POLITICVS

"Opinies" is een collectie van korte teksten (van 500 tot 750 woorden) waarin de auteur zijn opinie over courante islam-gelinkte gebeurtenissen uiteen zet. Indien je jouw opinie gepubliceerd wil zien kan je ze hier kwijt. Geef ons ook je naam en email adres. De tekst moet wel van jouw hand zijn.
Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 32857
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

POLITICVS

Berichtdoor Pilgrim » Wo Dec 27, 2017 1:13 am

Afbeelding

De e-mails die ik regelmatig van mijn achterneef krijg maken vaak deel uit van een nieuwsbrief die hij regelmatig naar een aantal mensen toestuurt (waaronder mij). In overleg met hem heb ik besloten ze ook te bundelen in aparte topic, net als de artikelen van Numan. De nieuwsbrief heet POLITICVS (spreek uit als Politikoes). Zijn pseudoniem is ook Politicvs.

POLITICVS

Notities over waarheid in een eeuw van verstandsverbijstering

Nr. 1 - 24.12.2017

Dit is een nieuwe nieuwsbrief over het herfsttij van de westerse beschaving. Het dient als aantekenboek voor onze observaties van de hoop en wanhoop van het westen waar regressief links haar dodelijke ideologieën verspreidt, waar de soixante-huitards de gremia van de macht domineren en supranationale gouvernementele regimes van overheden en corporaties de ons bekende wereld verwoesten met schuldecononieën en massa-immigraties. Deze nieuwsbrief zal bevatten: nieuwscommentaren, altmedia-verslagen en boekbesprekingen.

Het eerste jaar van Trump

Het eerste jaar van Trump spoedt ten einde en hier en daar is men reeds begonnen de balans op te maken. De Washington Examiner publiceerde een lijst van 81 Trump successen van het afgelopen jaar, met een puntsgewijze opsomming:

http://www.washingtonexaminer.com/year- ... le/2644159

Het bijzondere, echter, van Trumps opkomst is niet alleen een imposante lijst van politieke daden, maar ook, en vooral, de enorme indruk die hij heeft gemaakt op zijn vijanden, die zich in eerste instantie niet in een ver buitenland, maar vooral in Amerika zelf, en dan in het bijzonder in zijn eigen partij en de Democratische partij manifesteren. Schrijver en commentator Andrew Klavan memoreerde recentelijk een klassieke spreuk betreffende politieke en staatkundige ondergang: “Whom the gods would destroy, they first make mad.” Totale waanzin, zo beredeneert hij, heeft zich meester gemaakt van de linkse instituties die alle vormen van leugen, list en bedrog aanwenden om Trump beentje te lichten.

Resistance is Futile | The Andrew Klavan Show Ep. 427:



In hun nimmer aflatende aanvallen op Trump hebben die instituties niet alleen hun ware gezicht laten zien, maar zijn ze ook ten prooi gevallen aan een pathologische razernij die maakt dat ze gedurig in hun eigen zwaard vallen. Een korte blik op vijf instituties:

1. De entertainment-industrie/Hollywood. De openbaring van alle sex/pedo-schandalen had vooral ten doel een klimaat te creëren waarin men gemakkelijker Trump van dergelijke wandaden zou kunnen beschuldigen. Tot dusverre heeft het vooral Hollywood zelf te kijk gezet als een perverse en gedegenereerde zedenjungle, waarin nogal wat kopstukken onherstelbare schade opgelopen hebben. Het politiek correcte denken heeft inmiddels vele filmplots aangetast. Het meest deplorabele voorbeeld is wel de laatste rotte vrucht van de Star Wars-franchise waarin alle ingrediënten van de heldensaga van weleer in hun exacte tegendeel verkeerd zijn. Sargon of Akkad/Carl Benjamin gaf in mijn ogen de beste en scherpste analyse:

Sargon of Akkad: Gender Wars, The Last Snowflake:



En zo graaft Hollywood haar eigen liederlijke graf.

2. De academie. De universitaire wereld is al vele jaren notoir links en het behoeft dan ook geen verbazing te wekken dat men in haar gelederen bijna uitsluitend Trump-haters vindt. Echter, in recente jaren zijn er verscheidene zorgwekkende totalitaire en repressieve tendenzen waar te nemen. Universiteiten in het westen bezuinigen op kleine vakgebieden, maar pompen grote bedragen in ‘disciplines’ als diversity-studies, gender-studies, en dergelijke, met duidelijk ideologisch-programmatische doelstellingen. Ook in Nederland is dat te merken: nieuwe posities worden gecreëerd voor diversiteitsbewakers en sommige universiteiten maken geheime opnamen van colleges voor het controleren en in de juiste banen leiden van de intellectuele inhoud. De facto betekent dit het einde van de academische vrijheid en een kolossale aanslag op de vrijheid van het woord. Afgelopen jaar zagen we de campus van Berkely veranderen in een slagveld, en een wat bescheidener slagveld openbaarde zich recentelijk aan de Canadese Wilfred Laurier University. Daar werd een (overigens linkse) docente, Lindsay Shepherd, voor een intern policor-tribunaal gesleept omdat ze met het oog op inhoudelijk balans een clipje had vertoond van Jordan Peterson (de Canadese psychologie-professor die veel school maakt met zijn aanvallen op de policor en zijn verdediging van Westerse waarden). Stefan Molyneux had een indringend (kerst)gesprek met Peterson over een seculiere visie op de Christelijke boodschap: ingeschapen waarden en de sacrale dimensie van individualiteit; en met (vanaf minuut 19) uiterst scherpe opmerkingen over Wilfred Laurier University, de verderfelijke invloed van corrupte universiteiten en hun uiteindelijke ondergang.

An Antidote to Chaos | Jordan Peterson and Stefan Molyneux:



Ook de academie krijgt eerder vroeger dan later de rekening thuisbezorgd: de aanvragen voor genoemde en andere universiteiten zijn inmiddels aan het teruglopen. En Wilfred Laurier University is ‘toast’, zoals ze in Amerika zeggen.

3. De media. Geen institutie is zozeer ‘over de rooie’ gegaan het afgelopen jaar als de zogenaamde Mainstream of Legacy Media. Niet alleen zijn alle reportages over Trump doortrokken van een onverholen en pathologische haat, ook de waarheid wordt vrijwel dagelijks geweld aangedaan. Niemand bij zijn rechte verstand kan nog langer geloof hechten aan de leugens van CNN, MSNBC, USA Today, de New York Times of de Washington Post. De corporatistische media (alle media kanalen in de VS die verenigd zijn onder een groepje van slechts 5 of 6 corporaties, en die daarmee hun autonomie en vrijheid zijn kwijtgeraakt) hebben tot op de dag van vandaag een onmiskenbare anti-Trump agenda. In zekere zin is dat goed nieuws: het laat op inverse wijze zien dat Trump op de goede weg is. Een humoristische maar ook onversaagde criticus van die media is Mark Dice die vele, korte clips maakt over de Mainstream-leugenfabriek en er ook een prima boek over schreef. Hier een recente video:

Mark Dice: They're So Desperate:



Ook Nederlandse media lopen aan de leiband van de corporatistische leugenfabriek, maar in de VS is inmiddels het verval ingezet. Wanhoop maakt zich meester van de MSM terwijl alternatieve media terrein winnen.

Afbeelding

4. De Deep State. De duistere krachten van het zgn. militair-industriële complex, van de geheime diensten, van de diepe ambtelijke en politieke krochten van Capitol Hill, en van de vele corporatistische lobby-groepen hadden niet gerekend op Donald Trump, en hebben zich nu diep in de kaarten laten kijken door hun nauwelijks verholen pogingen om de inmiddels gekozen president te vernietigen. Voor de opkomst van Trump was de Deep State nog niet echt een gangbaar begrip, maar inmiddels kent iedereen The Swamp en haar vele moerasmonsters. De anti-Trump campagnes, het Mueller-onderzoek in allereerste instantie, lijken allemaal gecoördineerd te zijn, en wat vorig jaar allang duidelijk was in de altmedia begint inmiddels ook door te dringen bij de enige grote nog min of meer pro-Trump mainstream-zender Fox News (wat hoofdzakelijk op het conto te schrijven is van de moedige inzet van Sean Hannity en Tucker Carlson), namelijk dat er sprake is van een duidelijk complot tegen de president. Bill Still doet verslag:

The Still Report 1951: The Shape of a Plot is Emerging:



De Clinton-machinerie is de primaire maar niet de enige schuldige; er ontvouwt zich een heel netwerk van gecompromitteerde en corrupte politici en ambtenaren. Zijn benoemingen te kwader trouw en zijn schimmige verleden als medewerker aan de Uranium One-deal hebben Mueller vleugellam gemaakt. Het is derhalve niet waarschijnlijk dat Trump hem zal ontslaan, en velen hopen dat Trump een speciaal onderzoek naar Uranium One zal gelasten. Aldus kan een deel van de Diepe Staat in haar eigen zwaard vallen.

5. De Nieuwe Wereld Orde. Het grootste anti-Trump beest is nauw verbonden met de krachten van de Deep State, en het is ook Trumps grootste uitdaging. Het is een internationale versie van de diepe staat en omspant het grote bankwezen, de verenigde naties, de internationale betrekkingen, de EU, en de meest universele versie van het globalisme en de diversiteits-, duurzaamheids- en multiculti-ideologie die fungeert als motor achter de massa-immigratie, de ontmanteling en islamisering van het westen. Niemand weet precies wat Trumps aanpak zal zijn (en misschien worstelt hij er zelf ook mee), maar er zijn vele hoopgevende signalen. Zijn voordracht in Polen klonk als een klok (‘verdediging van het westen’) en zijn recente aankondiging de Amerikaanse ambassade te verhuizen naar Jeruzalem wierp niet alleen de VN in een staat van ontreddering, maar was ook een strategische gelegenheid om de VS te positioneren tegen de wereldorde. De woorden van Nikki Haley schreven geschiedenis:

Nikki Haley at UN General Assembly on America embassy in Jerusalem (C-SPAN):



Significant in deze context is wellicht de vijandige verslaggave in het programma Morning Joe. Niet alleen is presentatrice Mika Brzezinski de dochter van één van de belangrijkste globalisten, ze verwijst ook prompt naar de president van de Council on Foreign Relations (CFR), Richard Haass - een gouvernementele organisatie die al vele decennia haar verwoestende werk achter de schermen uitvoert. Een mooie bloemlezing van de gebruikelijke verdachten.

What Nikki Haley Did At The UN Was An Embarrassment | Morning Joe | MSNBC:



Het is op dit moment moeilijk om in de toekomst te kijken, maar het zou wenselijk zijn indien de inmiddels door en door corrupte supranationale bouwwerken van de VN en de EU instorten op hun eigen voetafdruk zoals de Twin Towers. Trump heeft de steven gewend, en een nieuwe koers ingezet.

Dit zijn puntsgewijs de oorlogen van Trump. Geen president vóór hem heeft zoveel hooi op zijn vork genomen als Donald Trump. De westerse wereld, zo lijkt het, was ook nog nooit is zo’n groot moeras terecht gekomen. De somberste analytici zien in de huidige staat van het westen alle kenmerken van het decadente en op ondergang aangelegde Romeinse Rijk. Trump zou dan de laatste kans zijn (of de eerste en voornaamste leider in die laatste kans) om het westen nog te redden. Het eerste Trump-jaar lijkt veelbelovend, maar we weten nog niet hoe het verder gaat. Wel wordt er inmiddels levendig gediscussieerd over Trumps betekenis in de altmedia. Hier twee buitengewoon sympathieke commentatoren, de Christelijke visie van Greg Hunter, en de seculiere visie van Lionel Nation:

Greg Hunter Christmas Message 2017:



Donald Trump Is a Tactical and Strategic Political Genius and Is Without Peer, History Will Show:



De haat en leugens van de MSM ontnemen vaak het zicht op Trump, maar zo nu en dan blaast een bries de nevelslierten en de wolken voor een moment terzijde en worden de contouren van de man zichtbaar. Donald Trump is een Mount Everest vergeleken met de molshopen die hem vooraf gingen.

Afbeelding
Fraaie cartoon van Ben Garrison, die duidelijk laat zien wat er het afgelopen jaar met de zogenaamde dinosaur-media gebeurd is. Het verschaft ook een inkijkje in Garrisons voorkeuren. The Drudge Report is met z’n biljoe-nenpubliek waarschijnlijk het invloedrijkst, en Infowars door de militante aanpak waarschijnlijk van het grootste strategische belang. Toch heeft Garrison kennelijk een voorkeur voor inhoud en argumentatie, zodat Stefan Molyneux, Paul Joseph Watson, Jordan Peterson en Mike Cernovich wat extra volume krijgen in deze tekening. Wat ontbreekt (maar Garrison weidt er vast nog eens een leuke cartoon aan) is de dino van The Young Turks. Het media-station van Cenk Uygur lijkt altmedia, maar ontpopte zich meer en meer als links-propagandistische praatzender. Gesteund door geld van Soros en door Youtube in de watten gelegd (in tegenstelling tot vrijwel elke andere altmedia-zender werden ze niet geplaagd met censuur en demonetarisering) was het, net als de MSM, een uitgesproken anti-Trump en pro-Hillary kanaal. En net als de andere dino’s ligt het nu onder vuur: oude blogs van Cenk waarin hij ongeremd zijn sexisme en racisme etaleerde, hangen nu om de nek van media-man zoals de albatros om de nek van Coleridge’s oude zeeman.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 65580
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: POLITICVS

Berichtdoor Ariel » Di Jan 23, 2018 2:00 am

GS-Gesprek: Jordan Peterson over Channel 4 en zijn filosofie over "How to be in the World"

Wim Camp, CDA... 'De islam is onze bondgenoot"
I Stand with Israel

Gebruikersavatar
Hans v d Mortel sr
Berichten: 13764
Lid geworden op: Za Jun 18, 2011 7:07 pm

Re: POLITICVS

Berichtdoor Hans v d Mortel sr » Di Jan 23, 2018 6:59 pm

Pilgrim schreef:De e-mails die ik regelmatig van mijn achterneef krijg maken vaak deel uit van een nieuwsbrief die hij regelmatig naar een aantal mensen toestuurt (waaronder mij). In overleg met hem heb ik besloten ze ook te bundelen in aparte topic, net als de artikelen van Numan. De nieuwsbrief heet POLITICVS (spreek uit als Politikoes). Zijn pseudoniem is ook Politicvs.

Ik las en begreep eruit: POLITIC VS (Verenigde Staten). Dom! Want VS is in het Engels US. Desalniettemin is het voor ons duidelijk. Of ook weer niet. Want het begint direct over het Westen . . . (Europa). OK, het blijft origineel als ik het op de Latijnse manier beschouw. Anyway, met dank aan jouw neef wiens bijdragen ik zeer op prijs stel. Dankzij ons ongeëvenaarde niet aflatende onmisbare wonderboy Pilgrim. icon_thumbup.gif
Ik weet niks met zekerheid. Ik ben gelovig atheïst en verkondig uitsluitend eigen dogma's wegens gebrek aan de vrije wil.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 32857
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: POLITICVS

Berichtdoor Pilgrim » Zo Feb 18, 2018 10:32 pm

POLITICVS

Notities over waarheid in een eeuw van verstandsverbijstering

Nr. 2 - 15.02.2018

Oude ideeën over een wereldstaat, de vermenging der volkeren, en de weg naar duurzame vrede bevolken al eeuwenlang de wensdromen van filosofen en staatslieden. Sinds een eeuw, echter, krijgen deze ideeën ook daadwerkelijk planmatig gestalte. En waar mooie en goedbedoelde ideeën beleid worden, en waar beleidsplannen met het zwaard van het staatsgezag worden opgelegd, daar is vrijheid niet het eerste wat een volk mag vrezen te verliezen. Dit is een onderzoek in meerdere delen naar de wortels, de ideeën, de contouren en de handel & wandel van de nieuwe wereldorde.

Russofobie

In de waanzin die zich momenteel meester heeft gemaakt van de Trump-oppositie in de VS is alles wat met Rusland te maken heeft uit den boze, en heeft alles wat onwelgevallig is automatisch te maken met Putin. Senator Rand Paul weigerde vorig jaar een verdrag te ratificeren dat Montenegro zou laten toetreden tot de NAVO waarop Senator John McCain hem ervan beschuldigde een loopjongen van Putin te zijn. (Het was McCain overigens ernst: “I don’t say that lightly”.) De publicatie van het inmiddels fameuze FISA-memorandum, dat zoveel wets-overtredingen en corrupties van de Democraten heeft blootgelegd, was natuurlijk zeer ongewenst en prompt brachten de reguliere media (m.n. Morning Joe) het nepnieuwtje in omloop dat die openbaarmaking digitaal mogelijk was gemaakt door het Kremlin middels ‘Russian bots’. Zeer recentelijk nog betoogde Adam Schiff, naar aanleiding van een schietpartij op een school, dat het Second Amendment (het recht op wapenbezit) Rusland in de hand werkt. Maar het grootste schandaal dat boven al deze incidenten uittorent is wel dat van Ruslands inmenging in de presidentsverkiezingen van 2016. Het verlies van Clinton en de overwinning van Trump waren zo’n schok voor het establishment dat de media en de linkse machten er niets anders in konden zien dan de sturende hand van Putin. Dit pathologische complotdenken wordt tot gekmakende hoogte opgevoerd. Een golf van irrationele angst en Russofobie waart door Amerika. Volgens deze complottheorie heeft Rusland de Amerikaanse verkiezingen ‘gehackt’ (hoe precies is onduidelijk) en heeft Trump onder één hoedje gespeeld met Putin. Een jaar lang is Robert Mueller reeds bezig met zijn onderzoek, en omdat hij niets gevonden heeft, wil hij het onderzoek onbeperkt uitbreiden; ergens in het verleden van Trump moet toch een dubieuze Rus of Russische zakentransactie te vinden zijn? Tot dusverre is weinig meer boven tafel gekomen dan een vage ontmoeting tussen Donald Trump junior en de Russische advocate Natalia Veselnitskaya, en Russisch geld achter een aantal Facebook-ads. Het beruchte ‘Steele Dossier’, waar de hele Mueller-probe op gebaseerd is, bleek een vervalsing. En voor de vermeende samenzwering tussen Trump en Putin bestaat geen enkel bewijs.

Natuurlijk, er was sprake van beïnvloeding tijdens de verkiezingen. Miljoenen werden gestoken in het online steunen van de Hillary-campagne en in het bestrijden van Trump-aanhangers in de diverse sociale media. Soros-geld werd gebruikt voor het recruteren van relschoppers tijdens Trump-rallies. Ook was er sprake van dubieuze, tegen hoogverraad aanschurkende zakentransacties in het voordeel van Rusland. Hillary Clinton zou de verkoop van een vijfde deel van het Amerikaanse uranium aan Rusland hebben gefaciliteerd tijdens haar termijn als Secretary of State. Voorts betaalde Hillary grof geld voor het Steele Dossier via een juridisch bureau dat weer contacten had met Rusland (over pot en ketel gesproken: het verhaal is de exacte inverse van de beweringen van het anti-Trump kamp betreffende de ontmoeting met Veselnitskaya). Dat Rusland een rijke bron zou zijn voor Trump-kompromat werd gretig geloofd door anti-Trumpers, en uitgebuit door listige zakenlui en komedianten uit Rusland. Zo betaalde de CIA $100.000 zogenaamd voor ontvreemde ‘cybertools’ maar in feite voor een compromitterende video van een gênante hotel-scène waar – zo bleek – met de beste wil van de wereld Trump niet in te herkennen was. En als klap op de vuurpijl werd Trump-impeacher Adam Schiff in het ootje genomen door twee Russische komieken, Vladimir ‘Vovan’ Kuzetsov en Alexei ‘Lexus’ Stolyarov, die hem Trump-kompromat aanboden. Schiff beweerde later dat hij de grap meteen door had, maar hij had toch zijn staf erop uitgestuurd om het materiaal te achterhalen. Niet de Trumpers, maar de anti-Trumpers zijn bereid tot handjeklap met de Russen om Trump in discrediet te brengen. Allemaal goede gronden voor een onderzoek, zou men zeggen, maar of dat onderzoek er komt, moeten we afwachten; wel zeker is dat zo’n onderzoek er onder het presidentschap van Hillary Clinton nooit zou zijn gekomen.

Enige bronnen en videos tot leringe ende vermaak:

Mark Dice: Guess What the Russian Bots Did Now (15 febr. 2018)



RT: McCain accuses Rand Paul of ‘working for Putin’ (15 mrt 2017)



Mark Dice: The Russian Bots Are Coming (8 febr 2018)



H.A. Goodman: Clinton colluded with Russia through Law Firm writes Washington Post Journalist (11 febr. 2018)



H.A. Goodman: Obama FBI Informant Yellowcake Uranium Shipped to Moscow during Sale (8 febr. 2018)



http://www.dailymail.co.uk/news/article ... z56NzQ7ufC

H.A. Goodman: Adam Schiff Audio of Russian Comedians Promising Trump #KOMPROMAT Pics (6 febr. 2018)



The Still Report 2045: CIA Paid Russians $100,000 for Anti Trump Video (10 febr. 2018)



https://www.nytimes.com/2018/02/09/us/p ... trump.html

Het opmerkelijke aan de stunt van Vovan & Lexus is wel dat zij toegang tot Schiff wisten te krijgen onder het voorwendsel dat degene die het gesprek voerde lid was van het Oekraïense parlement. Kennelijk was dit een gebaande weg, en Schiff waarschuwt zijn Oekraïense collega dat de Russen kunnen meeluisteren: “I would just caution that our Russian friends may be listening to conversations, so I wouldn’t share anything over the phone that you don’t want them to hear” (volledige audio: https://www.youtube.com/watch?v=3Dad_6yXZ34). Wat zijn precies de betrekkingen tussen Amerika en de Oekraïne die maken dat zowel Schiff als de komieken ervan kunnen uitgaan dat Oekraïense politici van de regering Porosjenko bereid zijn Trump te compromitteren?

Afbeelding

Het heeft alles te maken met de dramatische machtswisseling in 2014 en de opstanden op de Maidan. De regering Porosjenko is sterk op het Westen georiënteerd, en verkeert in conflict met delen van de Oekraïne die Russisch gezind zijn en die steun krijgen van Putin. In deze optiek is Rusland de boeman en een ieder die de bevelen van het Kremlin volgt een verrader. Dit gevoel heeft zich wijd verbreid in de westerse wereld. Russofobie en Trump-haat hangen nauw samen. Vandaar dat het zinvol is eens zorgvuldig aandacht te besteden aan de brandhaard van dit antagonisme, zoals die zich in 2014 openbaarde in de graanschuur van Europa. De opstanden in de Oekraïne vormen zeker niet het enige toneel waar het Westen en Rusland de degens kruisen, maar het is wel één van de belangrijkste die bij nadere beschouwing veel inzicht verschaft in de buitenlandpolitiek van de VS, de belangen van Rusland, en de politiek van de Russofobie.

Voor de reguliere media was het een eenvoudige vertoning. In november 2013 opponeerde de Russisch gezinde Oekraïense president Janoekovytsj een beweging die streefde naar lidmaatschap van de EU. Dit leidde vanaf december 2013 tot massale protesten op de Maidan in Kiev. Die protesten werden aangewakkerd met westerse steun, met propagandafilmpjes die zich richten tegen de ‘dictator’ Janoekovytsj, en met optredens van Senator John McCain en, later, EU-functionarissen Van Baalen en Verhofstadt. In februari 2014 escaleerden de vreedzaam begonnen protesten en scherpschutters doodden zo’n 110 demonstranten. Janoekovytsj vluchtte weg naar Moskou, universeel nagewezen als de man achter de schietpartijen. Interim-president Oleksandr Toertsjynov vaardigde op 24 februari een arrestatiebevel tegen hem uit. Twee weken later trad Arseni Jatsenjoek aan als interim-premier. Op 28 februari trok Rusland de Krim binnen, waar de bevolking per referendum met een overweldigende meerderheid (meer dan 90%) besloot tot aansluiting bij Rusland. Desalniettemin legden de VS sancties op wegens de invasie. Ook werd het nu in het Russisch georiënteerde oostelijke deel van de Oekraïne onrustig. Terwijl Russische troepen zich aan de grenzen ophoopten, bezetten pro-Russische separatisten diverse steden, en een aantal van deze extremisten schoten in juli 2014 de Maleisische airliner MH17 uit de lucht: 298 doden (of het echt seperatisten waren die dit deden is helemaal niet zeker: zie viewtopic.php?f=25&t=24322&start=50#p351447). Dit leidde tot veroordelingen bij de VN. In augustus 2014 trokken Russische troepen de Oekraïne binnen, en de NAVO legde vervolgens nieuwe sancties op. Kwade genius van dit alles was natuurlijk Vladimir Putin die door links en rechts in de westerse media werd afgeschilderd als een schurk. De Russofobie escaleerde even snel als de crisis in de Oekraïne.

Sedert kort zijn er enige barstjes zichtbaar geworden in dit beeld wat de reguliere media lange tijd cultiveerden. Begin dit jaar kwam voormalig Secretaris-Generaal van de NAVO Jaap de Hoop Scheffer voor een kort moment in het nieuws. In een tv-interview op zondag 7 januari verschafte de oud NAVO-topman een interessant kijkje in de internationale machtspolitiek en met name in de ambities van Vladimir Putin. Twee dingen vielen op: De Hoop Scheffer wees voortdurend op de helderheid en consistentie van Putins beleid (een teken van zijn resoluutheid) en tevens op het gegeven dat de veel te snelle en drieste uitbreiding van de NAVO Putin had geradicaliseerd in zijn optreden. Dit was belangrijk nieuws omdat het van de kant van de NAVO (bij monde van een voormalig topman) een verkapte schuldbekentenis was dat de alliantie op zijn minst een deel van de verantwoordelijkheid droeg voor de gebeurtenissen in Georgië, in de Oekraïne en op de Krim. Waarin lag precies deze verantwoordelijkheid? Een nadere beschouwing van de gebeurtenissen is vereist.

Zie het Nieuwsuur-artikel met video-link van 8 januari 2018:

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/221093 ... -navo.html

Het verhaal zoals dat indertijd gepresenteerd werd door de reguliere westerse media ging mank aan nogal wat omissies. De Oekraïne werd namelijk letterlijk verscheurd door de partijschappen die de Koude Oorlog hadden aangevuurd; het land liep het risico opnieuw ten prooi te vallen aan interne neonazistische bewegingen die werden gesteund door het westen; en het dreigde in de economische wurggreep van de EU te geraken. Bovendien werd in 2014 haar wettige regering door een staatsgreep gewipt. Vijf perspectieven die het westen in een twijfelachtig daglicht stellen.

Afbeelding

1. Het Westen als aasgier. Voorafgaande aan en volgend op de gewelddadigheden op de Maidan, was het een komen en gaan van Amerikaanse hoogwaardigheidsbekleders. Senator John MacCain jutte de menigte op de Maidan op. Onderminister van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland stond via de Amerikaanse ambassadeur Geoffrey Pyatt in nauw contact met de oppositieleiders Jatsenjoek, Tyahnybok, en Klitsjko, en bleek druk doende een interim regering te vormen terwijl Janoekovytsj formeel nog aan de macht was. In april 2014 reisde CIA-baas Walter Brennan onder een alias naar de Oekraïne voor een serie geheime ontmoetingen betreffende het terugslaan van de separatisten. Amerika pompte 5 miljard dollar in de Oekraïne, terwijl de Renaissance Foundation van George Soros zoveel mogelijk neuzen in de richting van het westen wilde duwen, prowesterse tv-zenders met Amerikaans en ook Nederlands geld als paddenstoelen uit de grond rezen, en Exxon aasde op het Skifska gasveld in de Zwarte Zee. En, oh ja, VS en EU waren er op gebrand een belang van 49% in het Oekraïense gastransport-wezen te bemachtigen. Het is duidelijk dat Rusland niet de enige was die aan het touw trok in deze wedstrijd. Buitenlandse inmenging (van Amerikaanse NGO’s en van Rusland) was er al tijdens de zogenaamde Oranjerevolutie van 2004 toen politieke leiders Viktor Joesjtsjenko (pro-Westers) en Viktor Janoekovytsj (pro-Russisch) elkaar afwisselend de uitslag van de presidentsverkiezingen betwisten. Joesjtsjenko was president van 2005 tot 2010, en Janoekovytsj van 2010 tot 2014. De eerste haalde de banden met het westen aan, maar de laatste werd in 2013 geconfronteerd met onmogelijke financieringsvoorwaarden van het IMF en de verplichting de Russische markt af te sluiten. Hij schortte derhalve het verdrag met de EU op, en bezegelde daarmee het lot van zijn presidentschap.

2. Het Westen als aanjager van het nazisme. Het nazisme had diepe wonden achtergelaten in de Oekraïne, en westerse bemoeienis hield dat duistere vuur brandende. Reeds sedert 1946 onderhield de CIA in de contraspionage tegen de Sovjet Unie nauwe en warme banden met de nationalistische stromingen in voornamelijk het westen van de Oekraïne. Dit waren vaak nazistische, sterk antisemitische, anti-Russische, en gewelddadige bewegingen. Voorman Stepan Bandera streefde naar een etnisch zuiver Oekraïne en riep in 1941 de onafhankelijkheid uit. Nazaten van deze gewelddadige bewegingen zijn Oleh Tyahnibok, oprichter van Svoboda (in 1991), Andriy Parubiy, leider van ultranationalistische milities, en Dmytro Jarosj, voorman van Pravy Sektor (Rechtse Sector). Toen westerse NGO’s en door het westen gefinancierde moderne media grote drommen mensen ertoe bewogen hadden om naar de Maidan te komen voor grote vreedzame protesten, slopen in hun kielzog ook nazistische milities van Svoboda en Pravy Sektor het plein op. In de oplopende spanningen en geplande gewelddadigheden konden politie- en veiligheidstroepen de orde niet handhaven. Meer dan honderd demonstranten werden gedood en rond de twintig veiligheidsmensen lieten het leven. De dodelijke kogels kwamen uit de lopen van de agitators. De wapenstilstand die Janoekovytsj deed onderhandelen met de oppositieleiders werd met geweld verbroken door Pravy Sektor, zodat de president zich genoodzaakt zag het land uit te vluchten en, op 24 februari, asiel vond in Rusland. De banden tussen de CIA en de neonazi’s waren net iets te warm en te belegen voor Putin om hierin niet een overduidelijke CIA-gedreven coup d’état te herkennen.

3. Westerse inmenging polariseert. Rusland en de Oekraïne hebben oude, nauwe en historische banden. Kiev is de bakermat van het Russisch Orthodoxe geloof. De Krim was Russisch gebied maar werd in 1954 door Chroestsjov (die zelf uit de Oekraïne kwam) aan zijn geboorteland geschonken. Putin’s annexatie van de Krim was misschien juridisch niet helemaal in de haak, maar werd door bijna de voltallige Russischtalige bevolking van het schiereiland toegejuicht, die dan ook de inval waarschijnlijk als een bevrijding zag. Heel wat ingewikkelder lag dit in de oostelijke delen van de Oekraïne. De bevolking van het land was fundamenteel verdeeld over waar de loyaliteiten lagen: 39% wilde bij de EU, 37% wilde dat pertinent niet. De door de Amerikaanse diplomatie bedisselde en niet geheel legale interim-regering van Jatsenjoek schafte het Russisch als tweede taal af, wat een slag in het gezicht van oostelijk Oekraïne was zodat Russischtalige gebieden als Donetsk en Lugansk in opstand kwamen. En terwijl Jatsenjoek zijn tour d’Europe maakte, ontketende interim-president Toertsjynov een oorlog tegen het oostelijk deel van het land. Zoiets zet altijd een domper op de vrije en eerlijke verkiezingen in de getroffen regio, zodat de regering Porosjenko bij de verkiezingen van mei 2014 probleemloos in het zadel geholpen kon worden zonder al te veel steun of belemmering uit het oosten. In Amerika werd waarderend naar Porosjenko verwezen als ‘onze Oekraïense insider’. De agressieve inmenging van Putin in de oostelijke Oekraïne laat zich heel wat minder goed verdedigen dan zijn annexatie van De Krim, maar zij werd wel ingegeven door onmiskenbaar westers gedreven provocaties. Dat het geen zuivere koffie was in de Oekraïne werd zelfs in Nederland begrepen. Het referendum tegen het associatieverdrag behaalde het noodzakelijke percentage, maar premier Rutte, op GeenStijl bestempeld als de ‘sluipmoordenaar van de Nederlandse democratie’, gaf het volk een stevige middenvinger.

4. Amerika steunde een coup d’état. Dat FU-gebaar is populair bij de bureaucraten. Het viel namelijk ook te beluisteren uit de mond van Victoria Nuland, de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken, die als neoconservatief een agressief buitenlandbeleid voorstaat en Rusland nog steeds als levensgevaarlijke vijand beschouwt. De neocons lijken er op gebrand te zijn een nieuwe Koude Oorlog te ontketenen. Op 4 februari 2014 werd de audiotrack van een telefoongesprek tussen Nuland en de Amerikaanse ambassadeur in Kiev, Geoffrey Pyatt, gepubliceerd. Daarin liet Nuland zich de verzuchting ‘Fuck the EU’ ontvallen, weinig discreet en in wezen niet eens voor de hand liggend. Het gesprek ging namelijk over het vormen van een interim-regering die ook in het voordeel van de EU zou zijn, maar kennelijk had Nuland meer vertrouwen in hulp van VN-functionarissen bij dat proces dan van EU-mensen. Haar loslippigheid werd wereldnieuws, helaas (voor ons) ten koste van de werkelijke inhoud. Vandaar dat het zinvol is het transcript (hieronder) zorgvuldig te lezen. (Volledige audio met ondertitels: https://www.youtube.com/watch?v=WV9J6sxCs5k)

NULAND: What do you think?
PYATT: I think we’re in play. The Klitchko piece is obviously the complicated electron here. Especially the announcement of him as Deputy Prime Minister and you’ve seen some of my notes on the troubles in the marriage right now, so we’re trying to get a read really fast on where he is on this stuff. But I think your argument to him, which you’ll need to make ... I think that’s the next phone call you want to set up, is exactly the one you made to Yats and I’m glad you put him on the spot on where he fits in this scenario. And I’m very glad that he said what he said in response.
NULAND: Good. So, I don’t think Klitsch should go into the government. I don’t think it’s necessary. I don’t think it’s a good idea.
PYATT: Yeah, I mean, I guess ... you think ... In terms of him not going into the government, just let him sort of stay out and do his political homework and stuff. I’m just thinking in terms of, sort of, the process moving ahead, we want to keep the moderate democrats together. The problem is gonna be Tyahnybok and his guys, and, you know, I’m sure that’s part of what Yanukovych is calculating on all of this.
NULAND: I think Yats is the guy who’s got the economic experience, the governing experience. He’s the guy, you know... what he needs is Klitsch and Tyahnybok on the outside. He needs to be talking to them four times a week, you know. I just think, Klitsch going in, he’s gonna be at that level, working for Yatsenyuk, it’s just not gonna work.
PYATT: Yeah, no, I think that’s right. Okay, good. Would you want us to try to set up a call with him as the next step?
NULAND: My understanding from that call – but you tell me – was that the big three were going into their own meeting and that Yats was gonna offer in that context a three-way, you know, a three-plus-one conversation, or three-plus-two, with you. Is that not how you understood it?
PYATT: No, I think ... I mean that’s what he proposed ... but I think, just knowing the dynamic that’s been with them where Klitchko’s been the top dog, he’s going to take a while to show up for whatever meeting they’ve got. He’s probably talking to his guys at this point. So I think you reaching out directly to him helps with the personality management among the three and it gives you also a chance to move fast on all this stuff and put us behind it – behind it before they all sit down, and he – ah – he explains why he doesn’t like it.
NULAND: Okay, good, I’m happy. Why don’t you reach out to him and see if he wants to talk before or after?
PYATT: Okay, will do. Thanks.
NULAND: Okay, I’ve now written ... Oh, one more wrinkle for you, Geoff. I can’t remember if I told you this or if I only told Washington this, that when I talked to Jeff Feltman this morning he had a new name for the UN guy: Robert Serry. Did I write you that this morning?
PYATT: Yeah, I saw that.
NULAND: He’s now gotten both Serry and Ban-Ki-Moon to agree that Serry could come in Monday or Tuesday.
PYATT: Okay.
NULAND: So that would be great, I think, to help glue this thing, and have the UN help glue it. And, you know, fuck the EU.
PYATT: Yeah, exactly, and I think we’ve got to do something to make it stick together because you can be pretty sure that if it does start to gain altitude, the Russians will be working behind the scenes to try to torpedo it. And again the fact that this is out there right now ... I’m still trying to figure out in my mind why Yanukovich did that, but in the meantime there’s a Party of Regions faction meeting going on right now and I’m sure there’s a lively argument going on in that group at this point. But anyway, we could, we could land jelly side up on this one if we move fast. So let me work on, let me work on Klitchko, and if you can just keep ... I think we wanna try to get somebody with an international personality to come out here and help to midwife this thing. Then the other issue is some kind of outreach to Yanukovich. But we probably regroup on that tomorrow as we see how things start to fall into place.
NULAND: So, on that piece, Geoff, when I wrote the note Sullivan’s come back to me VFR saying you need Biden and I said probably tomorrow for an atta-boy and to get the deets [=details] to stick. So Biden’s willing.
PYATT: Okay, great. Thanks.

Afbeelding

Wat zo verontrustend is aan dit gesprek is dat het vooraf ging aan de ergste escalaties op de Mai-dan toen Janoekovytsj nog het wettige staatshoofd was. Dan te spreken over een nieuw te vor-men regering waarin de juiste ego’s op de juiste plaats terecht moeten komen (Klytsjko gedraagt zich als top dog maar mag niet in de regering en Jatsenjoek is de uitverkorene) riekt naar onwettige regime change en staatsgreep-plegen. Ambassadeur Pyatt is merkbaar ongemak-kelijk met de hele situatie en pleit nog voor “some kind of outreach to Yanukovich”, een soort compensatie, ofschoon hij niet goed begrijpt waarom Janoekovytsj de zaak zo heeft laten escaleren. Dit beduidt dat Pyatt het standaardverhaal voor zoete koek slikt en kennelijk geen weet heeft van de radicale milities en agitatoren die zich onder de menigte bevinden. Het zwijgen van Nuland over deze kwesties wordt dan extra omineus.

5. De NAVO bedreigt Rusland. Nog onder Reagan werd een plechtige belofte gedaan aan de Russische leider Gorbatsjov dat er geen uitbreiding zou zijn van de NAVO. Die belofte werd met voeten getreden zodra de voormalige Sovjet satellieten hun onafhankelijkheid kregen en daarmee prooien werden voor ongebreideld kapitalisme en westerse belangen. De CIA is buitengewoon vakkundig in het plegen van staatsgrepen, en ze pakken meestal verkeerd uit. Saddam Hoessein en Khadaffy werden succesvol geruimd, maar van Irak en Lybië is niet veel meer over. Mossadegh werd professioneel gevloerd, maar Perzië verzonk in treurnis. Gelukkig hebben die staatsgrepen wel een diepere bedoeling. De VS hebben een militaire presentie in meer dan honderd landen, niet zelden onder de aegis van de NAVO. In twaalf van de voormalige Sovjetstaten hebben de Amerikanen inmiddels een basis weten te bouwen. De Oekraïne zou de dertiende worden.

Afbeelding

De expansiedrift wordt zichtbaar gemaakt op kaartjes die te vinden zijn op en via Reddit:

https://www.reddit.com/r/WayOfTheBern/c ... _look_how/

http://orientalreview.org/wp-content/up ... ldwide.jpg

De reden voor deze expansiedrift is het vestigen van een hegemonie. Over de aard van die hegemonie wordt soms zeer verschillend gedacht. Zbigniew Brzeziński (1928-2017) legde ooit uit dat de VS er lange tijd naar streefde ‘the hegemon’ te worden in de wereld (overigens met hulp van mensen als Brzeziński) en ook na 1990 het gevoel had die hegemonie te hebben bereikt. Rusland was in die optiek de vijand die overwonnen werd: Amerikaanse hegemonie met Rusland als vijand. Twintig jaar later zag de wereld er wezenlijk anders uit, aldus ‘Zbig’, en waren hegemonische ambities hopeloos achterhaald. Hij verweet Putin aan “imperial nostalgia” te lijden, en zou heden ten dage ongetwijfeld Trump hetzelfde verwijt hebben gemaakt. Het is nog steeds onduidelijk tot in hoeverre Trump naar Amerikaanse hegemonie streeft, maar zijn MAGA (‘Make America Great Again’) is aangelegd op de-escalatie en zou (hopelijk) een vriendschappelijke détente met Putin mogelijk kunnen maken. Amerikaanse hegemonie met Rusland als vriend.

Tekenend in dit verband zijn de wisselende standpunten van de Secretarissen-Generaal be-treffende de missie van de Alliantie. Zo zei Secretaris-Generaal Manfred Woerner in 1990 dat de Sovjet Unie een solide veiligheidsgarantie had gekregen van de NAVO daar het bondgenootschap niet van plan was legers voorbij het Duitse territorium te plaatsen. (Niet bepaald de overwinnaars-hubris die Zbig beschreef.) Secretaris-Generaal Anders Rasmussen, daarentegen, merkte in 2014 op dat de toetreding van Oost-Europese landen tot de NAVO één van de grootste succesverhalen van de moderne tijd is, maar dat de taak nog niet volbracht is. (Lijkt toch verdacht veel op een hegemonistisch streven, dat door Zbig als ‘achterhaald’ werd beschreven.) Plaats die opmerkingen naast die van De Hoop Scheffer eerder dit jaar dat de veel te snelle uitbreiding van de NAVO Putin heeft laten radicaliseren, en de lezer zal begrijpen dat die Secretarissen als de slinger van een pendule dan weer de ene en dan weer de andere kant uitslaan, al naar gelang de politieke wijsheid van de POTUS die zij uiteindelijk dienen (in dit geval in chronologische volgorde: Reagan, Obama, en Trump).

De opinies van Brzezińksi, ook zijn ‘post-hegemonische’, zijn even interessant als omstreden. Zijn grote achterdocht jegens Rusland vertaalde zich uiteindelijk in een omarming van het globalisme, een op het oog postmoderne en gedecentraliseerde manifestatie van de macht, maar in feite gewoon een ouderwets streven naar hegemonie, nu met een masker op.

Hier een link naar een lezing Brzezińksi; zijn Rusland-haat schemert nog door in zijn opmerkingen over de Oekraïne. Niet alles wat hij zegt moet men voor waar aannemen.

Lecture by Zbigniew Brzezinski: “The Role of the West in the Complex Post-Hegemonic World” (26 okt. 2012)



De bovengeschetste perspectieven staan wat kritischer tegenover het Westen dan tegenover Rusland. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat Putin zich afzijdig heeft gehouden van de listen en lagen van de machtspolitiek. Hij is een potentaat en heeft zich overeenkomstig gedragen. Maar het laat wel zien dat Rusland alle reden heeft zich bedreigd te voelen. Het inpalmen van de satellietstaten, het opleggen van zware economische sancties (waar Amerika geen last van had toen ze Irak en Lybië verwoestte), en het ongebreideld demoniseren van de Russische leider (terwijl de Amerikaanse politiek werkelijk niet verschilt van de Russische en soms zelfs erger is) kan niet anders geduid worden dan als een stelselmatige en gedurige reeks aanvallen op Rusland. Geen enkele wollige, postmoderne visie op ‘gedecentraliseerde’ macht kan dat goedpraten. En terwijl Europa bezwijkt onder postmoderne wanen van diversiteit, multiculturalisme en de terreur van politieke correctheid en Social Justice Warriors, staat Putin in zijn eigen land garant voor nationale identiteit, trots en zelfvertrouwen; en bovenal heeft hij zich ingezet voor het herstel van de Russisch Orthodoxe Kerk als grondslag van de natie. Putin is populair. In Europa kan geen enkele politicus bogen op werkelijke sympathie en spoedig zullen de huidige bestuurlijke elites hartstochtelijk worden gehaat.

Bezienswaardige video’s over de Ukraïne; ten eerste de door Oliver Stone geproduceerde en door Igor Lopatonok geregisseerde documentaire Ukraine on Fire (geschreven door Vanessa Dean). Stone heeft een pro-Russia bias, dat momenteel wel vaker wordt waargenomen bij mensen uit de filmwereld (zoals bijv. Steven Seagal). De presentatie van dr. Jerry Kroth is bijzonder goed vanwege het accent dat hij legt op de functie van propaganda.

Ukraine On Fire (English version) Oliver Stone - Full Documentary



Jerry Kroth: Propaganda, mass psychology, and the Ukraine (4 sept. 2014)



Russofobie is een politieke strategie waarmee westerlingen worden gehersenspoeld. De op ficties gebaseerde haat jegens Rusland en de eveneens op ficties gebaseerde haat jegens Trump zijn in wezen aanvallen op de traditionele westerse identiteiten van natiestaat en Christendom. In een traditioneel Europa zouden de verdiensten van Putin niet opvallen en zou er op redelijke wijze kritisch gekeken worden naar zijn manipulaties en naar de brute zijden van zijn politiek. Maar nu Europa zich begeven heeft op het postmoderne pad van unificatie en opheffing van de eigen identiteit, en nu alle kritiek op de Russische leider bij voorbaat een karikatuur is – nu lijkt, voor wie zich niet wil laten hersenspoelen, Putin een alleszins acceptabel alternatief. In menigerlei opzicht gaat dit ook op voor Donald Trump. Ook Trump wil de natie herstellen en haar Christelijke grondslag eren, en ook Trumps tekortkomingen lijken onbeduidend naast de enorme urgentie die er rust op zijn taak tot herstel. Ongetwijfeld is de missie van Trump de zwaardere. Amerika is machtiger en de manipulaties van haar Deep State ingrijpender. Vooral staatsgrepen en coups d’état zijn een Amerikaanse specialiteit zoals we hierboven hebben gezien, en in de systematische aanvallen op Trump (afluisterpraktijken; het tegen betaling laten vervaardigen van een fictioneel lasterdossier, dat moet dienen voor een uitgebreid justitieel onderzoek dat tot doel heeft de president te verwijderen) ziet men wetsovertredingen en schandalen vele malen groter dan Watergate, die uiteindelijk niet verschillen van een geïntendeerde staatsgreep. De Trump-haat is excessief en pathologisch, vergiftigt de sowieso al bevooroordeelde media en resulteert in onzinnige tv-nieuwsitems over hoe Trump eet, hoe hij een glas water vasthoudt, over hoe hij handen schudt, en over zijn geestelijke instabiliteit. Niemand bij zijn rechte verstand gelooft die onzin nog, en aldus kreeg de Russofobie een Amerikaanse tegenhanger: het Trump Derangement Syndrome (TDS).

Hoe bestrijdt men media die willens en wetens een loopje nemen met de waarheid, laster verspreiden, liegen middels verzinsels, en – waarschijnlijk nog het allervaakst – liegen door omissies? Welnu, men richt andere media op. Het wemelt van de altmedia in de Verenigde Staten en algemeen wordt aangenomen dat Trump zijn zege voor een groot deel aan die altmedia (en dan met name Infowars) te danken heeft. Ook de listige Putin besefte dat een Koude Oorlog-achtige escalatie van militaire bases en troepenverplaatsingen op termijn een heilloze weg is, en derhalve financierde hij een eigen tv-zender, RT/Russia Today, die met vestigingen in Washington, Londen en Berlijn, een miljoenenpubliek weet te bereiken via de kabel en op Youtube; kritiek op Rusland en op Putin hoeft men in de RT-nieuwsprogrammering niet te verwachten, maar voor de rest opereert de zender nagenoeg onafhankelijk, en dat betekent ook onafhankelijk van de westerse mediacorporaties. Voor de nieuwsgierige infoconsument zijn er dus nu rijkelijk alternatieven voorhanden en die invloed wordt langzaam maar zeker merkbaar, en men merkt het met name aan de incidentele politieke stemmen die roepen om het inperken zoniet verbieden van wat zij het liefst bestempelen als ‘nepnieuws’ (en waar dan niet NPO, CNN of BBC mee bedoeld worden).

Door een merkwaardige historische onwikkeling, die zich wellicht nog het beste laat beschrijven als de definitieve doorbraak van het globalisme, zijn de nieuws- en informatiekanalen die men vroeger vooral met complotdenkers en propagandisten zou hebben geassocieerd, nu de centrale outlets voor alternatieve en vooral vrije nieuws- en informatiegaring geworden. Het is in de altmedia dat men nationalisten en patriotten aantreft, naast minnaars van de vrijheid die het juk van politieke correctheid, en de pressies van steeds verder gaande internationalisering en massa-immigratie van zich af willen schudden. Het is in de altmedia dat men de fundamentele discussies kan beluisteren over de centrale waarden van het westen. Dit is – hoe men ook tegen de stemmen uit de altmedia aankijkt – een veeg teken en een duidelijk signaal van het verval van de reguliere media.

Russofobie hoort niet thuis in het standaardrijtje fobieën, zoals homofobie, xenofobie, of islamofobie. In het idioom van de Gutmenschen komt het niet voor; in het woordenboek van de Social Justice Warriors zoekt men het tevergeefs; en zelfs in Hillary’s mandje van betreurenswaardigheden kan men het niet vinden. Dit komt omdat Russofobie geen scheldwoord is, maar een indoctrinaire strategie. Het houdt de krachten die natiestaat en Christendom verdedigen op een afstand door ze te criminaliseren. En het doet dit – zoals de casus van de Oekraïne laat zien – door gebruik te maken van dezelfde duistere en gevaarlijke krachten die het pretendeert te bestrijden. In het oosten is het Putin en in het westen is het Trump die met deze strategie bestreden wordt. Derhalve is het zaak die strategie te herkennen en te ontmaskeren in de verdichtsels en verdraaiingen van de media.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)


Terug naar “Opinies”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten