Wat loopt daar?

Plaats reactie
Mahalingam
Berichten: 49095
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Wat loopt daar?

Bericht door Mahalingam »

Afbeelding

'De mens is een thema met variaties'

Hij weet dat hij een mijnenveld betreedt met zijn nieuwe boek. En toch wilde Midas Dekkers het als bioloog eens hebben over rassen bij mensen.

Natuurlijk is hij bang dat hij verkeerd begrepen zal worden, zegt schrijver/bioloog Midas Dekkers. Persoonsbeveiliging lijkt hem onnodig, maar waakzaamheid met mediaoptredens is geboden, nu hij zich in zijn boek Wat loopt daar? op de hem bekende prikkelende wijze uitspreekt over menselijke rassen en hun verschillen.

75 is hij nu. Met zijn jaren des onderscheids leek Dekkers de tijd rijp zich te uiten over onderscheid tussen mensen, zegt hij in zijn riante donkerbruine werkkamer, omgeven door zo'n duizend boeken ('Allemaal gelezen'), opgezette dieren en de elektrische typemachine waarop hij nog altijd werkt. Al decennia zat het thema in zijn hoofd, maar verlamd door het steeds fellere 'antiracisme-debat' durfde hij het niet eerder aan. Tegelijk zou je kunnen zeggen: nu is het moment.

In zijn boek beschrijft hij 368 pagina's lang de historie en het belang van de 'fysische antropologie', oftewel de rassenkunde. En pleit hij voor de terugkeer van deze tot taboe verklaarde tak van wetenschap, 'nu we het zo hard nodig hebben om door nieuwe inzichten in de opbouw van de mensheid het racisme te bestrijden'.

Er zijn goede redenen de verschillen tussen mensensoorten te benoemen. Op medisch vlak bijvoorbeeld

Want laat het duidelijk zijn, voor wie er al aan mocht twijfelen: Dekkers is geen racist. Wel bioloog, en dus verbaast hij zich erover dat van alle tien miljoen diersoorten gedetailleerd de onderlinge verschillen in kaart worden gebracht, maar niet van de diersoort mens. 'Ras is een biologisch begrip', stelt hij nuchter vast. En: 'In de biologie bestaat geen goed of slecht ras, geen betere of slechtere soort.' Verschillen zijn er wel, en die mogen best benoemd, vindt Dekkers. Ze bieden houvast en overzicht, zoals een vogelaar of een plantenkundige ook eerst kijkt naar de specifieke kenmerken om vat te krijgen op de aanvankelijke chaos.

Wat hem steeds meer verbaasde in 'op zichzelf prima boeken' over hedendaags racisme: 'Op pagina 1 van elk boek over racisme zou moeten staan: wat is een ras? Dat ontbreekt meestal. Vaak is de eerste zin: 'Rassen bestaan niet.' Of, modieuzer: 'Rassen zijn een sociaal construct.' Ik mis dan de biologie. Rassen vormen de basis van de evolutie. Als een hond luid blaffend op je af komt, is het heel verstandig in te schatten wat voor ras het is. Zonder rassen in land- en tuinbouw zouden wij allang van de honger zijn omgekomen.

'Verandering en variatie is een borrelende ketel waardoor het leven in stand blijft. Niet voor niets begint het allerbelangrijkste boek, The Origin of Species van Charles Darwin, met een hoofdstuk over variatie. Als je iets van de wereld wilt begrijpen, begin je met indelen. Een ras is een onderverdeling van een soort. In plaats van ras mag je ook variëteit, vorm of ondersoort zeggen. Zodra het om mensen gaat, mag je die verschillen niet meer benoemen. Dat stoort me. Mensen die er bezwaar tegen maken, zijn bang dat als je iets determineert, je ook iets categoriseert, in een hokje stopt. Dat is niet waar.'

Ben je niet bang daarmee in het kamp te belanden van de verdedigers van de racistische karikatuur Zwarte Piet?

'Ik heb me heilig voorgenomen me niet te mengen in die discussie. Je hebt altijd valkuilen in een discussieveld, als je daar eenmaal in bent gevallen, kom je er niet meer uit. Maar er valt genoeg in algemene termen over de kwestie te zeggen.'

Zoals?

'Dat het hele probleem rond het thema rassen en racisme neerkomt op een biologisch principe: eenheid in verscheidenheid. Dat is waar het om gaat. Dieren in de dierentuin verschillen enorm van elkaar, maar er zijn ook overeenkomsten. Door die te benoemen, bouw je wetenschap op. Er zijn altijd mensen die zeggen: je moet bij mensen niet op de verschillen letten, want alle mensen zijn één. Ik zeg: mensen zijn één soort, de homo sapiens, maar er zitten verschillen in, onder te verdelen naar ras. Eenheid in verscheidenheid dus. De mens is een thema met variaties.'

U zoekt bewust het mijnenveld op met dit boek.

'Je moet mijnen altijd vermijden, maar het mijnenveld wel durven betreden. Want iemand zal de mijnen moeten opruimen.'

De woke-beweging zal zich op u storten, of u afdoen als oude witte man - slechte papieren voor deelname aan het debat.

'Het zou beslist schelen wanneer ik een indiaan was geweest. Ik heb wel mijn best gedaan niet op lange tenen te staan. Niet voor niets begin ik mijn boek met een lofzang op variatie. Het probleem is alleen: er zijn verschillen, maar alle mensenrassen hebben één kenmerk gemeen: lange tenen.'

Er zijn in de geschiedenis wat kwesties geweest die daarop van invloed waren: slavernij, genocide.

'Lastige kwesties, ja. De uitgeverij had me voorgesteld beide onderwerpen geheel onbesproken te laten. Dat leek mij onverstandig: dan wordt me verweten dat ik wel erg makkelijk over die zaken heen stap. De Tweede Wereldoorlog was het absolute dieptepunt in de menselijke beschaving. Het ene niet-bestaande ras - Ariërs - jaagt op een ander niet-bestaand ras - Joden - uitgerekend op basis van rassenwetten. De oorlog bestond op het biologische misverstand dat Joden en Germanen rassen zouden zijn.'

U beschrijft in uw boek hoe na de oorlog een hele tak van wetenschap verdween: de fysische antropologie.

'De antropologie was lang opgesplitst in de fysische en de culturele, wat al raar was: er bestaat geen culturele ornithologie, terwijl biologen als Frans de Waal toch prima duidelijk maken dat ook dieren een geest hebben.

'Omdat het zo besmet was geraakt, lieten de fysische antropologen na de oorlog onmiddellijk hun schedelmetertjes uit handen vallen en zijn ze weggeslopen uit de musea voor volkenkunde. Voor dit boek wilde ik weten hoe de klassieke schedelmeters, de antropologen van de 19de en de eerste helft van de vorige eeuw, vreemde volkeren opmaten. Bibliotheken hebben ze volgeschreven. Hun boeken zijn nu nauwelijks meer te vinden.

Het hele probleem rond het thema rassen en racisme komt neer op een biologisch principe: eenheid in verscheiden-heid

'Het Amsterdamse Tropenmuseum heeft de hele bibliotheek opgeheven. Een klein deel is verpatst aan nota bene Egypte! In het Leidse Museum Volkenkunde staat nog één oud gebouwtje met boeken. Professor Brugmans was er een van de laatste fysisch antropologen. Zijn boeken waren verdwenen, zoals die hele wetenschap is uitgewist. Ja, er zijn wat racistische uitgevertjes in Amerika die herdrukken maken, maar dat is toch een glibberig pad. Uiteindelijk werd ik gebeld door 'Leiden': ze hadden de bibliotheek van Brugmans teruggevonden. Ik mocht alle boeken hebben, de rest zouden ze weggooien. Doodzonde. Fysische antropologie is een taboe, maar taboes zijn altijd tijdelijk.'

U citeert in uw boek ook Piet Emmer, de hoogleraar die volgens sommigen racistische uitspraken doet, uitspraken waarmee hij de mensonterende omstandigheden in de slavernij lijkt te relativeren.

'Als het aan de uitgever had gelegen, was hij buiten het boek gevallen. Omdat het dan al snel over slavernij gaat en niet over biologie. Maar ik citeer hem toch graag. Of hij gelijk heeft, weet ik niet, maar ik geloof dat hij oprecht is in zijn poging zich aan de feiten te houden en dan pas te oordelen. Of hij daarin geslaagd is, is aan historici. Wat mij raakt in zijn betoog, is dat mensen in de loop der geschiedenis niet tot slaaf werden gemaakt om hun kleur, maar omdat ze machtelozen waren.

'Zo ging dat steeds, al bij de Grieken en Romeinen: wie de oorlog verloor, werd doodgestoken of tot slaaf gemaakt. Of je wit, geel of groen was, deed er niet toe. In oorsprong hebben slavernij en huidskleur niets met elkaar te maken. Omdat de witte mensen in Amerika de machthebbers waren en zwarten de machtelozen, werd de huidskleur symbool voor de hoeveelheid macht die je had.'

Kan de wetenschap iets betekenen in kwesties rond racisme?

'Bert Keizer schreef eens: de wetenschap brengt wel licht, maar geen warmte. De wetenschap heeft nooit schuld. Ik vind dat fysische antropologie een normaal, waardenvrij vak moet kunnen zijn. Omdat je daarmee de mens gelijk behandelt als een pinguïn of een walvis.

'In boeken van racismebestrijders lees ik geregeld dat de indeling in menselijke rassen is uitgevonden om het ene ras hoger te kunnen achten dan het andere. Daar word ik als taxonoom nijdig van. Linneaus bracht dierenrassen in kaart, Johann Friedrich Blumenbach heeft dat met mensen gedaan. Juist die twee benadrukten dat hun indelingen niet bedoeld waren om waardeoordelen te vestigen. Steeds wordt beweerd dat Linneaus de witte mens bovenaan plaatste. Dat is niet waar. Hij heeft wel de mens de eerste van alle diersoorten genoemd.'

Wat is het praktisch nut van onderscheid maken?

'Er zijn goede redenen de verschillen tussen mensensoorten te benoemen. Op medisch vlak bijvoorbeeld: wie bij orgaantransplantaties het bestaan van rassen negeert, speelt met mensenlevens. De kans op een geslaagde transplantatie neemt toe als je de organen tussen de leden van dezelfde etnische en raciale groep matcht.

'Zo is er meer. Primair openkamerhoekglaucoom, de ernstigste vorm van glaucoom, komt bij zwarte Afrikanen driemaal zoveel voor als bij Europeanen en Aziaten. Waarschijnlijk doordat het oog van een Afrikaan een dunner hoornvlies heeft.

'Ik citeer in mijn boek Amade M'charek, hoogleraar antropologie. Als een arts ziet dat driekwart van zijn patiënten met sikkelcelziekte van Ghanese afkomst blijkt, zou je bij andere Ghanezen met soortgelijk ziektebeeld eerder kunnen uitgaan van dezelfde ziekte. Daarom pleitte ze voor etnische registratie in de zorg. Dat is in Nederland verboden, terwijl er goede redenen zijn om het wel te doen.'

Tot slot: heeft u nog meer gevoelige thema's in de la liggen?

'Ik denk al jaren aan een boek over schaduw, maar ik weet niet of dat er ooit nog gaat komen. Dit wilde ik in elk geval ooit nog eens gezegd hebben. Ik heb dit boek dan ook geschreven alsof het mijn laatste is.'

Midas Dekkers: Wat loopt daar? Een biologische kijk op rassen. Atlas Contact; € 32,99.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
King George
Berichten: 24105
Lid geworden op: zo sep 11, 2011 1:22 pm

Re: Wat loopt daar?

Bericht door King George »

Was gisteren ook op de radio. Mooie presentatie.
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam
Mahalingam
Berichten: 49095
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Wat loopt daar?

Bericht door Mahalingam »

En er is een boekbespreking in de Volkskrant door Jacob Boersema en Fenneke Sysling.
Dekkers wil dat rassenwetenschap waardenvrije wetenschap is, maar dat is het nooit geweest, ook niet in Nederland.

Midas Dekkers pleit in zijn nieuwe boek voor de terugkeer van rassenleer. Maar een wereld waarin de wetenschap onschuldig is en andere mensen die wetenschap misbruiken, bestaat niet.

Midas Dekkers is een bijzonder specimen van de menselijke soort: goed geluimd, zelfverklaard nuchter en altijd bereid een sterk verhaal te vertellen over de natuur. Maar we komen deze types de laatste jaren wel vaker tegen in het publieke debat, waar ze stuitende opmerkingen over slavernij of migratie verkondigen alsof ze jongens zijn die kattenkwaad uithalen.
Juist ja. Zullen we nog verder lezen?
Spoiler! :
In zijn boek Wat Loopt Daar? en in het wetenschapskatern van afgelopen zaterdag pleit de schrijver voor de herwaardering van het begrip ras om de verschillen tussen mensen te benoemen. Zoals we de natuur kunnen bestuderen en planten en dieren indelen, zo schrijft Dekkers, zo kunnen we dat ook met de mens. De mens is tenslotte een dier, daar moeten we met z’n allen niet te moeilijk over doen.

Rassenwetenschappers uit het verleden bestempelt Dekkers als oprechte taxonomen, in plaats van wetenschappers die ook verantwoordelijkheid dragen voor het ontstaan van racisme. Linnaeus benadrukte dat zijn indeling van de mensheid niet bedoeld was als waardeoordeel, maar tegelijk bestempelde hij het ‘Amerikaanse ras’ als ‘koppig’ en het ‘Afrikaanse ras’ als ‘onverantwoordelijk.’ Europeanen zijn volgens Linnaeus juist ‘inventief.’

Schedelmeet-setjes

Dat weet Dekkers ook, want hij beschrijft het in zijn boek, maar hij zegt daarbij: ‘Linneaus noch Blumenbach deelde de mensen in om ze tegen elkaar op te zetten’. Maar met ‘intentie om mensen tegen elkaar op te zetten’ is de lat voor racisme wel heel hoog gelegd. Een wereld waarin de wetenschap onschuldig is en andere mensen die wetenschap misbruiken, bestaat niet.

Dekkers kan wel vinden dat rassenwetenschap een normale, waardenvrije wetenschap moet zijn - dat is het nooit geweest, ook niet in Nederland. De Nederlandse Darwinist Pieter Harting opent het collegejaar in 1870 in Utrecht — het jaar van de Frans-Duitse oorlog — met de verzuchting dat de wetten van de ‘strijd om het bestaan’ ook op mensen van toepassing zijn. Dat overal waar de Europeanen zich nederzetten en hun nakomelingschap zich vrij en krachtig ontwikkelt, de oorspronkelijke bewoners van lager ras worden verdrongen totdat zij geheel verdwenen zijn. Hoewel veel sociologen, antropologen en biologen de rastheorieën van de Nazi’s te extreem vonden, was de oorlog geen breuk. Na de oorlog gebruikten de sociologen eugenetische ideeën om de beste boeren voor het nieuwe land in de polder te selecteren en pakten de antropologen hun schedelmeet-setjes weer op om de Papoea’s in Nieuw Guinea te meten.

Kenmerken en eigenschappen

Ras is een onnauwkeurig maar daardoor wel flexibel begrip. Modern genetisch onderzoek laat zien dat de biologische verschillen tussen menselijke groepen niet vergelijkbaar zijn met die tussen groepen dieren zoals de hazewindhond en de buldog. Ook voor dieren geldt dat categorieën nooit helemaal precies passen, schrijft Dekkers. Maar alleen voor mensen geldt dat die categorisering sociale gevolgen heeft. Kenmerken als huidskleur werden door rassenwetenschappers gekoppeld aan andere (zoals kroeshaar) en die weer aan psychologische eigenschappen.

De link tussen feit en fictie wordt soms zo wijd opgerekt dat de uiterlijke kenmerken waarmee men begon (zoals huidskleur) relevantie verliezen. Zo kan dezelfde persoon in Brazilië als wit worden gekwalificeerd, in Amerika als zwart en in Zuid Afrika als kleurling. Dát is wat wetenschappers bedoelen als ze het hebben over ras als sociale constructie.

Pijnlijk

Als het niet zo pijnlijk was, zou het bijna kluchtig zijn hoe Dekkers vervolgens in zijn boek de ‘rassen’ van de wereld beschrijft: in vier kleuren. Immers, ‘biologen en politici, sociologen en reizigers delen de mensheid sinds jaar en dag in vier kleuren in.’ Een Joods ras heeft volgens hem nooit bestaan en het is dan ook wrang ‘dat omwille van een ras dat niet bestaat, de Joden, zoveel bloed is vergoten door dat andere fictieve ras, de Germanen.’

Even denk je dat Dekkers hier tot een inzicht komt—dat het niet om ras maar om racisme gaat in de geschiedenis—maar dan gaat hij al verder. ‘Het gele ras daarentegen bestaat. Nou en of! Hoe geel zijn de gelen? Gele mensen zijn niet geler dan dat zwarte mensen zwart of witte mensen wit zijn.’ In werkelijkheid, schrijft Dekkers met enige humor, heeft de witte mens ‘de teint van een dode garnaal.’

Het is te gemakkelijk Dekkers weg te zetten als dwaas die eigenlijk in de 19de eeuw had willen leven, toen er nog veel meer te classificeren viel, en gekoloniseerde volken nog niet zoveel terugpraatten. Maar ook dwaze ideeën vinden in het Nederland van nu een publiek. Daarom kan Dekkers niet wegkomen met zijn kwajongensachtige branie, maar moet hij weersproken worden.
Over de schrijvers van bovenstaande:
Jacob Boersema is socioloog aan de New York University.
Fenneke Sysling is historicus aan de Universiteit Leiden.
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Mahalingam
Berichten: 49095
Lid geworden op: za feb 24, 2007 8:39 pm

Re: Wat loopt daar?

Bericht door Mahalingam »

Ook Max Pam doet een bespreking.
In het prikkelende boek van Midas over rassen heb ik niet het kleinste splintertje racisme kunnen ontdekken

De bioloog Midas Dekkers heeft het aangedurfd een boek over rassen te schrijven en dat is hem niet in dank afgenomen. De eerste reacties waren hoofdzakelijk negatief. Ik vermoed dat de auteur daar rekening mee heeft gehouden toen hij aan zijn opdracht begon, want het onderwerp is explosief tot op de dag van vandaag.

In de reacties viel me iets op, vooral in die van socioloog Jacob Boersema en historicus Fenneke Sysling, al afgedrukt op de opiniepagina van deze krant nog voordat Dekkers’ boek Wat loopt daar? in de winkel lag. Leest u bijvoorbeeld eens hun eerste alinea: ‘Midas Dekkers is een bijzonder specimen van de menselijke soort: goed geluimd, zelfverklaard nuchter en altijd bereid een sterk verhaal te vertellen over de natuur. Maar we komen deze types de laatste jaren wel vaker tegen in het publieke debat, waar ze stuitende opmerkingen over slavernij of migratie verkondigen alsof ze jongens zijn die kattenkwaad uithalen.’

Midas Dekkers is dus zo’n type, dat stuitende opmerkingen maakt over slavernij en migratie, als geintje om kattenkwaad uit te halen. Naar wie of wat hier wordt verwezen, blijft in het stuk verder onvermeld, maar met deze misplaatste jij-bak is de toon gezet.

Mij moet van het hart dat dit de meest geborneerde aanhef is, die ik in jaren in een krant heb gelezen. Hier wordt iemand gediskwalificeerd nog voordat enig argument is gegeven, een schrijversfout waarvan iedere beginner weet dat hij haar moet vermijden. Als lezer ben ik geneigd dan meteen te stoppen. Ik wacht liever op iemand die met minder vooroordelen een boek probeert te recenseren. Er zijn namelijk types die dat kunnen.

En nu we het toch over types hebben. Het werk van Sysling ken ik niet, maar als ik zou moeten kiezen tussen het oordeel van een bioloog of dat van een socioloog, dan zal ik in het overgrote deel van de gevallen voor de bioloog kiezen. In Trouw las ik een interview met Boersema, die zich vooral met het afleren van racisme schijnt bezig te houden. Wat hij beoefent, lijkt mij vooral pedagogische kleuterwetenschap, maar ik geef toe: ik ben bevooroordeeld.

U begrijpt het al: Wat loopt daar? is een mooi en prikkelend boek, dat ik met interesse heb gelezen. Midas Dekkers heeft een geestige pen en zijn eruditie leidt je door de ontstaansgeschiedenis van soorten en rassen. Als nakomeling van een familie die is gedecimeerd vanwege vermeende raskenmerken, was ik er natuurlijk op gespitst om zelfs maar het kleinste splintertje racisme op te sporen. Maar daarvan heb ik niets gevonden, integendeel. Zo vaak als hij maar kan, herhaalt Dekkers dat het onderscheid tussen rassen geen enkel waardeoordeel inhoudt en dat degenen die zo'n oordeel wel vellen, zich vergissen, of zelfs te stom zijn om voor de duivel te dansen. Het belangrijkste verwijt dat Dekkers wordt gemaakt, is – geloof ik – dat hij Linnaeus (1707-1778) niet onmiddellijk een racistische agenda toedicht.

Je kunt beweren dat het schrijven van zo’n boek al een racistische daad op zichzelf is en dat je zo het gevaar loopt dat minder frisse types er misbruik van maken, maar het strategische idee dat je daarom maar beter kunt zwijgen, heeft mij nooit aangesproken. De waarschuwing dat je in het boek uit een soort balorigheid argumenten pro-slavernij zult vinden – zoals Jacob Boersema en Fenneke Sysling suggereren – is van een platte onbeschaamdheid, zelfs types als Geer & Goor onwaardig.

Dekkers laat zien dat je wel net kunt doen alsof rassen niet bestaan, zoals tegenwoordig erg in de mode is, maar dat de zaken daarmee alleen maar worden versimpeld. Mensen zijn erg tegen racisme en hokjesdenken, terwijl zij tegelijkertijd op zoek zijn naar wat ze hun identiteit noemen. Denk maar eens aan de Amerikaanse presidentskandidaat Elisabeth Warren, die zich zo graag met de native Americans identificeerde dat ze een dna-test liet doen, waaruit overigens bleek dat ze net zo weinig Indiaans is als Kaatje bij de Sluis.

Het denken in racistische termen heeft in de geschiedenis grote ongelukken veroorzaakt en wat mij betreft kan het alleen maar worden toegejuicht als iemand op een serieuze manier orde op zaken stelt en zin van onzin probeert te scheiden. Alleen al daarom is Wat loopt daar? de moeite waard.

Op één punt moet ik Midas Dekkers evenwel corrigeren, namelijk waar hij de Wanderlegende vertelt over George Bernard Shaw, die van een mooie vrouw het voorstel ontving om een kind te maken dat haar schoonheid zou krijgen en zijn intelligentie. Waarop Shaw antwoordde: ‘Maar het zou ook andersom kunnen zijn.’ Die anekdote is aan veel grote geesten toegeschreven, onder meer aan Einstein, maar volgens mijn informatie was het Bertrand Russell die het snedige antwoord gaf.
https://www.volkskrant.nl/columns-opini ... ~b10f3723/
Wie in de Islam zijn hersens gebruikt, zal zijn hoofd moeten missen.
Gebruikersavatar
King George
Berichten: 24105
Lid geworden op: zo sep 11, 2011 1:22 pm

Re: Wat loopt daar?

Bericht door King George »

In zijn boek "Wat loopt daar" geeft de onvolprezen Midas Dekkers een biologische kijk op het buitengewoon hete onderwerp: rassen.

Beslist even op de link klikken. Geweldig hoe Dekkers dit aanpakt.

En luister (kijk) ook hoe de grijze mevrouw van het Alle-kleuren-van-Pieten-zijn-goed-behalve-zwart-journaal op haar stoel zit te wiebelen omdat ze er geen speld tussen kan krijgen.

https://www.nporadio1.nl/fragmenten/nie ... -op-rassen

Mensen zijn gewoon onder te verdelen in rassen. Het wordt tijd dat we ophouden met dat krampachtig te ontkennen omdat er hier ooit mensen geleefd hebben die andere rassen iets aangedaan hebbe
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam
Plaats reactie