Columns van Syp Wynia

"Opinies" is een collectie van korte teksten (van 500 tot 750 woorden) waarin de auteur zijn opinie over courante islam-gelinkte gebeurtenissen uiteen zet. Indien je jouw opinie gepubliceerd wil zien kan je ze hier kwijt. Geef ons ook je naam en email adres. De tekst moet wel van jouw hand zijn.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
King George
Berichten: 24000
Lid geworden op: zo sep 11, 2011 1:22 pm

Columns van Syp Wynia

Bericht door King George »

Met weinigen en niet rijk? Daar kan over heengewalst

Afbeelding

Door SYP WYNIA9 oktober 2021
Geplaatst in BIERBROUWERS LOBBYCRATI
E

Weerstand, daar houdt uw overheid niet van. Er wordt iets besloten, dat heet dan democratisch en vervolgens hebt u te slikken. Slechts een enkele keer krijgen we even te zien hoe dat achter de schermen werkt. Verrassend: dankzij de Toeslagenaffaire.

Premier Mark Rutte moest vanwege de schrikbarende conclusies van de Kamercommissie die de Toeslagenkwestie onderzocht in ieder geval een beetje door de pomp. De staat had zich zo extreem vasthoudend betoond bij het belagen van de eigen burgers, dat Rutte de naar hem genoemde Rutte-doctrine deels moest opgeven. In het vervolg komen ook stukken met opvattingen van ambtenaren naar de Tweede Kamer.

Zo wil D66-staatssecretaris Hans Vijlbrief – hij gaat over de belastingen – de accijnzen op speciaalbier herzien. Speciaalbier is, ruwweg geformuleerd, al het bier dat geen pils is zoals dat traditioneel door Heineken, Grolsch en Bavaria op de markt wordt gezet.

Een verrijking

Speciaalbier heeft vaak meer smaak, een andere productiewijze, bevat vaak (wat) meer alcohol en komt dikwijls uit kleine brouwerijen. Sterker nog: de 8, 900 kleine Nederlandse bierbrouwers die doorgaans pas de laatste decennia zijn opgekomen zijn gespecialiseerd in speciaalbier. Wat niet wil zeggen dat zij het monopolie hebben: ook de grote brouwers hebben deze groeimarkt ontdekt en hebben inmiddels hun eigen speciaalbieren.

Het succes van de kleine brouwers is ook een succes voor de vele Nederlanders die graag wat te kiezen hebben: niet alleen het standaardaanbod van de marktleiders, maar ook andere smaken, andere methodes, andere ingrediënten en desgewenst uit eigen streek. Je hoeft geen bierdrinker te zijn om de opkomst van de kleine brouwers met hun speciale bieren als een verrijking voor Nederland te zien. Het is een zege voor het ondernemerschap bovendien. Plus een zegen voor de werkgelegenheid: er werken bij de kleine brouwers enkele duizenden mensen, onder wie mensen die elders niet makkelijk aan de bak zouden komen.

Maar daar hebben de ambtenaren van staatssecretaris Hans Vijlbrief niet veel boodschap aan, zo blijkt uit de stukken die de Tweede Kamer – en dus u en ik – dankzij het inperken van de Ruttedoctrine eerst niet en nu wel te zien krijgen.

Alles gelijk

Vijlbrief, dan wel zijn ambtenaren, willen de accijnzen op speciaalbier verhogen door het accijnstarief op te laten lopen met het alcoholpercentage. Bovendien willen ze een korting die de kleine brouwers een steuntje in de rug gaf afschaffen. Beide regelingen ondersteunden met zoveel woorden de ambachtelijkheid en veelkleurigheid en het kleine ondernemerschap van de kleine brouwers.

Maar daar hebben Vijlbrief en zijn ambtenaren geen boodschap meer aan. Zij trekken liever de tariefstelling recht en vinden dat ook in lijn met het kabinetsbeleid, zoals het Preventieakkoord van ChristenUnie-staatssecretaris Paul Blokhuis, erkend strijder tegen alle voeding- en genotsmiddelen die als verslavend of dikmakend te boek staan.

Om een lang verhaal kort te maken: het gaat mij in deze kwestie natuurlijk ook om de kleine bierbrouwers, die met een accijnsverhoging van een kwart of daaromtrent te maken krijgen (de grote trouwens evenzeer, als het om hun speciaalbieren gaat), waardoor hun voortbestaan onder druk komt. Er is reden om te vrezen voor een ernstige slag voor de bloeiende kleine brouwerswereld.

Maar het gaat mij in dit verhaal toch vooral om een paar woorden in de ‘beslisnota’ die staatssecretaris Hans Vijlbrief van zijn ambtenaren kreeg en waarin de voorgestelde verandering van de bieraccijnzen wordt bepleit. In dat stuk staat namelijk het volgende:

‘Mogelijk leidt het voorstel tot afschaffen van het verlaagd tarief voor kleine bierbrouwerijen tot weerstand, dit betreft echter een kleine groep (zonder sterke lobby) en bovendien … etc.’

Het is allemaal na te lezen, kijk dan onder ‘beslispunt 6’.

Daar gaat het dus om. Mogelijk leidt het accijnsplan dat de ambtenaren aan Vijlbrief voorlegden – en dat hij omarmde – tot ‘weerstand’, maar daar hoefde de staatssecretaris zich niet druk om te maken, want de kleine brouwers waren maar met weinig en een sterke lobby hadden ze ook al niet.

Weer anders geformuleerd: verzet kan makkelijk genegeerd worden, want het zijn er maar een paar en geld hebben ze ook niet [want iedereen weet dat een sterke lobby één op één gelijk op gaat met het hebben van een groot lobbybudget – vandaar ook dat het MKB het altijd aflegt tegen de grote bedrijven van VNO-NCW].

Geuzen

Het lijkt een beetje op wat de lagere edellieden overkwam, die in 1566 bij landvoogdes Margaretha van Parma hun ‘Smeekschrift der Edelen’ in Brussel kwamen aanbieden. Haar topambtenaar Charles de Berlaymont maakte de landvoogdes duidelijk dat ze niet onder de indruk hoefde te zijn van de indieners: ‘N’ayez pas peur Madame, ce ne sont là que des gueux.’ Ze hoefde niet bang te zijn, het waren maar bedelaars. Slechts drie dagen later was het scheldwoord gueux al tot geuzennaam verheven.

Dat deze uitglijer van Vijlbriefs ambtenaren naar buiten kwam, wil natuurlijk niet zeggen dat het daarmee een uitzondering is, dat er in de Haagse ministeries wordt neergekeken op mensen die of niet talrijk zijn, of niet machtig zijn, of niet veel geld hebben (of dat allemaal tegelijk).

De staat is ongenadig

De Toeslagenaffaire heeft al ten overvloede aangetoond, dat wie niet tot de bevoorrechte groep van insiders behoort, genadeloos opgegeten kan worden door de staat die geacht wordt hen bij uitstek te beschermen. Maar zo werkt dat ook als je toegang tot de macht, tot de wetten en de regels wenst te krijgen.

Ken je de weg niet, heb je ook het geld niet om mensen te betalen die de weg wel weten, de codetaal kennen en de juiste connecties hebben – dan ben je kansloos. Omgekeerd geldt hetzelfde: wie het geld heeft kan zich een weg verschaffen tot de macht.

We kennen het mechanisme van de banken die hun eigen wetten schrijven, van energiebedrijven die hun eigen Klimaatakkoord schrijven en van multinationals die in het schemerlicht van de achterkamer zichzelf een voordeel van twee miljard aan afgeschafte dividendbelasting toebedelen (al lukt dat laatste uiteindelijk toch weer niet).

Slecht nieuws…

Het slechte nieuws is, dat Nederland weliswaar veel corrupter is dan we willen weten en dat vooral de kleine man en de kleine burger daar last van heeft. Ik schreef en filmde daar onlangs over.

Typerend is ook dat de Nationale Ombudsman al jaren klaagt, dat als hij zich bij Haagse ministeries meldt, de bewindslieden en de ambtenaren altijd ongemakkelijk worden als hij daar opkomt voor de burgers van het land. Moet dan nou, ‘burgers’ – zeggen ze dan. Ze hebben een hekel aan dat begrip: ‘Kunnen we ze niet beter consumenten noemen, of klanten?’ Woorden hebben hun betekenis, en dat is ook hier het geval. Burgers hebben namelijk niet alleen plichten, maar ook rechten. Veel rechten zelfs, en grondwettelijk vastgelegd.

Het goede nieuws is tweeledig. Er is een stel informateurs bezig, dat de opdracht heeft gekregen met dezelfde coalitie een geheel nieuw kabinet te formeren, voorzien van een nieuwe bestuurscultuur. Welnu, zou ik zeggen: begin met het afschaffen van de corrupte lobbycratie, zoals dat ook al jaren van buiten Nederland wordt bepleit. Informateur Johan Remkes was zelf voorzitter van de staatscommissie die zich ernstig zorgen maakte over de Nederlandse democratie, dus die heeft geen aanmoediging nodig.

He tweede goede nieuws zal menigeen als klein bier ervaren, maar is dat toch niet. Afgelopen week werd bekend dat Scherpenzeel en Barneveld zelfstandige gemeenten blijven. Het kleine Scherpenzeel had zich hartstochtelijk verzet: niet alleen de inwoners, maar ook burgemeester en wethouders.

Dat hoor je zelden of nooit, dat zo’n door niemand gewenste fusie toch nog wordt afgeblazen. Meestal wordt die gewoon doorgedrukt, vanuit de kantoren van de provincie en vanuit Haagse ministeries. Deze keer was het uitgerekend D66-minister Kajsa Ollongren – niet bepaald een behartiger van de bottom-up – die de knoop doorhakte en de burgers van Scherpenzeel in het gelijk stelde. Er is nog hoop.


https://www.wyniasweek.nl/met-weinigen- ... engewalst/
Laatst gewijzigd door King George op zo okt 10, 2021 5:33 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam
Gebruikersavatar
King George
Berichten: 24000
Lid geworden op: zo sep 11, 2011 1:22 pm

Re: Columns van Syp Wynia

Bericht door King George »

Grote bedrijven doen zich woke voor, voor geld en macht

Afbeelding
Ondernemer Vivek Ramaswamy schreef ‘Woke Inc, Inside the Social Justice Scam’ – aanklacht tegen de omarming van de woke-ideologie door grote Amerikaanse bedrijven

Door ARIE GRAAFLAND9 oktober 2021
Geplaatst in BIG TECH VERENIGDE STATEN WOKE


Unilever heeft een probleem met de Amerikaanse ijsproducent Ben & Jerry. Unilever is de moedermaatschappij van de ijsfabrikant. Ben & Jerry die een fabriek heeft in Israël, wil geen ijs meer leveren aan de door Israël bezette gebieden. In hun persverklaring zeggen ze: ‘We are a values-led company with a long history of advocating for human rights, and economic and social justice. We believe it is inconsistent with our values for our product to be present within an internationally recognized illegal occupation.

‘Human rights’, ‘value led company’, wat is dit? Ze zijn toch een fabrikant van ijs? Wordt dat niet erg ingewikkeld voor Ben & Jerry, er zijn nogal wat landen die human rights schenden. Waarom opeens Israël?

Multi-stakeholder kapitalisme

Praktisch ieder Amerikaans bedrijf doet hetzelfde, ze zijn de belangenbehartigers geworden van de misstanden op onze planeet. Het Amerikaanse bedrijfsleven is woke geworden. Een nieuwe vorm van kapitalisme is ontstaan, het ‘multi-stakeholder kapitalisme’, waar niet langer de aandeelhouder centraal lijkt te staan, maar maatschappelijke waarden.

Dat heeft nogal wat consequenties, het maakt grote internationale bedrijven tot hoeders van onze waardensfeer. Om daar zicht op te krijgen hebben we iemand nodig die dit fenomeen van binnenuit kent. En integer genoeg is om dat te beschrijven. Die ondernemer is Vivek Ramaswamy.

Een briljante immigrantenzoon

Vivek Ramaswamy kwam met zijn ouders uit India, ging naar een Amerikaanse highschool en vervolgens naar Harvard om moleculaire biologie te studeren. Hij studeerde af als een van de beste van zijn lichting, en verliet vervolgens in 2007 de Universiteit voor een baan bij een hedgefonds, en startte zijn carrière met het investeren in biotechnologie. In 2010 raakte hij geïnteresseerd in een rechtenstudie, en ging naar Yale. Na deze studie richtte hij Roivant Sciences op, een privaat gefinancierd biotech-bedrijf dat aansluit op zijn studies.

Zijn bedrijf deed onder andere onderzoek naar de ziekte van Alzheimer, en produceerde medicatie die uiteindelijk mislukte. Andere medicijnen die ze produceerden doen het uitstekend. Hij leerde van zijn fouten, zo schrijft hij, en ging verder met het opzetten van andere bedrijven. Hij is financieel onafhankelijk. Hij vergelijkt de Amerikaanse economie met de wervelende show van een illusionist. De laatste acte is: pretendeer dat je je betrokken voelt bij andere waarden dan winst en macht, en gebruik dit om meer winst te maken en macht te verwerven.

Woke polariseert maatschappij en bedrijf

En daarmee is de richting van zijn boek duidelijk. Ramaswamy is zijn vertrouwen in de Amerikaanse economie kwijt, en verkeert dankzij zijn eerdere activiteiten in de positie om ons een inkijkje te geven in de boardrooms waar ‘sociale rechtvaardigheid’ voorgestaan wordt omwille van de winst.

Dit woke rechtvaardigheidsidee ruïneert niet alleen de bedrijven, maar polariseert maatschappij en politiek. Het concentreert de invloed om huidige maatschappelijke waarden te bepalen in handen van een zeer selecte groep industriëlen en CEO’s. Het woke-idee dat afkomstig is uit de zwarte gemeenschap om alert te blijven op racisme, is overgenomen door de progressieve links-liberale voorhoede in Amerika, en daarbuiten.

Het is zinloos om de woke-ideologie rechtstreeks aan te vallen, die slag is al verloren voor je er aan begint, zo schrijft Ramaswamy. De enige mogelijkheid is om een nieuwe Amerikaanse identiteit op te bouwen die woke irrelevant kan maken. Die nieuwe identiteit lijkt me ook voor Europa de oplossing, maar we zijn er wel erg ver van verwijderd met de huidige holle politieke retoriek, en de universiteiten die veel te gemakkelijk meelopen met de Amerikaanse trend.

Politieke statements

Toen Ramaswamy een kritisch artikel schreef in The Wall Street Journal ondervond hij datgene wat veel critici van woke op dit moment ondervinden. Twee adviseurs van zijn bedrijf Roivant Sciences stapten door de kritiek per direct op, een derde stuurde hem bericht dat hij ontslag nam. Hij verloor vrienden en klanten. Een aantal mensen in zijn bedrijf steunden hem, maar zonder daar openlijk voor uit te durven komen. Hij kreeg door zijn personeel te maken met Black Lives Matter.

De dilemma’s die hij beschrijft vanuit zijn eigen positie als CEO, en zijn familieachtergrond in India, lijken me een verplichte casus voor iedere managementopleiding. Begin 2021 droeg hij zijn CEO-schap over. Het was voor hem niet langer mogelijk om zijn bedrijf te runnen zonder in loze politieke statements te vervallen.

Wokeconomics

We zijn tegen het einde van 2018 aangekomen in het land van het ‘multi-stakeholder kapitalisme’. Het kapitaal krijgt er een nieuwe taak bij: alert zijn op discriminatie, vrouwenquota, gender en holisme, met andere woorden – woke.

Maar het begon al eerder, Ramaswamy ziet de Wokeconomics ontstaan na de grote bailout na de bankencrisis. Het publiek was furieus over de bailout, en op dat moment geeft een nieuwe multi-stakeholder kapitalisme de oplossing. Hetzelfde kapitalisme maar nu met waarden. En niemand heeft het daarna nog over de bankencrisis.

Goldman Sachs

Unilever is inmiddels een bekend voorbeeld. En soms pakt dat verkeerd uit, zoals met Ben & Jerry dat geen ijs meer wil verkopen in de bezette gebieden in Israël. In een aantal Amerikaanse staten leidt dat tot het afstoten van hun beleggingen. En dat was ook weer niet de bedoeling. Het multi-stakeholder kapitalisme wordt ingezet voor hogere bedrijfswinsten.

Goldman Sachs liet medewerkers bomen planten in Harlem. Dit werd breed uitgemeten in de pers, maar uiteindelijk ging het om de beeldvorming, niemand bleef langer dan een uur, nadat de foto genomen werd stapte iedereen op en ging het café in.

Goldman Sachs pleitte voor meer vrouwen in de boardroom, maar op het moment dat ze dit wereldkundig maken was dat voor een belangrijk deel al gerealiseerd. En in dezelfde periode betaalde Goldman miljarden aan schadeloosstelling voor malversaties in Maleisië. Dat werd dan weer mooi afgedekt.

De Goldman regel

Ramaswamy noemt het de Goldman Rule, het zijn de jongens met het grote geld die de markt regeren, en niet alleen de markt, ze bepalen ook de huidige waarden. En precies daar zit het probleem. Hij ziet er een directe bedreiging in van de Amerikaanse democratie.

Het is prima om als CEO een mening te hebben over het klimaat, maar niet als bedrijf. Want waarom zou een bedrijf daar beter voor uitgerust zijn dan de politiek? Werk je eenmaal in zo’n bedrijf en je hebt een andere mening, dan loop je het risico je baan te verliezen, of je houdt je mond en loopt mee. Niet veel verschillend van de situatie in de universiteit op dit moment, lijkt me. De ‘diversity officer’ heeft niet alleen invloed op het aanstellingsbeleid, maar bepaalt mede de universitaire cultuur.

Interessant is dat Ramaswamy een vergelijking maakt met conservatief Europa, waar van oudsher minder waarde gehecht wordt aan het democratisch proces, en veel meer aan de ideeën van welwillende elites, of die nu politiek, kerkelijk of maatschappelijk zijn.

Maar Amerika had altijd een andere opvatting over democratie, het zijn de burgers die bepalen waar het land heen moet. En precies dat wordt meer en meer problematisch. Ze krijgen een meritocratisch ‘pre-Amerikaans Old World model’ van een nieuwe woke generatie van CEO’s.

De overheid behagen

En het betaalt uit. Toen Black Rock zijn Sustainability Accounting Standards Board opzette gedurende de Covid-19 pandemie, kregen ze geruisloos de financiële administratie toegeschoven van het omvangrijke economisch stimuleringspakket van de overheid.

Toen AstraZeneca op het World Economic Forum in Davos aankondigde dat ze voor tien jaar een investering zouden aangaan van 1 miljard dollar om klimaatverandering tegen te gaan, ontvingen ze een paar maanden later een schenking, niet een lening, van 1.2 miljard dollar van de Amerikaanse belastingbetaler, met andere woorden van de Amerikaanse overheid.

Het loont om de overheid te behagen met je plannen. De Democraten kunnen met Jo Biden een radicale klimaatagenda doorvoeren middels het bedrijfsleven, via het Congres zou dat niet lukken. Dat is Europese politiek middels het bedrijfsleven, het meritocratisch ‘pre-Amerikaans Old World model’. Aangezwengeld door Klaus Schwab, de baas van het World Economic Forum in Davos en geestelijk vader van het stakeholder kapitalisme, die in 1973 het Davos Manifesto schreef, met de uitdrukkelijke claim van een ‘Code of Ethics for Business Leaders’.

Sociaal activisme is risicoloos

Ramaswamy wil de bedrijven in eerste instantie verantwoordelijk houden voor de producten en diensten die ze leveren, maar ook voor de wat hij noemt ‘externe effecten’. Maar het bedrijfsleven is niet verantwoordelijk voor ‘systemic racism’.

Zijn betoog luidt om de beperkte aansprakelijkheid van de grote ondernemingen in te perken, en zo bedrijven zoals Black Rock en Al Gore’s Generation Investment Management (beiden aanhangers van het woke stakeholder kapitalisme), aansprakelijk te kunnen stellen.

Net als iedere activist die sociaal activisme predikt, lijkt me dit ongekend voor het huidige kapitalisme. Zoals het nu gaat kan Black Rock’s sociaal activisme risicoloos blijven, dat wordt anders als het schild van de ‘limited liability’ wegvalt, en verantwoording afgelegd moet worden over hun uitspraken. Dat zal onmiddellijk hun positie en bedrijfsprofiel veranderen.

Coca-Cola is mede verantwoordelijk voor een epidemie aan obesitas onder de zwarte bevolking. Het bedrijf zou moeten beslissen om de ingrediënten te veranderen, en niet om hun employees te verplichten een cursus te volgen om ‘minder wit’ te worden, gerund door ‘diversity consultants’ die er een fortuin aan overhouden.

Want dat is de Goldman Rule. Na de dood van George Floyd waren Tim Cook van Apple en Dara Khosrowshahi van Uber de eersten die zich solidair toonden met Black Lives Matter.

Khosrowshahi verklaarde omstandig dat Uber een ‘anti-racistisch bedrijf’ was en schonk miljoenen aan BLM. In dezelfde tijd was Uber actief om Proposition 22 te promoten in California zodat hun chauffeurs als zelfstandigen gezien konden worden, en niet als werknemers van de organisatie. Wat uiteraard nadelig uitpakt voor de chauffeurs.

Volkswagen en de schone diesel

Een ander voorbeeld dichter bij huis is Volkswagen. In 2015 haalde Volkswagen zijn tien jaar eerder gestelde doel om Toyota voorbij te streven in de verkoopcijfers. Ze hadden echter een relatief beperkt deel van de Amerikaanse markt in handen.

Dat veranderde met de ‘clean diesel’ marketing, waar hun diesels als milieuvriendelijk in de markt geplaatst werden. Dat werkte uitstekend, in datzelfde jaar werden ze nummer één in de Dow Jones Sustainability Index.

Martin Winterkorn de CEO van Volkswagen had in pakweg tien jaar tijd een heel bedrijf omgevormd tot ‘milieuvriendelijk’. Maar korte tijd daarna kreeg Volkswagen een formele waarschuwing van de Environmental Protection Agency (EPA) dat ze de norm voor uitstoot ver overschreden hadden. De software was zo afgesteld dat de computer niet door had of het om een testsituatie ging of om lekker doorrijden op de snelweg.

De uitstoot was 40 maal hoger dan opgegeven, en het ging om zo’n 590.000 auto’s. De aandelen kelderden met zo’n 50 percent. Het punt is dat het hier niet ging om snelle winsten voor de aandeelhouders, het ging om de ‘clean diesel’, het woke stakeholder kapitalisme had gefaald.

Stakeholderisme in de Universiteit

Ramaswamy noemt het ‘stakeholderism’ omdat hij dit ook ziet bij andere maatschappelijke geledingen zoals de Universiteit. De sociaal bewogen managers hebben hun invloed in de universiteit uitgebreid naar minderheden, vrouwenemancipatie, seksuele minderheden, het milieu en de uiterst vage en voortdurend aangeroepen groep van de ‘toekomstige generatie’.

In Amerika werden tussen 1987 en 2012 meer dan een half miljoen mensen als administratief personeel aangesteld bij de universiteiten. In vergelijking met de wetenschappelijke staf is dat een verdubbeling. De sterkste groei zit bij de ‘diversity officers’. En ze zijn zonder uitzondering links georiënteerd. De verhouding is 12 staat tot 1. Om zijn of haar baan te houden moet er steeds waakzaam opgetreden worden tegen te weinig ‘diversiteit’.

Wie legt er nog verantwoording af?

In Nederland wordt dit gestimuleerd door het Ministerie van OCW, geldstromen worden meer en meer afhankelijk van de juiste terminologie, de juiste vraagstellingen en dergelijke. Deze verstrengeling is typisch Europees, zo schrijft Ramaswamy. Zijn grootste zorg is dat Amerika via de achterdeur een soort slechtere versie van Europa wordt.

Terecht zegt Ramaswamy dat dit niet een meer algemeen elite probleem is. Ook hoogleraren en wetenschappelijke staf behoren tot de elite, dit is een probleem van het hoger management, niet behorend tot de wetenschappelijke staf, en niet behorend bij de studenten, maar een eigen klasse die zich waar moet maken binnen de organisatie. Het probleem van dit ‘stakeholderism’ in zowel bedrijfsleven als universiteit is dat men amper verantwoording hoeft af te leggen als de zaak in het honderd loopt. Hoogste tijd voor verandering.


https://www.wyniasweek.nl/grote-bedrijv ... -en-macht/
Het morele gelijk ligt bij het volk

Respectabele fora de moeite van een bezoek meer dan waard:
Haarlems Vrije Mening Forum Uitingsvrij 3.2


Citaten van Mustafa Kemal Atatürk over de Islam
Gebruikersavatar
sjun
Berichten: 10416
Lid geworden op: zo mei 11, 2014 8:29 pm
Locatie: Visoko

Re: Columns van Syp Wynia

Bericht door sjun »

Inside the Social Justice Scam with Vivek Ramaswamy, Author Woke Inc.
Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
Plaats reactie