Crisis in de democratie

"Opinies" is een collectie van korte teksten (van 500 tot 750 woorden) waarin de auteur zijn opinie over courante islam-gelinkte gebeurtenissen uiteen zet. Indien je jouw opinie gepubliceerd wil zien kan je ze hier kwijt. Geef ons ook je naam en email adres. De tekst moet wel van jouw hand zijn.
Gebruikersavatar
King George
Berichten: 13630
Lid geworden op: Zo Sep 11, 2011 1:22 pm

Crisis in de democratie

Berichtdoor King George » Wo Aug 14, 2013 12:53 pm

Afbeelding
De democratie voorbij, Frank Karsten & Karel Beckman,
Aspekt 2011, ISBN 9789059114524




Democratie wordt algemeen beschouwd als het beste politiek systeem, het toppunt van
beschaving, een idee dat in de hele wereld ingang moet vinden, de oplossing voor al onze
maatschappelijke problemen. Ten onrechte.
Anders dan iedereen denkt, leidt democratie niet tot vrijheid, beschaving, welvaart
en vrede maar juist tot onvrijheid, maatschappelijke spanningen, uit de hand lopende
overheidsbestedingen, ondermijning van de welvaart, agressie, verloedering en
rechtsonzekerheid.

“De beste remedie tegen de tekortkomingen van de democratie is méér democratie.” Deze
uitspraak van een Amerikaans politicus geeft in een notendop weer hoe er over het algemeen
tegen ons politieke systeem wordt aangekeken. Onze parlementaire democratie mag dan
kraken in al zijn voegen, er is vrijwel niemand die bepleit dat het systeem moet worden
afgeschaft. Mensen verschillen over heel veel dingen van mening – van multiculturalisme tot
marktwerking en van de aanpak van criminaliteit tot de aanschaf van Joint Strike Fighters –
maar iedereen is het erover eens dat we over al dit soort zaken democratisch moeten blijven
beslissen. Liefst nog democratischer dan we nu al doen!

Dat de westerse parlementaire democratie zich in zwaar weer bevindt, valt moeilijk te
ontkennen. Politici en intellectuelen klagen dat kiezers zich gedragen als verwende kinderen,
burgers klagen dat de politici niet naar hen luisteren. “We zitten met een onregeerbaar
land, bevolkt door kiezers die zich gedragen als kleine kinderen”, treurde de Amerikaanse
bestsellerauteur Jonathan Franzen onlangs. Het is een gevoel dat in veel democratische
landen leeft. In Nederland constateerde de Raad Openbaar Bestuur, een adviesorgaan van de
regering, in een rapport uit begin 2010 een ‘legitimiteitscrisis’ van het politieke bestuur, die
wordt veroorzaakt door ‘een kloof tussen burgers en bestuurders’.

De kiezers uiten hun ongenoegen door steeds vaker van de ene naar de andere partij
te ‘zappen’. Ze voelen zich ook steeds meer aangesproken tot radicale en populistische
partijen. Het politieke landschap versplintert, waardoor het steeds moeilijker wordt om
tegenstellingen te overbruggen en werkbare regeringen te vormen.

De bestaande partijen hebben nauwelijks antwoord op deze ontwikkelingen. Ze slagen er niet
in om tot wezenlijk ander beleid te komen. Ze zitten gevangen in verkalkte partijstructuren,
hun idealen gekaapt door belangengroepen en lobbyisten. Zo is het pijnlijk om te zien
dat geen enkele democratische regering in staat is om de tering naar de nering te zetten.
Overal steken democratische regeringen zich voortdurend in de schulden, om vervolgens
noodgedwongen te moeten bezuinigen – tot woede van het kiezersvolk dat geen afstand wil
doen van ‘verworven rechten’.

Ondanks al die geldsmijterij, blijven alle landen kampen met structureel hoge werkloosheid
en blijven grote groepen mensen aan de kant staan. In vrijwel geen enkel democratisch land
zijn adequate voorzieningen getroffen voor de aankomende vergrijzing.

Tekenend is ook dat alle democratische samenlevingen gebukt gaan onder onuitroeibare
bureaucratie en regelzucht. Elk probleem wordt bestreden met nieuwe regelgeving, met
weer nieuwe uitzonderingen en toevoegingen, in plaats van met echte oplossingen. Burgers
en bedrijven zijn amper nog in staat de weg te vinden in de bureaucratische doolhoven.
Tegelijkertijd slaagt de overheid er niet in haar kerntaak – het handhaven van recht en orde
– naar behoren uit te oefenen. Criminaliteit en vandalisme zijn alomtegenwoordig. Politie en
justitie presteren ondermaats. Misdadigers worden nauwelijks gepakt en als ze gepakt worden,
nauwelijks bestraft. Maar als burgers zichzelf verdedigen tegen geweld dan lopen ze kans een
zwaardere straf te krijgen dan de misdadiger.

Het vertrouwen van de burgers in de politiek is inmiddels tot het nulpunt gedaald, zo blijkt
uit allerlei onderzoeken. Er is een diepgeworteld wantrouwen ontstaan tegen de overheid,
politieke regenten, elites en internationale organen die zichzelf boven de wet lijken te hebben
gesteld. Veel mensen zijn pessimistisch over de toekomst. Ze vrezen dat hun eigen kinderen
het slechter zullen hebben dan zij zelf. Er is angst voor immigranten, een gevoel dat de eigen
cultuur verloren gaat, een verlangen naar oude tijden, een gebrek aan zelfvertrouwen en
dynamiek.

Hoewel de crisis in de democratie breed wordt onderkend, is er, zoals gezegd, nauwelijks
kritiek op het democratische systeem als zodanig. Er is vrijwel niemand die de democratie
de schuld geeft van de problemen. Alle politieke leiders – of ze nu links, rechts of gematigd
zijn – beloven juist altijd méér democratie, nooit minder. Ze beloven altijd dat zij het anders
en beter gaan doen dan hun voorgangers: de kloof met de burger gaan dichten, de luiken
opengooien, nieuwe winden gaan laten waaien, nieuwe bezems gaan laten vegen, enzovoort –
maar de wenselijkheid van het democratische systeem zelf stellen ze nooit ter discussie. Als
er iets is waaraan volgens hen de democratie ten onder dreigt te gaan, is het teveel vrijheid.
Links beklaagt zich over teveel economische vrijheid, rechts over teveel sociale vrijheid – dit
terwijl we nog nooit zoveel regels hebben gehad en nog nooit zulke hoge belastingen!

Je kunt gerust stellen dat kritiek op het democratische idee in onze samenleving min of meer
taboe is. Je mag wel kritiek hebben op hoe de democratie in de praktijk wordt gebracht, of op
bepaalde leiders of partijen (denk aan Pim Fortuyns ‘de puinhopen van paars’), maar kritiek
op het democratische ideaal als zodanig is ‘not done’.

Democratie is uitgegroeid tot een geloof – een moderne, seculiere religie. Dit geloof in de
God van de democratie hangt nauw samen met de aanbidding van de nationaal-democratische
staat, die in de loop van de 19e eeuw is ontstaan. God en de Kerk zijn daarbij vervangen door
Vadertje Staat. Democratie is het ritueel waarin we tot onze Vaderlijke regenten bidden om
inkomsten, werk, onderdak, gezondheid, veiligheid, scholing. We willen al die mooie dingen
hebben, zonder dat we naar uitvoerbaarheid of kosten wensen te kijken. De Staat is immers
God, die kan overal voor zorgen. Hij is de beloner, de rechter, de alwetende, de almachtige.
Ook met onze persoonlijke problemen wenden wij ons tot Hem.

Het mooie van de Democratische God is dat hij zijn goede werken geheel onbaatzuchtig
verricht. God – de Staat – heeft geen eigenbelang. Hij is de hoeder van het algemeen belang.
Hij kost ook niks. Hij deelt brood, vis en andere gunsten allemaal gratis uit – zo lijkt het
tenminste.

Het democratische geloof is inmiddels zo ingeburgerd en wijd verspreid dat democratie voor
het gevoel van de meeste mensen gelijk staat aan alles wat (politiek gezien) goed en moreel
is. Democratie staat voor vrijheid (je mag kiezen), gelijkheid (iedere stem telt even zwaar),
rechtvaardigheid (ieder mens is gelijk), saamhorigheid (we beslissen allemaal samen), vrede
(democratische landen voeren nooit ongerechtvaardigde oorlogen). In dit denkschema is er
maar één alternatief voor democratie: dictatuur. En dictatuur vertegenwoordigt uiteraard alles
wat slecht is: onvrijheid, ongelijkheid, oorlog, onrecht.

Niet voor niets kondigde de conservatieve Amerikaanse denker Francis Fukuyama in een
beroemd essay uit 1989 het ‘einde van de geschiedenis’ aan. De moderne westerse democratie
is volgens Fukuyama de climax van de politieke evolutie van de mensheid. Of, zoals hij
het zei, in onze tijd zijn wij getuige van ‘de universalisering van de Westerse liberale
democratie als de uiteindelijke vorm van menselijk bestuur’. Het spreekt vanzelf dat alleen
heel kwaadaardige geesten (terroristen, fundamentalisten, fascisten) zich tegen een dergelijk
heilig geloof zouden durven uitspreken.

Toch wagen wij het om het in dit pamflet op te nemen tegen de God van de democratie, en
dan met name de nationale parlementaire democratie. Het democratische beslissingsmodel is
prima in sommige contexten, op lokaal niveau, of binnen verenigingen, maar een nationale
parlementaire democratie, zoals de meeste westerse landen die nu kennen, heeft meer
nadelen dan voordelen. De parlementaire democratie is onrechtvaardig, werkt bureaucratie
en stagnatie in de hand, ondermijnt vrijheid, zelfredzaamheid en dynamiek, en leidt
onvermijdelijk tot zelfzucht, behoudzucht, regelzucht, gemakzucht en potverteren. En niet
omdat bepaalde politici het niet goed doen – of omdat paars of blauw of rood of bruin de
verkeerde combinatie is – maar omdat het systeem ertoe leidt.

Het kenmerk van democratie is dat ‘het volk’ beslist hoe de maatschappij dient te worden
ingericht. Met andere woorden, dat wij allemaal ‘samen’ over alles beslissen dat ons aangaat.
Hoe hoog de belastingen moeten zijn, hoeveel geld er naar de jeugdzorg moet en naar de
bejaardenzorg, hoe oud kinderen moeten zijn voor ze alcohol mogen drinken, hoeveel
pensioenpremie een werkgever moet afdragen voor zijn werknemers, wat er op een etiket
moet staan, wat kinderen moeten leren op school, hoeveel geld moet worden gespendeerd
aan ontwikkelingshulp of aan groene stroom of aan voetbalclubs of aan orkesten, hoe een
kroegbaas zijn kroeg moet inrichten en of zijn gasten wel of niet mogen roken, hoe een
schuurtje eruit moet zien of een huis, hoe hoog de rente moet zijn, hoeveel geld er moet
circuleren in de maatschappij, of de banken moeten worden gered met belastinggeld als
ze zich in de nesten hebben gewerkt, wie zich arts mag noemen, wie een ziekenhuis mag
beginnen, of we oorlog gaan voeren,wanneer en hoe een mens mag sterven. Over al deze
dingen – en duizenden andere zaken – wordt in een democratie ‘het volk’ geacht te beslissen.
In de praktijk betekent dat: de meerderheid – of liever gezegd, de volksvertegenwoordigers
die door de meerderheid zijn gekozen.

Democratie is daarmee per definitie een collectivistisch stelsel. Het hele idee achter het
systeem is immers dat het wenselijk en rechtvaardig is dat alle belangrijke besluiten over de
fysieke, sociale en economische inrichting van de maatschappij worden genomen door het
collectief, het volk. En het volk besteedt dat uit aan zijn vertegenwoordigers in het parlement,
met andere woorden, aan de Staat. Alle belangrijke lijnen in de samenleving lopen in een
democratie dan ook via de Staat.

Zo staat het ook in de Nederlandse Grondwet. Die stelt expliciet dat de Staat moet zorgen
voor ‘bevordering van voldoende werkgelegenheid’, ‘spreiding van welvaart’, ‘bevordering
van de volksgezondheid’, ‘bevordering van voldoende woongelegenheid’, ‘toezicht op het
onderwijs’, ‘bestaanszekerheid van de bevolking’. De Staat moet volgens de Grondwet
zelfs de ‘voorwaarden’ scheppen voor ‘maatschappelijke en culturele ontplooiing en
vrijetijdsbesteding’. Dit zijn de bekende bouwstenen van een collectivistische of socialistische
maatschappij.

Het is dan ook misleidend om te beweren dat democratie op de een of andere manier de
onvermijdelijke climax is van de politieke evolutie van de mensheid. Dat is propaganda om te
verhullen dat democratie wel degelijk een hele specifieke politieke richting behelst. En dat er
voor die richting wel degelijk hele redelijke alternatieven mogelijk zijn.

Eén van die alternatieven heet: vrijheid. Liberalisme – in de klassieke betekenis van het
woord (wat iets anders is dan VVD-liberalisme). Dat vrijheid iets anders is dan democratie is
niet zo moeilijk in te zien. Ga maar na: we beslissen toch ook niet democratisch hoeveel geld
iedereen moet besteden aan zijn kleding? Of naar welke supermarkt we gaan? Dat bepaalt
iedereen zelf. En die keuzevrijheid werkt prima. Waarom zou het dan beter werken als we
over al die andere zaken die ons aangaan – van onze gezondheidszorg en pensioenen tot en
met onze kroegen en voetbalclubs – wel democratisch beslissen?

Sterker, zou het niet zo kunnen zijn dat het feit dat we overal democratisch over moeten
beslissen – het feit dat vrijwel alle economische en maatschappelijke kwesties door of via
de Staat worden bepaald en geregeld – de oorzaak is van de misstanden en tekortkomingen
in onze maatschappij? Dat bureaucratisering, regelzucht, parasitisme, criminaliteit,
machtsmisbruik, werkloosheid, inflatie, enzovoort, niet het gevolg zijn van een gebrek aan
democratie, maar juist worden veroorzaakt door de democratie? Dat ze bij democratie horen
zoals de Trabants bij het communisme?

Dat is de centrale vraag die wij ons stellen in dit pamflet, en die wij, dat zal duidelijk zijn,
bevestigend beantwoorden.
Dit boek is opgebouwd uit drie delen. In het eerste deel gaan we in op het geloof in de God
van de parlementaire democratie. Zoals ieder geloof, kent ook de democratie een aantal
leerstellingen, dogma’s die iedereen als waar beschouwt en als vanzelfsprekend aanvaardt.
Wij hebben die vervat in 13 mythen van de democratie.
In het tweede deel gaan we in op de praktische gevolgen van het democratische systeem.
Wij proberen te laten zien waarom democratie onvermijdelijk leidt tot stagnatie en wat er
inefficiënt en onrechtvaardig is aan het systeem.
In het derde deel schetsen we een alternatief voor de democratie, namelijk een politiek
systeem gebaseerd op zelfbeschikkingsrecht van het individu, dat wordt gekenmerkt door
decentralisatie, lokaal bestuur en diversiteit.

Ondanks onze kritiek op het huidige nationaal-democratische systeem, zijn we optimistisch
over de toekomst. Een van de redenen waarom veel mensen somber zijn, is dat zij aanvoelen
dat het huidige systeem aan het vastlopen is, terwijl ze geen aanlokkelijk perspectief zien. De
politiek bepaalt sterk hun leven maar zij bepalen niet de politiek. De enige alternatieven die er
lijken te bestaan, zijn vormen van dictatuur, bijvoorbeeld het ‘Chinese’ model, of vormen van
nationalisme of fundamentalisme.
Maar dat is een misvatting. Democratie is niet hetzelfde als vrijheid, het is net zo goed
een vorm van (verlichte) dictatuur – de dictatuur van de meerderheid en van de Staat.
Het is ook niet synoniem aan rechtvaardigheid, gelijkheid, saamhorigheid, solidariteit of
vredelievendheid.

Democratie is een systeem dat 100 jaar geleden is ingevoerd, uit diverse motieven, onder
meer om socialistische ideeën te verwezenlijken binnen liberale maatschappijen. Wat je
daar verder ook van mag vinden, die ideeën hebben hun beste tijd gehad. Ze werken niet of
niet meer. Het is tijd voor een nieuw politiek ideaal, waarin productiviteit en solidariteit niet
worden georganiseerd op basis van democratische dictatuur, maar voortkomen uit vrijwillige
relaties tussen mensen. Wij hopen onze lezers ervan te overtuigen dat zo’n ideaal dichterbij is
dan menigeen zich nu kan voorstellen – en de moeite van het nastreven waard.
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam

Gebruikersavatar
H.Numan
Berichten: 8551
Lid geworden op: Do Mei 08, 2008 3:33 am

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor H.Numan » Wo Sep 04, 2013 11:22 am

Democratie is een systeem dat 100 jaar geleden is ingevoerd, uit diverse motieven, onder meer om socialistische ideeën te verwezenlijken binnen liberale maatschappijen.

Dat is niet correct. Okay, we noemen het democratie, maar het is in werkelijkheid een gekozen oligarchie. Als we ECHT een democratie hadden, dan zou de gemiddelde burger heel wat meer te vertellen hebben. En als gevolg daarvan heel wat meer moeten doen. Bijvoorbeeld jury rechtspraak. Bijvoorbeeld deelnemen aan gemeentevergaderingen. Je zou dan niet 1x per 4 jaar stemmen, maar zo ongeveer iedere week 4 of 5 keer minimaal.
een volk dat voor korannen zwicht
zal meer dan lijf en goed verliezen
dan dooft het licht….
Anoniem

Mahalingam
Berichten: 32458
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Mahalingam » Di Sep 10, 2013 3:22 pm

Dit wordt in Jordanië gezien als onderdeel van het democratisch spel?
Het kalasjnikov-argument?
Jordaanse politicus opent vuur in parlement
Een Jordaanse gedeputeerde heeft dinsdag geschoten tijdens een debat in het parlementsgebouw van Jordanië. Niemand raakte gewond.

De gedeputeerde had een verhitte discussie met een collega, toen hij naar zijn auto liep en terugkwam met een kalasjnikov. Bewakers probeerden te voorkomen dat hij begon te schieten, maar de man vuurde een kogel af die in het dak terechtkwam.

De premier van Jordanië, Abdala Ensur, was ook aanwezig bij de vergadering.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3507093/2013/09/10/Jordaanse-politicus-opent-vuur-in-parlement.dhtml
Gelukkig is het met een sisser afgelopen.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Mahalingam
Berichten: 32458
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Mahalingam » Wo Sep 11, 2013 5:31 pm

"The Rain in Spain stays mainly in the plain".
Maar niet altijd en zo kwam het dat het parlement in de drup zat en de democratie een uurtje moest pauzeren.

Afbeelding

A heavy downpour on Wednesday morning in Madrid meant members of several of Spain's political parties had to flee their usual positions in the chamber of deputies.
Members of the press were also affected by what was described as a "waterfall" coming in through the roof.[...]
The flooding comes .despite extensive €4.5 million ($6 million) improvement works being carried out on the 163-year-old Parliament over the summer[

http://www.thelocal.es/20130911/leaky-roof-puts-spanish-politics-on-hold
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Mahalingam
Berichten: 32458
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Mahalingam » Wo Sep 11, 2013 11:45 pm

Er is video opgedoken van het kalasjnikov-argument in het parlement van Jordanië.
Ik meldde het gisteren.

Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 26938
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pilgrim » Zo Okt 11, 2015 10:08 pm

Bestaat de (onze) democratie nog?

Geplaatst op 11 oktober 2015

In het licht van de recente “asielinvasie”, of beter gezegd, in het licht van de aanstormende islamitische bezetters vragen vele landgenoten zich wanhopig af of wij nog in een land leven waarin de door het volk gekozen volksvertegenwoordigers en bestuurders de belangen en de soevereiniteit van het land, zoals grondwettelijk bepaald, en de daarmee onlosmakelijk verbonden belangen en soevereiniteit van elke individuele eigen burger willen garanderen c.q. verdedigen! Uit niets blijkt dat onze huidige landelijke wetgeving in deze alsmede de geldende Europese wetgeving inzake migratie door de hiertoe verantwoordelijke geledingen nageleefd worden. Europa, de Brusselse elite, staat toe dat een voor Duitsland verantwoordelijke “Führerin” zogezegd uit hoofde van het daar alom bekende begrip “Chefsache” ons en de omringende landen in het verderf dreigt te storten. Haar moreel verwerpelijk solistisch optreden heeft ervoor gezorgd dat het woord landsgrens in staatsrechtelijke zin ogenschijnlijk geen rechtsgeldigheid meer heeft.

“Ich kann keine 3000 KM Grenze schützen”, zei ze zelf! Deze houding is overigens niet uniek voor Duitsland. Ook ons land speelt met vuur door haar welkomstpolitiek. De kamikazeactie van Merkel bewerkstelligt echter dat alle andere Eurolanden onder grote druk komen te staan om haar “welkomstgebaar” te volgen. Haar nieuwe “Asyl General”, Peter Altmaier, duidde al op de mogelijkheid dat zijn land de binnenkomers wellicht “helaas” wel eens kan adviseren om links dan wel rechtsaf te slaan!

Het woord grens geeft in morele maar ook in fysieke zin de scheiding aan tussen wat we bijv. op moreel terrein, in de rechterlijke sfeer, of op maatschappelijk terrein aanvaardbaar vinden of niet. We worden door onze MP opgeroepen om kalmte te bewaren en ons betamelijk, dat is zoals het hoort, te gedragen. Deze min of meer nu verplichte houding geldt ogenschijnlijk alleen voor de burger en niet voor de aan hem verbonden politieke, ambtelijke en bestuurlijke elite die alle plechtig gedane verkiezingsbeloften, ik hoef ze hier niet te herhalen, op hooghartige en “onbetamelijke” wijze jarenlang met voeten getreden heeft.

Kijk enkel naar de macht die de vluchtelingenprinsen van het COA gekregen hebben. Ze fungeren nagenoeg als het facilitaire management van het binnenrukkende bezettingsleger. Een leger dat op zijn tocht door Europa ongehinderd grenzen mocht passeren en onderweg bevoorraad werd door al in andere landen verblijvende moslims . Onder het motto “Alle moslims ter wereld verzamelen”, reden de door “arme” Duitse moslims bemande SUV’s en campers kriskras door Europa om hun leger welkom te heten en van voedsel, kleding, geld en korans te voorzien. De gelukszoekers zien er niet voor niets uit, niemand is vlak van tevoren uit de hel van Syrië ontsnapt, alsof ze pas van vakantie terug komen. Tja, de imams waren er in deze georkestreerde actie ook als de kippen bij om de koran geloofsvast in elke rugzak de deponeren, zoals eveneens uit een recente Duitse documentaire bleek.

Gedreven door hun politiek-correcte multiculti-droom en door veelal moreel verwerpelijk eigen gewin vervangen de heersende elites onze zwaar bevochten vrijheid door de cultuur van de per definitie onvrije islam. Een “cultuur” waarin de vrouw, de ongelovige en de mens als soeverein wezen vogelvrij zijn voor de daar heersende politieke en religieuze elite. En net deze ons vijandige cultuur wordt al decennialang omarmd en vertroeteld door de heersende linkse klasse die de morele waarheid uit electoraal gewin gemaakt tot persoonlijk bezit gemaakt heeft. Elke burger die het waagt een andere mening te ventileren, verdwijnt in de hoek van Janmaat. Deze jarenlang door de linksen nagestreefde indoctrinatie resulteert overigens in het feit dat een deel van het volk uit zwaar politiek-correcte waanzin niet meer kan nadenken. “Het land is nog lang niet vol, er is plaats genoeg”, hoorde ik onlangs een vrouw op tv op een Nederlands marktplein kraaien! Dat de politiek-correcten en politiek-corrupten door hun handelen ten nadele van de eigen burger de haat en de neonazi’s zelf opnieuw in leven geroepen hebben, wil niet tot hen doordringen. Het is makkelijker om elke verdediger van het vrije woord tot een rechts-extreem iemand te maken. Dan hoef je er ook niet meer mee te discussiëren. Men verklaart hem besmet en daarmee blijft het eigen morele gelijk onaangetast. Ik ruik de politiek-correcten al op een kilometer afstand. Kijk maar eens hoe hun mimiek en hun lichaamstaal elk debat verstoren en hoe de morele hoogmoed steeds opnieuw op ergerlijke wijze gedemonstreerd wordt.

Er is in het huidige Europa nauwelijks nog een staat die het aandurft om de “onze soevereiniteit schendende binnendringers” uit angst voor de heilige islam aan te pakken. Zelfs de Teldersstichting, de liberale denktank van de VVD, gaf gisteren aan dat deze invasie gezien Europese wetgeving illegaal is en dat elke migrant die bijv. in Griekenland registratie heeft verkregen en doorreist naar ons land hier strafbaar is. De migrant is immers geen vluchteling meer, maar een persoon die naar “iets” op zoek is, lees: een volledig betaald onderkomen. Dat kan ik snappen, maar dat mag volgens geldende wetgeving niet tot nadeel van de eigen burgers leiden. Hiermee wordt eveneens duidelijk dat niet wij, maar ons bestuur “onbetamelijk” bezig is en de rechten van de burger op grove wijze schendt. Het moedwillig toestaan dat de in onze grondwet gegarandeerde staatsgrenzen geschonden worden, betekent per definitie dat het landsbestuur toelaat dat de unieke soevereiniteit en leefwereld van elke individuele burger aangetast worden. De voorbeelden hiervan worden elke dag steeds meer zichtbaar en leiden in versneld tempo tot het afbrokkelen van onze democratische regels.

Het lijkt er op dat onze overheid en Europa de limieten van het publieke domein (dat was al lang in maatschappelijke zin te zien) voor goed hebben opgegeven. Het opgeven van het eigen rechtsgebied zal leiden tot de teloorgang van ons land en tot datgene wat ons eens verbond en cohesie gaf aan een enigszins homogene samenleving. De landen in Europa die hun vrijheid niet meer willen verdedigen, zullen slachtoffer worden van met elkaar vechtende segmenten in de samenleving, en de sterkste cultuur, de moreel verwerpelijke, zal overwinnen. De geschiedenis zal leren dat de misdaden die nu door onze elites tegen eigen volk en cultuur bedreven worden verschrikkelijke gevolgen zullen hebben. Deze megalomane idioten maken zich wel druk om door IS vernielde cultuurgoederen, maar gooien alles wat ons eigen is bij het oud vuil. Deze democratie is nagenoeg dood. We hebben een nieuw model nodig. Wellicht een model dat de burger niet alleen wil beschermen, maar dat en passant ook de door onze overheid gedoogde criminele onder- en bovenklasse wil aanpakken. Net zoals de klasse van de indringers brengen ook deze groeperingen ons financieel gezien veel schade toe. Tja, een landsbestuur dat zich weken laat gijzelen door Mauro, door 100.000 illegalen, door een steeds om nog meer instroom roepende PvdA en door een professionele vluchtelingenindustrie die driftig flyert in het Midden-Oosten, verdient deze naam niet meer. Het Ancien Régime is via de heersende elites terug in ons land en in veel landen van de EU.

Oh ja! Bij een democratisch bestel en bij het woord “vrijheid” horen ook de rechten en voorzieningen die de burger door zijn fiscale inbreng zelf betaald heeft. Deze gedurende decennia opgebouwde rechten, zowel op werknemersgebied als op het terrein van de pensioenen en sociale rechten, zijn echter door de afgelopen kabinetten van neoliberale en linkse signatuur gedurende de afgelopen decennia verkwanseld aan rabiate graaiers, aan failliete banken, aan de veelvraat EU en aan de lasten van de voortdurend stijgende migratie en integratie. Helaas! Het had niet gehoeven als we een overheid hadden gehad die zich om het eigen volk bekommerd had. Ze bekommert zich echter om zichzelf en om degenen die hier in grote lijnen niet thuis horen. Iedereen die ik spreek, met name ook jongeren, maakt zich ernstig zorgen, is vol woede, en gelooft op geen enkele wijze meer in het bestuur. De democratie is niet alleen kapot, maar ook het geloof in de verantwoordelijke bestuurders is onder nul gedaald. Dit is een zeer ernstige situatie! Ook de welkomsthysterie van delen van ons volk en vooral van belanghebbenden zoals Vluchtelingenwerk wordt op zijn zachtst gezegd niet erg op prijs gesteld. Onze MP moet met spoed de belangen van de hem talloze miljarden verschaffende Nederlanders tot “Chefsache” maken.

Door: J. Visser

https://ejbron.wordpress.com/2015/10/11 ... ratie-nog/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 26938
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pilgrim » Za Okt 01, 2016 2:01 am

Politieke stilstand is de dood van de democratie

Geplaatst op 26 september 2016

Afbeelding

Democratie heeft niet alleen controle nodig, maar ook beweging. Stilstand zorgt voor vastgeroeste structuren, die ook de partijendictatuur begunstigen. Ook het politieke systeem is toe aan een omvangrijke hervorming.

Wat de decennialange heerschappij van verschillende partijen of van de eeuwig zelfde coalities kunnen aanrichten, is in Duitsland of Oostenrijk vooral te zien in de gemeentelijke, maar ook in de landelijke politiek. De politieke structuren roesten vast, de desbetreffende regerende partij krijgt vooral daarom aanhang, omdat het “juiste” partijboekje niet alleen carrières in de openbare dienst begunstigt, maar ook goed is voor de zaken.

Deze ontwikkeling leidt er echter toe dat de politieke competitie in toenemende mate wordt uitgehold. Zolang er genoeg verzorgingsbaantjes bestaan, waarvan niet onaanzienlijke delen van de desbetreffende bevolking op de een of andere manier profiteren, gaat dit spelletje op. Ook als daardoor belastingen, premies en heffingen (of alternatief de openbare schulden) enorm toenemen.

Maar het consolideren van politieke macht kan doorbroken worden. Er zijn democratische “regime changes” nodig, een constante wisseling van politieke leiding om de vriendjespolitiek en gunstelingeneconomie terug te dringen. Hierbij is het vooral belangrijk het partijenkartel open te breken, dat anders quasi dictatoriaal kan blijven regeren.

Democratie heeft vernieuwing en beweging nodig. Het starre systeem uit oude tijden kan geen antwoorden leveren op de nieuwe uitdagingen. Wie het hele systeem wil hervormen, moet ook een hervorming van de politiek toestaan.

Bron: www.contra-magazin.com

Door: Marco Maier

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2016/09/26 ... emocratie/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
'Hans van de Mortel'
Berichten: 11657
Lid geworden op: Za Jun 18, 2011 7:07 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor 'Hans van de Mortel' » Za Okt 01, 2016 8:41 pm

Pilgrim schreef:
Bestaat de (onze) democratie nog?

Een domme onnodige overbodige vraag waar slecht over is nagedacht.

Daarom ben ik ook niet eens begonnen te lezen aan het artikel. Zolang mensen kunnen gaan stemmen op een door hen in het leven geroepen partij is de democratie zo levendig als een pas geboren krijsend gezond kind.

Ja, ook in het communistische Tsjechoslowakije heb ik het meegemaakt dat mijn vrouw naar de stembus ging onder het communistische mom van democratie. Dat het democratie was naar niet-westerse normen werd er niet bij verteld. Er waren twee bussen, een soort melkbussen. Eentje voor het stembiljet van de door de partij voorgedragen enige kandidaat en de andere bus voor het deponeren van - zeg maar - geen interesse. Je naam was al genoteerd. Wat restte was erachter een kruisje of ander gedenkwaardig teken te plaatsen. Dat je daarmee een goede baan verspeelde was haast wel zeker. Iedereen had werk in het communistische Tsjechoslowakije. Een pre. Dat wel. Maar wilde je een mooie beter betaalde baan behouden, dan was het je plicht de wil te doen van het systeem.

Democratie is niks anders dan het kiezen voor je eigen dictatuur

Je hebt in Europa, zelfs in aanwezigheid van islam, keuze te over. Dat maakt het verschil met het communisme van weleer. Ook toen mochten de kiezers stemmen. Dus . . . inderdaad democratie.
Ik weet niks. Ik ben atheïst en verkondig uitsluitend mijn eigen dogma.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 26938
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pilgrim » Za Okt 01, 2016 9:31 pm

Mogen we een nieuwe democratie? Deze is stuk

Door Kim Winkelaar | vrijdag, 30 september 2016

Afbeelding

Het is nogal een forse olifant in de Haagsche kamer. De democratie zoals die ooit door Thorbecke is neergezet is defect. Niet heel gek, de democratie was in Nederland namelijk helemaal niet bedoeld om de macht aan het volk te geven. Onze democratie is in haar huidige vorm opgezet om de koning aan de macht te houden en tegelijkertijd het volk de illusie van invloed te geven. Aangezien Willem nog steeds aan de macht is en het volk rollebollend over straat gaat om politieke heersers af te branden of juist te steunen lijkt dat gedeelte aardig gelukt.

Maar met democratie als in ‘macht aan het volk’ heeft het allemaal bitter weinig te maken. Er zijn nog maar weinig mensen die echt het idee hebben iets te kunnen veranderen door met verve het rode potlood ter hand te nemen. En dan hebben we een keer een heus referendum, blijkt dat er totaal niets, nada, niente mee gedaan wordt. Geef toe: wanneer had u voor het laatst het idee dat uw stem tot iets nuttigs heeft geleid?

Toch is er geen traditionele partij die iets fundamenteels wil veranderen aan ons systeem. Democratische vernieuwing is totaal niet sexy, trekt geen kiezers, en is dus geen onderwerp van belang. Zelfs bij de democraten van D66 is democratische vernieuwing geen onderwerp meer. Maar goed, die maken dan ook efficiënt gebruik van de baantjesmachine die het huidige stelsel is geworden, en je bijt natuurlijk niet in de hand die je voedt.

Roepen dat iets stuk is lijkt makkelijk, maar laten we de manco’s van het Nederlandse stelsel eens van boven naar beneden doornemen. Dan beginnen we logischerwijs met het minst democratische gedrocht van allemaal: de EU. Feitelijk heeft de Nederlandse kiezer daar totaal geen invloed op. Onze paar zetels in het Europees parlement zijn opgegaan in grote Europese fracties waarbinnen Nederlandse belangen, laat staan de belangen van Nederlandse kiezers, totaal niet meer relevant zijn. Zo kunt u in Nederland een weloverwogen keuze maken tussen d66 en de VVD, waarna die twee gezellig samen in de ALDE-fractie plaatsnemen.

Daarnaast levert Nederland een EU-commissaris die we niet mogen kiezen. En worden we natuurlijk vertegenwoordigd door ministers en de minister-president, die u ook al niet rechtstreeks mocht kiezen. Toch gaat er een forse geldstroom richting die EU, en komt er in ruil een boterberg aan regels voor terug. Regels die we hoe dan ook zullen moeten implementeren in wet- en regelgeving, want zo hebben ‘we’ dat nu eenmaal afgesproken. Want internationale verdragen gaan nu eenmaal boven de Nederlandse wet. Hoe raar dat ook is.

Goed, dat was dan het democratisch gehalte van de EU. Als we er een cijfer voor zouden moeten geven kwamen we uit op een één voor de moeite.

Net onder de EU zit ons staatshoofd, in de volksmond ook wel koning of Willem de Overbodige genoemd. Formeel roept men dat hij weinig macht zou hebben maar in de Haagsche wandelgangen was vooral Beatrix berucht om haar bemoeienis met de politiek. Over het democratisch gehalte van ons koningshuis hoeven we het niet lang te hebben, ze worden niet gekozen, kunnen niet worden weggestuurd, en de wet geldt in praktijk niet voor hen. In cijfers: hier niet eens een één voor de moeite, gewoon een dikke nul.

Net onder de Eurocratie en de koning zit ons kabinet. Ook daar valt nog wel het één en ander aan op te merken betreffende het democratisch gehalte. Uiteraard mag u de premier noch de ministers rechtstreeks kiezen. Via een schimmig en ondoorzichtig proces wordt er in samenspraak met de koning een kabinet geformeerd. Met invloed van het volk heeft het allemaal weinig te maken. Zo waren er bij de meest recente verkiezingen twee partijen die elkaar te vuur en te zwaard bestreden: de VVD en de PvdA. Waarna ze daags na de verkiezingen besloten om samen een kabinet te vormen. Kort samengevat: mensen stemden VVD om de PvdA uit het kabinet te houden en vice versa, waarna beide kiezersgroepen precies datgene kregen wat ze niet wilden. Het democratisch gehalte is ook in deze bestuurslaag weer extreem laag te noemen. Toch heeft de kiezer wel enige invloed, dus we zullen het een drie geven.

Dan gaan we door met het paradepaardje van onze democratie: de tweede kamer. Daar gebeurt het, en daar worden ook de mensen écht gekozen. Nou ja, dat valt dan wel weer een beetje tegen. Politici hebben zich namelijk verenigd in politieke partijen. Een concept dat de grondwet niet kent. Het gevolg daarvan is dat er mensen in de kamer zitten op wie alleen de naaste familie plus wat buren hebben gestemd. Politici zonder enige achterban, maar met een goede relatie met het bestuur van hun partij. Voeg daarbij het stukje fractiediscipline, en over het algemeen hebben we slechts een stuk of acht kamerleden, namelijk de fractievoorzitters van de diverse partijen. De overige 142 leden doen ongetwijfeld nuttig dossierwerk, maar veel meer dan zaalvulling is het niet.

De belangrijkste taak van die kamerleden is natuurlijk het controleren van de regering. En daar gaat het alweer compleet verkeerd. We doen namelijk aan coalitie-vorming. Waarbij de uiteindelijke uitkomst altijd is dat de meerderheid van de tweede kamer bestaat uit partijgenoten/vriendjes van de regering. Als er één manier is om te zorgen dat de controle op de regering niet effectief kan zijn dan is dat het wel. Zo zien we dat de regering van alles en nog wat kan uithalen zonder dat er van daadwerkelijke controle sprake is. Dan kan de PVV nog zo veel moties van wantrouwen indienen, helpen doet het niet. Het systeem zit zo strak in elkaar dat een minister wel heel erg overduidelijk moet staan te liegen voordat er consequenties volgen. Consequenties die de betreffende bewindspersoon dan natuurlijk ook nog eens niet persoonlijk raken, want de politiek is het enige bedrijf waar je ongestoord fouten kunt maken en nooit persoonlijk zult opdraaien voor de gevolgen. Hooguit een paar lastige vragen in de pers, en dan met een flinke berg wachtgeld wachten op het volgende baantje als ervaren bestuurder. Er is altijd wel weer ergens een burgemeester, commissaris van de koning of commissievoorzitter nodig.

Het cijfer voor het democratisch gehalte van de tweede kamer? Een magere vijf. En dan ben ik nog heel royaal.

Over het democratisch gehalte van de eerste kamer zullen we het maar helemaal niet hebben. De heren en dames senatoren worden indirect gekozen door hun partijgenoten die in de provincie zijn gekozen. Het senatorschap is een part-time baantje, wat de mogelijkheid geeft om ongecontroleerd allerlei bijbaantjes erbij te doen. De 75 leden van de eerste kamer hebben gezamenlijk een kleine 500 bijbaantjes. Wat dat doet met de onafhankelijke positie van de leden laat zich raden. Belangenverstrengeling in het kwadraat, maar de kiezer kan de senatoren niet afrekenen op hun prestaties. Het cijfer? Een één. Meer is het niet waard.

Al kort benoemd: de provinciale staten. Volgens velen de minst nuttige bestuurslaag in ons land. Maar in ieder geval nog democratisch gekozen. Ook hier zien we natuurlijk weer de bekende partijen die de baantjes verdelen, maar dat kan gelukkig wat minder kwaad aangezien ze nauwelijks macht hebben. Dankzij de lage opkomst voor de provinciale verkiezingen telt uw stem gemiddeld wel iets zwaarder, maar invloed op het beleid zult u als individu zonder kapitaal om te lobbyen niet snel kunnen verwerven. Toch krijgt provinciale staten een voldoende voor het democratisch gehalte, een zes.

Het dagelijks bestuur van de provincie daarentegen wordt gevormd door de ongekozen commissaris der Koning en gedeputeerde staten. Dit ongekozen gezelschap wordt de leiding toevertrouwd door provinciale staten, waardoor we wederom zien dat de leiders gecontroleerd worden door de eigen vriendenclubs. Wederom is er van enige echte controle nauwelijks sprake. Het democratisch gehalte? Een één voor de moeite.

Als laatste laag (we vergeten de waterschappen even) hebben de dan natuurlijk nog de gemeente. Daar heeft de democratie nog enige nut, want de drempel om toe te treden is relatief laag. Ook zijn de bestuurders makkelijk aanspreekbaar, je kunt ze nog gewoon tegen komen in de sportkantine of supermarkt. Die sociale controle doet meer goed dan de democratische controle, want die is uiteraard weer nauwelijks aanwezig. Ondanks het toegenomen ‘dualisme’ zijn raad en college van B&W vaker wel dan niet twee handen op één buik.

De burgemeester is natuurlijk niet gekozen, want stel je voor dat u daar enige invloed op zou hebben. Er zijn overigens wel pogingen gedaan om daar verandering in aan te brengen, zodat u bijvoorbeeld in Utrecht kon kiezen tussen twee kandidaten van PvdA-huize. Echt een keuze maken is dat dan ook niet.

De gemeenteraad krijgt voor het democratisch gehalte nog wel een voldoende, het college met haar ongekozen burgemeester natuurlijk niet. Al met al komt de gemeentepolitiek zo uit op een magere vijf op het rapport.

Als je het zo kort allemaal op een rijtje zet dan zie je dat het democratisch niveau van Nederland om te huilen is. De bevolking heeft niet of nauwelijks invloed, en de traditionele partijen zijn ook niet van plan om daar ook maar iets aan te veranderen. De twee vragen die komen bovendrijven zijn natuurlijk: wat moet je dan veranderen, en wie zou dat moeten doen?

De eerste vraag ga ik in een vervolgartikel behandelen. De tweede vraag begint bij wie je in ieder geval niet kunt vertrouwen om de politiek democratischer en transparanter te maken. Dat zijn de bekende partijen. VVD, PvdA, d66, SP, GroenLinks, CDA en ChristenUnie/SGP. Allemaal zitten ze al jaren op het pluche, en niet één keer wilden ze echt iets fundamenteels anders doen. Dan weten we in ieder geval waar we het niet van moeten hebben. Wie toch op één van die regentenclubs stemt moet vooral nooit meer zeuren dat hij niet gehoord wordt, je hebt dan immers zelf voor de status quo gekozen.

Het volgende deel gaat in op een nieuwe blauwdruk, en hoe de politiek in Nederland anders kan en moet.

http://www.vrijspreker.nl/wp/2016/09/mo ... e-is-stuk/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 26938
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pilgrim » Do Dec 29, 2016 9:35 pm

De strijd van de “democraten” tegen de democratie

Geplaatst op 29 december 2016

Afbeelding

Toenemende censuurpogingen en de bestrijding van echte oppositiebewegingen zijn deel van de tijdgeest. Het systeem wil zichzelf in betonneren en hervormingen verhinderen.

De parlementaire democratie schaft zichzelf af. In plaats van de echte politieke discussie tussen verschillende groeperingen en partijen bestaan er in het kader van de premisse van het systeembehoud tot iedere prijs weliswaar verschillende systeempartijen, echter geen werkelijke mogelijkheid om hervormingsbewegingen te vestigen. Politieke hervormingen zijn niet gewenst, omdat deze immers onder omstandigheden de macht van het politieke establishment zouden kunnen breken.

Deze systematische in betonnering onder de dekmantel van de binnenlandse veiligheid verhindert echter ingrijpende, noodzakelijke veranderingen. In plaats daarvan creëert ze een politiek perpetuum mobile dat zichzelf constant in stand houdt en bevestigt. Binnen de verschillende partijen gaat het er alleen nog maar om zo mogelijk brave partijsoldaten voor de kaders te kweken. Wie te kritisch is tegenover het partijestablishment wordt vroeger of later “afgezaagd”. Zo vestigt zich een systeem van partijinterne kadaverdiscipline, waarbij weliswaar af en toe gemor is te horen, maar er meestal geen consequenties volgen.

Dit zag je bijvoorbeeld bij de oorlog in Joegoslavië, bij de Hartz-IV-wetten onder rood-groen en bij het stoppen met kernenergie, energie-ommekeer, afschaffing van de dienstplicht en dergelijke onder CDU-kanselier Merkel. Als de partijleiding diverse punten wil invoeren, hoewel ze de eigen partijregels overtreden, wordt dat gewoon – weliswaar onder gemor – gedaan. Vrij mandaat? Vergeet het maar. Dat interesseert in Duitsland (en in andere landen met een “parlementaire democratie) echter nauwelijks iemand.

Daarmee schrijft de politieke mainstream echter tegelijkertijd een ideologisch dwang-korset aan de samenleving voor. Wie niet in de pas loopt, omdat hij het heersende pseudo-democratische systeem niet als goed beschouwt, wordt al snel een vijand van de grondwet en van de staat. Maar plastisch gesproken: wie vasthoudt aan burchten en ridders, hoewel er inmiddels al lang met kanonnen en geweren geschoten wordt, kan alleen maar ten onder gaan. De heersende parlementaire democratie is zo´n ridderburcht die in toenemende mater onder vuur komt te liggen, omdat de tijden en de mensen veranderen. De bestrijding van echte oppositiebewegingen door middel van censuur en de bedreiging met straf lijkt echter (om bij het plastische voorbeeld te blijven) op een poging om de productie van buskruit, geweren en kanonnen te verbieden. Maar de doorgaande ontwikkeling (technisch en qua civilisatie) kan daarmee niet worden opgehouden.

Het huidige om zich heen slaan van het establishment tegen de vrije, onafhankelijke (alternatieve) pers, tegen oppositionele bewegingen en partijen die veranderingen teweeg willen brengen en tegen kritische geluiden vormen al een eindstrijd van het regime. De zogenaamde “democraten” bestrijden de democratie, omdat deze ook noodgedwongen moet leiden tot machtswisseling en hervormingen – wat zij echter, uit angst om macht en aanzien kwijt te raken, willen verhinderen. Daarbij schaft de “parlementaire democratie” zich echter successievelijk zelf af en tendeert naar een (menings)dictatuur, die dan vroeger of later in een revolutie wordt gestort.

Bron: www.contra-magazin.com

Door: Marco Maier

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2016/12/29 ... emocratie/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
'Hans van de Mortel'
Berichten: 11657
Lid geworden op: Za Jun 18, 2011 7:07 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor 'Hans van de Mortel' » Vr Dec 30, 2016 1:32 am

Democratie is vrijelijk kiezen voor een vorm van dictatuur.
Ik weet niks. Ik ben atheïst en verkondig uitsluitend mijn eigen dogma.

Gebruikersavatar
Ali Yas
Berichten: 4288
Lid geworden op: Zo Apr 15, 2012 3:24 pm
Contact:

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Ali Yas » Vr Dec 30, 2016 10:37 am

'Hans van de Mortel' schreef:Democratie is vrijelijk kiezen voor een vorm van dictatuur.

Parlementaire democratie wel ja.
Truth sounds like hate to those who hate truth.

Gebruikersavatar
sjun
Berichten: 3172
Lid geworden op: Zo Mei 11, 2014 8:29 pm
Locatie: Visoko

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor sjun » Do Mar 16, 2017 7:35 pm

Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 26938
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pilgrim » Ma Mei 15, 2017 1:16 am

Massief verkiezingsbedrog in Frankrijk: 11,47% ongeldige stemmen; Le Pen-stemmen beschadigd uitgegeven

Geplaatst op 14 mei 2017

Afbeelding
Geen kiezer die per brief stemt, stuurt zulke ingescheurde stembiljetten in – die door deze ingreep ongeldig zijn. Hier is sprake van zeer duidelijke verkiezingssabotage door bepaalde geïnteresseerde gelederen, waarvan het overbodig is ze hier expliciet te noemen.

Verkiezingsfraude in Frankrijk: Westerse democratieën in crisis

Herinnert U het zich nog? Na de voorlaatste presidentsverkiezingen in Oostenrijk werd massieve verkiezingsfraude ten gunste van de kandidaat voor de Groenen vastgesteld. En het hoogste Oostenrijks Gerechtshof nam een beslissing die zo goed als nooit voorkomt: De verkiezingen moesten opnieuw gehouden worden.

Verkiezingsfraude op grote schaal heeft allang zijn intrede gedaan in de westerse democratieën. Meestal gaat dit van de zittende regeringspartijen uit – en die zijn meestal links.


Het gemakkelijkst is het frauderen met ingezonden schriftelijke stemmen. Men opent de brief, bekijkt het kruisje – en als dit op de verkeerde plek staat verdwijnt de brief in de versnipperaar. Of hij wordt met opzet beschadigd – en daarmee ongeldig gemaakt. Inbeelding? Nee. Allemaal al gebeurd en ambtelijk bewezen.Want er is geen enkele controle hoeveel en welke kiezers deelnamen aan de schriftelijke verkiezing.

Waarom wij slechts een schijndemocratie hebben
De democratie bevindt zich in haar zwaarste crisis van de moderne tijd. Want zelfs zonder opzettelijke verkiezingsfraude bestaat ze alleen nog maar schijnbaar. Om minstens de volgende redenen:

1. Kiezers kunnen alleen kiezen tussen politieke alternatieven die hen bekend worden gemaakt door de media.

Verzwijgen de media dergelijke alternatieven echter of demoniseren ze deze zelfs, dan is op de dag van de verkiezingen het kruis van de kiezers niet door hún hand, maar in werkelijkheid door de hand die op afstand van het media-imperium wordt geleid.

2. Alle partijen vertegenwoordigen in principe dezelfde politiek – een politiek van de afschaffing van Duitsland.

De bedoeling van partijen is, verschillende politieke stromingen van de kiezers op te nemen en deze in de parlementen te vertegenwoordigen en aan de overwinning te helpen. Dit gaat echter alleen maar zo lang de partijen ook metterdaad de wil van de kiezers vertegenwoordigen. Maar sinds Merkel´s 12-jarige heerschappij (ze is thans net zo lang aan de macht als Hitler dat was) heeft zich het partijenlandschap compleet gewijzigd:

In plaats van de oorspronkelijke drie verschillende partijen CDU-SPD-FDP van de Bonner Republiek hebben wij thans een partijblok-systeem à la de DDR. Alle Duitse partijen vertegenwoordigen in principe dezelfde politiek – een politiek van de afschaffing van Duitsland. En zonder parlementaire oppositie is een staat niet langer democratisch, maar heeft hij de status van een pseudo-parlementaire dictatuur.

3. Iedere afgevaardigde is volgens de wet alleen verplicht aan zijn geweten.

De afgevaardigden van het Duitse parlement worden gekozen in een algemene, rechtstreekse, vrije, gelijke en geheime verkiezing. Ze zijn vertegenwoordigers van het hele volk, niet gebonden aan opdrachten en aanwijzingen en slechts onderworpen aan hun geweten.

Maar dit artikel is allang louter afval. Met de opkomst van de fractiedwang heeft de individuele afgevaardigde datgene uit te dragen wat zijn partij hem opdraagt. Doet hij dit niet, dat was dit zijn laatste periode in zijn leven als bewindvoerder.

4. In een democratie moet het mogelijk zijn voor de kiezer om bepaalde politici weg te stemmen.

In Duitsland is dit onmogelijk. Dankzij de partijenlijst, die voor iedere verkiezing wordt opgesteld en waarop de “belangrijkste” politici van een partij dominant aanwezig zijn, zullen zulke politici, die in hun eigen kieskring (theoretisch) 0,0 stemmen zouden hebben moeten krijgen, altijd en altijd weer aantreden in het parlement.

Daarom zal het Duitse volk een Merkel nimmer kunnen wegstemmen. De antieke Atheners waren wat dat betreft veel progressiever: Niet-geliefde politici konden elk ogenblik met behulp van het volksgericht – een bijzondere verkiezing om corrupte of staatsgevaarlijke politici weg te stemmen – weggestemd en het land uitgewezen worden.

Bron: https://michael-mannheimer.net

Door: Michael Mannheimer

Vertaald uit het Duits door: Theresa Geissler

https://ejbron.wordpress.com/2017/05/14 ... itgegeven/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
sjun
Berichten: 3172
Lid geworden op: Zo Mei 11, 2014 8:29 pm
Locatie: Visoko

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor sjun » Wo Mei 17, 2017 8:23 pm

Baudet kaart dit onder andere aan in zijn duiding partijkartel.
Lees ook:
Kaart het in elk gezelschap waarin je je begeeft eens aan als redelijke eigen bijdrage om het politieke bewustzijn in onze maatschappij te vergroten.
Afbeelding
Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.

Gebruikersavatar
Ali Yas
Berichten: 4288
Lid geworden op: Zo Apr 15, 2012 3:24 pm
Contact:

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Ali Yas » Wo Mei 17, 2017 9:17 pm

De fractiediscipline is óók in strijd met de Grondwet, maar hoe je dat oplost met persoonlijk traceerbare stemmen is me niet duidelijk.
Truth sounds like hate to those who hate truth.

Gebruikersavatar
Pizzaman
Berichten: 766
Lid geworden op: Do Apr 14, 2016 8:43 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor Pizzaman » Wo Mei 17, 2017 10:30 pm

Ali Yas schreef:De fractiediscipline is óók in strijd met de Grondwet, maar hoe je dat oplost met persoonlijk traceerbare stemmen is me niet duidelijk.


Evengoed is die mogelijkheid er al, er kan worden gevraagd om 'hoofdelijke stemming'.

Wat de bedoeling er van is: vast te stellen welke partijen er kadaverdiscipline op na houden.
Echter de vraag is of dat werkt, bij de PVV gaat het in ieder geval nooit werken - heel simpel:
Bij de PVV zit je omdat je er bepaalde gedachten op na houdt, en omdat je inderdaad bewijst dat je bij die club wilt horen.

Uit eigen ervaring, ik zou er nooit bij zitten als ik niet >95% van de ideeën gewoon goed vond en steunde.
Immers loop je, als je in het openbaar daarbij hoort, wel het risico op ingegooide ruiten et cetera. Allahakbar boem.
Bij vergaderingen zijn we het dan ook meestal roerend eens.

Wie dan heel andere ideeën heeft, tja, die kan beter elders graziger weiden gaan zoeken.
Het is daarom ook niet zo dat Geert alles te vertellen heeft of dat Geert altijd alles doordrukt of zo.
Simpelweg is het meer zo dat alle PVV-ers er ongeveer hetzelfde over denken.
Wie zich overal andersdenkend wil opstellen, is simpelweg geen PVV-er...
Zalig zijn de onnozelen en simpelen van geest, want zij zullen er in lopen.

Gebruikersavatar
'Hans van de Mortel'
Berichten: 11657
Lid geworden op: Za Jun 18, 2011 7:07 pm

Re: Crisis in de democratie

Berichtdoor 'Hans van de Mortel' » Do Mei 18, 2017 1:48 pm


Hedendaagse politici zijn verworden tot schaamteloze anti democratische hufterige zelfingenomen proleten.

Wat is er mis met de PvdA, met de SP, met het CDA, met GroenLinks, met de VVD, met de CU, met . . . ? Volgens deze zogenaamde democratische politieke clubjes die op het pluche van de politieke zelfgenoegzaamheid gehuisvest zijn, mankeert er niks aan hun politieke wijsheid en bovennatuurlijke inzichten in lastige vraagstukken waar de doorsnee bevolking geen weet van heeft.

Zij hebben bepaald dat de PVV niet binnen deze door hen van richting veranderde democratie thuishoort. Men heeft gezamenlijk de PVV verbannen. Waarom? Gewoon, de persoon Wilders bevalt hen niet. Die is te gewiekst, en veel te eerlijk. Een gevaar voor de smerige politiek die vooral smerig moet blijven in de ogen van de partijkartels en politieke elite.

Wilders wil terecht minder Marokkanen. En wie wil dit nu niet? Logisch, want bijna alle Marokkanen zijn moslim. Wilders is de enige eerlijke oprechte politicus die ik nog nooit op een leugen heb betrapt. Vandaar dat hij niet past bij de elite binnewn al die partijkartels.

Democratie? Wat moet ik ermee? Daar veeg ik mijn reet mee af. Vrijheid van meningsuiting - daar kan een ieder zijn voordeel mee doen. Het is niet voor niets dat al die smerige links georiënteerde partijen de vrijheid van meningsuiting willen inperken en aan banden willen leggen.

Islam kent als vanouds de Godsdienstpolitie. Past in elke islamitische dictatuurstaat. Binnenkort verwacht in Europa: de Gedachtenpolitie.
Ik weet niks. Ik ben atheïst en verkondig uitsluitend mijn eigen dogma.


Terug naar “Opinies”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast