstvrijheid garandeert), als een seculiere regeringsvorm, kunnen vanuit de Koran gelegitimeerd worden op voorwaarde dat deze modellen door een aan een unanimiteit grenzende meerderheid van de bevolking gesteund wordt. Een theocratie of een dictatuur, worden echter ondubbelzinnig door de Koran verworpen: niemand kan zich in de plaats van God stellen, en leiders zijn altijd verantwoording verschuldigd aan de mensen (daarover straks meer). Met andere woorden: in de islamitische gedachte van een wereldbroederschap van mensen, schuilt geen motief van werelddominantie, het is niet de bedoeling iedereen te dwingen zich tot de islam te bekeren (wat ten andere formeel verboden wordt door de Koran). Wel gaat het om het uitbouwen van wat de islam als maatschappelijk doel naar voor schuift voor de mensheid als geheel: een rechtvaardige wereldgemeenschap. Op welke manier dat staatkundig georganiseerd wordt, is een beslissing die in vrijheid genomen moet worden door een aan unanimiteit grenzende meerderheid van de mensen.

Het streven naar een rechtvaardige samenleving wordt gestuurd door de Koran. De Koran is een boek dat verschillende 'lagen' heeft, zich via verschillende invalshoeken laat benaderen en een divers publiek aanspreekt. Enerzijds bevat het 'religieuze' voorschriften die enkel tot muslims gericht worden, anderzijds spreekt het boek de hele mensheid tot aan het einde der tijden aan. De mensheid als geheel, kan er een morele leidraad in vinden. De morele leidraad sluit heel nauw aan bij de universele verklaring van de mensenrechten van de Verenigde Naties en dat is niet verwonderlijk. Islam gaat er van uit dat alle mensen dezelfde morele basis delen. Een mens is volgens de Koran een moreel wezen – voor hij geboren wordt, legt hij bij God een gelofte af dat hij God als zijn Heer erkent. Dat betekent dat alle mensen, welk geloof ze tijdens hun leven ook aanhangen, geboren worden met een universeel inzicht in goed en slecht. In dat opzicht, brengt de Koran niet iets totaal nieuw, maar sluit hij aan bij wat al aan basis aanwezig is in de ziel van de mensen, en wat via eerdere profeten verder uitgewerkt werd. Het is op dit ruime niveau, dat het concept van een rechtvaardige wereldbroederschap gedefinieerd wordt.
"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33



http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

naar boven
Berichten: 5054
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 10:14 pm
Contact:

Berichtdoor naar boven » Do Jul 03, 2008 11:09 pm

naar boven schreef:Maffia-mores.
Ter bescherming van de met criminele activiteiten verworven goederen zijn er strenge regels opgesteld.
De criminele organisatie beseft heel goed dat de bendeleden criminelen zijn en dat de leden met hetzelfde gebrek aan scrupules van de organisatie zullen stelen als van de slachtoffers.

Hier een illustratie van de parallel maffia-islam:

Denmark: Church Pays Protection Money To Muslims

* The obligatory jiziyah arrives in Denmark

Denmark: Church pays protection money to Muslims to prevent attacks on church-goers

With 300,000 inhabitants, Aarhus is the second largest city of in Denmark. In Gellerup, a multicultural suburb of Arhus, the multicultural problems can be seen openly. There are many Muslims and many Kalaallit (the natives of Greenland, which belongs to Denmark).

The Muslim citizens of Gellerup tyrannize the indigenous population of Greenland in the sourrounding areas of Arhus (as well as in Greenland) since the summer of 2007 so much that they no longer dare venture out of their homes. Muslims see the Kalaallit as second-class people who do not have rights. The Kalaallit in Gellerup - who must live in fear of their fellow citizens from a terrorist Islamic cultural background - don’t dare venture out without major security measures, they may not celebrate holidays and they can no longer play football together.

Muslims show themselves less multi-cultural, but rather blatantly racist - and attack the natives. Since last summer, the local government is trying to educate Muslims in Greenland and Gellerup on an official website in Arabic, by teaching them that they live next to the Aboriginal people of Greenland (link to the official site on which the citizens ask their Arabic fellow-citizens politely for more respect for Kalaallit .

Now the Muslim fellow citizens in the vicinity of Arhus attack not only the Kalaallit, but increasingly also Christians. For a long time the church didn’t know what to do, but now the church employs two Muslim fellow citizens as “bodyguards” to protect the church from vandalism and church-goers vehicles.

The church is delighted: Since the Muslims are paid for protecting Christians from fellow Muslims, by far not as many churchgoers cars were damaged, nor was the church vandalized or Christians attacked in the vicinity of the church (Source: Kristeligt Dagblad June 30, 2008 and Udfordringen).
* The Dhimmies feed a crocodile:

These fellow citizens, who came from Palestine and are now officially employed as “bodyguards” of the Church of Arhus, are said to have to have “good contacts” with the Muslim youths in the region and ensure that these no longer attack the Christians.

Therefore they are paid.
RTFM

Gebruikersavatar
Scarlatti
Berichten: 5302
Lid geworden op: Vr Mei 09, 2008 10:12 pm

Berichtdoor Scarlatti » Do Jul 03, 2008 11:42 pm

en wat dacht je van dit?

met verbijstering dit gelezen... wist ik OOK nog niet.. mijn god.. wat staat ons te wachten nog dankzij die linkse ontkennende idioten!! hoe bLIND zijn wij geweest en ook weer niet want dit wordt kennelijk met opzet uit de geschiedenis boekjes gehouden.. en wij ons maar schuldig voelen omdat 'de blanken slavernij hebben gepleegd.. het waren alweer de moslims! lees!

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... 91&start=0
Islam=LEVENSBEDREIGEND

'LOQUENDI LIBERTATEM CUSTODIAMUS'
Laten wij waken over de vrijheid van het spreken... (Pim Fortuyn 1948-2002)

Gebruikersavatar
Roelof
Berichten: 1719
Lid geworden op: Vr Jul 11, 2003 2:38 am

Berichtdoor Roelof » Do Jul 03, 2008 11:48 pm

Leugen nr.1
islaminside20 schreef:De islam verwerpt nationalisme.


de (schijn)heilige koran schreef:3.110: Gij (Moslims) bent het beste volk dat voor de mensheid (ter lering) is verwekt; je gebiedt wat goed is, verbiedt wat kwaad is en gelooft in God. En, indien de mensen van het Boek hadden geloofd, zou het zeker beter voor hen zijn geweest. Sommigen hunner zijn gelovigen, maar de meesten hunner zijn overtreders.

3.118: O gij die gelooft, neemt buiten uw volk geen ander tot intieme vrienden; zij zullen niet in gebreke blijven u te benadelen. Zij houden van leedvermaak. Nijd laten zij blijken en wat hun innerlijk verbergt is nog erger. Wij hebben u onze geboden duidelijk gemaakt, indien je ze wilt begrijpen.

2.120: En de Joden en de Christenen zullen je nooit welgezind zijn, tenzij je hun godsdienst belijdt. Zeg: "Voorzeker, God's leiding is de Merkelijke leiding". En, indien je hun wensen volgt, nadat de kennis tot je is gekomen, zul je aan God Vriend noch Helper hebben.


Leugen nr.2
islaminside20 schreef:Voor de islam is de mensheid één ummah, één wereldbroederschap van mensen waarin verschillende godsdiensten een door de Koran gegarandeerd bestaansrecht hebben en waarin godsdienstvrijheid in de Koran door God zèlf gegarandeerd wordt.


de (schijn)heilige koran schreef:3.85: En wie een andere godsdienst zoekt dan de Islam, het zal van hem niet worden aanvaard en hij zal in het Hiernamaals onder de verliezers zijn.


islaminside20 schreef:Profeet Mohamed zei over 'asabiyyah of tribalisme, dat modern vertaald kan worden als nationalisme, onder meer:

«Diegene die oproept tot 'asabiyyah (tribalisme, nationalisme) of strijdt voor de rechten van 'asabiyya of wie sterft voor 'asabiyyah, is niet een van de onzen.» (Abu Dawud)

"Een van de onzen"?

Hoe kan iemand die over "de onzen" spreekt wereldbroederschap nastreven?

islaminside20 schreef:Nationalisme, huidskleur, ras, cultuur, of wat dan ook kan geen basis vormen voor privileges of eenmaking. De eenmaking die de Koran tot stand wil brengen, is er ene op grond van een drive naar wereldwijde rechtvaardigheid - over alle grenzen heen van natie, huidskleur, cultuur, of wat dan ook.

Of wat dan ook?

Hoe zit het dan met het discrimineren op geloofsovertuiging wat de islam doet jongen?

Leugen nr.3
islaminside20 schreef:In het Westen wordt de islamitische gedachte van een wereldbroederschap van alle mensen, vaak verkeerd begrepen en daardoor ook als zeer bedreigend ervaren. Zowel o.i.v. extremisten in de muslimwereld, als o.i.v. extreem rechts in het Westen (beide kenmerken zich door een gelijkaardig streven naar een werelddominantie van het eigen gelijk), denkt men in het Westen vaak dat de islam de hele wereld met dwang wil onderwerpen aan de de islam om een theocratie zoals in ons eigen Europees verleden tot stand te brengen. Dat is echter volkomen strijdig met de islam

Dat denkt men niet, dat weet men zeker!

de (schijn)heilige koran schreef:Hoofdstuk 9, vers 123:
O, jij die gelooft, bestrijdt de ongelovigen die in uw nabijheid zijn en laat hen hardheid in u vinden en weet, dat God met de godvruchtigen is.

Hoofdstuk 9, vers 29:
Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in God noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat God en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn.

Hoofdstuk 4, vers 101:
Voorwaar, de ongelovigen zijn een openlijke vijand voor u.

Hoofdstuk 25, vers 52:
Dus volg de ongelovigen niet, en voer met (de Koran) een grote strijd tegen hen.


Leugen nr.4
islaminside20 schreef:in de Koran garandeert God zèlf de godsdienstvrijheid én stelt God elk mens aan afgevaardigd beheerder, bestuurder Beide componenten samen hebben voor gevolg dat de mensen vrij zijn hoe zij zich tegenover God verhouden, en dus ook vrij zijn te beslissen hoe zij deze beheerstaak invullen.


de (schijn)heilige koran schreef:3.85: En wie een andere godsdienst zoekt dan de Islam, het zal van hem niet worden aanvaard en hij zal in het Hiernamaals onder de verliezers zijn.


islaminside20 schreef:"De Koran draagt de mensen wel op een rechtvaardige samenleving tot stand te brengen. Maar op welke manier ze dat doen, is niet vastgelegd."

"in de islamitische gedachte van een wereldbroederschap van mensen, schuilt geen motief van werelddominantie"

Het motief is wel degelijk overheersing, en de manier waarop is doormiddel van strijd en geweld:

de (schijn)heilige koran schreef:
Hoofdstuk 9, vers 123:
O, jij die gelooft, bestrijdt de ongelovigen die in uw nabijheid zijn en laat hen hardheid in u vinden en weet, dat God met de godvruchtigen is.

Hoofdstuk 4, vers 95:
Diegenen der gelovigen die niets doen, met uitzondering der onbekwamen, zijn niet gelijk aan degenen die met hun rijkdommen en hun persoon terwille van God strijden. God heeft degenen, die met hun rijkdommen en hun persoon strijden doen uitmunten boven de rustenden en aan ieder heeft God het goede beloofd. God zal de strijders boven de stilzittenden doen uitblinken door een grote beloning

Hoofdstuk 9, vers 20:
Zij, die geloven en van hun woonplaatsen verhuizen en met hun bezit en met hun persoon voor de zaak van God strijden, hebben in de ogen van God de hoogste rang. Dezen zullen zegevieren.

Hoofdstuk 9, vers 29:
Bestrijdt diegenen onder de mensen van het Boek, die in God noch in de laatste Dag geloven, noch voor onwettig houden wat God en Zijn boodschapper voor onwettig hebben verklaard, noch de ware godsdienst belijden totdat zij de belasting met eigen hand betalen, terwijl zij onderdanig zijn.

Hoofdstuk 4, vers 74:
Laten derhalve zij, die hun tegenwoordig leven voor het leven in het Hiernamaals willen offeren, voor de zaak van God strijden. En wie voor de zaak van God strijdt, hetzij hij gedood wordt of overwint, weldra zullen Wij hem een grote beloning geven.

Hoofdstuk 4, vers 84:
Strijd daarom voor de zaak van God - slechts gij wordt verantwoordelijk gesteld - en spoor de gelovigen aan. Het kan zijn, dat God de macht der ongelovigen zal beteugelen en God is sterker in macht en streng in het opleggen van straf.

Hoofdstuk 4, vers 95:
Diegenen der gelovigen die niets doen, met uitzondering der onbekwamen, zijn niet gelijk aan degenen die met hun rijkdommen en hun persoon terwille van God strijden. God heeft degenen, die met hun rijkdommen en hun persoon strijden doen uitmunten boven de rustenden en aan ieder heeft God het goede beloofd. God zal de strijders boven de stilzittenden doen uitblinken door een grote beloning,

Hoofdstuk 4, vers 101:
Voorwaar, de ongelovigen zijn een openlijke vijand voor u.

Hoofdstuk 25, vers 52:
Dus volg de ongelovigen niet, en voer met (de Koran) een grote strijd tegen hen.

Hoofdstuk 61, De strijdplaats (as-Saff)
Vers 4:

Voorzeker, God heeft diegenen lief die terwille van Hem strijden in geordende gelederen, alsof zij een hechte muur vormen.

Hoofdstuk 5, vers 33:
De vergelding dergenen die oorlog tegen God en Zijn boodschappers voeren en er naar streven wanorde in het land te scheppen, is slechts dat zij gedood of gekruisigd worden, of dat hun handen en hun voeten de ene rechts en de andere links, worden afgesneden, of dat zij het land worden uitgezet. Dat zal voor hen een schande in deze wereld zijn en in het Hiernamaals zullen zij een grote straf ontvangen.

Hoofdstuk 8, vers 12:
Toen uw Heer aan de engelen openbaarde: "Ik ben met u; versterkt de gelovigen. Ik boezem ontzag in de harten der ongelovigen. Slaat daarom hun hoofd af en slaat alle toppen van hun vingers af."

Hoofdstuk 9, vers 5:
Wanneer de heilige maanden voorbij zijn, doodt dan de afgodendienaren waar je hen ook vindt en grijpt hen en belegert hen en loert op hen uit elke hinderlaag. Maar als zij berouw hebben en het gebed houden en de Zakaat betalen, laat hun weg dan vrij. Voorzeker, God is Vergevensgezind, Genadevol.

44.47: Grijpt hem en sleurt hem in het midden van het laaiend Vuur;
44.48: Giet daarna als marteling kokend water op zijn hoofd.


islaminside20 schreef:Er bestaan in de muslimwereld dan ook erg uiteenlopende opvattingen over hoe een samenleving (of dat nu lokaal of mondiaal is) in het ideale geval georganiseerd zou moeten worden: zowel het invoeren van de shari'ah (die noodzakelijkerwijze de godsdienstvrijheid garandeert), als een seculiere regeringsvorm, kunnen vanuit de Koran gelegitimeerd worden op voorwaarde dat deze modellen door een aan een unanimiteit grenzende meerderheid van de bevolking gesteund wordt.

Waar haal je die onzin vandaan als ik vragen mag?

De islam is één grote dictatuur die uitgaat van één leider (de denkbeeldige god waar jij 5X per dag voor buigt), de bevolking heeft binnen deze dictatuur niets in te brengen.

De volgende quote slaat dan ook kant nog wal:

islaminside20 schreef:Een theocratie of een dictatuur, worden echter ondubbelzinnig door de Koran verworpen

Goh, even hierboven stond nog:

Voor de islam is de mensheid één ummah, één wereldbroederschap van mensen waarin verschillende godsdiensten een door de Koran gegarandeerd bestaansrecht hebben

"Door de koran gerarandeerd", wat dus zoveel betekend dat iedereen zich dan wel dient te onderwerpen aan de koran...

En de koran is een religieus geschrift wat inhoud dat de islam dus wel degelijk theocratie nastreeft.
Theocratie die uitgaat van één grote leider die alles voor het zeggen heeft.
En hoe noemen we een bestuursvorm waarin één iemand de wet bepaald?
Juist, een dictatuur!


Ik weet niet waar je al deze onzin weer vandaan hebt gehaalt (want zoals gewoonlijk ben je weer eens vergeten de bron te vermelden :nono1: ), maar het hele verhaal is de grootste kolder die ik ooit gelezen heb...
Laatst gewijzigd door Roelof op Vr Jul 04, 2008 12:01 am, 1 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 71534
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Berichtdoor Ariel » Do Jul 03, 2008 11:59 pm



Mijn hemel. :? Het is bijna niet te geloven. Deze moslims behoren geen geld te krijgen, maar een goed pak slaag, en daarna deportatie naar het land van hun voorouders.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

naar boven
Berichten: 5054
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 10:14 pm
Contact:

Berichtdoor naar boven » Vr Jul 04, 2008 12:30 am

Roelof schreef:
islaminside20 schreef:Er bestaan in de muslimwereld dan ook erg uiteenlopende opvattingen over hoe een samenleving (of dat nu lokaal of mondiaal is) in het ideale geval georganiseerd zou moeten worden: zowel het invoeren van de shari'ah (die noodzakelijkerwijze de godsdienstvrijheid garandeert), als een seculiere regeringsvorm, kunnen vanuit de Koran gelegitimeerd worden op voorwaarde dat deze modellen door een aan een unanimiteit grenzende meerderheid van de bevolking gesteund wordt.

Waar haal je die onzin vandaan als ik vragen mag?

Bij Linda Bogaert

Met taalfouten en al. Want het laatste woord van de geciteerde tekst moet 'worden' ipv 'wordt' zijn.
Het onderwerp in dit zinsdeel is namelijk 'deze modellen'.
Een domme fout van Linda, die toch zou moeten beseffen dat haar klakkeloze kopieerders niet beter weten..
RTFM

Gebruikersavatar
hans van de mortel
Berichten: 5594
Lid geworden op: Zo Jun 03, 2007 12:41 pm

Berichtdoor hans van de mortel » Vr Jul 04, 2008 6:56 am

Roelof schreef:Leugen nr.1
Leugen nr.2
Leugen nr.3
Leugen nr.4

Waar haal je die onzin vandaan als ik vragen mag?

Ik weet niet waar je al deze onzin weer vandaan hebt gehaald (want zoals gewoonlijk ben je weer eens vergeten de bron te vermelden :nono1: ), maar het hele verhaal is de grootste kolder die ik ooit gelezen heb...

Onzin? Islaminside verkondigt regelrechte leugens op dit forum zoals nu onweerlegbaar is aangetoond aan de hand van de koran. Is dat tegen beter weten in, of slechts een routineuze gewoonte binnen de geveinsde oprechtheid van de islam?
Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand.

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Vr Jul 04, 2008 7:41 am

Voor mij is de islam de waarheid voor jullie een leugen wat kan mij dat schelen.

Wat het fascistische aspect betreft van offensieve oorlogen ten einde hypernationalisme te ondersteunen, is het zo dat islam offensieve oorlogen verbiedt. Islam ijvert voor vrede van de 'gemeenschap van de middenweg' – het is pas als deze bedreigd en geschonden wordt door een aanval die op geen enkele vreedzame manier kan afgewend worden, dat de islam is zeer nauw omschreven omstandigheden toestaat dat men zich gewapend verzet – en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie, die enkel toegestaan is als verdediging tegen het onrecht dat veroorzaakt werd door een aanval of bezetting, verdrukking of godsdienstvervolging en enkel mag duren tot de vrede hersteld is. Daarbuiten, is gewapende strijd verboden. Dit verzet kan bovendien niet zomaar aangegaan worden, het moet gelegitimeerd zijn door een beslissing van een overheid die de muslims vertegenwoordigd. Bovendien is het aan tal van zeer strikte en ethisch hoogstaande regels onderworpen. Zo mogen geen vrouwen, kinderen, bejaarden en zieken gedood worden, moeten burgerconstructies gespaard blijven, ook religieuze gebouwen mogen niet vernield worden, dieren mogen niet het slachtoffer worden van een oorlog, men mag de natuur niet vernielen enz. Voor meer details verwijs ik naar de Koran Notitie over jihad, met name de sectie Jihad al Asghar. [14] Deze leer staat in elk geval helemaal haaks op de aanvalslogica van een fascistische staat.

Moeten muslims dan niet 'strijden tot de hele wereld islamitisch is'? Want bevat de Koran niet een aantal verzen die in die richting wijzen? Vermits dergelijke verzen reeds in een eerdere Koran Notitie uitvoerig besproken werden, kan een voorbeeld volstaan

«En strijd tegen hen tot er geen fitnah meer is en de gehele godsdienst God toebehoort.» (Koran 8:39

Vooreerst handelen deze verzen niet over zomaar een situatie uit het burgerleven, maar over een aan de gang zijnde oorlog. Het feit dat de oorlog al aan de gang is, betekent dat hij reeds aan een paar voorwaarden voldoet (zoals dat het muslims niet toegestaan is een aanval te lanceren maar dat ze zich enkel mogen verweren tegen een aanval, verdrukking en godsdienstvervolging). Dit vers bespreekt hoe lang ze moeten doorgaan met strijden. Moeten ze strijden tot iedereen zich tot de islam bekeerd heeft?

Dat is niet wat hier staat. Het gaat hier niet om wat er met de wereld gebeurt, wel om wat er gebeurt tussen de (prille) muslimgemeenschap en diegenen die hen vervolgen. En wat muslims hier opgedragen wordt, is dat ze moeten strijden voor hun godsdienstvrijheid, voor een situatie waarin ze zelf hun islam kunnen beleven, en wel zodanig dat ze niet verplicht worden gebruiken aan te houden die tegen de Islam ingaan.

In de vroege jaren had Mohamed slechts een paar honderd volgelingen. In die periode, moest zo snel mogelijk de grondslag van de hele islam gelegd worden - daar had men geen paar honderd jaar tijd voor, hooguit een jaar of 20, tot de Profeet zou overlijden. Daarom was het belangrijk in de strijd tegen de Quraish die het voortbestaan van de islam voortdurend bedreigden, tot op het punt te gaan dat er een akkoord kwam over volledige godsdienstvrijheid die het de muslims mogelijk zou maken hun islam ten volle te definiëren en te beleven - tot hun eigen geloof helemaal God toebehoorde. Stel dat de Quraish zouden voorstellen de strijd te staken op voorwaarde dat de muslims één van hun afgoden zouden aanbidden, zo'n situatie wordt door dit vers onaanvaardbaar gemaakt. Het gaat hier dus om het nastreven van een situatie waarin muslims hun eigen geloofsbeleving kunnen ontdoen van alle vormen van ongeloof; om een uitzuiveren van de eigen islam. Dat heeft helemaal niets te maken met het doden van alle ongelovigen omwille van hun ongeloof - het heeft niets te maken met de ongelovigen tout court. Het gaat erom hoe de muslims hun geloof beleven.

De Koran draagt moslims ten andere tegelijkertijd op om, zodra de vijand vrede voorstelt daarin mee te gaan. Zolang het muslims niet verplicht tegen hun geloof in te gaan (vers 8:39), is het in orde.

"En als zij geneigd zijn tot vrede, wees daar dan ook toe geneigd en stel je vertrouwen op God.» (Koran 8:61)

De regel die in 8:39 gevestigd wordt komt nog eens voor in de Koran, met name in 2:193

«Strijd tegen hen tot er geen verzoeking meer is en de godsdienst alleen God toebehoort.» (Koran 2:193

Het tweede deel van dit vers luidt:

«Als zij ophouden, dan geen vergelding meer, behalve tegen de onrechtplegers". » (Koran 2:193

Opnieuw komt de instructie tot rechtvaardigheid onmiddellijk boven drijven: zodra de vijand ophoudt met aanvallen en de godsdienstvrijheid bereikt is: geen vergelding meer. Behalve voor de onrechtplegers, want wie onrechtmatige zaken deed in oorlogstijd moet zich daarvoor verantwoorden. Een oorlogssituatie is geen vrijgeleide voor wetteloosheid.

Er wordt in al deze verzen duidelijk nergens gesteld dat men moet doorvechten tot alle vijanden vermoord zijn, en al evenmin tot iedereen onder dwang zou aansluiten bij de islam. Integendeel, dergelijke praktijken worden elders in de Koran uitdrukkelijk verboden. Wat moslims wel opgedragen wordt, is te strijden voor godsdienstvrijheid - ook voor het beleven van hun eigen godsdienst - maar er wordt steeds bij gezegd dat ze daarin rechtvaardig te werk moeten gaan, en niet mogen overdrijven.

«En bestrijdt op Gods weg hen die jullie bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet, God bemint de overtreders [van de grenzen] niet.» (Koran 2:190.

Merk op hoe het ook hier weer om defensie gaat ("bestrijdt ... hen die jullie bestrijden"). Een offensief is niet toegestaan, en defensie mag slechts duren tot de vrede en godsdienstvrijheid hersteld is. Een aantal islamitische bronnen verduidelijken dit:

- Ad-Dahhak meldde dat Ibn `Abbas over God's woorden (en de gehele godsdienst God toebehoort) zei: «Zodat Tawhid beoefend wordt in oprechtheid met God.»

- Al-Hasan, Qatadah en Ibn Jurayj zeiden (zodat de gehele godsdienst alleen voor God zal zijn) «zodat La ilaha illa-llah verkondigd wordt».


- Muhammad bin Ishaq gaf ook commentaar bij dit vers, «Zodat Tawhid beoefend wordt in oprechtheid met God, zonder Shirk, onderwijl alle rivalen schuwend (die) naast God (aanbeden worden)».


- `Abdur-Rahman bin Zayd bin Aslam zei over (en dat de gehele godsdienst God toebehoort) «Zodat er geen Kufr (ongeloof) meer in uw godsdienst overblijft».

Deze interpretatie wordt ook ondersteund vanuit het perspectief van de koranische psychologie. De mens wordt volgens de Koran geboren zonder zonden (de Koran kent geen erfzonde). De gelukzalige blik van een kind zou nog de sporen in zich dragen van het paradijselijk verblijf, waarin de ziel voor ze in het lichaam neerdaalde, aan God een gelofte heeft afgelegd en God als haar Heer erkend heeft. Gedurende het leven wordt men met goed en kwaad geconfronteerd. Telkens men het kwade volgt, dekt men de oorspronkelijke toestand van puurheid wat verder toe. De Koran, nu, schrijft mensen voor hun harten te zuiveren. Het is een levenslange opdracht om aan de eigen persoonlijkheid te schaven in de richting van verdraagzaamheid, geduld, barmhartigheid, vreedzaamheid, enz. Naarmate men daarin slaagt verhoogt men de kans om na de dood in het Paradijs te komen. Het vers: "en strijd tot er geen fitnah meer is", houdt ook hiermee verband. Volgens de islam heeft men een lager zelf waarin een satan de mens aanspoort tot het kwade, en een hoger zelf waarin een Engel uitnodigt tot het goede. "En strijd tot er geen fitnah meer is" betekent dat men een strijd tegen het lagere zelf moet voeren en wel zodanig tot de eigen satan zich overgeeft aan God en er in het gehele zelf geen spoor van het kwade meer is, met andere woorden, tot er in het zelf alleen nog plaats is voor overgave aan God.

Verzen als 8:39 en 2:193 hebben dus niets te maken met het 'onderwerpen' van de hele wereld aan de islam, maar houden wel een opdracht in om zonder de grenzen te buiten te gaan en op een rechtvaardige manier te ijveren voor een situatie waarin de eigen geloofsbeleving (van de muslim als individu en als gemeenschap) gezuiverd is van alles wat het geloof in God in de weg staat. Op maatschappelijk vlak, houdt dit een ijveren in voor godsdienstvrijheid. Islam betekent immers 'overgave aan God', iets wat volslagen onmogelijk is wanneer er geen keuzevrijheid bestaat. Godsdienstvrijheid garanderen, is de allereerste vereiste om van islam te kunnen spreken.
"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33



http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8537
Lid geworden op: Do Mei 08, 2008 3:33 am

Berichtdoor H.Numan » Vr Jul 04, 2008 10:51 am

islaminside20 schreef:Voor mij is de islam de waarheid voor jullie een leugen wat kan mij dat schelen.

In dat geval, wat doe je hier? Is het niet veel beter om gezellig met de andere baardmannekes in een kring te zitten en elkaar (mentaal) te bevredigen? Denk je serieus dat je hier ook maar 1 bekeerling zult maken?

Dat de aarde rond is, en niet plat, zoals de koran schrijft doet je zeker ook niet veel.
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Vr Jul 04, 2008 11:06 am

"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33



http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

Gebruikersavatar
pd7835
Berichten: 1637
Lid geworden op: Di Mar 01, 2005 10:35 am
Locatie: Vlaanderen

Berichtdoor pd7835 » Vr Jul 04, 2008 12:27 pm

De Islam is met het zwaard verspreid. De feiten ontkennen zal ze niet veranderen

Nahed Selim



Is de islam inderdaad met het zwaard verspreid?

Het antwoord luidt eenvoudigweg: ja. Net als de Romeinen bouwden de moslims door expansie een gigantisch rijk op. Binnen tien jaar na de dood van de Profeet in 632 waren de twee grootste wereldmachten van die tijd, de Byzantijnen en de Perzen, verslagen. Het zijn feiten die we vroeger vol trots aanhoorden in de geschiedenisles op school. Al die namen van de veldslagen met de bijbehorende jaartallen moesten we uit het hoofd leren. De verovering van Egypte bijvoorbeeld, was in 639 begonnen en duurde tot 642, toen Alexandrië zich overgaf na vele veldslagen en een langdurige belegering door moslims. Daarvòòr werd Palestina al veroverd in 636, in de slag bij de Jermoek-rivier, waarna heel Syrië in de handen van moslims viel. Daarna kwamen Irak en Iran aan de beurt, onder de Perzen, die verslagen werden bij de slag bij Kadisija rond 637. In een golfbeweging ging de expansie door naar het Oosten (tot aan India toe) en naar het Westen (Noord-Afrika en Spanje tot aan Poitiers in Frankrijk). Pas in 1683 werd de expansie tot staan gebracht bij Wenen, dat tot tweemaal toe, zonder succes, werd belegerd door de Turken.

Het zijn historische feiten die ieder schoolkind in de Arabische landen leert. Daarom is het geheel onbegrijpelijk dat moslims deze feiten nu wereldwijd lijken te ontkennen.

Voor de hele mensheid
Een deel van de verklaring voor de (georganiseerde) verontwaardiging ligt misschien in het feit dat een moslim wat anders verstaat onder woorden als ’djihad’, ’oorlog’, ’vrede’, ’agressie’ en ’expansie’ dan een westerling. Tijdens een demonstratie in Indonesië, enkele dagen na de uitspraken van de paus, zei een moslim dat het Westen nooit zal begrijpen wat djihad betekent, en dat de paus er daarom niets over had mogen zeggen.

Misschien is het handig om de verschillen uit te leggen aan de hand van de woorden van Bassam Tibi. Hij is een liberale denker, oorspronkelijk uit Syrië, en hoogleraar internationale betrekkingen in Duitsland. Dit citaat komt uit zijn essay ’War and Peace in Islam’ uit 1996:

„In essentie is de islam een religieuze boodschap voor de hele mensheid. Moslims zijn religieus gezien verplicht om het islamitische geloof te verspreiden over de hele wereld. ’En Wij hebben u uitgezonden tot de hele mensheid’ (Koran 34:28 ). Wanneer de niet-moslims toegeven aan bekering of onderwerping, dan kan de missie (da’wa) op vredige wijze worden voortgezet. Als zij dit niet doen, zijn moslims verplicht om oorlog tegen hen te voeren. Om vrede te kunnen bereiken is het nodig, volgens de islam, dat niet-moslims zich onderwerpen aan de uitnodiging van de islam – óf door bekering, óf door het accepteren van de status van religieuze minderheid (dhimmi) en het betalen van de individuele belasting, jizya. Wereldvrede, het finale stadium van de missie, wordt alleen bereikt door de bekering of onderwerping van de hele mensheid aan de islam. […] Moslims geloven dat expansie door oorlog geen agressie is, maar de vervulling van het bevel in de Koran om de islam te verspreiden, als de weg om vrede te bereiken. Het gebruik van geweld om de islam te verspreiden is geen oorlog (harb), een woord dat alleen gebruikt wordt om gewelddadige acties door nietmoslims aan te duiden. Islamitische oorlogen zijn geen hurub [meervoud van harb], maar eerder futuhat, een actie om de wereld te ’openen’ voor de islam en uitdrukking van de islamitische djihad. [...] Ongelovigen die een obstakel vormen voor de da’wa (de missie), zijn zelf schuldig aan deze oorlogstoestand, omdat het verspreiden van de islam op een vredige manier voortgezet kan worden als de anderen zich daaraan onderwerpen. Met andere woorden: zij die zich verzetten tegen de islam veroorzaken oorlogen en zijn er verantwoordelijk voor. Slechts wanneer moslims niet voldoende krachtig zijn, is een tijdelijke ’wapenstilstand’ (hudna) toegestaan.”

Lees hier verder
http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... 21a2b17578
Laatst gewijzigd door pd7835 op Vr Jul 04, 2008 11:24 pm, 1 keer totaal gewijzigd.

naar boven
Berichten: 5054
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 10:14 pm
Contact:

Berichtdoor naar boven » Vr Jul 04, 2008 4:10 pm

...
* The Dhimmies feed a crocodile:

These fellow citizens, who came from Palestine and are now officially employed as “bodyguards” of the Church of Arhus, are said to have to have “good contacts” with the Muslim youths in the region and ensure that these no longer attack the Christians.

Therefore they are paid.


De Nederlanse Dhimmies willen de krokodillen nu preventief gaan voeren..

Niet wachten tot ze honger krijgen en lastig worden. Nee, meteen volstoppen.
Dat stelt het plekje achter in rij veilig.
Als je als laatste opgegeten wordt is er in ieder geval niemand meer die tegen je kan zeggen: "Wat heb ik je gezegd?"

Kabinet: Miljoenen naar migrantenjongeren

Het kabinet wil dat migrantenjongeren en hun ouders sneller en ook betere toegang krijgen tot jeugdhulpverlening. De ministers André Rouvoet (ChristenUnie, Jeugd en Gezin) en Ella Vogelaar (PvdA, Integratie) investeren de komende drie jaar maar liefst 10 miljoen euro om dit voor elkaar te krijgen.

Dat hebben de twee kabinetsleden vrijdag bekendgemaakt.

Andere culturen
André Rouvoet en Ella Vogelaar willen voorkomen dat hulpverleners pas ‘om de hoek komen kijken’ op het moment dat er problemen met de jongeren ontstaan.

Daarom moeten hulpverleners tijdens hun opleiding eerder aandacht krijgen voor andere culturen, vindt het duo.

'Diversiteitsproof'
Rouvoet en Vogelaar hebben een mooie term bedacht voor hun plan: ze willen de jeugdzorg en jeugdgezondheidszorg ‘diversiteitsproof’ maken.

Daarnaast is het volgens de ministers belangrijk dat organisaties ‘aandacht besteden aan het aantrekken van medewerkers en vrijwilligers van diverse culturele achtergronden’.
RTFM

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Vr Jul 04, 2008 10:30 pm

De Islam is met het zwaard verspreid. De feiten ontkennen zal ze niet veranderen


In sommige gevallen kan jihad -- de beste manier om God te dienen in hart en rede, woord en daad -- erin bestaan naar de wapens te grijpen. Dit is dan de 'jihad al-asghar' - een kleine jihad, in tegenstelling tot de jihad tegen het zelf (jihad an-nafs) die in Sufi-kringen omschreven wordt als de 'grote jihad' (jihad al-akbar). Daarbij wordt vaak naar volgende hadith verwezen:

Een groep moslimsoldaten kwam bij de Heilige Profeet (van een veldslag). Hij zei: "welkom, jullie keren terug van de kleine Jihad naar de grote Jihad". Er werd gezegd: "wat is de grote Jihad"? Hij antwoordde: "het streven van een dienaar tegen zijn lage verlangens." (Al-Tasharraf, Part I, p. 70)

Deze hadith komt in geen enkele van de grote hadithverzamelingen (Bukhari, Muslim enz.) voor, zodat er twijfels bestaan over de authenticiteit ervan. De achterliggende gedachte dat de innerlijke jihad belangrijker is dan gewapend verzet, heeft echter veel invloed gehad. De legitimiteit van de gewapende jihad wordt er overigens niet door in twijfel getrokken: in sommige omstandigheden is gewapend verzet toegestaan, en wordt het zelfs voorgeschreven of verplicht. Er bestaat in muslimkringen een brede eensgezindheid over de voorwaarden waaraan deze gewapende jihad onderworpen is.

Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.

Volgend vers legt uit wanneer fysisch vechten toegestaan is - men spreekt hier van de 'jihad met het zwaard', om deze vorm van jihad te onderscheiden van de jihad met het woord, het hart, de pen, de waarheid, enz.

Aan hen die bestreden worden is [de strijd] toegestaan omdat hun onrecht is aangedaan; God heeft de macht hen te helpen, die zonder recht uit hun woningen verdreven zijn, alleen maar omdat zij zeggen: "Onze Heer is God" - en als God de mensen elkaar niet had laten weerhouden dan waren kluizenaarsverblijven, kerken, synagogen en moskeeën waarin Gods naam vaak genoemd wordt zeker verwoest. Maar God zal hen die Hem helpen zeker helpen; God is krachtig en machtig." (Koran 22:39-40

Dit vers geeft aan wanneer gewapend verzet mogelijk is:

De vijandigheden moeten door anderen gestart worden tegen de gelovige muslims. Enkel muslims die "bestreden worden", mogen zich verzetten. Het gaat dus om een defensieve oorlog, niet om een offensief. Wat hierbij betracht wordt is het beschermen van de rechtvaardige gematigde gemeenschap waarvan eerder al sprake was.

Er moet de muslims onrecht aangedaan zijn. Hierbij wordt expliciet het onrechtmatig verdrijven uit woningen vermeld.

Het doel van de agressor moet de destructie van de Islam en de muslims zijn. Het vers verwijst naar godsdienstvervolging, waarbij muslims vervolgd worden enkel omdat zij zeggen dat ze in God geloven.

Een oorlog is dus enkel toegestaan als verdediging tegen het onrecht dat veroorzaakt is door een aanval of bezetting, verdrukking of godsdienstvervolging. Daarbuiten, is gewapend verzet niet gelegitimeerd.

Gewapende jihad moet daarenboven altijd getemperd worden door een jihad met het hart door het nastreven van vergevingsgezindheid, rechtvaardigheid en zo meer. Dit wordt duidelijk uit een tweede vers dat toelating geeft tot gewapend verzet maar er al onmiddellijk bij zegt dat men niet over de schreef mag gaan:

En bestrijdt op Gods weg hen die jullie bestrijden, maar overtreedt de grenzen niet, God bemint de overtreders [van de grenzen] niet." (Koran 2:190

Diezelfde toon vind men terug in een vers dat zegt dat men mild moet zijn ten aanzien van de vijand, want op een dag kan hij je vriend worden:

"Misschien dat God tussen jullie en hen die jullie als vijand beschouwen genegenheid zal brengen, God is almachtig, en God is vergevend en barmhartig". (Koran 60:7

Dit komt ook tot uiting in de hadith:

Haat uw vijand op milde wijze, hij kan op een dag uw vriend worden." (gemeld door al-Tirmidhi


De 'jihad met het zwaard' is daarenboven onderworpen aan een hele reeks strikte voorschriften die gebaseerd zijn op de Koran en de Sunnah van Mohamed, alsook op de regels die de eerste Kalief, Abu Bakr, oplegde aan een leger dat hij naar het slagveld stuurde. Abu Bakr legde zijn metgezellen de volgende 10 regels van oorlogsvoering op (Al-Muwatta, Volume 21, Hadith 10) :

Dood geen vrouwen

Dood geen kinderen,

Dood geen bejaarden,

Dood geen zieken.

Hak geen bomen om of verbrand ze niet, vooral als het fruitdragende bomen zijn (ook de oogst mag niet vernield worden).

Verniel geen onbewoonde plaatsen.

Dood geen dieren behalve voor voedsel.

Verbrand geen bijen en drijf hen niet uiteen.

Steel niets van de zaken die in beslag genomen werden gedurende de strijd. >

En handel niet laf.

Uit andere hadith blijkt dat Abu Bakr ook stelde dat priesters en kloosterlingen met rust gelaten moesten worden, en dat men hun gebedshuizen niet mocht vernielen. Ook burgerconstructies moeten gespaard blijven. Abu Bakr zei ook dat men zelfs de melk van de dieren niet mocht gebruiken tenzij men de toestemming had van de eigenaars van de dieren. Islam kent een zeer uitgebreid stelsel van dierenrechten. 5 Tijdens de oorlog mogen dieren niet gedood worden, tenzij voor voedsel, omdat een oorlog een zaak tussen mensen is en dieren daar niet het slachtoffer mogen van zijn.

Sommige muslims wijzen erop dat als er sprake zou kunnen zijn van een 'heilige oorlog', dit enkel is in de zin van een oorlog waarin muslims gebonden zijn aan zulke 'heilige' door de Koran en de Sunnah ingestelde hoogstaande principes. Het is echter helemaal geen heilige oorlog in de zin waarin dit in het Westen begrepen wordt, met name een oorlog om anderen met geweld te bekeren tot het eigen geloof. Zoals in 'jihad al-kuffar' gemotiveerd werd is het muslims volstrekt verboden deel te nemen aan zulk een oorlog. De Koran garandeert immers godsdienstvrijheid en verbiedt uitdrukkelijk het gebruik van dwang in de godsdienst.

Van zodra de tegenpartij in een strijd vrede zoekt, moet men daarin meegaan:

En als zij geneigd zijn tot vrede, wees daar dan ook toe geneigd en stel je vertrouwen op God." (Koran 8:61


Ook wat er moet gebeuren in geval van een overwinning, wordt door de Koran gereguleerd. De eerder aangehaalde regels van godsdienstvrijheid dienen gerespecteerd te worden en er moet rechtvaardig gehandeld worden zodat een vrije, rechtvaardige samenleving ingesteld wordt waarin mensen vrij zijn zich al dan niet bij de Islam aan te sluiten:

"God beveelt jullie in bewaring gegeven goederen aan de rechthebbenden te overhandigen en, wanneer jullie tussen de mensen oordelen, dat jullie rechtvaardig oordelen..." (Koran 4:58

"Jullie die geloven! Wees standvastig voor God als getuigen van de rechtvaardigheid. En laat de afkeer van bepaalde mensen jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn. Wees rechtvaardig, dat is dichter bij godvrezendheid." (Koran 5:8

"God gebiedt rechtvaardig te handelen, goed te doen en aan de verwanten giften te geven en Hij verbiedt wat gruwelijk, verwerpelijk en gewelddadig is...." (Koran 16:90

De Islamitische gemeenschap wordt hierbij, zoals eerder gezegd, naar voor geschoven als een modelgemeenschap, een rechtvaardige gemeenschap die extremen schuwt, een gemeenschap van de middenweg. Jihad al-asghar is enkel toegstaan om deze rechtvaardige maatschappij te verdedigen en beschermen.
"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33



http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

Gebruikersavatar
pd7835
Berichten: 1637
Lid geworden op: Di Mar 01, 2005 10:35 am
Locatie: Vlaanderen

Berichtdoor pd7835 » Vr Jul 04, 2008 10:59 pm

islaminside20 schreef:

Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.


"Doodt de afgodendienaars waar ge hen maar vindt, neemt hen gevangen en belegert hen en bereidt hun alle soorten hinderlaag." [9:5]

"Wanneer de heilige maanden voorbij zijn, doodt dan de afgodendienaren waar je hen ook vindt en grijpt hen en belegert hen en loert op hen uit elke hinderlaag. "[9.5]

Belegeren en in hinderlagen gaan liggen zijn aanvallende handelingen, geen verdedigende. Verdedigers kunnen ook onmogelijk in het buurland terechtkomen. Men kan onmogelijk al verdedigend in heel het Arabisch shiereiland, Noord Afrika, Zuid Europa, Byzantium, Perzie, India enz. terechtkomen en dat op nog geen 100 jaar tijd. Jij gelooft je eigen sprookjes. Tracht de vele wandaden van de islam tot op de dag van vandaag uit de geschiedenis te wissen omdat de islam momenteel zwak staat en de mosliminwijkelingen in het westen niet groot genoeg in aantal zijn om het ware gelaat van de islam te tonen. Het ware gelaat van de islam krijgt men immers pas te zien zodra de moslimgemeenschap in de meerderheid is.



Zo leggen de malikieten, vooral vertegenwoordigd in Noord- en West-Afrika, de djihad uit:

„Djihad is een van godswege ingesteld voorschrift. Wanneer bepaalde individuen de djihad uitvoeren, worden de andere individuen daarvan vrijgesteld. Wij malikieten zijn van mening dat het de voorkeur verdient zelf niet te beginnen met de vijandelijkheden tegen de vijand voordat men hem heeft uitgenodigd toe te treden tot de religie van Allah, tenzij de vijand eerst aanvalt. Vijanden krijgen de keuze tussen zich te bekeren tot de islam of het betalen van de belasting [jizya] per hoofd [van de bevolking]. Het afwijzen van deze alternatieven houdt in dat de oorlog zal worden verklaard tegen hen.” (Ibn Abi Zayd al-Kayrawani, gestorven in 996.)

De school van de hanbalieten, vooral te vinden op het Arabisch schiereiland, zegt dit over de djihad:

Aangezien de enige legitieme vorm van oorlog de djihad is en aangezien die als doel heeft dat de gehele godsdienst tot God behoort en dat Gods Woord het hoogste wordt, vloeit daaruit voort, volgens alle moslims, dat diegenen die in de weg staan van het bereiken van dit doel bevochten moeten worden. Wat betreft diegenen die geen verzet kunnen plegen of niet in staat zijn om te vechten, zoals vrouwen, kinderen, monniken, oude mensen, blinden, gehandicapten en dergelijke, zij zullen niet worden gedood tenzij ze feitelijk vechten met woorden (bijvoorbeeld door propaganda) of daden (bijvoorbeeld door te spioneren of anderzijds te helpen in de oorlog).” (Ibn Taymiyya, gestorven in 1328.)

Twee soorten ongelovigen
De school van de hanafieten, vooral vertegenwoordigd in India, Pakistan, Afghanistan, Egypte, Turkije en West-Afrika, houdt er deze opvatting op na:

„Het is niet legitiem om oorlog te voeren tegen een volk dat nooit tevoren werd opgeroepen tot het geloof, zonder hen eerst te vragen toe te treden, omdat de Profeet aldus zijn bevelhebbers heeft geïnstrueerd. Hij heeft ze het bevel gegeven om de ongelovigen op te roepen tot het geloof. […] Mochten de ongelovigen, nadat ze worden uitgenodigd tot het geloof, er niet mee akkoord gaan, noch accepteren dat ze belasting moeten betalen, dan moeten de moslims, rekenend op Gods hulp en roepend om Zijn steun, oorlog tegen ze voeren, omdat God de helper is van hen die Hem dienen en de vernietiger is van Zijn vijanden, de ongelovigen.” (Uit het hanafitische boek ’Hid ay a h ’.)

De school van de sjaf i’ieten ten slotte, vooral groot in Maleisië en Indonesië, verstaat dit onder de djihad:

„Onder de ongelovigen […] bevinden zich twee soorten. Ten eerste zij die de uitnodiging voor de islam hebben ontvangen, maar weigeren er gehoor aan te geven, en de wapens nemen. De bevelhebber van het [islamitische] leger heeft dan de keuze om tegen ze te vechten […] in overeenstemming met wat naar zijn oordeel in het grootst mogelijke belang is van de moslims en de grootst mogelijke schade berokkent aan de ongelovigen. […] Ten tweede zijn er zij die geen uitnodiging tot de islam hebben gekregen. […] Het is niet toegestaan om tegen hen de aanval te beginnen voordat men hen de uitnodiging tot de islam eerst uitlegt, hen informerend over de wonderen van de Profeet, en de bewijzen van het geloof uiteenzet om een positieve reactie hunnerzijds aan te moedigen. Als zij dan alsnog het geloof weigeren, wordt er oorlog tegen hen gevoerd, en worden ze behandeld net als de eerste groep.” (Al-Mawardi, gestorven in 1058.)

Geen andere houding
De sjiieten vormen wereldwijd een veel kleinere groep dan de soennieten (ongeveer 91 procent van alle moslims). Hun standpunt omtrent de djihad vertoont geen wezenlijk verschil met dat van de soennieten.

Het is interessant om te kijken naar wat de soefi’s, de mystici onder de moslims, over de djihad te zeggen hebben. Zij houden zich minder aan allerlei dogma’s en hechten meer belang aan de persoonlijke, innerlijke ervaring. De bekendste theoloog die het soefisme met de orthodoxie heeft verzoend, is Al-Ghazali, gestorven in het jaar 1111. Volgens sommigen is hij de belangrijkste moslimtheoloog aller tijden. Van hem zou je een totaal andere houding tegenover de djihad verwachten. Die verwachting is ongegrond. Hij schreef onder meer:

„Men moet minstens eens per jaar aan djihad meedoen. […] Men kan een katapult tegen ze (de niet-moslims) gebruiken wanneer ze in een fort zitten, zelfs als er vrouwen en kinderen onder hen zijn. […] Men kan hen proberen in brand te steken. Wanneer een van de christenen of de Joden tot slaaf is gemaakt, wordt zijn huwelijk automatisch ontbonden. Een vrouw en haar kind die meegenomen worden en tot slaven worden gemaakt, mag men niet uit elkaar halen. [...] Men mag hun bomen afhakken, men moet hun nutteloze boeken vernietigen. De djihadisten mogen als buit meenemen wat ze maar believen. […] Ze mogen zoveel voedsel stelen als ze nodig hebben.”

Zo dachten de islamitische juristen over het verspreiden van de islam door de djihad. Van een iets later tijdstip was de Noord-Afrikaanse Ibn Khaldoen, gestorven in 1406. Hij was een rationeel denkend historicus, socioloog en jurist. In een van zijn geschriften geeft hij een samenvatting van vijf eeuwen islamitische jurisprudentie over de djihad en legt hij uit dat er een consensus bestaat over de djihad als religieuze plicht van de moslims.

In de islamitische gemeenschap is de heilige oorlog een religieuze plicht, vanwege het universalisme van de islamitische boodschap en de plicht om iedereen te bekeren tot de islam. Dit kan oftewel door overtuiging of door geweld. [...] Islam heeft de plicht om macht over andere naties te verkrijgen.”

Deze uitspraak van Ibn Khaldoen bevestigt de woorden van keizer Manuel Paleologos waarover moslims nu zo woedend zijn.

Totale onzin
Geschriften die de djihad afkeuren en het buitensporige geweld dat ermee gepaard ging veroordelen, ben ik niet tegengekomen – behalve bij dichters en schrijvers uit de 20ste eeuw die de islam als geheel veroordelen en geen geheim maken van hun afvalligheid, zoals de Syrische dichter Nizar al-Kabbani.

De bewering dat de djihad – in de zin van het voeren van een heilige oorlog tegen niet-moslims – een extreme opvatting binnen de islam zou zijn of dat alleen radicale moslims dit gedachtegoed ondersteunen, is dus totale onzin. Zelfs de zeer gezaghebbende, niet-radicale Al- Azhar-universiteit in Egypte doceert deze leerstelling aan haar studenten. Onderstaand citaat komt uit het handboek ’Steunpilaar van de reiziger’ uit 1999:

„Zoals blijkt uit de handleiding wordt de djihad verklaard als ’een collectieve plicht’ om oorlog te voeren tegen nietmoslims. De handleiding verklaart ook dat de ’kalief oorlog dient te voeren tegen Joden, christenen en Zoroasters [...] totdat ze moslim worden. Anders moeten ze de belasting voor niet-moslims betalen.’ [...] Indien er geen kalief is, dient de djihad nog steeds te worden uitgevoerd.”

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... highlight=




De islam is geen religie louter voor de binnenkamer, maar is intrinsiek verbonden met een politiek programma. De islam wil een islamitische staat vestigen, en deze uitbreiden totdat hij de hele wereld omvat.
Koenraad Elst




Het enige wat islam onder 'vrede' verstaat is het ooit overal (de hele wereld) voor het zeggen te krijgen (een islamstaat oprichten). Zonder geweld als het kan (door bvb de demografische meerderheid in een land te verkrijgen en via onze democratie hun theocratie in te stellen zoals hitler met zijn naziregime destijds ook aan de macht was gekomen) met geweld als het moet (indien de niet-moslims zich tegen hun 2de rangsburgerschap durven te verzetten).


Mijn weg naar de Islam en terug weg ervan

Ik denk dat weinig mensen, zowel moslims als aspirant moslims iets van de koran begrijpen. De reden is heel eenvoudig: de koran is slecht gestruktureerd, is heel erg verwarrend en springt van de hak op de tak. Het is een eindeloze herhaling van hetzelfde thema: geloof in Allah en zijn boodschapper Mohammed of er wachten je de ergste straffen in de hel. Dit wordt eindeloos herhaald. Honderden malen.

Ik ben nog niemand tegengekomen die mij kan vertellen door welke passages hij of zij ontroerd is of zich geraakt voelt of wat voor nieuws Muhammed gebracht heeft dat nog niet in het christendom of het jodendom voorzien is, behalve de goed uitgewerkte jihad-ideologie en het bedreigen en tot vijand verklaren van iedereen die niet in Allah en Muhammad geloven. Er dient gevochten te worden tot de hele wereld de islamitische wetten aanvaardt. Zoals geïllustreerd in volgende passages uit de Koran en de authentieke overleveringen van Bukhari:

Koran 2:193. "En bestrijdt hen, totdat er geen vervolging meer is en de godsdienst alleen voor Allah wordt. Maar indien zij (met strijden) ophouden, dan is er geen vijandelijkheid meer toegestaan, behalve tegen de onrechtvaardigen."

Koran 8:39. "En bestrijdt hen totdat er geen vervolging is en de godsdienst geheel voor Allah wordt. Maar als zij ophouden dan ziet Allah voorzeker hetgeen zij doen."

Authentieke overlevering van Bukhari Boek 2 “Geloof”, Nummer 24: Allah's Boodschapper heeft gezegd: "Ik heb (van Allah) opdracht gekregen om te vechten tegen de mensen tot zij verklaren dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah en dat Muhammad Allah's Profeet is, en tot zij de gebeden perfect uitvoeren en de verplichte aalmoezen geven (zakat), en indien zij dit doen, dan hebben zij hun leven en hun bezit tegen mij beschermd behalve wat betreft de Islamitische wetten waarvoor zij rekenschap dienen af te leggen tegenover Allah."

De koran is zonder meer het wonder van de Islam. Ik denk dat de Profeet Muhammad echt zo ongelooflijk geniaal was dat hij een boek met

- absurditeiten (de zon gaat onder in een modderige poel Koran 18.86),
- tegenstrijdigheden (de ene keer heeft iedereen het recht zijn eigen godsdienst te belijden (Koran hoofdstuk 109), de andere keer moeten deze zelfde mensen gedood worden Koran 9.5),
- denkfouten (de Joden zeggen dat Jezus de Messias en een profeet van Allah was in Koran 4.157) en
- hatelijkheden (de ongelovigen zijn brandstof van de hel Koran 2.24)

"verkocht" gekregen heeft als boek van Allah en het summum van communicatie tussen Allah en de mens. Het perfecte boek. Dit boek is intussen zo heilig geworden dat het mishandelen ervan een legitieme reden kan zijn tot moord.

Trouwens zelfs devote moslims zullen bevestigen dat de koran moeilijk te begrijpen is. En zij bewijzen dit zelf door het bestaan van de zogenaamde tafsirs, boeken met commentaar op de koran. De koran zegt van zichzelf dat hij een leidraad is voor de gelovige maar om de koran te begrijpen heb je 10 andere boeken nodig. Dit kan toch niet kloppen! Een leidraad moet duidelijk zijn!

In een bepaald opzicht is de koran voor een aspirant moslim vrij onschadelijk. Het is zo saai en onleesbaar dat niemand verder geraakt dan de eerste bladzijden en het dan opgeeft. Persoonlijk ken ik geen ander boek dat zo verward is. Ik denk dus dat er zo geen bestaat. Het zou trouwens niet gepubliceerd geraken.

Een tweetal jaar geleden maakte ik bij mijn vrouw de opmerking dat alle nieuws over de Islam heel negatief is en dat ik mij afvroeg wat de Islam zelf zegt. Zij zei toen dat er geen geheimen bestaan en dat alles in de boeken staat. Welke boeken kon ze niet zeggen. Ik heb dus opgezocht op het internet welke boeken (originele bronnen) ik moest lezen en heb dit gevonden op onder andere de websites www.prophetofdoom.net en www.faithfreedom.org. Natuurlijk heb ik door moslims laten bevestigen dat dit de juiste bronnen waren.


Als men deze boeken (originele bronnen) kent, dan vindt men die ook terug op islamitische websites en islamitische on-line winkels, maar blijkbaar zijn die daar goed verstopt. De reden is eenvoudigweg dat deze boeken een belediging zijn voor de Islam en de Profeet. De meeste boeken die nu over de Islam geschreven worden, zijn afgeleid van de originele bronnen maar men haalt er enkel uit wat men wil bewijzen en dit kan goed of slecht zijn. In de meeste gevallen heeft men de waarheid verdraaid om de minder fraaie kanten van Muhammad te kunnen uitleggen.

Ik heb dus deze boeken op islamitische websites gekocht en gelezen en vastgesteld dat daar hetzelfde instaat als hetgene de websites verkondigen die tegen de Islam zijn. Ik heb volgende 20 boeken gelezen:

1. Koran
2. De authentieke overleveringen (Sahih Hadith) van Bukhari 9 boeken
3. De samenvatting van de authentiek overleveringen van (Sahih) Muslim: 2 boeken
4. Leven van de profeet: oudste biografie door Ibn Ishaq
5. Leven van de profeet: Tabari: 4 boeken
6. Leven van de profeet: Ibn Sa'd: 2 boeken
7. Shariah boek genaamd Umdat as-salik / Reliance of the Traveller van de Shafi'i school (een van de 4 grote scholen van de Islam onder andere erkend door de Al-Azhar universiteit in Egypte). Dit is geen originele bron maar zegt hoe de koran, de hadith en de biografieën van de Profeet door moslim geleerden geïnterpreteerd worden en omgezet worden in wetten. Dit boek is ongelooflijk gebruiksvriendelijk en voor mij dient het als controle om te zien of ik e.e.a. goed begrepen heb.
Welnu dit Shariah boek bevat geen verrassingen omdat het zoals verwacht consistent is met de koran en de sahih hadith.

Na deze boeken gelezen te hebben, ben ik geen moslim meer. Er bestaat geen grotere belediging, voor de profeet Muhammad en voor de Islam als ideologie, dan de koran en de originele bronnen van de Islam: boeken geschreven door moslims voor moslims. Daarom roepen websites die de Islam bestrijden iedereen op om de Islam te bestuderen uit deze originele bronnen.

Wat daarin te lezen staat is te gek voor woorden. Veel dingen die we in de 21ste eeuw als immoreel beschouwen, is voor Mohamed en de moslims toegelaten.

Wat mij vooral stoort is het volgende:

- De Profeet heeft slaven genomen en verhandeld. De slavernij bestaat dus in de Islam voor eeuwig en is enkel onder druk van het Westen ook in islamitische landen afgeschaft. Slavernij kan dus op elk moment terug ingevoerd worden. Verder mogen slavinnen en vrouwelijke krijgsgevangenen door hun moslim eigenaar verkracht worden mits bepaalde regels te volgen.

De Profeet heeft dit ook zelf aangemoedigd, zie volgende authentieke overlevering van Muslim, Boek 8, Hoofdstuk 29: “Het is toegelaten om sexuele betrekkingen te hebben met een gevangen vrouw nadat ze is gereinigd (van menstruatie of bevalling); in het geval ze een man heeft is haar huwelijk geannuleerd nadat ze gevangen genomen is.”

Nummer 3432: Abu Sa'id al-Khudri (Allah moge met hem tevreden zijn) heeft gerapporteerd dat bij slag om Hunain Allah's Boodschapper (moge de vrede met hem zijn) een leger stuurde naar de Autas en de vijand geconfronteerd heeft en met hen gevochten heeft. Na hen overwonnen en gevangenen genomen te hebben, schenen de gezellen van Allah's Boodschapper (moge de vrede met hem zijn) terughoudend te zijn om betrekkingen te hebben met de gevangen vrouwen omdat hun mannen polytheisten waren. Toen heeft Allah, de allerhoogste, hieromtrent een openbaring gestuurd:" En (verboden zijn) vrouwen die al getrouwd zijn, behalve die jouw rechterhand bezit (=gevangen vrouwen of slavinnen) (Koran 4:24)" (d.i. zij zijn toegestaan wanneer hun 'Idda periode beeindigd is (= wanneer vaststaat dat ze niet zwanger is) ).

- de positie van de vrouw die gewoon vernederend is; zij kan niet beslissen met wie zij trouwt en kan praktisch zonder formaliteit gescheiden worden.

... of uitgewisseld worden voor een andere vrouw (Koran 4:20. “En indien gij een vrouw in plaats van een andere wenst te nemen en gij hebt één harer een schat gegeven, neemt er niets van terug. Wilt gij het door laster en een klaarblijkelijk zondige manier nemen?”)

Vrouwen moeten hun man gehoorzamen en als de man vreest dat zij niet gaat gehoorzamen vallen er klappen (Koran 4:34. "Mannen zijn voogden over de vrouwen omdat Allah de enen boven de anderen heeft doen uitmunten en omdat zij van hun rijkdommen besteden. Deugdzame vrouwen zijn dus zij, die gehoorzaam zijn en heimelijk bewaren, hetgeen Allah onder haar hoede heeft gesteld. En degenen, van wie gij ongehoorzaamheid vreest, wijst haar terecht en laat haar in haar bedden alleen en tuchtigt haar. Als zij u dan daarna gehoorzamen, zoekt geen weg tegen haar. Waarlijk, Allah is Verheven, Groot."

Opmerking: waar in het arabisch "sla hen (vr.mv.)" staat, wordt dit in het Nederlands als "tuchtigt haar" vertaald omdat de vertaler zich gewoon schaamt.)

Een van de 4 scholen van de Islam, nl. de Shafi'i school stelt onomwonden dat de enige rol die een echtgenote heeft, het seksueel bevredigen van haar man is. En via de bruidschat krijgt zij hiervoor een eenmalige betaling. Dit doet mij denken aan het oudste beroep van de wereld. De geleerden van de Shafi'i school zijn geen achterlijke mensen. Zij halen dit gewoon uit de koran:

Koran 4:24. ... En geeft haar een huwelijksgift, tegenover de voordelen, die gij van haar hebt, dit is verplicht; ..."

Koran 4:20. En indien gij een vrouw in plaats van een andere wenst te nemen en gij hebt één harer een schat gegeven, neemt er niets van terug. Wilt gij het door laster en een klaarblijkelijk zondige manier nemen?

Koran 4:21. En hoe kunt gij het nemen, wanneer de een uwer tot de andere is ingegaan (nota: dit betekent geslachtsgemeenschap) en zij een sterk verbond met u hebben gesloten?

Dit wordt ook bevestigd door de authentieke overleveringen van de Profeet waaruit duidelijk blijkt dat de bruidschat enkel gekoppeld is aan seksuele betrekkingen met de man. Als hij haar, na eenmaal seksuele betrekkingen gehad te hebben, scheidt is hij zijn geld kwijt. (Bvb Muslim, Boek 9, nummer 3557.)

- het doden van afvallige moslims: de meeste moslims en niet-moslims denken dat dit een anomalie is. Niets is minder waar. Iedereen die de islam ernstig neemt weet dat de Shariah de doodstraf voor afvalligen voorschrijft. Dit is vooral gebaseerd op de authentieke overleveringen van de Profeet die gezegd heeft:

"Indien iemand (een moslim) zijn godsdienst verwerpt, dood hem." (Bukhari, Boek 52, Nummer 260)

en

"Het bloed van een Moslim kan niet vergoten worden behalve in drie gevallen: Voor moord, een gehuwde persoon die overspel pleegt en degene die zich afkeert van de Islam en de Moslims verlaat." (Bukhari, Boek 83 Nummer 17)

In de meeste islamitische landen is de doodstraf voor afvalligheid afgeschaft omdat dit een onmenselijke wet is. Men zorgt er in deze landen wel voor dat afvalligen administratief getreiterd worden of op een andere manier gestraft worden. In het zogenaamd gematigde moslimland Maleisie zit een vrouw in een psychiatrische instelling en is haar kind weggehaald omdat zij zich van de Islam afgekeerd heeft en Hindu geworden is. Zij heeft geluk dat ze in het "gematigde" Maleisie woont. Volgens de Shariah zou ze moeten onthoofd worden.

- polygamie als gelegaliseerd overspel. In tegenstelling tot hetgeen sommige moslim(a)s beweren is polygamie geen anomalie en hoeft de eerste vrouw geen toestemming te geven. De man heeft gewoon onverkort het recht op 4 vrouwen. Vrouwen die hun man dit recht niet gunnen zijn ondankbaar tegenover hun man en gaan dus naar de hel. Dit staat in een overlevering van de Profeet zoals opgetekend door Imam Muslim in Boek 1, Nummer 142.

- de oproep van de koran en de profeet tot een eeuwigdurende oorlog tot de Islam overal als systeem regeert (zie ook hierboven)

- de onmenselijke straffen voor diefstal en overspel met de gedachte erbij (zie hadith) dat Allah alles kan vergeven behalve dat men andere goden naast Allah zou aanbidden. Dus als men zegt dat Jezus de zoon van God is gaat men naar de hel maar wie diefstal of overspel pleegt én enkel in Allah gelooft kan naar de hemel gaan. (Overlevering opgetekend door Imam Muslim in Boek 1, Nummer 171.)

- de dubbele persoonlijkheid van Mohamed die enerzijds heel betrouwbaar, lief, geduldig, bescheiden en zelfs verlegen is en anderzijds mensen liet doden, folteren, bestelen en verkrachten

- de inconsistentie van de Koran. Geen enkel zinvol mens kan dit als het werk van een opperwezen beschouwen. Je moet al echt ongelooflijk gebrainwashed zijn om dit subliem te vinden. In Pakistan echter gaat je kop eraf als je de koran in de vuilbak gooit.

Vele moslims zullen beweren dat hetgeen ik hierboven geschreven heb niets met de Islam te maken heeft en dat dit cultuurgebonden zaken zijn. Niets is minder waar. De situatie van de moslim en de moslima heeft niets te maken met de zogenaamde achterlijke cultuur in moslimlanden en alles met de echte Islam.

Ik ben dus de mening toegedaan dat de Islam in strijd is met de mensenrechten en een gevaar is voor de samenleving. En dat een hervorming van de Islam onmogelijk is aangezien alles in detail beschreven staat in de Koran en de Hadith of overleveringen van de Profeet. De Koran en de Hadith zijn een wederzijdse verduidelijking en vullen elkaar aan. De zogenaamde hervormers of gematigde moslims doen gewoon alsof een groot deel van de Koran niet bestaat. Ofwel proberen ze de waarheid te verdraaien omdat die het daglicht niet verdraagt.

De extremisten (Wahabi of Salafisten) of de zogenaamde “geradicaliseerde jongeren” gaan gewoon voor het hele verhaal. Indien men in het Westen de Islam toelaat en als godsdienst erkent, dan kan je deze mensen moeilijk verwijten dat zij van dit recht gebruik maken om dan ook de koran en de hadith effectief te gaan volgen.

Men vergeet dan dat de Islam niet enkel een godsdienst is maar ook een cultuur, een sociaal systeem, een wetgeving, een politiek systeem, een militair systeem, ... en dat deze moeilijk van elkaar te scheiden zijn.

Een voorbeeldje: het gebed behoort tot de religieuze sfeer zou men verwachten. Welnu, tijdens het gebed leest men een stuk uit de koran naar keuze voor. Wanneer nu de gelovige hoofdstuk 9 kiest en reciteert dat de afgodendienaren dienen gedood te worden (9:5) en de Christenen en Joden moeten bestreden worden tot zij zich ondergeschikt maken (9:29) en dat je je niet moet ophouden met je ongelovige familieleden (9:23), dan zit je al snel in de militaire, sociale en politieke sfeer. Leg dan maar eens aan die afgodendienaar, Jood of Christen of ongelovig familielid uit dat deze verzen eigenlijk niet meer geldig zijn en enkel toepasbaar zijn in specifieke omstandigheden terwijl de islamitische geleerden het tegendeel beweren.

Als ik alles op een rijtje zet dan zie ik niet in hoe iemand die de Islam grondig bestudeerd heeft op basis van de bronteksten van de islam nog moslim kan blijven. Ik ben het in elk geval niet meer en hoop dat alle moslims de Islam grondig gaan bestuderen en mijn weg zullen volgen.


http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... highlight=
Laatst gewijzigd door pd7835 op Vr Jul 04, 2008 11:28 pm, 2 keer totaal gewijzigd.

Gebruikersavatar
hans van de mortel
Berichten: 5594
Lid geworden op: Zo Jun 03, 2007 12:41 pm

Berichtdoor hans van de mortel » Vr Jul 04, 2008 11:07 pm

islaminside20 schreef:Islam staat geen offensieve oorlog toe. Enkel wanneer muslims aangevallen worden, en wanneer alle andere mogelijkheden om de aanval af te slaan zoals het opstarten van vredesonderhandelingen op niets uitdraaien, mag men zich gewapenderwijze verzetten - en dan nog gelden zeer strikte regels. Geweld is de allerlaatste optie.

Je bedoelt dat je niet in het bos mag poepen en struikelt over de hopies?
Of, zoals in Irak dat aangevallen werd door de VS? Toen ging men zich verdedigen. Weet je nog hoe? Of lijd je zienderogen na ongelijk op dit forum aan het niet meer te stoppen amnesie-verschijnsel? In Irak is de grootste groep slachtoffers afkomstig van het onophoudelijk eigen moslimgeweld! Zou jij misschien eens willen uitleggen aan je moslim maatjes daar in Irak wat nu precies die ’strikte regels’ inhouden. Voor ons simpele mensen betekenen die regels niet anders dan zinloos geweld onder de eigen moslim burgerbevolking. Gevoed door haat en ingegeven door het islam-virus.

Zelfmoordaanslag in Irak eist 50 levens
Gepubliceerd: 18 maart 2008 11:29 | Reuters, AP, AFP.

Bagdad, 18 maart. Meer dan 50 mensen zijn gisteren om het leven gekomen bij een aanslag door een vrouwelijke zelfmoordterrorist in de shi'itische heilige stad Kerbala in het zuiden van Irak.

De autoriteiten vermoeden dat het extreemsunnitische Al-Qaeda-in-Irak achter de aanslag zit, maar geen enkele groep had tot vanochtend de verantwoordelijkheid opgeëist. Er vielen meer dan 60 gewonden. Onder de doden waren zeven Iraanse pelgrims. (Iraniërs zijn shi’iten)
Hoewel de sektarische moorden aanzienlijk zijn afgenomen, met name door een staakt-het-vuren van de zijde van de shi’itische geestelijke Muqtada Sadr, is het aantal zelfmoordaanslagen tamelijk stabiel gebleven. Het aantal burgerdoden neemt sinds het begin van het jaar weer toe, na een sterke vermindering in 2007.


Welterusten! Slaap zacht mijn vriend op het vredelievende kussen van de islam!
Religie is de vrijwillige celstraf van het verstand.

Gebruikersavatar
Roelof
Berichten: 1719
Lid geworden op: Vr Jul 11, 2003 2:38 am

Berichtdoor Roelof » Vr Jul 04, 2008 11:14 pm

islaminside20 schreef:Voor mij is de islam de waarheid voor jullie een leugen wat kan mij dat schelen.

Ik beweer helemaal niet dat de islam een leugen is, maar dat jij leugens over de islam verkondigt. (heb je mijn bericht wel gelezen?)

Als de islam voor jouw de waarheid is, waarom verkondig je er dan zoveel leugens over?

islaminside20
Berichten: 446
Lid geworden op: Za Apr 26, 2008 9:19 am

Berichtdoor islaminside20 » Za Jul 05, 2008 12:49 pm

Het is in de islam verboden om te liegen. De teksten die er staan zijn gebasseerdt op de koran en de overleveringen. Daarom staat er de profeet (vzmh) zegt.................. . Of Allah(sbht) zegt............ .
Ik vertel dat de islam vrede is. Is het ook want Allah(sbht) zegt:

10:25. En Allah roept naar het tehuis van Vrede en leidt wie Hij wil naar het rechte pad.

Wij basseren ons uit bewijzen uit de koran en de sounna en niet op denkbeelden en meningen van gewone mensen.
"En wie spreekt beter woord dan hij die mensen tot Allah uitnodigt en goede werken doet en zegt: 'Waarlijk, ik behoor tot de Moslims'. soerat: El- Fussilet 33



http://nl.youtube.com/watch?v=7CpYEwzCJkI

Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8537
Lid geworden op: Do Mei 08, 2008 3:33 am

Berichtdoor H.Numan » Za Jul 05, 2008 1:32 pm

Sorry Ali Blabla, liegen mag weldegelijk. Jullie hebben er zelfs een woord voor bedacht: taqiyya.

En net zoals de USSR heeft het mohammedanisme een totaal ander concept wat 'vrede' inhoud. Er kan geen vrede zijn, zolang er mensen zijn die niet in mo en de maangod geloven.

Ali Blabla schreef:Wij basseren ons uit bewijzen uit de koran en de sounna en niet op denkbeelden en meningen van gewone mensen.

Aangezien de koran en de soennah door mensen bedacht en geschreven zijn (iets dat je als goed gelovige idioot uiteraard zal ontkennen) zeg je eigenlijk:
Wij baseren ons op sprookjes en verzinsels door charlatans bedacht, en niet op gezond verstand.
Laatst gewijzigd door H.Numan op Za Jul 05, 2008 1:36 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem

BFA
Berichten: 11600
Lid geworden op: Vr Sep 29, 2006 5:18 pm

Berichtdoor BFA » Za Jul 05, 2008 1:33 pm

Het is in de islam verboden om te liegen.


Hoe komt het dan dat ik je nooit geloof?

Wij basseren ons uit bewijzen uit de koran en de sounna en niet op denkbeelden en meningen van gewone mensen.


Het wordt hoog tijd dat je eens van je suprematische preekstoel afkomt en een goeie sixpack consumeert.

[img]http://bp1.blogger.com/_zENuDflPejY/SG7SPBGFZdI/AAAAAAAAB9c/TDK5hc5vKFs/s1600-h/Satellite[1].jpg[/img]

Een goeie remedie voor het terugvinden van verloren menselijkheid.
Proost,
Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;


Terug naar “Islam in het nieuws”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast