Arabist Hans Jansen: 'De Koran als jachtakte'

Deze afdeling dient niet voor discussies. Het is een databasis van documenten, websites, boeken en andere bronnen teneinde sceptici te voorzien in materiaal om hun artikels op te stellen, zodat ze islam kunnen weerleggen. Plaats uw links in de juiste topic. Indien u een nieuwe topic wil inleiden, gelieve mij dat dan eerst te laten weten, we willen gelijklopende topics vermijden. Geen copy paste. Geef volledige referenties en ga na of uw bron betrouwbaar is. Indien u één van de aangehaalde bronnen wil weerleggen, vragen wij u dat te doen in de andere afdelingen van dit forum.
Sjeng
Berichten: 5516
Lid geworden op: di dec 07, 2004 3:52 am

Arabist Hans Jansen: 'De Koran als jachtakte'

Bericht door Sjeng »

De Koran als jachtakte

Bron: HP/deTijd

Door Hans Jansen

Al jaren ligt er in elke bibliotheek en in haast elke boekwinkel in Nederland een boek waarin de joden drie keer voor apen worden uitgemaakt, en één keer voor zwijnen. Dat boek is de Koran. Het gaat om de verzen 2:65, 5:60 en 7:166. Ook over de ongelovigen, meer dan de helft van de Nederlanders, staan er in de Koran erg onaardige uitspraken.
In elke vrome moslimse bibliotheek zijn bovendien boeken aan te treffen die betogen dat de meerderheid van de inwoners van de hel vrouw zijn. Dat een natie die door een vrouw wordt geleid, niet gelukkig kan zijn. Dergelijke wijsheden zijn in grote hoeveelheden te vinden in de officiële canonieke verzamelingen van gezegdes die aan de profeet Mohammed toegeschreven worden.
In de handboeken van het moslims recht, ook overal te vinden en in tientallen talen vertaald, staat nog veel meer waar Nederlanders, blijkens hun stemgedrag bij verkiezingen, meestal ernstige bezwaren tegen koesteren: een vrouw die bekent buitenechtelijke geslachtsgemeenschap te hebben gehad, moet gestenigd worden. Al wie zich schuldig maakt aan het bedrijven van homoseksuele handelingen moet gedood worden. Wie wijn drinkt, moet stokslagen krijgen.
Verder schrijft de Koran aan de gelovigen voor om Ate strijden ook al is het met tegenzin" (2:216). In dit boek, dat volgens de moslims Gods eigen letterlijke woord is, lezen we ook: "Doodt hen [de ongelovigen] waar ge hen maar aantreft" (2:191). Het is geen drukfout, het wordt nog twee keer herhaald, in Koran 4:89 en 4:91.
Als een modern land bepaalde islamitische boeken vanwege hun opruiende karakter wil gaan verbieden, moet er eigenlijk tegelijkertijd een aparte politiedienst worden opgericht om dat verbod te controleren, de boeken in kwestie te verbranden, de eigenaren van de verboden lectuur ernstig te ondervragen, en bij uitgevers en grenskantoren er systematisch op toe te zien dat die boeken verder het land niet inkomen en niet verspreid worden. De meeste Arabische en islamitische landen hebben ook inderdaad zulke gespecialiseerde politiediensten.
Ook als die efficiënt hun werk hebben gedaan, dan rijst toch nog de vraag: mogen universiteitsbibliotheken en academici ter wille van het onderzoek naar de islam zulke boeken wel in huis hebben? Wie bepaalt welke academici welke boeken ondanks het verbod toch mogen aanschaffen? Zo=n verbod roept zo veel problemen op dat het er maar niet moet komen.
Het zijn dan ook niet de boeken zelf die gevaarlijk zijn zoals bijvoorbeeld buskruit of cyaankali gevaarlijk is. Het zijn de gebruikers van die boeken die gevaarlijk zijn. Uitlegkundig is het namelijk geen enkel probleem voor een moderne of traditionele theologische acrobaat om de teksten in deze boeken zo te interpreteren dat de dreiging die er bij eerste lezing van uit gaat, enigszins of, desgewenst, geheel verdampt.

Het daarvoor meest gebruikte uitlegkundige argument is steeds dat het geen 'algemene' teksten zijn, die handelen over (bijvoorbeeld) alle joden, waar en wanneer ook, maar dat het gaat om een 'specifieke' opmerking over de joden in de stad Medina, tijdgenoten en vijanden van de profeet Mohammed (570-632). Het is zelfs mogelijk te betogen dat de tekst alleen maar gaat over enkele joden in die stad, over een paar individuen die in die tijd die een ruzie met de profeet Mohammed hadden lopen.
Het is natuurlijk de vraag of dat historisch klopt, maar wie zal het zeggen, het goede doel (vrede op aarde) is ook wat waard. Anderzijds, wanneer in het verhaal van Mozes en de Farao, God tegen Mozes zegt AGa naar [email protected] (Koran 20:24), dan is dat toch ook niet een algemeen goddelijk gebod waar iedereen zich aan te houden heeft? Er staan dus inderdaad opdrachten in de Koran die direct door God zelf zijn gegeven en die niet voor u en mij bestemd zijn.

Veel Engelstalige moslimse boeken over de islam zijn voor een kritisch buitenstaander vervelend om te lezen, omdat de auteur zijn best doet om oude teksten recht te praten, terwijl de teksten duidelijk zichtbaar krom zijn -- wat van een tekst die meer dan duizend jaar oud is niet verbazingwekkend is, in de bijbel staat er ook wel eens iets. In het Oude Testament bijvoorbeeld, Deuteronomium 7:2 en de volgende verzen, wordt keurig uitgelegd dat gij niet zult doodslaan -- behalve uiteraard als het om heidenen gaat die God noch gebod erkennen. Dan is doodslag juist heel prima.
Moderne buitenstaanders ergeren zich wel aan het eigentijdse recht praten van wat krom is omdat ze niet goed beseffen dat dit recht praten eigenlijk een wat besmuikte manier is om afstand te nemen van het moorden waar de oorspronkelijke tekst op het eerste gezicht toe oproept. Een moderne moslim kan moeilijk zeggen: AJa, de Koran roept wel op tot het beroven en vermoorden van niet-moslims, maar ik ben een fatsoenlijk man, en hoewel ik moslim ben leg ik die gewelddadige gedeelten van de Koran gewoon naast mij [email protected]
Wie zich zo opstelt, krijgt ruzie met veel (maar niet alle) islamitische wet- en schriftgeleerden, en de vaak fanate aanhang van deze baardige beroepsmoslims. Veel beter is het om de militante oproepen die je in de Koran aantreft, uit te leggen als [email protected] niet gewelddadig. [email protected] roept de Koran niet op tot oorlog en moord maar alleen maar tot, zeg, zelfverdediging. [email protected] is jihad niet >oorlog tegen de ongelovigen=, maar >oorlog tegen het ongeloof= -- ook als dat zich in mijn eigen hartje bevindt. Ook vanuit die positie kan je nog wel gedonder met de militante preekstoeltijgers krijgen, maar dan heb je ten minste een goed verhaal.
Er is desalniettemin een groot verschil tussen de Koran en de bijbel, althans in de manier waarop die beide boeken door de gelovigen gebruikt worden. De Koran wordt door groepjes moslims als een soort jachtacte gezien die hen door God zelf is uitgereikt en die hen het recht geeft om niet-moslims te vermoorden. Dat heeft geleid tot een reeks van aanslagen waarvan de aanval op Amerika van 11 september 2001 tot op heden de beroemdste en de grootschaligste is geweest. Onder de kleinere aanslagen tellen we bijvoorbeeld de moord op Sadat, 1981, of die op de columnist Farag Foda in Cairo, juni 1992. Natuurlijk zijn er ook talloze moslims die de Koran niet als een jachtacte beschouwen, maar van het kleine of grote aantal moslims dat de Koran, en de rest van de islamitische heilige boeken, wel zo beschouwt, heeft de rest van de planeet veel last.
Binnen de kerken lopen al heel lang geen serieuze predikanten meer rond die de bijbel als een jachtacte beschouwen die het vermoorden van andersdenkenden niet alleen toestaat maar zelfs opdraagt. Wat de islam aangaat is dat minder duidelijk. Er is in ieder geval een richting binnen de islam, die van de Wahhabieten, die uit geldgebrek vanaf het monent van de stichting van de beweging, rond 1750, tot aan de vondst van aardolie, een mooie hobby heeft gemaakt van het beroven en zo nodig vermoorden van andersdenkende moslims (want niet-moslims waren er binnen hun werkterrein, het Arabische schiereiland, al heel lang niet meer te vinden).
De Turken hebben deze Wahhabieten af en toe weten te verslaan, en in de negentiende eeuw zijn heel wat Wahhabietische leiders op het schavot geëindigd, geëxecuteerd in opdracht van de Sultan-Khalief in Constantinopel/Istanboel. Ook het Egyptische leger heeft de Wahhabieten een keer verslagen. Desondanks heeft de Wahhabietische beweging zich steeds wel weer enigszins weten te herstellen. De Wahhabieten treden steeds op samen met de Saoedische dynastie.
Door de olie zijn die Wahhabieten/Saoediërs in de jaren vijftig van de twintigste eeuw rijk geworden, en hoefden ze geen oude vrouwtjes meer te beroven. Hun geld zijn ze gaan gebruiken om propaganda voor hun leer te maken. Dat mag natuurlijk. Alleen, ze lieten hun leer over de toonbank gaan als Ade enige ware zuivere en oorspronkelijke [email protected] -- niet als een provinciale excentrieke gewelddadige vorm van islam, uitgevonden rond 1750, die haat jegens andersdenkenden preekt. In grote gebieden, in Pakistan, Afghanistan en elders is Wahhabietisch onderwijs het enige beschikbare onderwijs. Een ouder die zijn zoon niet als taalib (>leerling=) naar zo een Wahhabietische madrasa (>school=) stuurt, doet hem tekort.

Ook voor moslimse jongeren in Nederland is Wahhabietische instructie over de islam vaak het enige islamonderwijs dat ze krijgen. Het is te vergelijken met een situatie waarin het geven van christelijk godsdienstonderwijs maar aan de Ku Klux Klan wordt overgelaten, want er is nu eenmaal godsdienstvrijheid en vrijheid van onderwijs, en de Klan heeft er het geld voor over. Omdat [email protected] niet zo prettig meer klinkt na de beoorloging van deze beweging door de Turken, is de naam aangepast: De benaming >Salafietisch=, oorspronkelijk de naam van een moderne richting in de islam in Egypte rond 1900, was in de loop van de twintigste eeuw vrij gekomen en is dankbaar gerecycled door de Wahhabieten.
Moslimse jongeren hebben vaak niet veel meer dan een vage culturele loyaliteit jegens de islam, waar weinig precieze invulling aan gegeven wordt. Ze dromen van een toekomst waarin de islam zal triomferen op zijn vijanden. Wanneer nu zulke jongeren in kontakt komen met competente predikanten en recruteerders, hoeft het niet lang meer te duren of zulke jongeren gaan de Koran zien als een jachtvergunning, ja, als een license to kill.
Verbieden van bloederige opvattingen over de Koran en de islam klinkt stoer en daadkrachtig, maar werkt haast zeker averechts. Proberen te zorgen dat de militanten hun liberalere kritische moderne geloofsgenoten niet van de markt drukken is waarschijnlijk al moeilijk genoeg. En, laten we niet vergeten, niemand heeft ooit de hervormde kerk verboden. Maar nadat de wat liberalere protestanten in de jaren twintig waren begonnen de debatteren over de vraag of de slang in het scheppingsverhaal van Genesis 3 nu wel of niet zintuiglijk waarneembaar had gesproken, heeft het geen eeuw meer geduurd of de vrijzinnig-protestanten waren bijna uitgestorven, en de rechtzinnig protestanten gemarginaliseerd.
Het is de vraag of de Nederlandse overheid ten aanzien van de islam wel veel moet doen en een >taak heeft=. Anders dan vaak gedacht wordt, betekent de moderne scheiding van kerk en staat niet dat de overheid zich niet met de godsdiensten van haar onderdanen mag bemoeien, maar dat de overheid er voor moet zorgen dat de toegang tot de religieuze markt voor alle aanbieders gelijkelijk openblijft. In het Midden-Oosten zorgt zoals bekend een monsterverbond van overheid en religieuze leiders er voor dat die markt voor andere aanbieders dan de islam gesloten blijft.
Een Nederlands islambeleid zou er dan ook op moeten letten dat de aanhangers van de jihad-ideologie de niet-militante vormen van islam niet van de markt dreigen te drukken. Tegelijkertijd moeten de aanhangers van godsdienstige bewegingen die geweld willen gebruiken om hun eigen opvattingen te laten triomferen, niet kunnen profiteren van de moderne Westerse godsdienstvrijheid zoals die sinds ongeveer 1700 bestaat. Die godsdienstvrijheid is alleen bedoeld voor wie afziet van het gebruik van wapengeweld dat tot doel heeft de eigen godsdienst te laten overwinnen. Wie zich niet bij die opvatting aansluit en zijn heilige boeken als jachtacte of license to kill wil beschouwen, is onze vijand.

Link naar artikel: http://www.arabistjansen.nl/jachtacte.doc

Plaats reactie