Ik ben bang dat er geesten in mijn lichaam kruipen'

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73762
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Ik ben bang dat er geesten in mijn lichaam kruipen'

Berichtdoor Ariel » Vr Mei 12, 2017 1:57 pm

Tienduizenden Belgische moslimjongeren zijn bang om te leven. Tot die opvallende vaststelling kwam Montasser AlDe'emeh nadat hij verschillende scholen in het Brusselse bezocht. Hij hoorde er overal hetzelfde verhaal: "De leerlingen hebben nachtmerries, kunnen niet slapen. Ze denken dat Allah hen zal straffen omdat ze eens iets mispeuterd hebben." De verantwoordelijken? "Imams, islamgeleerden en predikers", schrijft AlDe'ehem .

Nee meneer AlDe'ehem : nono3: Dat is niet de schuld van "Imams, islamgeleerden en predikers", maar de schuld van "islam, de koran, de hadith en jullie vriend mohammed ( pbuh) De Imams, islamgeleerden en predikers doen hun werk, en leren de kinderen wat islam, de koran, de hadith leert.

'Als je goed hebt geleefd, dan krijg je later een comfortabel graf, als een paradijselijke tuin, in afwachting van de dag des oordeels. Maar heb je niet volgens de religieuze voorschriften geleefd, dan wordt je graf kleiner en kleiner. Dan word je na je dood gemarteld.' Aan het woord zijn eerstejaarsleerlingen van het Atheneum Anderlecht. 'Hoe weten jullie dat?' vraag ik. Algauw blijkt dat ze het 'van horen zeggen' hebben: van hun ouders en familieleden, van imams, islamleerkrachten en in de Koranscholen.

- 'Hoe zeker zijn jullie van die ideeën?'

- 'Het staat zo in de Koran.'

- 'Hebben jullie dat ook zelf gelezen?'

- 'Nee.'

Na de les zullen de leerlingen me nog twee uur lang vragen stellen. De een na de ander stuurt een sms naar zijn of haar ouders: dat ze nog op school moeten blijven. Ze snakken naar geruststelling, willen hun angsten weerlegd zien. Eén meisje blijft me aanklampen met verhalen die ze wil 'checken'. 'Mijn oma gedroeg zich raar, en toen kwam een imam die verzen voorlas. Dat bewijst toch dat ze door een geest bezeten was?'

'Toen ik over die martelingen in het graf hoorde, was ik gechoqueerd', zegt Erik Van Den Berghe, directeur van het Atheneum. 'Jongeren mogen niet opgevoed worden in een omgeving waar angst gepromoot wordt. Onze school focust sterk op actief burgerschap. Via concrete projecten leren we onze leerlingen samenleven, ongeacht hun geslacht, geaardheid, levensbeschouwing of etnische achtergrond. En dat lukt, vooral omdat we de nadruk leggen op vier kernwaarden: respect, verantwoordelijkheid, openheid en zorg.'

De verhalen alarmeerden ook Jacky Goris, algemeen directeur van de Scholengroep Brussel van het gemeenschapsonderwijs. Hij stelde een team samen om de radicalisering van Brusselse jongeren tegen te gaan en de invloed van salafistische haatpredikers in te dammen. Sinds begin dit schooljaar maak ik deel uit van dat team. Op Goris' vraag bezocht ik, behalve het Atheneum Anderlecht, nog andere Brusselse scholen. Ook daar hield ik interactieve klasgesprekken rond kritisch denken. Ik wilde de kinderen stap voor stap de vraag laten beantwoorden hoe ze iets te weten waren gekomen.

Eén conclusie drong zich algauw op: angst is een onderbelichte factor in de strijd tegen vervreemding en (gewelddadige) radicalisering. En de angst van de moslimleerlingen aan het Atheneum Anderlecht, zo bleek ook, is breed gedeeld.

Als ik voor de zesde klas van basisschool De Weg-Wijzer in Evere sta, begin ik bewust met de vraag: 'Waarvoor zijn jullie bang?' Waarop een meisje feilloos de voortekenen opsomt van het einde van de wereld: 'Mannen zullen zich gedragen en kleden als vrouwen, en vrouwen als mannen. Kinderen hebben geen respect meer. Er komen ziektes. Veertig dagen lang hangt er een wolk over de aarde. De engel des doods blaast op een hoorn. En dan wordt een baby geboren met één oog: de antichrist.' Als ze klaar is, barst ze in tranen uit en legt haar hoofd op haar bank, met haar vingers in haar oren.

Als ik vraag wie er 's nachts angstig is, steekt meer dan de helft van de kinderen de vinger omhoog. 'Een goede moslim zijn' betekent voor hen vooral: bang zijn voor Allah, bang zijn om 's nachts te sterven, met het stellige vooruitzicht gemarteld te worden in het graf - want natuurlijk overtreedt iedereen weleens de regels. Een jongen die tijdens de les geregeld zijn oren dichthield, komt me na afloop zeggen: 'Maar ik ben toch een moslim?' Wat zoveel betekent als: 'Ik móét die dingen wel geloven.' Een meisje vertelt dat ze haar gsm laat filmen terwijl ze slaapt, om te checken of er geen kwade geesten in haar kamer zitten: 'Ik ben bang dat die in mijn lichaam kruipen.'

Martine Somers, directeur van De Weg-Wijzer: 'Ik wist niet dat die ideeën bij onze kinderen leven, ik ben er echt van geschrokken. Ze praten daar niet over met ons - nu pas kan ik de link leggen met incidenten uit het verleden. Waarom moeten ze met die angsten opgezadeld worden? Als we niets ondernemen, als we niet preventief te werk gaan, zal dat hun ontwikkeling negatief beïnvloeden.'

In het Koninklijk Atheneum Koekelberg praat ik met achttienjarigen. Zeven moslimjongeren geloven allemaal hetzelfde: het zit er dik in, zeggen ze, dat ze na hun dood bestraft zullen worden. Eén jongen heeft het over een engel die zijn schedel met een hamer zal bewerken. Een andere haalt aan hoe beenderen in het graf zullen worden verpulverd. Een meisje dat al jaren met angsten leeft, barst in tranen uit als ik haar horrorverhalen één voor één ontkracht.

Het verbaast de directeur van het KA, Serge Algoet, dat het wereldbeeld van moslimleerlingen blijkbaar haaks staat op het PPGO, het pedagogisch project van het gemeenschapsonderwijs. 'Het gaat hier om leerlingen die het goed doen in het aso, die binnenkort naar het hoger onderwijs gaan, maar die een aantal denkbeelden hebben die, naar westerse normen, thuishoren in de middeleeuwen. Het schrikbeeld van het laatste oordeel, bijvoorbeeld, kennen wij alleen nog van oude schilderijen. Geloven dat die taferelen tot de werkelijkheid behoren, lijkt anno 2017 wel érg vreemd.'

Vanwaar komt dat door angst gevormde wereldbeeld? Het minste wat je kunt vaststellen, is dit: zij die het beste geplaatst zijn om kinderen gerust te stellen, de imams en de islamleerkrachten op onze scholen, doen dat niet. Ze ontkrachten de horrorverhalen niet. Waarom? Omdat ze zelf in die verhalen geloven? Of willen ze de intellectuele bevrijding van moslimjongeren tegenhouden, zodat ze hen kunnen blijven controleren? Feit is dat ze via hun indoctrinatie een angstcultuur creëren. Bij kinderen die van thuis uit niet het culturele kapitaal meegekregen hebben om hun verhalen te relativeren en te plaatsen, maar ook bij volwassenen.

Aan de kinderen die ik in de Brusselse scholen ontmoette, vertelde ik dat predikers ook mij op hun leeftijd met angstbeelden opgezadeld hebben. Ik kan me het moment nog goed herinneren waarop ik imams met mijn onafhankelijke denken confronteerde: sidderen en beven deden ze. De intellectuele bevrijding van het individu wordt nog altijd gezien als een bedreiging. Hoe meer je leest, hoe gevaarlijker voor heel wat imams in ons land. Hun slogan: 'Je denkt níét, dus je bestaat.'

Verhalen als die over de bestraffing in het graf, daarvan verzekerde ik de kinderen ook, staan niet in de Koran. Integendeel: alleen God, zo stelt dat boek, weet precies wat er na de dood met de ziel zal gebeuren. Mensen hebben daarover maar weinig kennis gekregen.

Dat zou je niet zeggen als je het internet afspeurt. Surf naar YouTube, tik de woorden 'bestraffing in het graf' in, en je krijgt een hele reeks weinig aan de verbeelding overlatende video's voorgeschoteld. Hoe 'aanschouwelijker' een clip, hoe zwaarder hij gesponsord is. Of neem de filmpjes die circuleren sinds de dood, in 2000, van de bekende Saudische muzikant Talal Maddah: als je die mag geloven, is Maddahs graf gevuld met slangen die hem al jaren belagen. Imams willen er hun publiek mee waarschuwen voor de gevolgen van muziek, of je die nu speelt of beluistert. De gevolgen van zulke campagnes laten zich niet alleen in Saudi-Arabië voelen: vorig jaar moest Jacky Goris getuigen hoe Brusselse moslimleerlingen muziekles weigerden, omdat ze muziek haram vonden.

Na de Koran heeft de islam nog een tweede basisbron, de ahadith: de overleveringen over uitspraken en daden van de profeet Mohammed. Die overleveringen gaan wél vaak over de bestraffing in het graf. Een meerderheid van moslimgeleerden, ook bij ons, beschouwt ze als authentiek en betrouwbaar. Dat de Koran ze regelrecht tegenspreekt, weten moslims daardoor niet. Ook het verhaal over de islamitische versie van de antichrist - de valse messias of Bedrieger ('al-Dajjal') - van het meisje in basisschool De Weg-Wijzer spruit voort uit het oudtestamentische boek Daniël en de ahadith, niet uit de Koran.
Onwetendheid als norm

Terwijl de Koran barmhartigheid benadrukt in plaats van bestraffing, doen imams, islamgeleerden en predikers het omgekeerde. Hun hardheid, ten onrechte gebaseerd op 'wat de profeet zou hebben gezegd', zadelt moslimkinderen op met slapeloze nachten en vervreemdt hen van onze maatschappij. Hedendaagse imams hebben het over een 'rationele', 'Europese' en zelfs 'Belgische islam' - met hen zou, hoor je weleens, een positieve wending zijn ingezet. In werkelijkheid zijn ze zelfs niet in staat om de afval-ahadith tegen het licht te houden. Daardoor is in de moslimgemeenschap onwetendheid de norm.

In het interviewboek De weg naar radicale verzoening waarschuwde ik vorig jaar al voor ongeloofwaardige ahadith. In Brussel bestaan genoeg winkeltjes met boeken die daarop zijn gebaseerd; ze zijn de munitie waarmee predikers jonge moslims de stuipen op het lijf jagen. In Belgische islamwinkels kun je ook publicaties kopen waarin wordt uitgelegd hoe, als je 'slecht' hebt geleefd, engelen uit de hemel zullen neerdalen en je tientallen meters dieper onder de grond zullen 'boren' - gruwelijke pijn zal je deel zijn. Die waarschuwing kwam me op bagger en doodsbedreigingen te staan.

Drieënhalf jaar geleden kaartte ik in een opiniestuk op deredactie.be aan dat de imams en moslimleiders in ons land opmerkelijk oppervlakkig bleven over de beweegredenen van jongeren die naar Syrië vertrokken. Ze maakten, schreef ik, geen diepgaande analyse van het religieuze discours van die strijders. In hun reactie raakten ze niet veel verder dan dat het 'allemaal de schuld van de overheid' was.

In 2015 sprak ik voor Knack met de ouders van Abdelmalek Boutalliss, een negentienjarige Kortrijkse IS-strijder die zich in Irak had opgeblazen. Zijn moeder getuigde over de angsten die haar zoon in hun greep hadden gekregen. 'Een paar maanden voor zijn vertrek hoorde ik hem huilen in bed. Ik vroeg wat er scheelde. "Ik ben bang voor Allah en ik ben bang dat ik na mijn dood naar de hel ga", antwoordde hij. "Maar wat heb je dan zo fout gedaan?" vroeg ik. Hij wist het niet.'

Van Kortrijk tot Maasmechelen, van Hoogstraten tot Aarlen zijn vandaag tienduizenden Belgische moslimjongeren bang om te leven. Wie is daarvoor verantwoordelijk? Wie is verantwoordelijk voor de radicalisering van onze jongeren? Wie is ervoor verantwoordelijk dat een rechtvaardige, menselijke, realistische, rationele, moderne benadering van de islam uitblijft? De imams, de islamgeleerden en de predikers: zij zijn verantwoordelijk. Ik roep hen op: neem uw verantwoordelijkheid. Laat kinderen kinderen blijven. Want de burgers van dit land, die zich al bevrijd hebben van het katholieke doemdenken, zijn evenmin bereid om aan de zijlijn toe te kijken hoe moslimkinderen in naam van Allah met angst en schuldgevoelens worden opgezadeld - dat is misdadig. Het is tijd voor een islamitische verlichting, tijd om oprechte kritische en rationele stemmen een forum te geven.

Stel, je bent een zoekende moslimjongere in onze seculiere maatschappij. Moslimleiders die hun verantwoordelijkheid nemen zijn er niet. Je krijgt te horen dat je na je dood zult worden gemarteld in je graf. Er is, zeggen ze je, maar één uitweg: als martelaar sterven, want martelaars zijn de enigen die volgens de ahadith geen straf krijgen. Jou roep ik op: richt je naar de toekomst. Word piloot, astronaut, wiskundige of dokter. Geloof in jezelf en neem je verantwoordelijkheid, zonder dralen. En voor eens en voor altijd: je zult na je dood níét gemarteld worden. De antichrist komt níét.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73762
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Ik ben bang dat er geesten in mijn lichaam kruipen'

Berichtdoor Ariel » Vr Mei 12, 2017 2:04 pm

En nu het vervolg. :shock: De Belgen zijn allemaal, niet één uitgezonderd, racisten die er op uit zijn om Islam zwart te maken. Zo smerig.

Moslimexecutieve over angst bij moslimkinderen: "Heksenjacht" en "Je hebt ook Halloween"

Volgens Achaibi is er de laatste maanden een heksenjacht aan de gang tegen de islam en moslims in het algemeen en hij betreurt dat scholen dergelijke problematieken niet aankaarten bij de Moslimexecutieve. "Ik betreur dat we in ons onderwijs CLB's hebben, die ook wel contact hebben met die kinderen, en dat we tot op vandaag nog nooit een klacht hebben gekregen met betrekking tot het verhaal dat we de laatste dagen te horen krijgen," vertelt hij in Terzake.

Volgens Achaibi is er de laatste maanden een heksenjacht aan de gang tegen de islam en moslims in het algemeen en hij betreurt dat scholen dergelijke problematieken niet aankaarten bij de Moslimexecutieve. "Ik betreur dat we in ons onderwijs CLB's hebben, die ook wel contact hebben met die kinderen, en dat we tot op vandaag nog nooit een klacht hebben gekregen met betrekking tot het verhaal dat we de laatste dagen te horen krijgen," vertelt hij in Terzake.

Achaibi geeft toe dat de verhalen herkenbaar zijn en ontkent hun bestaan zeker niet. Ze kaderen volgens hem binnen een bepaald volksgeloof, maar hij beklemtoont dat het niet de retoriek is die de islamleerkrachten aan kinderen horen over te brengen.

Over de bangmakerij is hij duidelijk: "God is de barmhartige God. Dat is in de drie monotheïstische godsdiensten het geval. Het is niet aan islamleerkrachten en niet aan imams om kinderen en volwassenen bang te maken. Wij moeten binnen de moskeeën en in de islamklassen vrede verspreiden."

De vicevoorzitter van de Moslimexecutieve belooft de zaak verder te onderzoeken, maar merkt op dat de middelen beperkt zijn: er zijn 800 islamleerkrachten en slechts drie inspecteurs. Die inspecteurs zeggen overigens dat het hele verhaal opgeklopt is, zegt Achaibi. Maar "het zou kunnen dat er natuurlijk islamleerkrachten zijn die traditionele verhalen uit het verleden, die ook volksgebruiken zijn, meegeven aan de kinderen. Maar daar hebben we ook onze inspecteurs voor."

De vicevoorzitter wijst erop dat de inspecteurs van de Moslimexecutieve echter enkel ingezet kunnen worden in het onderwijs en niet in de koranscholen: "Dat is de vrijheid van de moskeeën, van de moslimgemeenschap, om zich op die manier te organiseren."

Ook de 28 erkende moskeeën worden nauw opgevolgd door de Moslimexecutieve, maar in totaal zijn er in Vlaanderen 160 moskeeën "en het vergt heel wat omkadering om die te bereiken" beklemtoont Achaibi.

"Laat ons die verhalen ook niet overroepen. Kinderen worden vandaag niet enkel op die manier bang gemaakt. Je hebt ook Halloween," concludeert hij.

Jacky Goris, algemeen directeur van de Scholengroep Brussel, wil zo snel mogelijk aan tafel gaan zitten met de Moslimexecutieve om te spreken over de moslimkinderen die door islamleerkrachten bang gemaakt worden voor een "straffende god". Dat stelt Goris in een reactie op de uitspraken van Mohamed Achaibi, ondervoorzitter van de Moslimexecutieve, gisteren in Terzake.

Daarin stelde Achaibi dat hij teleurgesteld was in de heer Goris, nadat die opperde dat de islambeleving de laatste jaren strikter verloopt. "Hij kent de Moslimexecutieve en zou perfect contact kunnen opnemen met ons en met de islaminspecteurs. Maar noch hij, noch de CLB's hebben al contact met ons opgenomen met betrekking tot de verhalen die we nu te horen krijgen", verklaarde hij.

Goris stelt dat er wel degelijk contact is, maar de verhalen over martelingen in het graf zijn wel nieuw voor hem.

"Directies noch leerkrachten, noch opvoeders noch CLB-medewerkers hebben dit ooit gemeld. Ook de leerkrachten islam niet, die nochtans het best geplaatst zijn om de denkwereld van leerlingen met een moslimachtergrond te kennen", stelt Goris, die vandaag/vrijdag nog een uitnodiging zal versturen naar de heer Achaibi.
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Mahalingam
Berichten: 40179
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Ik ben bang dat er geesten in mijn lichaam kruipen'

Berichtdoor Mahalingam » Za Mei 13, 2017 7:47 pm

De angst van jeugdigen.

Hoe erg is dat bij meisjes?
Laten we de heilige boeken erop naslaan over angstaanjagende zaken voor ze:
Praise be to Allah.
It was narrated from the Prophet (peace and blessings of Allah be upon him) that women will form the majority of the people of Hell. It was narrated from ‘Imran ibn Husayn that the Prophet (peace and blessings of Allah be upon him) said: “I looked into Paradise and I saw that the majority of its people were the poor. And I looked into Hell and I saw that the majority of its people are women.”

(Narrated by al-Bukhari, 3241; Muslim, 2737)
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.


Terug naar “Islam in het nieuws”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten