Pagina 1 van 1

Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Vr Aug 16, 2019 10:39 pm
door Pilgrim
Een artikel van Germen Roding...

Is extreemrechts een probleem?

Door Germen · 11 augustus 2019

Schietpartijen door daders die zich laten inspireren door xenofoob gedachtegoed, komen veel voor. Reden voor de overheersend kosmopolitische en linksgeoriënteerde main stream media zoals de Nederlandse ‘kwaliteitskranten’ Trouw, Volkskrant, de Nederlandse staatsomroep NOS en wannabe ‘kwaliteitsnieuwssite’ nu.nl om er met gestrekt been in te gaan tegen het “extreem-rechtse” gevaar. Is ‘extreemrechts’ inderdaad het probleem, of is “extreemrechts” onderdeel van een groter probleem?

De extreemrechtse ideologie: bestaat extreemrechts?
Extreemrechts is een verwarrende term, waarmee een gemeenschappelijke, pejoratieve sticker wordt geplakt op een reeks van onderling slechts zijdelings verwante ideologieën. ‘De’ extreemrechtse ideologie bestaat niet. Kort samengevat zijn er drie belangrijke stromingen, die onder de noemer ‘extreemrechts’ worden verketterd door de overwegend linkse main stream media: racialisme, anti-islamisme (“islamofobie” in main stream media jargon) en nationalisme. De door nette mensen verketterde Nederlandse politicus Geert Wilders is bijvoorbeeld uitgesproken anti-islam en een nationalist, maar geen racialist. Neonazi’s richten zich vooral op niet-westerlingen, maar hebben weinig moeite met de islam (hun idool Hitler kende veel bewondering voor het “krijgersgeloof” islam). We kunnen dus concluderen dat het epitheet ‘extreem-rechts’ weinig verklarende waarde heeft en getuigt van denkluiheid.

Racialisme
De term ‘racisme’, die oorspronkelijk onderscheid maken op biologisch ras betekende, is in de loop van decennia door “progressieve” activisten qua betekenis uitgebreid naar het pejoratief bejegenen van elke onderscheiden onderliggende groep door een (verondersteld) dominante groep. Wat oorspronkelijk met racisme werd bedoeld, wordt daarom nu met een nieuw woord, racialisme, aangeduid. Racialisten geloven dat er sterke genetische verschillen tussen bepaalde mensentypen, zoals caucasoïden (‘blanken”), negroïden en mongoloïden, bestaan. Het racialisme krijgt de laatste jaren een sterke wind in de rug door identity politics, genetisch onderzoek en populaire genetische testen zoals 24andme.com, die bijvoorbeeld aangeven hoeveel procent Afrikaans, Indiaas en Neanderthal-DNA in het genoom van de testnemer zitten. Racialisten geloven in meerder- en minderwaardige rassen, waarbij uiteraard hun eigen groep superieur is. Ze zien de immigratie van uitheems uitziende migranten (in Japan bijvoorbeeld negroïden en caucasoïden, in Europa en de VS niet-blanken; in Zuid Afrika is er een toenemende haat tegen niet-negroïden) als een bedreiging van de raszuiverheid van hun volk. Veel aanslagplegers zijn racialisten. Ze geloven dat alleen door “ongedierte” uit te moorden, ze de “raszuiverheid” van hun groep kunnen behouden. Racialisme is niet een uniek “blank” of westers verschijnsel. In Oost-Azië en onder bijvoorbeeld Marokkaanse Imazighen, Arabieren, Joden, en veel zwarte activisten is het rasdenken even hardnekkig. Racialisme is helaas aangeboren: uit onderzoek [1] blijkt dat baby’s negatief reageren op mensen die er anders uitzien dan gebruikelijk. Racialisme is nauw verwant aan de in linkse kringen populaire identity politics.

Afbeelding
Is ETA extreem-links of extreem-rechts? De terreurorganisatie deelt veel kenmerken met beide.

Anti-islamisme
De islamitische sekten soennisme en in grote mate sji’isme en ibadisme zijn niet alleen religies, maar ook politieke ideologieën. Er zijn talloze hadith en enkele koranverzen die politieke uitspraken bevatten. De ideale samenleving volgens het islamisme wordt geregeerd door de sharia, een amalgaam van leefregels en wettelijke regels, en kent slechts een beperkte vorm van democratie. Over alle terreinen waar er een duidelijk “islamitisch” oordeel is, bijvoorbeeld het stenigen van vreemdgaanders en het verbod op alcohol, primeert het oordeel van de soennitische of sji’ietische clerus. Iran is zo ongeveer het maximum wat qua democratie in een door de sharia beheerste staat mogelijk is. De strikte leefregels waaraan niet-koranische islamieten onderworpen zijn, en zij ook niet-islamieten proberen te onderwerpen, en het streven naar de wereldheerschappij van de ‘islamitische’ sharia-wetten door onder meer de Moslimbroederschap, wekken veel weerstand op onder niet-islamieten en seculiere moslims. Deze weerstand wordt in de main stream media aangeduid met de term ‘islamofobie’, een door islamisten geïntroduceerd neologisme. “Islamofobie” impliceert dat zowel kritiek op het islamisme, als op de islam als geloof en op moslims als groep, gelijkwaardig fout en irrationeel zijn. Vanzelfsprekend is dit het standpunt waarvan de islamisten graag zien dat het mainstream wordt. Niet-islamistische moslims verwerpen deze term fel [2] en maken onderscheid tussen anti-islamisme (gekant zijn tegen de ideologie islamisme, wat ze als legitiem zien) en anti-moslim (haat tegen de moslims als groep, wat ze als verwerpelijk zien). Een meer accurate term is daarom anti-islamisme, de reden dat Visionair.nl voor deze term kiest.

Nationalisme
Nationalisten geloven dat de mensheid opgedeeld is in volkeren, naties, en dat het eigen ‘volk’ het beste in een eigen, onafhankelijke natiestaat kan leven. Nationalisten zijn soms, niet altijd, suprematistisch. Dat betekent dat ze streven naar de heerschappij van hun eigen ‘volk’ over andere ‘volken’. Een berucht voorbeeld van nationalistisch suprematisme is vanzelfsprekend het baathisme in Irak en het nazisme in Duitsland. Om nationalisme gelijk te stellen met suprematisme, zoals bijvoorbeeld de Nederlandse PvdA-politicus Timmermans doet, is te kort door de bocht. Nationalisme in de beperkte zin, en zeker verlicht (wederkerig) nationalisme, blijkt namelijk een belangrijke bron van vrede en respect te zijn. Zo zijn etnisch homogene landen, zoals IJsland, Korea en Eswatini, veel stabieler dan landen waar grote minderheidsgroepen bij elkaar wonen, zoals Nigeria, Irak en Macedonië. In een land waar de bevolking het in grote lijnen met elkaar eens is met hoe een land geregeerd moet worden en welke politieke keuzes gemaakt moeten worden, is er geen reden voor burgeroorlog. Doorgaans hangen deze opvattingen sterk samen met de cultuur waarin mensen opgroeien en waarmee ze zich identificeren, m.a.w. hun ‘volk’. Hoe hard het ook klinkt, good fences makes good neighbours, blijkt op geopolitieke schaal.

Het “radicale midden”

Identiteitspolitiek
In feite is het zelfbenoemde middenveld, bestaande uit de main stream media en de gevestigde politieke partijen eveneens radicaal. Identiteitspolitiek is reeds aan de orde gekomen. Identiteitspolitiek bejubelt de eigen identiteit van etnische of seksuele minderheden en ziet de groepsidentiteit als voornaamste identiteit voor leden van deze minderheid. In feite is etnische identiteitspolitiek een combinatie van racialisme en nationalisme, twee “extreemrechtse” ideologieën die door het “radicale midden” worden verketterd bij de inheemse meerderheid, maar worden bejubeld bij “gemarginaliseerde” minderheden. In de VS, waar identiteitspolitiek nog verder is doorgeslagen dan hier, moet een man die zich als vrouw identificeert, worden behandeld als vrouw. Met als gevolg dat al dan niet geopereerde biologische mannen, in vrouwensporten hun biologische vrouwelijke mededingsters door hun grotere lichaamskracht verpletteren. Identiteitspolitiek verdeelt en is een destabiliserende factor.

Klimaathysterie
In de gerechtvaardigde zorgen over de klimaatverandering, slaat vooral in Nederland de gevestigde orde nogal door en kunnen we van “klimaathysterie” spreken. Zo worden burgers In Nederland op den duur gedwongen van het gasnet afgekoppeld en aangesloten op warmtepompen (saillant detail: iets over de grens in Duitsland worden huizen juist aan het gasnet aangekoppeld). Uit onderzoek blijkt dat dit per huis rond de 18.000 euro gaat kosten. Dom; het was hier uiteraard slimmer geweest om dit alleen bij nieuwe woningen te doen, groenafval te vergisten om de slinkende gasbel in Slochteren te compenseren, en/of om synthetisch aardgas uit kooldioxide en waterstof te bereiden met het komende overschot aan zonne- en windenergie tijdens piekuren en dit methaan via het gasnet te distribueren naar ‘oude’ woningen.

Economisch fundamentalisme
De economie wordt door de main stream media gezien als de ultieme brenger van levensgeluk en als de maat der dingen. Verschijnselen die in feite een teken zijn van schaarste, zoals de irrationele stijging van de huizenprijzen door het kunstmatige tekort aan bouwgrond, worden bejubeld als vooruitgang omdat op papier het BNP daardoor sterk groeit. Bijkomend voordeel: de belastingopbrengsten op huizen nemen toe en de banken (grote werkgevers voor ex-politici) maken woekerwinsten op hypotheken. Ook de massale immigratie van doorgaans laagopgeleide migranten uit Afrika en het Midden Oosten wordt gezien, en politiek verkocht, als een economisch briljante beslissing, immers, het BNP groeit en de vergrijzing neemt af. Dat er enorme kosten ontstaan om deze groepen te integreren en hun uitkeringen te betalen (zo zijn na twintig jaar de meeste Somalische vluchtelingen, net als de meerderheid van de Afghanen, Syriërs, en Eritreeërs, nog steeds werkeloos[3]), komt niet terug in de statistieken. Immers, hun uitkeringen gaan grotendeels op aan huur en andere eerste levensbehoeften, wat de consumptie aanjaagt.

Door de onbetaalbaar wordende woningen stellen jonge gezinnen het krijgen van kinderen uit, met als gevolg nog meer vergrijzing. Vooral laagopgeleide vrouwen moeten gedwongen werken in banen die een marginaal nut opleveren en netto gezien minder opleveren dan de hoge kosten voor kinderopvang. Omdat er steeds meer hoogopgeleiden komen, stellen werkgevers steeds hogere opleidingseisen. Niet omdat er meer kennis nodig is, maar omdat ze op die manier aan meer intelligent personeel komen (er is een sterk verband tussen IQ enerzijds, en zowel succes op een opleiding als op het werk anderzijds). Een werkgever die alleen relevante opleidingseisen stelt, blijft met de “kneusjes” (en een enkele hoogbegaafde autodidact) zitten, met de voorspelbare gevolgen.

De voor de hand liggende oplossingen voor deze problemen, een selectief meritocratisch “fascistisch” immigratiebeleid, meer “milieuvernietigende” bouwgrond, minder onzinnige, kostenopdrijvende eisen aan kinderopvang (“onverantwoord”) en een vaste kinderaftrek voor de eerste twee of drie kinderen van werkende mensen (“extreem rechts/nazi-bevolkingspolitiek”), worden niet doorgevoerd om ideologische redenen.

Om de “economische concurrentiepositie” te behouden, worden de lonen laag gehouden en de rechten van werkenden steeds meer ingeperkt. Dit levert lagere loonkosten en hogere winsten op. Deze hogere winsten worden uitgekeerd aan aandeelhouders, geïnvesteerd in het buitenland of geparkeerd in belastingparadijzen. Werkenden kunnen minder sparen en moeten een steeds hoger deel van hun inkomen aan vaste lasten besteden. De lastendruk is steeds meer verschoven van bedrijven naar werknemers en consumptie.

Het werkelijke probleem: de ideologische tweedeling
Om met de in linkse kringen populaire filosoof Jürgen Habermas te spreken: de communicatieve rationaliteit in de tegenwoordige maatschappij is totaal zoek. De main stream elite ziet haar eigen doel-middelenrationaliteit als enige zaligmakende rationaliteit. Hun “populistische” tegenstanders, met een afwijkende doel-middelenrationaliteit, zetten ze neer als irrationele xenofoben, gedreven door onderbuikgevoelens. Omdat de main stream de samenleving beheerst, legt ze haar rationaliteit op aan hun tegenstanders. Zij bepalen wie er Nederland en België binnenkomen, waar huizen gebouwd mogen worden en waar belastingen op worden geheven. De vooruitzichten zijn somber, omdat vooral de elite weigert om haar eigen motieven en logica in vraag te stellen.

Als het zo doorgaat, stevenen we af op een burgeroorlog. Want waar men ophoudt met praten, wordt de fysieke realiteit de grootste gemene deler. Met andere woorden: beide partijen gaan hun gelijk halen met geweld in plaats van met argumenten. Er vallen dan doden in plaats van woorden.

Bronnen
1. Monica P. Burns en Jessica A. Sommerville, “I pick you”: the impact of fairness and race on infants’ selection of social partners, Front. Psychol., 12 February 2014
2. Ed Husain, The Tories are right to reject the flawed definition of ‘Islamophobia’, The Spectator, 2019
3. CBS, Zeven van de tien Somaliërs in de bijstand, 2015

https://www.visionair.nl/politiek-en-ma ... -probleem/

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Di Nov 05, 2019 6:25 pm
door Pilgrim
Hoewel ik dit artikel van mij elders ook geplaatst heb, vind ik het van zodanige aard dat ik het hier ook plaats. Het is immers een opinie (en zelfs meer dan dat).

Het linkse nationaal-socialisme en de mythe van ‘extreem rechts’ - een beschouwing

Door Pilgrim, 2 juni 2019

Afbeelding

Dit essay is een samenvatting van een aantal essentiële zaken die in deze topic behandeld zijn.

Zoals velen van ons gemerkt hebben worden in de grote media voortdurende de termen ‘extreem rechts’ en ‘ultra rechts’ gebruikt om tegenstanders en critici van de massa-immigratie en islamisering te vereenzelvigen met fascisme en racisme. Een vorm van verketteren dus, en óók laster. Want die critici hebben meestal niets gemeen met fascisme. Wat ook opvalt is dat dat de term ‘extreem rechts’ nooit gespecificeerd wordt. Dat kan eigenlijk ook niet, want het valt niet te specificeren. Maar er wordt wel iets mee gesuggereerd! Het is belangrijk om hier ook even stil te staan bij het woord ‘suggereren’. Het komt van het Latijnse ‘sub gero’ wat ‘onder door schuiven’ betekent. M.a.w. stiekem een boodschap overhevelen die aan het waakbewustzijn ontsnapt. Als je goed kijkt naar de context waarin het woord ‘extreem rechts’ gebruikt wordt lijkt het meestal betrekking te hebben op het verdedigen van de eigen cultuur of maatschappij. We noemen dit ook wel maatschappijbevestigend (of cultuurbevestigend), wat het tegenovergestelde is van maatschappijkritisch. Hugo Bos van ‘Cultuur onder Vuur’ wordt door linkse activisten daarom ook extreem rechts genoemd omdat hij zich verzet tegen de afbraak van de Nederlanders cultuur en voor het behoud van Zwarte Piet. De etikettenzwendel met het woord ‘extreem rechts’ suggereert(!) dat hij daardoor tevens een verkapte nazi is. Ook Churchill zou vandaag extreem rechts genoemd worden, want hij had het over ‘een cultuur die het waard was verdedigd te worden’, vergeleek de Koran met Mein Kampf en zijn tegenstanders noemden zich links (Goebbels: wir sind linke!).

Links daarentegen zou het tegenovergestelde zijn, d.w.z. maatschappijkritisch en ‘progressief’ en dit zou volgens het ‘progressieve wereldbeeld’ te allen tijde ‘goed’ zijn, waaruit volgt dat Rechts te allen tijde fout is. Immers Links wil de maatschappij veranderen om het onrecht uit de wereld te helpen (denkt men), terwijl Rechts die onrechtvaardige maatschappij juist in stand wil houden. Rechts is dus maatschappijbevestigend en Links maatschappijkritisch. Daarmee wordt ook duidelijk dat Links een zelfhaat cultiveert tegen de eigen Westerse beschaving.

Wanneer wij echter wat scherper kijken blijkt Links alleen maar betrekking te hebben op SOCIALISTISCHE maatschappijkritiek en geen andere (en dan vooral de neomarxistische variant). Bestond er dan ook andere zal je nu misschien denken? Jazeker, er bestond immers vroeger (en ook nu nog een beetje) ook christelijke maatschappijkritiek. De afschaffing van de slavernij bijvoorbeeld is helemaal te danken aan die christelijke maatschappijkritiek. Het waren vooral de Quakers en de Unitarian Church die hier een belangrijke rol in speelden en ze waren ook vrij conservatief. Het Links van die tijd, dus de socialisten van de 19e eeuw, hebben hier part noch deel aan gehad en geen poot voor die slaven uit gestoken. De meeste socialisten in die tijd waren trouwens racist en antisemiet, ook die vent hier bij ons, Domela Nieuwenhuis. Zelfs het woord ‘antisemiet’ is afkomstig van een radicale socialist, Wilhelm Marr, die een antisemitisch blad uitgaf. Het zelfde zien we bij Karl Marx die ook een voorstander was van de slavernij omdat anders de economie in Amerika zou instorten. Ook met het kolonialisme hadden die socialisten niet zo’n probleem. Marx zag het socialisme als een nieuwe fase van de evolutie die het kapitalisme zou opvolgen, maar primitieve volkeren die zelfs de fase van het kapitalisme nog niet bereikt hadden konden wat hem betreft naar de verdommenis gaan.

Spoiler! :
“... In de 19de eeuw ontstond het moderne antisemitisme waarbij joden in verband worden gebracht met het kapitalisme. Vandaar dat ook aan de linkerzijde het antisemitisme welig tierde. Marx sprak net zoals de nazi’s over het jodenprobleem dat opgelost diende te worden. De anarchist Pierre-Joseph Proudhon wilde het joodse ras verbannen naar Azië of uitroeien. En volgens die andere grote anarchist, Michail Bakoenin, waren het kapitalisme en het marxisme twee pogingen van de joden om heerschappij over alle volkeren te krijgen. De nazi’s zeiden hetzelfde.”

https://www.demorgen.be/tv-cultuur/ware ... ~b6a0c917/

De Democratische Partij van Amerika, die als links bekend staat, was vroeger altijd dé racistische partij van Amerika en de pro-slavernijpartij. De KKK was ook een uitvinding van de Democraten die later door de republikeinse president Grant de kop werd ingedrukt. Ze waren ook tegen algemeen kiesrecht en dat soort zaken. Veel mensen denken dat het omgekeerd is en dat de Republikeinen de voorstanders van de slavernij waren. Niets is echter minder waar! De Republikeinen waren de partij van de zwartjes en de Democraten die van de witjes.

Was de afschaffing van de slavernij progressief? Ja, uiteraard, als je het woord ‘progressief’ letterlijk neemt in de zin van sociale vooruitgang (progressie). Maar dat was het toen niet naar de normen en ideeën van de socialisten van die tijd, want dat interesseerde ze geen hol. De afschaffers van de slavernij zouden waarschijnlijk niet veel prijs stellen op het etiket ‘progressief’ omdat het ideologisch besmet is. Het woord ‘progressief’ geeft vandaag de dag alleen de ideologische interpretatie van sociale vooruitgang weer volgens het socialisme en niet meer dan dat. We hebben dus kennelijk te maken met verschillende vooruitgangsopvattingen. Vandaag de dag hangen de linksen de antiracist uit met onzinnige acties tegen bijvoorbeeld Zwarte Piet, de islam beschermen tegen kritiek, tegen namen voor lekkernijen als Jodenkoeken en negerzoenen, e.d., maar met het oog op hun eigen geschiedenis komt dit wel wat hypocriet over. Er schijnt vandaag de dag ook een ‘witte mannen fobie’ te bestaan, maar degenen die de slavernij hebben afgeschaft waren conservatieve christelijke witte mannen!

Dan hebben we nog het fenomeen van het nationalisme dat ook steevast als ‘extreem rechts’ gekarakteriseerd wordt. Veel socialisten in de 19e eeuw hadden echter ook met het nationalisme niet zo’n moeite. Friedrich Engels, de kompaan van Karl Marx was ook een nationalist en als je sommige quotes van hem leest zou je bijna denken dat hij een nationaal-socialist was. Het was echter Friedrich Engels. Hij was bijvoorbeeld van mening dat Nederland (en andere landen) onder Duitse heerschappij moest komen en dat de Duitse hegemonie een duizendjarige vrede zou garanderen.

http://jonjayray.tripod.com/engels.html

Ook over de Amerikaanse socialisten van die tijd valt m.b.t. het nationalisme nog wel het één en ander te zeggen. Ook zij waren racisten en bepleiten rassensegregatie in scholen. Het was een groep militante socialisten die tegelijkertijd ook nationalist waren en onder leiding stonden van Edward Bellamy. Deze Edward Bellamy was ook de leider van de zogenaamde ‘nationalistische beweging’ en had veel invloed. Hij schreef onder meer ook het beruchte boek ‘Looking backward’, waarbij hij een totalitair socialistisch bewind in Boston beschrijft in het jaar 2000. Dit boek werd zo veel gelezen dat het alleen werd overtroffen door ‘Das Kapital’ van Karl Marx. Francis Bellamy was zijn neef en bedacht de ‘gelofte van trouw’ aan de Amerikaanse vlag: "I pledge allegiance to my right to keep and bear arms, and to the liberty for which it stands, to defend my father, my family and myself" waarbij je de vlag moest groeten met een gestrekte arm in de richting van de vlag. Oorspronkelijk hielden de schoolkinderen ook de handpalm naar voren bij het brengen van de groet -alsof je ‘hallo’ wilt zeggen aan de vlag-, maar die schoolkinderen waren niet echt gedisciplineerd (en mogelijk ook niet gemotiveerd), waardoor het handje wat omlaag zakte. Aangezien die kinderen niet te disciplineren waren besloot Francis Bellamy, die toen minister was en dit ritueel geïntroduceerd had, om het maar zo te laten. Zo ontstond de groet met de gestrekt arm, die bekend zou worden als de Bellamy salute: arm 45 graden, vingers gesloten en de handpalm omlaag. Deze groet zou later in Europa de fascistische groet worden. Pas in 1942 werd deze groet afgeschaft en bleef alleen het gebaar over om de rechterhand op het hart te leggen. Van groot belang is ook de invloed van het Theosofische Genootschap, waar ze nauw mee samen werkten. Die samenwerking was zelfs zo innig dat ze ook in hetzelfde pand hun hoofdkwartier hadden.

Afbeelding
Het groeten van de vlag met de gestrekte arm.

Deze Amerikaanse nationalistische socialisten hadden ook een logo dat was geïnspireerd op een ornamentje in onderstaand embleem van het Theosofische Genootschap. Het bestond uit twee s’en die in de vorm van runentekens over elkaar heen gekruist waren, waardoor je een symmetrisch kruis krijgt, met omgebogen uiteinden. Het is de ‘S’ van SOCIALISME en had dezelfde betekenis als de ‘hamer en sikkel’, namelijk arbeiders of socialisten die met elkaar samenwerken. De twee s’en zijn ook vaak vertaald als ‘socialist society’ of 'superior socialism'. In nazi-Duitsland betekende het 'sieg sozialismus'. Dit logo stond ook wel bekend als een ‘hooked cross’ of ‘twined cross’. In goed Nederlands een HAKENKRUIS!

Afbeelding
Dit is een symbool dat werd gebruikt door Madame Helena Blavatsky van het Theosofische Genootschap in de tijd dat ze samenwerkte met de Amerikaanse socialist Edward Bellamy en zijn Nationalistische beweging in de VS. (Let op het ornament bovenin en onder de kroon.)

http://rexcurry.net/theosophy-madame-bl ... ciety.html

Opvallend is dat vooral ook in de padvinderij zowel de ‘Bellamy salute’ als het hakenkruis populair werden. Niet zo heel verwonderlijk, want de Bellamy’s waren echte militaristen en de padvinderij (scouting) is ontstaan vanuit de militaire traditie, namelijk verkennen van vijandig gebied.

Afbeelding
Het hakenkruis (hooked cross) bij de padvinderij.

Afbeelding
En net als het hakenkruis deed ook de groet bij de padvinderij zijn intrede.

Deze Amerikaanse (nationaal) socialisten en het daarmee verbonden Theosofische Genootschap hadden nauwe connecties met Duitsland die vooral liepen via de Deutsch-Amerikanischer Volksbund (een migrantenorganisatie) en zo verspreidden hun ideeën zich vanuit Duitsland over de rest van Europa. En het duurde niet zo heel lang voordat je politieke partijen in Europa zag die klonen waren van het Amerikaanse socialisme, het NATIONALE socialisme. Duitsland was niet eens de eerste partij waar je zo’n politieke partij zag. Tsjecho Slowakije was het eerste land met zo’n partij, de Nationale Socialistische Partij. Een keurige partij overigens, waar niet zo veel op aan te merken was. In Oostenrijk kreeg je de DNSAP (Deutsche Nationalsozialistische Arbeiterpartei), ook met hakenkruis. In Duitsland de DAP, wat later de NSDAP zou worden. In Engeland de BUFNS (British Union of Fascists and National Socialists), In Nederland de NSB, de SNSP in Zweden,...

https://en.wikipedia.org/wiki/Fascism_in_Europe

Deze nationale socialisten, of nationaal-socialisten zoals ze zich begonnen te noemen, hebben zich nooit rechts of conservatief genoemd en zagen zich ook als ECHTE socialisten.

Goebbels: “Wij zijn socialisten! We willen niet tevergeefs socialisten zijn geweest!”

De nationaal-socialist Gregor Strasser (1892-1934): “Wij haten die dag, en wij verachten haar aanhangers, net zoals wij haar vrucht haten: de huidige Staat! Maar wij haten die dag en haar opstand niet als reactionairen [...] maar als revolutionairen! Als Duitsers! Als frontsoldaten! Als socialisten!

Goebbels: “Der Idee der NSDAP entsprechend sind wir die deutsche Linke... Nichts ist uns verhasster als der rechtsstehende nationale Besitzbürgerblock.”

Adolf Hitler in zijn rede op 1 Mei 1927: “Wij zijn socialisten, wij zijn vijanden, aartsvijanden van het huidige kapitalistische economische systeem met zijn uitbuiting van de economisch zwakkeren, met de onrechtvaardigheid in de lonen, met zijn altijd maar voortdurende waardering van individuen op basis van rijkdom en geld in plaats van verantwoordelijkheid en prestatie, en wij zijn vastbesloten om onder alle omstandigheden dit systeem af te schaffen!” (Volgens anderen wordt deze uitspraak echter niet aan Hitler toegeschreven maar aan Gregor Strasser.)

“Genauso wie uns allgemeine nationale Fragen an der Seite der Deutschnationalen sehen, sehen uns wirtschaftliche und soziale Fragen an der Seite der Kommunisten.” („Der nationale Sozialist” vom 11.04.1930)

Goebbels: “Wir sind Linke.”

Goebbels: “wir sind antisemiten, weil wir sozialisten sind”.

Mr. M.M. Rost van Tonningen: “Alleen karakterloozen kunnen verwachten dat een Socialist zijn Socialistisch ideaal zou kunnen prijsgeven”

De kreten van de nationaal-socialisten zijn ook typisch linkse kreten, zoals bijvoorbeeld de slogans van de NSB:

Met Duitschland tegen het kapitalisme

Arbeiders verbreekt uw ketenen! Sluit u aan bij de NSB

Ons [Duits] nationalisme uw redding, ons socialisme uw toekomst


Afbeelding

Afbeelding

En ook de huidige Nederlandse Volksunie is tegen ‘zionisme, kapitalisme en imperialisme’.

Er zijn vanuit socialistische hoek altijd mensen die zeggen dat het nationaal-socialisme niets te maken heeft met het ‘echte’ socialisme (wat dat ook mag zijn) en dat de term ‘socialisme’ in de naam ‘nationaal-socialisme’ alleen maar een populistische toevoeging is om arbeiders te paaien. (Waarom doen de huidige ‘populisten’ dat dan niet vraag ik mij af?) Het zou dus een soort complot zijn van nationalisten die zich vermomd hebben als socialisten. En dat in ál die Europese landen waar je nationaal-socialistische partijen zag? Wie gelooft zoiets? Ik kan iedereen verzekeren dat de nationaal-socialisten echt geloofden in hun richting van het socialisme. Dat blijkt ook uit al hun uitspraken. Nog een paar voorbeelden:

Anton Mussert: “liefde tot en bereidheid offers te brengen voor eigen volk. Dit wáre socialisme gaat dus niet uit van een onwezenlijk wereldburgerschap [...] maar gaat uit van het eigen volk.”

Mussert vond het Marxisme het valse socialisme. “Wie gelooft er nog in het nationaliseren van al die duizenden bedrijfjes” zei hij.

Ook Goebbels vond trouwens het nationaal-socialisme het ware socialisme en het Marxisme vals!

Afbeelding

Met zo’n argument dat de term ‘socialisme’ in de naam ‘nationaal-socialisme’ alleen maar een populistische toevoeging is kun je net zo makkelijk ook het hele internationale socialisme wel als een ‘populistisch verhaal’ zien en wat het misschien ook wel is. Want in besloten kring sprak Marx vrij negatief over de arbeiders en noemde ze een ‘troep ezels’ die de revolutie maar even voor hem moesten bewerkstelligen.

Wat is trouwens het ‘echte’ socialisme? Marx? Marx heeft helemaal geen alleenrecht of patent op het woord socialisme of ‘links’. Het socialisme bestond immers al vóór Marx. Je had verschillende vormen van socialisme in de 19e eeuw en ook in zijn tijd waren er radicale socialisten die het radicaal oneens waren met de theorieën van Marx. Zo eentje was ook Ferdinand Lasalle, die als eerste het idee van een soort staatssocialisme propageerde, een ‘nationaal’ socialisme. Hij wordt daarom ook vaak gezien als de uitvinder van het nationaal-socialisme, maar kreeg daarvan nooit de eer omdat hij een Jood was. Het was echter vooral in Amerika waar het nationale socialisme zich voor het eerst manifesteerde als een afsplitsing van het internationale socialisme.

Afbeelding
Ferdinand Lasalle

Eigenlijk is zo’n term als het ‘echte socialisme’ net zoiets als de ‘echte kerk’. De RK-kerk zag zichzelf als de ware kerk, maar toen kreeg je afsplitsingen die zich ook als de ware kerk zagen en de RK-kerk vals vonden. Er kwamen weer afsplitsingen van afsplitsingen van afsplitsingen... die zich allemaal als de ‘ware kerk’ zagen. Ik had vroeger op een christelijke school een leraar die het vaak had over de ‘echte’ christenen en ik ga hier verder niet uitleggen wat hij hier onder verstond. En op dit forum was er destijds een moslima die ons probeerde uit te leggen dat sjiieten geen ‘echte’ moslims waren. Het hoeft natuurlijk geen betoog dat voor een buitenstander zo’n begrip als ‘ware’ of ‘echte’ kerk geen enkele betekenis heeft. En dat geldt natuurlijk ook voor het ‘echte’ socialisme. Voor een buitenstander die geen boodschap heeft aan al die ideologische hersenspinsels heeft ook zo’n begrip als het ‘echte socialisme’ geen enkele betekenis. Het is alleen maar een richtingenstrijd binnen het socialisme. Overigens heeft het socialisme zelf ook wel iets weg van een kerk, compleet met dogma’s, rituelen en symbolen.

Dat de Amerikaanse invloed evident was, blijkt bijvoorbeeld ook uit het feit dat de Duitse nationaal-socialistische partij ook in hoge mate occult was. In omringende landen zag je dat minder. Een term als ‘Arische ras’ komt ook rechtstreeks uit de koker van het Theosofische Genootschap van Blavatsky. Dat hebben ze later maar wijselijk veranderd in ‘Adamitische ras’. Mogelijk is Blavatsky ook beïnvloed door het boek van Edward Bulwer Lytton ‘The Coming Race’, wat hier een duistere voorspellende waarde lijkt te hebben. De Amerikaanse nationale socialisten en het Theosofische Genootschap waren trouwens niet antisemitisch. Het waren de Duitsers die aan die occulte ideeën een antisemitische draai gaven.

Naarmate de invloed van de nationaal-socialisten verder toenam in Europa kwamen ze steeds meer in aanvaring met het hier toen nog dominante mainstream communisme omdat ze zich ontpopten als concurrenten. Desondanks hebben ze in Duitsland toch ook nog geprobeerd om met de communisten samen te werken. Onze hedendaagse ‘populisten’ zullen dat niet snel doen denk ik.

Deze samenwerking (in 1923) tussen de NSDAP en de KPD duurde maar enkele maanden. Er werd zelfs gesproken over een gemeenschappelijke vlag. Op hun bijeenkomsten waren er gastsprekers van zowel communisten als nazi’s. Uiteindelijk klapte de samenwerking weer uit elkaar als gevolg van dogmatische verschillen, maar een deel van de communisten kon zich niet meer in de KPD vinden. Dit werden de nationaal-communisten, ook wel nationaal-bolsjewisten genoemd. Ze omhelsden weliswaar het communisme, maar wezen het internationalisme af. Nationaal-bolsjewisten waren er trouwens ook in Rusland en Frankrijk. Ook in de nazipartij zou er later in 1930 uiteindelijk een splitsing komen. De linkervleugel van de NSDAP werd vooral vertegenwoordigd door de gebroeders Strasser en aanvankelijk ook Goebbels, maar werd door Hitler tegengewerkt omdat deze linkervleugel zich tegen zijn alleenheerschappij bleef verzetten. In 1930 stapte Otto Strasser uit de partij omdat al zijn medestanders dankzij Hitler en Goebbels uit hun functies waren ontheven. Otto Strasser stichtte daarna het Zwart Front (Die Schwarze Front), wat een linksere nationalistische partij was. Deze partij keerde zich zowel tegen de nazi's als tegen de communisten, maar was wel socialistisch. Ook schreef hij het pamflet Die Sozialisten verlassen die NSDAP. Hij riep de socialisten in de NSDAP dus op om de NSDAP te verlaten. Er zaten dus heel wat socialisten in de NSDAP, want anders zou zo’n oproep natuurlijk betekenisloos zijn. Gregor bleef de partij echter trouw, verklaarde loyaal aan Hitler te zijn en nam openlijk afstand van zijn broer, maar toch zou hij later in de Nacht van de Lange Messen (1934) door de nazi’s vermoord worden. Na de machtsovername door Hitler in 1933 emigreerde Otto Strasser naar Oostenrijk vanwaar hij de dictatuur van Hitler heftig bekritiseerde, o.a. via de radio.

Afbeelding

https://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaal-bolsjewisme

Na de machtsovername van Hitler werd ook het communisme in Duitsland uitgebannen zodat Hitler hierdoor in Duitsland geen concurrent meer had. Stalin zag echter het gevaar van zijn concurrent heel goed, naarmate de macht van Hitler verder toenam. Mede omdat de communisten in Rusland hun eigen stalinistische communisme ook ‘nationaal socialisme’ (socialisme voor één land) noemden besloot Stalin dat de Duitsers nooit met deze naam aangeduid mochten worden. En in geen enkel Russisch document uit die tijd is dat dan ook te vinden. Ze werden altijd aangeduid als ‘fascisten’ of ‘Hitleristen’. Ook werd besloten om ze voortaan ‘extreem rechts’ te noemen, een term die voorheen gebruikt werd voor monarchisten. Let wel! Die zogenaamde ‘extreem rechtse’ groepen noemen zichzelf dus niet zo, maar ze WORDEN zo genoemd, door die ‘hard core’ socialisten. De strijd tussen de communisten en nationaal-socialisten was dus eigenlijk gewoon een concurrentiestrijd, misschien enigszins vergelijkbaar met een gangsteroorlog tussen misdaadsyndicaten. Of zoals Adolf Eichman het uitdrukte: “Mijn politieke gevoelens zijn links. De strijd tussen communisten en nationaal-socialisten is een strijd tussen broeders.”

http://www.independent.org/pdf/tir/tir_ ... menski.pdf

Overigens noemen nationaal-socialisten zich nog steeds links. Dat wordt ook duidelijk gesteld op de bekende neonazi-site ‘Stormfront’. Toen bij de opkomst van Pim Fortuyn en later Geert Wilders de discussie of beter gezegd het geschreeuw over ‘extreem rechts’ weer begon en geassocieerd werd met nazi’s vroegen veel neonazi’s zich opeens af waarom ze hen eigenlijk rechts noemden. Op Stormfront kwam hierop een duidelijk antwoord!

Where National Socialists are to be found in this spectrum seems quite clear: We are left-wingers—no doubt about it!

viewtopic.php?f=43&t=13578&start=50#p186901

https://www.stormfront.org/forum/t617746/

Daar staat het dus... Zwart op wit! Eigenlijk zie je vandaag de dag iets vergelijkbaars in Rusland. De eerder genoemde nationaal-bolsjewisten, die in de jaren dertig nooit een beweging van betekenis werden, werden onlangs in Rusland opeens héél groot. De Nationaal Bolsjewistische Partij (NBP) werd dus opeens een geduchte tegenstander van de huidige mainstream communisten. En hoe reageren die communisten op die nieuwe concurrent? Ze noemen ze weer... extreem rechts! Eigenlijk hetzelfde trucje weer als in de jaren dertig met de nationaal-socialisten. Maar met dit verschil dat de concurrent zich nu in eigen land bevindt en niet in een ander land, zoals Duitsland destijds. Wat opvalt is dat ook de media hier altijd aan meedoen en ook het fabeltje helpen verder te verspreiden dat de nationaal-bolsjewisten (nazbols) extreem rechts zijn. Toch werden de nationaal-bolsjewisten in de jaren dertig altijd als extreem links beschouwd en... nu opeens niet meer? Maar als de nazbols toen als extreem links beschouwd werden, dan de nazi’s toch zeker ook! Het zijn immers maar kleine dogmatische verschillen tussen het nationaal-socialisme en het nationaal bolsjewisme.

Afbeelding
Vlag van de nationaal-bolsjewisten.

En zoals blijkt uit het artikel ‘Was Hitler Links?’ van Marcel Roele, dat destijds in HP/De Tijd heeft gestaan, bewonderden veel vooraanstaande linkse intellectuelen uit die tijd Hitler en Mussolini net zoveel als Stalin. Het was ook de Fabian socialist (en dus geen nationaal-socialist) Bernard Shaw die er als eerste mee aankwam om mensen die voor de maatschappij van geen nut waren met een ‘humaan’ gas te vergassen. Maar net als met de huidige nationaal-bolsjewisten in Rusland werd Hitler na 1933 opeens veranderd in ‘extreem rechts’.

En wat is nu dus eigenlijk ‘extreem rechts’? Goed beschouwd dus eigenlijk iedereen die tegen het klassieke of nieuwe marxistische socialisme is. Dat kunnen dus ook democraten zijn zoals Churchill of Wilders, of Hugo Bos van de stichting ‘Cultuur onder vuur’ maar ook echte extremisten (die geen socialist zijn, behalve van de ‘verkeerde’ richting), het zijn vaak ook nationalisten (tenzij ze natuurlijk ook socialist zijn, maar ook hier niet van de ‘verkeerde’ richting), het kunnen monarchisten zijn en ook liberalen werden destijds ook vaak extreem rechts en fascistisch genoemd. ‘Extreem rechts’ kunnen ook hindoes zijn net als andere nationalistische etniciteiten. En het kunnen natuurlijk ook concurrerende socialistische stromingen zijn, zoals nationaal-socialisme en nationaal-bolsjewisme. Maar wat opvalt is dat er geen extreem rechtse moslims lijken te bestaan...! Bovenstaande groepen hebben gemeen dat ze vaak cultuur- of maatschappijbevestigend zijn. Logisch, want ze willen hun cultuur verdedigen tegen het Marxisme dat die cultuur of maatschappij kapot wil maken en wil vervangen door een socialistische. (Dat zogenaamde ‘extreem rechts’ wordt dus vaak door hun zelf uitgelokt.) Maar moslims lijken hier te ontbreken. Linksen hebben het nooit over extreem rechtse moslims, terwijl de moslims toch heel erg cultuurbevestigend zijn. Ze willen hun cultuur zelfs met geweld opleggen aan anderen. De islam is expansief en imperialistisch. De verklaring dat die (neo)Marxisten het nooit hebben over extreem rechtse moslims is natuurlijk logisch. Ze hebben van de islam een bondgenoot gemaakt om de Westerse cultuur te vernietigen, waarbij het natuurlijk vooral gaat om de christelijke roots. De meeste moslims zijn fundamentalist en als ze zouden zeggen dat die ‘extreem rechts’ zijn brengen die linksen zichzelf daarmee in diskrediet en maken ze zichzelf ongeloofwaardig als bestrijders van ‘extreem rechts’. Ze kunnen de islam natuurlijk ook niet ‘progressief’ noemen, want dat zou absurd zijn! De islam is in wezen de meest reactionaire kracht op deze planeet en dat weten die linksen zelf ook, maar ze weten ook dat iedereen dat weet. Dit zegt ook genoeg over het woord ‘progressief’! Daarom zijn moslims gewoon ‘niks’, niet links of rechts. Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat die termen Links en Rechts alleen betrekking hebben op onze eigen Westerse cultuur, maar waarom bestaan er dan opeens wel ‘extreem rechtse’ hindoes? Hieraan kan je zien dat er een spelletje gespeeld wordt met dit soort etiketten als ‘extreem rechts’.

Een leuk geval dat dit fenomeen van het ontbreken van rechtse moslims goed demonstreert werd hier vermeld door Mercator die een bijeenkomst van linksmensen bijwoonde en aan Marijnissen de vraag stelde of moslims nu links of rechts waren. Voor de goede man kon antwoorden greep de moderator in met de woorden "hier worden alleen ernstige vragen beantwoord! Volgende graag!" en daar stond Mercator tussen de Linksmensen.

Wat behelst nu tegenwoordig deze etikettenzwendel van Links en Rechts? ‘(Extreem) rechts’ is dus alleen maatschappijbevestigend wanneer het gaat om onze eigen Westerse (of nationale) cultuur (en eventueel ook andere als dat zo uitkomt), maar niet als het gaat om de islamitische. Je zou ook kunnen zeggen dat ‘extreem rechts’ alleen maar cultuurbevestigend is als het Links in de weg zit. En ook concurrerende socialistische stromingen die niet-Marxistisch zijn worden extreem rechts genoemd. Links is inderdaad maatschappijkritisch, maar alleen maar als het socialistische kritiek is en alleen maar t.a.v. onze eigen cultuur. Ze waren niet maatschappijkritisch t.a.v. bijvoorbeeld de slavernij, hoewel ze vandaag de antiracist uithangen. Het hele ongenuanceerde beeld wat die Linksen ons proberen op te dringen klopt bij nadere beschouwing helemaal niet... (Zogenaamde progressieve liberalen tegenover harde kille conservatieven.) Historische zaken die strijdig zijn met dit beeld worden weg gepoetst uit de geschiedenisboeken. Van bijvoorbeeld de Amerikaanse voorgeschiedenis van het nat.-socialisme weten veel mensen niets en ook denken veel mensen dat ‘progressieve blanken’ de slavernij afgeschaft hebben en dat de Democratische Partij daar een rol in speelde. Dat beeld is vals, want de Democratische Partij was juist de partij van de slavendrijvers. Dat er ook veel blanken slaaf waren weten ook veel mensen niet.

Zo heb je ook nog de mythe van de Romeinse groet, waarmee de herkomst van de fascistische groet verdoezeld wordt. Zoals hiervoor vermeld was de groet oorspronkelijk afkomstig uit Amerika waarbij scholieren de vlag moest groeten in het ritueel van de ‘Pledge of allegiance’, de gelofte van trouw aan de Amerikaanse vlag. De mythe is echter dat Mussolini voor het eerst de groet introduceerde en dat die afkomstig zou zijn uit het Romeinse Rijk. Die groet zou dan later overgenomen worden door de Duitsers en anderen. Maar de groet was er echter eerder in Duitsland dan in Italië en de Duitsers wisten ook waar het vandaan kwam; uit Amerika! Er is ook geen enkel bewijs dat die oude Romeinen zo’n groet hadden. Hele musea zijn nagezocht en er is geen spoor van zo’n groet te vinden. Toch was het in zekere zin een Romeinse groet, want Edward Bellamy (met zijn twee broers) en zijn neef Francis Bellamy woonden in het plaatsje Rome. Maar niet het Rome in Italië, maar het Amerikaanse Rome in de Amerikaanse staat New York. Via films over het Romeinse Rijk zoals bijvoorbeeld Ben Hur, waarin je kan zie dat die Romeinen dit gebaar maken, werd deze mythe verder versterkt. Francis Bellamy was trouwens ook een groot bewonderaar van het Romeinse militarisme. Een vreemde coïncidentie!

http://rexcurry.net/fascism=socialism.html

Dit zijn zomaar een paar voorbeelden van geschiedvervalsing. Er wordt al vaak over geklaagd dat de geschiedenisboeken alleen maar een linkerkant hebben en er is indoctrinatie op scholen.

Wat ooit begonnen is als een tweedeling in het Ancien Regime lijkt verworden tot een subtiele vorm van kwaadaardige misleiding. Links en Rechts worden door velen beschouwd als een vanzelfsprekend politiek spectrum. Maar Links is in onze tijd vooral socialisme en Rechts is eigenlijk de rest, als je goed kijkt. Liberalen, conservatieven, monarchisten, christelijke partijen... Allemaal rechts, maar hoe verhoudt zich dat dan tot ‘extreem rechts’? Een extreme liberaal wordt volgens mij alleen maar heel erg liberaal en een extreme conservatief wordt alleen maar heel erg conservatief. Het heeft allemaal niets te maken met fascisme en nationaal-socialisme. Maar een radicaliserende socialist kan wèl veranderen in een Marxist (communist) en zelfs in een nationaal-socialist. Zoals bijvoorbeeld de Belgische socialistische socioloog Hendrik de Man, bekend van het Plan de Man, die zich in de loop van de jaren dertig eerst tot het fascisme en toen tot het nationaal-socialisme bekeerde of Horst Mahler, de vroegere RAF-terrorist die nu bij de neonazistische NPD zit. Toen men hem vroeg waarom hij rechts geworden was zei hij: “Dat is niet zo. Het nationaal-socialisme is links en dat zal het altijd zijn.” En veel mensen die destijds op de NSDAP stemden waren mensen die daarvóór op de KPD en de SPD stemden.

Bij het nationalisme in de termen nationaal-socialisme en –bolsjewisme zou je kunnen denken dat hier ook gaat om iets wat cultuurbevestigend is. In zekere zin is dat zo, maar welke cultuur? De Joods-christelijke-humanistische cultuur? De Westerse of Europese cultuur? Zeer zeker niet! De nationale cultuur? Ja, maar tot op zekere hoogte. Sinds de kerstening van Europa bestaat er een gedeelde en dus overkoepelende cultuur, met christelijke feestdagen en een christelijke jaartelling. Het ligt nog iets gecompliceerder omdat naast het christendom ook de klassieken en de Germaanse Oudheid tot de pijlers gerekend worden waarop de Westerse cultuur rust. (Ik heb er hier eerder over geschreven.) Culturen bestaan volgens cultuurhistorici voornamelijk uit drie grote gebieden; godsdienst, wetenschap en kunst. Maar het is het christendom wat natuurlijk de Westerse waarden bepaalt. Wat we bij die radicale (socialistische) nationalisten zien is een teruggrijpen op een cultuur van vóór het Christendom. Bij de Duitse nationaal-socialisten was dat een groots Germaans verleden (wat nooit bestond), bij Mussolini het Romeinse Rijk, verder in onze tijd ook de Keltische cultuur en in het noorden het oude Vikingrijk, enz. Je ziet tegenwoordig ook het Odinisme. Eigenlijk dus een soort neo-heidendom. Dat is in zekere zin ook cultuurbevestigend, maar dan van een cultuur die daar millennia geleden was. Een regressie van je allerjewelste!

Hoewel socialisten uit alle macht ontkennen dat het nationale socialisme niets te maken zou hebben met het ‘echte’ socialisme bestaat er toch een vreemd voorbeeld dat bewijst hoe klein de verschillen in werkelijkheid zijn. Want er bestaat nog steeds een dictatuur waarvan de regeringspartij een klassiek nationaal-socialistische partij is. Deze partij noemde zich echter ‘gewoon’ socialistisch en was ook jaren lang lid van de Socialistische Internationale tot ze daar door toedoen van Jan Pronk weer uitgezet werden vanwege het gebrek aan vrije meningsuiting (alsof dat een probleem zou zijn in socialistische totalitaire staat). Deze partij is de PAP van Singapore en is een perfecte kopie van de nationaal-socialistische partij van Engeland van voor de oorlog, de BUFNS. Zelfs het logo en de slogan zijn nagenoeg gelijk. Zowel de entourage als de inhoud komen overeen met het klassieke nationaal-socialisme, waarbij het m.b.t. de inhoud natuurlijk gaat over het collectivisme en corporatisme (verbond tussen het zakenleven en de overheid). Er is alleen een kleurverschil in de pakken. De pakken van de PAP’ers zijn wit terwijl de pakken van de leden van de BUFNS zwart waren (net als bij veel andere fascistische partijen). Maar dat misleidende kleurverschil is niet zo belangrijk. Er is echter wel een ander belangrijk verschil. De PAP is niet racistisch en antisemitisch wat ook blijkt uit hun slogan: action within social/racial unity. Dit is een kleine wijziging van de oorspronkelijke slogan van de BUFNS: Action within unity. De symboliek van die slogan komt tot uiting in hun logo, waarbij de flits de actie voorstelt en de cirkel de eenheid. Hierbij moet opgemerkt worden dat het racisme en antisemitisme geen inherent onderdeel van het nationaal-socialisme zijn. Dat is vooral de eigen inbreng van Hitler geweest die het nationaal-socialisme gebruikte als een vehikel voor zijn rassenwaan. Bij NS-partijen in andere landen zag je dat (aanvankelijk) niet zo. Ook de NSB was aanvankelijk niet antisemitisch en konden ook Joden gewoon lid worden. En dat gebeurde ook! Pas na 1936, maar vooral na de Duitse inval veranderde de NSB in een antisemitische partij. Ik herinner me nog dat mijn leraar geschiedenis vertelde van een Joodse NSB’er die in een concentratiekamp op zijn gestreepte pak nog steeds zijn NSB-speldje droeg. Hij was het kennelijk niet eens met die koerswijziging. Iets dergelijks gebeurde ook in Engeland met de BUFNS onder leiding van Oswald Mosley. Ook deze partij was aanvankelijk niet antisemitisch, maar onder druk van foute figuren in zijn partij ging Mosley om en werd ook zijn partij antisemitisch. Het oorspronkelijke nationaal-socialisme, dat vooral vanuit Amerika kwam overwaaien, was dus niet echt racistisch of antisemitisch (maar kon het wel wezen). En dit oorspronkelijke nationaal-socialisme zien we terug in de PAP van Singapore. Wie een moderne nationaal-socialistische regering wil zien, die niet racistisch is, moet naar Singapore kijken.

Afbeelding

Het is echter niet zo interessant waarom die partij uit de Soc. Internationale is gezet. Veel interessanter is hoe die partij er eigenlijk IN kwam! Want hoe komt een partij die qua inhoud en entourage overeenkomt met een NS-partij in de Socialistische Internationale? Zitten ze te slapen in zo’n organisatie? Hebben ze geen historisch besef? Kennelijk niet. Het was Dr. Rex Curry in Amerika die ontdekte hoe deze partij werkelijk in elkaar stak. Maar de socialisten zagen het verschil dus niet! Decennia lang zit zo’n partij in de Internationale zonder dat het iemand opvalt dat het niet ging om een klassieke socialistische partij maar om een NATIONAAL-socialistische partij en vermoedelijk weten ze het nog steeds niet. Ook voormalig PvdA-lid (en ook oud LPF-lid) Eduard Bomhoff sprak vol bewondering over het systeem van Singapore. Zou hij dat ook gedaan hebben als hij geweten had wat de ware aard van deze partij is? Ik ken geen ander voorbeeld dat zo duidelijk laat zien hoe dicht het internationale en nationale socialisme bij elkaar liggen als dit stiekeme nationaal-socialistische karakter van de PAP. Als socialisten van een ogenschijnlijk gewone socialistische partij niet weten dat die nationaal-socialistisch is, dan zien ze het verschil dus gewoon niet!

Wanneer je nu googelt op Rex Curry PAP Singapore verschijnen er allemaal links met het recept van een pittig gerecht: Rex Curry Puffs. Dit gerecht is vernoemd naar een vroegere bioscoop Rex, wat nu een restaurant geworden is en waar zogenaamde curry puffs worden geserveerd. Pas veel lager in de Google lijst verschijnen er een paar links met de bevindingen van Dr. Rex Curry. Toeval? Best mogelijk dat de naam van dit recept afkomstig is uit de PAP, om zo ‘Dr. Rex Curry’ lager in de Google lijst te krijgen en mogelijk is die in Singapore zelf helemaal niet meer te vinden.

Links speelt spelletjes met woorden om mensen op een verkeerd been te zetten. Dat is wat mij en ook veel anderen opvalt. Ook zo’n term als ‘extreem rechts’ dient daartoe met als doel om een associatie te leggen met nationaal-socialisme. Het is een leugen die niet openlijk gezegd maar gesuggereerd wordt. Het is een spelletje dat al decennia lang gespeeld wordt. Het laatste opvallende en gekke voorbeeld hiervan dat mij bijstaat is dat PvdA-burgemeester Waanders van Dokkum met de ‘extreem rechtse’ NVU belde met het verzoek om tijdens de Sinterklaas optocht te demonstreren vóór Zwarte Piet. Zo wilde ze de voorstanders van Zwarte Piet (en de Friese actievoerders) in diskrediet brengen. Zwart maken dus! Alhoewel... mogen we die term ‘zwart maken’ nog wel gebruiken, of is dat ook discriminatie? Of wat te denken van het woord ‘kapitalisme’? De uitgang –isme suggereert(!) dat het om een ideologie of stroming gaat, terwijl het gewoon gaat over het vrije ondernemerschap. Het koopmanschap is zo oud als de wereld en dus eigenlijk de normale orde der dingen. Met een beetje fantasie kan je in de economie van zo’n ‘kapitalistisch’ land een ‘systeem’ zien. Dit systeem zou tot onrechtvaardigheden en uitbuiting kunnen leiden (en dat kwam natuurlijk inderdaad voor) en nu komt als alternatief het ‘rechtvaardige’ socialistische systeem. Trap er niet in!!

Op een stiekeme manier probeert Links ons een terminologie op te leggen die altijd gunstig voor hun uitpakt en waarbij eigenlijk ook de tegenstanders worden ‘ingepakt’. We moeten hier alert op zijn en dus niet meedoen met die spelletjes, ook niet om bijvoorbeeld woorden of uitdrukkingen te vervangen door andere. Als je er goed over nadenkt is het woord ‘extreem rechts’ beledigend voor de rechtse (= niet socialistische) politieke partijen. Het is lasterlijk omdat er een associatie mee gesuggereerd wordt die niet bestaat. De koppeling met nationaal-socialisme door deze suggestieve associatie is dus volkomen kunstmatig en misleidend.

Hoe misleidend dit soort etiketten zijn blijkt als je eens goed kijkt naar de verschillen tussen het hedendaagse ‘populisme’ (een term die ook weer denigrerend bedoeld is, in de betekenis van ‘dom volk’) en het klassieke nationaal-socialisme die allebei ‘extreem rechts’ gelabeld worden. We nemen als voorbeeld de partij van Geert Wilders.

Wilders:
- anti-Islam
- pro-Israël
- voor de Joods-christelijke en humanistische cultuur
- liberalisme
- vrijheid en democratie

Nationaal-socialisme:
- pro-Islam
- anti-Israël
- tegen de Joods-christelijke en humanistische cultuur
- radicaal socialisme (als onderdeel van het nationaal-socialisme)
- dictatuur

De verschillen kunnen niet groter zijn! Er bestaat geen enkele overeenkomst of verwantschap tussen dit ‘populisme’ en nationaal-socialisme (met of zonder racisme/antisemitisme). Maar er bestaan wèl overeenkomsten met nat.-socialisme en andere vormen van socialisme. We zien dit bijvoorbeeld heel duidelijk met de AFA. De zwarte pakken en de griezelige zwart-rode vlaggetjes zijn als twee druppels water vergelijkbaar met die van de fascisten. En wat natuurlijk eveneens het geval is met de eerder genoemde slogans. Veel opvattingen van die ‘populisten’ over migratie, die tegenwoordig als ‘extreem rechts’ gelabeld worden, waren 30 jaar geleden trouwens gewoon mainstream, ook onder socialisten...

Afbeelding
AFA – linkse extremisten. Het echte fascisme dat zich nu voordoet als antifascisme. Een nieuwe vorm van misleiding.

EXTREEM RECHTS BESTAAT NIET!

In het valse beeld dat door deze etikettenzwendel wordt opgeroepen is links altijd goed en rechts altijd fout. Het beeld, waarin elke nuancering ontbreekt, is rechts = maatschappijbevestigend en links = maatschappijkritisch, waarbij ook verholen gesuggereerd wordt dat onze Westerse maatschappij per definitie slecht is. Onze cultuur verdedigen is dus altijd slecht, want dat is ‘extreem rechts’. Wat Churchill deed was dus fout. We hadden in WO2 gewoon ten onder moeten gaan en niet onze (Westerse) cultuur moeten verdedigen tegen de nazi’s. Dat was immers buitengewoon cultuur/maatschappijbevestigend! En daarom denken ook heel veel mensen, door al die misleiding met etiketten, dat ‘progressieve’ blanken witten de slavernij hebben afgeschaft terwijl het in werkelijkheid een christelijke zaak was. Wat ik hiermee wil zeggen is dat maatschappijkritisch of –bevestigend allebei wel goed of verkeerd kan zijn. Het gaat er gewoon om wat je verdedigt en waar je kritiek op hebt en ook het soort kritiek. Linkse (= socialistische) maatschappijkritiek is per definitie bijna altijd verkeerd omdat de ideologische grondslag ervan niet deugt.

Samenvattend kun je heel rationeel concluderen dat er veel meer redenen zijn om het nationaal-socialisme links te noemen dan omgekeerd. En wel om de volgende redenen:

- Het kan immers wetenschappelijk vastgesteld worden dat het nat.-socialisme in de 19e eeuw begon als een afsplitsing van het internationale socialisme en waarvan de roots teruggaan op Ferdinand Lasallle.
- Er is een duidelijke verwantschap met het klassieke (internationale) socialisme; slogans, kreten, vlaggen e.d.
- Het is ook vastgesteld dat de term ‘extreem-rechts’ voor het nat.-socialisme afkomstig is uit de propagandamachine van Stalin. (Dat het nat.-socialisme ‘rechts’ is dus de ‘waarheid’ van Stalin.)
- Nationaal-socialisten noemden zich zelf links en dat doen ze vaak nog.

Tja, als die nationaal-socialisten zich zelf links noemen, wie zijn wij dan om te zeggen dat dat niet zo is?

Wat nu te denken van politiek conservatisme als tegenhanger van het ‘progressieve’ socialisme? Conservatisme is goed als het gaat over waarden en het behouden van zinvolle tradities. Maar er bestaat ook een negatief conservatisme waarbij mensen heel erg vast zitten in een denkkader, zonder dat er ooit voortschrijdend inzicht is. Eigenlijk een beetje vergelijkbaar met het socialisme, waar je dit ook ziet. Ook kunnen ze garen spinnen door zich op te werpen als tegenpool van ‘progressief’ links. Want veel mensen denken rechtlijnig en kunnen daarom tot de conclusie komen dat het tegendeel (of beter gezegd wat GESUGGEREERD wordt als het tegendeel) van wat ze geloven wat slecht is altijd goed moet zijn. Om diezelfde reden zijn er soms naïeve mensen die denken dat fascisme en racisme wel ‘goed’ moeten zijn omdat links zegt dat het slecht is. Maar ze hebben niet door dat linksen dit soort reacties ook graag uitlokken om zichzelf te profileren als hele GOEDE mensen en het opgeroepen valse beeld graag bevestigd willen zien. Hoe intens duivels is dit allemaal! Mensen tegen elkaar opzetten en uitspelen. In werkelijkheid gaat het gewoon om valse tegenstellingen. Je hebt bijvoorbeeld een deels goed (en fout) conservatisme tegenover een vals (ideologisch) vooruitgangsgeloof. Er zit zelfs geen goed midden tussen. Het midden is dan een beetje shit van de ene kant (zo gematigd mogelijk) vermengd met wat shit van de andere kant. Ook de zogenaamde vooruitstrevendheid (‘progressiviteit’) van het socialisme is niet veel meer dan een ideologische opvatting over wat vooruitgang volgens die ideologie zou moeten zijn. Is het ook echte vooruitgang? Ik denk het niet. Dankzij die ‘progressiviteit’ gaan we nu terug naar de Middeleeuwen. Daarom spreekt men vandaag de dag van regressief links en ik denk dat dat een veel juistere term is. Ik denk dat er pas sprake is van ECHTE vooruitgang als we de ideologische wanen eens een keer achter ons laten en met een schone lei verder gaan. De dageraad van een nieuw millennium is misschien een goed moment voor een nieuw begin.

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Di Nov 05, 2019 6:58 pm
door Ariel
icon_thumbup.gif Wat veel werk moet jij aan artikel gehad hebben.

Knap hoor. Goed artikel.

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Di Nov 05, 2019 7:09 pm
door mercator
Ariel schreef:icon_thumbup.gif Wat veel werk moet jij aan artikel gehad hebben.

Knap hoor. Goed artikel.

Wat ik ervan begrijp -ik kan zo geen lange teksten meer lezen-is dit: al die linkse en rechtse ideologieën zijn beladen met eeuwen van nutteloze obsessies en fantasieën. Wat nodig is een pragmatisch handelende maatschappij die doet wat t beste is voor de meerderheid van de burgers. Trump bijv. wordt verweten dat hij de VS wil besturen zoals je een bedrijf bestuurt maar dat is nu net wat we nodig hebben.
Het omgekeerde is onze Belgische hansworst premier Charles Michel die zo nodig "aan de goede kant van de geschiedenis " wil staan. En niet inziet dat je daar helemaal niks voor koopt tenzij een eigen vals goed geweten.

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Di Nov 05, 2019 7:30 pm
door Pilgrim
Ariel schreef: icon_thumbup.gif Wat veel werk moet jij aan je artikel gehad hebben.

Knap hoor. Goed artikel.

Graag gedaan en bedankt voor je compliment. :wink2: Het viel wel mee met al dat werk hoor. Ik wist waar ik de info kon vinden. Ik ben nu een lijst aan het samenstellen met citaten van NS-leiders waarin ze zich nadrukkelijk profileren als LINKS. En daarnaast een andere lijst van socialistische leiders met uitspraken die overeenkomen met die van NS-leiders (in verschillende landen). Je had dit artikel toch al eerder gelezen op die andere topic neem ik aan?

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Wo Nov 06, 2019 8:09 pm
door Hans v d Mortel sr
Ariel schreef:icon_thumbup.gif Wat veel werk moet jij aan artikel gehad hebben.

Knap hoor. Goed artikel.

Helemaal mee eens. Hier houd ik van. Chapeau voor Pilgrim! :greeting2:

Ik weet bijna zeker dat er weinig in staat dat niet al in mijn hoofd is opgeslagen en op een rijtje staat gerangschikt. Desalniettemin vind ik het super goed dat dit hier op FFI geplaatst wordt en ik ga het zeker (morgen) lezen. Want ik heb altijd nog die twijfel dat ik mogelijk iets niet weet dat voor mij van belang kan zijn onder het motto waar moslims een enorme hekel aan hebben, namelijk:

METEN IS WETEN.

Hoe is het toch mogelijk dat moslims nog altijd niet weten dat zij op de ladder van de grootste beschavingen aller tijden, op de onderste trede staan. Niet sinds kort, maar al een paar duizend jaar.


Het kaartenhuis van Islam staat op instorten. Nog een korte tijd te gaan en dan is het meest walgelijke waardeloze weerzinwekkende achterlijke van onze westerse beschaving afhankelijke moslimland Saoedi-Arabië aan de beurt. Welke beurt? Nou wat dacht u van een eersteklas gewelddadige revolutie? Lekker toch! Ere wie ere als Allah toekomt - uit naam van de historische perverse pedofiele psychopaat profeet sadist Mohammed.

Je moet als mens echt wel een enorm hersenletsel hebben overgehouden bij het lezen van de Koran om de zelfbedachte profeet Mohammed als de perfecte mens te beschouwen.

Re: Is extreemrechts een probleem?

Geplaatst: Vr Nov 08, 2019 5:30 pm
door Mahalingam
Ik ben er even voor gaan zitten om al het bovenstaande te lezen. Ik begon met "Is extreemrechts een probleem? " en daarna het artikel van Pilgrim "Het linkse nationaal-socialisme en de mythe van ‘extreem rechts’ - een beschouwing" er achter aan.
Het was goed leesvoer. Daar steek ik nog wat van op.
Mijn dank en complimenten aan Pilgrim voor zijn artikel.