(Nationaal) socialistische aktie

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Wo Nov 03, 2010 3:20 pm

De strijd tegen 'extreem rechts' gaat weer verder. Ik begin me zo langzamerhand af te vragen wanneer die 'extreem rechts-truc' een keer uitgewerkt raakt. Ik hoor die riedeltjes over extreem rechts en fascisme zo langzamerhand al een halve eeuw! Valt het jullie niet ook op hoe conservatief dat socialisme is? We zitten in het eerste decennium van de 21e eeuw en ik hoor nog altijd dezelfde kletspraat van die linksen als in de jarten zeventig.

Socialisten: ‘boycot extreem rechts’

De Europese socialistische partij (PES) heeft een gedragscode opgesteld tegen samenwerking met extreem rechtse partijen. Dat heeft Poul Nyrup Rasmussen, voorzitter van de PES, vandaag gezegd tegen nieuwssite EUObserver. De PvdA maakt ook deel uit van het plan van Rasmussen om samenwerking met extreem rechtse partijen uit te sluiten.

Rasmussen roept andere Europese partijen op om de gedragscode te onderschrijven. De gedragscode is onder andere een reactie op het nieuwe kabinet van Nederland, waarin de PVV gedoogsteun geeft.

Rasmussen was ooit premier van Denemarken. Daar werkt een liberaal minderheidskabinet nu ook samen met een partij die te vergelijken is met de PVV.

De voorzitters van de Europese partijen van christendemocraten en liberalen, de Belgen Wilfried Martens en Annemie Neyts, zijn kritisch over de regering in ons land. Maar ze hebben nog niks gezegd over een boycot van extreem rechts.

http://www.spitsnieuws.nl/archives/buit ... m_rec.html

De reacties van de lezers op dit artikel zijn ook interessant.
Laatst gewijzigd door Anonymous op Do Jan 20, 2011 12:35 am, 2 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Za Nov 06, 2010 6:56 pm

Dit is alweer een wat ouder artikel van begin vorig jaar, maar nog steeds erg actueel i.v.m. de aantijging dat Wilders 'extreem rechts' en fascistisch is. Let ook even goed op de foto; sommige demonstranten dragen Palestinasjaaltjes.

Het rode gezicht van extreemrechts

Extreemrechts stelt in Nederland weinig voor. Aanhang heeft ze amper en de harde kern komt niet verder dan een incidentele geweldpleging en wat demonstraties. Het valt in het niets bij de terreur die extreemlinks middels ‘dierenbevrijding’ en kraken op de Nederlandse samenleving uitoefent. Toch houdt extreemlinks haar rechtse variant nauwgezet in de gaten. Hele websites worden gevuld met profielen van schimmige figuren die in het verleden wel eens ‘vol is vol’ hebben geroepen op een demonstratie. Een zo’n figuur is Constant Kusters. De voorman van de Nederlandse Volks-unie heeft een merkwaardig interview gegeven waarin hij laat zien wat extreemrechts echt is: een ultralinkse beweging.

Afbeelding

Kusters komt over als een amiabele, redelijke man. Hij is weliswaar werkloos, maar voedt als huisvader zijn kinderen op en vindt het geen ramp als dochterlief met een Marokkaan zou thuiskomen, immers: ‘liefde kent geen kleur’. Interviewer Theodor Holman wil echter een andere zijde van Kusters zien. Hij zoekt de controversiële kant op: het vermeende fascisme van de NVU-leider. ‘Wij zijn de echte antifascisten’ verklaart hij gelijk. Alle banden met het nazisme ontkent hij. Nee, met het Duitse fascisme heeft zijn beweging niets te maken, integendeel: ze zijn de grootste tegenstanders ervan. Liever noemen ze zich ‘volksnationalisten’. ‘Volkssocialisten’ is echter ook een goede benaming, vindt hij. Het is veelzeggend. Kusters draagt namelijk een radicaal, extremistisch socialisme uit. De SP kan op zijn sympathie (en bij de laatste verkiezingen op zijn stem) rekenen, maar doet teveel water bij de wijn. De partij is niet socialistisch genoeg. Met als gevolg dat arbeiders nog steeds uitgeknepen worden door kapitalisten, dat het grote geld nog steeds in handen is van de grote graaiers in plaats van ‘de mensen’ (lees: staat). Kusters laat hier zijn ware gezicht zien. En dat gezicht is roder dan rood.

Niet alleen kapitalisten en neoliberalen kunnen op Kusters’ verachting rekenen. Ook de staat Israël doet er beter aan van de aardbol te verdwijnen. Hier lijkt een stilzwijgende Antisemitisme de drijfveer te zijn. Maar is dat wel zo? Kusters geeft toe dat het uiteindelijk niet om het Joodse volk gaat, maar om het bevrijden van de moslims in het Midden-Oosten van Westers imperialisme. De echo van de socialistische zelfhaat is ook hier niet moeilijk te horen.

Aan het einde van het interview komt de welvaartsstaat ter sprake. Kusters is daar een groot liefhebber van. Op de vraag of de staat van wieg tot graf voor haar burgers moet zorgen antwoordt hij enthousiast ‘Absoluut, absoluut!’. Het falen van de verzorgingsstaat is duidelijk aan hem voorbij gegaan.

Het is makkelijk om Constant Kusters als nitwit weg te zetten, een onbenul die totaal geen verstand heeft van hoe economie werkt, of liever gezegd van hoe economie niet werkt in socialistische heilstaten. Hij staat echter volledig in de fascistische traditie. De verwerping van het kapitalisme; de verheerlijking van de staat; het streven naar sociale gelijkheid; we vinden het al in de toespraken van Adolf Hitler, Benito Mussolini en ‘onze eigen’ Anton Mussert. Kusters' retoriek verschilt daar niet veel van. Hij is een volbloed fascist. En hij laat zien wat het fascisme in wezen is: niet extreemrechts, maar een socialistisch gedrocht.

Aanvulling: Kusters en twee andere ‘extreemrechtse’ kopstukken zijn op 25 januari 2009 in het BNN-programma Sophie op 3 verschenen. Opvallend om te zien dat ze rechts genoemd worden, maar zichzelf liever als volkssocialisten zien. Op 04:45: ‘Wij zijn eigenlijk helemaal niet rechts’.

http://www.conservatismeweb.nl/node/223

http://rutgerschimmel.wordpress.com/200 ... eemrechts/


De voorman van de Nederlandse Volks-unie heeft een merkwaardig interview gegeven waarin hij laat zien wat extreemrechts echt is: een ultralinkse beweging.

Volgens mij was dit het interview dat op pagina 3 van deze topic staat:

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... 8&start=50

Aanvulling: Kusters en twee andere ‘extreemrechtse’ kopstukken zijn op 25 januari 2009 in het BNN-programma Sophie op 3 verschenen.

En daar schreef ik over op pagina 1:

http://www.dutch.faithfreedom.org/forum ... 25&t=13578

Misschien moeten we cultuurfilosoof Rob Riemen, die Wilders beschuldigt van fascisme, nu eens duidelijk maken dat hij het fascisme toch echt in de verkeerde hoek zoekt. De 'extreem rechtse' kreten van de NVU zijn toch ECHT links: tegen kapitalisme, imperialisme en zionisme! Er bestaat uiteraard geen enkele verwantschap met de PVV! Integendeel zelfs. Als Wilders een geradicaliseerde liberaal moet voorstellen is hij juist veranderd in een antifascist en niet in een fascist. :)
Laatst gewijzigd door Anonymous op Do Jan 26, 2012 2:35 am, 1 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Di Nov 09, 2010 5:04 pm

Volgens deze (kennelijk linkse) journalist ziet de toekomst van het socialisme er slecht uit in Europa en gaan de ‘populisten’ overal winnen. Ik hoop dat hij gelijk krijgt en het socialisme uit onze Europese cultuur verdwijnt. Ik zelf heb het socialisme altijd als een conservatieve achterhaalde ideologie gezien die de wereld alleen maar kan ‘verklaren’ vanuit de economie en voor het probleem van bijvoorbeeld de Islam geen enkele antwoord heeft. Als links verdwijnt, dan verdwijnt ook de mentaliteit (politieke correctheid) die er de oorzaak van was dat de Islam hier zo makkelijk wortel kon schieten en kunnen we eindelijk de islamisering eens goed aanpakken! Misschien gaat het uiteindelijk toch de goede kant uit. Laten we hopen dat de cultuuromslag op tijd komt voordat de Islam ons gaat overheersen.

Het socialisme is doodmoe

Voor de Vlaamse socialisten dreigt de irrelevantie, stelt PAUL GOOSSENS vast. En van een echte Europese sociaaldemocratie is vrijwel geen sprake, terwijl die nood toch hoog is, nu het rechtspopulisme in veel van de ons omringende landen in opmars is.

Wat een vreemde paradox. Hoewel de sociaaldemocratie slechts heel even – in de tweede helft van de jaren negentig – de dominante politieke kracht in de Europese Unie was en de meerderheid in de Europese Raad en de Commissie had, wordt uitgerekend zij met de vinger gewezen. Voortdurend wordt de opkomst van het rechtspopulisme in Europa aan het falen van die sociaaldemocratie gekoppeld. Ongeacht of ze Ian Buruma, Raffaele Simone dan wel Bas Heijne heten, als het proces van het populisme wordt gemaakt, zit het socialisme prominent in de beklaagdenbank. Over de christendemocratie, bij uitstek het sterkste machtsblok in Europa, wordt opmerkelijk genoeg milder geoordeeld. En er is een andere paradox. Terwijl geen enkele van die publicisten nog maar een spatje sympathie voor het rechtspopulisme heeft, nemen ze de sociaaldemocratie hard op de korrel omdat zij principiëler en rigider tegen het gedachtegoed van de heren in hun vlotte pakken reageert. De volgende stap ligt dan voor de hand. ‘Je kunt op veel manieren terugvechten', aldus Buruma, ‘maar niet met verouderde ideologieën.' Kortom, de sociaaldemocratie is hopeloos verouderd.

Mini-socialisme

‘Centrum-links hangt in heel Europa in de touwen' kopte de Volkskrant na het Labour-congres waarop Ed Milliband tot voorzitter werd verkozen. Overdreven? Nauwelijks, want in de EU-27 zijn de socialistische regeringsleiders momenteel op minder dan één hand te tellen en de recente kiesuitslagen voeden weinig hoop op beterschap. Het rechtspopulisme daarentegen zit in de lift en verovert in steeds meer landen voldoende macht om de politieke agenda te bepalen. In Frankrijk, Oostenrijk, Vlaanderen, Nederland en Denemarken bekeerden veel voormalige rode bastions zich tot het donkerste conservatisme. Nu de geest ook in Zweden en Duitsland uit de fles is, zal het populisme zich steeds dieper in het zenuwcentrum van het Europees politiek systeem nestelen. Voor de sociaaldemocratie zou dan een nieuw tijdperk kunnen beginnen: het mini-socialisme. Een sociaaldemocratie die piekt op 15 procent. Het bestaat al, in Vlaanderen. De SP.A als gidspartij: klein en net niet irrelevant. Het kan trouwens nog erger: minuscuul en totaal irrelevant. Voor de Italiaanse linguïst Raffaele Simone is het niet langer een puur theoretische vraag. ‘Op de drempel van de 21ste eeuw', zo schrijft hij in zijn geruchtmakend boek Il mostro mite (Het zachte monster) uit 2009, ‘lijkt een grondig onderzoek naar de toekomstperspectieven van links meer dan noodzakelijk. Is links niet een van de vele dingen die binnen afzienbare tijd zullen verdwijnen?'

Vorig weekeinde bezon de SP.A zich tijdens een tweedaagse over ‘De onvoltooide vernieuwing'. Die titel gaf Caroline Gennez een brochure mee, waarin ze onderzoekt hoe haar partij opnieuw door het plafond van de 15 procent kan breken. In essentie komt haar analyse erop neer dat het sociaaleconomisch programma (‘onze core business') staat als een huis, maar niet langer volstaat om ‘touch' met de kiezer te hebben. ‘We moeten', zo schrijft Gennez, ‘ons minder fixeren op structuren en onderbouw.' Bij herhaling vallen dan de woorden beleving, gevoelens, psychologie, waarden, gemeenschap. Zo ook gezin. Volgens Gennez is en blijft die de hoeksteen van de samenleving. De voorzitter wil dat de actieradius van de partij verbreedt, ‘voorbij de core business'. Wie van messcherpe diagnoses houdt, komt slechts gedeeltelijk aan zijn trekken. Daarvoor zit er te veel mierenzoete pastoorspraat tussen, die de grote en controversiële thema's onbesproken laat. Ook bij Gennez is de schroom groot. Migratie, multiculturaliteit, diversiteit, islam en nationale identiteit, nochtans dé pijnpunten waar het populisme zich mee drogeert, komen nauwelijks aan bod. Hooguit is er de vaststelling dat de partij er verdeeld over is en om die reden als ‘irrelevant' aan de kant wordt geschoven.

Obsessie voor identiteit

Voor de Nederlandse auteur en publicist Bas Heijne is de discretie van Gennez ongetwijfeld een bewijs van het eigen gelijk. Onder meer in deze krant verweet hij de linkerzijde intellectuele luiheid, omdat ze zich tevreden blijft stellen met een defensieve opsomming van principes en sleetse geloofsartikelen. ‘Nog altijd', aldus Heijne, ‘lijdt links aan de smetvrees voor het hete hangijzer van deze tijd: identiteit.' Volgens de auteur manifesteert zich een nieuwe behoefte aan eigenheid en zolang de politiek zich daar niet serieus in verdiept, is ieder antwoord op de opkomst van het populisme een zucht in de storm. Verdiepen kan nooit kwaad, tenzij het synoniem wordt voor het omarmen van de identiteitsobsessie. Identiteit mag dan al een nieuw, modieus, politiek woord zijn, het begrip is zo oud als de straat. Destijds heette het de volksaard en was het een vliegwiel om naties en staten in de steigers te zetten en tegen elkaar ten oorlog te trekken. Identiteit heeft een beladen verleden, zeker voor socialisten. Die kennen onderhand het antwoord op de vraag uit 1914 Pourquoi ont-ils tué Jaurès? Zolang de linkerzijde een geheugen en een bestaansreden heeft, doet ze er goed aan de identitaire waan met terughoudendheid en achterdocht te benaderen.

Ook voor Simone miste de Europese sociaaldemocratie de trein. Als Italiaan is hij minder op identiteit gefocust dan de publicisten van Noord-Europa. Simone is gefascineerd door een nieuw beschavingsmodel. Eén dat de hele wereld inpalmt, van ideologie en solidariteit baalt en vooral op consumeren, entertainment, fun en individualisme inzet. De media spelen er een prominente rol in. De pragmatische rechterzijde slaagt erin om het met dit ‘zacht monster' op een akkoordje te gooien, voor links is een vergelijk onmogelijk. De dynamiek en de verlokkingen van het monster zijn zo groot, dat de linkse idealen worden uitgehold en dat steeds meer kiezers de socialistische partijen deserteren. Voor de linkse militant is het boek geen aanbevolen vakantielectuur, want van een extreme somberheid. Overigens komt de culturele revolutie van Simone niet zomaar uit de hemel neerdalen, ze is haast onvermijdelijk. In tegenstelling tot veel identiteitsdenken ligt hier wel een economische analyse of intuïtie ten grondslag. Het monster is een directe loot van het ultrakapitalisme dat de hele wereld omspant, steeds meer segmenten van de samenleving controleert en zelf aan zowat elke controle ontsnapt. Nieuw rechts kan er mee leven, links wordt er door versmacht en vindt geen ontsnappingsroute.

Reden voor rood alarm

Niet alleen de beleggers hielden aan de krach van Lehman Brothers in september 2008 en de bijna meltdown van het financieel systeem een draak van een kater over, ook de linkerzijde kreeg een dreun. Hoewel de Washington-consensus (deregulering, minimale staat en belastingen) aan diggelen lag, de neoliberale adepten van Milton Friedman hun groot ongelijk moesten toegeven en iedereen besefte dat het zo niet meer verder mocht, kon de sociaaldemocratie er geen garen bij spinnen. Alleen in IJsland was er electorale winst, elders ging het verval onverminderd verder. Er is dus reden tot groot, rood alarm. Als je er bij de grootste crisis van het kapitalisme sinds 1929 zelfs niet in slaagt om het tij te doen keren, zit je als linkerzijde met een immens existentieel probleem. Tijdens die bange herfstdagen was het optreden van de sociaaldemocratie niet echt overtuigend. Van een gemeenschappelijk aanpak was geen sprake en of het nu om Wouter Bos, Peer Steinbrück of Gordon Brown ging, de eigen banken kwamen altijd eerst. De vraag rijst trouwens of er wel zoiets als een Europese sociaaldemocratie bestaat. Als het echt om de knikkers gaat, trekt iedereen achter de eigen vlag op. Twee jaar na het uitbreken van de crisis blijft het wachten op een blauwdruk voor een nieuwe financiële architectuur en een plan om de vrije markt te temmen. Veel kon de linkerzijde nog niet op tafel leggen, hooguit een even inspirerend als vaag begrip: fairness. Zowel Frank Vandenbroucke, de SPD-er Steinbrück als de radicale Britse publicist Will Hutton pakten er recentelijk mee uit. Of ze er hetzelfde onder verstaan, is maar de vraag.

Of de sociaaldemocratie nog een toekomst heeft, is onzeker. Ze is alleszins doodmoe en intellectueel uitgeblust, onder meer omdat ze nooit met haar kinderziekte kon afrekenen. Anno 2010 slaagt de sociaaldemocratie er nog altijd niet in om haar politiek denken uit de nationale omknelling te houden. De focus van het doorwrocht werkstuk van Gennez is puur Vlaams-Belgisch. Europa is pijnlijk afwezig, hooguit is het een verre horizont of grijze achtergrond. Dat Europa wel eens een deel van de oplossing kan zijn, lees je nergens. Vreemd en onbegrijpelijk, want de populistische agenda zit voortdurend op ramkoers met Europa. Niet alleen willen de populisten weinig Europa, ze willen een onmachtig en een bevoogd Europa. Zo krijgen de lidstaten de kans om het Europese asiel-, migratie- en integratiebeleid te vergrendelen en desnoods te ontmantelen. Allemaal in naam van de nationale identiteit, de gedroomde drug om Europa voor lange tijd uit te tellen.

PAUL GOOSSENS Wie? Europa-journalist en columnist van deze krant. Wat? Of de sociaaldemocratie nog een toekomst heeft, is onzeker. Waarom? Ze kan nauwelijks weerwerk bieden, zelfs niet op terreinen die de hare zijn, en lijkt intellectueel uitgeblust.

http://www.standaard.be/artikel/detail. ... d=S13151GU
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

BFA
Berichten: 11600
Lid geworden op: Vr Sep 29, 2006 5:18 pm

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor BFA » Di Nov 09, 2010 5:52 pm

Interessant artikel.

De toekomst van het socialisme ziet er inderdaad heel slecht uit in Europa. Dit komt vooral omdat socialisten Europa verraden hebben.
Socialisme was reeds een paar decennia geleden voor het grootste deel irrevelant geworden. De grootste doelstellingen waren bereikt. Verder zou de functie van het socialisme niet meer dan het bewaken van het bereikte zijn. Een klein socialisme dus.
Het is omdat het dit niet kon accepteren dat het tot verraad is overgegaan en en immigratiegolf heeft binnengehaald om revelant te blijven en niet aan macht te hoeven inboeten. Dit is onvergeeflijk en daar krijgt het socialisme nu de rekening voor gepresenteerd.

Socialisme is nooit sterk geweest in het onderhouden van het contact met de realiteit. In zijn dromenwereld is het zich ook niet bewust geweest van het verraad dat het pleegde.

Er zijn vergelijkingen te vinden tussen Socialisme en Communisme, Communisme wel maar socialisme is geen vijand.
Ik zie socialisme als een onderdeel van het meerpartijensysteem.
Hoe paradoxaal het ook mag klinken: Socialisme is in het Westen steeds de waakhond geweest van de basisregel van het kapitalisme.
Deze regel komt van Henry Ford:
Men moet iemand genoeg betalen, zodat die persoon de producten die hij maakt of een equivalent van deze producten kan kopen.

Dat dit naar de door socialisten verfoeide consumptiemaatschappij zou leiden is heel normaal. Het gros van de aangekochte producten zijn nog steeds huishoud-en andere hulpen, die het leven makkelijker maken en slaven vervangen.

Simone is gefascineerd door een nieuw beschavingsmodel. Eén dat de hele wereld inpalmt, van ideologie en solidariteit baalt en vooral op consumeren, entertainment, fun en individualisme inzet. De media spelen er een prominente rol in. De pragmatische rechterzijde slaagt erin om het met dit ‘zacht monster' op een akkoordje te gooien, voor links is een vergelijk onmogelijk. De dynamiek en de verlokkingen van het monster zijn zo groot, dat de linkse idealen worden uitgehold en dat steeds meer kiezers de socialistische partijen deserteren.


Waar dacht links, dat mensen zich mee zouden bezig houden als de werkdruk verlichtte? Entertainment toch.
Bovenstaande quote bewijst dat links nog steeds niet doorheeft hoe de wereld in elkaar steekt.

De pragmatische rechterzijde is er niet echt in geslaagd om het met dit monster op een akkoordje te gooien. Daardoor is de druk van een groot deel van de rechterzijde op de lonen te groot. Als de lonen dalen, of zelfs niet meer stijgen gaat dit monster dat een beter leven garandeert ten onder.
Een van de redenen van de crisis in Amerika is dat in 2 decennia de lonen niet meer gestegen zijn.
Democraten (socialisten) hebben daar nooit voor hogere lonen gevochten. Een luchtbel geschapen door via goedkope leningen huizen voor iedereen te dromen. Niet slecht van ideaal. De werkelijkheid is dat betere lonen deze huizen voorzien op een harde basis.

Het interessante aan het artikel is dat dit artikel toont dat links nog steeds niet doorheeft wat het verkeerd doet. En ook niet wat het goed doet.

Er zijn nog veel plaatsen ter wereld waar het Westers beschavingsmodel mag doordringen.
Socialisme heeft nog veel werk om de kapitalistische basisregel van Henri Ford overal door te drukken. Dit ook in (voormalig) Communistische landen zoals China.
Het is een parasitaire soort die leeft op de intelligentie van anderen en deze dan tegen hun gebruikt;

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Wo Nov 17, 2010 1:18 am

Veel parallellen Rob Riemen en fascisme

3 november 2010

Dat fascistenjagers steeds meer de trekken van fascisten aannemen zal menigeen niet ontgaan zijn, maar toen ik gisteravond de zelfverklaarde fascisme-expert Rob Riemen via mijn trouwe beeldbuis op mijn netvlies ving moest ik even denken aan de bewering dat sommige hondenbezitters op hun viervoeter gaan lijken. In dit geval kreeg ik een déjà vu die me terugvoerde naar Heinrich Himmler. Welnu, deze Rob Riemen heeft een pamflet geschreven De eeuwige terugkeer van het fascisme en De Volkskrant doet daar met veel bravoure gewag van onder de schuimende titel Veel parallellen PVV en fascisme. Rob Riemen is filosoof en directeur van het Nexus Instituut, een culturele denktank die prestigieuze conferenties over kunst, cultuur en filosofie organiseert, dus die zal het echt wel weten. Zeg maar, zelfbenoemde elite die het volk wel even met een wijze levensles over de knie legt.

Afbeelding

Om maar meteen met de deur het huis binnen te stormen met een staaltje historisch bedrog deze kwinkslag van de filosoof: Uniformen en vaandels waren de verschijningsvorm van het fascisme na de Eerste Wereldoorlog. Onzin, de filosoof zou indien hij zijn klassieken kende namelijk moeten weten dat uniformen en vaandels niet alleen een door fascisten beleden staatritueel was, maar socialisten en communisten net zo verzot waren op uniformen en vaandels, evenals tal van klerikale organisaties. Er paradeerden al geüniformeerde socialisten en communisten op straat voor dat de eerste fascist zichzelf uitgevonden had.

Rob Riemen rekent zichzelf kennelijk tot de intellectuele bovenlaag teneinde zich vanuit die gefantaseerde positie het klootjesvolk met de geestelijke karwats ervan langs te geven met dit type stellingen: Er is een ander type massamens ontstaan, dat niet in rationaliteit gelooft, dat zichzelf niet wil verheffen. Een verwend, agressief mensentype dat anderen de schuld geeft als het tegen zit.

Elitarisme van de bovenste plank. Maar laat nu het eerste fascisme dat in ons land het levenslicht zag ook niet van de straat te komen. Het Verbond van Actualisten, dat als de foetus van het opkomende fascisme beschouwd mag worden, kwam nu niet bepaald uit de sloppen en krochten van het land. Een herenclubje van academici als Hugues Alexandre Sinclair de Rochemont en een miljonair als Alfred Haighton.

Ongeveer een herenclubje als waarmee Harry Mulisch zich graag omringde om met een goeie bel wijn en op de pijp in een mondhoek knagend over het vuige volk te badineren dat het socialisme ontrouw geworden was.

Het fascisme trok in die historische fase geen klootjesvolk maar intellectuelen, schrijvers en kunstenaars aan. Zelfs kunstvernieuwers voelden zich tot het opkomende fascisme aangetrokken, zichzelf tot de uitverkorenen van de nieuwe elite rekenend.

Aan het fascisme zat niets volks, en Jan met de pet liet het dan ook rechts liggen om links te stemmen. De eerste Jan met de pet die zich aangetrokken voelde tot het fascisme en die alom tot een der de pioniers van het fascisme gerekend wordt, was Jan Baars.

In tegenstelling tot wat Rob Riemen veronderstelt, dat het fascisme tot Auschwitz leidt, was Jan Baars tijdens de bezettingsjaren verzetsman tegen de Nieuwe Orde, waar VARA-oprichter Ger Zwertbroek en de voorzitter van die omroep, Arend de Vries, de nieuwe Orde juist aan de man brachten via de gelijkgeschakelde radio. Zo precies lagen de lijnen van het fascisme dus ook weer niet.

Hoe wanhopig de linkse leut ook naar parallellen tussen fascisme en de PVV mag speuren, ze zijn er gewoonweg niet. De PVV is tegen massa-immigratie en de islam. Daarover bestaat geen enkel misverstand. Maar tijdens het interbellum vormden de massa-immigratie en de islam geen voedsel waarop het fascisme kon broeien.

Er was een immigratiegolfje van jonge vrouwen na de ineenstorting van Duitsland en de Donau-monarchie en de enorme armoede die daaruit voortvloeide. Maar die jongedames werkten hard voor hun brood, gaven geen aanleiding voor xenofobie en gingen geruisloos op in de vaart der volkeren.

Xenofobie was in die periode van het fascisme zelfs volledig afwezig. En als er vluchtelingen waren dan togen die niet met de goed voorziene burgerluchtvaart de halve wereld rond om zich een welgesteld land te kiezen, maar schoven die schuchter met een in de haast bijeengebonden bundeltje handzaam bezit een grens over.

Waar het fascisme en de PVV vooral in verschillen is de sterke neiging die bij het fascisme leefde zich meester te maken van de publiciteitsmedia om het volk achter zich te krijgen. Er werden dan ook meteen obscure krantjes gesticht, en het land werd bezaaid met brochures en pamfletten van het type waaraan Rob Riemen driftig lange nachten heeft zitten knutselen.

Filosofen hebben zichzelf namelijk goed bedacht in de zinsbegoocheling van het volk. Alle moorddadige ideologieën zijn na de primaire inbreng van filosofen die vonden dat ze de wereld iets moesten nalaten tot stand gekomen.

Alvorens er bloed vloeide lieten filosofen eerst rijkelijk hun inkt vloeien om de mens tot afgunst te verleiden. De ideologieën van de afgunst, socialisme, communisme, fascisme en nationaalsocialisme zijn het gevolg van denkers die zich met ganzenveder, Remmington of Dell terugtrokken om het volk op te hitsen tegen zondebokken.

Zo vloeide het aristocratische bloed rijkelijk op de Place de la Concorde, spatten de ingewanden van de Romanovs tegen het plafond, werden heuvels van Joodse lijken gemaakt, rotte iedereen die een boek kon lezen op de Killing Fields weg.

Als er in de dagen van de woestijnprofeet een faculteit voor de wijsbegeerte bestaan had, dan zou die zijn aanval van schizofrene wanen waarschijnlijk daar filosofisch gecultiveerd hebben. Dat hebben nazaten als Tariq Ramadan dan maar gedaan.

PVV’ers willen geen eigen omroep, geen eigen krant, en op Hero Brinkman na, zelfs geen eigen jeugdbeweging. Ze willen geen afschaffing van de parlementaire democratie. Lopen de straat niet te veroveren met uniformen. Delen niet in de afkeer voor het zo gehate kapitalisme. Verstoren andermans en andervrouws bijeenkomsten niet. Willen geen overheid aan bed en aan tafel. Zijn geen homo- en Jodenhaters, maar haten daarentegen alle totalitaire ideologieën. Ziedaar, de ware antifascist is een PVV’er.

Daarom besluit ik mijn “pamflet” deze keer met de zondeboktheorie van Rob Riemen en zijn geestverwanten met de herhaling van deze volzin waar ik maar geen genoeg van kan krijgen: Er is een ander type massamens ontstaan, dat niet in rationaliteit gelooft, dat zichzelf niet wil verheffen. Een verwend, agressief mensentype dat anderen de schuld geeft als het tegen zit.

Wanneer begint de vervolging van deze massamens?

Filantroop

http://www.hetnieuwejournaal.nl/2010/11 ... more-21213
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Mahalingam
Berichten: 39840
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Mahalingam » Vr Nov 26, 2010 12:04 am

Carel Brendel heeft het over het boek van Bosma.
Bosma bezondigt zich eveneens aan de oeverloze discussie of Adolf Hitler een socialist was. Ik ben geen liefhebber van de politieke vergelijking door middel van de Tweede Wereldoorlog. De PVV is zelf het voortdurende doelwit van onterechte verwijzingen naar Hitler en Mussolini. In een lang hoofdstuk wil Bosma nu aantonen dat de Führer links en socialistisch was.

Op zich heb ik niets tegen historische vergelijkingen, maar dan moeten ze wel ergens op slaan. Hitler eigende zich inderdaad het achtervoegsel socialisme toe. Hij nam staatsbemoeienis met de economie in zijn partijprogramma op. De NSDAP kende een ‘arbeideristische’ vleugel met de gebroeders Otto en Gregor Strasser. Deze stroming werd in 1934 kaltgestellt in de ‘nacht van de lange messen’.

Maar er zijn ook levensgrote en essentiële verschillen met het gevestigde socialisme, zeker met de sociaal-democratie. (Meer overeenkomsten zijn er tussen communisme en nationaal-socialisme, twee totalitaire en nietsontziende ideologieën die bij elkaar tientallen miljoenen slachtoffers maakten). De Duitse SPD hield vast aan de democratie, zoals vrijwel alle sociaaldemocratische partijen voor, tussen en na de twee wereldoorlogen. De ‘socialist’ Hitler kwam pas aan de macht door zijn bondgenootschap met conservatieve en nationalistische groepen, die verbonden waren door hun afkeer van de originele socialisten, waar Hitler voortdurend tegen ageerde.

Meer lof heeft die over andere aspecten in het boek:
De schijn-élite las ik bijna in één ruk uit. Bosma heeft - zoals dat onder predikanten heet - de gave van het woord. Hij beschrijft hoe de waarschuwingen rond immigratie van vader en zoon Drees door hun voormalige partij (de PvdA) in de wind werden geslagen. Huiveringwekkend is het hoofdstuk, waarin de PVV-voorman laat zien hoe Hans Janmaat werd vervolgd en gemarginaliseerd door politici, media en activisten, die geen woord kritiek op de multiculturele samenleving wilden horen.

http://www.hetverraadvanlinks.nl/Schijnelite.htm
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Zo Dec 19, 2010 3:08 pm

Deze marxist streeft, net als veel andere radicale socialisten, naar samenwerking met moslims om het socialisme te redden van de ondergang.

Socialism and Islam

Louis Proyect

Grand Mufti of Jerusalem, told the British that “the influence of his family and himself would be devoted to maintaining tranquility.”

Given the new Crusade mounted by Anglo-American imperialism since 9/11, it is completely understandable that some radicals would identify with those under attack in the same way that the war in Vietnam led young radicals to break with their class and explore socialism in the 1960s. If we are in the throes of a new kind of Cold War, perhaps it makes sense to align oneself with Washington’s new enemies. If one can reach the conclusion that the Kremlin stood for historical progress, despite its hidebound bureaucratic top layers, why not see political Islam in the same fashion? If secular and socialist forces are exhausted, why not form alliances with a powerful global movement that seems to have inexhaustible reservoirs of anti-imperialist fervor?

This tendency will no doubt be accelerated by the growing ties between the Latin American left and the Islamic Republic of Iran. In a January 14th NY Times article, we learn that Chavez greeted a visiting Ahmadinejad with “Welcome, fighter for just causes” and described him as a “revolutionary” to the National Assembly. Meanwhile, in a December 9th article titled “Anti-Americans on the March,” the Wall Street Journal reported:

Some of Hezbollah’s biggest fans are in Europe. There, the hard left, demoralized by the collapse of communism, has found new energy, siding with Islamist militants in Lebanon, in Iraq and in a wider campaign against what they see as an American plot to impose unrestrained free-market capitalism.

“We are all Hezbollah now,” read posters carried through London this summer during an antiwar protest march. Earlier, London Mayor Ken Livingston, once known as “Red Ken,” invited a controversial Egyptian cleric to the British capital, arguing that his views have been distorted by the West.


Within the “hard left”, as the WSJ puts it, there is little doubt that the British Socialist Workers Party has gone further than any other group in trying to reconcile Marxism and political Islam, so much so that French Trotskyist intellectual Gilbert Achcar has begun to attack the SWP for departing from Marxist norms as he sees them. In a 2004 article titled “Marxists and Religion – yesterday and today” that criticizes the SWP alliance with the Muslim Association of Britain (MAB), Achcar concludes:

The radical left, on one or another side of the Channel, should return to an attitude consistent with Marxism, which it proclaims. Otherwise, the hold of the fundamentalists over the Muslim populations risks reaching a level which will be extremely difficult to overcome. The gulf between these populations and the rest of the men and women workers in Europe will find itself widened, while the task of bridging it is one of the essential conditions for replacing the clash of barbarisms with a common fight of the workers and the oppressed against capitalism.

For its part, the SWP has been quite diligent in trying to establish that such alliances are actually “consistent with Marxism.” In “The Bolsheviks and Islam,” an article written by Dave Crouch in the Spring 2006 International Socialism Journal, we learn:

Sharia law had been a central demand of Muslims during the February Revolution of 1917 and, as the civil war drew to a close in 1920-1921, a parallel court system was created in Central Asia and the Caucasus, with Islamic courts administering justice in accordance with sharia law side by side with Soviet legal institutions. The aim was for people to have a choice between religious and revolutionary justice. A sharia Commission was established in the Soviet Commissariat of Justice to oversee the system. In 1921 a series of commissions were attached to regional units of the Soviet administration with the purpose of adapting the Russian legal code to the conditions of Central Asia, allowing for compromise between the two systems on questions such as under-age marriage and polygamy.

Although Crouch alludes to the Bolshevik goal of seeking “to split the Islamic movement between right and left”, there is very little historical context in the article. For that you have to consult other sources, such as volume one of E.H. Carr’s “The Bolshevik Revolution 1917-1923″. There we learn that Bolshevik policy reflected trial-and-error more than Marxist doctrine. When an “enforced sovietization of the eastern border-lands based on the hypothetical support of native revolutionary masses hostile to both bourgeois nationalism and Islam, proved a fiasco,” the Bolsheviks moved toward the policy described by Crouch.

While one can certainly learn from the experience of the early Soviet Union on matters such as these, it is not quite clear what practical political lessons can be drawn. Should socialists back demands for sharia law arising within Muslim communities? These are questions that cannot be simply resolved by stating that if it was good enough for the Bolsheviks, it is good enough for us. I can see the merits of supporting a demand for sharia that arose in Ontario last year. In a debate on this question that arose on Marxmail, Richard Fidler, a long-time socialist, wrote:

The anti-sharia campaign cannot be viewed in isolation from the overall political context since 9/11, in which Muslims have been singled out repeatedly as the enemies of “civilization” as we know it, in a sustained media attempt to justify the racist war drive. That’s why I maintain that the campaign was “racist”.

Meanwhile, the proposed Iraqi constitution calls for sharia law. Should we back this constitution because the Bolsheviks backed sharia law in the 1920s, or because it makes sense to back such demands in Ontario? Unfortunately, much of the discussion around Marxism and religion loses sight of the all-important criterion in such cases, namely the need to place them in the context of the class struggle. Strategy and tactics go by the board, while the relationship between socialism and religion gets turned into a principle.

Sometimes I wonder whether this new found enthusiasm for religion is a function of the exhaustion of socialist forces in the Middle East and elsewhere. As the WSJ article puts it, a “hard left” demoralized by the collapse of the Soviet Union might feel compelled to look for energy wherever it can be found. Looking back in our history, I would be hesitant to put that much confidence in any religion, particularly Islam.

In Rashid Khalidi’s recently published “The Iron Cage,” there is very little confidence placed in Islam. While most people regard the PLO as a symbol of secular ineptitude that had to give way to a less corrupt and more militant Hamas, there is evidence that the greatest betrayal of Palestinian aspirations ever took place at the hands of a religious leadership in the 1930s that incorporated exactly the same mix of faith-based radicalism and paternalistic welfare that typifies political Islam throughout the Arab East and Iran today.

In chapter two, there’s a section titled “The Communitarian Paradigm: Invented Religious Institutions” that details how the Grand Mufti of Jerusalem rose to power. Basically, the British Empire adapted traditional religious institutions that existed under Ottoman rule for their own purposes:

In Palestine, where the British had taken on the daunting responsibility of creating a Jewish national home in an Arab land with a 90 percent Arab majority, they faced an especially difficult task. In keeping with their hierarchical view of all societies, particularly subordinate ones, the British saw that one essential precondition for achieving this task was preventing the resistance to the Zionist project by a critical mass of the Palestinian elites, the notables who dominated Arab society and had previously served as intermediaries between that society and the Ottomans. While refusing the notables any official standing, and frustrating their national aspirations along with those of the rest of the Palestinians, the British nevertheless treated them with a certain ostensible deference, and were careful to allow them a limited role as intermediaries for the rest of Palestinian society, as well as certain other prerequisites. This was in line with the well-established British predilection, already mentioned (and seen most spectacularly in India, but also elsewhere in the British Empire), for developing privileged relations with real or invented aristocratic elites, rather than political formations rooted in the middle classes or the mass of the people. Among the most successful means for achieving this end in Palestine was the establishment and empowering by Britain of refashioned, as well as entirely new, Islamic institutions dominated by some of these traditional notables: institutions like the shari’a court system, the network of public charitable foundations, and the administration of Muslim holy places in Palestine.

You will note that the British helped to facilitate a sharia court system and a network of public charitable foundations. These are obviously the two constants of political Islam. Meanwhile, the Islamic institutions that were based on them condemned the Palestinian people to defeat. When they rose up against the British from 1936 to 1939, they were hobbled by an Islamic leadership that had spent most of the past 25 years temporizing with the British and being bribed by the Zionists.

Sir Herbert Samuel, the British High Commissioner, who appointed Hajj Amin al-Husanyi to the post of Grand Mufti, was a Jew and a Zionist. Khalidi states that al-Husanyi assured Samuel of his “earnest desire to cooperate with the Government and his belief in the good intentions of the British Government toward the Arabs,” as well as that “the influence of his family and himself would be devoted to maintaining tranquility.”

The Americans, like the British who preceded them, have always sought to curry favor with local religious elites. This was exactly the ploy that was attempted in Iraq, when Shi’ites were promised that they could become dominant, even if it was at the expense of their national sovereignty. A sectarian war ensued with Sunnis arrayed against Shi’ites. Mosques are blown up on both sides and ethnic cleansing proceeds relentlessly just as it did in India after independence or many other regions that were once part of the British Empire.

In the early 1980s, I developed a critique of Marxism-Leninism based on Peter Camejo’s “Against Sectarianism” and my own subsequent reading of Lenin. Basically my ideas on this were an elaboration on Fidel Castro’s observation that “The international communist movement, to our way of thinking, is not a church.” In my political activity and in my writings, I have tried to follow through on Castro’s words. Despite the fact that Marxism has suffered schisms for most of the past 150 years, it at least offers the possibility that it can unite disparate ethnic and religious forces in struggle just as was the case in Russia in 1917. While it is obviously counter-productive for our movement to conduct open ideological warfare against religion, it might be high time that we remind ourselves of our purpose on earth. That is to unite working people across religious, ethnic and national lines against the most powerful ruling class in history that has always understood the need to defend its own class interests across the same exact lines. If we lose sight of the primary class divide, then all else is lost.

http://louisproyect.wordpress.com/2007/ ... and-islam/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Over djins en demonen

Berichtdoor Pilgrim » Vr Dec 24, 2010 2:31 am

Hier nog een vreemde onthulling over Moses Hess, de duivel en het zionisme. Ik weet niet wat ik er van moet denken.

Mysterious Links between Socialism, Zionism and Satanism

André F. Garcia, Brazil

Uncomfortable and compromising strings connect Karl Marx – the German-Jewish philosopher and economist, founder of the so-called scientific Socialism – to Satanism. Since the left is not interested in publicizing this relation, it is treated as nothing more than a transitory and immature phase of Marx’s life before he reached his intellectual peak. Notwithstanding, this connection existed and marked his whole life. Further, he never recanted his pact with the Devil. On the contrary, because of it, he conceived the most perverse ideology in History that is responsible for the death of more than 100 million people

Afbeelding
Marx, a worshipper of the Devil.

The discoveries of Richard Wurmbrand, a Romanian scholar, were the fruit of a careful research, published in his book Marx & Satan (1986). His conclusions confirmed the affirmations of Pope Pius XII who called Marx a “dedicated and acclaimed Satanist.” Wurmbrand did not reach a conclusion about whether Marx really desired the establishment of an egalitarian and socialist society or just used this as a pretext to expel God from society. In other words: Was Marx inspired by construction or destruction?

I believe that in fact Marx wanted an egalitarian society without classes. For his cult to equality as a metaphysical value led him to repeat, in one way or another, Satan’s revolt against the authority of God. Indeed, once Marx declared: “I am as great as God.” In Marx the mysticism of the egalitarian society he wanted to construct was just an expression of his inner revolt against all authority and everything superior to him.

Marx strove “to exterminate the medieval religion and politics,” and, in this way, to destroy the Church and Christian Civilization. In this, he was following the declared intent of his guru Moses Hess, who wanted to wipe out every trace of the divine likenesses that exists in human society and its institutions and customs. To strip organic society of its sacrality and harmonic inequalities was the inexorable demand of the new socialist society, which could not tolerate the infinite superiority of God.

In my opinion, Marx had a twofold objective:

• The destruction of a hierarchical, unequal and sacral society;
• The construction of an egalitarian and de-sacralized society in which every vestiges of God should be banned under the pretext of being the “opium of the people.”

Afbeelding
Marx and Engels, initiated in Satanism by Moses Hess.

Bakunin, one of Marx’ socialist colleagues, a Satanist like Marx, preached the destruction of the State and promoted anarchy: “Our mission is to destroy, not to build. The passion to destroy is a creative passion.” Marx also testified to his destructive intent when, in March 1850, he wrote with Engels a “plan of action against democracy.” In it, he drafted a terrorist program that included killing the kings and destroying the public monuments. It was along these lines that he proposed an alliance between the proletariat and the small bourgeoisie.

It should come as no surprise, therefore, that in Marx’ funeral speech, his friend Friedrich Engels praised him for his destructive wrath: “For Marx was before all else a revolutionary. His real mission in life was to contribute, in one way or another, to the overthrow of capitalist society and of the state institutions which it had brought into being, to contribute to the liberation of the modern proletariat, which he was the first to make conscious of its own position and its needs, conscious of the conditions of its emancipation. Fighting was his element. And he fought with a passion, a tenacity and a success such as few could rival.” (1)

Afbeelding
Moses Hess

The relationship between Marx and his teacher, the Jewish writer Moses Hess, also considered the father of Socialist Zionism, was quite mysterious. In Hess’ mentality and philosophy there is a curious superposition of three ideological layers: Socialism, Zionism and Satanism. On the one hand, Hess was the mentor of both Marx and Engels and one of the founders of Socialism; on the other hand, he was the precursor of Zionism, even before Theodor Herzl. He was also the one who initiated Marx and Engels into Satanism.

In 1862 Hess published his book Rome and Jerusalem - The Last National Question, where he proposed the foundation of a Jewish nation in Palestine. He also proposed that the Jews establish a socialist agrarian system there that would allow them to find “redemption through the land.”

Hess died in Paris in 1875. He was buried in the Jewish cemetery of Cologne, but in 1961 his vestiges were transferred to the Kinneret kibbutz in Israel were he remains along with other Socialist-Zionists. The left wing of Zionism requested that Moses Hess should rest in one of the socialist agrarian cells that he had dreamed of.

In the end, however, the question remains: How does one explain that the founder of Zionism was a Satanist? Certainly it was not the true God of Abraham, Issac and Jacob whom he invoked and who helped him to realize his plan.

http://www.traditioninaction.org/Histor ... anism.html
Laatst gewijzigd door Anonymous op Za Dec 25, 2010 7:41 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

mercator
Berichten: 18760
Lid geworden op: Do Nov 06, 2008 1:36 pm
Locatie: Vlaanderen

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor mercator » Vr Dec 24, 2010 11:36 am

Interessant, en plausibel ook.
Maar met zulke informatie is het zoals met Heilige Geschriften. De relevantie ervan ligt in de activiteiten van de volgelingen NU . De meeste linksmensen zullen hier wel niet van op de hoogte zijn, maar dat beïnvloedt hun gedrag niet. Of Marx nu een Satanist-of Mohammed een pedofiel-was is een interessant weetje, maar van dezelfde orde of de vraag of de kleine ijstijd in de 17de eeuw overeenkomsten vertoonde met wat we nu meemaken.
Neem de Marxist zijn Das Kapital en de moslim zijn Koran af: ik denk dat het weinig verschil zal maken.

Zulke inzichten aangaande de Satanistische wortels van het socialisme vindt je wel in high-brow rechtse anti-semitische kringen, bij Stormfront e.d.
De Ideale Mens is een negroïde transsexueel in een rolstoel

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Wo Jan 19, 2011 2:24 am

Kennelijk zijn er steeds meer mensen die door krijgen dat het woord 'extreem-rechts' een propagandatruc is. Dat vind ik wel bemoedigend. Hier een leuk stukje van een blogger op de site van de Telegraaf. Het komt helemaal overeen met mijn eigen analyse, namelijk dat het woord 'extreem-rechts' een verwantschap SUGGEREERT met traditionele rechtse partijen die niet bestaat.

Extreem-rechts is links

Volgens sommige overtuigingen gaven Adam en Eva een hele tijd geleden alle dingen een naam. Dat ronde ding bijvoorbeeld dat Eva van die boom plukte hebben ze appel genoemd. Hadden ze datzelfde ding destijds ‘koelkast’ of ‘vakantie’ genoemd had niemand daar ooit last van gehad. Dan hadden we voor die dingen wel een andere naam gevonden. Meestal doet het er niet toe, maar heel soms wel. De term extreem-rechts bijvoorbeeld is geheel ten onrechte de benaming geworden voor de ideologie van Hitler. Er wordt ongelooflijk veel misbruik gemaakt van het feit dat dit zo is gaan heten. Eigenlijk zouden we er dan ook een andere naam voor moeten bedenken, want met rechts had het niets te maken.

Misbruik van de term is droevig

U zult zeggen, waarom maak je je er druk over hoe iets is gaan heten? Normaal zou dat onbelangrijk zijn, maar juist het feit dat het Nationaal-Socialisme als ideologie extreem-rechts is gaan heten heeft vandaag de dag enorm veel gevolgen. Wie wil er nu geassocieerd worden met Hitler en zijn gedachtegoed? Vrijwel niemand. Door de bijnaam die zijn vreselijke beleid heeft gekregen lijkt dit beleid op hetzelfde beleid dat rechts wil, maar dan nog net een stapje verder. Dat is volstrekte onzin.

Gevolg is dat elke discussie over zaken als integratie en vreemdelingenbeleid bezien wordt alsof Auschwitz op de achtergrond komt opdoemen. Alsof de critici van slap beleid zoiets na zouden streven, alsof ze het stiekem helemaal niet erg zouden vinden als het die kant op zou gaan. Degenen die de vergelijking steeds maken zouden zich daarvoor moeten schamen. Ze zaaien angst en misbruiken de vreselijke gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog om voor hen ongewenst beleid onbespreekbaar te maken.

Dat is volstrekt onterecht. Iedereen die een lijn trekt van links naar rechts en denkt dat je, als je vanaf beschaafd rechts nog iets verder naar rechts gaat, bij extreem-rechts uitkomt, moet nog maar eens gaan nadenken. Ze hebben geen enkele overeenkomst. Ze zijn zelfs tegenpolen. Geen enkele politieke stroming staat verder van extreem-rechts af, dan de gangbare rechtse politieke stroming. Iedere politicus of politiek betrokkene met een IQ dat hoger is dan dat van een aardappel, zou vanaf nu dan ook moeten ophouden met het maken van deze bizarre vergelijking.

Overeenkomsten met links

Ik wil overigens met dit artikel op geen enkele manier beweren of zelfs maar een suggestie doen van een vergelijking tussen de huidige linkse politiek en het Nationaal-Socialisme. Ik verlaag me niet tot de minderwaardige tactiek die veel politiek correcten er op na houden. Maar het is wel interessant eens te kijken waar het Nationaal-Socialisme ideologisch stond en welke kenmerken het had.

Grote rol van de staat

Dat ideologie van de NSDAP ging ver voor de oorlog al uit van het ontnemen van eigendom en het centraliseren ervan. Alles moest eigendom van de staat worden, en die staat was verantwoordelijk voor goede sociale voorzieningen op elk gebied. Het moge duidelijk zijn dat dit niet een rechts, maar een voor de volle honderd procent socialistisch beginsel is. De rijken waren de vijand, het volk was het slachtoffer en het volk moest terugkrijgen wat de rijken van hen hadden afgepakt.

Omdat Hitler in zijn tijd hevige strijd voerde tegen de communisten kon je het niet communistisch noemen, maar de zojuist gepresenteerde gegevens lijken er behoorlijk veel op. Je vindt in de dagelijkse praktijk geen rechtse partij die dit nastreeft, het zijn vooral socialistische ideeën.

Opleggen van regels en beleid

De manier waarop deze ideeën in een later stadium werden opgelegd hebben ook al niet veel weg van van rechtse politiek. Rechts wil namelijk altijd de burger zelf zoveel mogelijk keuzevrijheid geven en de regels van de overheid zoveel mogelijk beperken. Links heeft veel meer het idee dat de overheid een belangrijkere rol heeft en dat desnoods beleid onder dwang bereikt moet worden. Links denkt liever voor het volk terwijl rechts het denken liever aan burgers zelf overlaat. In de tijd van het Nationaal-Socialisme werd zowel door Stalin in Rusland als door Hitler het beleid met geweld aan het volk opgelegd. Tegenstanders van hen werden monddood en vaak letterlijk dood gemaakt.

Internationaal waren de vijanden van Hitler dan ook mensen uit de democratische vrije wereld. De vijanden van Hitler die ons bevrijdden deden dat vanuit een ideologie die je eenvoudig kunt vergelijken met wat rechts nu is. Ze kwamen het onderdrukte volk bevrijden. Toen al was gewoon rechts de grootste vijand van het Nationaal-Socialisme.

Geweld

Ook het gebruiken van geweld was in de tijd van het Nationaal-Socialisme niets bijzonders bij linkse regimes. De grootste massamoordenaar uit de wereldgeschiedenis was de communist Mao. Nummer twee was Stalin, ook al een communist. Nummer drie was Hitler, maar die kon al niet meer links genoemd worden vanwege zijn strijd tegen Stalin. Daarom is men hem maar rechts gaan noemen, maar aanleiding was daar niet toe. De gemakzucht waarmee mensenlevens worden beëindigd is ook kenmerkend voor linkse totalitaire regimes. De staat is immers belangrijker dan het leven van een individu en alles moet wijken voor die staat.

Joden en Israel

Het misschien wel grootste contrast tussen wat onterecht extreem-rechts is gaan heten en gewone rechtse politiek betreft wel het standpunt aangaande de Joden en een Joodse staat. Het lijkt me overbodig te vermelden wat Hitler dacht over Joden en wat zijn plannen daarmee waren. Diezelfde walgelijke plannen heersen nog steeds bij neonazistische groeperingen. Opvallend genoeg werken die samen met extremistische moslims om hun ideeën uit te werken. Het vernietigen van de Joden is het belangrijkste ideaal.

Vreemd genoeg is het wereldwijd een gegeven dat rechtse regimes altijd veel meer steun aan Israel geven dan linkse regimes. Hevige kritiek op Joden komt altijd van de linkse en socialistische kant. Hoe linkser hoe heviger de kritiek die soms zelfs enge vormen aanneemt. Wederom is er op het allerbelangrijkste punt van extreem-rechts geen enkele overeenkomst met gewoon rechts. Het zijn tegenpolen. Rechts is veelal pro-Israëlitisch terwijl extreem-rechts de Joden wil uitroeien.

Vergelijking gaat niet op

Elke vergelijking van rechtse en zelfs behoorlijk rechtse politici hiermee gaat dus niet op. In de hedendaagse praktijk worden mensen als Bush en in Nederland Wilders wel eens extreem-rechts genoemd. Denkt u er eens over na. Wilders stond met een Israëlische vlag op de Tempelberg, Bush steunt Israel meer dan wie ook ooit tevoren. En die worden dan vergeleken met een groepering die diezelfde Joden wil uitroeien.

Het mag duidelijk zijn dat de vergelijking niet opgaat. Extreem-rechts staat voor een grote invloed van de staat. Het wil alle macht centraliseren en heeft een hekel aan alles dat met Israel te maken heeft. We zouden dan ook moeten ophouden hiervoor het woord ‘rechts’ te gebruiken omdat niets verder van extreem-rechts af staat dan rechts. Extreem-rechts heeft veel meer overeenkomsten met links dan met rechts en het wordt eens tijd er een andere naam voor te verzinnen.

De praktijk

In de praktijk hebben we in Nederland bijvoorbeeld de PVDA. Gematigd links. Dan iets naar rechts het CDA. Laten we dat een ‘middenpartij’ noemen. Iets rechts daarvan staat de VVD, laten we dat gematigd rechts noemen. Nog wat meer naar rechts vinden we dan Verdonk en Wilders. Als je inhoudelijk naar deze lijn kijkt gaat hij hoe verder hij naar rechts gaat, ook steeds verder weg van het gedachtegoed van extreem-rechts. Hoe verder naar rechts hoe minder inmenging van de staat, hoe verder naar rechts hoe minder centraliseren van persoonlijk eigendom en hoe minder belastingen je hoeft te betalen. Hoe verder naar rechts, hoe meer men achter Israël staat.

De vergelijking gaat structureel op geen enkele manier op. Het komt velen goed uit dat het zo is gaan heten, want dat geeft een legitimatie tot angstzaaien en het creëren van angstbeelden over wat ons te wachten staat met deze rechtse mensen. Ongewenst beleid wordt niet inhoudelijk bestreden maar via angstzaaierij en dat allemaal vanwege de verkeerde naam die het Nationaal-Socialisme heeft meegekregen.

Ik wil nergens een overeenkomst suggereren tussen denkwijzen van links en die van het Nationaal-Socialisme. Maar als links dan toch overeenkomsten wil gaan zoeken, komen ze daar niet al te best vanaf. Extreem-rechts was namelijk veel meer links dan rechts en dient dan ook een andere naam te krijgen.

http://www.wuz.nl/artikel/3168.Extreem- ... links.html
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Di Jan 25, 2011 3:14 am

De ondraaglijke goorheid van de Anne Frank Stichting

GER STRUIK - 22 JANUARI 2011

Een onbevangen kijk op de Monitor Racisme & Extremisme van Van Donselaar en Rodrigues

Afbeelding

De toeristen stromen nog steeds in drommen naar het Anne Frank Huis, maar de geest van Anne Frank zullen ze daar niet meer aantreffen. Voor de Anne Frank Stichting is de nagedachtenis van Anne Frank hooguit nog een interessante bron van inkomsten.

De Anne Frank Stichting is in het afgelopen decennium verworden tot een van de meest weerzinwekkende instellingen van ons land. Zij is ontaard in een linkse propagandamachine die hetzes voert tegen als rechts te boek staande politici en die probeert islamcritici de mond te snoeren. Deze stichting werkt ook samen met een ranzige club als KAFKA.

De hetzes van de Anne Frank Stichting concretiseren zich met name in de min of meer tweejaarlijkse publicatie “Monitor Racisme en Extremisme”. De eindverantwoordelijken voor deze van rijkswege gesubsidieerde schotschriften zijn dr. Jaap van Donselaar en prof. Peter Rodrigues. Beide heren zijn ook verbonden aan de Leidse universiteit. De Monitor Racisme en Extremisme 2010 verscheen in december 2010. Zowel de Monitor 2008 als de Monitor 2010 bevatten een hoofdstuk onder de titel: “Het extreemrechtse en discriminatoire gehalte van de PVV”.

1. Jaap van Donselaar
Van Donselaar is afgestudeerd in de extreem moeilijke en uiterst relevante studierichting culturele antropologie. Zijn bewondering voor culturele achterlijkheid heeft dus een stevig, wetenschappelijk fundament. Van Donselaar is bovendien in 1991 gepromoveerd op het proefschrift “Fout na de oorlog, fascistische en racistische organisaties in Nederland 1950-1990”. In het voorwoord vermeldt Van Donselaar met trots, dat hij tien jaar aan zijn proefschrift van 250 bladzijden heeft gewerkt. Maar liefst twee bladzijden per maand! Helaas is deze bloedstollende snelheid van werken ten koste gegaan van de kwaliteit. Het hele proefschrift is een onstuitbare diarree van onbeduidendheid.

Spaart de een schelpen, de ander voetbalplaatjes, Van Donselaar verzamelt feitjes over rechtse politici. Van Donselaar is de ongekroonde koning het futiele detail. Heeft Glimmerveen een keer in zijn neus gepulkt ‒ Van Donselaar is er als de kippen bij om deze gebeurtenis van commentaar te voorzien. Stond de gulp van Janmaat een keer open ‒ Van Donselaar weet dit voorval onmiddellijk in de juiste context te plaatsen. Er zijn bij Van Donselaar geen hoofdzaken en bijzaken, er zijn slechts bijzaken. Hij kwekt en leutert maar door. Zelden zal intellectuele armzaligheid zo onversneden over het voetlicht zijn gebracht.

Wat hier verder van zij, politiek correct Nederland mag zich natuurlijk gelukkig prijzen dat het unieke talent van Van Donselaar niet is aangetast door voortschrijdend inzicht. Na het gereedkomen van zijn proefschrift is de ontwikkeling van zijn denken geheel tot stilstand gekomen. Wel heeft zijn fixatie op racisme, fascisme en extreem rechts zich nog verder kunnen verdiepen. Raken sommige mannen opgewonden van vrouwen zonder hoofddoek of van damesslipjes aan de waslijn, Van Donselaar komt helemaal aan zijn gerief met zijn zwoele fantasieën over “fascisten” en “extreem rechts”.

De vraag dringt zich op hoe een aperte non-valeur als Van Donselaar zich in de wetenschappelijke wereld staande weet te houden. Welnu, vooral met vunzigheid. In zijn profileringsdrang is hem geen methode te goor en geen argument te smerig.

2. Peter Rodrigues
Rodrigues is jurist. Ook hij is gepromoveerd, in 1997, en wel op de discriminatie van consumenten. Rodrigues behoort tot het nieuwe type wetenschapper dat vrijwel alles weet van vrijwel niets. Racisme en discriminatie, het is het enige waar Rodrigues over kan praten, over kan schijven, over kan lezen, en het is ook het enige waarmee hij zijn brood mee kan verdienen.

Kortom, Rodrigues kan zijn wereld alleen nog maar betekenis geven in termen van racisme en discriminatie. In vroeger tijd stuurden we iemand met een dergelijke, uit het lood hangende persoonlijkheid naar een therapeut, heden ten dage maken we hem hoogleraar immigratierecht te Leiden. Deeltijdhoogleraar wel te verstaan, want met de collegestof van een half boek en een handjevol jurisprudentie houd je studenten hooguit een uurtje per maand bezig.

In de negentiger jaren was Rodrigues lid van de Commissie Gelijke Behandeling. Een tunnelvisie, oogkleppen, de weg-met-ons-mentaliteit, het is bij hem allemaal tot in de puntjes verzorgd. Voorts heeft zijn racisme-obsessie hem tot inzicht gebracht dat de islam een ras is. Islamkritiek is racisme. En inderdaad, het is erg racistisch om moslims in staat te achten afstand te nemen van hun eigen geloof.

3. Wat is extreemrechts?
Politicologen komen hier niet verder dan onderling zeer uiteenlopende lijstjes van kenmerken die een partij tot een extreemrechtse partij zouden maken. Er is geen enkele maatstaf beschikbaar waarmee men “het extreemrechtse gehalte” van de PVV kan vaststellen. Zelfs de vraag of de PVV eigenlijk wel een rechtse partij is, is niet eenduidig met ja of nee te beantwoorden. Zonder een maatstaf is het etiket “extreemrechts”, wetenschappelijk gezien, zinledig. “Extreemrechts” heeft geen andere betekenis dan die van een scheldwoord, een privé-opvatting van Rodrigues en Van Donselaar. Wie zo’n opvatting als wetenschap presenteert, zit de boel te belazeren.

Hun methode reikt niet verder dan wie een hond wil slaan, altijd wel een stok weet te vinden. En zelfs dat is voor deze knopendraaiers eigenlijk nog te hoog gegrepen. De wereld is in korte tijd ingrijpend veranderd. Fortuyn en Wilders zijn in niets te vergelijken met marginale figuren als Glimmerveen en Janmaat. Toch blijven Van Donselaar en Rodrigues maar aankomen met hun simplistische indicatoren van 20 jaar geleden: sociale genealogie, ideologie en magneetfunctie. Twee volwassen mannen, nog steeds spelend met de blokkendoosjes uit hun kleutertijd.

De drie indicatoren dienen ook slechts als kapstok voor hun gezever. Het verhaal zelf is een mengsel van kinderachtigheden en smerigheid. Alles wordt erbij gesleept om Wilders zwart te maken. Hele normale gedragingen van politieke partijen, zoals het zich afzetten tegen andere partijen, moeten aantonen dat de PVV radicaal rechts is. En dan al hun geneuzel over taalgebruik, over de kersttoespraak van de Koningin, over een schouderklopje van Filip de Winter. Niets is hen te lullig, niets is hen te infantiel, zolang het maar in hun onsmakelijk kraamp te pas komt.

Van Donselaar en Rodrigues maken weinig duidelijk over Wilders, maar lopen wel te koop met hun eigen vooringenomenheid en pietluttigheid. En deze kwartjesvinders noemen zich wetenschapper.

4. Vunzigheid kent geen tijd
Geen middel wordt geschuwd om Wilders, en destijds ook Fortuyn, in de racistische, fascistische hoek te krijgen.

Ruim een half jaar na de moord op Pim Fortuyn verscheen de Monitor 2002. Daarin uiteraard geen enkele aandacht voor de persoon van Volkert van der G., maar wel een enthousiaste dans op het lijk van Fortuyn. Daarbij brengen Van Donselaar en Rodrigues op slinkse wijze Fortuyn in verband met de websites “Stormfront” en “Weerwolf”, met de aan oud SS’ers gewijde website “Seyffardt”, met mevr. Rost van Tonningen, de Nederlandse Volksunie en zo nog het nodige meer (Monitor 2002, blz. 78 e.v.). En deze perverse lijkenpikkers noemen zich wetenschapper.

Een ander smerige truc is het verwijzen naar obscure publicaties. In de Monitor 2008 (blz. 171 e.v.) is een beschouwing opgenomen over begrippen uit de Leidse dissertatie “Racist and right-wing violence in Scandinavia” van de Noorse auteur Tore Bjørgo. Wie, zoals ik, de tijd kan vrijmaken om deze dissertatie uit 1997 ergens op te duikelen, vindt de titel ervan meer dan bevestigd. Het is een studie naar extreem racistisch geweld (w.o. brandstichting, bommen en schietpartijen) van vooral neo-nazistische groepen in Scandinavië. Van Donselaar en Rodrigues hebben het gore lef om dit boek tegen Wilders in stelling te brengen. En dit falderappes noemt zich wetenschapper.

5. Die fröhliche Wissenschaft
Onbenul dat zich vermomt als wetenschap, maakt zich al snel bespottelijk. Enkele voorbeelden.

a. Wilders heeft eens gepleit om Nederland en Vlaanderen maar samen te voegen. Dat maakt de PVV racistisch, want tussen Vlaanderen en Wallonië loopt niet een taalgrens, maar een raciale grens (Monitor 2008, blz. 172,173). De Nederlandse Taalunie is kennelijk een racistische organisatie en de Prijs der Nederlandse Letteren een racistische prijs.

b. De PVV is gericht op “het eigene”, t.w.: “de joods-christelijke en humanistische cultuur in Nederland” en “onze Westerse waarden”. Daarmee treedt de PVV toe tot de extreemrechtse partijfamilie (Monitor 2008, blz. 179 & Monitor 2010, blz. 71).

c. Wie een tegenstander is van de islamisering van zijn land, heeft een afkeer van “het vreemde” en dat brandmerkt iemand tot extreemrechts. (Monitor 2010, blz. 37 & 64)

d. Wilders wordt door andere politici veelvuldig met haat overgoten. De afkeer die Wilders zelf zou hebben van politieke tegenstanders, plaatst Wilders onmiddellijk in de extreemrechtse traditie. (Monitor 2010, blz. 64)

e. Wie shariarechtbanken afwijst of steun geeft aan de staat Israël, plaatst zich op één lijn met de English Defence League. De onvoorwaardelijke steun die de PVV aan Israël geeft, duidt in ieder geval op rechtsradicalisme (M2010, blz. 67 & 71). Was getekend: “De Anne Frank Stichting”.

6. De Anne Frank Stichting en de onderzoeksgroep KAFKA
In de inleiding tot de Monitor 2010 wordt melding gemaakt van de goede samenwerking met de onderzoeksgroep KAFKA (= Kollektief Anti-Fascistisch en Kapitalistisch Archief). Aan het in november 2010 verschenen AIVD-rapport “Afkalvend Front, blijvend beladen” ontleen ik het volgende (blz. 11):

“De onderzoeksgroep KAFKA streeft ernaar alles wat als rechts wordt beschouwd uit de openbare ruimte te weren. Bij dit anti-democratische streven gebruikt KAFKA ondemocratische methoden. Voorbeelden hiervan zijn (het aanzetten tot) geweld, intimidatie en het verhullen van de eigen identiteit (aliasnamen) en de ware intenties waarbij, naast een openlijke agenda, een geheime agenda wordt gevoerd waarvan de inhoud indruist tegen de democratische rechtsorde.”

Ach en wee roepen over de contacten van Wilders en ondertussen zelf samenwerken met een smerig, anti-democratisch zootje als KAFKA. En deze hypocriete ladelichters noemen zich wetenschapper.

7. Wie of wat gaat de Anne Frank Stichting stoppen?
De Anne Frank Stichting is gedegenereerd tot een politiek tribunaal dat showprocessen organiseert tegen rechtse politici. Naar goed Stalinistisch gebruik zijn aanklacht en bewijs beide een farce. En de uitslag staat al bij voorbaat vast: “Wilders is extreemrechts”.

Hoe is het mogelijk dat er niemand daadwerkelijk optreedt tegen deze pervertering van de nagedachtenis van Anne Frank? Paradoxaal genoeg: juist uit piëteit met de nagedachtenis van Anne Frank. Alles wat te maken heeft met Anne Frank, daar blijf je nu eenmaal van af. Al werd er een wietplantage geëxploiteerd in het Anne Frank Huis, dan nog durft vrijwel niemand daar iets kwaads over te zeggen. Bovendien is er ook nog een extra verdedigingslinie in de vorm van een Raad van Toezicht met Wim Kok (voorzitter) en Herman Tjeenk Willink in de gelederen.

De Anne Frank Stichting krijgt ca. 200.000 euro rijkssubsidie en de hetze tegen de PVV van Wilders valt, zo mag men gevoeglijk aannemen, buiten de subsidievoorwaarden. Een kabinet dat de ICCO wil aanpakken voor een anti-Israël website, zou korte metten moeten maken met de subsidie aan de Anne Frank Stichting. Ik zie het nog niet gebeuren. Ik vrees dat we zullen moeten wachten tot de dag dat de Anne Frank Stichting in haar eigen gore braaksels zal zijn gestikt. En die dag gaat komen. De kruik gaat zolang te water tot zij barst.

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=12733
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

mercator
Berichten: 18760
Lid geworden op: Do Nov 06, 2008 1:36 pm
Locatie: Vlaanderen

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor mercator » Di Jan 25, 2011 12:08 pm

Ze zouden beter dat Anna Frank huis met de grond gelijk maken en er iets nuttigs in de plaats zetten. Als bedevaartplek voor muticul-landverraders kunnen we dat huisje met al die fabels erom heen wel missen.
De Ideale Mens is een negroïde transsexueel in een rolstoel

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Do Feb 10, 2011 1:15 am

De nationaal-socialistische verzorgingsstaat

Cultuurgeschiedenis - Politieke geschiedenis - Sociale geschiedenis

‘Als er honger komt, dan niet in Duitsland’

Door: Antoine Verbij/ Berlijn

De Duitsers bleven Hitler tijdens de oorlog trouw omdat het nationaal-socialisme erg goed voor hen zorgde. Met geloof in de ideologie van de nazi's had de steun voor Hitler weinig te maken.

In de winter van 1944-'45 maakte Julius Posener, officier in dienst van het Britse leger, mee hoe in Napels de mensen met honderden tegelijk van de honger stierven. In april 1945 arriveerde hij met zijn legeronderdeel in Keulen. Hij was terug in zijn vaderland, dat hij in 1933 na de machtsgreep van Hitler was ontvlucht. De bouwkundig ingenieur was ontzet over de gigantische schade die de stad had opgelopen. Tegelijk was hij verbijsterd over de keurig geklede meisjes, die 'gezond, rozig en monter' tussen de puinhopen een avondwandelingetje maakten.

Het Duitse volk was door het nationaal-socialistische regime gedurende de oorlog in de watten gelegd. De Duitse huishoudens beschikten op het laatst over meer geld dan vóór de oorlog. De voedselvoorziening was op peil en de sociale voorzieningen functioneerden naar behoren. Pas in februari 1945 kregen jonge moeders in Berlijn voor het eerst te kampen met een stagnatie in de toevoer van volle melk. Na de capitulatie van de nazi's kregen de Duitsers het alsnog zwaar te verduren. In die tijd dachten veel Duitse huisvrouwen met weemoed terug aan de oorlogsjaren, toen het leven nog goed was.

Het gezonde volk
In de jaren dertig had Hitler de levensstandaard geleidelijk weer op het peil gebracht van vóór de economische crisis van 1929. Het aantal werklozen was gereduceerd van meer dan 5 miljoen tot minder dan 1 miljoen. Ondertussen bouwde Hitlers regime aan een verzorgingsstaat volgens de principes van de nationaal-socialistische Volksgemeinschaft.

Daarin was een belangrijke rol weggelegd voor de Volkswohlfahrt, de al in 1932 opgerichte organisatie voor maatschappelijke hulpverlening. Deze verleende tal van sociale diensten, zoals moederzorg, gezinszorg, jeugdzorg en medische zorg. In de oorlogsjaren zorgde ze voor de gewonden die van het front kwamen en voor de slachtoffers van de bombardementen. De organisatie werkte uitdrukkelijk ten dienste van 'het gezonde volk', dat wil zeggen dat alcoholici, criminelen, asocialen en geestelijk gehandicapten van haar diensten werden uitgesloten. En Joden sowieso ook.

De Volksgemeinschaft was uitdrukkelijk ook een solidaire gemeenschap. Voor de armen en werklozen richtte het regime met veel propagandistisch vertoon de Winterhilfe op. Voor die hulpdienst haalden jongeren van de Hitlerjugend huis aan huis levensmiddelen en kleding op. Wie gaf, kreeg een stickertje op zijn deur. Wie geen stickertje had, was niet solidair en plaatste zich buiten de Volksgemeinschaft. Om de solidariteit extra te versterken stelde het regime de zogeheten Sonntagseintöpfe in, die gezinnen en restaurants verplichtte om op de eerste zondag van de maand een eenvoudige stamppot te bereiden en het uitgespaarde geld in de kas van de winterhulp te storten.

Vanaf 1937 werd begonnen met het aanleggen van voorraden en het organiseren van de distributie. Goede oogsten in de jaren 1938 en 1939 leidden tot uitpuilende opslagplaatsen.

Toen Hitler in september 1939 met de oorlog begon, ging het de 'gewone' Duitsers dus goed. Hitlers populariteit was op een hoogtepunt en meer Duitsers dan ooit stemden in met het nationaal-socialisme. Maar na de inval in Polen keerde het tij. Anders dan in augustus 1914, toen Duitsland de Eerste Wereldoorlog begon, begroette het volk Hitlers eerste succesvolle veldtocht eerder met scepsis dan met euforie. Ondanks de felle propaganda reageerde het volk gelaten en vreesde het dat het met de verworvenheden van de nationaal-socialistische verzorgingsstaat snel gedaan zou zijn.

Hitler was er alles aan gelegen om dat te veranderen. Daartoe voerde hij het nationaal-socialisme door tot zijn uiterste consequenties. Het nationale principe betekende voortaan dat andere landen voor de verzorging van het Duitse volk opdraaiden en dat 'volksvreemde' elementen in het eigen land werden beroofd, gedeporteerd en vermoord. Tegelijk was het beleid authentiek socialistisch. De lagere klassen profiteerden volledig mee van de gestolen welvaart en werden bij de belastingen extra ontzien.

Dwangarbeiders
Meteen in september 1939 gingen vet, vlees, boter, eieren, kaas, suiker, jam en brood op de bon om een eerlijke verdeling te garanderen. Een maand later volgde kleding. Mede doordat in veel branches de arbeiders tot overuren waren gedwongen en ze daardoor meer dan goed verdienden, bouwden de huishoudens een koopkrachtoverschot op. In het eerste oorlogsjaar kochten mensen daarom massaal textiel, beddengoed, meubels en serviesgoed. In die branches stegen de omzetten met circa 40 procent. Al snel ontstond er een tekort aan deze producten. Inflatie dreigde. Maar de regering dacht er niet over de gewone mensen hogere belastingen op te leggen. Nog erger dan inflatie was ontevredenheid onder het volk.

Om de binnenlandse economie te stabiliseren nam het naziregime zijn toevlucht tot avontuurlijke financiële praktijken, die vaak onwettelijk waren, soms regelrecht misdadig, zoals de 'arisering' van Joodse vermogens. Goed voor de eigen economie was ook het besluit om de kosten voor het oprukkende leger door de bezette landen te laten opbrengen. Die kosten, soms op maffiose wijze 'bijdrage aan de militaire bescherming' genoemd, werden meestal vele malen hoger aangeslagen dan de reële kosten. Zo betaalde het Generalgouvernement Polen voor een leger van 400.000 man, terwijl er maar 80.000 man gelegerd waren. Daarnaast was er het geld dat buitenlandse dwangarbeiders opleverden, plus het vermogen dat in de bezette gebieden van Joden en andere vervolgden werd afgenomen. De plundereconomie leverde een goed gevulde rijkskas op, waarmee de oorlog tot de zomer van 1944 redelijk solide kon worden gefinancierd.

Het tekort aan arbeidskrachten dat door de massale mobilisering was ontstaan, compenseerde het rijk door op grote schaal buitenlandse dwangarbeiders en krijgsgevangenen in te zetten. Aan het eind van de oorlog telde dat goedkope arbeidsleger zo'n 7,5 miljoen mensen. Daarmee ontlastte het regime het eigen thuisfront. Het aantal werkende vrouwen nam, anders dan in de oorlogseconomieën van Engeland en Amerika, nauwelijks toe. Vrouwen werden alleen steeds vaker overgeplaatst naar de wapenindustrie, waar ze overigens hetzelfde salaris kregen als de mannen aan het front. Ook de jeugd werd ingezet. Jongeren moesten een halfjaar dienen bij de Reichsarbeitsdienst, wat vooral inhield dat ze op het land bij de oogst hielpen. Vanaf augustus 1941 kwam daar nog een halfjaar Kriegshilfedienst bij, meestal bij de luchtafweer of in ziekenhuizen.

Naast de basisverzorging die het regime de burgers garandeerde kochten veel Duitsers ook luxegoederen uit het bezette buitenland. Ze stuurden geld en uitvoerige verlanglijstjes naar soldaten uit hun familie of vriendenkring die in heel Europa en Noord-Afrika waren gelegerd. Deze soldaten stouwden pakketten vol met waren die in Duitsland schaars dreigden te worden. Van Praag tot Parijs werden de warenhuizen leeggekocht. Fluweel, zijde, tabak, koffie, likeur, honing, spek en haringen stroomden het land binnen. Ging een soldaat op vakantie naar huis of had hij verlof omdat zijn woning was gebombardeerd, dan mocht hij, aldus een aanwijzing van minister Hermann Göring, meenemen 'zoveel hij kon dragen' (het zogeheten Schlepperlass). Omdat het bezette land voor de soldij van de Duitse soldaten opdraaide, kostte dit alles de rijkskas geen cent.

Amusementsindustrie
Wat uit verre streken naar de Heimat vloeide, bleef niet beperkt tot zaken als levensmiddelen, luxewaren en lekkernijen. Er ontstond een hele bedrijfstak die zich bezighield met het onteigenen, inzamelen, sorteren, opslaan, vervoeren en distribueren van meubels en ander huisraad, waaraan in Duitsland door de bombardementen en door de stagnatie van de eigen productie grote behoefte was. De spullen werden opgehaald uit de huizen van gedeporteerde Joden en vluchtelingen, door dwangarbeiders in goederenwagons verstouwd en vervolgens naar Duitsland getransporteerd zonder dat het land van herkomst er een vergoeding voor kreeg. De organisatie was in handen van het leger, in samenwerking met collaborerende expediteurs ter plaatse. Vanuit Frankrijk werden op die manier tot eind 1943 24.000 goederenwagons over de grens gereden.

Het Duitse volk had niet te klagen en deed dat ook niet. Natuurlijk leed het onder het verlies van de mannen aan het front. En het leed onder de bombardementen, die steeds meer steden troffen, steeds heviger werden en steeds meer slachtoffers eisten. Maar de Volkswohlfahrt zorgde ervoor dat de nabestaanden en de ontheemden snel en afdoende hulp kregen. Extra rantsoenen, nieuwe huisvesting en huisraad uit de geroofde voorraden verzachtten het leed van de getroffenen.

Ook bood het regime genoeg afleiding in de vorm van amusement en cultuur. Het investeerde met name in de filmindustrie, die vooral apolitieke komedies produceerde, met sterren als Maria Rökk en Zarah Leander, Hans Albers en Johannes Heesters. Meteen al in het eerste oorlogsjaar kregen de bioscopen het recordaantal van een miljard bezoekers te verwerken.

Hitlers regime hield de amusementsindustrie doelbewust in stand, omdat het er niet gerust op was dat het met zijn ideologische propaganda de loyaliteit van het volk kon afdwingen. Er zijn tal van aanwijzingen dat het enthousiasme van de Duitsers voor Hitler vanaf dag één van de oorlog gestaag afnam. Zo daalde vanaf 1939 de populariteit van namen als Adolf, Hermann en Horst voor pasgeborenen, verdween geleidelijk de formule 'Gestorven voor Führer, Volk en Vaderland' in rouwadvertenties voor gesneuvelde soldaten, zeiden steeds minder mensen hun kerklidmaatschap op en nam het vertrouwen van Duitsers in staatsobligaties af. Al die indicatoren voor de politieke stemming in het land wezen in dezelfde richting: de oorlog ondergroef systematisch het vertrouwen van het volk in zijn leiders en het geloof in hun ideologie.

Profiteurs
Die leiders lijken ook zelf in de gaten te hebben gekregen dat hun heilsleer steeds minder overtuigingskracht had en dat ze de loyaliteit van het volk alleen nog met weldaden konden afkopen. In de cruciale herfst van 1942, toen het Duitse leger bij Stalingrad zijn eigen graf groef, sprak Hermann Göring, verantwoordelijk voor de oorlogseconomie, het volk toe. Ter gelegenheid van het oogstfeest op 4 oktober hield hij in een Berlijnse sporthal een anderhalf uur durende rede, die op alle radiostations werd uitgezonden.

Als een Sinterklaas strooide Göring met extra rantsoenen, verhoogde pensioenen en speciale levensmiddelenpakketten voor soldaten op verlof. Zinspelend op de toenemende schaarste in het door Duitsland veroverde gebied, riep hij: 'Als er honger komt, dan niet in Duitsland!' Dat was een opmerkelijke retorische wending, waarmee hij zijn toehoorders mede schuldig maakte aan de honger en ellende die het regime elders aanrichtte.

Nog opmerkelijker was dat hij de wil om de oorlog te winnen niet langer rechtvaardigde met de glorievolle toekomst van het Duizendjarige Rijk, maar met de angst voor de wraak van de vijand: 'Wij hebben al zoveel op onze kerfstok, dat we wel moeten winnen, omdat anders ons volk, met alles wat het dierbaar is, van de aardbodem zal worden weggevaagd.' Zo werd het volk tot loyaliteit gechanteerd. Aan de ene kant werd het gepaaid met een overvloedige, naar verwennerij neigende verzorging, aan de andere kant kreeg het angst aangepraat voor de wraakzucht van de vijand en in het bijzonder van de Joden. 'Duits volk,' waarschuwde Göring, 'weet dat achter die wraakzucht de Jood met zijn oneindige haat schuilgaat!' Daarom: 'We zúllen deze oorlog winnen, omdat we hem móéten winnen!'

Het volk slikte het. De Duitsers bleven Hitler niet trouw uit liefde en overtuiging. Ze bleven hem trouw omdat de nationaal-socialistische verzorgingsstaat van hen een volk had gemaakt van kleine, angstige, schuldbewuste profiteurs.

Meer informatie:

Boeken
Dat de Duitsers Hitler trouw bleven omdat hij ze zo goed verzorgde, is de stelling die de historicus Götz Aly verdedigt in zijn boek Hitlers Volksstaat. Raub, Rassenkrieg und Nationaler Sozialismus (2005). Hij lokte daarmee een fel debat uit tussen Duitse en Britse historici over de economie van het Derde Rijk. Eind vorig jaar verscheen onder redactie van Aly Volkes Stimme. Skepsis und Führervertrauen im Nationalsozialismus. Daarin peilen de auteurs aan de hand van een aantal statistische gegevens de politieke stemming in nazi-Duitsland. Ze concluderen dat de scepsis over Hitler en de Endsieg eerder inzette en groter was dan men tot nu toe dacht.

Websites
Websites met goede en toegankelijke informatie over de sociaal-economische politiek en het dagelijks leven in het Derde Rijk zijn die van het Duits Historisch Museum in Berlijn - www.dhm.de - en van de Bundeszentrale für politische Bildung: www.bpb.de.

http://www.historischnieuwsblad.nl/00/h ... staat.html
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Mahalingam
Berichten: 39840
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Mahalingam » Zo Mar 06, 2011 4:51 pm

Florrie Rost van Tonningen is op haar oude dag nog op TV geweest.

Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Di Mar 08, 2011 2:42 pm

Hier nog een reactie van Maarten van Rossum op het boek van Martin Bosma.

Boek: Frontale aanval mist doel

Martin Bosma - De schijn-élite van de valse munters

Door: Maarten van Rossem

Bosma heeft heel wat intelligentie en belezenheid geïnvesteerd in deze frontale aanval op de Nederlandse maatschappelijke en politieke elite van de afgelopen veertig jaar. In De schijn-élite van de valsemunters heeft hij een scherp oog voor de onvolkomenheden en ideologische vooroordelen van zijn tegenstanders. Juist daarom is het betreurenswaardig dat dit boek zo’n faliekante mislukking is geworden. Als historische en politieke analyse kan het geen moment serieus worden genomen. Het is uiteindelijk niet meer dan PVV-propaganda, die met de complexe werkelijkheid slechts zijdelings te maken heeft.

Bosma is zo gevangen in zijn eigen ideologische obsessies dat hij niet lijkt te beseffen dat hij precies dezelfde denkfouten maakt als de door hem zo geminachte linkse ideologen van de jaren zestig, maar dan in omgekeerde zin. In de visie van Bosma is de Nederlandse geschiedenis van de afgelopen vier decennia een reusachtige, malafide samenzwering. Net zo dachten de linkse radicalen in de jaren zestig dat de samenleving een rechtse samenzwering was. Sinds 1968 is de maatschappelijke elite volgens Bosma in de ban geraakt van een links-extremistisch waanidee: de creatie van de multiculturele samenleving.

Voordat de linkse radicalen de macht overnamen, was Nederland een heel normaal en prettig land, zeker in de jaren dat de ook hier weer heilig verklaarde Willem Drees nog de baas was. Drees en zijn zoon spelen een prominente rol in Bosma’s boek, omdat zij inderdaad al in een vroeg stadium hebben gewaarschuwd voor de negatieve gevolgen die omvangrijke immigratie zou kunnen hebben.
De linkse elite beschrijft Bosma als radicaal, monolithisch en totalitair. Wie links was, was per definitie radicaal-links. Gematigd links zijn is in Bosma’s paranoïde visie niet mogelijk. Wie links was, was dus ook automatisch een bewonderaar van Mao en Pol Pot. Bosma schept er een groot genoegen in de doopceel te lichten van prominente politici en intellectuelen die in hun jonge jaren uiterst links waren.

Het is dan weer karakteristiek voor zijn ideologische tunnelvisie dat zijn held Pim Fortuyn in dit verband niet wordt genoemd, evenmin als al die andere voormalige linkse intellectuelen die nu in rechts vaarwater opstomen. Het feit dat het overgrote deel van de Nederlandse elite helemaal niet links was in de afgelopen veertig jaar, wordt door Bosma achteloos van tafel geveegd. De hele elite was links, de PvdA zo goed als werkgeversorganisatie VNO-NCW. Dat is de kern van zijn betoog: Nederland werd bestuurd door een linkse samenzwering, waarvan op ieder moment alle elites deel uitmaakten.

Wie het niet eens is met de PVV, is noodzakelijkerwijze links. Voor Bosma was Nederland na de late jaren zestig de facto een eenpartijstaat met een enkel beleidsmatig programmapunt: de maximalisering van de immigratie ten behoeve van de multiculturele utopie. Gevangen in zijn eigen waandenkbeelden mist Bosma een unieke kans om een werkelijk interessant betoog op te zetten over de vraag hoe de omvangrijke immigratie precies tot stand is gekomen.

Daarbij zou vermeld moeten worden dat die omvangrijke immigratie zich in alle rijke westerse landen heeft voorgedaan. Waren al die landen in de greep van radicaal-linkse elites die hun ziel hadden verkocht aan de multiculturele samenleving? En heeft die multiculturele utopie werkelijk zo’n kardinale rol gespeeld? Ongetwijfeld waren er idealistische academici en beleidsmakers die daarin geloofden, maar het idee dat de hele maatschappelijke elite zijn ziel had verkocht aan het multiculturalisme is simpelweg paranoïde onzin. Nog grotere onzin lijkt mij het idee dat de immigranten met opzet zijn binnengehaald om de electorale kracht van links te versterken.

Bosma zorgt ook voor komische momenten. Omdat het hem grenzeloos irriteert dat de PVV wordt vergeleken met het nationaal-socialisme of het fascisme, besluit hij tot een radicale herdefinitie van die beweging. Adolf Hitler was helemaal niet rechts, maar juist extreem links. Niet de PVV moet je met het nationaal-socialisme vergelijken, maar links. Niet Geert Wilders, maar Femke Halsema is de directe erfgenaam van het nationaal-socialisme.

Dat het Duitse nationaal-socialisme aanvankelijk socialistische en dus duidelijk linkse trekken vertoonde, is volkomen juist, maar dat maakt het nog niet links-extremistisch. Die socialistische ideeën zijn immers nooit geconcretiseerd. De bezitsverhoudingen zijn in Duitsland niet gewijzigd. Hitler was geen linkse extremist, maar een gewelddadige nationalistische extremist, en dat is heel wat anders.

Tal van de door Bosma geventileerde standpunten heeft hij apodictisch op papier gezet en verder niet beargumenteerd. Wat de Verenigde Staten doen, is altijd wel gedaan. Dat geldt natuurlijk eveneens voor Israël, dat ook voor zijn meest extreme expansionistische ambities Bosma’s fiat krijgt.
Dat Ronald Reagan de Koude Oorlog heeft gewonnen, staat vast. Dat vrijwel geen enkele serieuze historicus die de laatste jaren over de Koude Oorlog heeft geschreven dat denkt, lijkt Bosma niet te weten.

Verder groeit er in Brussel een ‘superstaat’. Cijfermatige onderbouwing is voor die onzinnige bewering kennelijk niet nodig. Ten slotte nog wat cijfers om te laten zien hoe losjes en misleidend Bosma met de werkelijkheid omspringt. Overal spreekt hij van de massa-immigratie van kansarmen die almaar doorgaat. Hoe zien de cijfers eruit? Het laatste jaar waarover het CBS cijfers geeft, is 2008. In dat jaar kwamen 142.737 immigranten Nederland binnen. Bosma gebruikt dat getal te pas en te onpas. Wat hij nimmer vermeldt is dat 89.109 mensen Nederland in dat jaar hebben verlaten. De suggestie dat de kansrijken vertrekken en de kansarmen blijven, wordt door de cijfers niet bevestigd. Immigratie en emigratie betreffen grosso modo dezelfde landen.

Hoe zit het dan met de immigratie van de gevreesde moslims? Uit Marokko kwamen in 2008 netto iets minder dan 1000 personen, uit Turkije iets minder dan 2000. Massa-immigratie? De meeste moslims arriveerden uit Irak – netto zo’n 3000 – maar die immigratie was het gevolg van de Amerikaanse ‘bevrijding’ van dat land. Daar zal Bosma wel niet tegen zijn.

Martin Bosma
De schijn-élite van de valsemunters. Drees, extreem-rechts, de sixties, de Groep Wilders en ik
374 p. Bert Bakker
€ 19,95

http://www.veenmagazines.nl/00/mt/nl/52 ... _doel.html

Nog grotere onzin lijkt mij het idee dat de immigranten met opzet zijn binnengehaald om de electorale kracht van links te versterken.

Bij de Britse Labour partij is het bewezen dat dit wel het geval was.

Dat het Duitse nationaal-socialisme aanvankelijk socialistische en dus duidelijk linkse trekken vertoonde, is volkomen juist, maar dat maakt het nog niet links-extremistisch. Die socialistische ideeën zijn immers nooit geconcretiseerd.

Zeker wel. De NS-verzorgingsstaat was echt socialistisch, waar we nog steeds de vruchten van plukken; ziekenfonds, kinderbijslag, ontslagbescherming!

Hoe zit het dan met de immigratie van de gevreesde moslims? Uit Marokko kwamen in 2008 netto iets minder dan 1000 personen, uit Turkije iets minder dan 2000.

Misschien dat de groei er op dit moment wat uit is wat de toestroom betreft, maar er zijn nu inmiddels wel ca. een miljoen moslims in Nederland en hun geboortecijfer is veel hoger dan van de autochtone bevolking. Over enkele decennia zullen de moslims 20% van de bevolking uitmaken.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Vr Apr 01, 2011 4:24 pm

Neonazi’s raken steeds meer gefrustreerd door het etiket ‘extreem-rechts’. Hier een wanhopige neonazi die luidkeels schreeuwt niets te maken heeft met ‘rechts’ en zelfs volledig buiten het politieke patroon staat (wat trouwens niet zo is, want NS was links).
RIGHT WING: NATIONAL-SOCIALISTS ARE NOT
by Colin Jordan

In rigorously resisting and rejecting all the befuddling and distracting talk about uniting the "right wing" with us as part of it, we must from this moment onwards completely and constantly disown this term as applied so commonly, wrongly and harmfully to us, along with the nationalists. This rejection is a vital part of the purification and clarification necessary for the creation of the combat efficient force we must have for our victory. We National-Socialists are no part of Democracy's political pattern, right, left or centre. We are wholly outside it and wholly against it, and intent on declaring and demonstrating this.
.....
http://www.stormfront.org/forum/t62263/
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Do Mei 26, 2011 7:56 pm

Islam en socialisme gaan kennelijk altijd goed samen. Allebei 'progressief'!! :yuk:

Het socialisme assisteert de islam in Latijns-Amerika

EL FAISáN - 06 MEI 2011

In de Mexicaanse staat Chiapas hebben ruim 300 Tzotzil-indianen een hechte islamitische gemeenschap gevormd. In Venezuela is er een stam die zich aangesloten heeft bij de sjiitische beweging Hezbollah. In Bolivia heeft de socialistische president van indiaanse afkomst, Evo Morales, Iraanse predikers uitgenodigd om stammen kennis bij te brengen en ze over de Profeet te vertellen.

Afbeelding

De linkse Spanjaard Aureliano Pérez Yruela, die zich tijdelijk op een verlaten plek ergens in Andalusië opsloot, ontving in zijn slaap een “openbaring”, en, gelovend dat het Allah was die hem iets opdroeg, besloot hij zich tot de islam te bekeren. Een paar jaar later bevond hij zich in Mexico, waar hij korans verkocht op een boekenmarkt terwijl een extreemlinkse beweging in het land onrust creëerde, en hij maakte goed gebruik van deze chaos. Vervolgens nam deze man, overigens de zwager van een achterlijke socialistische politica in Spanje, de naam Muhammad Nafia aan, wat zoiets betekend als “de nuttige”. [noot vert. – vul aan: idioot]

Samen met twee andere Spaanse bekeerlingen gaf hij zijn bekeringsdwang ruim baan, en in 1996 behaalden zij hun eerste succes met het overstag gaan van de 22-jarige indiaan Anastasio Gómez. Pérez Yruela is een volger van de soefi Ian Dallas van de Wereldwijde Morabitun-Beweging [Morabitun is een sekte] en laat zich als volgt uit: ‘Wij geloven niet in democratie. Ik ben er trots op dat ik nog nooit gestemd heb.’

Terwijl de antisemiet Chávez en zijn maatje Morales evangelische missionarissen uit hun landen verdrijven omdat het spionnen zouden zijn, zijn andere soorten figuren met bekeerdrift maar al te welkom, zoals Iraniërs die een gehele Venezolaanse stam bekeerd hebben.

De Venezolaanse dictator, dezelfde die verheugd op de televisie vertelt over zijn ontlastingsgewoonten, is een toegewijde bewonderaar van Ahmadinejad en de Venezolaanse terrorist en bekeerling Illich Ramírez Sánchez, beter bekend als Carlos de Jakhals, die voor islamitische regeringen en extreemlinkse organisaties aan één stuk door mensen uit de weg ruimde. Chávez noemde hem tijdens een conferentie een “voortreffelijke medelander en vriend”, ondanks de meer dan 100 moorden die deze bekeerling beging.

De islam maakt een goede binnenkomer in Latijns-Amerika dankzij de bekeringsdrang van voormalige communisten, zoals de eerder genoemde Aureliano Pérez en socialistische hofnarren van de eerder genoemde landen. En we hebben niet veel tijd nodig om ons te realiseren dat de opmars van deze totalitaire ideologie bloedige conflicten op het continent zal veroorzaken, en wellicht wordt het er om deze reden net zo’n chaos als op de Filippijnen.

[De islam is niet nieuw in Latijns-Amerika en werd tot voor kort alleen beleden door van oudsher Arabische immigranten, maar door dit soort acties en door de armoede en ongelijkheid is de kans groot dat velen zich zullen bekeren en dan zullen we Filippijnse of Molukse toestanden krijgen. En wat de socialisten betreft, het pad van Marx naar Allah is nooit erg lang geweest! Overigens zijn er in het verleden ook islamisten uitgenodigd in Venezuela en er is ook een Hezbollah-afdeling te vinden in dat naar ellende afglijdende land.]

Vertaler: El Faisán

Bron: Minuto Digital

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=13204
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Do Jun 09, 2011 10:54 pm

Mei Li Vos op radio 5 met Ben Kok in gesprek

BEN KOK - 04 MEI 2011

(Nationaal)socialisme, dat mag je niet schrijven van Mi Lei, wat dat brengt mensen op heel verkeerde ideeën en dus moet de PVV thuis blijven bij dodenherdenking.

Mei Li Vos, Partij van de Allah, in gesprek met Ben Kok , voor de PVV bij gebrek aan “beter”

Een onverwacht genoegen, de NTR belde of ik op radio 5 di.av. 3 mei met Mei Li Vos van de PvdA in gesprek wilde over haar opmerking, dat de PVV de toegang tot de dodenherdenking geweigerd moest worden. Te beluisteren op de volgende link, op ca. 5 minuten vanaf het begin. http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/r ... 503-21.wma

Graag, want onzin moet weerlegd worden, dacht ik. Maar ik merkte wel op, dat ik niet “van de PVV” was, geen kamer- of statenlid of zo, maar er wel op stem vanwege hun verdienste in het ontmaskeren van de islam als totalitair systeem.
Mijn vrouw en ik stemmen samen PVV en SGP, vanwege de combinatie ”stevige aanpak islamisering/liefde voor de individuele moslim als mens”. Met Mei Li was ik het eens over de noodzaak tot debat over de dodenherdenking en jammer inderdaad dat er volgens de NTR/Mei Li niemand van de PVV beschikbaar wilde zijn voor gesprek.

Hoe dan ook, ik heb de PVV gewaardeerd in het interview om wat ze goed doen en heb verder beklemtoond, dat iedereen uiteraard bij deze herdenking welkom moet zijn, zoals ook het Nationaal Comite inmiddels heeft aangegeven.
Wat kan de Partij van de Allah/Mei Li Vos er tegen hebben, dat de PVV aanwezig is om te herdenken? Alleen omdat ze wellicht vinden, dat het socialisme in het verlengde ligt van het nationaal-socialisme?
Ik bracht naar voren, dat de islam in het rijtje van totalitaire systemen staat en erger is dan het nationaal-socialisme (nazisme), communisme, fascisme; zie het aantal slachtoffers, zoals ik dat in een artikel al eerder aangaf:

‘Tijdens mijn deelname aan de CU-islamdebatten en hun congres in Zwolle dit jaar bleek de CU nog niet wijzer op dit punt. Kan de CU uitleggen, hoe bijv. majoor Hasan onder het roepen van Allah hu akbar, het aanroepen van zijn “niet bestaande godheid” aldus Rouvoet oftewel afgod, tot zijn moordpartij kwam ?
Andrew Bostom, bekend van “”The lagacy of jihad”” liet me weten dat hij het getal op alleen al voor de Hindoes op 80 miljoen houdt.
Religion of Peace stelt: “” I’m sure it’s in the tens of millions, particularly against the Hindus and Buddhists in India. Bill Warner of CSPI estimates the total number at well over 100 million. John Azumah (I believe) estimates that another 40-80 million Africans died during transport by Muslim slave traders”
Lees details op http://www.wikiislam.com/wiki/History_of_Jihad van ruim 30 landen/volken en ook http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=10410

Het blijkt dus, dat de islam dan een van de ergste totalitaire systemen is, met honderden miljoenen doden, de grootste moordenaar na Stalin/Lenin/Mao en na Hitler. En dan zijn genoemde communisten toch ook niet onbekend bij Mei Li Vos, als inspirators van haar persoonlijke ideologie?

Al met al een interessante uitwisseling van gedachten met PvdA-er Mei Li Vos, die waarschijnlijk uitziet naar een kabinet Cohen, Cheppih, Vos, Marcouch en een scheutje Vogelaar?
Op weg naar een nationaal/socialistisch/islamitisch Nederland, de droom van Hitler en de Groot-Moeftie te Jeruzalem destijds, zie
http://torayeshua.nl/cms/?p=741 .
Maar dan wel met ruimte voor iedereen, behalve…………, in 1 keer goed, want die zijn dan naar Israël verhuisd.
En daar kunnen de Joden wonen, althans, zolang Ahmadinejihad zijn kans niet grijpt en zolang de wereld niet eenzijdig eist, dat Gaza/Judea en Samaria/Jeruzalem officieel als Palestijnse staat erkend worden.
Want dan wordt Israël ook nog met nieuwe middelen bedreigd door Hamas en de PLO en Hezbollah was al bezig, toevallig allemaal moslims.

Fijne boeken, de koran, ahadith, biografie van Mohammed,niet waar Mi Lei, gratis uitdelen op 1 mei voortaan, met een roos. We moeten zeker nog es verder praten.
Want na een goed gesprek komt er wellicht shalom,

Ben Kok (joods-chr. pastor)
www.tora-yeshua.nl
PS: ik wees nog op het omkeren van de door links (Rene Danen) gekaapte Kristallnachtherdenking te Amsterdam, die m.n. door het protest van Tora-Yeshua e.a. tegen die verschuiving nu weer vanuit de Joodse gemeenschap bepaald gaat worden, zie http://torayeshua.nl/cms/?p=1494
Dat is een betere koersverschuiving dan de PVV verbieden te herdenken, omdat ze de waarheid zeggen over (nationaal)socialisme.
Baruch ha Shem!

http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=13194
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Za Jul 30, 2011 11:49 pm

Hier een interessante blog. Een beetje pijnlijk na de terreuractie van Breivik, maar er heerst overal kennelijk een gevoel dat linksen zich ontpoppen als een nieuw soort landverraders. Ook op ons forum.

Mag je links met de NSB vergelijken

woensdag 13 juli 2011 door AVOEG

Vooral uit de politieke hoek van Groen Links en de SP word de staat Israël regelmatig vergeleken met nazi Duitsland. Dit roept de vraag op, in hoeverre er sprake is van overeenkomsten tussen het Nationaal Socialisme en het huidige Socialisme van politieke partijen als Groen Links en de SP.

Hiervoor moeten we natuurlijk terug gaan naar de jaren zestig. Toen de Duitse historicus Ernst Nolte Lenin de wegbereider van Hitler noemde, ontstond in extreem linkse kringen een storm van verontwaardiging.

Ook historicus en voormalig Maoïst Götz Aly schreef een confronterend boek over de gelijkenis tussen de linkse beweging en het Nazisme. "Unser Kampf," een boek waarin hij afrekent met het beeld dat de linkse beweging zo graag van zichzelf vind. Volgens Aly maakte het antisemitisme een wezenlijk bestanddeel uit van het gedachtegoed van de radicale 68ers. Hun gezindheid werd weliswaar tot uitdrukking gebracht in antizionistische en (met name) anti-Amerikaanse parolen, maar achter deze linkse cosmetica gingen klassieke anti-joodse vooroordelen schuil.

Islam vervangt het Nationaal Socialisme
Professor Pieter van de Horst zijn afscheidsrede in 2006 van de universiteit Utrecht, mocht hij niet uitspreken van de bestuurders van de universiteit, omdat het niet opportuun werd geacht om de islamisering van het antisemitisme onder de aandacht van het grote publiek te brengen.

Citaat uit de rede, die werd verboden:
Dat de islamitische wereld de fakkel van de redeloze Jodenhaat van de nazi's heeft overgenomen en met vuur en verve verder draagt. De islamisering van het Europese antisemitisme is een van de meest huiveringwekkende ontwikkelingen van de laatste decennia. In heel de islamitische wereld wordt al jaren lang dag in dag uit in kranten, weekbladen, schoolboeken, radio- en televisie-uitzendingen, preken van imams, in lessen op school en aan de universiteiten een onvoorstelbare hoeveelheid anti-joodse propaganda van de ergste soort over honderden miljoenen hoofden uitgestrooid. Ook in talloze cartoons, die soms aantoonbaar regelrecht zijn overgenomen uit de anti-joodse pers van de Nazi-tijd, wordt een beeld van het joodse volk gecreëerd dat in negativiteit zijn weerga niet kent. De theoloog Hans Jansen (niet onze arabist) heeft er een kleine 1500 verzameld uit alleen al de laatste vijf jaar. Alle Joden zijn daarin steevast bloeddorstige monsters, zo niet erger. Onlangs schreef de Israëlische media-watcher Aryeh Stav dat wat er aan anti-joodse propaganda omgaat in de islamitische wereld in omvang en Ernst die van de Nazi-tijd overtreft. Dat hij gelijk heeft kan iedereen zien die de moeite neemt eens een tijd te volgen wat er vooral in Arabische media verschijnt (bijv. via de website van MEMRI, het Middle East Media Research Institute)of anders door het verbijsterende boek Van Jodenhaat naar zelfmoordterrorisme van Hans Jansen te lezen en zijn CD-rom met bijna 1500 cartoons te bekijken. Daaruit blijkt zonneklaar dat in de islamitische wereld op zeer grote schaal een hysterische vorm van Jodenhaat bestaat.
________________________________________

Ook de wens om de wereld te overheersen, en ieder die niet voldoet aan de kenmerken die de Islam voorschrijft moet uit de weg worden geruimd. Dit is hetzelfde als wat het Nationaal Socialisme als einddoel voor ogen had.
_________________________________________

Van de NSB weten we dat deze in eerste instantie niet erg anti Joods was, maar gelang de jaren dertig met de groeiende macht van het Nationaal Socialisme, namen zij ook het anti-joodse denken van de Nazi's over.

De linkse beweging lijkt dezelfde ideologische route te volgen, met als enige verschil, dat de Islam het stokje van de Nazi's heeft overgenomen.

http://www.vkblog.nl/bericht/421716/Mag ... ergelijken
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Vr Aug 12, 2011 2:16 pm

Hier een paar nazbolfilmpjes waaruit duidelijk blijkt dat nationaal-bolsjewisten zichzelf als links zien, hoewel ze door de klassieke communisten verketterd worden als extreemrechts of ‘fascistisch’. Ook in de jaren dertig golden ze trouwens als links maar werden toen nooit een beweging van betekenis en dus ook geen geduchte concurrent van het klassieke communisme, dit in tegenstelling tot het nationaal-socialisme. Het filmpje zit vol met antisemitisme! Onvoorstelbaar eigenlijk vandaag de dag dat je zoiets weer ziet. Dit is dus de nationale trots in Rusland, vermengt met antisemitisme en racisme.



Vooral ook in dit onderstaande filmpje zie je het linkse karakter van de nazbols. Opvallend zijn de kreten ‘linksnationaler Bolschewismus’ en ‘real nationalism is leftism’. Frappant is dat ze zich hier lijken te identificeren met de AFA’s. Je ziet ook altijd weer dezelfde zwarte en rode vlaggetjes. De kleuren van het kwaad?

De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Mahalingam
Berichten: 39840
Lid geworden op: Za Feb 24, 2007 8:39 pm

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Mahalingam » Za Aug 20, 2011 7:00 pm

Dader, slachtoffer, redder. De heilige 3-eenheid van de socialistisch denkenden.
Redders zijn zij, socialisten en Weldenkenden. Wie dader is, dat hangt ervan af: de rollen slachtoffer/dader kunnen indien nodig verwisseld worden.
Ik kwam dit tegen van Merlot Vine , die er wat gedachten aan heeft besteed en tot het volgende komt:
Hier de analyse van de socialistische islam-spagaat.

De soms bizarre, apologetische handelswijze van socialisten inzake de islam is een dwangmatig iets.
Ze hebben het soms, zeker in de lagere echalons, zelf ook buitengewoon moeilijk met het verdedigen van vrouwensluiering of eerwraak.
Toch gaan ze er, hun eigen afkeer soms luid overschreeuwend, mee door.
Waarom?

Om dat te begrijpen moet je de ideologische structuur van het socialisme met therapeuten-oogjes bekijken.
Socialisme is weinig anders dan de politieke variant van slachtofferbewustzijn.
Zie “Karpman Triangle”. http://en.wikipedia.org/wiki/Karpman_drama_triangle
Kort:
Slachtofferbewustzijn (victimhood) komt voor in 3 rollen, die elkaar in stand houden.
Doel van iedere rol is om eigen verantwoordelijkheid af te schuiven naar de ander.
Rol 1 Slachtoffers (onderverdeeld in angry victims en pathetic victims)
Rol 2 Daders (of als dader aangewezenen)
Rol 3 Redders (Ridders op het witte paard).

“Het is jouw schuld dat ik in de ellende zit” piept of krijst het slachtoffer.
“Niet waar, je dwong me om je aan te pakken met je domme gedrag, voor je eigen bestwil”, pareert de Dader.
“Kun je wel tegen zo’n zwakkere, ik sta achter hem en zal jou grote bullebak eens even een lesje leren” briest de Redder.

Belangrijk: dit gedrag is dwangmatig.
(Iedere therapeut zal je vertellen dat driekwart van zijn wachtkamer er zit vanwege dit slachtofferbewustzijn).
Bij gebrek aan dit rollenspel worden de partijen gedwongen om verantwoordelijkheid voor hun eigen situatie te dragen, en dat proberen ze nou juist te vermijden.
De reden daarvoor is angst voor falen en chaos in hun leven.

De slachtoffers proberen zo van alles in hun belang door anderen te laten opknappen.
De daders proberen hun harde gedrag te billijken
De Redders proberen hun gevoel van tekortschieten en minderwaardigheid invulling te geven met Mooie Idealen.

Nu de socialistische variant.

Spoiler! :
Hier zijn de socialisten uiteraard de Redders.
“Rechts” is de Boef/dader.
Wie of wat het slachtoffer is maakt ze niks uit: als er maar wat te redden valt.
Je vindt dit al terug in de allereerste dagen van het socialisme, toen opstandige jongedames en –heren van goeden huizen (redders!) “opkwamen voor het proletariaat (slachtoffers!) die door het kapitalisme van hun ouders (daders!) werden uitgebuit”.

Marx institutionaliseerde deze gedachte in zijn pseudowetenschappelijke theorieen.
Vooral het Historisch Materialisme staat er bol van.
Criminelen zijn volgens deze theorie eerder slachtoffers van, uiteraard, het kapitaal.
Alle disfunctioneren is volgens het Historisch Materialisme toe te schrijven aan sociaal-economische factoren.
“Gedwongen door armoe”.
Gered worden deze arme “slachtoffers” van wreed kapitalisme, ook weer uiteraard, door de socialisten.
Deze gedachte is ook vandaag nog volop in gebruik bij socialisten.
(Die ik daarom, tot hun afkeer, mét deze onderbouwing gewoon allemaal nog steeds “Marxisten”noem).

Nou waren die arrebeiers de eerste door socialisten geredde zwakkeren.
Niet eens zo’n slecht plan, want ze waren er eind 19e, begin 20e eeuw bar aan toe.
De industriële revolutie had sociale omstandigheden geschapen, die tot dan toe niet hadden bestaan, en waar dus ook geen voorzieningen voor waren.
Er moest hygiene, onderwijs, medische zorg, behuizing komen.
En die kwám er.
Wel werden de arrebeiers verondersteld om op aangeven van de opstandige jongedames- en heren van goeden huizen te gaan staken, en verder braaf met het mondje dicht te doen wat hun elites hen zeiden.
Het paternalisme in het socialisme is dus niet nieuw.
Het lag zelfs aan de basis van de beweging.

Maar ja, het proletariaat werd op die manier dus middenklasse.
En vertikte het om nog rabiaat links te blijven: veranderde belangen.
De linkse beweging begon stemmen te verliezen.

Irene Vorrink (PvdA) zei in de 60er jaren al;
“Als de arbeiders het straks allemaal beter hebben, moeten we op zoek naar andere groepen om voor op te komen”.
Je ziet het: de PvdA is er niet voor de Zieligen.
De Zieligen zijn er voor de PvdA.

Die nieuwe groepen om voor op te komen kwamen er.
De socialisten verklaarden alles behalve zichzelf, en hun geliefde rechtse zondebokken, tot Zielig.
Vrouwen, ouderen, jongeren, moslims, Surinamers, Antillianen, homo’s, fietsers, treinreizigers, delinquenten, walvissen, Afrikanen, Indianen, zieken, bomen, kokkels, korenwolven, koraalriffen, kunstenaars.
Allemaal zwakkeren.
Allemaal zielig.
Allemaal kansloos zonder de “hulp” van de Redders met hun Mooie Idealen, waar ze vooral zélf zulke prachtige gevoelens van krijgen.

Die prachtige gevoelens van de Redders zijn het doel.
Vandaar dat het ze tot op de dag van vandaag weinig kan schelen of hun gehelp nu in de praktijk wel echte resultaten boekt.
Het is toch práchtig soldair en sociaal, was zeur je nou over rendement en resultaat?

Moslims zijn tegenwoordige toch wel hun meest geliefde Zwakkeren.
Want moslims zijn er meer dan Joden en homo’s.
En in tegenstelling tot korenwolven en walvissen, hebben ze stemrecht.


Daarom blijven de socialisten de moslims door dik en dun steunen tegen “rechts”.
Puur dwangmatig.
En als “rechts” dan roept dat moslims slecht zijn tegen homo’s en vrouwen, dan springen de socialisten op de barricaden en zeggen dat dat allemaal niks uitmaakt.
En dat het allemaal door het fesisme van de Slechte rechtse daders komt.
Dat de enige oplossing hun Weldenkendheid is.
Als je ze er op wijst dat ze vroeger het nog wel eens opnamen voor vrouwen en homo’s, dan ben je een ranzige facist die hen in verlegenheid brengt met “domme tokkievragen”.
Dreig je het hele circus op te rollen door iedereen in een positie van eigen verantwoording te plaatsen (politiek leiderschap), dan kun je zelfs moord verwachten.
Everything goes om het slachtoffer-spelletje aan de gang te houden.

Noot.
Ook rechts speelt soms een heel domme en dwangmatige rol hierin.
De traditionele dader die “Ik moet wel, je vraagt erom” roept.
Om zo zijn fermheid en strengheid, die hem een veilig gevoel geven, te billijken.
Het soort maatregelen wat ze om die reden voorstellen, hebben dan ook vaak eerder als doel om hen van een gevoel van veiligheid te verzekeren.
Niet om een oplossing voor het opgetreden probleem te forceren.
(Anders Breivik was een typische Karpman-Driehoek Dader! “Ze dwingen me ertoe”.)

Oplossing.
De enige directe weg uit deze Karpman Triangle is via de Dader.
Slachtoffer en Redder zitten te diep in hun faalangst en zelfhaat om de stap uit victimhood in één keer te kunnen maken.
Een “dader” hoeft alleen maar moed te scheppen, en af te stappen de overtuiging dat hij doet wat hij doet, omdat hij er door de slachtoffers door gedwongen wordt.
Als hij zegt “dit is volgens mij de oplossing voor het probleem, zo ga ik het proberen, en je mag me erop afrekenen”, dan is hij vrij.
Hoe hard de redders en slachtoffers ook gillen dat het helemaal mis gaat zo, en hij aan Sesjale Afbraak doet.

Het zal dus nog wel even duren.
Redders zijn in Europa overal, tot in de fijnste haarvaten, aan de macht.
Slachtoffers staan wegens vermeende zieligheid in hoog aanzien, alhoewel ze niet voor vol worden aangezien.
Degenen die de rol van dader spelen worden in heel Europa verguisd en gecriminaliseerd, en fiscaal uitgezogen.

Toch zal de oplossing juist van die laatsten moeten komen.
Er beweegt iets ... het “Ik zeg wat ik denk, en ik doe wat ik zeg. En u mag me erop afrekenen” van Fortuyn was de eerste aanzet.
De eerste rechtse politius die niet meer met het slachtofferistische afschuifspelletje mee wenste te spelen.
Het spelletje was in gevaar, en er ging een Redder-moordenaar op pad om het te redden.

We zullen zien hoe het verder zal gaan.
Vooralsnog is het onbeslist.
http://www.twitlonger.com/show/cg1o0h
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.

naar boven
Berichten: 5054
Lid geworden op: Do Nov 16, 2006 10:14 pm
Contact:

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor naar boven » Za Aug 20, 2011 8:38 pm

Hier de analyse van de socialistische islam-spagaat.

Goed stuk. Toestemming vragen en op de portal zetten, zou ik zeggen..
RTFM

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Do Sep 01, 2011 10:53 pm

Van Thijn: boek Breivik lijkt op boek Bosma

"Het is te gemakkelijk om met de vinger naar Wilders te wijzen", zei oud-burgemeester en voormalig minister Ed van Thijn over de aanslagen van Anders Breivik van precies een week geleden. "Ik geloof oprecht in Wilders' afschuw van geweld."

"Maar daarmee is nog niet alles gezegd", vervolgde Van Thijn. "De dader ontleent zijn heilig moeten aan de bedorven lucht, de haat, die met regelmaat uit dit soort kringen opstijgt. Zoals het handboek van haat dat Martin Bosma, de ideoloog van Wilders, vorig jaar publiceerde."

De PvdA'er deed zijn opmerkelijke uitspraak vanavond tijdens een herdenkingsbijeekomst van leden van de Amsterdamse afdeling van de PvdA en de Jonge Socialisten (JS). Zij stonden in de Mozes en Aäronkerk stil bij de doden van hun zusterpartij op het Noorse eiland Utøya.

"We willen onze steun betuigen en uiting geven aan onze verbondenheid", zei bestuursvoorzitter Michiel Geuzinge. De PvdA is formeel zusterpartij van de Noorse Arbeiderspartij. Zeker 69 jongeren van de jeugdbeweging van deze partij werden vorige week vermoord door Anders Breivik.

http://www.spitsnieuws.nl/node/33795
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

Gebruikersavatar
Pilgrim
Berichten: 43395
Lid geworden op: Wo Jan 17, 2007 1:00 pm
Locatie: Dhimmistad

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor Pilgrim » Zo Okt 09, 2011 3:46 pm

11 september en het einde van het socialisme

De sociaal-democraten leken in 1989 gewonnen te hebben van de revolutionaire socialisten. Het sociaal-liberalisme zou de hele wereld veroveren en een nieuwe samenleving tot stand brengen, compleet met sociale wetten en ecologische duurzaamheid.

Maar eigenlijk ging het vooral om het versterken van de eigen positie in Europa. Want sinds het begin van de jaren ’80 van de vorige eeuw werd links door een groeiend deel van de bevolking niet meer allereerst in verband gebracht met sociale en economische vooruitgang, maar meer met het voortrekken van migranten en zwarte scholen.

Niet alleen binnen de westerse beschaving hadden de sociaal-democraten te kampen met een afbrokkelend imago. De islamitische revolutie in Iran (1979) lijkt hun theorie dat de hele wereld naar elkaar toe groeit nou niet bepaald te ondersteunen.

Het einde van de geschiedenis als een serie van conflicten tussen beschavingen die strijden om voorrang lijkt nog niet nabij. De verhouding tussen het westen en de islamitische wereld lijken eerder op een Clash of civilizations. Links kan wel beweren dat radicale islam slechts een minderheid betreft, uit het Pew rapport bleek dat tenminste één derde van alle moslims in de wereld, ook zij die in westerse landen leven, de aanslagen op de Twin Towers alleszins begrijpelijk vonden. De opvattingen dat islam en geweld goed samen kunnen lijkt daarmee toch eerder een culturele eigenschap dan de uitspatting van enkele dissidenten. Bovendien bleek uit de vervolgrapportage van Pew dat de moslims hun enthousiasme voor al-Qaida pas temperden toen ze merkten dat ze er meer schade dan baat bij vonden. Ook hieruit spreekt meer opportunisme dan oprechte behoefte om toenadering te zoeken tot het westen.

Ondanks alle indicaties van het tegendeel, hanteert links nog steeds het paradigma dat cultuur nooit bepalend kan zijn voor politiek en democratie. Het feit dat deze stelling nooit wordt aangevochten in de media is bedenkelijk: het geeft aan hoezeer het cultureel marxisme is doorgedrongen in ons denken over de wereld. Cultureel marxisme is zo dominant dat we het niet eens meer opmerken.

De voornaamste les van 11 september 2001 zou moeten zijn dat cultuur allesbepalend is. Want iedereen groeit op binnen een cultuur. Het menselijk leven is een proces van acculturatie en socialisatie dat nooit ophoudt. De gedachte dat de cultuur er niet toe doet, dat cultuur een vorm van vrijetijdsbesteding is zonder verder gevolgen te hebben voor het wereldbeeld, is een opvatting die voortkomt uit het cultureel marxisme.

Het is een theorie die nergens door de werkelijkheid bevestigd wordt. En die dus al lang al verworpen zou zijn geweest, ware het niet dat we opgescheept zitten met een linkse elite in de meeste Europese landen die voor zijn inkomen afhankelijk is van het cultureel marxisme. Sinds 1989 is de linkse elite wel wat minder streng in de leer geworden. Ze heeft geleerd dat de private sector echt nodig is om de centen te genereren die de opvang van migranten betaalt en dat de kleur groen veel modieuzer is dan de kleur rood.

Als de stellingen van de sociaal-democraten waar zouden zijn, blijven we zitten met een aantal onverklaarbare situaties. Hoe moeten we begrijpen dat 60 % van de moslims in Egypte de sharia als enige wetsysteem wil? Hoe moeten we begrijpen dat de islamitische opvatting van democratie net zo ver af staat van de Europese opvattingen, als de Noordkoreaanse volksdemocratie van de Nederlandse parlementaire democratie?

De beslissende factor hier is de cultuur. Islamitische landen kopiëren democratie, maar in de grondwet is bepaald dat alle partijen de sharia als beginsel moeten hanteren. De democratie in islamitische landen is volledig cultureel bepaald en grondig geïslamiseerd.

Democratie is geen universele methode die naar believen door iedere cultuur overgenomen kan worden. Democratie is een cultuurproduct van het westen, dat alleen overgenomen kan worden door andere culturen als die bereid zijn om de daarbij behorende aanpassingen in te bedden in hun eigen cultuur.

De derde, en meest belangrijke les die getrokken moet worden uit 11 september 2001, is dat het westen moet beseffen dat de westerse visie op de geschiedenis niet gedeeld wordt door moslims. En dat de uitkomst van die botsende visies onherroepelijk zal leiden tot grote veranderingen in de cultuur van beide beschavingen.

De hang naar de eigen cultuur onder moslims onderstreept dat socialisme berust op een illusie. Linkse partijen zullen dat nooit toegeven, omdat hun inkomen en macht over mensen afhankelijk is van die illusie. Want sociale wetten en sociale zorg is allang al geen onderdeel meer van links beleid, maar volledig opgenomen in het algemene beleid van de moderne staat die daarmee voornamelijk voor ogen heeft het stabiliseren van de economie en de arbeidsmarkt.

En dus grijpen linkse politici elke strohalm die voorbij komt drijven aan om de illusie dat de hele wereld convergeert naar de socialistische heilstaat in stand te houden. Het meest recente voorbeeld is het kapen van de ‘Arabische lente’ als een heuse ‘volksopstand’. Net alsof de uitdrukking ‘volksopstand’ kan garanderen dat mensenrechten beter gewaarborgd gaan worden, net alsof ‘volk’ plus ‘opstand’ is ‘democratie’ een automatische rekensom is.

Stel dat er over een paar jaar vanaf Tunesië tot aan Syrië allemaal kopieën van Iran ferm in het zadel zitten. Misschien dat dan de ogen in Europa ook bij linkse stemmers opengaan – en dat hun stem nooit meer naar een linkse partij gaat.

Ester Lositas

http://www.amsterdampost.nl/11-septembe ... ocialisme/

Het socialisme kan de wereld alleen (peudowetenschappelijk) 'verklaren' vanuit de economie en een culturele factor ligt daarom buiten de ideologische horizon van het socialisme. In die zin is het socialisme ook erg conservatief. Op de dreiging van de islam heeft het socialisme dan ook geen enkel antwoord. Toch ben ik er nog niet zo zeker van dat het socialisme helemaal afgedaan heeft, want door de financiële crisis kunnen mensen opnieuw gevoelig worden voor de boodschap van een geleide economie. En bij een economische collaps kunnen er zelfs opnieuw radicale vormen van socialisme ontstaan.

Hoe moeten we begrijpen dat 60 % van de moslims in Egypte de sharia als enige wetsysteem wil?

Ik meende dat het ca. 80% was.
De Islam is een groot gevaar!
Jezus leeft maar Mohammed is dood (en in de hel)

mercator
Berichten: 18760
Lid geworden op: Do Nov 06, 2008 1:36 pm
Locatie: Vlaanderen

Re: (Nationaal) socialistische aktie

Berichtdoor mercator » Ma Okt 10, 2011 6:32 pm

Dat Amsterdampost is een raar clubje. Op het eerste zicht zou je denken dat ze anti-moslim zijn maar ze zijn eerder pro-Jood. Over Israel wordt gesproken alsof het een Nederlandse provincie is.
De Ideale Mens is een negroïde transsexueel in een rolstoel


Terug naar “Eurabia”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten