Het Westen versus Rusland

Deze afdeling is voor algemene topics die niet passen in wat reeds voorzien is. Ze moeten wel aansluiten bij ons thema.
Gebruikersavatar
Ariel
Berichten: 89893
Lid geworden op: wo apr 07, 2004 10:30 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Ariel »

Rookgordijn rond Russisch geld blijft: ’Geheimhouding en bronbescherming’

Het rookgordijn over de vraag of Nederlandse politici geld zouden hebben aangenomen van Rusland blijft voorlopig nog hangen. Volgens demissionair minister De Jonge (Binnenlandse Zaken) gaan de Tsjechische autoriteiten, die een Russisch beïnvloedingsnetwerk blootlegden, voorlopig niet meer informatie openbaar maken. Hij wijst er daarnaast nadrukkelijk op dat de Tsjechen zelf niet hebben gerept van Nederlandse betrokkenheid.

De Jonge reageert in een brief op een kwestie die vorige week bloot kwam te liggen. Toen maakte Tsjechië bekend dat de nieuwssite Voice of Europe, gerund vanuit Praag, politici zou betalen om pro-Russische standpunten in te nemen. Het doel zou onder meer zijn om de Europese verkiezingen van dit jaar te beïnvloeden.

Via Tsjechische media kwam naar buiten dat onder meer Nederlandse politici betaald zouden zijn. De Tweede Kamer eiste daarop afgelopen week dat de onderste steen boven zou komen, de partijen gaan dinsdag over de kwestie in debat met De Jonge. Maar veel meer duidelijkheid dan er nu is, kan de minister niet verschaffen.

In een brief aan de Tweede Kamer zegt hij: „Het kabinet heeft afgelopen weekend contact gelegd met de Tsjechische autoriteiten om te vragen of ze voornemens zijn meer informatie openbaar te maken. Daarop is geantwoord dat dat nu niet het geval is.” Daarnaast stipt de minister aan dat de Tsjechische regering en inlichtingendiensten nooit hebben gesteld dat Nederlandse politici betrokken waren. Dat gebeurde enkel in berichtgeving van onder meer Tsjechische media.

Vervolging
Onder meer Volt en PvdA/GL sorteerden de afgelopen dagen al voor op een eventuele strafrechtelijke aanpak van collega-parlementariërs, als zou blijken dat die waren omgekocht. Partijen eisten bovendien dat man en paard dan genoemd zouden worden. Maar daar begint De Jonge niet aan: „Ingaan op namen die in de berichtgeving circuleren naar aanleiding van de Tsjechische verklaring is in strijd met de taak die de inlichtingendienst door de wetgever is opgedragen en dient de nationale veiligheid niet.” Een ontkenning dat Nederlandse politici zijn omgekocht, staat overigens ook niet in de brief.

De Jonge stipt bovendien aan dat het ook lastig is om al te veel openheid te geven over het werk van inlichtingendiensten, ook op het gebied van buitenlandse beïnvloeding: „Voor dit deel van het werk van de dienst is het van doorslaggevend belang dat geheimhouding en bronbescherming zijn gewaarborgd. Ingaan op specifieke zaken kan het werk van de diensten daarom schaden en daarmee de nationale veiligheid.”
The heart of the wise inclines to the right,
but the heart of the fool to the left.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

En de Tweede Kamer komt bijeen om te praten over "Wie is de mol? ".
Dit naar aanleiding van propaganda van een geheimdienst.
Baudet komt niet want die weet dat hij dan 'De Kop van Jut" zal worden van al 'Holier-than-thou" figuren die vol op de Russenhatende trompet moeten blazen opdat ze aan de goede kant van de geschiedenis terecht komen.
Kamer ziet dat ‘mist blijft hangen’ rond Russische omkoping, Baudet blijft weg bij debat

Thierry Baudet is afwezig bij het debat in de Tweede Kamer over vermeende omkoping van Nederlandse politici door Rusland. Hij noemde het bij voorbaat al ‘feitenvrij gepraat over roddels en insinuaties’. PVV-leider Geert Wilders vreest dat er ‘mist blijft hangen’ over de hele kwestie.

In de Tweede Kamer wordt gebatteerd over verklaringen van de Tsjechische inlichtingendienst, de evenknie van onze inlichtingendienst AIVD, die vorige week voor beroering zorgden in de Tweede Kamer. De Tsjechen lieten weten dat de door Rusland gerunde en betaalde nieuwssite Voice of Europe honderdduizenden euro’s zou hebben betaald aan Europese politici, onder wie Nederlandse. Om wie dat zou gaan werd niet duidelijk, maar de beschuldigende vinger ging in Den Haag direct naar PVV-leider Geert Wilders en Forum voor Democratie-voorman Thierry Baudet.
Spoiler! :
Maar de vraag of Nederlandse politici zijn omgekocht door Rusland om propaganda te verspreiden en zo ja: wie dan, wordt niet door het kabinet beantwoord, zo liet minister Hugo de Jonge maandagavond weten. Hij schreef in een brief aan de Tweede Kamer dat het noemen van namen ‘die in de berichtgeving circuleren (...) in strijd is met de taak’ van de AIVD en de nationale veiligheid niet zou ‘dienen’. ,,Bovendien past dit niet bij de wettelijke plicht tot geheimhouding van de werkwijze van de dienst.’’

Maar Baudet laat verstek gaan bij het debat, in een verklaring op X schreef hij vanmiddag dat de berichten uit Tsjechië hebben ‘geleid tot een sfeer van verdachtmakingen aan ons adres’. ‘Een heksenjacht die ook vele (doods-)bedreigingen en andere narigheid tot gevolg hadden.’ Hij stelt verder: ‘Wij ontkennen ten enen male, nogmaals, ondubbelzinnig en met klem, iedere vorm van financiële, of andersoortige, afhankelijkheid van Rusland. Er ís geen geld betaald aan ons, er ís geen ‘kompromat’, geen afpersing, geen cash, geen crypto, geen overboeking - er is ook geen enkele andere link van FvD met het Kremlin.’

Juist Baudet en PVV-leider Geert Wilders worden al langer verweten een pro-Rusland koers te varen. Baudet noemde de Russische president Vladimir Poetin na de inval in Oekraïne nog ‘een prachtvent’ en onderhield naar eigen zeggen contacten met iemand ‘die voor Poetin werkt’, zo bleek uit gelekte appjes. De zweem van innige banden met Rusland, al dan niet tegen betaling, schudde Baudet niet meer van zich af. Vorige week nog botste hij erover met GroenLinks-PvdA en D66, die herhaaldelijk vroegen naar zijn vermeende relatie met Rusland en eventuele betalingen.

Wilders zei in het debat dat hij vreest dat er ‘mist blijft hangen’ als het kabinet niet kan zeggen of, en zo ja, welke Nederlandse politici geld hebben ontvangen van Rusland. ,,De PVV en ikzelf hebben geen cent van de Russen gekregen. Niet direct, niet indirect. Het idee dat onze ideeën te koop zouden zijn, is schadelijk.” Maar als De Jonge niet kan zeggen dat er niks aan de hand is, blijft het vingerwijzen, vreest Wilders. ,,Het is onbevredigend. Zolang er mist blijft hangen, blijven er speculaties.” Kamerleden van andere partijen sluiten zich bij die woorden aan.

Sterker, in zijn brief schreef De Jonge dat er geen enkele naam is genoemd van een Nederlandse politicus door de Tsjechen. Feit is tegelijk dat dit niet wil zeggen dat de Tsjechische geheime dienst die niet heeft. De minister zegt dat de Tsjechen ‘desgevraagd verwijzen’ naar eerdere verklaringen. Maar dat wil niet zeggen dat de Tsjechen geen namen weten. En evenmin zegt De Jonge of de bewering wel of niet klopt dát Nederlandse politici in ons parlement zijn omgekocht.
Opmerkelijk genoeg zei Caroline van der Plas (BBB) in het Kamerdebat dat haar partij 160 euro heeft ontvangen van een ‘persoon met een Russische naam’. ,,Het ging om bedragen tussen de 1 en 10 euro, vanaf een rekening van ABN Amro. We hebben alles teruggestort, maar ik wilde het voor de transparantie hier wel gezegd hebben.”

Gesprekken

Mogelijk is De Jonge terughoudend met informatie omdat dat past in hoe de AIVD opereert in dit soort situaties. Openbaarmaking van alleen al contacten met Russen zou een politieke carrière kunnen breken. Is dat wel aan een geheime dienst? Die kan op die manier er zelf van verdacht worden critici uit te schakelen.

Wat vaker gebeurt is dat er ‘waarschuwingsgesprekken’ worden gehouden. Een politicus wordt dan ‘geïnformeerd’ dat landen als Rusland hen als doelwit zien voor propagandadoeleinden. Volgens de Volkskrant gebeurde dat in 2020 met Baudet, toen er ‘serieuze aanwijzingen’ waren dat Russische agenten hem zouden hebben benaderd. Baudet deed het gesprek met AIVD-directeur Erik Akerboom af als ‘vaag en onwerkelijk’, verder bleef de kwestie mistig.

Als het wél ernstiger is, denk aan landverraad, dan kan de AIVD aangifte doen bij justitie. Ook als het Kamerleden betreft. Maar De Jonge laat dus in het midden wat er nu precies aan informatie is en wat daarmee is gedaan.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Zojuist is de Kamer uitgepraat. Iedereen heeft zijn zegje gedaan. Resultaat: de Kamer verzoek de Regering nederig om iets te horen te krijgen zodra de regering meer weet want nu weten ze niks.
Glas, plas, was.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
sjun
Berichten: 12628
Lid geworden op: zo mei 11, 2014 8:29 pm
Locatie: Visoko

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door sjun »

Het riekt weer naar politiekcorrecte en vooral in opdracht van WEF uitgevoerde stemmingmakerij in de blijde hoop op salonsocialistische politieke voordeeltjes bij het kapen van het publieke debat.
Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Sanctions on Moscow have hurt European economies while Russia's has GROWN - and have only encouraged Putin to form stronger ties with China and be more aggressive towards the West

Experts said Europe is 'shooting itself in the foot' with current sanctions strategy
They warned Russia is developing considerable resilience to sanctions regimes

By David Averre


Western sanctions have done nothing to deter Russia from continuing its aggression in Ukraine and may even be harming Britain and Europe more than Moscow as Vladimir Putin continues to wage war on Kyiv.

More than two years after US President Joe Biden declared 'the rouble would be turned to rubble' by sanctions, the Russian economy looks if anything more resilient with GDP growth hitting 3.6% in 2023 - outstripping every G7 country.

Instead, Western efforts to cripple the Kremlin's war effort by freezing funds, booting Russian banks from international payment systems and ceasing trade have only prompted Moscow to build better relations with other international partners, including China and Iran.

Now, experts are sounding the alarm, warning that Britain and her European partners will only become weaker in the face of their foes - and more subservient to the US - if sanctions continue apace.
Spoiler! :
Speaking exclusively to MailOnline, Dr. Ksenia Kirkham, a specialist in economic warfare at King's College London, said Europe is 'shooting itself in the foot' with its sanctions strategy and has pushed Russia to 'escape Western mechanisms of control' and become more self-reliant.

And Alan W. Cafruny, professor of international affairs at the US' Hamilton College, argued Europe's decision to cut off Russian oil and gas imports has done nothing but damage their own economies and line the pockets of US corporations - all while Russia continues to export its hydrocarbons out east unperturbed.

The West's ruthless commitment to punishing Russia with economic warfare has already endured for a decade.

America and the EU slapped Russian entities with sanctions as early as 2014 after the annexation of Crimea, a tactic which the UK Foreign Office said aimed to 'deter, disrupt and demonstrate' - that is, to deter further Russian aggression, disrupt its nefarious activities and demonstrate the West's resolve.

But the all-out invasion of Ukraine by Russian forces in February 2022 crystallised the failure of sanctions as a form of deterrence, with the measures evidently failing to stop the Kremlin from pressing ahead with its violent goals.

'Sanctions influenced Russia's behaviour enormously, but not in the direction of stated objectives by the sender states,' Dr. Kirkham said.

'If the objective was to deter Russia, then sanctions were distinctly counterproductive - they have simply made Russia more aggressive towards the West, especially towards the US.'

Then, following the outbreak of war, Ukraine's Western partners refused to come to Kyiv's defence with boots on the ground or planes in the sky.

Instead, they dramatically increased the scope of their already failing sanctions, seeking to weaken Putin's war machine and compel a change in behaviour by crippling the economy and levying even harsher penalties on key state entities and individuals.

But Dr. Kirkham believes these tactics have only expedited Russian efforts to undermine the West's dominance in global political and economic forums.

'Russia's isolation is a myth,' she said flatly.

'Moscow has been forming strong alliances with its BRICS partners and some other states in the Middle East, Africa and Latin America, with the aim of creating a new global balance of power.

'What we witness now is (Russia's) development of alternative trade routes, payment systems, and duty-free zones that bypass sanctions and escape Western mechanisms of control.

'The most alarming factor for the West is that, in the long run, its overreliance on sanctions compliance will undermine the very mechanisms through which sanctions effectively operate – i.e. the dollar hegemony and control over supply chains.'
A screen grab captured from a video shows crews of artillery and attack FPV drones of the 13th BARS detachment of the Southern Group of Forces of Russia attack the positions of the Ukrainian Armed Forces in the Artemovsk direction on March 29, 2024

Supporters of the West's sanctions regime claim that Russia's current economic strength will not last, arguing that the true impact will be felt in the coming months and years as the war rumbles on.

But Dr. Kirkham doubts this, arguing that Russia has in recent months begun to shore up its deficiencies that sanctions would be expected to capitalise on.

'In 2022-2024, with a record high defence spending (7.5% of GDP), we have witnessed a boost in Russia's military capacities - the country possesses all the necessary natural resources, workforce, and knowledge to respond to the needs of ''special military operation'',' she said.

'The gaps in some segments like electronics and machinery have been successfully covered by Russia's partners that now not only replenish Russia's shortages in some key components but also share their expertise and knowledge to secure Russia's future self-sufficiency and domestic production.

'It would be wrong erroneous to suggest that the ''Kalashnikov'' economy is dependent on the continuation of war.'

Cafruny went even further, suggesting the impact of the war and resulting sanctions may even be a net benefit to Moscow.

'To be sure, the militarisation of the economy may lead to bottlenecks down the road, but if anything the overall impact of the war on the Russian economy has been generally positive,' he declared.

He went on to explain how Europe scored an own goal with its decision to turn away from Russian energy imports, struggling with surging prices while the likes of China and India purchase Moscow's crude at an enviable discount.

And the porous nature of sanctions has allowed Russia to sidestep restrictions, with third countries simply able to buy up Moscow's product and sell it on.

'European countries have suffered greatly from a ''sanctions boomerang'',' Cafruny said.

'Throughout 2022-2023 natural gas prices soared, especially devastating the German economy based on relatively inexpensive natural gas.

'US LNG exporters, having pressed both the Trump and Biden administrations long before the war to cut off Western Europe from Russian energy, have profited massively from increased exports to Europe.'

As a result, the 'hub and spoke' relationship of European nations to the US will only solidify, with Britain and EU states becoming yet more reliant on America for military protection, oil and gas imports, and market access.

With no end in sight for war in Ukraine and the Russian army making slow but steady progress in the Donbas, Western policymakers now face a troubling paradox.

Unwilling to provide direct military support to Kyiv, the US, UK and Europe have little option but to continue awarding untold billions in aid packages to President Zelensky while shoring up loopholes and deficits in the sanctions regime.
But if the last decade has proved anything, it's that the current approach to sanctions is not working as intended, and in the eyes of many has ceased to be effective altogether.

Dr. Kirkham called on policymakers to review their approach to sanctions, warning that the current trajectory will not reduce Russia's military effectiveness but could have unintended consequences for countries the world over.

'The overreliance on the mechanisms of deterrence, such as trade wars and economic sanctions... eventually leads to further disruption of vital supply chains, causes business inefficiencies, and resource exhaustion.'
https://www.dailymail.co.uk/news/articl ... -West.html
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Hoe praten en denken die neocons? Hier een artikel van begin deze maand in eeen soort lijfblad van ze: "The Hill" ( refererend aan Capitol Hill waar de wetgevers zitten).
Ukraine is not losing; US assistance must continue

by Evelyn N. Farkas, opinion contributor - 03/31/24


The congressional faction that opposes Ukraine assistance shares a common talking point with the Kremlin — that Ukraine is losing the war with Russia anyway. Having just returned from Ukraine, where I met with top Ukrainian officials and participated in a security conference, I have found substantial evidence to the contrary.
Ze heeft zich dus met graagte de raarste dingen laten aanpraten.
While the Ukrainians hardly welcome a new Russian offensive in the spring or summer, they believe it is likely. The officials we met with explained that Putin needs to show progress, some kind of victory to justify renewed mobilization and, emboldened now by his fake elections, he is likely to move on the ground and may try once again to open a land corridor to Crimea. But such decisions may plant the seeds of military overreach.
Dit is zeer kort geleden geschreven en duidt op veel onbenul.

Afbeelding

Wil je het lezen, dan kan dat hier:
https://thehill.com/opinion/4566466-ukr ... -continue/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Een grote tegenslag voor het Vereenigde Westen in de strijd tegen Rusland.
Slowakije loopt uit de pas. Een regime change wordt noodzakelijk !
Pro-Russische Pellegrini wordt nieuwe president van Slowakije

De sociaaldemocratische parlementsvoorzitter Peter Pellegrini heeft de Slowaakse presidentsverkiezingen gewonnen. Met bijna alle stemmen geteld, heeft hij ruim 53 procent van de stemmen binnengehaald, aldus de kiescommissie.

Pellegrini laat daarbij zijn liberale oppositiekandidaat Ivan Korcok achter zich. De kiesdistricten waar Korcok in de eerste stemronde had gewonnen, zijn echter nog niet volledig geteld. Volgens waarnemers is de achterstand van de liberaal echter te groot om nog in te halen. Korcok heeft zijn tegenstander al gefeliciteerd met de overwinning.

Volgens voorlopige cijfers lag op de opkomst net onder de 60 procent, wat aanzienlijk hoger was dan de 52 procent tijdens de eerste stemronde op 23 maart.

De 48-jarige Pellegrini is parlementsvoorzitter en oud-premier van Slowakije en heeft de steun van de huidige premier Robert Fico. Hij staat bekend als pro-Russisch. Fico ligt in de Europese Unie onder vuur, onder meer omdat hij heeft gezegd Oekraïne niet meer militair te willen steunen. Ook Pellegrini heeft zich kritisch uitgelaten over de Europese steun aan Oekraïne. Zijn 59-jarige tegenstander Ivan Korcok had de steun van de oppositie en is pro-Westers.

Verdeeldheid over de oorlog was een belangrijk punt in de campagne en de eerste verkiezingsronde in maart, waarbij geen van de kandidaten de meerderheid van de stemmen wist binnen te halen. Daarom namen koplopers Pellegrini en Korcok het zaterdag opnieuw tegen elkaar op.

Hoofd van het leger


Het presidentschap in Slowakije is vooral een protocollaire functie, maar tegelijk is de president ook het hoofd van het leger en ondertekent hij internationale verdragen. Hij heeft ook een vetorecht in het parlement als er gestemd moet worden over nieuwe wetten. Slowakije is een buurland van Oekraïne en de koers die het land vaart kan dus ook van belang zijn voor het verloop van de oorlog daar.

De zittende president Zuzana Caputová, de eerste vrouwelijke president van Slowakije, vertrekt in juni. Ze had zich verkiesbaar kunnen stellen voor een tweede termijn, maar besloot zich uit de politiek terug te trekken, onder meer vanwege doodsbedreigingen aan haar adres en dat van haar familie.
https://www.trouw.nl/buitenland/pro-rus ... ~b7533c7f/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

De Rusland hysterie heeft vele rare gevolgen. Hier het verhaal van iemand die naar Rusland wil verhuizen. De mildste uitspraak is: "dat mens moet in het gekkenhuis opgeborgen worden."
Zij wordt ook opgevoerd als een typisch voorbeeld van iemand die in de Putin propaganda gelooft of misschien door veel roebels tot haar overtuiging is gekomen..
Politici Hilversum na Rusland-rel rond wethouder: ‘Zitten we hier in een James Bond-film?’

Gemeenteraadsleden in Hilversum zijn verbijsterd door het plots opstappen van een wethouder van die stad na een publicatie van deze site over haar mogelijke emigratieplannen naar Rusland. ,,Het artikel heeft Hilversum op stelten gezet. Zitten we hier in een James Bond-film?”, vroeg D66 in een speciale raadsvergadering. ,,We moeten niet naïef zijn, infiltratie van buitenlandse mogendheden beperkt zich niet tot de Tweede Kamer’’, zei de PvdA.

Wethouder Karin Walters van de lokale partij Hart voor Hilversum maakte vorige week plotseling bekend dat ze per direct zou opstappen. Dat bericht kwam twee weken na een artikel op deze site waarin stond dat Walters zou overwegen naar Rusland of Belarus te verhuizen. Dat werd beweerd door Marie-Thérèse ter Haar, Ruslanddeskundige en oprichter van de Rusland en Oost-Europa Academie in Arnhem. Ter Haar heeft de afgelopen maanden twee informatiebijeenkomsten georganiseerd voor mensen die naar Rusland of Belarus willen emigreren. Een medewerker van de Academie kan hen helpen bij de verhuizing.
Spoiler! :
Volgens Ter Haar zou Walters ‘helemaal klaar zijn met Nederland’ en al aan de grens met Belarus hebben gestaan. Walters ontkende in eerste instantie tegen deze site op de informatiebijeenkomst te zijn geweest, ook zei ze niet in Belarus te zijn geweest. Wel was ze recent in Polen, een buurland van Belarus, op vakantie. De wethouder wees een gesprek met deze site af, ook toen de burgemeester van Hilversum daar nog een keer bij haar op had aangedrongen.

Toch wél op informatiebijeenkomst Rusland

Na haar aftreden zei ze wél op de informatiebijeenkomst te zijn geweest. ,,Maar dat had helemaal niets met politieke opvattingen te maken. Ik was daar privé, we wilden alleen maar informatie over kleinschalig biologisch boeren.” Aan de gemeenteraad schreef ze: ‘Biologisch boeren wordt in Europa steeds moeilijker, maar kennelijk is het onbestaanbaar dat je verkent of biologisch boeren in landen daarbuiten zou kunnen.’

Walters schreef ook dat ze ‘door de publicatie over mijn privéverkenning in de gevoeligheid getrokken wordt van landelijke politieke thema’s’. ‘Dit leidt af van effectief bestuur van mij en van het gemeentebestuur van Hilversum, waar ik altijd voor heb gestaan.’ Haar opstappen kwam in de week dat er in Nederland veel discussie was over Russische beïnvloeding in de politiek.

Speciale vergadering

De gemeenteraad van Hilversum kwam woensdagavond bij elkaar voor een speciale vergadering over het aftreden van de wethouder. Walters was er zelf niet bij.

De raadsleden stelden volledig verrast te zijn door het artikel en door het aftreden. ,,Het artikel in het AD heeft Hilversum stelten gezet. We vroegen ons af: is het echt zo? Zitten we hier in een James Bond-film?", vroeg Jarno Deen, fractievoorzitter van oppositiepartij D66 zich af. ,,Dat de wethouder niet inhoudelijk heeft gereageerd op het artikel heeft haar niet geholpen.”


Ook de PvdA heeft nog veel vragen. ,,De keus van Walters om de pers niet te woord te staan zorgt dat er nu nog meer vragen dan antwoorden zijn", zei fractievoorzitter Jacqueline Kalk. ,,We moeten niet naïef zijn: infiltratie van buitenlandse mogelijkheden, cash betalingen... dat beperkt zich niet tot Tweede Kamer.”

SP en Democraten Hilversum vinden het nadenken over verhuizen naar Belarus of Rusland ‘verwerpelijk'. ,,De EU heeft sancties opgelegd aan Rusland en Belarus, dus moet de wethouder het raar vinden als ze juist naar die twee landen gaat kijken voor biologisch boeren", zei Edwin Göbbels van Democraten Hilversum.

Hart voor Hilversum, de eigen partij van Walters, ging niet inhoudelijk op de emigratieplannen van de eigen wethouder in. De partij wil vooral rust ‘om na te denken hoe het nu verder moet', zei fractievoorzitter Regie Redmeijer in een emotionele reactie.
‘De onrust bleef’

Het college van burgemeester en wethouders vindt dat ‘de ontstane discussie over haar toekomstplannen afbreuk doet aan haar functioneren en dat van het gemeentebestuur’. Het college sprak drie keer met Walters over het artikel. ,,Er ontstond veel onrust en die bleef. Er kwamen veel vragen vanuit andere gemeenten en vanuit de stad en die vragen bleven", zei wethouder Scheepers (VVD). Na een laatste bijeenkomst besloot Walters op te stappen.

Aan het eind van de avond kreeg een motie van afkeuring tegen het college van burgemeester en wethouders, ingediend door BVNL, alleen steun van die partij.
https://www.ad.nl/binnenland/politici-h ... ~a76127bf/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Waarom zouden we ons in de eigen voet schieten met sancties tegen buitenlanders en buitenlanden ? Zinnige vraag voor een referendum in Zwitserland.
Zwitsers houden referendum dat einde kan maken aan sancties tegen Rusland

Zwitserse activisten hebben genoeg handtekeningen verzameld voor een referendum dat mogelijk een einde kan brengen aan economische sancties tegen Rusland. Dat schrijven de Financial Times en Zwitserse media vrijdag. De voorstellen zouden in de toekomst ook handelsrestricties tegen China onmogelijk kunnen maken.

Het werkt als volgt: in de volksraadpleging worden in vier clausules voorgelegd wat de beroemde Zwitserse neutraliteit in de praktijk precies inhoudt. Zo wordt voorgesteld dat Zwitserland niet mag toetreden tot een militaire alliantie, tenzij het land zelf wordt aangevallen. Ook mag Bern geen economische sancties opleggen aan een ander land, zoals het wel bij Rusland heeft gedaan na de invasie in Oekraïne, tenzij de VN-Veiligheidsraad dit goedkeurt. In dat laatste orgaan hebben Rusland en China een vetostem, dus VN-strafmaatregelen tegen die landen zijn uitgesloten.

Mochten deze voorstellen worden aangenomen, is dat goed nieuws voor Moskou en Beijing. Zwitserland herbergt het meeste buitenlandse vermogen van alle landen ter wereld - en veel Russische en Chinese miljardairs, miljonairs en bedrijven hebben er vermogen gestald. Een deel van de Russische tegoeden is bevroren toen Rusland in februari 2022 Oekraïne binnenviel.
Het referendum wordt gesteund door de rechtspopulistische Zwitserse Volkspartij (SVP), de grootste politieke partij van het Alpenland. De 83-jarige SVP-financier en miljardair Christoph Blocher leverde met een groep gelijkgestemden de handtekeningen in bij de kanselarij. „Als alle landen zich zouden opstellen als Zwitserland zou er nergens oorlog zijn”, liet de partij weten in een verklaring. De SVP noemde de strafmaatregelen tegen Moskou „een bedreiging van de interne vrede en stabiliteit van ons land”.

Christine Badertscher, parlementslid voor de Groenen, zei dat het initiatief vooral gunstig is voor „dictators en oorlogscriminelen” en dat de plannen „de veiligheid van Zwitserland ondermijnen”. Uit opiniepeilingen blijkt dat debatten over het neutraliteitsbeleid niet erg leven onder de Zwitsers.
https://www.nrc.nl/nieuws/2024/04/12/zw ... d-a4195852

Dat weet ik ook weer: de Zwitserse Volkspartij (SVP) dient het bijvoegsel rechtspopulistisch te hebben.
De Groenen en linksen en overige marxisten hebben het in dat land maar zwaar: de SVP is te groot om buiten spel te zetten.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Tijdens de vorige Koude Oorlog hoorde je heel veel over spionage.
Uiy die tijd stammen ook de "James Bond 007" films.
Er werden de boeken van John le Carré geschreven zoals "Thinker, taylor, soldier,spy" en "The spy who came in from the cold". (ook verfilmd ).

Maar de laatste tijd horen wij opmerkelijk weinig over spionagegedoe.
En dan komt opeens iemand van de CIA iets over de CIA vertellen. (en daar zit dan altijd een bedoeling achter, veela van propagandistische aard)

Afbeelding

En nu komen onze media ook los over spionage dingen. Het begon al over een Tjechische geheime dienst die ons wijs maakt dat er overal door de Russen gekochte sympatisanten rondlopen in de EU. En dan dit:
Diepe Russische infiltratie in Oostenrijkse politie en veiligheidsdienst

In Oostenrijk ontrolt zich het grootste spionageschandaal in de recente geschiedenis van het land. De Russische geheime dienst FSB blijkt diep te zijn geïnfiltreerd in de politie en veiligheidsdiensten, en gebruikt Wenen als uitvalsbasis voor operaties elders in Europa.

Wenen, de stad die tijdens de Koude Oorlog de reputatie van spionnennest genoot, wordt dezer dagen ingehaald door dit grimmige verleden. Al jaren verkopen Weense overheidsdienaren gevoelige informatie over Poetins vijanden aan Rusland. Waarschuwingen van de CIA werden jarenlang in de wind geslagen.

Nergens in Europa bakken ze hun intriges absurder en barokker dan in het Alpenland, dat van oudsher een scharnierpunt is tussen Oost en West. Maar de verontwaardiging daarover blijft meestal beperkt tot het Duitse taalgebied. Deze keer is dat anders, omdat er vanuit Wenen lijntjes lopen naar verschillende Europese landen.

En vanwege de mysterieuze rol van Jan Marsalek, de voortvluchtige topmanager van de frauduleuze Duitse financiële dienstverlener Wirecard. Eerder dit jaar onthulden onderzoeksjournalisten dat Marsalek, zelf een Oostenrijker, er een schaduwcarrière als Russische spion op nahield. Nu ziet het ernaar uit dat hij niet zomaar een agent was, maar eerder de verbindingsman tussen een heel Europees spionnennetwerk en zijn broodheren bij de FSB.

Egisto Ott
De man op wie de schijnwerpers in Oostenrijk nu gericht zijn, was waarschijnlijk een van Marsaleks trouwste handlangers. Egisto Ott, een 61-jarige voormalige medewerker van de binnenlandse veiligheidsdienst, werd op Goede Vrijdag, 29 maart gearresteerd in zijn villa in Villach, een schilderachtig Alpenstadje niet ver van de Sloveense grens. Het Oostenrijkse OM beschuldigt hem in een 86 pagina’s tellend arrestatiebevel van het bedreigen van de nationale veiligheid.

De informatie over Ott en zijn connectie met Marsalek is afkomstig uit ruim 80 duizend chatberichten waarop de Britse geheime dienst MI5 vorig jaar beslag legde bij het oprollen van een Bulgaars netwerk dat in Londen voor het Kremlin spioneerde. De chats zijn ingezien door onderzoeksjournalisten van onder andere de Duitse Spiegel en Süddeutsche Zeitung, de Oostenrijkse Standard en het kleine Weense tijdschrift Falter, dat al jaren excelleert in het aan het licht brengen van talrijke politieke schandalen in eigen land.

Ott wordt in Duitstalige media beschreven als een ‘typische Oostenrijker’: boerenslim, met een grote mond en een groot netwerk. De politieagent maakte in de jaren negentig snel carrière binnen het veiligheidsapparaat en schopte het tot verbindingsofficier in buitenlandse dienst, in Turkije en Italië. Aan vrienden mag hij nog steeds graag vertellen dat hij Paus Johannes Paulus II de hand heeft geschud.

Volgens het arrestatiebevel is Ott een man die zijn ego graag laat strelen, en op een gegeven moment gefrustreerd raakte toen hij geen promotie meer maakte. Ergens tussen 2012 en 2014 begon hij informatie te verkopen aan Rusland. Uit wrok wellicht, of vanwege het geld. Want hij zou in sommige jaren wel 90 duizend euro hebben verdiend aan zijn klussen.
Daarbij werkte Ott nauw samen met ten minste één collega, Martin Weiss, een man met een vergelijkbare biografie en leeftijd. Weiss woont sinds een paar jaar in Saoedi-Arabië, een land waarmee Oostenrijk geen uitleveringsverdrag heeft. In de chats zegt Marsalek dat hij Weiss daarheen heeft ‘geëvacueerd’.

‘Verbetertips’
Via via, waarschijnlijk vooral via Marsalek, kreeg Ott opdrachten uit Rusland om informatie in te winnen over vijanden van het Kremlin. Mensen als Christo Grozev, de Bulgaarse journalist die lang voor onderzoekscollectief Bellingcat heeft gewerkt en daar onder andere rechercheerde naar het neerschieten van de MH17. Grozev heeft ook hechte banden met het team van Aleksej Navalny. Nadat Ott in 2021 had uitgezocht waar Grozev met zijn gezin woonde, werd de journalist bedreigd en braken onbekenden twee keer bij hem in. Hij is inmiddels verhuisd.

Ott verkreeg de door Rusland gevraagde gegevens doorgaans onder het valse voorwendsel van terrorismeonderzoek. Ook won hij informatie in bij buitenlandse collega’s, gebruikmakend van potsierlijke deknamen als Giovanni Parmigiano.

Tot de meest lugubere vonst in de chats van de MI5 behoort de lijst met ‘verbetertips’, die Ott en Marsalek in 2019 samen opstelden na de door het Kremlin georkestreerde moord op de Tsjetsjeense man die in Berlijn op klaarlichte dag van zijn fiets werd geschoten. Ook stuitten de rechercheurs bij doorzoeking van Otts privételefoon op een foto met daarop het recept voor novitsjok, het dodelijke gif waarmee het Kremlin regelmatig mensen vergiftigt.

Toen de radicaal-rechtse en bijzonder pro-Russische FPÖ na de verkiezingen van 2017 in de Oostenrijkse regering kwam, zochten Ott en Weiss verdere toenadering tot de macht. Vooral de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Karin Kneissl zag het wel zitten met de mannen. Volgens Falter plande Kneissl een eigen veiligheidsdienst waarvan Ott het hoofd zou worden. Die plannen gingen in rook op toen de regering in 2019 voortijdig viel. Kneissl woont inmiddels in St.-Petersburg, waar ze leiding geeft aan een denktank van Poetin.

Spionnenparadijs
Het spionageschandaal is een blamage voor de Oostenrijkse regering en veiligheidsdiensten, die jarenlang internationale aanwijzingen in de wind sloegen, zodat de Russische infiltranten, als in een Duits gezegde, ‘ronddansten op de neus van de machthebbers’. De CIA kwam in 2017 al met bewijzen tegen Ott die daarop kort gevangen werd gezet. Na zijn vrijlating bij gebrek aan bewijs pakte hij zijn spionageactiviteiten direct weer op.

Een parlementaire onderzoekscommissie moet nu uitzoeken waar het is misgegaan. Maar een aantal oorzaken is al op voorhand aan te wijzen. Zo verkeerde het veiligheidsapparaat van Oostenrijk lange tijd in een crisis, veroorzaakt door een machtsstrijd tussen de FPÖ en de christen-democratische ÖVP. En volgens de Süddeutsche Zeitung waren er ook politici die Ott een hand boven het hoofd hielden, omdat ook zij gebruik hadden gemaakt van de ‘diensten’ van de spion. Van oudsher is de Oostenrijkse politieke cultuur er één van handjeklap en corruptie.

Een andere historische constante is de sterke connectie met Rusland. Na de capitulatie van het Derde Rijk in 1945, viel Oostenrijk binnen de Russische bezettingszone en werd de basis gelegd voor de nog altijd sterke economische relatie tussen de twee landen. Oostenrijk werd om die reden ook nooit lid van de Navo. Alles bij elkaar de ideale voorwaarden voor een spionageparadijs, toen en nu.

Toch lijken de Oostenrijkers door dit schandaal enigszins wakker geschud. Want voor het eerst lijkt er een politieke meerderheid te ontstaan voor het aanpassen van de omstreden spionagewet die illegale handel in informatie alleen strafbaar stelt als die schadelijk is voor Oostenrijk. Spioneren ten nadele van andere landen of organisaties is vooralsnog gewoon toegestaan.
https://www.volkskrant.nl/buitenland/di ... ~b2903fdd/
Laatst gewijzigd door Mahalingam op zo apr 14, 2024 2:40 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

En dan is dat vreemde verhaal over Jan Marsalek die een undercover Rus zou zijn.
Topman Duits bedrijf ontmaskerd als Russische spion: ‘snelle salesjongen’ werkte 10 jaar met Kremlin

Nadat het Duitse betaalbedrijf Wirecard omviel en een miljardengat achterliet verdween topman Jan Marsalek van de radar. Sinds 2020 zijn de autoriteiten naar hem op zoek. Nu blijkt Marsalek ruim tien jaar voor het Kremlin te werken als spion. Met dank aan de Zuid-Franse avances van een Russische porno-vriendin. Een portret.


Dat de werkelijkheid soms gekker is dan een film, bewijst Jan Marsalek. Al vier jaar maakt een internationale coalitie van opsporingsdiensten jacht op de voortvluchtige topman (43) vanwege zijn betrokkenheid bij het grootschalige fraudeschandaal rondom Wirecard, het Duitse betaalbedrijf dat na een reeks schokkende onthullingen in rook opging.

De laatste plotwending tart ieders voorstellingsvermogen. Marsalek is namelijk niet alleen de meest gezochte witteboordencrimineel van Duitsland. Hij blijkt al ruim tien jaar actief als spion voor Russische geheime diensten. Terwijl hij nog in de raad van bestuur van het Duitse betaalbedrijf zat vloog Marsalek in opdracht van het Kremlin de wereld rond, van Noord-Afrika, tot het Midden-Oosten en Zuidoost-Azië. Hij dronk champagne met dubieuze figuren, liet zich omringen door beeldschone Russische modellen en hij nam zelf zware wapens in de hand.

Onderzoek van journalisten

Dat komt allemaal naar voren uit onderzoek van Der Spiegel en televisiezender ZDF in samenwerking met de krant Der Standard uit Oostenrijk en het Russische onderzoeksplatform The Insider. Aan de hand van vertrouwelijke documenten, e-mails en gegevens van telefoons en uit laboratoria stuitten de journalisten op schokkende bevindingen. Ze voerden gesprekken met betrokkenen die uit angst voor repercussies veelal anoniem willen blijven.

De afgelopen jaren dook de Oostenrijker Marsalek op in Tsjetsjenië voor een ontmoeting met familieleden van de Tsjetsjeense vechter Ramzan Kadyrov. Hij reisde af naar Syrië, waar hij naar verluidt samen met Wagner-huursoldaten, die onschuldige burgers folterden, het vuur opende op IS-doelen. Met een gevechtshelm, kogelvrij vest en pilotenbril vloog hij mee in oorlogsvliegtuigen. In Libië stelde Marsalek, na meerdere bezoeken, een eigen leger van huursoldaten samen. Tussendoor reisde hij voor belangrijke vergaderingen terug naar München.
In Duitse media valt telkens het woord adrenalinejunkie. Maar de veertiger, die bij Wirecard al op zijn 20ste tot directeur technologie werd benoemd, was vooral ‘eloquent, charmant en hoogintelligent’, zo omschrijft Jörn Leogrande, de laatste directeur innovatie bij het Duitse betaalbedrijf. Andere voormalige Wirecard-medewerkers vonden hem ‘charismatisch’.

Voormalig pornoactrice
In 2014 – hij was toen vier jaar werkzaam voor Wirecard – kwam Marsalek voor het eerst in contact met de Russische inlichtingendienst GRU. In de jachthaven van Nice werd hij voorgesteld aan enkele belangrijke bondgenoten van Poetin. Met zijn Russische vriendin - een voormalige pornoactrice die hij ook als zodanig had leren kennen - trof hij hooggeplaatste Wagner-generaals in Moskou en Dubai. Later zou hij ook samenwerken met de FSB, de opvolger van de KGB, schrijft Der Spiegel.

Bij Wirecard groeide schoolverlater Marsalek mee onder de vleugels van topman Markus Braun, een ex-consultant die Wirecard al sinds 2002 leidde. Vlak voor het uiteenspatten van de internetbubbel werd het bedrijf opgericht. Met lef en bluf lieten de geboren Oostenrijkers Marsalek en Braun Wirecard uitgroeien tot het technologische wonderbedrijf van Duitsland.
De taakverdeling was duidelijk: ‘Dr Braun’, steevast in zwarte coltrui naar voorbeeld van Apple-oprichter Steve Jobs, was de eigenzinnige visionair. Ondertussen sloot de veel charismatischer en elf jaar jongere protegé Marsalek, de snelle salesjongen met Rolex om de pols, onderhandse deals.

Porno- en gokwebsites
Het tweetal had megalomane ideeën. Veel klanten waren porno- en gokwebsites. Ze verzonnen een ander deel van de klandizie om extern kapitaal van onder meer de Japanse investeerder SoftBank, bekend van Uber en WeWork, aan te trekken. In het diepste geheim moest het veel grotere Deutsche Bank overgenomen worden. Dat mislukte. Maar het bedrijf hoefde niet te wanhopen, want zelfs bondskanselier Angela Merkel promootte het bedrijf tijdens een bezoek aan China.
In 2018 ging Wirecard, dat op een hoogtepunt beweerde 125 miljard euro aan transactiewaarde te faciliteren en klanten als Aldi en TUI bediende, naar de beurs in Frankfurt. Ondanks herhaalde waarschuwingen van buitenlandse shortsellers en journalisten van onder andere de Britse Financial Times liep iedereen in Duitsland weg met de bestuurders van de hyperambitieuze onderneming. Toch kwam niet veel later aan het licht dat er in Azië helemaal geen omzet werd behaald.

1,9 miljard euro zoek
In het voorjaar van 2020 ging het mis: er bleek 1,9 miljard euro zoek. De beurskeurs van Wirecard klapte in elkaar. Net als toezichthouder Bafin moest ook EY, de accountant die de jaarrekening goedkeurde, diep door het stof. Ongeveer 13.000 beleggers die hun inleg kwijtraakten dienden eind vorig jaar een massaclaim in van in totaal 700 miljoen euro tegen EY.
De in hechtenis zittende Braun, tegen wie beschuldigingen van miljardenfraude lopen, wijst Marsalek aan als het brein achter de verzonnen resultaten. Toen Wirecard op 25 juni 2020 faillissement aanvroeg, bleek Marsalek zich met behulp van Russische agenten allang uit de voeten te hebben gemaakt. Sindsdien is hij spoorloos.

Gevoelige informatie

Volgens Der Spiegel was Marsalek waarschijnlijk een waardevolle pion voor de Russische geheime diensten, omdat hij als bestuurder van Wirecard toegang had tot het internationale betalingsverkeer. Bovendien had de Oostenrijker beschikking tot gevoelige informatie van klanten, waaronder het Duitse ministerie van Justitie. Marsalek zou gegevens kunnen inzien van de BND, hoewel dat door de Duitse buitenlandse geheime dienst resoluut tegengesproken wordt.

Dankzij meerdere schuilnamen is Marsalek de opsporingsautoriteiten nog altijd te snel af. Hij reist met een paspoort waarop de naam staat van een Russisch-orthodoxe priester. Ook na het Wirecard-debacle blijft Marsalek zich onverminderd inzetten voor het Kremlin. In Londen arresteerde de politie vorig jaar een groep Bulgaren die beschuldigd werden van spionage voor Rusland. Marsalek, aldus Der Spiegel, zou de gearresteerde spionnen hebben aangestuurd.
Het strafproces tegen ex-topman Braun en de kroongetuigen begon al in december 2022. Maar vanwege de reikwijdte van het fraudeschandaal, dat zich uitstrekt tot in Dubai, Singapore en de Filipijnen, duurt het proces langer dan de voorgenomen honderd dagen. Na drie jaren van stilzwijgen mengde Marsalek zich vorige zomer plots in de zaak. Hij laat zich verdedigen door een bekende strafrechtadvocaat die eerder cliënten in andere geruchtmakende zaken bijstond, zoals het dieselschandaal en CumEx-fraude. Maar zelf laat hij zich dus nog altijd niet zien.
https://www.ad.nl/buitenland/topman-dui ... ~a4a6b3f8/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Het is opmerkelijk dat in de New York Times een artikel verschijnt van J.D. Vance (@JDVance1), a Republican, is the junior senator from Ohio over de toestand in de Oekraine gebaseerd op feiten.
Dat is een koude douche voor veel gezagsgetrouwe lezers van die krant.
J.D. Vance: The Math on Ukraine Doesn’t Add Up

President Biden wants the world to believe that the biggest obstacle facing Ukraine is Republicans and our lack of commitment to the global community. This is wrong.


Ukraine’s challenge is not the G.O.P.; it’s math. Ukraine needs more soldiers than it can field, even with draconian conscription policies. And it needs more matériel than the United States can provide. This reality must inform any future Ukraine policy, from further congressional aid to the diplomatic course set by the president.

The Biden administration has applied increasing pressure on Republicans to pass a supplemental aid package of more than $60 billion to Ukraine. I voted against this package in the Senate and remain opposed to virtually any proposal for the United States to continue funding this war. Mr. Biden has failed to articulate even basic facts about what Ukraine needs and how this aid will change the reality on the ground.

The most fundamental question: How much does Ukraine need and how much can we actually provide? Mr. Biden suggests that a $60 billion supplemental means the difference between victory and defeat in a major war between Russia and Ukraine. That is also wrong. This $60 billion is a fraction of what it would take to turn the tide in Ukraine’s favor. But this is not just a matter of dollars. Fundamentally, we lack the capacity to manufacture the amount of weapons Ukraine needs us to supply to win the war.

Consider our ability to produce 155-millimeter artillery shells. Last year, Ukraine’s defense minister estimated that the country’s base-line requirement for these shells was over four million per year but that it could fire up to seven million if that many were available. Since the start of the conflict, the United States has gone to great lengths to ramp up production of 155-millimeter shells. We’ve roughly doubled our capacity and can now produce 360,000 per year — less than a tenth of what Ukraine says it needs. The administration’s goal is to get this to 1.2 million — 30 percent of what’s needed — by the end of 2025. This would cost the American taxpayers dearly while yielding an unpleasantly familiar result: failure abroad.
Sign up for the Opinion Today newsletter Get expert analysis of the news and a guide to the big ideas shaping the world every weekday morning. Get it sent to your inbox.

Just this week, the top American military commander in Europe argued that absent further security assistance, Russia could soon have a 10-to-1 artillery advantage over Ukraine. What didn’t gather as many headlines is that Russia’s current advantage is at least 5 to 1, even after all the money we have poured into the conflict. Neither of these ratios plausibly leads to Ukrainian victory.

Proponents of American aid to Ukraine have argued that our approach has been a boon to our own economy, creating jobs here in the factories that manufacture weapons. But our national security interests can be — and often are — separate from our economic interests. The notion that we should prolong a bloody and gruesome war because it’s been good for American business is grotesque. We can and should rebuild our industrial base without shipping its products to a foreign conflict.

The story is the same when we look at other munitions. Take the Patriot missile system — our premier air defense weapon. It’s of such importance in this war that Ukraine’s foreign minister has specifically demanded them. That’s because in March alone, Russia reportedly launched over 3,000 guided aerial bombs, 600 drones and 400 missiles at Ukraine. To fend off these attacks, the Ukrainian president, Volodymyr Zelensky, and others have indicated they need thousands of Patriot interceptors per year. The problem is this: The United States only manufactures 550 per year. If we pass the supplemental aid package currently being considered in Congress, we could potentially increase annual production to 650, but that’s still less than a third of what Ukraine requires.

These weapons are not only needed by Ukraine. If China were to set its sights on Taiwan, the Patriot missile system would be critical to its defense. In fact, the United States has promised to send Taiwan nearly $900 million worth of Patriot missiles, but delivery of those weapons and other essential resources has been severely delayed, partly because of shortages caused by the war in Ukraine.

If that sounds bad, Ukraine’s manpower situation is even worse. Here are the basics: Russia has nearly four times the population of Ukraine. Ukraine needs upward of half a million new recruits, but hundreds of thousands of fighting-age men have already fled the country. The average Ukrainian soldier is roughly 43 years old, and many soldiers have already served two years at the front with few, if any, opportunities to stop fighting. After two years of conflict, there are some villages with almost no men left. The Ukrainian military has resorted to coercing men into service, and women have staged protests to demand the return of their husbands and fathers after long years of service at the front. This newspaper reported one instance in which the Ukrainian military attempted to conscript a man with a diagnosed mental disability.

Many in Washington seem to think that hundreds of thousands of young Ukrainians have gone to war with a song in their heart and are happy to label any thought to the contrary Russian propaganda. But major newspapers on both sides of the Atlantic are reporting that the situation on the ground in Ukraine is grim.

These basic mathematical realities were true, but contestable, at the outset of the war. They were obvious and incontestable a year ago, when American leadership worked closely with Mr. Zelensky to undertake a disastrous counteroffensive. The bad news is that accepting brute reality would have been most useful last spring, before the Ukrainians launched that extremely costly and unsuccessful military campaign. The good news is that even now, a defensive strategy can work. Digging in with old-fashioned ditches, cement and land mines are what enabled Russia to weather Ukraine’s 2023 counteroffensive. Our allies in Europe could better support such a strategy, as well. While some European countries have provided considerable resources, the burden of military support has thus far fallen heaviest on the United States.

By committing to a defensive strategy, Ukraine can preserve its precious military manpower, stop the bleeding and provide time for negotiations to commence. But this would require both the American and Ukrainian leadership to accept that Mr. Zelensky’s stated goal for the war — a return to 1991 boundaries — is fantastical.

The White House has said time and again that it can’t negotiate with President Vladimir Putin of Russia. This is absurd. The Biden administration has no viable plan for the Ukrainians to win this war. The sooner Americans confront this truth, the sooner we can fix this mess and broker for peace.
https://www.nytimes.com/2024/04/12/opin ... raine.html
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

Een voorbeeld van de reactie op bovenstaande is te vinden in "The National Review".
Geprobeerd wordt om alls wat J.D.Vance zegt weg te relativeren. Een gaaf voorbeeld van het vigerende magische denken in die neocon kringen:
J. D. Vance’s Logic of Surrender

Senator J. D. Vance took his ongoing campaign against the effort to bolster Ukraine’s defense to the New York Times opinion pages on Friday. There, he issued the latest of his evolving rationales for acquiescing to Moscow’s territorial demands in Europe. Because he’s one of the more articulate advocates for the restoration of anti-American spheres of influence around the globe, his argument deserves to be read — and rebutted – in full.


President Biden wants the world to believe that the biggest obstacle facing Ukraine is Republicans and our lack of commitment to the global community. This is wrong.

Ukraine’s challenge is not the G.O.P.; it’s math.

It is worth noting at the outset that Vance’s view that Ukraine’s cause is lost, with or without America’s support, is not a dispassionate conclusion arrived at following a careful review of the facts on the ground. No such analysis was possible on the very day Moscow embarked on its second invasion of Ukraine, which occasioned a statement from Vance advocating American neutrality, with denunciations of Ukraine itself — a “corrupt nation run by oligarchs” — the “Cheney Republicans” he dislikes, and the foreign-policy professionals who have “blundered” their way through crisis after crisis.

“I gotta be honest with you, I don’t really care what happens to Ukraine one way or another,” Vance famously remarked in the days before the onset of the worst war on the European continent since 1945. Both of these statements sidestepped the question of Ukraine’s relation to U.S. interests in favor of his contention that America didn’t have the bandwidth or wherewithal to punish Russian aggression. That’s worth recalling ahead of the argument Vance presents to Times readers as a more-in-sorrow revelation:

$60 billion is a fraction of what it would take to turn the tide in Ukraine’s favor. But this is not just a matter of dollars. Fundamentally, we lack the capacity to manufacture the amount of weapons Ukraine needs us to supply to win the war. . . .

Since the start of the conflict, the United States has gone to great lengths to ramp up production of 155-millimeter shells. We’ve roughly doubled our capacity and can now produce 360,000 per year — less than a tenth of what Ukraine says it needs. The administration’s goal is to get this to 1.2 million — 30 percent of what’s needed — by the end of 2025. This would cost the American taxpayers dearly while yielding an unpleasantly familiar result: failure abroad.


That’s a disturbing verdict, not just for Ukraine’s sake but for America’s national security. Vance is correct that Ukraine has been forced to ration artillery shells due, in part, to the delays in delivering ordnance that Vance himself helped orchestrate. Meanwhile, Moscow’s stocks have been replenished by anti-American powers such as North Korea, and Russia has shifted its economy to a war footing, juicing its GDP artificially with government spending devoted exclusively to the manufacture of bullets, bombs, and weapons platforms.

So Kyiv is at a grave disadvantage, but not an insurmountable one — particularly because Russia’s artillery strength has been greatly diminished since the outset of this war. “That drop has forced the Russian military to rely on “‘meat assaults’ — waves of troops to overwhelm Ukrainian defenses — in the protracted fight for the town of Avdiivka in eastern Ukraine,” Veronika Melkozerova and Eva Hartog wrote for Politico earlier this year. This is a target-rich environment for a properly equipped force.

One would think that anyone who reached Vance’s conclusion — that the United States cannot meet the threats it faces abroad — would therefore resolve to address America’s deficiencies. Such calls are absent from his op-ed, perhaps in part because the Ukraine-aid bill he helped block was designed to revitalize America’s domestic defense-industrial base.

Nearly $35 billion would have been appropriated for the replenishment of Defense Department stocks transferred to Ukraine, Israel, and Taiwan — funds devoted wholly to U.S.-based arms manufacturers. Billions more would have gone to the U.S. submarine-manufacturing sector, the procurement and production of artillery and air-defense ordnance, the manufacture of sophisticated munitions components, and systems to counter unmanned aerial vehicles — to name just a handful of the legislation’s priorities.

Vance helped scuttle that initiative, and now he denounces the effects of his own advocacy. He also veers wildly away from the logical conclusions of his own outlook into a moral case against helping Ukraine:

Proponents of American aid to Ukraine have argued that our approach has been a boon to our own economy, creating jobs here in the factories that manufacture weapons. But our national security interests can be — and often are — separate from our economic interests. The notion that we should prolong a bloody and gruesome war because it’s been good for American business is grotesque. We can and should rebuild our industrial base without shipping its products to a foreign conflict.


This bewildering claim ignores the desperation with which Ukrainians seek American support for their war of national survival, and it dismisses the concerns of America’s menaced partners abroad, like Taiwan, which is lobbying with increasing concern on Ukraine’s behalf. They’re right to worry. This logic could (and, I submit, absolutely will) be used to justify American hesitancy in support of Taipei should the Chinese Communist Party attempt to subsume the island nation into the People’s Republic of China by force. In the meantime, the 2 million Americans who work in the defense sector will have to find contentment in the fact that their idleness fits within J. D. Vance’s preferred moral framework.

He continues:

Take the Patriot missile system — our premier air defense weapon. It’s of such importance in this war that Ukraine’s foreign minister has specifically demanded them. That’s because in March alone, Russia reportedly launched over 3,000 guided aerial bombs, 600 drones and 400 missiles at Ukraine. To fend off these attacks, the Ukrainian president, Volodymyr Zelensky, and others have indicated they need thousands of Patriot interceptors per year. The problem is this: The United States only manufactures 550 every year. If we pass the supplemental aid package currently being considered in Congress, we could potentially increase annual production to 650, but that’s still less than a third of what Ukraine requires.

Vance goes on to address the threat to Taiwan in the same terms, noting that the U.S. has delayed delivery of $900 million worth of Patriots to Taipei because they are needed elsewhere. This is a valid concern, but the senator appears to believe the problem is intractable — a belief that does not make the demand for new Patriots somehow disappear.

As the logic of demand would suggest, suppliers are scrambling to meet it. Contractors like Boeing and Lockheed are engaged in a crash capital-investment program, building massive new facilities, funding “sub-tier suppliers” to mitigate supply-chain disruptions, and cranking out Patriot missiles at a breakneck pace. They are doing so in anticipation that, eventually, the Pentagon will one day fund missile-production increases.

“The service needs supplemental funding,” Defense News reported this week, “in order to ramp up capability like the PAC-3 MSE weapon, noting the pending supplemental request to replenish American stockpiles of weapons and equipment sent to Ukraine includes $750 million to help Lockheed increase capacity by more than 100 a year over its current capacity.”

Again, Vance has put his finger on the challenges, but he seems to suggest they are irresolvable. They’re not.

At this point, the senator presumes to speak for the average Ukrainian soldier, who he appears to posit wants nothing more than to surrender to the Russian forces, who are engaged in a campaign of brutality, ethnic cleansing, and subjugation in the territories they occupy the like of which has not been seen in Europe in generations:

The average Ukrainian soldier is roughly 43 years old, and many soldiers have already served two years at the front with few, if any, opportunities to stop fighting. After two years of conflict, there are some villages with almost no men left. The Ukrainian military has resorted to coercing men into service, and women have staged protests to demand the return of their husbands and fathers after long years of service at the front. This newspaper reported one instance in which the Ukrainian military attempted to conscript a man with diagnosed mental disability.

Many in Washington seem to think that hundreds of thousands of young Ukrainians have gone to war with a song in their heart and are happy to label any thought to the contrary Russian propaganda. But major newspapers on both sides of the Atlantic are reporting that the situation on the ground in Ukraine is grim.


It is fair to worry that Ukraine cannot field enough soldiers to beat back the Russian onslaught, though Vance’s hostility toward the country’s “draconian conscription policies” does not extend to Moscow’s even more ruthless draft. Kyiv has recently lowered the mobilization age from 27 to 25 to address manpower shortages. Nevertheless, the invaluable Institute for the Study of War finds that the foremost obstacle to forming new combat-ready units is the shortage of weapons and ordnance, not manpower: “ISW continues to assess that Western-provided materiel continues to be the greatest deciding factor for the Ukrainian military’s ability to restore and augment its combat power.”

The notion that there is some popular resistance in Ukraine to its war effort is also unsupported. Morale in the country has declined as the straits imposed on it have grown more dire, but a February survey of Ukrainians found two-thirds of all respondents wanted to continue “all out resistance until it recaptures its territory.” Despite some fatigue among Ukrainians, that figure is more or less consistent with polling in the country from the outset of Russia’s war.

Vance opposes the provision of the matériel Ukraine needs now because he insists that the United States lacks the industrial capacity necessary to provide for its embattled partner. He concludes with a full-throated argument in defense of the proposition to which he has adhered even before the shooting commenced — that Ukraine should be compelled to surrender:

By committing to a defensive strategy, Ukraine can preserve its precious military manpower, stop the bleeding and provide time for negotiations to commence. But this would require both American and Ukrainian leadership to accept that Mr. Zelensky’s stated goals for the war — a return to 1991 boundaries — are fantastical.

The White House has said time and again that they can’t negotiate with President Vladimir Putin of Russia. This is absurd. The Biden administration has no viable plan for the Ukrainians to win this war. The sooner Americans confront this truth, the sooner we can fix this mess and broker for peace.


Vance has previously outlined what his vision of peace means: “What’s in America’s best interest is to accept Ukraine is going to have to cede some territory to the Russians,” he told CNN last December. Why was it, therefore, not in Israel’s best interests to surrender its territory when it was vastly outnumbered and outgunned in 1973? Why should Israel continue to resist an Iran-led onslaught on all sides today? Must the Taiwanese people be consigned to prolonged suffering and slaughter at the hands of the Chinese merely because the U.S. has convinced itself that free commercial navigation of the South China Sea is in its interests? How many more American investments in the hegemony that was blessedly bequeathed to us would be sacrificed if Vance’s logic becomes American policy?

Fortunately, more Americans reject Vance’s position than agree with it. And for good reason. Land-hungry despots are never sated by their first conquest. We don’t need to look to history for evidence of that — we need only look to Vladimir Putin, whose appetites have only grown with the acquisition of this or the other tract of territory. The abandonment of Ukraine would fracture the Atlantic alliance, leaving its more exposed members on the periphery in a state of anxiety that could lead to freelancing — a prospect that carries infinitely more danger of resulting in a conflagration than a united front led and maintained by the United States.

Vance and other critics of the Biden administration are justified in their frustration with Kyiv’s inability to outline a clear theory of what victory would look like, and they’re correct to speculate that is because no such theory exists. Though survival as a primary objective demands no such theory, Ukraine’s more strategic objectives certainly do. But degrading Russia’s ability to reignite a frozen conflict in Ukraine at a time of its choosing is preferable to gifting them such a conflict at a time when Moscow is committing all its resources to this fight.

Ukraine’s cause remains a sound investment of the 2 percent of the federal budget America has committed to it. It not only advances our geopolitical interests, but it has also led to a revitalization of America’s vital defense capabilities. Vance’s op-ed performs the noble service of articulating the logic of retreat not just from our priorities in Europe but from everywhere else on the globe. He’s clever enough not to say as much outright, but his fellow retrenchment advocates, possessed of his outlook but not his discretion, have made it clear. Their problem is not so much with Ukraine but America — its post-war obligations, its power, its alliance structure, and, most of all, the Americans whose belief in the U.S.-led world order stands athwart their domestic spending priorities.

Vance may believe the country he serves in Congress is a spent force, but the rest of America should not. The world’s freedom-loving people certainly don’t — and so long as that is the case, the logic of surrender articulated in his op-ed will struggle to find a constituency.
https://www.nationalreview.com/2024/04/ ... surrender/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 52317
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Het Westen versus Rusland

Bericht door Mahalingam »

De bovenbaasjes van de NATO begonnen er mee: roepen om een oorlogseconomie.
Prompt mengde Brussel zich in dat gezang en snel zongen alle EU leider hetzelfde liedje: 'oorlogseconomie'.
Het is nu al doorgezakt naar de lagere regionen zoals werkgeversvakbonden.

Maar je kan pas spreken van een oorlogseconomie als 1/3 van de economie direct of indirect betrokken is bij de oorlog. Niet alleen de aankoop of productie van wapens en ammo maar ook van kleding, veldrantsoenen, medische spullen , helmen, laarzen enz.
En dat er via algemene dienstlicht een staand leger is. Dus iedereen (m/v/x) ouder dan 18 jaar voor 2 jaar in het leger (zolang is nodig om te trainen voor professioneel kanonnenvoer) met een mogelijke plotselinge oproep voor 4 maanden tot de leeftijd van 35 jaar. (dus weg van gezin, werk enz.) Reservisten dus.

Momenteel spenderen we nog geen 2 % van het nationale inkomen aan defensie. Rusland staat momenteel op 6 %.
Werkgeversbaas: ‘Nederland moet zich voorbereiden op een oorlogseconomie’

Nederland moet weerbaarder worden stellen werkgeversverenigingen VNO-NCW en MKB Nederland in een update van hun strategie voor 2030. Voorzitter Ingrid Thijssen: ‘We moeten echt investeren in onze defensie-industrie. Geen kleurpotloden maken maar kogels, bij wijze van spreken.’


Stel, zegt Ingrid Thijssen, dat Oekraïne niet wint, of dat zeekabels voor de Nederlandse kust worden doorgeknipt. ‘Dat is toch iets waarop we ons moeten voorbereiden. Je moet zelfs alvast denken over een oorlogseconomie.’ Woensdag presenteert de voorzitter van de werkgeversvereniging VNO-NCW Naar een sterker Nederland. In de update van deze drie jaar oude strategie voor 2030 duikt een nieuw thema op: weerbaarheid.

Het is een nieuwe denkrichting voor ondernemend Nederland, dat decennialang dacht dat een open economie en grenzenloze handel de weg was naar welvaart, geluk en stabiliteit. ‘Europa en Nederland waren de geopolitieke dimensie vergeten’, zegt Thijssen.

Drie jaar geleden wijzigde haar vereniging van koers, en richtte zich op ‘brede welvaart, met de pilaren economie, duurzaamheid en inclusiviteit’. Nu komt daar ‘fysieke en economische veiligheid’ bij. ‘We hebben nog hopelijk een paar jaar of zo om ons echt voor te bereiden.’
Spoiler! :
Wat bedoelt u?
‘We moeten echt investeren in onze defensie-industrie. Opschalen. Zorgen dat we alle spullen weer in voorraad hebben. En ook omdat het belangrijk is, als we veel geld gaan uitgeven aan defensie om die 2-procentsnorm (van de Navo, red.) te halen, dat een belangrijk deel van dat geld in Nederland blijft. Omdat investeren in de defensie-industrie vaak ook leidt tot innovatie. Laten we hopen dat we de afschrikking op tijd weer zodanig in orde hebben, à la de Koude Oorlog, dat het er uiteindelijk niet op aan komt.’

Ook EU-baas Von der Leyen wil vaart maken met defensie-industrie: ‘Europa moet wakker worden. En snel!’
In maart presenteerde de Europese Commissie een defensiestrategie: ‘We moeten meer, beter, gezamenlijk en Europees investeren.’

En als het niet op tijd op orde is?
‘Als die opschaling onvoldoende zou zijn, dan heb je een oorlogseconomie nodig. Dat moeten we onder ogen zien. Dan moeten bedrijven die nu geen defensie-industrie zijn, ook wapens gaan maken. Daar zijn we met onze leden over in contact, en ook met Defensie natuurlijk.’
Dus dan zegt de overheid: jij gaat nu munitie maken?
‘Ja, dat kan. Geen kleurpotloden maar kogels, bij wijze van spreken. Dat moeten we nu inventariseren.’

Schrikken uw leden daarvan?
‘Die snappen dat dat van ze gevraagd zou kunnen worden.’
Het is niet alleen een oorlog die dichter bij is gekomen. Ook meer in het algemeen ziet Thijssen ‘een steeds vijandiger wereld’, met landen die zich nationalistischer opstellen, en blokken die zich tegenover elkaar positioneren. Nederland en Europa zullen onafhankelijker moeten worden en op zoek moeten naar nieuwe, min of meer gelijkgestemde vrienden, zegt Thijssen. ‘We moeten ons realiseren hoe kwetsbaar we zijn nu er werkelijk economische powerplay wordt uitgeoefend.’

Hoe zouden we weerbaarder kunnen worden?
‘We zullen allereerst een grondstoffenplan moeten hebben als land. We moeten heel goed weten welke belangrijke grondstoffen we waarvoor nodig hebben, en waar we die vandaan halen. Voor sommige kritische grondstoffen zijn we afhankelijk van maar een of twee landen in de wereld, die daardoor een enorme macht over ons hebben. We willen dat er een grondstoffenobservatorium komt, een club die dat heel goed analyseert en in de gaten heeft. ’
‘Eén van de manieren om onafhankelijker te worden is circulariteit. Grondstoffen die je al in je producten hebt, kun je terugwinnen. Circulariteit zetten we daarmee nadrukkelijker op de agenda, en dus niet meer alleen vanuit een duurzaamheidsperspectief.’
‘Daarnaast kunnen we het ook omdraaien. Welke producten en diensten die wij leveren, waar wij goed in zijn, zijn zo strategisch dat daardoor andere landen afhankelijk zijn van ons? Als we ons industriebeleid daarop richten, kunnen we niet door hen in de houdgreep worden genomen. De halfgeleiderindustrie is een goed voorbeeld, de machines van ASML. Daarom is het heel goed dat we dat project Beethoven nu net hebben. Want daartoe moeten we echt investeren in die Brainport-regio. De maritieme maakindustrie is daar ook een voorbeeld van.’

De EU heeft net een richtlijn aangenomen die bedrijven verantwoordelijk maakt voor hun aanvoerketens. Je komt niet meer weg met milieuvervuiling of kinderarbeid bij, om maar wat te zeggen, lithiumwinning in Bolivia. Maar u zegt: we hebben die landen hard nodig. Zit daar spanning tussen?’
‘Die spanning is er. Het is een beetje spitsroeden lopen. Als je je hand niet overspeelt, dan denk ik dat het voor zo’n land wel degelijk aantrekkelijk kan zijn om juist met ons samen te werken. Maar als je eisen gaat stellen waar ze op geen enkele manier aan kunnen voldoen, of als het heel erg belerend wordt, dat ze het zien als neokolonialisme, dan schieten we onszelf ook in de voet. Want dan kan het dat ze zeggen: ik heb geen zin om mijn lithium aan jullie te verkopen. Ik wil het winnen op de manier waarop ik het doe. En dan verkoop ik het gewoon aan China.’

VNO-NCW heeft de laatste jaren geklaagd over het vestigingsklimaat. Inmiddels is er 5 miljard naar de regio Eindhoven gegaan, heeft Tata 2,5 miljard nodig, wordt waarschijnlijk het minimumloon niet verhoogd en blijft de expat-regeling wellicht behouden. Tevreden met Den Haag?
‘Het ondernemingsklimaat lijdt aan betonrot, hebben we twee jaar geleden gezegd. Inmiddels zie je de scheuren. Je ziet dat er meer investeringen Nederland uitgaan dan er in komen, dat we in de innovatielijstjes teruglopen. Ook economen beginnen zich nu uit te spreken: opletten jongens. We merken dat het begint te landen. Het publiek en ook politici beginnen zich achter de oren te krabben. Ik hoop dat we de steven nog kunnen wenden, dat de wal het schip niet hoeft te keren.’

DNB-president Klaas Knot zei recent: Nederland moet kiezen. Geen lagelonenbedrijvigheid meer, en vooral mikken op hoge toegevoegde waarde. Waarvoor kiest VNO-NCW in Naar een sterker Nederland?
‘Iedereen heeft z’n mond vol over wat voor economie we willen zijn. Daar zit een soort maakbaarheidsdenken in waar ik niet zo in geloof. Het klinkt als een
no-brainer, maar het is een hersenkraker. Je moet het wel op een doordachte manier doen. Geen of minder distributiecentra, maar wel graag onze pakketjes binnen 24 uur bezorgd. En dat de supermarkten altijd goed bevoorraad zijn.
‘En we willen meer high-tech, maar dan draaien ze vervolgens aan de verkeerde knoppen, door de expatregeling verder te versoberen. Dan gaan die kenniswerkers, die we echt heel hard nodig hebben, dus naar andere landen. De lusten zijn voor de bedrijven en de lasten voor de samenleving, zeggen ze dan Maar dat is echt de wereld op zijn kop. Of het nou gaat om goedkope benzine of een betaalbaar bieflapje, Nederlanders willen wel de lusten en niet de lasten. En niet de bedrijven.’
https://www.volkskrant.nl/economie/werk ... ~b766f2b2/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Plaats reactie