De catastrofale ideeën van Karen Armstrong

"Opinies" is een collectie van korte teksten (van 500 tot 750 woorden) waarin de auteur zijn opinie over courante islam-gelinkte gebeurtenissen uiteen zet. Indien je jouw opinie gepubliceerd wil zien kan je ze hier kwijt. Geef ons ook je naam en email adres. De tekst moet wel van jouw hand zijn.
Vrijdenker
Berichten: 1748
Lid geworden op: Do Jul 15, 2004 10:07 pm
Contact:

De catastrofale ideeën van Karen Armstrong

Berichtdoor Vrijdenker » Wo Jul 20, 2005 3:26 pm

De catastrofale ideeën van Karen Armstrong
Piet Winnubst, Trouw, 16 juli 2005

’Het succes van de boeken van Karen Armstrong berust op het feit dat er in het geseculariseerde Westen een behoefte bestaat aan argumenten die het Westen zelf in een kwaad daglicht stellen: onze cultuur zou de mensheid eigenlijk alleen maar ellende hebben gebracht. Wij lijden aan een masochistische neiging tot culturele en sociale zelfvernietiging: weg met de kerken, weg met onze religie, weg met onze geschiedenis. Daarnaast is Armstrongs succes te danken aan de angst voor een radicale islam. Hoe aangenaam is het dan om te lezen dat we helemaal niet bang hoeven te zijn; hoe geruststellend is het om te lezen dat de problemen die er zo nu en dan ontstaan, veroorzaakt worden door een paar fundamentalisten, mensen die de Koran niet kennen.’

De fictieve Arabisch orthodoxe christen Boutros Abu-Haini en zijn vriend, de voormalig VN-diplomaat Piet Winnubst, voeren een gesprek over het werk van de Engelse godsdienstdeskundige Karen Armstrong . Mijn (fictieve) vriend Boutros Abu-Haini is ziek. Gewoonlijk komt hij eens in de week een kopje thee bij me drinken, maar ik heb hem nu al zo’n week of drie niet meer gezien. Dus bel ik hem op. Ik wil weten wat hij vindt van een boek dat ik aan het lezen ben.

Als Arabisch orthodoxe christen, gespecialiseerd in kerkgeschiedenis en Arabische cultuur, heeft Boutros kennis over zaken die ik niet ken, en doordat hij vanwege zijn geloofsopvatting zijn land heeft moeten verlaten, kan ik via hem van zeer nabij ervaren wat het betekent als christen te moeten leven in een land dat onder islamitisch gezag staat.1 De telefoon wordt opgenomen door de buurvrouw van Boutros. Ik vraag of ik Boutros kan spreken. Het antwoord is kort: ’Nee, hij is ziek en kan met niemand praten.’

Sinds het overlijden van zijn vrouw, nu alweer vier jaar geleden, ben ik niet meer bij hem thuis geweest. Ze hadden de gewoonte om, elke keer als ik op bezoek kwam, een nieuw akelig verhaal te vertellen over wat henzelf, hun naaste familie of hun vroegere buren was overkomen. Zo ben ik te weten gekomen waarom en hoe hij zijn baan als leraar kwijtraakte en uiteindelijk naar Nederland vluchtte.2

De telefoon gaat: ’Hier Boutros. Waarover wil je me spreken? Is het dringend?’ ’Ik heb een interessant boek gelezen. Het heet ’Islam’. De ondertitel is ’De geschiedenis van een wereldgodsdienst’. Ik wil graag weten wat je ervan vindt. Het is erg positief over de islam en vertelt hoe wij in de toekomst met de islam kunnen samenleven.

’Mijn hemel, dat vreselijke boek van Karen Armstrong . Kom direct naar me toe.’

Op de fiets is het ongeveer een kwartiertje naar het huis van Boutros. Tijd genoeg om even stil te staan bij het vreselijke verhaal dat hij me de laatste keer vertelde. Het ging over zijn ouders en hoe zijn vader het familiebezit verloor: hij werd gedwongen het te verkopen, maar het geld is hem nooit uitbetaald.3 Boutros woont in een rijtjeshuis. Als ik mijn fiets voor het huis zet, gaat de deur al open. Daar staat Boutros in een Arabische huismantel, met een koord om zijn buik en één hand in een grote zak. ’Achlan wa Zachlan’, zegt hij. Wat zoveel betekent als: ’Mijn huis is jouw huis’, oftewel: ’Welkom, kom d’r in.’ Ik volg hem naar de woonkamer. Hij gaat zitten in zijn fauteuil onder een lamp met grote kap. Rechts van hem het brede raam dat uitziet op de straat, links een buffet vol oude foto’s van familieleden en vrienden, en voor hem op een klein tafeltje een paar geopende brieven en een keurig ingelijste foto.

’En, Boutros’, begin ik, ’hoe is het met je? Je buurvrouw zei dat je ziek was.’

’Tja, dat lieve mens. De buren hadden mij een paar dagen niet gezien en kwamen kijken of er wat aan de hand was. Mijn buurvrouw gaat nu eten voor me koken. Ik heb al dagen niet meer kunnen eten.’

’Waarom niet?’, vraag ik.

Boutros buigt iets voorover, pakt de foto op en wijst naar de brieven die voor hem liggen. ’Heb je er ergens iets over gelezen?’, vraagt hij, ’over een moslim die zich tot het christendom heeft bekeerd en op afschuwelijke wijze door islamitische extremisten is vermoord.’

O, denk ik, daar komt weer zo’n verhaal over vervolgde christenen.4 Eerlijk gezegd heb ik nauwelijks nog het geduld om ernaar te luisteren. Het zijn persoonlijke belevenissen waarvan het waarheidsgehalte moeilijk is in te schatten.

Het viel me op dat Boutros zei dat de moord was gepleegd door ’islamitische extremisten’. Boutros is nogal precies in zijn woordkeus en noemt een moslim die, de wetten van de Koran volgend, een christen de keel doorsnijdt, geen ’extremist’, maar gewoon een ’islamiet’ of een ’moslim’.

Ik vraag daarom: ’Waren het islamitische extremisten die …?’

’Ja’, onderbreekt Boutros mij. Hij weet precies waarop ik doel. Hij geeft me het fotootje. ’Kijk, dit is mijn nichtje Myriam. Op deze foto is ze een jaar of zes. Stralend. En dit is haar brief.’ Boutros pakt drie velletjes papier van het tafeltje. ’Ze heeft me geschreven wat er allemaal gebeurd is.5 Ze heeft een zoontje van twee en een baby, een meisje. Ze vraagt me of ik haar kan helpen. Ze kan het niet meer aan. Ze wil naar mij toe komen. Haar man was een moslim en liet zich dopen. Ibrahim heette hij. De familie had het huwelijk afgeraden, en toen Ibrahim zich liet dopen, vroegen ze hem dat aan niemand te vertellen. Maar hij kon niet zwijgen over zijn geluk. Hij vertrok naar een bergachtig gebied met in zijn bagage christelijk materiaal waaronder video’s, cassettebandjes en een bijbel. Na tien dagen werd zijn lichaam bij zijn vrouw en twee kinderen afgeleverd, in vier stukken gesneden. Het waren islamitische extremisten die hem vermoordden. Voor een gewone moslim was het genoeg geweest alleen de keel door te snijden.’ 6

Boutros kijkt me aan en vraagt: ’Maar je wilt me spreken over dat boek van Karen Armstrong ?’ ’Ja’, zeg ik, blij van onderwerp te kunnen veranderen. Volgens de New York Times Book Review7 schreef Armstrong met dit boek ’een betrokken en uitdagende geschiedenis’. ,,Ik denk’’, antwoordt Boutros, ,,dat die recensie voorzichtig en correct is. Maar de Los Angeles Times zit er echt naast met zijn opinie: ’Een interessante introductie in de islam, die de lezer zal helpen meer te begrijpen van deze godsdienst.’ Dat klopt niet. Armstrong zit er volledig naast met haar beschrijving van de islam en wel op zo’n manier dat je haar bijna van kwade opzet zou verdenken.

Ten eerste poneert zij in haar voorwoord enkele hele en halve waarheden en onwaarheden, waarvan niet duidelijk is of dit de conclusies zijn van haar wetenschappelijk onderzoek of werkhypothesen of open vragen.
Het lijken axioma’s die ze in haar boek wil gaan bewijzen, zonder de lezer te informeren over de methode die ze daarbij wil gebruiken.

Zo zijn volgens Armstrong alle religies in principe hetzelfde. ’Priesters, rabbijnen, imams en sjamanen worden regelmatig net zo verteerd door wereldlijke ambities als reguliere politici’, schrijft ze (p. 19). Daarmee suggereert zij, dat het eigenlijk niets uitmaakt of je de godsdienstige macht scheidt van de wereldlijke macht (zoals christenen doen) of dat je de politiek ziet als ’wat de christenen een sacrament zouden noemen’ (p. 22), zoals de islam volgens haar doet.

Er is echter een wezenlijk verschil tussen islam en christendom, met verstrekkende gevolgen voor iedereen die, passief of actief, met deze religies in aanraking komt: de christen weet dat zijn toekomstig rijk ’niet van deze wereld is’ en de islamiet weet dat zijn wezenlijke opdracht is een wereldrijk te stichten, zo nodig met geweld.

De schrijfster rijdt dan echt een scheve schaats als ze over de moslims schrijft: ’Hun heilige schrift, de Koran, legde hun een historische missie op. Hun voornaamste taak was een rechtvaardige gemeenschap op te richten, waarin alle leden, zelfs de zwakste en kwetsbaarste, met alle respect behandeld zouden worden.’ (p.21) Ze verzwijgt daarbij twee wezenlijke punten:

- dat de voordelen van deze ’rechtvaardige gemeenschap’ alleen ten goede mogen komen aan mensen die zich tot de islam bekeren; andersdenkenden hebben niet dezelfde rechten. Integendeel: wie de islam niet volgt moet worden bestreden, verdreven, gedood of schatplichtig gemaakt 8; - dat (ook moslim-) vrouwen niet dezelfde rechten hebben; zij hebben bijvoorbeeld geen sociale vrijheid en delen niet gelijk in een erfenis (mannen erven twee keer zoveel als vrouwen).9

Ten tweede verwijst Armstrong in haar boek twintig keer naar verzen uit de Koran. Bij de interpretatie daarvan volgt ze de publicaties van vele islamitische schriftgeleerden, allen bewonderenswaardige mensen. Bijvoorbeeld de vrouwelijke asceet Rabja (gestorven in 801) die ’een god van liefde’ propageerde, een begrip dat in de Koran niet voorkomt. En Aboe Ali ibn Sina (980-1037) die vond dat de islam open moest staan voor nieuwe filosofische ideeën en mystiek. En Hoesein al-Mansoer (gestorven in 922) die nieuwe theologische ideeën ontwikkelde, bijvoorbeeld dat in iedere mens het goddelijke aanwezig is. En nog veel meer theologen, mystici en filosofen, die in de loop der eeuwen geprobeerd hebben de Koran te vervolmaken met interpretaties en toevoegingen.

Maar wat zij vergeet te zeggen is dat al deze geleerden door hun geloofsbroeders werden verbannen, veroordeeld, vermoord.
Zeker, de ideeën van deze islamhervormers hebben wel invloed gehad. Zo zijn er miljoenen moslims die in alle oprechtheid streven naar een wereld van vrede, vooral moslims die leven in een land waar kerk en staat gescheiden zijn, waar het dus mogelijk is ongelovigen als gelijkwaardigen te behandelen. Maar dat neemt niet weg dat de islam, die de Koran beschouwt als goddelijk, eeuwig en onveranderlijk beginsel voor zijn handelen en denken, geen religie is voor alleen de binnenkamer; de islam is altijd principieel verbonden met een politiek programma.10 Armstrong verzwijgt dit. En zodoende komt ze tot verrassende uitspraken, die door geen enkele islamkenner gedeeld kunnen worden, zoals:

- ’Uit de Koran, de heilige schrift die hij (Mohammed) de Arabieren bracht, spreekt een opvallend positieve kijk op andere geloofsovertuigingen.’11

- En: ’De Koran verzette zich categorisch tegen geweld en dwang in religieuze zaken en de visie die eruit sprak, was er een van tolerantie en inclusiviteit en absoluut niet van uitsluiting en afscheiding. 12 Karen Armstrong lijkt op een historicus die probeert het wezen van het katholicisme te beschrijven door zich verre te houden van de kerkvaders, van Augustinus en Thomas van Aquino, en zich volledig te concentreren op Luther, Calvijn, Zwingli en alle andere door de katholieke kerk geëxcommuniceerde hervormers.’’ ’Beste Boutros, je suggereert een beetje dat de schrijfster propaganda voert ter verbreiding van de islam.’ Boutros: ,,Dat zou je gaan denken, vooral als je, naast al het positieve dat ze schrijft over de islam en de profeet Mohammed 13, aandachtig leest wat voor vreselijke dingen ze weet op te vissen uit de geschiedenis van het christendom. Na te hebben vastgesteld dat er in de Koran toch wel over enig geweld wordt gesproken, schrijft ze: ’Maar het geweld en de aansporing tot oorlog die de christelijke geschiedenis op zo’n schandalige wijze hebben gekenmerkt, kunnen we ook in het Nieuwe Testament terugvinden.’14 En ze doet nog meer van dit soort merkwaardige beweringen.’’15

’Komen die misschien uit de rancunedoos van een gefrustreerde, weggelopen non?’16, vraag ik. ’Dat is te kort door de bocht’, antwoordt Boutros. ,,Armstrong en haar uitgever hebben een gat in de markt gevonden. Veel mensen in het Westen hebben, terecht, een gezonde angst voor de islam en weten niet hoe ze daar op moeten reageren. De schrijfster komt met een duidelijk antwoord: de islam is een vredelievende religie. De agressie die men soms bij moslims tegenkomt, is een gevolg, een reactie op de haat en agressie waarmee de christenen uit Amerika en West-Europa de islam aanvallen. Oplossing: wees lief voor de islam en dan komt alles in orde.

Ik sluit niet uit dat ze dit ook echt gelooft. Aan het leed dat de Koran veroorzaakt heeft en nog steeds veroorzaakt onder miljoenen mensen, moslims en andersdenkenden, gaat ze lichtzinnig voorbij; ze schijnt de gevolgen van de oorlog van de islam tegen Europa, die meer dan duizend jaar heeft geduurd, niet te kennen. Nog erger is dat ze verzuimt de boeken te raadplegen van de eerste islamitische geschiedkundigen. Hoe kun je over het wezen van de islam spreken zonder kennis te nemen van het werk van Shih of Muslim, Ibn Kathir, Muhalla, al-Shafi en Mishkat of al-Masabith? Allen geschiedkundigen van het eerste uur van de islam, die gedetailleerd berichten over de manier waarop Mohammed omging met geweld. Samengevat zeggen zij dat Mohammed zijn volgelingen aanmoedigde met de woorden: ’Eerst uitnodigen (dat wil zeggen hen vragen de islam aan te nemen). Indien zij weigeren, dan oorlog.’’’17


’Maar ze heeft wel veel succes met haar boeken.’

’Het succes van haar boeken berust op het feit dat er in het geseculariseerde Westen een behoefte bestaat aan argumenten die het Westen zelf in een kwaad daglicht stellen: onze cultuur - in het bijzonder onze christelijke, en meer nog onze katholieke cultuur - zou de mensheid eigenlijk alleen maar ellende hebben gebracht. Wij lijden aan een masochistische neiging tot culturele en sociale zelfvernietiging: weg met de kerken, weg met onze religie, weg met onze geschiedenis, weg met ons verleden.

Daarnaast is Armstrongs succes te danken aan de angst van onze politieke en religieuze leiders en van geïnformeerde burgers voor een radicale islam. Hoe aangenaam is het dan om te lezen dat we helemaal niet bang hoeven te zijn; hoe geruststellend is het om te lezen dat de problemen die er zo nu en dan ontstaan, veroorzaakt worden door een paar fundamentalisten, mensen die de Koran niet kennen. Met een open dialoog zou alles opgelost kunnen worden. Zo vergelijkt Armstrong de moslims met de katholieken: ’Ook de katholieken hadden ooit dezelfde problemen toen ze naar de VS kwamen’, schrijft ze. ’En zie, ze worden er nu als volwaardige burgers gerespecteerd. Er is er zelfs één president geworden (Kennedy)’.

Het verbreiden van dit soort ideeën is een catastrofe voor het christendom en ook voor de moslims die zich inzetten voor een ontwikkeling van de islam tot een niet-politieke, en voor Europa acceptabele, religie. Het boek van Karen Armstrong zegt: Lieve moslims. Sorry, dat we in het verleden niet altijd zo lief voor jullie waren. Maar vanaf nu zien wij christenen (of wat er van ons over is) de islam als een door god gegeven bevel tot het stichten, zo nodig met geweld, van een wereldrijk gebaseerd op broederlijkheid en gelijkheid. Hoera, roept de islamitische wereld, en verdrijf als eerste stap de resten van de christenen die het, ondanks alle discriminatie, in de door de islam veroverde landen hebben uitgehouden.’’18

’En’, vraag ik sceptisch, ’wat denk je, beste Boutros, naderen we een keerpunt in de geschiedenis van onze christelijke samenleving?’

,,Beste vriend, West-Europa is het keerpunt al gepasseerd. Dat gebeurde toen we gingen twijfelen aan de waarde van onze missie in verre landen. Het ging ons economisch zo goed dat we de grenzen van onze tolerantie verlegden. Vroeger lag onze tolerantiegrens daar waar de belangen van onze godsdienst en cultuur in het geding waren. Maar toen verlegden we die grens naar wat economisch relevant was.19 Dat was het moment waarop wij onze missionarissen ontwikkelingshelpers gingen noemen. Intussen zijn we al zo ver dat we ons generen voor landgenoten die, vervuld van de blijde boodschap die het evangelie hun brengt, menen in eigen land moslims te moeten bekeren.’’ ’Boutros, wat staat ons te doen?’, vraag ik.

,,Christenkinderen die biddend op Kruistocht gaan ter bekering van de moslims, een St. Franciscus die naar de Sultan in Cairo gaat om hem te bekeren, een Raymundus Lullus20 die zich de Arabische cultuur eigen maakt om de moslims door argumenten tot inzicht te brengen, of een Paus die de koran kust... het zijn goedbedoelde maar misplaatste acties. Een politiek van blindelings lief-zijn voor de islam, wordt door de islam begrepen als een teken van zwakte en veroorzaakt een toename van agressie tegenover christenen en alle andere andersdenkenden. De christenen in landen met een islamitisch regime voelen onmiddellijk een verhoogde druk.21 Wat ons wel te doen staat: Samen met die vele moslims die streven naar vrede, gelijkheid en gerechtigheid, opnieuw duidelijk de grenzen van onze tolerantie vastleggen, en de strijd aangaan tegen allen die deze grenzen niet willen respecteren; een strijd, in het bijzonder ook tegen die moslims die het als hun goddelijke roeping zien de hele wereld te onderwerpen aan onchristelijke, Arabische tradities en gebruiken die gebaseerd zijn op opvattingen die stammen uit tijden toen van mensenrechten, zoals de vrijheid van godsdienst, nog geen sprake was.’’

Boutros buigt zich iets voorover en pakt het lijstje met de foto van de kleine Myriam. ’Ik moet iets voor haar doen’, zegt hij. Hij ontroert mij zoals hij daar zit in zijn versleten Arabische kamerjas, met in een knokige bruine hand een foto van een klein meisje dat hij nog nooit heeft ontmoet, een nichtje dat nu in de twintig is en twee kleine kinderen heeft.

Appendix:

1. In Nederland, vooral in Twente, leven iets meer dan 25000 christenen die zijn gevlucht uit de Oriënt. De meesten zijn Syrisch-orthodoxe (10000) en Armeense (10000) christenen, verdreven uit Turkije en Syrië. Verder zijn er chaldeeuwse christenen (5000) en een kleine groep (3 000) Kopten, voornamelijk in Amsterdam.

2. Boutros geldt bij ons niet als slachtoffer van vervolging tegen christenen. Van vervolging zou je slechts kunnen spreken als er ' sprake is van een van overheidswege geleid, of structureel systematisch geweld tegen christenen'. (Aldus Yosé Höhne-Sparborth in een verklaring in Den Bosch, tijdens een studiemiddag van de Kath. Vereniging voor Oecumene; zie RKnieuws. net 10-6-2005.) Als een ' andersdenkende' omgeving je het leven, economisch en sociaal, onmogelijk maakt en je gedwongen bent te vluchten, dan ben je ' slechts'

een economische vluchteling of gewoon een immigrant.

3. Dit verhaal is typerend voor christenen die in het Nabije Oosten in een islamitisch omgeving leven. Uit vrees voor represailles willen ze niet dat namen en plaatsen bekend worden gemaakt.

4. Zie Instituut voor Oostelijke Kerken, Glaube in der 2. Welt (Zürich): Wereldwijd leven er ongeveer 70 miljoen christenen als tweederangs burgers in landen met een islamitische meerderheid. Ze worden gediscrimineerd en op scholen, universiteiten, op het werk en voor het gerecht benadeeld.

5. Zie Tegenlicht 8 maart 2004. Informatie afkomstig uit Zions Cry News, 31 december 2003 6. Koran 16.106: ' Wie God verwerpt, na te hebben geloofd -behalve hij die wordt gedwongen terwijl zijn hart in het geloof vrede blijft vinden -en zijn hart voor het ongeloof opent, op hem rust Gods toorn; en er zal een grote straf voor hem zijn.'

7. De recensies worden zonder datum geciteerd op de omslag van het boek.

8. Alle (vroegere) moslimgeleerden gingen zonder uitzondering akkoord met de volgende uitspraak van Mohammed: ' God heeft mij bevolen te vechten met alle mensen totdat zij getuigen van het feit dat er geen god is buiten Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is, dat zij gaan bidden en Zakaat (geld) betalen. Als zij dit doen is hun bloed en hun eigendom veilig voor mij. (Zie: Bukhari, Vol. I, p.

13.) Tevens Koran 9.5: ' Wanneer de heilige maanden voorbij zijn, doodt dan de afgodendienaren waar je hen ook vindt en grijpt hen en belegert hen en loert op hen uit elke hinderlaag. Maar als zij berouw hebben en het gebed houden en de Zakaat betalen, laat hun weg dan vrij. Voorzeker, God is Vergevensgezind, Genadevol.'

9. Koran 2.228: ' En vóór haar geldt hetzelfde als tegen haar, hetgeen billijk is, de mannen hebben voorrang boven haar, God is Machtig, Al w i j s . '

10. Zie Koenraad Elst, De islam voor ongelovigen, hoofdstuk 3:

' Politieke doctrine 2van de Isl a m '.

11. Zie De dood van God, Anthos, p. 87.

12. Zie Islam, p. 251. Maar deze

bewering staat haaks op de verzen uit de Koran. Uit een onderzoek van Wilhelm Heitmeyer van de universiteit van Bielefeld bleek dat 30 procent van de jonge, derde-generatiemoslims in Duitsland verklaarde voor de verdediging of verbreiding van de islam zonodig geweld te zullen gebruiken.

13. Zo prijst Armstrong de profeet: ' In z'n eentje had Mohammed het door oorlogen verscheurde Arabië vrede gebracht' (blz. 80). Ze vertelt niet dat het merendeel van die oorlogen door de profeet zelf was veroorzaakt.

14. Zie De dood van God, p. 66. 15. Zo noemt Armstrong antisemitisme ' een christelijk kwaad'. De islam kent geen antisemitisme. (Ibid.: p. 7. Dat Mohammed zelf de verantwoording droeg voor de dood van zevenhonderd joden en de verkoop van al hun vrouwen en kinderen (de slag bij de loopgraaf) was volgens Armstrong militair gezien noodzakelijk en gezien de gewoontes van die tijd ook geheel gebruikelijk (Ibid., p. 77). De kruistochten noemt ze ' schandalig' (p. 163), zonder enige moeite te doen een historisch correct beeld te geven.

16. Karen Armstrong werd geboren in 1945 in een dorp in de buurt van Birmingham, Engeland. Ze verbleef zeven jaar in een klooster dat ze zeer gefrustreerd verliet. Ze schreef daarover een boek,' Through the Narrow Gate'. Ze noemt zichzelf nu atheïst. Haar uitgever, de Bezige Bij, noemt haar ' een van de meest vooraanstaande onderzoekers op het gebied van religie'. Ze schreef twaalf boeken. 17. Daartegenover de Christus: Als ze je prediking niet aannemen, veeg het stof van je schoenen en verlaat de stad.

18. Zie ' Exodus van christenen in het Midden-Oosten', lezing door Leo van Leijsen in het Pax Christi Stiltecentrum, 26-9-2002: ' Maar als christenen in het Westen nog geloven in hun eigen geloof, dan kunnen ze hun ogen niet sluiten voor de gelovige broeders en zusters in het Midden-Oosten en hun welbevinden. Hun exodus duidt op een diepgaande crisis.'

19. De Oostenrijkse islam-expert Hans Vocking wijst erop dat de groei van de islamitische bewegingen ook de vraag oproept naar de grenzen van verdraagzaamheid. ' Tolerantie kan niet zo ver gaan dat ze leidt tot zelfvernietiging.' Volgens Vocking leven er nu 10 tot 18 miljoen moslims in Europa waarvan een onbekend percentage de traditionele islam nastreeft. Een reflectie over de grenzen van onze verdraagzaamheid, aldus Vocking, is niet alleen een taak van de politiek maar ook van de politieke opinie (RKnieuws. net 21-6-2005). 20. Zie notitie bij de illustratie. 21. Paul Marshall, onderzoeker naar ' religious freedom in the world' en schrijver van vele boeken, waaronder ' Islam at the Crossroads' (2002), antwoordt op de vraag of de vervolging van christenen door moslims iets nieuws is of een voortzetting van oude patronen en islamitische traditie: ' Er heeft bijna altijd discriminatie bestaan en dikwijls ook geweld, maar nu zien we een sterke toename van vervolging in de islamitische wereld.'

___


Het bovenstaande artikel vond ik via www.dutchdisease.com

Gebruikersavatar
Hamsa
Berichten: 525
Lid geworden op: Za Jan 25, 2003 7:45 am

Berichtdoor Hamsa » Ma Jul 25, 2005 11:26 pm

’Komen die misschien uit de rancunedoos van een gefrustreerde, weggelopen non?’16, vraag ik. ’Dat is te kort door de bocht’, antwoordt Boutros. ,,Armstrong en haar uitgever hebben een gat in de markt gevonden. Veel mensen in het Westen hebben, terecht, een gezonde angst voor de islam en weten niet hoe ze daar op moeten reageren. De schrijfster komt met een duidelijk antwoord: de islam is een vredelievende religie. De agressie die men soms bij moslims tegenkomt, is een gevolg, een reactie op de haat en agressie waarmee de christenen uit Amerika en West-Europa de islam aanvallen. Oplossing: wees lief voor de islam en dan komt alles in orde.

Niet alleen het westen, de haat van de islam naar het oosten is net zo groot. Alleen al in de jaren zeventig zijn er miljoen hindoes, boeddhisten en niet streng gelovige moslims in Bangladesh in een paar maanden tijd afgemaakt. In Pakistan zijn alle hindoes en sikhs verdreven. In de jaren tachtig zijn alle hindoes uit de Kashmir-vallei verdreven. Wat er in Indonesie, in Thailand en op de Filipijnen gebeurd is de meesten bekend.
Islamitisch imperialisme is wereldwijd aanwezig.

Als iemand hetzelfde schrijft over het nazisme als wat Armstrong over de islam schreef zou hij / zij meteen opgepakt worden.

unholy
Berichten: 912
Lid geworden op: Do Dec 09, 2004 11:02 pm

Berichtdoor unholy » Di Jul 26, 2005 12:19 pm

Klopt dit boek ook met enige verbazing moeten lezen, in het eerste gedeelte geeft Karen Armstrong duidelijk aan, voor wie door de regels heen kan lezen, waarom de Islam nooit een seculiere godsdienst kan worden.Zie eerdere posting

Vervolgens verovering na verovering, en wat treft mij, de kruistochten zijn schandalig, geeft te denken.

Ook komt het westen er slecht af, maar wel na 3/4 van het boek Islamitische veroveringen te moeten doorstaan.

Persoonlijk denk ik niet dat het juist is om in het verleden te kijken naar elkaars wandaden want dan komt geen enkel volk er goed vanaf, we moeten ons richten op de problemen vandaag de dag, en één van de grootste problemen is de fundamentalistische Islam. Karen Armstrong merkt welliswaar terecht op dat fundamentalisme wereldwijd verspreid is over idere religie en ideologie maar op dit moment is de fundamentele Islam de gevaarlijkste en heeft de grootste aanhang.

Dit is een boek dat ik overigens wel iedereen kan aanraden, zolang je maar door de regels leest en andere lectuur, geschiedkundig, erbij neemt....

Vrijdenker
Berichten: 1748
Lid geworden op: Do Jul 15, 2004 10:07 pm
Contact:

Berichtdoor Vrijdenker » Vr Jul 29, 2005 12:49 am

Als men een boek van Hans Jansen, Ibn Warraq of Robert Spencer koopt, besteedt men zijn of haar geld veel beter. Dan krijgt men waar voor zijn of haar geld.

nina
Berichten: 1885
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 10:53 pm

Berichtdoor nina » Za Jul 30, 2005 10:49 pm

Dit is een boek dat ik overigens wel iedereen kan aanraden, zolang je maar door de regels leest en andere lectuur, geschiedkundig, erbij neemt....


Grappig dat je zegt dat je tussen de regels door moet lezen. Ik zag pas een stukje van Karen Armstrong op de tv, ze was iets aan het vertellen over 'kleine jihad' en 'grote jihad'. Ze legde uit dat de 'grote jihad' ofwel de spirituele jihad, het belangrijkste was voor een moslim. De 'kleine jihad', wat wij 'heilige oorlog' noemen, was helemaal niet zo belangrijk.

Vervolgens zei ze dat moslims hun tegenstanders helemaal kort en klein sloegen in de een of andere oorlog, en na deze oorlog was er geen tegenstander van de islam meer te bekennen. Toen zei de profeet: dit was de kleine jihad. Nu er geen tegenstanders van de islam meer zijn, kunnen we ons gaan wijden aan de werkelijke, grote jihad, het streven een goede moslim te zijn.

Nou ja. Ik zag aan haar glunderende gezicht dat ze zelf niet goed doorhad wat ze vertelde. Ik denk niet dat ze veel mensen een gerust gevoel had gegeven over de islam.

unholy
Berichten: 912
Lid geworden op: Do Dec 09, 2004 11:02 pm

Berichtdoor unholy » Zo Jul 31, 2005 7:51 am

nina schreef:
Dit is een boek dat ik overigens wel iedereen kan aanraden, zolang je maar door de regels leest en andere lectuur, geschiedkundig, erbij neemt....


Grappig dat je zegt dat je tussen de regels door moet lezen.


Vrijwel iedere lectuur die geschiedenis en maatschappelijke dingen behandelt bevat elementen waar eerder de schrijver zijn/haar subjectieve mening geeft in plaats van een objectieve mening.

Ik denk dat dit boek een aardig boek is omdat eens te meer duidelijk wordt wat een verwrongen ideeën heersen over geloof en maatschappij.

Ergens zullen we altijd zitten met het probleem dat geschiedenis wordt beschreven vanuit christelijke / islamofiele en anti-religieuse hoek.

Karen Armstrong is duidelijk Islamofiel en ex-non, en heeft moeite om zich niet op onredelijke manier de Westerse samenleving af te trappen vooral de verlichting moet het ontgelden wat altijd een bezigheid is in religieuse hoek.....

Ik raad een ieder aan nooit je mening te baseren op één boek maar boeken naast elkaar te leggen....het zelfde geld voord nieuws, zo vind ik de Nederlandse media allang niet meer betrouwbaar en is internet een fantastisch medium om nieuws vanuit verschilllende opinies te testen.


Terug naar “Opinies”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten