Het verdedigen van de Europese cultuur

Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 73280
Lid geworden op: Wo Apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Ariel » Do Aug 08, 2019 8:13 pm

Mahalingam schreef:
En de overwinning op de Ottomanen wordt nu nog in Polen feestelijk gevierd:

Afbeelding


Mooie meiden. icon_thumbup.gif
De geest van de wijze richt zich naar rechts, maar de geest van de dwaas naar links.

Gebruikersavatar
King George
Berichten: 19694
Lid geworden op: Zo Sep 11, 2011 1:22 pm

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor King George » Vr Aug 09, 2019 12:18 pm

Mooi Huzarenstukje dus.
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Zo Sep 15, 2019 1:54 am

12 september: 336 jaar geleden verstomde het “Allahu Akbar!”-geschreeuw voor Wenen

Geplaatst op 14 september 2019

Afbeelding
De Poolse koning Jan III Sobieski stuurt de paus het nieuws van de overwinning op de Turken voor Wenen.

Veel mensen die in de landen van de voormalige Habsburgse monarchie wonen, vieren elk jaar op 12 september de dag van het afslaan van de Turken voor Wenen. Op die dag in het jaar 1683 had keurvorst Max Emanuel samen met de Poolse koning Jan Sobieski een beslissend aandeel in de overwinning op de Turkse moslims, die onder “Allahu Akbar!”-geschreeuw Wenen belegerden.

En de katholieke kerk viert mee. En wel met het feest “Heilige Naam van Maria”. Het wordt nadrukkelijk “als uiting van dank voor het behoud van het christelijke Avondland gevierd.”

Met een afbeelding van Maria tegen de moslims gevochten
“Paus Innocentius XI (1676-1689) voerde de feestdag voor de hele kerk in, nadat op 12 september 1683 de verenigde christelijke legers onder het opperbevel van de Poolse koning Jan III Sobieski de tweede Turkse belegering van Wenen beëindigd hadden met de overwinnende Slag bij de Kahlenberg.” (Wikipedia).

Kroniekschrijvers van de gebeurtenissen berichten dat er voor het christelijke leger bij Wenen uit een banier met de beeltenis van Maria werd gedragen.

Net zoals de goede afloop van de Slag bij Lepanto wordt ingedeeld bij Maria, de rozenkranskoningin, vond het succesvolle neerslaan van de Turkse belegering van Wenen plaats in naam van de moeder van Jezus.

Het is verbazingwekkend dat de liturgiehervormers het feest in 1970 van de liturgische kalender hebben geschrapt. Daar zat destijds al de poging van appeasement tegenover de islam achter, waardoor bepaalde progressieve kringen binnen de kerk al in de jaren-70 werden voortgedreven.

Een kerkfeest wijst o het gevaar door islamisering
Blijkbaar was het Vaticaan zich echter in 2002 al bewust van de actualiteit van de historische achtergrond. Want sindsdien staat het feest ook weer als herdenkingsdag op de algemene kalender.

Het bleef echter ook in de tussenliggende periode in Oostenrijk en Duitsland gevierd worden door strenggelovige katholieken. Zij zijn zich steeds heel goed bewust geweest van het gevaar dat voor het Avondland uitgaat van de islamisering. Zij hebben – lang voordat islamcritici en de AfD dat deden – voor eenzelfde situatie als in de 17e eeuw gewaarschuwd.

Wat zou er gebeurd zijn wanneer...
Maar ook onafhankelijk van religieuze verbanden gaat het bij deze tegenaanval van Europa tegen de Turken om een pan-Europese gebeurtenis, die niet hoog genoeg ingeschat kan worden. Hierover schrijft een vriendin van me:

“Zonder deze gebeurtenis zou vermoedelijk de Verlichting nooit ontstaan zijn, onze huidige Europese waarden, mensenrechten, democratie zouden heel anders en zeer zeker niet beter zijn.”
Ook dit jaar wordt op 14 en 15 september in de Stephansdom in Wenen de gebeurtenis met preken, misvieringen en processies herdacht.

Bron: https://philosophia-perennis.com



Door: David Berger

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2019/09/14 ... oor-wenen/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Ma Sep 16, 2019 2:42 am

György Konrád († 13-09-2019): “De goede linkse ziel is snel gewonnen voor de verkeerde zaak”

Tekst Marjolijn van Heemstra, 15 september 2019

Afbeelding
György Konrád in 2016.

‘We zijn in Europa beter af dan waar ook ter wereld,’ zegt de Hongaarse György Konrád (1933). ‘Maar we realiseren ons te weinig wat we te verdedigen hebben. We moeten onze grenzen veel strenger gaan bewaken.’ Is dit de linkse humanist die in zijn boeken opkwam voor universele mensenrechten?

Het is moeilijk onbevangen naar Budapest te kijken als je net Geluk van György Konrád hebt gelezen. De zon schijnt, de Donau glinstert, maar door de opgeruimde stad schemert voortdurend dat monsterlijke Budapest waar de Joods-Hongaarse Konrád in ’44-’45 zijn toevlucht zocht. Nadat zijn ouders door de nazi’s waren afgevoerd, vluchtte hij als elfjarig jongetje met zijn zus en twee neefjes vanuit hun geboortedorp naar familie in de hoofdstad. Een dag na hun vertrek werden al hun schoolgenootjes op de trein naar Auschwitz gezet. Van de bijna tweehonderd kinderen kwamen er drie terug; een tweeling op wie in het kamp experimenten waren uitgevoerd en een veertienjarig nichtje dat bij de volwassenen was ingedeeld en dus tewerkgesteld.

Lees verder>>>
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Do Okt 31, 2019 6:25 pm

Exclusief interview met Paul Cliteur over het belang van de rechtstaat voor de Westerse beschaving

Door Kenneth Steffers, 30 oktober 2019

Afbeelding
Foto: Prof. dr. Paul Cliteur en de uil van Minerva. Bron: Paul Cliteur

Eergisteren vonden de Algemene Politieke Beschouwingen plaats in de Eerste Kamer. De fractievoorzitter namens Forum voor Democratie, Paul Cliteur (foto), sprak met onze verslaggever in Den Haag over de hoofdlijnen van het debat en het belang van de democratische rechtstaat. Hieronder leest u het exclusieve interview van DDS-reporter Kenneth Steffers (KS) en prof. dr. Paul Cliteur (PC).

KS: Mijnheer Cliteur, u mocht gisteren de spits afbijten in de Eerste Kamer bij de Algemene Politieke Beschouwingen. U heeft gesproken over de Democratische rechtsstaat en de uitdagingen die op ons afkomen. Waarom heeft u gekozen voor dat thema?


PC: Ik kwam op het idee toen ik naar de Troonrede zat te luisteren en daar iets werd gezegd over de rechtsstaat dat gewoon onjuist is. Onze koning verwees toen naar een “sterke rechtsstaat”. Over die sterke rechtsstaat zei de koning dat “die beschermt tegen criminaliteit, willekeur en machtsmisbruik.

KS: Waarom is dat onjuist?

PC: We moeten onderscheiden tussen een staat en een rechtsstaat. Een staat is een organisatie die als doel heeft het vreedzaam samenleven van een groep van mensen (de bevolking) op het territorium van die staat. En dat kan alleen als die staat macht en gezag kan uitoefenen op dat grondgebied. Kan de staat dat niet, dan is die staat geen “staat”. Bij de staat, staat dus macht centraal. Een rechtsstaat is een staat die de eigen macht beperkt door het recht.

PC: De rechtsstaat is zelfbeperking. Je kan het ook zo zeggen: de staat is beperking van ieder ander die de pretentie heeft macht te kunnen uitoefenen op het grondgebied. De rechtsstaat is zelfbeperking van de staat. In de Troonrede staat dat een “sterke rechtsstaat” beschermt – ik herhaal – tegen: 1 criminaliteit, 2 willekeur, en 3 machtsmisbruik. Dan verwar je dus het staatsbegrip met het rechtsstaatsbegrip. Want alleen de staat beschermt tegen criminaliteit, de rechtsstaat beperkt willekeur en machtsmisbruik.

KS: Dus dat heeft u premier Ruute voorgehouden: een fout in de Troonrede, immers de begrippen “staat” en “rechtsstaat” verwisseld?

PC: Nee, dat leek mij te pedant. Misschien was ik ook wel te laf of te slap om meteen zo hoog van de toren te blazen, dus ik heb dat niet gedaan. Dan zouden we ook een verwarrende semantische discussie hebben gekregen – zoiets werkt niet als je snel een paar punten moet maken die ook relevant zijn voor het werk in de Eerste Kamer. Ik vermeld het alleen omdat ik toen, bij het luisteren naar die Troonrede, op het idee kwam om de Algemene Politieke Beschouwingen te houden over de rechtsstaat.

KS: Was dat alles?

PC: Nee, ik zat ook geheel toevallig naast de heer Geert Wilders. Ik was mij tijdens het luisteren naar die Troonrede ook bewust naast iemand geplaatst die wel heel raar moet aankijken tegen wat er allemaal gezegd werd over staat en rechtsstaat. De staat oefent macht en gezag uit op het grondgebied van de staat. Maar wat betekent het voor hem? Hij zit in een gevangenis van bewakers. Zijn recht op bewegingsvrijheid is totaal vernietigd. Bij de bescherming van Wilders kan de staat zijn rol als handhaver van de orde op het grondgebied alleen met de grootst mogelijke moeite (en zware kosten) handhaven. Bovendien is de dreiging tegen hem ook gericht tegen een rechtsstatelijk principe.

KS: Welke rechtsstatelijke principes bedoelt u?

PC: Het recht op vrije expressie, een beginsel gewaarborgd in de grondwet (art. 7) en internationale verdragen (het Europees mensenrechtenverdrag, art. 10). Dus op die bewuste middag, op 17 september 2019, toen ik naar de Troonrede zat te luisteren spookten al die gedachten over de staat, de rechtsstaat, en vrijheid van expressie door mijn hoofd.

PC: Toen ik naar buiten liep waren in feite mijn Algemene Politieke Beschouwingen voor de Eerste Kamer af. Ik moest ze alleen nog opschrijven. Wat nodig was, was: 1. Een definitie van de staat, 2. Een definitie van de rechtsstaat, 3. Een inventarisatie van de voornaamste uitdagingen voor de staat en voor de rechtsstaat voor de komende decennia.

KS: En wat zijn die uitdagingen?

PC: De staat wordt uitgedaagd door twee grote bedreigingen. Eén daarvan erkent het Nederlandse kabinet ook. Voor een andere heeft het kabinet een blinde vlek. Wat men erkent, is dat de drugsgerelateerde criminaliteit sterk ondermijnend werkt. Het kabinet heeft op 18 juli 2018 een pakket aan maatregelen gepresenteerd om die drugsgerelateerde criminaliteit het hoofd te bieden.

KS: Gaat dat helpen?

PC: Helaas niet. Ik ben bang dat al het geld van de wereld, alle wetten van de wereld, niet helpen wanneer we niet iets doen aan onze eigen mentaliteit. En Nederland zit diep in de problemen door onze gedoogcultuur. Wij maken dus wel wetten, maar als het even niet uitkomt dan handhaven we die niet (boerkaverbod bijvoorbeeld). We moeten dus niet alleen strijden tegen de mocromaffia, maar ook tegen onszelf. Dat is nog de grootste strijd.

KS: En wat is die andere uitdaging, de uitdaging waarvoor het kabinet nog een blinde vlek heeft?

PC: Dat is het jihadistisch terrorisme. Het kabinet erkent wel enigszins dat dit een probleem is, maar men heeft geen idee hoe men hiermee moet omgaan. In feite geven we alleen maar toe aan die jihadisten. Zo heeft Wilders zijn cartoonwedstrijd afgeblazen toen moordenaars op pad waren om hem te bestraffen. Precies op de dag waarom de Algemene Politieke Beschouwingen werden gehouden (29 oktober) stond één van die mensen terecht (Junaid I.). Even tevoren was een ander tot 26 jaar veroordeeld (Jawed S.).

KS: Dan doet de staat toch wat moet gebeuren? Men sluit die mensen op!?

PC: Dat is onvoldoende, omdat Junaid I. en Jawed S. vele opvolgers hebben. Het is een beetje dweilen met de kraan open. Al Baghdadi wordt uitgeschakeld, zijn opvolger staat alweer klaar.

KS: Dat klinkt als een nogal pessimistisch verhaal!

PC: Nee hoor, dit is allemaal nodig voor de bewustwording van de gevaren die op ons afkomen. En ik weet dat eens het licht zal doorbreken. Dan zullen we ons gaan beschermen tegen de uitdagingen die ik hiervoor heb geformuleerd. Wanneer mijn beschouwingen aan die bewustwording een bijdrage kunnen leveren zou het mooi zijn.

https://www.dagelijksestandaard.nl/2019 ... eschaving/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Ma Dec 02, 2019 9:20 pm

Why Western Civilization Needs Christianity
Voxiversity - 10 apr. 2018



Why Western Civilization Needs Christianity: Part II
Voxiversity – 28 sep. 2018



Why the West is lost without Christianity
Left Foot Media - 31 jul. 2017



In this video I review Larry Sidentop's book 'Inventing the Individual, The Origins of Western Liberalism,' in which he shows how our modern Western concepts of human rights and human equality come to us directly from Christianity, and why the West desperately needs to rediscover this fact and stop trying to aggressively purge religious voices from the public square.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Zo Dec 08, 2019 5:53 pm

Salvini en Orbán: één strijd voor een christelijk Europa

Pieter Bauwens, 8 december 2019

Afbeelding
Matteo Salvini (toen minister van Binnenlandse Zaken van Italië) ontvangt de Hongaarse premier Viktor Orban (28-08-2018). foto: ©Reporters / Photoshot

Maandag 2 december 2019 kwam Matteo Salvini naar Antwerpen. Het was vooral de moeite om te zien hoe een Italiaanse politieke superster ook in Vlaanderen door tifosi werd omstuwd. De inhoud was wat je van een politicus die in het buitenland voor de vuist weg spreekt kan verwachten. Eerder middelmatig, maar dat zal de fans worst wezen.

Bella figura

Het zal Vlaams Belang, de Europese partner van de Lega van Salvini, zeker nog lang heugen. De Italiaanse flair en de Italiaanse stiptheid zijn legendarisch. Salvini was te laat voor de persconferentie, had geen zin in interviews en hing nog in de lucht toen de meeting moest beginnen. De luchthaven van Deurne was gelukkig niet ver...

Maar Salvini kwam, zag, sprak en Tom Van Grieken overwon. Hij kon zijn Vlaamse politieke sterrenstatus nog wat oppoetsen in het schijnsel van Salvini. Tom Van Grieken kan voor de meeting nog even door de zaal stappen, dan wordt hij aangesproken en aangeklampt. Maar Salvini wordt omstuwd, is het niet door fans of door de pers, dan toch door een lijfwacht. Hij moest na de meeting uit de zaal ontzet worden. Ongezien in Vlaanderen.

Even later kwam Salvini zo waar terug, om een hele reeks selfies te nemen met de aanwezige fans. Dat waren er wel wat. En ook hier speelt de Bella Figura. Salvini neemt de smartphone over en maakt zelf de selfie. Je moet er goed opstaan, nietwaar?

Shoppingcentrum zonder wortels
Salvini ging tekeer tegen Europa, dat door de EU wordt omgevormd tot ‘een shoppingcentrum zonder wortels, geschiedenis of waarden’. Volgens Salvini wil de EU ‘onze symbolen tenietdoen door bijvoorbeeld het kerstfeest te schrappen. Het is onze plicht om aan onze kinderen de cultuur na te laten die we zelf geërfd hebben.’

De verdediging van de Europese identiteit is voor de Italiaanse politicus essentieel. ‘Europa is christelijk of zal niet zijn. De islam is de doodsteek voor onze identiteit.’ Salvini verwees daarbij naar twee andere landen die hij als bondgenoten ziet: ‘Hongarije en Polen zullen bij ons aansluiten, niet vandaag maar morgen, om samen Europa te verdedigen.’

Rechtse Europese fractie
Die link naar Hongarije en Polen is opvallend. Salvini sprak deze zomer met Fidesz en PiS om samen een grote rechtse fractie te maken in het Europees Parlement. Maar Orban bleef bij de Europese VolksPartij (EVP), nog altijd de grootste fractie in het parlement. Het Poolse Recht en Rechtvaardigheid (PiS), bleef bij de Europese Conservatieven en Hervormers (met het Engelstalige letterwoord ECR), de fractie waartoe ook de N-VA behoort.

Terwijl Salvini hen probeerde te overtuigen, probeerden zij hem te overtuigen niet in de ID-fractie te stappen. En hoewel er geruchten zijn en blijven dat een grote rechtse fractie helemaal zo ver niet meer af was in de zomer, is het er niet van gekomen. Het water is blijkbaar te diep en in het Europees Parlement zit Salvini met Vlaams Belang in de Identiteit en Democratie-fractie (ID), opgesloten in een cordon. In Europa passen ze dat cordon toe, niet op Vlaamse, maar op Franstalige wijze.

Orban, de knippen-en-plakken Salvini
Het toeval wil dat ik een week eerder die andere klok hoorde, op een conferentie in Budapest sprak de Hongaarse premier, Viktor Orban. Met minder zuiderse flair en in een minder groot, minder belangrijk EU-land dan Italië.

De boodschap van Orban is knippen-en-plakken van Salvini. ‘Hongarije ligt op de route van de islamitische immigratie-invasie; het moet zichzelf verdedigen, en hier in Hongarije weet iedereen dat. Het uitgangspunt voor het Hongaarse beleid is dat wij christenen het recht hebben om onze cultuur en de daaruit voortvloeiende manier van leven te verdedigen, en dat wij vrij zijn om dit te doen.’

En Orban besluit: ‘We weten ook dat de westerse landen van Europa de islamitische staat hebben voorzien van veel soldaten die hier in het Westen zijn geboren en naar school zijn gegaan. We weten ook dat illegale en ongecontroleerde migratiestromen hebben geleid tot de aankomst in Europa van massa’s aanhangers van de radicale islam. Demografische voorspellingen geven ook aan dat er in de niet al te verre toekomst Europese landen een snelle verandering in de religieuze en culturele samenstelling van hun bevolking zullen ondergaan. Alles wat er is gebeurd in Syrië en Irak — of wat er vandaag in Nigeria gebeurt — is veel dichter bij ons dan veel mensen denken. Wij geloven dat het enige dat Europa hiervan kan redden, is dat het zijn weg terug vindt naar de bron van zijn ware waarden: naar de christelijke identiteit.’

Zoek de verschillen
De vraag is waar zit het verschil in boodschap tussen Salvini en Orban? Wat kan er de oorzaak van zijn dat de ene achter een Europees cordon zit en de andere deel uitmaakt van dé staatsdragende partij van Europa. Inclusief alle voordelen. Ze zeggen hetzelfde.

Europese politiek is hypocriet. De EVP kan de 12 zetels van Fidesz op de 182 zetels goed gebruiken. De socialisten hebben er 154 en hijgen in hun nek. En de Polen zijn met 26 op 62 zetels dé grote mannen van de ECR-fractie. Al zal het steken dat de ID-fractie groter is dan de ECR. Maar tel de 12 van Fidesz en de 26 van Recht en Rechtvaardigheid bij de 73 van ID en het zou de derde fractie zijn van het parlement. Het is dus geen onmogelijke wensdroom om een grote rechtse fractie te vormen, een beetje meer politiek opportunisme op rechts en het was een realiteit.

De kans is trouwens klein dat de EVP de Hongaren aan de deur zetten zoals Wouter Beke (CD&V) vroeg. Van de commissie die zich daarover moest buigen is niet veel meer vernomen. De EVP heeft het politiek opportunisme duidelijk beter onder de knie.

Christelijk Europa?
Er rest nog één vraag. Wat is dat christelijk Europa? Ik ken de heren Salvini en Orban hun persoonlijke geloofsovertuiging niet, en het is ook niet aan mij om daarover te oordelen. Willen ze echt terug naar het christelijke Europa van een eeuw geleden? Ik betwijfel dat. Het evangelie is trouwens geen politiek programma. Je kan er een aantal richtingen mee uit, zoals het ook een aantal politieke richtingen uitsluit.

Ik vrees dat een ‘christelijk Europa’ enkel staat voor een niet-islamitisch-Europa. Dat heeft op zich niets met het christendom te maken. Het christendom wordt zo afgesneden van wat het zou moeten zijn, een geloofsovertuiging gericht op de boodschap van Jezus van Nazareth. ‘Het christendom’ wordt herleid tot een onduidelijk conglomeraat van normen en waarden en geschiedenis. ‘Hun’ christendom is dan synoniem voor het culturele, historische en ethische substraat van het christendom. De politici kiezen dan niet voor het all-in pakket, maar enkel voor die culturele, historische en ethische onderdelen die hen passen, een politiek-cultuurchristendom sui generis.

De vraag dringt zich dan toch op, hoe christelijk is dat christelijke Europa? Ik zou graag eens horen dat iets dieper ingegaan wordt op de inhoud van hun christelijk Europa. Waarschijnlijk zouden de verschillen tussen de christelijke Europeanen snel naar boven komen.

https://doorbraak.be/christelijk-europa-salvini-orban/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Wo Jan 01, 2020 9:51 pm

Éric Zemmour: “We zouden ons met de Visegrád-groep moeten verbinden om onze identiteit te beschermen”

Geplaatst op 1 januari 2020

Afbeelding

Interview met de Franse schrijver, journalist en polemicus Éric Zemmour (foto): “Ik denk dat wij Fransen ons nu met de Visegrád-groep zouden moeten verbinden om een bepaalde voorstelling van Europa, van de Europese identiteit te behouden, die vooral een christelijke respectievelijk Grieks-Romeinse identiteit is.”

In maart 2019 was Éric Zemmour bij het Mathias Corvinus Collegium (MCC) in Boedapest als gast op een symposium over immigratie, genaamd “Immigratie: de grootste uitdaging van onze tijd?” Ferenc Almássy nam de gelegenheid te baat om hem enkele vragen te stellen over Midden-Europa, illiberalisme respectievelijk zijn mening over de migratiekwestie, een belangrijk onderwerp in Midden-Europa.

Ferenc Almássy: Meneer Zemmour, goedendag, bedankt voor dit gesprek. We zijn op de migratie-top in Boedapest. In dit gesprek voor TV Libertés en de Visegrád Post wil ik u graag een eerste vraag stellen: Hongarije deed in 2014 van zich spreken met het concept van het illiberalisme. Wat is illiberalisme? Hoe ziet u dat? Wat is uw visie over dit door Viktor Orbán geformuleerde concept?

Éric Zemmour: Het is een concept dat overeenkomt met de nieuwe ontwikkeling, dat – zou ik zeggen – overeenkomt met het ontaarden van de westelijke liberale democratie. Als u twee minuten heeft, zal ik het uitleggen: het is een gecompliceerd, zeer theoretisch probleem, dat normaal gesproken te veel vergt van de mensen – daarvoor heb ik begrip, maar het is een fundamentele zaak.

Oorspronkelijk is de liberale democratie zoals men zegt… democratisch en liberaal. De democratie, wat is dat? Het is de macht van het volk, door het volk en voor het volk, ofwel de wet van de meerderheid, die men door het liberalisme compenseert. Dat betekent, dat men sinds Tocqueville weet dat het gevaar van de democratie is dat de meerderheid de minderheden zou tiranniseren. Men zegt dus “liberaal”, dat betekent dat men de individuele vrijheden en vanzelfsprekend de markteconomie respecteert. En men denkt – overigens met een zekere argeloosheid, maar het is niet zo belangrijk –, dat de markteconomie de individuele vrijheid, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van spreken, de handelingsvrijheid, de godsdienstvrijheid enz. zou bevorderen en beschermen.

Wat men echter wel moet begrijpen, is dat de huidige liberale democratie niet meer de liberale democratie is. Dat betekent dat men zo bang voor de tirannie van de meerderheid heeft gehad, dat men – vooral juridische – mechanismen heeft bedacht, die gewoon in naam de beroemde verklaring van de rechten van de mens deze wet van de meerderheid controleren, vergrendelen en tegenspreken; men heeft het rechters toegestaan om obscure respectievelijk filosofische principes naar eigen goeddunken te interpreteren, die niet in het positieve recht mochten komen, en die door de rechters in het positieve recht gedwongen werden. Dat heeft, ten eerste, als consequentie de macht van de staat te beperken en, ten tweede, de wet van de meerderheid in bedwang te houden. Men houdt de wet van de meerderheid zozeer in bedwang, dat het individu de soeverein geworden is, die zich helemaal niets aantrekt van de meerderheid, dat de minderheden tirannen geworden zijn, die dus de meerderheid tiranniseren en haar datgene opdringen wat zij niet wil.

De immigratie is de kern van dit conflict tussen door de rechter beschermde actieve respectievelijk tirannieke minderheden en de meerderheid. En daarom komt dit concept van de illiberale democratie en botst op dit ontaarden van de liberale democratie. En wel in twee opzichten: enerzijds dient de democratie tot de wet van de meerderheid terug te keren en niet meer de wet van een juridische, bureaucratische of technocratische oligarchie te zijn, van de ECB, van Brussel... En anderzijds willen de volkeren dat een mensenrecht, een belangrijk mensenrecht erkend zou worden, namelijk het recht van de volkeren op historisch en cultureel voortbestaan. En niet dat vreemde culturen in naam van individuele mensenrechten hier naartoe komen en zich opdringen aan de duizendjarige cultuur van de volkeren en op steeds grotere gebieden overheersen. De kwestie is dus fundamenteel.

Ze is heel moeilijk uit te leggen, want ze wordt door de propaganda overrompeld, die grotendeels tegen u zegt: “Hij is tegen de liberale democratie, hij is dus tegen de vrijheid en voor de dictatuur.” Vanaf dit moment begrijpt u echter dat exact het tegendeel het geval is. Het is heel moeilijk om daarover te discussiëren, maar ik denk dat men dit debat verder moet afdwingen.

Ferenc Almássy: Er bestaan veel karikaturen over Midden-Europa, dat men nog steeds “Oost-Europa” noemt. Veel landen zijn postcommunistische landen, die onder het juk van Moskou stonden. Welke betrekkingen heeft Frankrijk over het algemeen met deze regio, vooral nu? En hoe ziet u persoonlijk deze hele regio en zijn huidige rol in Europa?

Éric Zemmour: Voor Frankrijk bestaat dat uit twee dingen. Ten eerste bestaat er een romantische visie: het is keizerin Sissi, het is Maria Walewska, de minnares van Napoleon, het is ook de minnares van generaal de Gaulle, eigenlijk van luitenant de Gaulle in het jaar 1920. Zoals u ziet bestaat er dus een soort van romantiek tussen Frankrijk en deze landen. Het is een soort Weense wals. Verankerd in het collectieve onderbewustzijn. Het zijn de boeken van Stefan Zweig, de schilderijen van Klimt... Dat zit dus als eerste in het Franse collectieve onderbewustzijn. Dat is er en het is zeer positief. Ten tweede bestaat er ook een soort schuldgevoel, want wij hebben meermaals de trein gemist. Napoleon was de bevrijder van Polen en was het ook niet helemaal, maar dat heeft hem desondanks een oorlog met Rusland gekost, wat hem daarna nog de macht gekost heeft en een einde heeft gemaakt aan de Franse hegemonie over Europa. Na de Eerste Wereldoorlog hebben wij de Duitsers als heersende macht in deze regio vervangen, maar wisten deze hegemonie niet te behouden, en we hebben deze landen, eerst Tsjechoslowakije en daarna ook Polen, zelfs aan de Duitse militaire macht overgelaten. Tot zover wat betreft Frankrijk.

Ik heb zelf een iets complexere visie, omdat ik me de geschiedenis herinner. Ik weet dat het Oostenrijkse keizerrijk de grote vijand van Frankrijk was, dat het Frankrijk verraden heeft. Zodoende heb ik in het begin geen al te positieve visie, ook al lees ik graag Schnitzler, Leo Perutz... – ik houd van de Midden-Europese literatuur.

U hebt gemerkt dat alle landen die door deze golf van het populisme zijn getroffen – behalve Engeland natuurlijk met de Brexit, behalve de VS... maar ik bedoel in Europa – eens tot Oostenrijk-Hongarije behoord hebben. Dat wil zeggen Oostenrijk, Hongarije, maar ook Tsjechië, Slowakije en een deel van Italië.

En ik denk dat dit geen toeval is. En dat denk ik om twee heel eenvoudige redenen: Oostenrijk-Hongarije was een multi-etnisch en multicultureel rijk – weliswaar eerder multi-etnisch dan multicultureel –, dat uiteindelijk onder het gewicht van zijn tegenstrijdigheden en door de oorlog is vervallen, en vooral in het interbellum eindigde de nieuwe vorming van multiculturele samenlevingen in de uit dit rijk voortgekomen landen (Tsjechoslowakije, Hongarije, Roemenië enz.) in een bloedbad. En het is nu eenmaal zo – men moet het zeggen, omdat iedereen het vergeten is en niemand het weten wil, want de waarheid is vreselijk – dat er alleen maar vrede in hun landen bestaat, omdat men in 1945 tien miljoen Duitsers heeft verdreven. Dat is iedereen vergeten. Maar het is door de verdrijving van bevolkingen van vreemde afkomst – want zij waren er sinds de 18e eeuw – naar Duitsland dat jullie een bepaalde etnische eenheid en cohesie en zodoende vrede in jullie landen gevonden hebben.

Ten tweede bevinden jullie je ook – en deze verre geschiedenis is uiterst actueel – in deze regio van de Visegrád-groep en Oostenrijk-Hongarije aan de grens van het toenmalige islamitische offensief tegen Europa. Je kunt daarbij de belegeringen van Wenen in 1529 respectievelijk 1683 noemen, die beide mislukt zijn. Aan deze laatste belegering hebben we de croissant overgehouden, maar ik denk dat de Oostenrijkers en de hele regio er een andere herinnering aan hebben overgehouden. Er is Hongarije, dat – als ik het mag zeggen – aan de verkeerde kant van de geschiedenis begonnen is en drie eeuwen lang heeft moeten lijden onder het islamitische en Ottomaanse juk en dat überhaupt geen zin heeft om deze islamitische verovering opnieuw mee te maken. En natuurlijk bestaat er een onderscheid in de herinnering met West-Europa. Daar vond de islamitische verovering en Karel Martel al in 732 en niet pas in 1832 of 1732. Dat is nogal een verschil, er zitten duizend jaar tussen. En ik denk dat de reden van de kwestie is, de reden van de kwestie tussen Oost-Europa, Midden-Europa – noemt u het zoals u wilt: voormalig Oostenrijk-Hongarije, de Visegrád-groep – en Frankrijk, Duitsland en Engeland. Dat is het verschil.

Ferenc Almássy: Wat u betreft is het – ik vat samen – enerzijds de confrontatie met de islamitische wereld en anderzijds de multi-etnische en multiculturele ervaringen.

Éric Zemmour: Precies. U hebt uw Europa – als ik het mag zeggen – ingeënt, in vergelijking met het onze, dat op het punt staat beide mee te maken: de islamisering van een groot deel van het staatsgebied en het opduiken van multiculturele samenlevingen, die wij nooit gekend hadden, en die, wat mij betreft, tot dezelfde catastrofe zullen leiden die jullie ooit hebben meegemaakt.

Ferenc Almássy: Hoe ziet u, hoe beoordeelt u het management van de migrantencrisis sinds 2015? Men weet immers dat de Balkan-route er was, die men zo genoemd heeft, omdat er sprake was van deze massale toestroom in de zomer van 2015, maar deze heeft zich in 2016 voortgezet, overwegend uit Turkije via Griekenland, de Balkan tot aan de Hongaarse Schengen-grens. In 2015 deed Viktor Orbán van zich spreken, toen hij besloot een hek te laten oprichten om drastisch een einde te maken aan de illegale en ongecontroleerde immigratie. Hoe ziet u deze beslissing, die tegen alles ingaat waaraan men al decennia lang in Europa gewend is.

Éric Zemmour: De beslissing van Orbán is de consequentie van hetgeen ik u zojuist verteld heb. Dat wil zeggen dat hij zich datgene herinnert wat ik u zojuist heb verteld. Wanneer hij dus een miljoen mensen ziet, overwegend mannen en overwegend moslims, duidt hij dat als een invasie. Het begint weer, dat moet onmiddellijk gestopt worden.

Wat mij betreft heeft hij absoluut gelijk. Dus bouwt hij een muur. Bovendien verdedigt hij de Schengen-grens. Daar zou Europa hem dankbaar voor moeten zijn. En vanzelfsprekend verzet hij zich dus tegen de migratie bevorderende en multiculturalistische visie van de Brusselse autoriteiten, die puur economisch denken. Als zij meer immigranten willen, dan zorgt dit voor een daling van de inkomens, zelfs die van de autochtone arbeiders, dus is dat beter voor de productiviteit. Bovendien worden zij consumenten, dus is het goed voor de groei... Ziet u, het is allemaal te kwantificeren. Maar zij zien de strijd van de civilisaties niet, ze ontkennen deze zelfs, omdat deze technocraten denken dat er helemaal geen strijd van de civilisaties zou zijn, omdat er niet meerdere civilisaties, maar slechts één enkele universele wereldwijde civilisatie zou bestaan. Ze leven dus in dit idee... En Orbán verzet zich daar uiteraard heftig tegen. Daarom heeft hij wat mij betreft de juiste beslissing genomen. Maar zoals u ziet, is dat niet de mening van onze westelijke elites.

Ferenc Almássy: Laten we tenslotte terugkomen op de V4, dus de Visegrád-groep (Polen, Tsjechië, Slowakije, Hongarije). Wat is uw visie van haar rol, nu en in de toekomst?

Éric Zemmour: Dat heb ik u gezegd: het is het – zou ik zeggen: vrolijke – erfgoed Oostenrijk-Hongarije. Het is de terugkeer van Oostenrijk-Hongarije en historisch bekeken spijt het me dat Frankrijk in 1918 niet voor een bondgenootschap met deze groep heeft besloten, maar laten we de geschiedenis niet opnieuw schrijven... Maar in ieder geval denk ik dat wij Fransen ons nu met dit blok zouden moeten verbinden om een bepaald concept van Europa, de Europese identiteit te behouden, die vooral een christelijk en Grieks-Romeins stempel draagt. Ook al kunnen er minderheden zijn, zij moeten echter minderheden blijven, anders is het niet meer dit continent, anders is het niet meer Europa. Het is tamelijk eenvoudig te snappen: alle denkers, van generaal de Gaulle tot Paul Valéry, hebben exact hetzelfde gezegd wat ik tegen u heb gezegd. Dat waren geen racisten, dat waren geen islamofoben, zoals men tegenwoordig dom denkt. Het is gewoon een feit. Als het dat niet meer is, dan is het niet meer Europa. En Europa zal dan aan een vreemde civilisatie onderworpen zijn. Dan gaan we over in een andere civilisatie.

Bron: https://visegradpost.com/de

Vertaald uit het Duits door: E.J. Bron

https://ejbron.wordpress.com/2020/01/01 ... eschermen/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: Het verdedigen van de Europese cultuur

Berichtdoor Pilgrim » Za Jan 11, 2020 12:37 am

Afbeelding

Geplaatst via: E.J. Bron (via “Alternatieve Media Nederland”)
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43408
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

In memory: Roger Scruton

Berichtdoor Pilgrim » Do Jan 16, 2020 12:33 am

Roger Scruton: een grootse denker

Jelte Wiersma, 14 jan 2020

Afbeelding

De Engelse filosoof Roger Scruton (75) stierf zondag 12 januari. Daarmee is misschien wel de grootste denker van onze tijd niet meer, schrijft Jelte Wiersma. Scruton laat naast een oeuvre van vijftig boeken en honderden artikelen een wereldwijde schare leerlingen na die in zijn geest werken aan een renaissance van liefde en schoonheid.

‘Als je depressief wordt door de lelijkheid om je heen, dan is dat begrijpelijk.’ Aldus Roger Scruton. De Engelse filosoof vond dat de wereld zowel intellectueel, cultureel als fysiek wordt bedreigd door studeerkamerideeën die ambiëren al ‘het goede, het schone, het ware’ (Plato) te vernietigen. Scruton kwam tot dat inzicht toen zijn toenmalige Franse vrouw hem als 24-jarige meenam naar Parijs. Daar aanschouwde hij in 1968 met afschuw de marxistische studentenrellen tegen het Franse gezag.

Studenten wilden al het oude vernietigen en daarmee de opgebouwde wijsheid en schoonheid van hun voorouders overboord kieperen. ‘Plots realiseerde ik me dat ik aan de andere kant stond. (..) Ik dacht: er moet een weg terug zijn om de westerse beschaving te verdedigen. Toen werd ik een conservatief. Ik wist dat ik dingen wilde conserveren in plaats van neerhalen.’

De leider van de studentenprotesten, Daniel Cohn-Bendit, erkende vele jaren later dat zijn generatie veel kapot heeft gemaakt en velen tot ontheemde consumenten heeft gemaakt. Gezin, kerk, architectuur, vrijheid, cultuur, tradities: ’68 wilde het allemaal slopen voor de tekentafel-utopie van het marxisme en slaagde daar deels in.

Scruton nam de taak op zich om de schade van ’68 te repareren. Dat was allerminst vanzelfsprekend. Hij is geboren in 1944 in Buslingthorpe, ten noordoosten van Londen. Zijn vader was leraar, moeder huisvrouw. Nadat Roger met een beurs was toegelaten tot Cambridge, sprak vader Scruton niet meer met zijn zoon. Door het gemis aan liefde en erkenning voor Rogers eigenheid door zijn vader leerde hij al vroeg de waarde van beide. Aan Cambridge studeerde hij filosofie en hij begon les te geven aan universiteiten in Frankrijk, waar hij zijn eerste vrouw Danielle Laffitte ontmoette.

In Londen ontdekte Scruton dat hij niet de enige conservatief was
Na zijn promotie ging Scruton met Laffitte in Londen wonen, waar hij lesgaf aan Birkbeck College. Daar ontdekte hij dat hij niet de enige conservatief was. In 1982 richtte hij de Salisbury Review op om conservatisme een stem te geven. Hij steunde premier Margaret Thatcher (Conservatives) in het beperken van de staatsmacht, maar waarschuwde ook dat zij macht doorschoof naar grote bedrijven.

Zo kwam Scruton nagenoeg alleen te staan. Zij academische carrière werd door marxisten aan universiteiten gesaboteerd. Een leraar die in de Salisbury Review vraagtekens zette bij de multiculturele samenleving, werd ontslagen en Scruton werd door de leden van de Conservative Party met argusogen bekeken.

In plaats van zich te laten ontmoedigen, schreef hij het ene na het andere boek, over uiteenlopende onderwerpen. Klassieke muziek, filosofie, architectuur. Ook schreef hij in kranten stukken tegen multiculturalisme, ontwikkelingshulp en de vredesbeweging, die eenzijdige ontwapening van het Westen eiste.

Daarnaast smokkelde hij boeken naar Tsjechië – dat leed onder de communistische dictatuur – en gaf daar in het geheim les aan studenten. Scruton was als het ware een eenmansverzetsgroep tegen de communistische waanzin waarmee velen in het Westen koketteerden. Behalve de theologiefaculteit weigerden alle andere faculteiten aan Cambridge Scrutons studenten uit het Oostblok aan te nemen. De risico’s die hij nam, waren groot. In Tsjechië werd hij gearresteerd, weer vrijgelaten, maar sindsdien werd hij achter het IJzeren Gordijn altijd geschaduwd.

‘Daar was ze, mijn reddende Engel’
Begin jaren negentig verhuisde Scruton voor drie jaar naar Boston, waar hij les gaf. Bijna wekelijks vloog hij terug naar Engeland om op vossen te jagen. Tijdens zo’n jacht ontmoette hij zijn tweede vrouw, de dertig jaar jongere Sophie Jeffreys, een architectuurhistoricus, nadat hij van zijn paard was gevallen en zij zich over hem ontfermde. Scruton: ‘Daar was ze, mijn reddende Engel.’

Hij kocht Sunday Hill Farm, ten westen van Londen, en van dat landgoed maakte hij zijn eigen ‘Scrutopia’. Met Sophie, hun twee kinderen en dieren, boeken, het Engelse landschap en muziek om zich heen bouwde Scruton gestaag aan een thuis.

Het ‘thuis’ werd een belangrijk begrip in zijn werk. Hij vond dat velen van links én rechts het thuis van mensen probeerden af te pakken door tradities overboord te gooien, globalisering, immigratie en Europese integratie.

Door zijn boeken en optredens verwierf hij een wereldwijd publiek en een schare aan intellectuele ‘kinderen’. Onder wie Douglas Murray, verbonden aan The Spectator, en auteur van diverse bestsellers. ‘Ik leerde Roger twintig jaar geleden kennen op een bijeenkomst van een klein blad dat links en rechts bij elkaar wilde brengen en waar ik stage liep. Roger was daar ook en wij bleken de enige conservatieven. Hij zei: ‘50.000 linkse mensen tegen ons twee. Dat is een eerlijk gevecht!’ De vele weerstand voedde een sardonische humor.

Doctrine van het goede, conservatieve leven
Scruton was volgens Murray meer dan alleen een conservatief. ‘Hij kwam met een doctrine van hoe te leven.’ Daarbij hoorde wat hem betreft óók God, wijn en sigaren. In Nederland zijn het Amsterdamse CDA-raadslid Diederik Boomsma en FVD-voorman Thierry Baudet, die zijn partij heeft gevormd rond de ideeën van Scruton, intellectuele kinderen van de filosoof.

Boomsma: ‘Ik zag hem een of twee keer per jaar, en kwam een paar keer logeren op zijn boerderij. Hij kon ook heerlijk koken en had geweldige humor. Alles waarover je nadacht, daarover had hij al veel dieper nagedacht. Maar hij was altijd geïnteresseerd en bescheiden. Hij was niet een belangrijke conservatieve filosoof, maar één van de belangrijkste filosofen tout court, met een unieke, eigen stem, een werk van ongekende schoonheid en helderheid.’

Murray: ‘Ik zat eens bij een diner aan en Roger was daar ook. Er zat een econoom aan tafel en toen bleek dat Roger veel meer wist van economische theorieën dan die econoom. Terwijl hij daar nooit over schreef. Hij was zo breed in zijn kennis en belangstelling en had een formidabel geheugen.’ Scruton wist zich gezegend met een ongekende werklust en discipline. Boomsma: ‘Wij vermoedden dat hij een kelder vol superintelligente dwergen had die permanent boeken en artikelen voor hem zaten te tikken.’

Dubbele relatie met Engeland
Buiten Engeland straalde Scrutons ster feller dan binnenlands. Hij overwoog zelfs enige tijd om permanent naar de Verenigde Staten te gaan. Murray: ‘Engeland wantrouwt filosofen en zijn artikelen in kranten wekten weerstand.’ In 2019 bleek dat nog maar weer eens toen het blad New Statesman een interview met Scruton maakte en zijn uitspraken over homo’s en Chinezen met opzet verkeerd weergaf. De regering-May had slappe knieën en ontsloeg Scruton uit een comité dat de regering adviseert hoe het land planologisch en architectonisch mooier kan worden gemaakt – een idee van Scruton nota bene.

Pas nadat Murray een band van het interview in handen kreeg en in The Spectator opschreef wat Scruton daadwerkelijk had gezegd, maakte de New Statesman excuses en werd Scruton weer aangenomen. Boomsma: ’Veel mensen voelen aan dat Roger gelijk had. Postmodern links, dat rebellie deel van zijn identiteit heeft gemaakt, voelde zich door hem ontmaskerd.’ Dat wekte zoveel weerstand dat vele interviews in Engeland door links en een deel van rechts met Scruton een poging leken om hem te kruisigen.

‘Hij was groter dan de tijd waarin hij leefde’
De Engelse rabbijn Jonathan Sachs zei over Scruton en de kleinheid waarmee hij werd bejegend: ‘Hij was groter dan de tijd waarin hij leefde.’ Dat besef drong de laatste jaren tot steeds meer mensen door. Boomsma: ‘Hij werd meer en meer gevierd, maar bereikte nooit de sterrenstatus van bijvoorbeeld Jean-Paul Sartre, terwijl Roger superieur aan hem was.’

Murray: ‘Rogers impact is in het buitenland groter, zeker in Nederland.’ In 2016 is Scruton door de Britse Koningin geridderd. Murray: ‘Dat was de eerste keer dat de staat hem onderscheidde. Het heelde de wonden een beetje’.

https://www.elsevierweekblad.nl/buitenl ... %20Nieuwsb
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)


Terug naar “Eurabia”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten