Thuis een minirok, op straat een sluier

Is het leven in een land van de islam echt het paradijs? Waarom zijn er geen rustige, stabiele islamitische landen op onze planeet?
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73835
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Thuis een minirok, op straat een sluier

Berichtdoor Ariel » Vr Sep 02, 2011 11:43 pm

Thuis een minirok, op straat een sluier

Het regime in Iran pakt vormen van westers gedrag hard aan. Vrouwen die nauwelijks gesluierd zijn worden opgepakt, beelden van pre-islamitische helden zijn verwijderd en je hond op straat uitlaten is verboden.
Moeder kookt samen met dochterlief soep, terwijl vader zijn zoon voorleest uit de Koran. In de hoek zit oma op het tapijt glimlachend sokken te breien. Dat is zo ongeveer het ideale, islamitische familieplaatje dat in menig Iraans schoolboek staat afgebeeld. Maar in veel, met name middenklasse-gezinnen is sprake van een andere realiteit.

Zoals bij de familie Rezwani in haar bescheiden maar sfeervol ingerichte appartement in het noorden van de stad. Daar zitten Joenes (47), Sima (44) en tienerdochter Sjirien (17) met yorkshire-terriër Chili op schoot onderuitgezakt in hun Ikea-meubulair. Kauwend op een bezorgpizza kijken ze gespannen naar de tv. Zoals gewoonlijk naar de in de Verenigde Staten gestationeerde satellietzender 'Men o to' (Ik en jij), opgezet door de zangeres Googoosh die voor de islamitische revolutie van 1979 in Iran furore maakte. Het hebben van een satellietschotel is in Iran verboden. Toch beschikken miljoenen Iraniërs erover.

Het is weer tijd voor een nieuwe aflevering van 'Alstublieft, diner!'. In dat programma koken in Engeland woonachtige Iraniërs om de beurt gerechten voor elkaar. Iedere keer beoordelen de eters de culinaire vaardigheden van hun gastheer- of vrouw. De Iraanse middenklasse vlucht weg in de ongedwongen sfeer die hun landgenoten er al vrolijk op los kokkerellend, creëren. Het sarcastische commentaar van de voice-over draagt ongetwijfeld bij aan de populariteit van het programma.

Maar misschien is de belangrijkste succesfactor van Men o to wel gelegen in het feit dat de zender een aantrekkelijke mix biedt van entertainment en nieuws; wie BBC Persia te saai vindt, kan bij Men o to op een moderne manier worden geïnformeerd. In het nieuwsprogramma vertellen vier hip geklede dertigers elkaar in een ontspannen setting de ins and outs van de Iraanse politiek.

En dan heb je ook nog het satirische nieuwsprogramma 'Dokter Kopie' waarin een geanimeerde aap de politieke gebeurtenissen op de hak neemt. Sima: "Sinds ik Men o to kijk, weet ik veel meer. Er worden dingen gezegd die je op de Iraanse staatstelevisie nooit zult horen. De volgende dag heeft iedereen het er over."

"Naar de Iraanse staats-tv kijken we toch vrijwel nooit", zegt Sjirien. "De politie heeft al twee keer de satellietschotel verwijderd, maar we kopen telkens een nieuwe. De wereld waarin ik overdag als scholiere leef, is een compleet andere dan mijn thuiswereld. Hier draag ik topjes en mini-jurken, draai ik rockmuziek en doe ik wat ik wil. Op school draag ik een bedekkend uniform en moeten we bidden en zo. Ik heb echt het gevoel dat ik buiten een rol moet spelen." Joenes, die zichzelf als moslim beschouwt, vindt de sfeer verstikkend.

"Als wij in de zomer naar Antalya op vakantie gaan, zeg ik tegen Sjirien dat ze dat beter niet tegen de leerkrachten op school kan zeggen. En ook niet tegen de streng-islamitische meisjes in haar klas. Die gaan haar dan vragen of haar moeder en zijzelf soms een bikini dragen en dan krijg je als gezin meteen het stempel van qarbzadeh, verwesterd, opgedrukt. Er bestaan in Iran twee werelden: de streng islamitische Iraanse en eentje die door het Westen is geïnspireerd."

Verkiezingen van 2009
Tussen die twee werelden bestaan al langer spanningen, maar nog nooit eerder sinds de islamitsche revolutie van 1979 kwamen deze zo sterk aan de oppervlakte als bij de presidentsverkiezingen in de zomer van 2009. Toen kwam het tot zeer bloedige geweldadigheden tussen de aanhangers van de hervormingsgezinde oppositieleiders Moesavi en Karroebi en veiligheidstroepen van de regering. Maandenlang organiseerde de Groene Beweging demonstraties, maar deze werden telkens hard neergeslagen. In februari werden Moesavi, Karroebi en hun vrouwen onder huisarrest geplaatst.

Nog islamitischer
Sinds de verkiezingsrellen worden alle vormen van westers gedrag veel harder aangepakt dan daarvoor. Vooral dit jaar is het raak. 'Back to the Iranian Roots' lijkt het motto. Maar dan wel naar de wortels van het islamitische Iran. Daarom wordt opeens flink geageerd tegen pre-islamitische cultuurvormen. Zo hebben de autoriteiten de afgelopen maanden tientallen bronzen beelden van pre-islamitische Iraanse helden vernietigd. Andere zijn gestolen, vermoedelijk eveneens uit religieuze motieven. Muurschilderingen van het vroeger zo geroemde klassieke epos 'Het Boek der Koningen' zijn eveneens verwijderd. Want alles moet islamitischer.

Nog niet eerder werd de moraliteitspolitie in de grote steden dan ook op zo'n grote schaal ingezet als deze zomer, om vrouwen op te pakken die niet islamitisch genoeg gekleed gaan. Bij winkelpassages en andere drukke punten in de stad staan politiebusjes. Vrouwen in zwarte chadors spreken hun seksegenoten aan op hun vermeende 'slechte hedjab' (niet correcte wijze van sluieren, red.). Soms blijft het niet bij een waarschuwing, maar worden de vrouwen in busjes naar het politiebureau gebracht.

Opgepakt
Dat overkwam ook Yalda (23): "Het gekke was dat ik er helemaal niet overdreven opvallend uitzag. Ik droeg lichtbruine kleding en nauwelijks make-up. In principe kunnen ze de halve stad wel oppakken. Maar ze pikken er gewoon een paar jonge vrouwen uit als afschrikwekkend voorbeeld voor anderen. Op het politiebureau kreeg ik een lange preek en een waarschuwing. Ook moest ik een verklaring ondertekenen dat ik in het vervolg correcte hedjab zal dragen, anders zou ik de volgende keer een fikse boete krijgen. Wat willen ze, dat ik een chador ga dragen soms?"

Verboden honden uit te laten
Ook ander door de regering ongewenst gedrag wordt hard aangepakt. Zo heeft de politie deze zomer aangekondigd dat mannen met doodskoppen op hun kleding niet worden getolereerd en het bovendien verboden is geworden de hond in het openbaar uit te laten. Honden zijn namelijk onrein en vomen een symbool van wetserse decadentie. Dit tot grote woede van hondenbezitters zoals Shirien.

"Ik was zo boos toen ik het hoorde. We hebben geen tuin dus ik ben gedwongen Chili toch buiten uit te laten. Meestal doe ik het snel 's morgens vroeg en 's avonds wanneer het donker is. Maar het is toch belachelijk dat je niet eens je hond met een rustig gevoel kunt uitlaten? Een kennis van ons heeft een boete van 400 dollar gekregen alleen omdat hij de hond op straat uitliet."

Gescheiden studeren
Het nieuwste idee om de verwestersing van Iran tegen te gaan, is om de sekse-segregratie in de maatschappij nog meer aan te scherpen door deze nu ook in te voeren op universiteiten. Op basis- en middelbare scholen bestaat die scheiding al lang, net als in het openbaar vervoer, op sportcomplexen etc. Sommige universiteiten hebben al aangekondigd om dit vanaf het nieuwe universitaire jaar, dat deze maand begint, te zullen doen. Bovendien moet binnen iedere universitaire studierichting een aantal modules over de islam worden ingepast, want de wetenschap is ook verwesterd.

Oppervlakkig
Verrassend genoeg heeft de Iraanse president Mahmoed Ahmadinejad zich zowel tegen de harde aanpak van de slecht geklede vrouwen uitgesproken als tegen de scheiding van jongens en meisjes op de universiteiten, een maatregel die hij 'oppervlakkig' en 'onwetenschappelijk' noemt. Ahmadinejads verzet tegen dit soort maatregelen heeft tot veel kritiek geleid onder de conservatieve geestelijken die hem ervan beschuldigen de islam te schaden.

Hardline geestelijke Ahmad Khatami zei dat universiteitshoofden die een sekse-segregratie invoeren, een medaille verdienen in plaats van door de president op hun vingers getikt te worden.

Ook vrijdagsgebedleider Reza Ostadi heeft zware kritiek: "De president had dit nooit mogen zeggen. Uit studies is gebleken dat het scheiden van jongens en meisjes op universiteiten de immoraliteit verlaagt".

Volgens voormalig parlementslid Fatemeh Haghighatjoe probeert de president het volk op die manier wat tegemoet te komen in een tijd waarin hij steeds meer politiek geïsoleerd raakt. Een groot aantal parlementariërs heeft namelijk een motie tegen hem ingediend wegens politiek wanbeleid. "Ahmadinejad staat onder grote druk. Hij wil populariteit winnen bij het volk."

Hoge huwelijksleeftijd
Bita en Homayoen (beiden 21) zijn studiegenoten en hebben al ruim een jaar een relatie met elkaar. Ze zien niets in het idee om een volledige seksegregatie in te voeren op de universiteiten. Homayoen kijkt timide en praat met zachte stem: "Jongens en meisjes zitten nu al in aparte rijen op de collegebanken en eten in aparte kantines. Zo vrij is die omgang dus helemaal niet". Bita voegt eraan toe: "Bovendien moeten jongens en meisjes toch op een zekere leeftijd wel de gelegenheid hebben elkaar te ontmoeten. Er wordt nu al geklaagd dat de gemiddelde huwelijksleeftijd in Iran zo hoog ligt. Ook moet men de gelegenheid krijgen de andere sekse te leren kennen en leren hoe hiermee om te gaan. Hoe wil je anders goed functioneren in een huwelijk?"

De twee psychologiestudenten ervaren ook duidelijk twee werelden in hun leven. Bita lacht verlegen terwijl ze een met henna gekleurde haarlok onder haar hoofddoek schuift: "Op de universiteit gaan we nogal zakelijk met elkaar om. Maar in het weekend worden er regelmatig feesten gehouden waar we kunnen dansen en gewoon onszelf kunnen zijn. Maar op de achtergrond is er altijd de angst dat de politie komt binnenvallen. We denken er serieus over om na onze studie naar Canada te emigreren."

Twee culturen
Het feit dat er in Iran twee tegengestelde culturen naast elkaar bestaan, wordt niet ontkend. Het vormt een dankbaar thema voor menige film. Zo draaide het in de film 'Tamboerijn' van regisseuse Parisa Baght Avar om een flatgebouw waarin heel verschillende families wonen. Op het dak van het gebouw staan verscheidene satellietschotels die een streng religieuze familie een doorn in het oog zijn. De film toont hoe de bewoners op het dak met elkaar in gevecht gaan om het al dan niet verwijderen van de schotels en hoe de 'pro-satellieters' hun verboden schotels snel van het dak halen en verstoppen als de politie aan de deur komt.

In de nieuwe kaskraker Ekhrajiha 3 (De Gedeporteerden), de derde film van de ultraconservatieve en omstreden regisseur Masoed Denamaki, wordt eveneens ingespeeld op de tweedeling in de maatschappij. In de film is het verkiezingstijd. Er zijn een rode partij, een blauwe en een neutrale. De leiders van de blauwe en rode partij zijn oorlogsveteranen van de Iran-Irak-oorlog (1980-1988) die helemaal niet zo dapper waren als ze hun kiezers willen doen geloven. Door middel van gladde praatjes en gephotoshopte campagneposters beloven ze de kiezer veel, met name grenzeloze vrijheid, maar het is allemaal slechts een misleidende marketingstrategie.

De sterk op Ahmadinejad gelijkende leider van de neutrale partij is echter de 'good guy', die weet van het lijden van de echte oorlogsveteranen. "We moeten één kleur worden", roept hij het volk op. Men hoeft niet over veel verbeeldingskracht te beschlkken om het filmscript te relateren aan de presidentsverkiezingen die in 2009 in Iran plaatsvonden. De groene polsbandjes die de Moesavi-aanhangers droegen, zijn in de film vervangen door blauwe.

Zelfs het feit dat oppositieleider Moesavi vaak samen met zijn vrouw campagne voerde, wordt in de film belachelijk gemaakt door het wel heel erg op de voorgrond willen staan van de echtgenote van de 'blauwe' leider.

Als tijdens een live-debat dan ook nog eens door de politieke tegenstander met foto's bewezen wordt dat de 'first lady' haar neus heeft laten verkleinen in een tijd dat de rest van de bevolking honger leed, weten we wat we als beoogde kijker zouden moeten denken: deze mensen zijn verwesterd, oppervlakkig en slechts uit op persoonlijk gewin.

Boycot
Interessant is hoe de hervormingsgezinde aanhang van de rode en blauwe partij wordt neergezet: naïef, veelal langharig tuig met piercings, dat feest en zich te buiten gaat aan alcohol. Om die reden heeft de Groene Beweging opgeroepen de film te boycotten.

"Wij worden in deze film belachelijk gemaakt en met ons de roep van miljoenen Iraanse burgers om meer persoonlijke vrijheid", zegt Mahmoed (31) die actief is in de Groene Beweging.

"Het is een schande dat Moesavi, Karroebi en hun vrouwen nog steeds onder huisarrest staan. Ik zou zeggen: doe wat in plaats van hen belachelijk te maken."

http://www.trouw.nl/tr/nl/4728/Islam/ar ... uier.dhtml
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Dhana
Berichten: 7963
Lid geworden op: Do Nov 27, 2008 10:15 am

Re: Thuis een minirok, op straat een sluier

Berichtdoor Dhana » Za Sep 03, 2011 10:43 am

Iran wijst wel steeds met de vinger naar aartsvijand Israël maar ik denk dat er meer gevaar loert in het eigen land. Het valt me op dat veel Iraniërs die hier verzeild raken, maar al te graag hun gal spugen over het regime daar en hier al heel snel verkaasd raken en er bovendien veel zijn die met de grootst mogelijke opluchting het islamitische harnas afleggen.
Wil je in het leven werkelijk leren, moet je in staat zijn buiten het eigen ego te schouwen.

miss1979
Berichten: 136
Lid geworden op: Do Jun 09, 2011 8:31 pm

Re: Thuis een minirok, op straat een sluier

Berichtdoor miss1979 » Za Sep 03, 2011 9:25 pm

Ik heb echt medelijden met die mensen daar. Geen vrijheid en dagelijks de islam door je strot geduwd krijgen, willen of niet................


Terug naar “Leven in moslimlanden”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten