Ramadhan en islam in Indonesie

Is het leven in een land van de islam echt het paradijs? Waarom zijn er geen rustige, stabiele islamitische landen op onze planeet?
indobelg
Berichten: 113
Lid geworden op: Ma Mar 31, 2003 2:11 am

Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor indobelg » Vr Okt 15, 2004 9:29 am

De Ramadhan zal morgen beginnen
Gelukkig heb ik daar geen hinder van omdat ik op het enige Indonesische eiland woon waar Hindoes in de absolute meerderheid zijn.
In mijn buurt geen schreeuwtenten die de onschuldige heiden om 3 uur in de morgen wekken met krachtige luidsprekers waaruit de volgende boodschap komt : Allah is groot ! Vrouwen ! Naar de keuken ! Begin het Sahur maal te koken voor je familie !
Ik heb gedurende tien jaar in de stad Bandung (eiland Java) gewoond, en daar werd ik gek van die Ramadhan. Er waren toen twee moskees in mijn straat.

Nochtans ondervind ik wel hinder wanneer ik naar de Indonesische TV kijk, dus dat doe ik niet tijdens deze Heilige Maand.
Alle modern en sexy uitziende TV sterren zullen zich vanaf morgen plots hullen in gewaden met lange mouwen en hoofddoeken want het is Ramadhan.
In praatprogramma’s zal er eindeloos geluld worden over de Ramadhan, in de stijl van : en hoe brengt filmster Desi de Ramadhan door ? En TV ster Najwa, vindt zij het ook zo leuk om 4 uur in de morgen wanneer zij met haar gezin het sahur-maal neemt ?

Tussendoor komt er natuurlijk reklame op TV. Men ziet dan een jong ventje van een jaar of acht dat tegen zijn ouders zegt dat hij ook wil vasten. De vader haalt een tablet boven en zegt : dank zij deze pil zal je goed kunnen vasten, inch’allah.

Tijdens de Ramadhan zal er geen enkel glas water noch een snack geconsummeerd worden op TV. Alle kookprogramma’s worden geschrapt.

Dat doet mij de bedenking maken dat de moslims toch wel gemakkelijk te verleiden zijn. Men veronderstelt dat alleen al door het zien van een lekkere maaltijd op TV zij onmiddellijk het vasten opgeven.
Is dat ook de reden dat vrouwen hoofddoekjes – of zeer verhullende gewaden - moeten dragen, want dat moslim mannen zich niet kunnen beheersen ?

Zoals elk jaar zijn er ook vele betogingen van vrome studenten die naar het kantoor van de provinciegoeverneur trekken en eisen dat alle cafeetjes, bars en disco’s, kortom, alle gelegenheden voor amusement, gesloten worden tijdens de Heilige Maand.
Totaal overbodig, want de goeverneur heeft al een decreet klaar dat hun verzoek inwilligt. Hij wil namelijk voorkomen dat deze groepen het recht in eigen handen nemen en de horeca in brand steken. Dat is namelijk de vorige jaren al gebeurd en de politie heeft toen niet ingegrepen.
In sommige provincies worden ook restaurants gesloten ; enkel na zonsondergang mogen die eetgelegenheden weer open.

Op TV zijn tijdens de Ramadhan de religieuze uitzendingen niet te tellen. Hopen imams komen het volk indoctrineren.
Men zal ook de president zien die dan samen met de ministers op de grond zit met gekruiste benen en na zonsondergang begint te eten. Uiteraard wordt er eerst gebeden. Dit lijkt op de Amerikaanse president Bush die prayer breakfasts organiseert in het Witte Huis.
Waar is de scheiding tussen kerk en staat ?
Indonesie noemt zich een seculier land. Daar kan ik alleen maar mee lachen.

Er wordt helemaal geen aandacht besteed aan de Katholieken, de Protestanten, de Hindoes, en de Boeddhisten. Wanneer die een feestdag hebben komt er nauwelijks iets op TV. Over atheisten zal ik maar zwijgen want atheisme valt hier nog onder de strafwetgeving. Atheisme is strafbaar in Indonesie. Er zijn wel atheisten, maar die blijven ondergronds en zulen nooit hun stem verheffen dus niemand weet hoeveel er zijn.

Het gaat zelfs zover dat het als onbeschoft wordt beschouwd wanneer ik bezig ben mijn middagmaal te verorberen tijdens de Ramadhan en er plots een moslim op bezoek komt. Ik word dan verondersteld onmiddellijk de tafel af te ruimen en ook niet te drinken (geen water, niks).

Wanneer ik dan de lokale moslims vraag waarom het beleefd is dat ik niet toon dat ik overdag eet wanneer er een moslim op bezoek komt, zeggen zij dat dit elementaire beleefdheid is en een teken van tolerantie.

Tolerantie ? Is het niet eerder het opleggen van hun normen aan mij ?

indobelg
Berichten: 113
Lid geworden op: Ma Mar 31, 2003 2:11 am

Re: Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor indobelg » Vr Okt 15, 2004 9:35 am

Elk land heeft zijn stompzinnige TV programma’s, maar vele debiele programma’s zijn ontworpen en uitgedacht in de Westerse wereld. Het concept van zo’n programma wordt dan verkocht aan een land zoals Indonesië.
Het leuke is nu te zien hoe men zo’n westers spelprogramma invult in Indonesië. Mensen die hier in die programma’s voorkomen reageren heel anders dan de Engelse of Amerikaanse makers voorzien hebben.

Wat hier opvalt is de religiositeit. Godsdienst is overal. In elk TV programma, op alle Indonesische TV kanalen wordt er over de Almachtige gesproken.

Neem nu de kwis Who Wants To Be A Millionaire.
Vorige zaterdag heb ik er naar gekeken en heb dit tot het einde volgehouden.
Who wants to be....., roept de Indonesische quizmaster.
Iedereen in de zaal gilt : a millionaire !
En de show begint.
Men stelt de kandidaten voor en dan komt de selectievraag die zo ontzettend debiel is dat ik mijn adem inhoud : Wanneer men zijn haren wast, wat doet men eerst ? Haren afdrogen ? Shampoo op de haren ? Water op de haren ?
Uiteindelijk is er een kerel die het snelst juist geantwoord heeft en die wordt dan de eerste kandidaat.
De animator maakt nog even een grapje over het feit dat de kandidaat geen haar op zijn hoofd heeft staan en deze strijkt glimlachend over zijn kale kop. Nochtans, zegt de quizmaster, weet deze kale heer alles over haren wassen.
De zaal lacht, brult, applaudiseert. De kandidaat applaudisseert ook.

De quizmaster moet natuurlijk tonen dat hij een beetje Engels kent, dus hij zegt : Ready for the hot seat ?
De kandidaat kijkt hem niet-begrijpend aan.
Vlug vertaalt de spelleider zijn vraag, maar hij vertaalt te letterlijk want als je hot seat in het Indonesisch vertaalt door kursi panas, betekent dit inderdaad letterlijk een hete stoel, en dit geeft de Engelse uitdrukking niet duidelijk weer.
De kandidaat voelt eerst even voorzichtig aan de stoel alvorens hij gaat zitten. Niemand merkt dit.

Dan gaat de kandidaat in de hot seat zitten en de quizmaster vraagt hem of hij alleen gekomen is.
Overbodige vraag want Indonesiërs komen nooit ergens alleen naartoe. Ze brengen hun hele familie mee.
Ook de echtgenote van de kandidaat zit in de zaal.
Schijnwerper op het mens. Camera in close-up. Haar hoofd vult het hele TV scherm.
De quizmaster zegt : bidden maar tot Allah dat uw echtgenoot wint. Het mens begint onmiddellijk te bidden.
Ook de kandidaat zegt na elk antwoord, wanneer de spelleider hem vraagt of hij zeker is van zijn antwoord : inchallah – zo Allah het wil.
Gewoonlijk sluit hij daarop zijn ogen en prevelt hij een gebed.
God doet mee met de kwis.

Is het antwoord juist, applaudisseert de zaal, de spelleider, maar ook de kandidaat zelf.
Ik heb nooit begrepen waarom alle kandidaten in dit land altijd ook voor zichzelf applaudisseren. Zal wel een nationaal kentrekje zijn.

Indonesiërs geloven in een persoonlijke God. Toen parlementsvoorzitter en presidentskandidaat Akbar Tanjung in de maand maart 2004 vrijgesproken werd van corruptie door het hoogste gerechtshof van Indonesië, viel hij voor de TV cameras op zijn knieën, sloeg zijn voorhoofd tegen de grond en brulde : Allahu akbar!

Jaja, Allah is groot, maar de corruptie is groter. Mijnheer Akbar Tanjung had namelijk een aantal miljoenen dollar die bestemd waren voor scholen voor de arme mensen in de zak van zijn partij gestoken ( en ook in zijn eigen zak)
De rechter van de lagere rechtbank nam uit protest ontslag en gooide zijn rechterstoga over de haag. Hij had Akbar schuldig verklaard in een gemotiveerd vonnis dat alle feiten bewezen achtte. Hij legde een gevangenisstraf van drie jaar op, maar zijn vonnis werd door het hoogste gerechtshof gewoon verbroken en als een vod papier weggeblazen.

Vermits Indonesië alles imiteert – niet alleen beroemde merken van schoenen en kledij - heeft het Indonesisch TV kanaal RCTI ook American Idol op het programma, maar hier wordt dat Indonesian Idol.

Groot verschil met de Idol programma’s in Westerse landen : er wordt een stuk afgebeden, de gebeden die de quizmaster suggereert worden opgedreund alvorens de sukkels op het podium verschijnen in de hoop dat zij een ster worden.

Interviews met beroemde lokale zangeressen, of acteurs en actrices in lokale soaps ?
Onveranderlijk komt God zich ermee bemoeien, zoals : Dank zij Allah, de Almachtige, heb ik mijn echtgenoot gevonden, of : nu ben ik zo blij dat de CD die ik heb uitgebracht dank zij Allah sukses heeft en indien Allah het wil, zal ik volgend jaar weer een CD uitbrengen.

Dit gedrag is niet enkel typisch voor de moslims. De Indonesische christenen van alle strekkingen, en ook de hindoes in Bali vertonen hetzelfde gedrag.

Dit volk – en daarmee bedoel ik ook de jeugd en de universitairen - heeft angst van spoken en geesten, politie, regeringsambtenaren, meerderen, priesters, haji’s, gebedsgenezers en tovenaars.

Het zal nog lang duren voor daar verandering in komt, want elke nieuwe generatie volgt lijdzaam dezelfde weg. Geen spoor van contestatie.

Moge de Almachtige hun ogen openen...

indobelg
Berichten: 113
Lid geworden op: Ma Mar 31, 2003 2:11 am

Re: Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor indobelg » Vr Okt 15, 2004 9:38 am

De Indonesische TV, en daarmee bedoel ik al de Indonesische kanalen, is uniek in de wereld, niet alleen omdat er nergens zoveel reklame op TV komt als hier (meer dan in de USA) maar ook wegens de schermteisterende rommel die men niet voor mogelijk houdt als men het niet met eigen ogen gezien heeft.

Wanneer Westerse TV kanalen, tijdschriften en platenmaatschappijen eindeloos doordrammen over net overleden beroemdheden of over een dode prinses teneinde een cent te verdienen aan hun dood bestempelt men dit als lijkenpikkerij.
In Indonesië gaat lijkenpikkerij veel verder : zoals gieren in de Afrikaanse savannah staan de TV camera’s al in de sterfkamer nog voor de beroemdheid een lijk is geworden.

Het geval Sukma Ayu is daar een goede illustratie van. Sukma was een beroemde sinetron ster in Jakarta. Sinetron is een contractie van de Indonesische woorden sinema en elektronik en betekent een TV drama, een soap dus. Sukma was net 25 jaar oud geworden toen zij plots in een coma viel. Zes maanden lang drongen TV camera’s binnen in de Intensive Care Unit van het hospitaal, zodat de kijkers de comateuze Sukma verbonden met allerlei pijpjes en draden aan een machine konden zien en ook biddende familieleden rond haar bed, en bezoekende collega’s- beroemdheden, plus interviews met steeds weer andere dokters, en gebedsstonden in de ziekenhuiskamer, kortom, alles kwam op TV.

Toen na zes maanden Sukma nog steeds in coma was besloot de familie om haar naar huis te brengen. Al het materieel werd gehuurd van het ziekenhuis en een Intensive Care Unit werd opgezet in het ouderlijk huis.
De TV kijkers hebben alles mooi kunnen volgen : hoe Sukma even werd losgekoppeld van de ademhalingsmachine en dan dadelijk weer verbonden met een draagbare machine, hoe zij in de ambulance werd gelegd (een joernalist met cameraman was ook aanwezig in de ambulance) en tenslotte de dokter die zei dat de ambulance het trajekt Jakarta-Bogor moest afleggen in 30 minuten want dat de medische apparatuur in de wagen slechts gedurende die tijd kon werken.
Een massa joernalisten stond voor het geopende portier van de ambulance. Toen de deur eindelijk gesloten werd en de wagen vertrok bleek dat een vrachtwagen van de TV de uitrijpoort blokkeerde.
Vijftig minuten later kwam de ambulance aan bij het ouderlijk huis van Sukma.
Vermits de ademhalingsmachine het begaf na dertig minuten zoals voorspeld door de dokter, kreeg Sukma in de ambulance zuurstof via een manueel proces en ook dit was te zien op TV.

Bij aankomst in het ouderlijk huis werd zij onmiddellijk weer aan een machine gelegd, maar de aanwezige dokter fronste de wenkbrauwen en keek zorgelijk.
Uiteraard waren er minstens zes camera’s die alles opnamen en was de kamer vol met joernalisten en familieleden.
De TV kijkers werden getrakteerd op een close-up van de hartslagmachine die zelfs voor een leek duidelijk een haperende hartslag vertoonde, close-up van de wenende familieleden en vrienden die steeds maar Arabische verzen van de Koran citeerden, ook een dramatische close-up van de moeder die alleen nog maar wenend het woord Allah herhaalde, en tenslotte de dokter die kalm de dood vaststelde en de hysterische taferelen van de zus van Sukma, de moeder en de vader, kortom, alles was te zien op TV.

Was het hiermee gedaan ? Nee, natuurlijk niet. Dit alles is 10 dagen geleden gebeurd, en nu nog ziet men elke dag uitgekozen uittreksels uit die reportages op TV. Vandaag volgt een overzicht van haar carrière, en op andere kanalen een gelijkaardig programma.

Nochtans is dit niet het dieptepunt van de Indonesische TV. We kunnen nog veel verder gaan, dacht een Indonesische producer, en prompt kwam er een programma dat de weerlozen en de armen opvoert als amusement.

Vandaag zaterdag 2 oktober 2004 krijgt de kijker weer het programma te zien dat de Indonesische titel Uang Kaget draagt wat betekent : surprise geld.

Het programma verloopt als volgt : een vent die geheel in het zwart is gekleed en een buitenmaatse hoge zwarte hoed op zijn kop heeft, gaat, vergezeld door de camera’s en een mooie jonge meid in design kledij en minirok, naar de krottenwijken om daar aan een arme drommel of diens vrouw een bedrag van 10 miljoen rupiah (880 euro) te overhandigen maar de voorwaarde is dat men slechts een half uur de tijd krijgt om dit bedrag uit te geven.

De meeste armen die aldus worden uitgekozen vallen meteen op hun knieën en danken Allah. Dan gaat de chronometer aan. Nu moet de arme drommel transport vinden naar een winkelcentrum en dat betalen met die 880 euro want de TV-maatschappij biedt geen gratis transport aan.
Dat neemt behoorlijk veel tijd in beslag want de sukkels wonen niet in een buurt waar er taxi’s zijn of openbaar vervoer. Ondertussen loopt de chronometer.

Eens aangekomen in een winkelcentrum moet er gekocht worden tot het geld op is en ondertussen loopt de chronometer. Twee echte politiemannen die door de TV betaald worden lopen mee om te vermijden dat de verstomde en verbaasde winkelbedienden denken aan een overval.

En dan lachen maar : met de weerloze arme drommel die plots een som in handen krijgt die hij in zijn hele leven nooit bij elkaar heeft gezien en nooit meer zal zien, die in tijd van een half uur alles moet uitgeven en moet beslissen wat hij zal kopen, en voortdurend gevolgd wordt door camera’s, politiemannen en een sexy griet in minirok die doorlopend commentaar geeft voor de kijkers.

Het gebeurt dat er sukkels zijn die er slechts in slagen om binnen de vastgestelde tijd van 30 minuten 300 van de 880 euro uit te geven. Na al de spanning en de psychologische schok barsten die mensen in tranen uit want ze moeten, onder toezicht van de politie, de rest van het geld teruggeven aan de man met de zwarte hoed.

Er zijn er ook bij die er in slagen om een koelkast, een DVD player, een airconditioning set en een blender te kopen maar die thuis geen elektriciteit hebben.

Sommigen slagen er in om inderdaad alles uit te geven en vallen dan weer op hun knietjes en danken Allah voor de goede gaven die zomaar uit de lucht vielen.

Mijn arm land, mijn Indonesië waar ik zoveel van hou, wanneer zal je eindelijk volwassen worden ?

Gebruikersavatar
Patrick
Berichten: 383
Lid geworden op: Di Jan 21, 2003 10:23 pm

Berichtdoor Patrick » Vr Okt 15, 2004 4:54 pm

Dag Indobelg,

Leuk van je te horen :) Het moeten harde tijden zijn daar op Bali, toch voor het toerisme. De Aussi's zullen misschien meer geneigd zijn om de Fiji eilanden te verkiezen als vakantiebestemming (veiliger, goedkoper)

Toch wel straf wat je daar schrijft, die Indonesiërs overtreffen echt wel de Amerikanen voor wat betreft wansmaak. Zo te zien zouden ze er niet voor terugdeinzen om de Iraakse onthoofdingsvideo's integraal uit te zenden.

De dood is in Indonesië trouwens niet zozeer een taboe: Ik sta ervan versteld hoe toeristen -de camera in aanslag- probleemloos zo'n Balinese lijkverbranding kunnen bijwonen.

nina
Berichten: 1885
Lid geworden op: Zo Jan 26, 2003 10:53 pm

Berichtdoor nina » Za Okt 16, 2004 12:42 am

Hai Indobelg. leuk weer eens wat uit Indonesië te horen.

Over atheisten zal ik maar zwijgen want atheisme valt hier nog onder de strafwetgeving. Atheisme is strafbaar in Indonesie. Er zijn wel atheisten, maar die blijven ondergronds en zulen nooit hun stem verheffen dus niemand weet hoeveel er zijn.


Dat kan ik mooi toevoegen aan mijn steeds langer wordende standaardantwoord als er weer iemand de tolerantie van de islam wil bewijzen met de uit het verband gehaalde koranquote 'Er is geen dwang in de godsdienst'. :P


Elk land heeft zijn stompzinnige TV programma’s, maar vele debiele programma’s zijn ontworpen en uitgedacht in de Westerse wereld.


Tegenwoordig mag je ook gerust zeggen: in Nederland. Wij zijn in vele onverlichte landen beroemd vanwege de van alle smaak en intellect gespeende megapulp die wij exporteren. 8)

De Indonesische TV, en daarmee bedoel ik al de Indonesische kanalen, is uniek in de wereld, niet alleen omdat er nergens zoveel reklame op TV komt als hier (meer dan in de USA) maar ook wegens de schermteisterende rommel die men niet voor mogelijk houdt als men het niet met eigen ogen gezien heeft.


Toch erg blij dat je dit even onder de aandacht brengt. :o
Ik geneer me altijd nogal als ik iets van onze beschaving probeer te verdedigen en er wordt op onze tv gewezen. Men eindigt hoger op tv naarmate men beter continue klinkend gekeuvel weet te paren aan zuiver inhoudsloze vreugde, maar probeer maar iemand te overtuigen dat er ook een andere kant bestaat. Dan is het goed te weten dat er nog ergere tv bestaat. Zal voortaan naar de Indonesische dieptepunten doorverwijzen. :D

Iznogoodh
Berichten: 1716
Lid geworden op: Ma Jun 14, 2004 6:14 pm

Re: Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor Iznogoodh » Za Okt 16, 2004 12:55 am

indobelg schreef:De quizmaster zegt : bidden maar tot Allah dat uw echtgenoot wint. Het mens begint onmiddellijk te bidden.

Beste indobelg,

Schitterend! Ik lag naast mijn stoel van het lachen. Ik zie zoiets al voor me.


Iznogoodh
Onze Vader...
Die in de Hemel zijt...
Blijf daar...

indobelg
Berichten: 113
Lid geworden op: Ma Mar 31, 2003 2:11 am

Re: Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor indobelg » Di Okt 25, 2005 4:44 pm

Wat men ook zegt hier op de Indonesische TV en in de andere media, er is gewoon geen tolerantie van de kant van de Allah aanbidders.

Het FPI (Fron Pembela Islam = het Front dat de Islam verdedigt) valt aan, d.w.z. met vijfhonderd mensen vallen zij binnen in een hotel en zij gaan kijken of de mensen die in die kamers slapen wettelijk getrouwd zijn.
Ook gaat het FPI bars die openen tijdens de Ramadhan gewoon in brand steken.

De politie staat er bij en kijkt er naar, want politie hier is enkel geinteresseerd in geld verdienen.

Gelukkig woon ik in Bali waar 90 procent van de bevolking Hindoe is.

Op andere eilanden, zoals Sumatra, Java, de Molukken, Sulawesi, enz.. lopen de moslims tijdens de Ramadhan op straat om 3 uur in de morgen en ze slaan op trommels en ook op de deuren van de inwoners om wakker te worden voor de sahur en dat terwijl er ook een heel aantal christenen en katholieken daar wonen.

De moskees gebruiken tegenwoordig een cassette recorder met een timer.

Toen ik nog in Bandung woonde (een stad van 4 miljoen inwoners op het eiland Java) heb ik ooit (in 1989) ingebroken in de moskee, en ik heb toen de cassette veranderd met een cassette van de Beatles, dus om 4 uur in de morgen hoorde men een liedje van de Beatles.

Men wist zeer goed wie dat gedaan had, maar ik was toen al op weg naar Bali en ze hebben mij niet kunnen vermoorden.
Trouwens, dat is al lang geleden hee, in 1989.

Nogmaals, gelukkig woon ik nu al sinds 1989 op het eiland Bali en dat is zalig, want hier is er geen gezever met moskee en ook geen lawaai van de moskee.

De Balinezen worden het beu dat Javaanse moslims bommen leggen in hun geliefd eiland.

Hoe moeilijk is het om een klein eiland zoals Bali te verdedigen, hee ? De bommenleggers komen zeker niet per vliegtuig, want op de luchthaven wordt alles gecontroleerd. Ze komen via de ferry boat, en ik heb gezien hoe de politie kontroleert : geef hun tien euro en ze wuiven je door.

In een volgende mail zal ik jullie een website zenden dat zeer goed uitlegt wat er hier gebeurt.

indobelg
Berichten: 113
Lid geworden op: Ma Mar 31, 2003 2:11 am

Re: Ramadhan en islam in Indonesie

Berichtdoor indobelg » Di Okt 25, 2005 4:53 pm

http://www.balibs.org/

Ga naar die website en dan zal je zien wat er hier gebeurt !


Terug naar “Leven in moslimlanden”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten