Een hoofddoek is een brandmerk, een jodenster voor vrouwen.

Bestaan gelijkheid en gelijkwaardigheid tussen man en vrouw in de islam? Begon de emancipatie van de vrouw 1400 jaar geleden? Bevrijdt de islam de vrouw?
Gebruikersavatar
Patrick
Berichten: 383
Lid geworden op: Di Jan 21, 2003 10:23 pm

Een hoofddoek is een brandmerk, een jodenster voor vrouwen.

Berichtdoor Patrick » Di Feb 03, 2004 7:49 pm

Dit interview met Chadortt Djavann, schrijfster van het pamflet “Bas les Voiles” staat in Humo nr 06/3309 van 3 februari 2004. U kunt ook reageren op dit artikel via een lezersbrief aan Humo op [email protected]

Een hoofddoek is een brandmerk; een jodenster voor vrouwen.

Afbeelding

Een minderjarige een sluier of hoofddoekje laten dragen betekent haar op de meest grove wijze op de seksuele markt brengen, haar een trauma toebrengen waardoor de toekomstige vrouw voorgoed naar lichaam en geest getekend is. De sluier opleggen aan een meisje is letterlijk misbruik van haar maken; haar lichaam kenbaar maken als lustobject, bestemd voor de man.’


Het citaat komt uit ‘weg met de sluier!’ (uitgeverij Contact) van Chardortt Djavann (35), een Iraanse die in Parijs woont en werkt. Djavann was nog een tiener toen ayatollah Khomeiny in 1979 in Iran aan de macht kwam en er een streng islamitisch regime installeerde. ‘Een historische ramp’ aldus Djavann. Van de ene dag op de andere moesten meisjes en vrouwen zich verstoppen onder sluier en chador. Vanaf haar dertiende moest ook Djavann gesluierd rondlopen, ook al was ze, zoals de rest van haar familie, helemaal niet gelovig. Tien jaar later vluchtte ze via Turkije naar Frankrijk; ze studeerde er antropologie en werd schrijfster. ‘Weg met de sluier!’ is een striemend pamflet – het is in drie dagen geschreven – dat veel ophef maakte toen het eind vorig jaar verscheen. Djavann maakt geen groot onderscheid tussen een sluier of een simpel hoofddoekje. Veel Turkse en Marokkaanse vrouwen in het Westen dragen zo’n hoofddoekje vaak gewoon uit traditie, en niet zozeer uit godsdienstige overtuiging, maar voor Djavann is dat een semantische discussie. Sluier of hoofddoekje: achter allebei gaat dezelfde discriminatie schuil, zegt ze. Djavann neemt niet alleen imams, mollahs en islamitische intellectuelen op de korrel, ze maakt ook brandhout van westerse politici en intellectuelen die pleiten voor tolerantie voor de hoofddoek. ‘Wie zoiets zegt, moet beseffen dat hij islamitische dictaturen steunt,’ schrijft ze. Voor de petite histoire: ‘Weg met de sluier!’ werd ook opgemerkt door Dirk Verhofstadt, broer van de premier en kabinetsadviseur van minister van Binnenlandse zaken Patrick Dewael. Kort daarna pleitte Dewael voor een verbod op ‘religieuze symbolen’ in openbare diensten en gemeenschapsscholen.

Humo Wat deed die sluier met u?
Djavann “Ik begreep het gewoon niet. Waarom moest ik mijn hoofd verbergen? Wat had ik misdaan? Niets, helemaal niets! Ik voelde me, zoals zoveel meisjes en vrouwen, ook compleet belachelijk. Stelt u zich eens even voor dat het omgekeerd was: dat alle mannen een hoofddoek moesten opzetten, en voor de spiegel moesten gaan staan voor ze de straat op durfden. Waarom wordt een moslimjongen eigenlijk niet gesluierd? Kan hun lijf, kan hun haar geen begeerte opwekken bij de andere sekse? Een meisje is niets, de jongen is alles. “De hoofddoek maakt vrouwen van in hun vroegste kinderjaren duidelijk: het simpele feit dat je bestaat, is een bedreiging voor mannen. Gevolg? Die meisjes voelen zich schuldig – net zoals slachtoffers van een verkrachting zich schuldig voelen. Een hoofddoek is een brandmerk, het is een jodenster voor de vrouwen”.

Humo: Maar kun je de situatie van vrouwen in Iran of andere islamlanden zomaar doortrekken naar moslimvrouwen in Frankrijk of België
Djavann: "Een vrouw die een hoofddoek moet dragen, laat zien dat ze veroordeeld is tot een ondergeschikt bestaan: of ze in Iran woont of in België, maakt daarbij geen enkel verschil. Islamlanden zijn niet democratisch, en het zal misschien nog wel een eeuw duren voor ze dat wel zijn. Dat maakt de discriminatie in Europa in feite nog veel erger: hier leven we zogezegd wél in een democratie die de mensenrechten respecteert. Mogen democratische landen aanvaarden dat moslimvrouwen en –meisjes sociaal, intellectueel, psychisch en fysiek gediscrimineerd worden? Ik vind dat totaal onaanvaardbaar. “Het probleem met de hoofddoek is ook niet de scheiding van Kerk en Staat, maar de gelijkheid tussen man en vrouw. De hoofddoek is een vorm van mishandeling en verminking.”

Humo: Heel wat West-Europese moslima’s beweren dat ze vrijwillig een hoofddoek dragen, omdat hun godsdienst dat voorschrijft.
Djavann: Verreweg de meeste jonge vrouwen die hier een hoofddoek dragen, doen dat omdat ze onder druk worden gezet: door hun ouders, door hun broers, door hun man. Die constante druk wordt zwaar onderschat, vind ik. In Frankrijk komt daar stilaan wat verandering in, na een aantal beklijvende tv-reportages waarin jonge moslimmeisjes durfden te getuigen over de slagen, de beledigingen en zelfs de verkrachtingen die ze hadden ondergaan omdat ze weigerden de hoofddoek te dragen. “Het klopt dat een minderheid vrijwillig voor de hoofddoek kiest en zegt: ‘De sluier is mijn cultuur. De sluier is mijn vrijheid.’ Maar een minderheid van de jongeren kiest er ook vrijwillig voor om heroïne te spuiten. Moeten we dat dan ook tolereren, of zelfs goedkeuren? Wat een kromme redenering! Ik kan slavernij toch niet goedkeuren omdat er een paar mensen zijn die zeggen dat ze vrijwillig slaaf willen worden? Ik noem die heel kleine minderheid van vrijwillige hoofddoekdragers kapo’s (de term die werd gebruikt voor de kampbewaarders van de nazi-concentratiekampen, red.) Die kapo’s zijn gerecupereerd door de islamisten – dat gevaar wordt in West-Europa permanent onderschat." “Het is ook een fabeltje dat de sluier vrouwen beschermt. Ondanks de sluiers richten verkrachting en prostitutie echte verwoestingen aan in moslimlanden; pedofilie is er wijdverbreid, want er is geen enkele wet die kinderen beschermt. Vrouwen die beweren dat ze dankzij de sluier vrij zijn, zouden misschien eens een kijkje moeten gaan nemen in Afganistan”.

Kruis erover

Humo: Het hoofddoekendebat woedt ook in Vlaanderen. De Vlaamse Christen-democraten zeggen dat religieuze symbolen wel degelijk hun plaats hebben in onze samenleving; daar heeft de overheid zich verder niet mee te bemoeien.

Djavann: “Maar een hoofddoek is helemaal geen religieus symbool, zoals pakweg een kruisje dat is. Wie dat nog gelooft, trapt met open ogen in de val die de Islamisten spannen met hun fraaie interpretaties van koranteksten. De hoofddoek is een symbool van de allergrofste seksuele discriminatie: punt. Vrouwen worden gedegradeerd tot koopwaar; mannen gebruiken de hoofddoek om meisjes vanaf zeven, acht jaar te onderdrukken. Dat is de waarheid.

Humo: De voorzitter van de Vlaamse socialisten zei onlangs dat het erom gaat wat er in de hoofden van de mensen zit, niet wat ze erop dragen.
Djavann: "Migranten – moslims en niet-moslims - raken bijzonder moeizaam geïntegreerd op de arbeidsmarkt, in het onderwijs, als ze een huis gaan zoeken … Maar de politici doen daar weinig of niets aan. Willen ze daar nog een extra discriminatie aan toevoegen door die hoofddoek voor minderjarige meisjes toe te staan?”

Humo: We zijn te tolerant?
Djavann: "Niet voor de Islam op zich, wel voor de islamisten: die mensen noem ik een ziekte van de islam. De hoofddoek is hun symbool.”

Humo: U schrijft dat het hoog tijd wordt dat de westerse intellectuelen, na zich beurtellings te hebben geïnteresseerd voor Afghanistan, Irak en nu de sluier, aandacht gaan schenken aan de schrijnende armoede in de moslimlanden
Djavann: “Het is toch zo? De westerse intellectuelen spreken graag in andermans naam, hé. Ze praten over landen waar ze nooit zijn geweest, over de sluier waarachter ze nooit hebben geleefd. Ik scheer niet iedereen over dezelfde kam, maar veel mensen zijn tot alles bereid om hun naam onder een krantenartikel te krijgen”. “Sinds mijn pamflet in Frankrijk is verschenen, praat men er gelukkig niet alleen meer over die hoofddoekjes, maar ook over de sociale ongelijkheid en de armoede in de migrantenwijken en getto’s. Dat is toch een heel goede zaak?”

Het hoofddoeken proletariaat.

Humo: U noemt het verplicht dragen van een hoofddoek een schending van de mensenrechten. De Arabisch Europese liga van Dyab Abou Jahjah beroept zich op diezelfde mensenrechten om de islam, inclusief symbolen, altijd en overal in het openbaar te mogen belijden.

Djavann: “Uiteraard bestaat er zoiets als vrijheid van godsdienst, en het is maar normaal dat moslims in het Westen moskeeën hebben waar ze hun geloof kunnen belijden. De Islam is tegenwoordig vrijwel overal een erkende godsdienst, en terecht. Maar de hoofddoek is geen uiting van godsdienstvrijheid; het is een uiting van religieus fanatisme en obscurantisme.” “De islamisten zijn geen ordinaire boefjes uit de achterbuurten, maar hoogopgeleide intellectuelen die de zwakke plekken in de westerse wetten heel handig ween uit te buiten. Maar o wee als iemand de islam ‘beledigt’. Als jij de paus afbeeldt als een beest dat op handen en voeten rondkruipt, zal niemand je daarvoor ter dood veroordelen. Maar probeer dat maar eens met een imam of een mollah. Hebben de islamisten zich verzet tegen de arrestaties, de onderdrukking, de moorden, de verkrachtingen, de drugs, de armoede, de ellende, de pedofilie, de rechteloosheid van vrouwen en kinderen in de moslimwereld? Nee. Ze jongleren liever met citaten uit de koran zoals het hen uitkomt. Het is toch merkwaardig dat ze alleen de passages over de positie van de vrouw zo letterlijk nemen? Verder zijn ze zelf zo inconsequent als wat. Een goede moslim zou strikt genomen per kameel naar Mekka moeten trekken; elk jaar reizen vliegtuigen vol Moslims richting Mekka. Kan dat wel, reizen in een tuig dat door het duivelse Westen is uitgevonden? Mijn kritiek op de islam is blasfemisch: je moét die koranteksten op een hedendaagse manier interpreteren, je moét al die dogma’s ontmaskeren en ontheiligen. Jullie onderschatten de invloed van de Islamisten. Hoeveel vrouwen en meisjes met een hoofddoek liepen er twintig jaar geleden in België rond?”

Humo: wellicht minder dan vandaag. U gelooft duidelijk niet in het argument dat we gewoon de tijd zijn werk moeten laten doen?
Djavann: “Voila, daar gaan we weer: laat de tijd en het onderwijs hun werk doen! Met andere woorden: laat de anderen het maar weer opknappen, laat de gesluierde meisjes gesluierd leven en laat leraren en onderwijzers het zelf maar doen, zouden er nu toch minder gesluierde vrouwen moeten rondlopen dan vijftien jaar geleden? Maar er zijn er steeds meer! We zitten met een hoofddoekenproletariaat.”

Humo: Misschien kan het veranderde straatbeeld ook worden geïnterpreteerd als een stil protest van de moslima’s zélf tegen hun achterstelling?
Djavann: “Uiteraard speelt dat mee: de politici hier zijn nog altijd veel te weinig bezig met integratie. Daardoor krijgen de islamisten vrij spel in de achtergestelde wijken. De hoofddoek is dus ook een teken van uitsluiting. Waarom stoort de westerse intellectueel zich niet aan een hoofddoekje in het straatbeeld of op school? Omdat hij zo ruimdenkend is? Nee, omdat hij niet weet wat zo’n doekje écht betekent. Is dat dom , naïef of laf? Ik vrees dat het vaak een combinatie van dat alles is.”

Mannen met Baarden

Humo: Wat vindt u van het argument dat een wettelijk verbod op de hoofddoek op school de moslimmeisjes nog meer in het isolement zal duwen, en wellicht ook het ontstaan van islamscholen zal stimuleren?

Djavann: “Ik begrijp het écht niet, hoor. In alle westerse landen zijn er strenge wetten tegen kindermishandeling en pedofilie. De hoofddoek is net zo goed een vorm van kindermishandeling: op een barbaarse manier maakt het meisjes duidelijk dat ze zondig zijn omdat ze als vrouw geboren zijn." “Maar een wet lost niet alles op: ondanks de wetten tegen pedofilie worden er nog kinderen misbruikt. De wet die nu in Frankrijk op komst is (en die religieuze symbolen in openbare diensten verbiedt, red.), gaat me dan ook niet ver genoeg.”

Humo: U suggereert zelfs dat de democratie in gevaar loopt.
Djavann: “Ik zeg niet dat de hoofddoek op zich de democratie in gevaar brengt, maar ik denk wel dat de combinatie van ongebreideld liberalisme, extreem-rechts en groeiend etnisch en religieus bewustzijn een reëel risico vormt. En de hoofddoek hoort daarbij. Als politici en intellectuelen de ogen blijven sluiten, zal die harde kern van islamisten uitgroeien tot een acute bedreiging voor de hele samenleving. “Onlangs was er in Parijs een demonstratie van gesluierde vrouwen tegen het verbod op de hoofddoek. Wel, achter iedere vrouw liep een man-met-baard. Dàt zijn de islamisten: zij gebruiken de hoofddoek in een bewuste stap-voor-stap strategie om hun verwerpelijke ideeën te laten doorsijpelen. Jaren geleden betoogden westerse vrouwen voor het recht op contraceptie, abortus en ‘baas in eigen buik’: hebt u toen achter iedere vrouw een man zien lopen? Nee toch! Die gesluierde vrouwen betogen niet voor zichzelf, maar voor die baarden. Ik vind dat zeer erg.”

Humo: Wat te doen?
Djavann:“Een wet die hoofddoekjes of sluiers verbiedt is niet genoeg. Er is een heus Marshallplan voor werk, huisvesting en onderwijs voor de allochtone gemeenschap nodig.” “Ik vind dat de harde kern van islamisten wég moet. Anders vrees ik dat we in de getto’s een opstand van de armen en de uitgestotenen zullen zien, net zoals in de VS, en erger nog: dat die fanatici tot zware gewelddaden zullen overgaan”

Humo: Bent u pessimistisch?
Djavann: “De geschiedenis van de mensheid is geen optimistisch verhaal; alleen een idioot – en dat ben ik niét – noemt zich een onvoorwaardelijk optimist.” “Ik ben een pessimist met heel veel hoop. Ik zie steeds meer moslima’s die hardop durven te zeggen; “We hebben genoeg van de waanzin”. Denk maar aan de beweging Ni Putes, Ni Soumises van Fadela Amara (die in 2002 tienduizenden Franse vrouwen op straat bracht om te betogen tegen de hoofddoek, red.) Veel moslimvrouwen durven de stap naar publiek protest misschien nog niet te zetten, maar dat komt nog wel. Alleen de vrouwen kunnen de islam over de drempel van de moderniteit tillen. De islamitische revolutie zal vrouwelijk zijn, of ze zal niet zijn.”

Jan Lippens

Gebruikersavatar
sprot
Berichten: 4147
Lid geworden op: Ma Jan 27, 2003 11:25 pm
Locatie: Hel
Contact:

Berichtdoor sprot » Wo Feb 04, 2004 7:33 pm

Op het VDAB-forum reageert een moslima als volgt op dit artikel :roll:

'Re: Een hoofddoek is een brandmerk, een jodenster voor vrouwen.
B schreef op 04/02 om 17.49 uur
Ik moest een paar keer slikken met de woorden van deze vrouw.

Het gaat hier om een niet-gelovige vrouw die de islam volledig afbreekt. Zij heeft slechte ervaringen gehad zoals vele vrouwen, maar ik denk dat je realistisch moet blijven en heel goed het onderscheid moet maken tussen deze gebeurtenissen en de islam.

Het dragen van de hoofddoek kan je door niemand verplicht worden, het is de eigen keuze van de vrouw. In ons geloof is geen enkele vorm van dwang terug te vinden. Ik ontken hierbij niet dat er families zijn of plaatsen waar dit wel gebeurt met soms vreselijke taferelen tot gevolg, maar dit is niet wat ons door de islam wordt voorgeschreven.

Een meisje wordt geacht de hoofddoek te dragen na haar eerste menstruatieperiode, vanaf die leeftijd bedekt zij zichzelf. Maar dit is volledig uit vrije wil en niet omdat iemand haar dat oplegt. Zo zijn er veel vrouwen die op latere leeftijd, na het grondig bestuderen van de islam besluiten om de hoofddoek te dragen omdat zij op jongere leeftijd nog niet overtuigd waren.

Ik ken verschillende vrouwen die graag eerder wilden beginnen met het dragen van de hoofddoek, en die dit niet mochten van hun ouders om de eenvoudige reden dat die niet wilden dat ze er onbezonnen aan begon. Zij steunden hun dochters wel door het geven van informatie, boeken, enz. maar het dragen van de hoofddoek werd nog uitgesteld.

De hoofddoek en de gehele bedekking beschermt de vrouw tegen slechte blikken van buitenaf, omdat de vrouw wordt beschouwd als een diamant met een heel grote waarde.

Wat deze vrouw, Chadortt Djavann vertelt dat de hoofddoek de vrouw als lustobject zou bestempelen, is absoluut niet waar, het laat haar net toe om dit niet te doen, om naar waarde, verstand, innerlijk beoordeeld te worden en niet naar uiterlijk. We zien het zonder problemen gebeuren dat vrouwen halfnaakt rondlopen en zich tentoon stellen op affiches, in dagbladen enz., is het niet net hier dat de vrouw een sexobject wordt? Enkel het uiterlijke telt hierbij.

Als ik ga solliciteren is het er niet om te doen of mijn rokje kort genoeg is, of ik het juiste kapsel draag en of ik niet net te dik ben voor de functie, maar wel of ik verschillende talen spreek, een diploma heb, ervaring heb.

Ik ken zelf ook enkele vrouwen die door familiale omstandigheden een hele verkeerde kijk hebben gekregen op de islam, die de islam kennen als iets wat er in wordt geslagen en volledig opgedrongen. Maar dit zijn gevolgen van families die het geloof ver achter zich laten en enkel dominantie kennen van de vaders, broers enz. en de waarde van de islam totaal verloochenen.

Lees ook de artikels, lezersbrieven, die worden geschreven, de interviews die worden gegeven, van vrouwen die zich bekeren tot de islam of terug keren naar het geloof en hiervoor na lang studeren een bewuste keuze maken, waarom zouden zij dit doen als de islam zogezegd een en al gruwel is en de vrouw volledig achter stelt?'

http://forum.vdab.be/forum/viewThread.j ... read=10843
Soms denk ik juist,soms denk ik fout,maar ik dénk tenminste
Dubitando ad Veritatem pervenimus (Cicero)
Sapere aude!
In het 'Huis van de Vrede' is het steeds Oorlog.

Gebruikersavatar
Patrick
Berichten: 383
Lid geworden op: Di Jan 21, 2003 10:23 pm

Berichtdoor Patrick » Vr Feb 06, 2004 12:59 pm

Ik moest een paar keer slikken met de woorden van deze vrouw.

Het gaat hier om een niet-gelovige vrouw die de islam volledig afbreekt.

Een beproefde techniek uiteraard, telkens dezelfde ondertoon: ex-moslims zijn in hun ogen nooit moslims geweest en niet Moslims bezitten niet de kennis om te oordelen over de Islam. Leden van scientologie appreciëren het trouwens ook niet wanneer onwetende, intollerante buitenstaanders kritiek leveren, de appel valt niet ver van de boom.


Zij heeft slechte ervaringen gehad zoals vele vrouwen, maar ik denk dat je realistisch moet blijven en heel goed het onderscheid moet maken tussen deze gebeurtenissen en de islam.

Hier erkent de schrijfster de gebeurtenissen van Chadortt Djavann in Iran. Maar als de Islam niet verantwoordelijk is, wie of wat is dan wel verantwoordelijk? Ik hoop het antwoord te vinden verderop in deze reactie.

Het dragen van de hoofddoek kan je door niemand verplicht worden, het is de eigen keuze van de vrouw. In ons geloof is geen enkele vorm van dwang terug te vinden. Ik ontken hierbij niet dat er families zijn of plaatsen waar dit wel gebeurt met soms vreselijke taferelen tot gevolg, maar dit is niet wat ons door de islam wordt voorgeschreven.

Het dragen is dus niet verplicht en wordt niet voorgeschreven door de Islam volgens haar. Maar waarom dan de hele commotie rond de hoofddoek in Frankrijk? Waarom worden er dan manifestaties georganiseerd in Frankrijk pro en contra hoofddoek? (De manifestatie tegen de hoofddoek bracht trouwens een veelvoud aan protestanten op straat in vergelijking met de voorstanders) Als het toch niet verplicht is, waarom dan al die verhitte discussies? Deze opmerking staat overigens fel in contrast met de vorige, waarin de schrijfster het verhaal van Chadortt erkent.

Een meisje wordt geacht de hoofddoek te dragen na haar eerste menstruatieperiode, vanaf die leeftijd bedekt zij zichzelf. Maar dit is volledig uit vrije wil en niet omdat iemand haar dat oplegt. Zo zijn er veel vrouwen die op latere leeftijd, na het grondig bestuderen van de islam besluiten om de hoofddoek te dragen omdat zij op jongere leeftijd nog niet overtuigd waren.

Men wordt 'geacht' de hoofddoek te dragen, duidt dit niet op een morele verplichting, opgedrongen vanuit de gemeenschap? Ik vind het wel merkwaardig, in de vorige paragraaf beweert de schrijfster dat de Islam de hoofddoek niet voorschrijft, maar na het grondig bestuderen van de Islam komen ze wel tot het besluit om een hoofddoek te dragen???

Ik ken verschillende vrouwen die graag eerder wilden beginnen met het dragen van de hoofddoek, en die dit niet mochten van hun ouders om de eenvoudige reden dat die niet wilden dat ze er onbezonnen aan begon. Zij steunden hun dochters wel door het geven van informatie, boeken, enz. maar het dragen van de hoofddoek werd nog uitgesteld.

De voorbereiding dmv informatie en boeken werkte blijkbaar zo effectief dat die meisjes al een hoofddoek wilde dragen vóór de menstruatie.

De hoofddoek en de gehele bedekking beschermt de vrouw tegen slechte blikken van buitenaf, omdat de vrouw wordt beschouwd als een diamant met een heel grote waarde.

Een diamant met heel grote waarde hou ik netjes binnenshuis en stop ik in een kluis ver weg van de begeerlijke blikken. Het is dan ook mijn eigendom en ik doe ermee wat ik wil.

Wat deze vrouw, Chadortt Djavann vertelt dat de hoofddoek de vrouw als lustobject zou bestempelen, is absoluut niet waar, het laat haar net toe om dit niet te doen, om naar waarde, verstand, innerlijk beoordeeld te worden en niet naar uiterlijk.

Een vrouw wordt net wel bestempeld als een lustobject: Ze heeft dat hoofddoek toch nodig om haar te beschermen tegen de begeerlijke blikken van mannen? Maw de doek is nodig om het lustobject te beschermen.


We zien het zonder problemen gebeuren dat vrouwen halfnaakt rondlopen en zich tentoon stellen op affiches, in dagbladen enz., is het niet net hier dat de vrouw een sexobject wordt? Enkel het uiterlijke telt hierbij.

In een macho cultuur worden die vrouwen inderdaad aanzien als zuiver sexobject. Helaas 'verkopen' affiches waarop vrouwen met hoofddoek staan, niet zo goed.

Als ik ga solliciteren is het er niet om te doen of mijn rokje kort genoeg is, of ik het juiste kapsel draag en of ik niet net te dik ben voor de functie, maar wel of ik verschillende talen spreek, een diploma heb, ervaring heb.

Tenzij de werkgever een onverbeterlijke macho en sexmaniak is. Hier geeft de schrijfster toe dat het de man is die zijn hormonen moet beheersen, en niet de vrouw die zichzelf moet aanpassen aan de man dmv een hoofddoek.

Ik ken zelf ook enkele vrouwen die door familiale omstandigheden een hele verkeerde kijk hebben gekregen op de islam, die de islam kennen als iets wat er in wordt geslagen en volledig opgedrongen. Maar dit zijn gevolgen van families die het geloof ver achter zich laten en enkel dominantie kennen van de vaders, broers enz. en de waarde van de islam totaal verloochenen.

En waar halen die families die dominantie vandaan, als het niet van de Islam komt: ook hier verwacht ik een alternatief.

Lees ook de artikels, lezersbrieven, die worden geschreven, de interviews die worden gegeven, van vrouwen die zich bekeren tot de islam of terug keren naar het geloof en hiervoor na lang studeren een bewuste keuze maken, waarom zouden zij dit doen als de islam zogezegd een en al gruwel is en de vrouw volledig achter stelt?'

Ja hoor, lees enkel artikels en brieven van sekteleden, negeer ondertussen artikels van ex- of niet secteleden.

stropke
Berichten: 3414
Lid geworden op: Zo Nov 06, 2005 12:25 am
Locatie: Limburg

Berichtdoor stropke » Za Jan 21, 2006 6:10 pm

Ik heb dit stukje om praktische reden ff hierbij gezet. Sluit aan bij onderwerp en scheelt zoek werk.

bron:Eindhovens Dagblad

Fereshta Moradi: een stem voor verborgen leed

Dinsdag 6 mei, Onlangs hebben verschillende Regionale Opleidingen Centra (ROC's) en gemeenten verboden uitgevaardigd op het dragen van gezichtssluiers. Ook de gemeente Eindhoven verbiedt ambtenaren een zogeheten niqaab of chador te dragen. De Iraanse Fereshta Moradi (35) uit Eindhoven gaat nog een paar stappen verder: ze wil een verbod op het dragen van een hoofddoek tot achttien jaar en een verbod op islamitisch basisonderwijs. Volgens Moradi moet de integratie van islamitische vrouwen drastisch anders.

EINDHOVEN - Met veel islamitische meisjes in Nederland gaat het niet goed. Al in de kinderjaren wordt de kiem gelegd voor angsten, depressies en fysieke klachten op latere leeftijd. Als de opvoeding van deze meisjes niet verandert, krijgt de samenleving straks de rekening gepresenteerd van een psychisch zwakke, onzekere generatie vrouwen die niet vrij en zelfbewust in het leven kan staan. Aan het woord is Fereshta Moradi (35), moeder van een zoon (12) en dochter (4). In haar doorzonwoning in de Eindhovense wijk Vaartbroek praat ze snel en in vloeiend Nederlands. Moradi ontvluchtte in 1984 op zeventienjarige leeftijd het beklemmende Iran. Ze woont sinds elf jaar in Eindhoven. Ondermeer als lid van GroenLinks probeert ze een gehoor te vinden voor haar opvattingen.
Haar stellige opvattingen ontleent ze onder meer aan wat ze dagelijks ziet en meemaakt. Op de basisschool van haar twee kinderen bijvoorbeeld, in Vaartbroek. 'Om godsdienstige redenen mogen meisjes niet naar het schoolzwemmen, of niet mee op schoolkamp. Bij mijn dochtertje in de klas mocht een Marrokkaans meisje van haar ouders met carnaval niet verkleed naar school. Toen iedereen verkleed kwam - behalve zij, voelde ze zich heel verdrietig en buitengesloten. Om haar toch het gevoel te geven een beetje verkleed te zijn, kreeg ze wat schmink op haar gezicht. Helemaal blij was ze. Totdat haar moeder haar kwam halen. Die was woedend. 'Wij leven volgens de regels van de islam en daarom doen we niet mee aan een feest als carnaval', zei de moeder.' Verplicht
Moradi vindt dat scholen veel meer activiteiten verplicht moeten stellen. Nu laten ze de keuze nog vaak aan de ouders; in een aantal gevallen mogen kinderen zelfs thuis blijven. Ik vind dat als je hier woont, dat je je kinderen mee moet laten doen met de Nederlandse feesten die een school viert. Sinterklaas en carnaval kun je kinderen niet ontnemen. Daarmee ontstaat op jonge leeftijd al ongelijkheid en een 'wij'- en 'zij'-gevoel', aldus Moradi. Fel gekant is de Iraanse tegen de islamitische basisscholen. Volgens haar staan deze scholen integratie alleen maar in de weg, omdat islamitische kinderen niet buiten hun eigen kringetje vertrouwd raken met Nederlandse kinderen. 'Bovendien leren de meisjes op deze scholen volgzaam te zijn en uit de buurt van jongens te blijven. De meisjes leren hun lot te accepteren. De jongens leren dat ze altijd voor de familie moeten zorgen en dat ze hun zussen in de gaten moeten houden', aldus Moradi.

Hoofddoek

Pure mishandeling vindt ze de hoofddoek die kleine meisjes het spelen belemmert. 'Ik zie soms al kleuters een hoofddoekje dragen. Of negenjarige meisjes. Meest gangbaar is de leeftijd van twaalf of dertien jaar. Onder het mom van 'vrijwilligheid' worden die meisjes door de familie echter gepusht een goede, onderdanige moslimvrouw te zijn.' Volgens Moradi wordt de meisjes lange tijd ingeprent dat ze zachtjes moeten praten en dat ze zich moeten schamen voor hun vrouwelijkheid, dat seks voor mannen is en verliefdheid taboe. Mede daarom lopen veel meisje met gebogen schouders en het hoofd naar beneden, met rug- en nekklachten op latere leeftijd als gevolg. Moradi pikt deze meisjes er zo uit. Ze herkent hen omdat haar eigen lot als vrouw in Iran hetzelfde was. 'Uit vrijheidsoverwegingen, maar ook uit gezondheidsoogpunt (weinig zon en frisse lucht) zou het dragen van hoofddoekjes in Nederland tot achttien jaar verboden moeten worden', stelt de politiek vluchtelinge. 'Vrouwen moeten als ze er aan toe zijn zélf kunnen beslissen of ze de hoofddoek willen dragen of niet.' Goede ontwikkeling
Het feit dat veel islamitische meisjes succesvol een opleiding volgen, is volgens haar een goede ontwikkeling. Desondanks ontstaat daarmee ook een vertekend beeld van de emancipatie. 'Veel meisjes zijn succesvol, omdat ze nauwelijks andere activiteiten hebben. Ze hebben school en thuis. Maar waar blijven deze meiden na hun opleiding? Nog steeds worden veel meisjes tegen hun zin uitgehuwelijkt of ze krijgen kinderen zonder dat ze daar zelf voor gekozen hebben.'

Besnijdenis

Moradi vindt verder dat instanties als de GGD een veel actievere rol zouden kunnen spelen bij het controleren op en voorkomen van vrouwenbesnijdenis. Ook de leerplichtambtenaar zou onmiddellijk moeten worden ingeschakeld als een islamitisch meisje plotseling niet meer op school komt. 'Nog steeds worden veel Somalische meisjes op negenjarige leeftijd besneden. Ze gaan 'op vakantie' naar Somalië en worden daar voor de rest van hun leven verminkt. Ouders die hun kinderen zoiets aandoen, zouden gestraft moeten worden, net als in Frankrijk.' Als actief lid van GroenLinks probeert Moradi haar standpunten uit te dragen. Verder bezoekt ze allerlei bijeenkomsten van vrouwenorganisaties om aandacht voor deze problemen te vragen. Ook bezoekt ze wekelijks asielzoekerscentrum Beatrixoord waar ze met vrouwen praat die slachtoffer zijn geworden van mishandeling. Het liefst zou ze een opvang of helpdesk willen creëren voor islamitische vrouwen die psychisch of fysiek slachtoffer zijn geworden van mishandeling in naam van de islam. 'Ik heb veel vrouwen onderdak in ons huis geboden, maar eigenlijk gaat dat niet samen met een gezinsleven.'



Verbod op hoofddoeken, Bron Johan Wiesma
Na rijp beraad en met de steun van de meerderheid van de leerkrachten, besliste de directie van het Atheneum van Laken het dragen van een hoofddoek dit schooljaar niet meer toe te laten. Volgens de directie was de neutraliteit van de school in gevaar. Op het Athenée Bruxelles II is 80% van de leerlingen van allochtone afkomst. Dat het verbod verontwaardiging zou uitlokken was voorspelbaar. In mei voerden jongeren al actie aan de schoolpoorten. Daarbij werd ook een kortgerokte journaliste lastiggevallen. Deze keer kreeg het protest de uitdrukkelijke steun van Dyab Abou Jahjah en zijn Arabisch-Europese Liga. Francis Clees, de prefect van de school, verantwoordt zijn omstreden verbod met de vaststelling dat er een toenemende radicalisering merkbaar was. Zo droegen niet alleen meer en meer meisjes plots een hoofddoek, maar "sommigen droegen op de duur zelfs handschoenen om ook hun handen te bedekken". Bovendien stelden leraars vast dat meisjes die geen hoofddoek droegen steeds vaker het mikpunt werden van spot en intimidatie. Daarop besloot de directie in te grijpen en het schoolreglement aan te passen. De AEL dreigt met "verdere stappen als de school niet op haar beslissing terugkomt". Ook in Nederland, Frankrijk en Duitsland leidt het dragen van hoofddoeken op school om de haverklap tot verhitte discussies tussen voor- en tegenstanders. Bij deze mag terloops opgemerkt worden dat in Turkije zélf het dragen van de islamitische hoofddoek op school of in publieke functies bij wet verboden is. Maar in Europa is men blijkbaar beducht voor een dergelijke maatregel uit schrik om in het verdomhoekje van de 'onverdraagzaamheid' geschopt te worden. Niet iedereen is blind of naïef. Zo schreef de bekende Franse filosofe en feministe waarschuwend : "De hoofddoek is niet zomaar een lapje stof. Het is een religieus symbool en een politiek vaandel. Het is de eerste stap op weg naar het fundamentalisme." Stof tot nadenken!

'CHADOR-OORLOG' IN EUROPA

Met de regelmaat van een klok worden bij ons en in onze buurlanden verhitte discussies gevoerd over het dragen van een islamitische sluier of hoofddoek en of wij dat zomaar moeten gedogen. In Frankrijk en Duitsland is het alvast verboden op school. In Nederland mag het, net als in ons land. Hier wordt het dragen van een hoofddoek -na lang aanslepende rechtszaken- zelfs toegestaan op pasfoto's voor Belgische identiteitskaarten. De Turkse vrouw uit Wezet die dit zopas nog eens kon afdwingen bij de rechtbank heeft naar verluidt een dubbel staatsburgerschap. Dat betekent in de praktijk dat zij op haar Belgische identiteitskaart een hoofddoek mag dragen en op haar Turkse paspoort niet ... Is het fenomeen van de oprukkende sjaaltjes het uitdagende symbool van een imperialistische islam of het tragische symbool van onze eenzijdige westerse 'verdraagzaamheid'? Of maken wij ons druk om een onschuldig lapje textiel?

Sluiers en sjaaltjes

De term "sluier" wordt meestal zeer slordig gebruikt. Soms bedoelt men een gewoon sjaaltje of hoofddoekje dat alleen de haren bedekt, soms de hidjaab die ook de hals en de schouders aan het oog onttrekt, en soms de verschillende varianten van echte sluiers die als maskers heel het gezicht verbergen. In Saoudi-Arabië hebben de lange, vormeloze kolenzakjurken een kap die slechts een smalle buisvormige opening voor het gezicht vrijlaat, zodat de vrouw door die koker net genoeg kan zien om niet te struikelen of nergens tegen aan te botsen. Door het beperkte zijdelingse gezichtsveld worden vrouwen wel zeer dikwijls het slachtoffer van aanrijdingen. In Pakistan en Afghanistan gebruikt met burqa's met kleine venstertjes van halfdoorzichtig gaas voor de ogen, en in andere landen laten sluiers alleen een kleine kijkspleet voor de ogen vrij. De hoofddoek en de hidjaab zijn dus geen echte sluiers.

Ongelukkig symbool

Saoudische vrouwen moeten in het openbaar niet alleen een hoofddoek dragen, ze moeten volledig gesluierd zijn en heel hun lichaam moet schuilgaan onder vormeloze zwarte gewaden. Egyptische vrouwen genieten een veel grotere vrijheid in de keuze van hun kleding. De meeste Egyptische vrouwen dragen geen sluiers, en velen kleden zich tamelijk westers, vooral in de steden. Wie zich blindstaart op uiterlijke criteria zou denken dat Egyptische vrouwen veel vrijer en geëmancipeerder zijn dan hun Saoudische zusters. Maar dat is slechts gedeeltelijk waar: de meeste Egyptische meisjes worden besneden. Onder de elegante westerse mantelpakjes gaan seksueel verminkte lichamen schuil. Terwijl vrouwenbesnijdenis in Saoudi-Arabië vrijwel nooit voorkomt. En volgens de alawieten - een islamitische sekte in Syrië, waartoe ook de presidentiële familie behoort - moeten vrouwen ook geen sluiers dragen. Dat is al evenmin een bewijs van progressiviteit of emancipatie, want volgens diezelfde alawieten hebben vrouwen geen ziel ...
Het is dus niet helemaal logisch dat de sluier en de hidjaab door vriend en vijand worden beschouwd als de ultieme symbolen van de onderdrukking van de islamitische vrouw. Maar symbolen ontlenen hun kracht nu eenmaal niet aan logica. Zelfs symbolen die naar objectieve criteria gemeten verkeerd gekozen zijn, kunnen een verschrikkelijke psychologische lading krijgen. Dat is zeker gebeurd met de hidjaab. Het dragen van een rood, zwart of bruin hemd was in de jaren dertig ook geen kwestie van esthetica of vestimentaire voorkeur. Het was een ondubbelzinnige politieke beginselverklaring, en een vergissing kon dodelijke gevolgen hebben. Zo is ook de hidjaab niet slechts een vestimentair onderdeel of zelfs maar een uiting van zedigheid, zoals de sjaaltjes van onze boerinnen vroeger. Het is een politiek-religieuze beginselverklaring. Tijdens een moslimconferentie in Genk werd dit enige jaren geleden bijzonder duidelijk verwoord door Kalim Siddiqui, de stichter van het Britse moslimparlement: "Een vrouw die de hidjaab draagt, draagt de vlag van de islam. Het is de hoofddoek die de maat aangeeft voor het verschil tussen de islam en het westen. De moslimvrouw zegt openlijk en uitdagend dat de westerse beschaving onaanvaardbaar voor ons is, dat ze een ziekte is, een pest voor de mensheid, en dat alleen de islam de mens waardigheid kan geven." Een vrouwenprobleem?

Als men echt gelooft dat het aantal echtscheidingen, verkrachtingen of lustmoorden kan teruggedrongen worden door alle vrouwen een hoofddoek en lange jurken met lange mouwen te laten dragen, dan zou men die remedie zeker moeten overwegen. Vergeleken met de reusachtige winst in termen van mensenlevens die gered worden en menselijk lijden dat voorkomen wordt, zouden die kledijvoorschriften slechts een kleine beperking van de vrijheid zijn. Vele fatsoenlijke en goedmenende moslims redeneren op die manier. Zij denken niet in dezelfde oorlogszuchtige termen als Kalim Siddiqui. Maar zij maken wel een andere typisch islamitische - of typisch mannelijke?- denkfout: zij geloven dat verkrachting en seksueel geweld het gevolg zijn van iets wat vrouwen hebben gedaan of nagelaten. Terwijl het natuurlijk duidelijk is dat de schuldigen in dit geval altijd mannen zijn. Verkrachting is een gevolg van het gebrek aan beschaving bij mannen. Alle kledijvoorschriften en alle sluiers van de wereld zullen daaraan niets veranderen. Voor de westerse lezer is dat misschien vanzelfsprekend, maar voor vele moslims is die gedachte verwarrend en vreemd, en dat verklaart hun obsessie voor sluiers, hoofddoeken en lange gewaden. Het idee dat individuele of maatschappelijke problemen inzake seksualiteit niet alleen door vrouwen veroorzaakt worden, maar ook door mannen, heeft in hun cultuur nog geen wortel geschoten. In zekere mate geldt dat ook voor hun beoordeling van verschijnselen als echtscheiding, prostitutie, pornografie, buitenechtelijke geboorten en tienerzwangerschappen. In de islamitische visie worden die problemen alleen veroorzaakt door vrouwen, en zijn mannen er de onschuldige passieve slachtoffers van. In werkelijkheid wijzen pornografie en prostitutie natuurlijk in de eerste plaats op problemen bij de seksualiteitsbeleving van mannen, niet van vrouwen. Bij overspel en echtscheiding zijn er natuurlijk gemiddeld evenveel schuldige mannen als vrouwen. Maar in het islamitische wereldbeeld passen zulke overwegingen niet. Men verwaarloost de innerlijke beschaving - bij de opvoeding van jongens nog meer dan bij die van meisjes - en men spitst zich met een obsessieve verbetenheid toe op materiële uiterlijkheden: sluiers, hoofddoeken en kolenzakjurken. Alle nuances en relativeren gaan daarbij verloren. Als men in Arabische kranten verontwaardigde discussies leest over "naakte" vrouwen op een strand, dan gaat dat niet over nudisten of exhibitionisten, maar over vrouwen die aan het strand geen sluier dragen ... "Ongesluierd" is voor vele islamitische mannen ongeveer hetzelfde als "spiernaakt".

Moordende fixatie

Hoe moordend die obsessie voor kledijvoorschriften kan zijn, bleek op 11 maart 2002 bij een brand in een Saoudisch internaat voor meisjes: de leerlingetjes die uit het brandende gebouw wilden vluchten werden door bewakers van de mutawa'een, de religieuze politie, met knuppels geslagen en terug in de school gejaagd omdat zij niet volgens de islamitische voorschriften gekleed waren. Daarna probeerde de religieuze politie zelfs de hulpdiensten en de brandweermannen te beletten het gebouw binnen te gaan. Dat waren immers mannen, en de ongesluierde meisjes mochten niet aan hun blikken blootgesteld worden. In de waanzinnige logica van de mutawa'een konden zij nog beter levend verbranden ... Veertien meisjes kwamen om door verstikking achter een buitendeur die door de mutawa'een was afgesloten. In een normaal land zou er bij een identieke brand in een identiek schoolgebouw waarschijnlijk niet één dodelijk slachtoffer zijn gevallen.

In Iran worden vrouwen gearresteerd en gegeseld omdat hun hidjaab niet zorgvuldig is vastgemaakt, zodat er enkele haarlokken zichtbaar zijn. Tot welke ziekelijke kronkelredeneringen de fixatie op de hidjaab kan leiden blijkt uit het beroemde citaat: "Het is de plicht van vrouwen om hun hoofd te bedekken, omdat het haar van vrouwen vibraties uitstraalt die mannen opwinden, misleiden en corrumperen" En dit komt niet van een onontwikkelde fanaticus, maar van de beroemde ayatollah Rafsanjani.

In Turkije is het dragen van religieuze kledij - in praktijk de fez voor mannen en de hidjaab voor vrouwen - in principe bij wet verboden. Maar onder druk van de toenemende islamisering van de samenleving kan men die wetten steeds minder doen naleven, zelfs niet aan de universiteiten. Na een geval van verkrachting in een overvolle autobus in Egypte schreven de fundamentalistische kranten eensgezind dat het de schuld van het slachtoffer was: zij had weliswaar een lange rok gedragen, maar geen hoofddoek en geen sluier, dus zij had het zelf uitgelokt. In Kasjmir dreigden de fundamentalisten ermee alle vrouwen die geen burqa droegen in de benen te schieten of met zwavelzuur te verminken. Tijdens de burgeroorlog in Algerije werden vrouwen het slachtoffer van de gruwelijkste represailles als zij niet de verplichte hidjaab droegen. Het GIA had alle lycea en universiteiten formeel verboden nog onderwijs te verstrekken tenzij leraressen en vrouwelijke leerlingen de sluier dragen. Bovendien moeten gemengde klassen, muziekonderricht en lichamelijke opvoeding voor meisjes afgeschaft worden. Leerkrachten en professoren die dit verbod trotseren werden vermoord. De wraakacties tegen vrouwen die zich "onislamitisch" kleedden waren dikwijls van een weerzinwekkende wreedheid. Een vrouw zwavelzuur in haar gezicht of op haar benen gooien was een standaardstraf. Begin 1995 publiceerde de krant El Watan bijvoorbeeld het geval van een familie die volledig werd uitgemoord door een bende FIS-strijders die hun huis waren binnengedrongen. De enige overlevende was een meisje van negen jaar. Het kind was herhaaldelijk verkracht en met een bijl bewerkt. Abla Cherif, een journalist van El Watan beschrijft ook het lot van een vrouw die samen met haar twee dochters door fundamentalisten werd ontvoerd en vermoord: "Een van de daders werd later gearresteerd en hij legde een gedetailleerde verklaring af ... Zij hadden de vrouw aan een boomstronk vastgebonden zodat zij de verkrachting van haar beide dochters moest aanzien. ... Na die collectieve verkrachting werden de meisjes gemarteld en onthoofd." De moeder werd daarna met een verfbrander gefolterd en eveneens onthoofd. En zo zijn er duizenden gevallen ...

Scholen capituleren

Overigens komt ook voor migrantenmeisjes in westerse landen de "vrijheid" om al dan niet een hoofddoekje te dragen, steeds meer in het gedrang. Zowel in Nederland als in België worden meisjes dikwijls door leraars islamitische eredienst geïntimideerd en bedreigd als ze geen hoofddoek dragen. In sommige scholen is een heel netwerk van allochtone verklikkers die meisjes verraden als ze buiten de school het gehate hoofddoekje durven afdoen ... In meerdere gevallen kregen de overtreedsters als straf een fikse ranseling. Enkele Nederlandse scholen die probeerden het dragen van islamitische hoofddoekjes te verbieden, hebben bakzeil gehaald. Onder druk van de political correctness en de steeds sterkere islamitische lobby hebben zij het dragen van hoofddoeken en hidjaabs opnieuw moeten toelaten. In de omgeving van de Grote Moskee in Brussel patrouilleert nu ook een soort mutawa'een, net zoals in Saudi-Arabië.

'Chadoroorlog'

Vrouwelijke tegenstanders van de chador klagen over haarverlies, huidirritaties en zelfs depressies bij kinderen door de lange, zwarte gewaden. Maar er is hoop. Voor het eerst sinds de islamitische revolutie van 1979 mogen leerlingen en leraressen in Teheran zonder sluier rondlopen. In het streng-islamitische is dat een kleine revolutie op zich, die natuurlijk op sterk verzet stuit van de radicale fundamentalisten. Intussen lijkt de opmars van het hoofddoekje in het vrije westen niet te stuiten. In Frankrijk geldt de islamoloog Gilles Kepel als een van de belangrijkste deskundigen als het gaat om de islamitische migrantenstroom naar Europa. In zijn boek 'Allah in het Westen' spreekt Kepel over de 'banlieues de l' Islam', de migrantengetto's als 'voorsteden van de islam'. De sluieraffaire maakt duidelijk dat het niet om een stukje stof gaat maar om wat Huntington 'Botsende beschavingen' heeft genoemd. Kepel noemt dat waardenconflict de 'chadoroorlog'. De Waalse minister van onderwijs Hazette kondigde bij het einde van vorig schooljaar aan dat hij het dragen van de islamitische hoofddoeken op middelbare scholen wil verbieden. In Brussel werd daartegen door gesluierde moslimmeisjes betoogd. Zij eisen het 'recht' op om hun hoofddoek altijd en overal te dragen. De 'chadoroorlog' is nog niet gedaan ...

De Hijab stuurt een boodschap van acceptatie van onderdrukking en afwijzing gelijkheid man/vrouw. Een vrouw die zichzelf bedekt vanuit haar liefde voor Allah, legt hiermee niet alleen een verklaring af voor wat ze accepteert, maar ze verklaart er ook mee wat ze afwijst. Iedere vrouw die weigert mee te spelen met de spelletjes tussen de twee sekse die zo fundamenteel zijn in alle maatschappijen, zal uit de maatschappij verdreven worden. Er wordt altijd al van vrouwen verwacht dat zij een bepaalde rol spelen in de maatschappij.


--------------------------------------------------------------------------------
Volledig verbod chador bepleit
bron:Parool
MIJNTJE KLIPP


AMSTERDAM - De gezichtssluier moet niet alleen op de scholen, maar overal in de Nederlandse samenleving worden verboden. Dat zegt Ankie Verlaan, lid van het college van bestuur van de Universiteit van Amsterdam (UvA) en oud- bestuursvoorzitter van het Regionaal Opleidingen Centrum (ROC) Amsterdam, een grote centrale voor beroepsonderwijs, in een interview met deze krant. ''Respect voor elkaar laat je zien door elkaar in de ogen te kijken.''

Verlaan verwierf landelijke bekendheid met de manier waarop ze de gezichtssluierkwestie op het ROC afhandelde. Drie meisjes verschenen vorig jaar met een zogeheten chador op school, waarop de leiding hen de toegang ontzegde. Dat leidde tot veel commotie.

In navolging van het ROC stelden de meeste scholen een chadorverbod in, omdat de sluier een goede communicatie in de klas zou belemmeren. De Commissie Gelijke Behandeling gaf in maart dit jaar het ROC gelijk. Twee van de drie tieners waren naar de commissie gestapt. Zij zagen na de uitspraak af van een rechtszaak over het verbod. Twee van de meisjes zijn op het ROC gebleven en dragen geen sluier meer.

Het ROC kwam, onder aanvoering van Verlaan, met andere strenge regels voor de in totaal ruim dertigduizend leerlingen. Zo moet als voertaal Nederlands worden gebruikt. Volgens Verlaan zou dat op elk schoolplein moeten gelden. ''Ik realiseer me dat wij in Nederland integratieproblemen altijd op een merkwaardige manier hebben aangepakt. We hebben volstrekt genegeerd wat er speelde, wat mensen doen, hoe ze samenleven. Ineens denk je, als het over de gezichtssluier gaat: ho eens even. Met alle respect voor elkaars overtuiging, maar moeten wij dat in Nederland toelaten? Ik vind van niet.''

Verlaan, voormalig topambtenaar, heeft forse kritiek op de landelijke politiek. Het Ministerie van Onderwijs bekommert zich meer om de eigen positie dan om de status van het onderwijs en de laatste kabinetten zijn slap geweest, zegt ze. ''Scholen in grote steden zouden bijvoorbeeld, vanwege de problemen, meer geld moeten krijgen dan plattelandsscholen, maar niemand doet er wat aan. Niemand durft dat.''

Vandaag in de krant
Interview met Ankie Verlaan:
'Het zijn slappe kabinetten geweest.'
27-9-2003


Kijk hier>/a> voor een documantaire over de burka in Nederland
Mo is dood. Jezus is de Opgestane Heer, das het wezenlijk verschil !!
Wat heb je aan een dode profeet? Nopes !


Terug naar “Rechten van de vrouw in Islam”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten